| | |
| “မစိုးရိမ္ အလြမ္း” မာမာေအး ဧျပီ ၃၀၊ ၂၀၀၉ သာသနာ ကမာၻတည္သေရြ႔ ၾကာရွည္မေမ့ သတိုးစိန္ ဇာနည္ဓေလ့ မစိုးရိမ္ ရယ္ ညွိဳးမမွိန္ စာတမ္း သည္အလြမ္း ဘယ္ခါေျပမယ္ စိေႏၱဝယ္ ေလွ်ာက္ၾကည့္ခ်င္စမ္း။
| |
| အဴပည့္အစုံသိုႛ ... | |
Thursday, April 30, 2009
Mar Mar Aye - Tribute to Masoeyein
Mann Win Maung - Biography of Burmese President - 15 (Last Part)
မွတ္စုမွတ္တမ္း
ဧၿပီ ၃၀၊ ၂၀၀၉
၁၉၆၀ ျပည့္ႏွစ္က ျမန္မာျပည္သုိ႔ အလည္အပတ္ ေရာက္ခ့ဲေသာ ထုိင္းဘုရင္၊ မိဖုရား တုိ႔ႏွင့္ အတူ ေတြ႔ရသည့္ သမၼတ မန္းဝင္းေမာင္ပါပါ ရန္ကုန္သုိ႔ ျပန္လည္ ေရာက္ရွိလာေသာ အခ်ိန္မွာ ဘႀကီး ထြန္းရွိန္ႏွင့္ မုိမိုတုိ႔ ရန္ကုန္၊ အလုံ ဌာနလမ္း အမွတ္ (၈၁) မွာ ေရာက္ရွိေနၾကၿပီ ျဖစ္ပါတယ္။ ရန္ကုန္ ျပန္ေရာက္ၿပီး ဆယ္ရက္ခန္႕အၾကာမွာ မန္းေပါေအးၿငိမ္းႏွင့္ ေတြ႔ရန္ ပါပါ ပန္းတေနာ္ၿမိဳ႕နယ္၊ ေက်ာင္းေတာကေလးရြာသုိ႔ လုိက္သြားပါတယ္။ မန္းေပါေအးၿငိမ္းကုိ ေတြ႔ေသာအခါ ေနထုိင္ မေကာင္းသည္ကုိ ေတြ႔သည့္အျပင္ ႏုိင္ငံေရး ဆက္လုပ္လုိေသာစိတ္ မရွိေတာ့ေၾကာင္း ေျပာသျဖင့္ ပါပါ အလြန္မွ စိတ္အားငယ္ခဲ့ပါတယ္။ သူ႔ဆီမွာ ႏွစ္ရက္ေနၿပီး ပါပါ ရန္ကုန္ျပန္လာပါတယ္။
quote for april 2009
ဧၿပီ ၃ဝ၊ ၂ဝဝ၉

“အလြန္ စိတ္မ၀င္စားလွေသးဘူးဗ်။ ဒါေပမဲ့ အထုိက္အေလ်ာက္ေတာ့ သိစ ျပဳလာၿပီေပါ့၊ ၀က္တုပ္ေကြး ဆုိတဲ့ေရာဂါ ရွိေနၿပီ ဆုိတာေလာက္ေတာ့ သိတယ္။ ဒါေပမဲ့ အဲဒီအေပၚမွာ သတိထားဖုိ႔တုိ႔၊ ဆင္ျခင္ဖုိ႔တုိ႔ အဲဒါမ်ဳိးေတာ့ ဘာမွ သိပ္ မေတြ႕ရေသး ဘူးဗ်။ ႏုိင္ငံျခား ေရဒီယိုေတြ နားေထာင္တဲ့ လူေလာက္ပဲ သိၿပီး စိတ္၀င္စားမယ္ ထင္တယ္။ ျပည္တြင္းက လူေတြကေတာ့ ပြင့္ပြင့္ လင္းလင္း ေျပာရရင္ သတင္းစာလည္း သိပ္ မဖတ္ျဖစ္ဘူးဗ်။ ဖတ္ျဖစ္တဲ့လူ နည္းတယ္ေပါ့ေနာ္။ ေနာက္တခုက တီဗီြ ဆုိရင္လည္း ဇာတ္လမ္းတြဲေလာက္ပဲ ၾကည့္တာကိုး”
ေဒါက္တာျမင့္ေဇာ္၊ ျမန္မာႏိုင္ငံ ဆရာ၀န္မ်ားအသင္း ေျပာခြင့္ရပုဂၢဳိလ္
ဗီြအုိေအ အသံလႊင့္ဌာန၊ ဧၿပီ ၃၀

ေဇဝင္းေနာင္၊ စာနယ္ဇင္းသမား
Weekly Eleven ဂ်ာနယ္၊ ဧၿပီ ၈
“ထိုင္းဥပေဒအရ - အသက္ ၁၇ ႏွစ္ျပည့္ အမ်ဳိးသားတိုင္း တပ္သားသစ္ ေခၚယူေရး႐ံုးသို႔ အရန္တပ္ဖြဲ႕အတြက္ သြားေရာက္ မွတ္ပံုတင္ ထားရသည္။ အနီႏွင့္ အမည္းေရာင္ စာရြက္ ထည္႔ထားေသာ မဲပံုးမွ မဲႏိႈက္ ရသည္။ အနီေရာင္ကို ႏိႈက္မိေသာသူသည္ စစ္သင္တန္း တက္ရန္ လက္မွတ္ကို ရယူရမည္ ျဖစ္ၿပီး အမည္းေရာင္ကို ႏိႈက္မိေသာသူသည္ (စစ္မႈမထမ္းရမည့္) လြတ္ၿငိမ္း ခ်မ္းသာခြင့္ လက္မွတ္ကို ရယူရမည္ျဖစ္သည္။ တပ္သားသစ္တိုင္းသည္ အမည္ ေခၚခံရၿပီးလွ်င္ မဲႏႈိက္ရသည္၊ မဲႏိုက္ခ်ိန္တြင္ အနီေရာင္မဲ ႏိႈက္မိသူ ထိတ္လန္႔ၿပီး သတိလစ္မသြားေအာင္ အျခားအရာရွိတစ္ဦးက ႀကိဳတင္ဖက္ထားရသည္ဟု ဆုိ၏”
သွ်မ္းသံေတာ္ဆင့္ သတင္းဌာန၊ ဧၿပီ ၄
“အရင္တုန္းက ကိုယ့္ဘေလာ့မွာ ႏိုင္ငံေရး မေရးရင္ Spy လိုလို၊ စစ္တပ္ကလိုလို အထင္ခံရမယ့္ ကာလေလးေတြ ႐ွိခဲ့ပါတယ္။ ဒီပို႔စ္ေရးေနတဲ့ ယေနထက္တိုင္ေတာ့ ဘေလာ့မွာ ရသမေရးရင္ စာေရးရာ မျမည္ဘူးဆိုတဲ့ အေတြးအေခၚေလးေတြ ႐ွိေနဆဲပါ။ ဟုတ္ေတာ့လည္း ဟုတ္တာပဲ။ ဘေလာ့ေရးတာပဲ၊ စာ(ရသစာေပ) ေရးတာမွ မဟုတ္တာ။ ကၽြန္ေတာ္ ဘေလာ့ စေရးတုန္းကလည္း အေတြးအေခၚလည္း မဟုတ္၊ ရသလည္း မေပးႏိုင္လို႔ ကၽြန္ေတာ့္ ဘေလာ့က ပံုမွန္ အားေပးေနၾကသူေတြ ကလြဲရင္ ေတာ္႐ံုတန္႐ံု အတန္းထဲ မထည့္ခ်င္ပါဘူး။ အဲဒီေတာ့ We She Me က “အေထြေထြ” ဘေလာ့ဂ္ ျဖစ္ေနတာေပါ့”We She Me၊ ဘေလာ္ဂါ
wesheme.blogspot.com ဧၿပီ ၂ဝ
“နာမည္ႀကီးစားေသာက္ဆိုင္ေတြမွာ လူေတြစားတာနည္းသြားလို႔ တခ်ိဳ႔ဆိုင္ေတြ ပိတ္လိုက္ ရတယ္လို႔ၾကားတယ္။ တေပါင္တန္ဆိုင္လို႔ေခၚတဲ့ ဘာဝယ္ဝယ္ တေပါင္ပဲ ေပးရေလ့ရွိတဲ့ ဆိုင္ေတြ စီးပြားျဖစ္ၾကတယ္။ လူေတြေန႔လယ္ဆို ထမင္းဘူး ယူလာၾကလို႔ ထမင္းဘူးေတြ အေရာင္းတက္တယ္။ ျပည္ပကို အားလပ္ရက္ထြက္တာမ်ိဳးမလုပ္ဘဲ ျပည္တြင္းမွာပဲလည္ၾကလို႔ ျပည္တြင္းက ပန္းျခံေတြ အပန္းေျဖေနရာေတြက လုပ္ငန္းရွင္ေတြ စီးပြားျဖစ္တယ္။အေပါင္ဆိုင္ေတြမွာ လူေတြပိုစည္လာတယ္။ အိမ္နားကဆိုင္မွာ ေရႊဆိုရင္ ေငြပိုေပးတယ္လို႔ လြန္ခဲ့တဲ့တလေလာက္က ဆိုင္းဘုတ္ႀကီးကပ္လိုက္တယ္။ သူခိုးေတြလဲ ပိုေပါလာတယ္။ မိတ္ေဆြတေယာက္ရဲ႔အိမ္အေဖာက္ခံရတာ အကၤ်ီေတာင္မခ်န္ ယူသြားၾကတယ္”
ဇီဇဝါ၊ ဘေလာ္ဂါ
zizawa.wordpress.com ဧၿပီ ၂၁
“အခ်က္အျပဳတ္နဲ႔ ပတ္သက္ျပီး အသစ္အဆန္း ခ်က္ၾကည့္ စမ္းသပ္လုပ္ၾကည့္ရတာကုိ ေပ်ာ္တယ္။ အမ်ားၾကီးလည္း မစမ္းသပ္ျဖစ္ပါဘူး။ Blog ေတြ လိုက္ဖတ္ၾကည့္ျပီး ဟင္းခ်က္နည္း အသစ္ေတြ႕ရင္ စမ္း ခ်က္ၾကည့္လိုက္တာပဲ။ ေကာင္းတာလည္း ရွိ၊ ပ်က္တာလည္း ရွိ၊ လႊင့္ပစ္ရတာလည္း ရွိေပါ့။ ဟုိတေလာကေတာင္ တုိဖူး စမ္း က်ိဳၾကည့္လိုက္ေသးတယ္။ မေအာင္ျမင္ေသးဘူး။ အရင္ ျမန္မာျပည္မွာတုန္းက စားခ်င္တာ အလြယ္တကူ ဝယ္စားလုိ႔ရေပမယ့္ ျမန္မာျပည္ ျပင္ပ ေရာက္ေနေတာ့လည္း ခ်က္ျပဳတ္တာက အလုိလုိ ဝါသနာ ပါလာရေတာ့တာပဲ။ မပါလည္း အငတ္မွ မေနႏုိင္တာကုိး။ အခုဆုိ ျမန္မာ ဟင္းခ်က္ Blog ေတြ မ်ားလာလုိ႔ ဟင္းခ်က္ရတာ ပိုေတာင္ ေပ်ာ္ဖုိ႔ ေကာင္းလာေသးတယ္”ႏုစံ၊ ဘေလာ္ဂါ
sakura-myanmar.blogspot.com ဧၿပီ ၂၁
“ေနျပည္ေတာ္ေလဆိပ္ကုိ ေအးရွားေဝါ(လ္)ကုမၸဏီ လီမိတက္က ၂ဝဝ၂ ခုႏွစ္ ေမ၂၃ရက္တြင္ ေျမႀကီးလုပ္ငန္းမ်ား စတင္ေဆာင္ရြက္”
ျမန္မာ့အလင္း သတင္းစာ၊ ဧၿပီ ၂၄
“ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးၾကီး သန္းေရႊနဲ႔ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႔ တိုက္႐ိုက္ေဆြးေႏြးပါ။ ၾကားက ဦးေအာင္ၾကည္ေတြ ဘာေတြ မလိုခ်င္ဘူး”
ေဒၚခင္ေစာေ႒း၊ ေရနံေခ်ာင္းၿမိဳ႕နယ္မွ ႏုိင္ငံေရးသမား
မဇၩိမသတင္းဌာန၊ ဧၿပီ ၂၃
“ဝတ္ပုံ စားပုံက အစၥလာမ္မစ္ ပုဝါကုိ ၿခဳံၿပီးေတာ့ လုံလုံၿခဳံၿခဳံ ဝတ္ပါတယ္၊ အမ်ဳိးသမီးတုိင္း ဒီကုိ ေျခခ်ၿပီ ဆုိတာနဲ႔ ေဖာ္ရိန္နာ ျဖစ္ျဖစ္ ဘယ္သူပဲျဖစ္ျဖစ္ ေခါင္းကုိ ၿခဳံရတာ။ ေလယာဥ္ေပၚ တက္တာနဲ႔ ေလယာဥ္မယ္ေတြ ပုဝါ မပါတ့ဲသူေတြကုိ ပုဝါ ေပးကုိ ေပးတယ္။ လက္ရွည္အက်ႌ ဝတ္ရမယ္၊ အဲဒီလုိမ်ဳိး။ ဘယ္သူမဆုိ။ ဒီက ထုံးတမ္းဓေလ့ေပါ့ေနာ္”
မေမျမတ္သူ၊ အီရန္ႏုိင္ငံေရာက္ ျမန္မာအမ်ဳိးသမီးတဦး
ဘီဘီစီ၊ ျမန္မာဌာန၊ ပြင့္သစ္ လိႈင္းသစ္ ရနံ႔သစ္ အစီအစဥ္၊ ဧၿပီ ၁၉
“ကုိယ္က မႏၲေလးမွာ ေနတာဆိုေတာ့ သူငယ္ခ်င္း အေပါင္းအသင္းေတြက ပြဲႀကိဳ တီးလံုးေတြ တိုက္ၿပီး တကယ့္ ရက္ႀကီးမွာလည္း ကၾကမယ္ဆိုေတာ့ က်ေနာ္တို႔ ႏႈတ္ခမ္းေမြးအဖြဲ႔ ကခ်င္ပါတယ္။ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ ရႊင္ရႊင္ေပါ့။ ဒါေပမယ့္ ဒီ (မႏၱေလးၿမိဳ႕ ႏွစ္ ၁၅၀ ျပည့္ပဲြေတာ္မွာ ပါဝင္ မဆင္ႏႊဲရဘူး ဆိုေတာ့ စိတ္ထဲမွာ မေကာင္းဘူးေပါ့ဗ်ာ”
ဦးလူေမာ္၊ လူရႊင္ေတာ္
burmese.dvb.no/textonly ၊ ဧၿပီ ၂၈
“ၿဂိဳဟ္တု စေလာင္း ဆုိသည္မွာ ႏုိင္ငံႀကီးမ်ားက မိမိပုိင္ မီဒီယာ လက္နက္ ႏွင့္ ေဖ်ာ္ေျဖမႈ အႏုပညာကုိ ခုတုံးလုပ္၍ ႏုိင္ငံတကာကုိ မီဒီယာအရ ၾသဇာလႊမ္းမုိးလာႏုိင္ေစရန္ ရည္ရြယ္ ထုတ္လႊင့္ေနၾကျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ - - - ထုိ႔ေၾကာင့္ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ စေလာင္းၾကည့္ေနၾကျခင္းသည္ အဆိပ္အေတာက္မ်ား၊ ၀ါဒမိႈင္းမ်ား၊ အညွီအေဟာက္မ်ားကုိ ပုိက္ဆံေပးၿပီး ၀ယ္ေနၾကသည့္ သေဘာပင္ ျဖစ္သည္”ကုိႀကီး ေငြဇင္ေယာ္၊ သတင္းစာ ေဆာင္းပါးရွင္
ေၾကးမုံသတင္းစာ၊ ဧၿပီ ၂၄
Guri - Thingyan in the Snow - Poem
ႏွင္းေတြနဲ႔ သႀကၤန္ ဂူရီး ဧျပီ ၃၀၊ ၂၀၀၉ သူရိယာသည္ ဘူမိကမၺလာတြင္ အတာသဘင္ကို ခ်စ္ျခင္းျဖင့္ အလင္းကို ေစခဲ့၏။ | |
| အဴပည့္အစုံသိုႛ ... |
Wednesday, April 29, 2009
NLD announced its declaration of their 2009 April Conference
အင္န္အယ္ဒီ ၂၀၀၉ ဧျပီလ အထူးအစည္းအေဝးၾကီးက ေၾကညာခ်က္ ထုတ္ျပန္
မိုးမခ အေထာက္ေတာ္ ၀၀၃
ဧျပီ ၃၀၊ ၂၀၀၉
ရန္ကုန္ျမိဳ႕၊ ပါတီဌာနခ်ဳပ္တြင္ က်င္းပေသာ တိုင္းႏွင့္ျပည္နယ္ မ်က္ႏွာစုံညီ ညီလာခံက ဆုံးျဖတ္ခ်က္မ်ား ခ်မွတ္ႏိုင္ေၾကာင္း၊ ေၾကညာခ်က္ ထုတ္ျပန္လိုက္သည္ဟု ဆိုသည္။ ဒီမွာ ဖတ္ႏိုင္သည္။ http://www.scribd.com/doc/14777000/NLD-People-at-Meeting-in-NLD-HQ20091 ။ ေၾကညာခ်က္တြင္ ဗဟိုေကာ္မီတီက တင္သြင္းေသာ အစီရင္ခံစာမ်ား အားလုံးကို အတည္ျပဳေၾကာင္း ဆုံးျဖတ္သည္ဟု ဆိုသည္။
Maung Yit - Obama & His First 100 Days
အိုဘားမားနဲ႔ ရက္ေပါင္း ၁၀၀
ေမာင္ရစ္
ဧျပီ ၃၀၊ ၂၀၀၉
အေမရိကန္သတင္းဌာန စီအင္အင္က အိုဘားမား သမၼတ သက္တမ္း ရက္ေပါင္း ၁၀၀ စစ္တမ္း ထုတ္ပါတယ္။ သူ႔ကို ဘယ္လို အမွတ္ေပးၾကသလဲ လို႔ ပရိသတ္ဆီက စစ္တမ္း ေကာက္တာျဖစ္ပါတယ္။ အိုဘားမား ရက္ေပါင္း ၁၀၀ မွာ အေမရိကန္ျပည္ကို ၀က္တုပ္ေကြးက ၀င္တိုက္ေနတဲ့ အခ်ိန္ဆိုေတာ့ သမၼတၾကီးမွာ ေပ်ာ္စရာ သိပ္ရွိပုံ မရွိပါ။ သူ႔ကို ေယဘုယ် အမွတ္ေပါင္း “ဘီ” ေပးလိုက္ပါတယ္ တဲ့။ ဘီ ဆိုေတာ့ ရမွတ္ ၈၀ ေပါ့။ လြန္ခဲ့တဲ့ သမၼတၾကီး ဘြတ္ခ်္ သမၼတ စျဖစ္တုန္းကလည္း “ဘီ” ရခဲ့ပါတယ္ တဲ့။ ဒီတခါ အိုဘားမား “ဘီ” က တိုင္းျပည္ၾကီး ခၽြတ္ျခဳံက်ေနခ်ိန္မွာ ရတဲ့ အမွတ္ ဆိုေတာ့ ျပည္သူက သူ႔ကို ေတာ္ေတာ္ အားကိုးပုံရတာေပါ့။
ထူးျခားတဲ့ သမၼတ အေနနဲ႔ ပထမဆုံး အသိအမွတ္ ျပဳရမွာက ဒီမိုကရက္ပါတီကို စုစည္းလိုက္ႏိုင္တာ၊ ပါတီတြင္းက သူ႔ျပိဳင္ဘက္ေတြကို အစိုးရအဖြဲ႔ထဲမွာ ေနရာေပးျပီး ၀ိုင္း အလုပ္လုပ္ဖို႔ စည္းရုံးႏိုင္တာ၊ လူရြယ္ေတြကို အစိုးရအဖြဲ႔ထဲ ထည့္သြင္းတာ၊ ခရီးေတြ ျပည္တြင္းမွာ အမ်ားၾကီး ထြက္ျပီးေတာ့ လူထုနဲ႔ စကားေျပာ မပ်က္တာ၊ ျပည္ပကို ထြက္တဲ့အခါမွာလည္း အားလုံးက ၀မ္းသာအားရ ၾကိဳဆိုၾကတာ၊ အစိုးရ အဖြဲ႔ေတြေကာ ျပည္သူေတြကပါ လႈိက္လွဲတာကို ေတြ႔ရပါတယ္။ အံ့ၾသစရာ ေကာင္းတာက မင္းသားကေန သမၼတ ျဖစ္လာလို႔၊ အာဏာရလို႔ ေပၚျပဴလာျဖစ္တဲ့ ေရဂင္တို႔၊ အာႏိုးတို႔လိုမ်ဳိး မဟုတ္ဘဲ၊ သမၼတအျဖစ္နဲ႔ကို မင္းသားလိုမ်ဳိး ေပၚျပဴလာ ျဖစ္တဲ့ ေခါင္းေဆာင္တဦး ျဖစ္ပါတယ္။ က်ေနာ္တို႔ တိုင္းျပည္က အတိုက္အခံေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို ျမန္မာျပည္သူေတြက ေမတၱာ ရွိၾကတာ၊ အားကိုးတၾကီး ေထာက္ခံတာမ်ဳိးနဲ႔ေတာင္ သူ႔ကို ႏိႈင္းျပိးေတာ့ စဥ္းစားမိပါရဲ႔။
အိုဘားမားရဲ႔ လာရာလမ္းက တည္ေဆာက္ခဲ့ပုံကလည္း ဖြင့္ထားတဲ့ စာအုပ္လိုမ်ဳိး အားလုံးကို ဖြင့္ခ်ထားတာကလည္း အျခားသမၼတမ်ားနဲ႔ မတူျပန္ပါဘူး။ သူ႔စာအုပ္ ၂ အုပ္က သမၼတမျဖစ္ခင္မွာ သူ႔ဘ၀၊ အေတြ႔အၾကဳံနဲ႔ အေတြးအျမင္ကို ေဖာ္ထုတ္ ေရးသားခဲ့တာဆိုေတာ့ အဲဒီကေနျပီးေတာ့ သူ႔အေၾကာင္းကို သူ႔စိတ္ဓာတ္ကုိ သူကိုယ္တိုင္ ထုတ္ေျပာတာကို ပရိသတ္က ဖတ္ရႈ ရင္းႏွီးျပီး ျဖစ္ေနတယ္။ စာနယ္ဇင္းေတြ သတင္းေတြကတဆင့္ သိရတာမ်ဳိး မဟုတ္ဘူး။ စာအုပ္ေတြက Dreams of My Father, Audacity of Hope ျဖစ္ပါတယ္။ ေနာက္တအုပ္ျဖစ္တဲ့ Change We Can Believe In ကေတာ့ သမၼတအျဖစ္ကို ရည္မွန္းျပီး ေရးထားတာဆိုေတာ့ ဟိုစာအုပ္ေတြက ပိုျပီး ရိုးသားတာကို ေတြ႔ႏိုင္ပါတယ္။ ျပီးေတာ့ သူ႔အသံနဲ႔ ဖတ္ထားတဲ့ အသံထြက္စာအုပ္ ဆိုေတာ့လည္း လူေတြၾကားထဲမွာ ေရပန္း အလြန္စားတာကိုလည္း ေတြ႔ရပါတယ္။
(ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္မွာလည္း အဲသလို စာအုပ္ေတြ ေရးထားတာ ရွိပါတယ္။ သူ႔စာေတြကို အၾကိမ္ၾကိမ္ ဖတ္ေနတာနဲ႔တင္ကို သူ႔အိပ္မက္မက္တဲ့ တိုင္းျပည္ကို ပရိသတ္က ခံစား ျမင္ေယာင္ႏိုင္ပါတယ္။ ၾကဳံလို႔ ေျပာတာပါ)
သူ႔ေပၚလစီေတြကို အေကာင္အထည္ေဖာ္ဖို႔အတြက္ သူ ေဆာင္ရြက္ႏိုင္သလား။ ေခါင္းေဆာင္ တဦး အေနနဲ႔ အေကာင္းဆုံး ျပင္ဆင္ေပးႏိုင္မယ့္ အဖြဲ႔၀င္ေတြ၊ မိတ္ေဆြေတြနဲ႔ တည္ေဆာက္တာကို ရက္ေပါင္း ၁၀၀ အတြင္းမွာ ျမင္ရပါတယ္။ သူေရြးတဲ့သူေတြက သူတို႔ကၽြမ္းက်င္ရာ နယ္ေျမေတြမွာ ေဒါင္ေဒါင္ျမည္ေတြ ျဖစ္ေနပါတယ္။ အဲသည္လူေတြကို အင္တာနက္ထဲမွာ ျပန္ရွာလို႔ရပါတယ္။ သူတို႔သတင္းေတြ၊ အေတြ႔အၾကဳံေတြကို ရွာေတြ႔ႏိုင္ပါတယ္။ အျငင္းပြားစရာေတြ ရွိတာကိုလည္း မကြယ္မေဖ်ာက္ဘဲ ရွင္းၾက လင္းၾကတာကို ပရိသတ္က စိတ္၀င္စားတာကို ေတြ႔ရပါတယ္။ အရင္က သတင္းေတြက ဘယ္လိုေရးေရး ျပည္သူက အစုိးရအဖြဲ႔ ဘယ္လို ခန္႔ခန္႔ စိတ္မ၀င္စားပါဘူး။ အခုေတာ့ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက လိုက္ဖတ္ၾက၊ ေလ့လာၾကပါတယ္။
ႏိုင္ငံေရးပုံဏၭာန္ အရ ယခင္အစိုးရရဲ႔ လမ္းေၾကာင္းေတြကို ခ်က္ျခင္းကို ေျပာင္းလဲဖို႔ ၾကိဳးစားတာကို ေတြ႔ရပါတယ္။ အီရတ္က စစ္တပ္ေတြ ရုတ္မယ္လို႔ အတည္ျပဳလိုက္တယ္။ အၾကမ္းဖက္သမားေတြကို ဖမ္းဆီးထားတဲ့ ဂြမ္တာနာမို အက်ဥ္းေထာင္ကို ဖ်က္သိမ္းဖို႔ ျပင္ဆင္တယ္။ လူသားဇီ၀ ဆိုင္ရာ သုေတသနျ ဖစ္တဲ့ စတန္းဆဲလဲ သုေတသန လုပ္ငန္းေတြကို အားေပးဖို႔ ျမွင့္တင္လိုက္တယ္။ စီအိုင္ေအရဲ႔ အၾကမ္းဖက္သမားေတြကို ႏွိပ္စက္ ညွင္းပန္းမႈေတြကို တားျမစ္လိုက္တယ္။ လူလတ္တန္းစား ႏိုင္ငံသားမ်ားရဲ႔ တဦးခ်င္း ၀င္ေငြခြန္မ်ားနဲ႔လည္း ေလ်ာ့ေပါ့ေပးရန္၊ အထက္တန္းလႊာမ်ား ထံက ၀င္ေငြခြန္ ေလ်ာ့ေပါ့ေပးမႈတို႔ကို တင္းၾကပ္ရန္တို႔ကို အေရးယူ ေဆာင္ရြက္ပါတယ္။ ကုိယ္၀န္တားေဆးနဲ႔ သားဆက္ျခား အကာအကြယ္ေတြကို ယခင္အစိုးရက အကူအညီ အေထာက္အပံ့ ေလ်ာ့ခ်ထားတာေတြကို ျပန္လည္ တိုးျမွင့္လိုက္တယ္။ အာဏာရွင္ႏိုင္ငံမ်ား၊ လူ႔အခြင့္အေရး အားနည္းသူ အစိုးရႏိုင္ငံမ်ားကို ထိပ္တိုက္ ရင္ဆိုင္ထားျခင္းကေန မိတ္ဖက္အသြင္ ေဆာင္ၾကဖို႔ကို စတင္ တိုက္တြန္းဖို႔ ၾကိဳးစားလိုက္တယ္။ စတာေတြကို ေတြ႔ႏိုင္ပါတယ္။
စီးပြားပ်က္ေနတဲ့ တိုင္းျပည္ကို သမၼတၾကီးအျဖစ္ အေမြရလိုက္တာမွာ ဘယ္သူကိုမွ အျပစ္ မတင္တာကိုလည္း အသိအမွတ္ ျပဳရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ စတင္ျမဴလတ္စ္ ဆိုတဲ့ စီးပြားေရး အားတိုးေဆး ေပးဖို႔ ၾကိဳးစားတယ္။ ဘီးေအာက္တ္ ဆိုတဲ့ စီးပြားေရး အကူအညီေတြ ေပးဖို႔ လုပ္တယ္။ ျပီးေတာ့ သူ႔သမၼတ သက္တမ္းအတြက္ အသုံးစရိတ္ကုိ ေၾကညာလိုက္တယ္။ အဲဒီမွာ သူ အဓိက ကယ္တင္လိုက္တာက ဘတ္ဂ်က္ လိုေငြျပေနတဲ့ ျပည္နယ္အစိုးရေတြ၊ အရႈံးျပေနတဲ့ ဘဏ္နဲ႔ ေငြေၾကးလုပ္ငန္းေတြ၊ အမ်ားဆုးံ အလုပ္သမားဦးေရရွိတဲ့ အေမရိကန္ ကားလုပ္ငန္းမ်ားနဲ႔ ႏိုင္ငံရဲ႔ အေျခခံ အေဆာက္အအုံ လည္ပတ္မႈ (ေဆာက္လုပ္ေရး၊ လမ္းပန္း၊ ဆက္သြယ္ေရး၊ ေက်ာင္းစာရိတ္) စတာေတြမွာ သုံးစြဲလိုက္တာ ျဖစ္ပါတယ္။ လူေတြဆီကို တိုက္ရိုက္မေရာက္ေသးဘူး၊ အလုပ္ေတြ ျပဳတ္ေနတာေတြကို မတားဆီးႏိုင္ေသးဘူး။ သို႔ေသာ္ အစိုးရ အဖြဲ႔အစည္းအသီးသီးနဲ႔ ေကာ္ပိုရိတ္ၾကီးမ်ား၊ အေျခခံ အေဆာက္အဦမ်ားကို က်ားကန္ထားတာကို လုပ္လိုက္ႏိုင္ပါတယ္။
ႏိုင္ငံျခားေရးမူ၀ါဒမ်ားမွာေတာ့ ဥေရာပနဲ႔ ညိွႏႈိင္းဆဲပါပဲ။ အိုဘားမားရဲ႔ အသုံးစရိတ္မ်ား ျမွင့္တင္ေရးနဲ႔ ဥေရာပႏိုင္ငံမ်ားရဲ႔ ေငြေၾကးစီးဆင္းမႈတို႔ု စည္းၾကပ္ေရးဆိုတဲ့ အခ်က္ ၂ ခုကို ခ်ိန္ခြင္ညွာ ညွိၾကရမယ့္ အေနအထားရွိပါတယ္။ အစြန္းေရာက္ အၾကမ္းဖက္သမားမ်ား၊ အာဏာရွင္ ႏိုင္ငံမ်ားနဲ႔ကလည္း အခ်ိန္ယူျပီး ေဆြးေႏြးႏိုင္ျခင္း မရွိေသးပါဘူး။ ေသြးတုိးစမ္းထားတာပဲ ရွိပါေသးတယ္။ ဥပမာ ႏိုင္ငံျခားေရး ၀န္ၾကီး ဟီလရီကလင္တန္ ျပည္ပခရီး ထြက္လိုက္တာမွာ၊ က်ဴးဘားေပၚလစီကို စဥ္းစားမယ္လို႔ ေျပာလိုက္ေတာ့ ထလာတဲ့ ဂယက္ကို ၾကည့္ရင္ သိသာပါတယ္။ သေဘာတူသူေကာ မတူသူေတြပါ ထျပီး ေျပာဆို ေဆြးေႏြးၾကတာကို ျမင္ရပါတယ္။ ျမန္မာျပည္အေပၚ အေရးယူမႈေတြ ေလ်ာ့မလား၊ မေလ်ာ့ဘူးလားနဲ႔ ျမန္မာေတြထဲမွာေတာင္ အေတာ္ေလး ေျပာလိုက္ဆိုလိုက္ၾကတာ ေတြ႔ႏိုင္ပါတယ္။ အခုအခ်ိန္မွာ ေျမာက္ကိုရီးယားရဲ႔ နဴကလီယားလက္နက္ျပျပီး ကုလသမဂၢကို အၾကပ္ကိုင္ထားတဲ့ အေျခအေနကိုလည္း အိုဘားမား တုံ႔ျပန္ရဦးမွာ ျဖစ္ပါတယ္။
သူ႔ဖက္က ကတိေတြေပးထားျပီး အေကာင္အထည္ေဖာ္ဖို႔ လိုေသးတာေတြက က်န္းမာေရး အာမခံခ်က္ ခၽြတ္ျခဳံက်ေနတဲ့ကိစၥ။ ေလာင္စာနဲ႔ စြမ္းအင္ေတြမွာ အမွီအခိုကင္းစြာ ရပ္တည္ႏိုင္ေရး၊ ေခတ္မီ တိုးတက္လာေရး။ ပညာေရးနဲ႔ သုေတသနေတြမွာ ျပန္လည္ ဦးေမာ့လာေစဖို႔ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးနဲ႔ ရင္းႏွီး ျမွဳတ္ႏွံမႈေတြကို လုပ္ေဆာင္ဖို႔။ ျပီးေတာ့ ျဗဴရိုကေရစီ ၾကိဳးနီစနစ္ေတြက တုံ႔ဆြဲေႏွာင့္ေႏွးေစတဲ့ လုပ္ထုံးလုပ္နည္းေတြကို ေဖာ္ထုတ္ျပီး စြန႔္လႊတ္ႏိုင္ေရး - စတာေတြကို အိုဘားမားက သူ႔ကတိအတိုင္း ေဆာင္ရြက္ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။
အိုဘားမားရဲ႔ ရက္ေပါင္း ၁၀၀ မွာ ျပည္သူေတြဆီက အမ်ားဆုံးၾကားရတာကေတာ့ “သူ သမၼတျဖစ္လာလို႔ေပါ့၊ ငါတို႔တေတြ အေကာင္းျမင္တဲ့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္နဲ႔ အားတင္းျပီး ေနႏိုင္တာ …” ဆိုတာ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲသည္လူေတြထဲမွာ အလုပ္ျပဳတ္ထားတဲ့ ျမန္မာ တခ်ဳိ႔လည္း ပါပါတယ္။ ျပီးေတာ့ စာရင္းဇယားမ်ား အလုိအရ ျပည္သူေတြက အရင္တုန္းကနဲ႔ မတူေအာင္ တိုင္းျပည္ေရးရာကို အထူး စိတ္၀င္စားျပီး သတင္းဖတ္တယ္၊ နားေထာင္တယ္၊ ၾကည့္တယ္လို႔ ေတြ႔ရပါတယ္။ စီးပြားေရး က်ဆင္းခ်ိန္ - တိုင္းျပည္ရဲ႔ ၁၀ % နီးပါး အလုပ္ လက္မဲ့ ျဖစ္ေနခ်ိန္၊ အိမ္ေပါင္း ၈ သိန္းေက်ာ္ ကို ပိုင္ရွင္ေတြ ဆုံးရႈံးေနခ်ိန္မွာ အေမရိကန္ျပည္က လူေတြက အေကာင္း ျမင္ႏိုင္ေသးတာကိုလည္း ေတြ႔ရပါတယ္။ သမၼတၾကီးက သူ႔အားနည္းခ်က္ေတြကို ေျဗာင္ျငင္းတာ၊ ဆင္ေျခေပးတာ မလုပ္ပါဘူး။ သူ႔ စီးပြားေရး ကူေငြေတြနဲ႔ ေငြေၾကး လုပ္ငန္းေတြက ေဘာနပ္စ္ေတြ ထုတ္ယူသြားေတာ့ - သူက ငါမွားသြားတယ္။ ဒီေကာင္ေတြ အဲလို လုပ္လိမ့္မယ္ မထင္မိဘူး။ ငါ ျပင္ဆင္မယ္လို႔ ၀န္ခံသြားပါတယ္။
ႏိုင္ငံေရး ပါတီ တခု အေနနဲ႔ ျပိဳင္ဘက္ ရီပတ္ဘလီကင္ပါတီကို အတတ္ႏိုင္ဆုံး လက္ကမ္းျပီး တြဲ ကစားျပခဲ့ပါတယ္။ ကြန္ဂရက္မွာ၊ ဆီးနိတ္မွာ အသာစီး ရထားတဲ့ ၾကားကပဲ လူနည္းစု ပါတီ ျဖစ္တဲ့ ရီပတ္ဘလီကင္ေတြကို ညိွႏႈိင္း ေဆြးေႏြးတာကို ေတြ႔ရပါတယ္။ သမၼတသက္တမ္း ၈ ႏွစ္ အျပီး အၾကီးအက်ယ္ အရႈံးျပသြားတဲ့ ရီပတ္ဘလီကင္ ပါတီ၀င္မ်ားနဲ႔ ေခါင္းေဆာင္မ်ားဖက္က ခုခ်ိန္အထိ အနာ မက်က္ႏိုင္ေသးတဲ့ အတြက္ အိုဘားမား လုပ္သမွ်ကို အေကာင္း မျမင္ႏိုင္ေသးတာကိုလည္း ျမင္ေတြ႔ရပါတယ္။
ရက္ေပါင္း ၁၀၀ နဲ႔ တိုက္တိုက္ ဆိုင္ဆိုင္ပဲ မကၠစီကိုက ၀က္တုပ္ေကြး ထၾကြလိုက္လို႔ ခုဆိုရင္ ႏိုင္ငံမွာ က်န္းမာေရး အေရးေပၚ အေျခအေနကို ရင္ဆိုင္ေတြ႔ေနရျပီ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲသည္မွာ အိုဘားမား အစိုးရ အဖြဲ႔က ေန႔စဥ္ကို စာနယ္ဇင္းသမားမ်ား၊ အဖြဲ႔အစည္းမ်ားနဲ႔ ေတြ႔႔ဆုံ ရွင္းလင္းျပီး အသိေပးေနတာကို ျမင္ေနရေတာ့ သဘာ၀ေဘး၊ ေရာဂါကပ္ေဘးေတြကို တိုက္ရိုက္မေျဖရွင္းဘဲ ေနတတ္တဲ့ တိုင္းျပည္ကလာေတာ့ ကိုယ့္ဖာသာကိုယ္ ၾကိတ္ျပီး ေဆးကုတတ္တဲ့ ေမာင္ရစ္တို႔ မိသားစု အတြက္ကေတာ့ အံ့ၾသစရာ ျဖစ္ရပါတယ္။ ဒီသမၼတနဲ႔ကြာ … အလုပ္မရွိဘူးနဲ႔ တူတယ္။ ေနရာတကာ အကုန္လုံး သူခ်ည္း ပါေနေတာ့တာပဲ။ ေအးေအးေနျပီး တပ္မေတာ္ေန႔က်မွ မိန္႔ခြန္း ထြက္ေျပာပါေတာ့လား လို႔ … ဂရုဏာေဒါေသာ ျဖစ္မိပါရဲ႔။
ဒီစာကို ေရးရင္းနဲ႔ ဒီမွာပဲ အခုရပ္ေတာ့မယ္။ ဒီ အိုဘားမားနဲ႔ ပတ္သက္ျပီး ေရးမိတဲ့ စာေတြ မနည္းဘူး။ သမၼတ မျဖစ္ခင္တုန္းကလည္း မျဖစ္လို႔။ ျဖစ္လာေတာ့လည္း ျဖစ္လာလို႔နဲ႔။ ေတာ္ၾကာ အိုဘားမားခေရဇီမ်ား ျဖစ္ေနသလား ဆိုျပီး လူေတြက မေခၚခ်င္ မေျပာခ်င္ ျဖစ္ကုန္ၾကလိမ့္မယ္နဲ႔ တူပါရဲ႔။ အိုဘားမားခေရဇီ မဟုတ္ပါဘူးဗ်ာ။ တိုင္းျပည္ၾကီးကို ႏိုင္ငံေရး ေခါင္းေဆာင္ တဦးက ဘယ္လိုမ်ဳိး ဦးေဆာင္မႈ ေပးသလဲ ဆိုတဲ့ ေလာကဇာတ္ခုံ ၾကဳံဆုံေနရပုံကို သတင္းပို႔တာပါ။ ဘယ့္ႏွယ္ ဗိုလ္သန္းေရႊၾကီး လုပ္တတ္လိုက္တာ ဆိုျပီး ၾကံဖန္ ရွာေဖြ ေရးသားတဲ့ အသက္ေတာ့ မေမြးပါရေစနဲ႔။
False Alarm - MoeMaKa website infected with Virus

အေမရိကန္ဘက္အျခမ္းက မိတ္ေဆြမ်ားဖက္က မည္သည့္ သတိေပးခ်က္၊ တားျမစ္ခ်က္မ်ား မရရွိခဲ့သျဖင့္ ကြန္ျပဴတာ အမွားအယြင္း တခု အျဖစ္ မိုးမခက သေဘာထားျပီး တုံ႔ျပန္ျခင္း မျပဳခဲ့ေသာ္လည္း ယခု ထပ္မံျပီး သတင္းပို႔လာသျဖင့္ စုံစမ္းရာတြင္ ဗိုင္းရပ္ကာကြယ္ေရး ေဆာ့၀ဲ ၂ ခုျဖစ္ေသာ ကားပါးစကီးႏွင့္ အာဗီးရားတို႔က မိုးမခ၀က္ဆိုက္သုိ႔ မသြားရန္ တားျမစ္သည့္ သတိေပးခ်က္ ထုတ္ျပန္ထားျခင္းကို ေတြ႔ရသည္။
ဂူးဂဲအင္တာနက္၏ အကူအညီျဖင့္ ဖိုရမ္မ်ားတြင္ လိုက္လံရွာေဖြၾကည့္ရာတြင္ လြန္ခဲ့သည့္ ၂၀၀၈ ဒီဇင္ဘာကတည္းက ကားပါးစကီး ဗိုင္းရပ္စ္ကာကြယ္ေရးစနစ္က မွားယြင္းျပီး ဂူးဂဲေဒ့ါကြန္ကို ပိတ္ပစ္ခဲ့ေၾကာင္း အသုံးျပဳသူမ်ားက သတင္းပို႔ထားသည္ကို ေတြ႔ရသည္။ http://usa.kaspersky.com/support/208279960.php
သို႔ျဖစ္ပါ၍ ထိုဗိုင္းရပ္ကာကြယ္ေရးစနစ္ ၂ ခု သုံးစြဲထားေသာ ကြန္ျပဴတာမ်ားတြင္ ေနာက္ဆုံးေပၚ စနစ္ ျဖစ္ေအာင္ ျမွင့္တင္ရန္၊ အင္တာနက္ဖိုင္မ်ားကို ရွင္းလင္းပစ္ရန္၊ မိမိကြန္ျပဴတာကို ဗိုင္းရပ္စ္ကာကြယ္ေရးစနစ္ျဖင့္ ျပန္စစ္ေဆးရန္ႏွင့္ ကြန္ျပဴတာမ်ားကို ပိတ္ျပီး ျပန္ဖြင့္ၾကရန္ တိုက္တြန္းလိုပါေၾကာင္း မိုးမခ၏ နည္းပညာႏွင့္ ေတာက္တိုမယ္ရ ကၽြမ္းက်င္သူ ၀က္ဆရာ ေမာင္သာဂိက ေျပာသည္။
ယခု ကမာၻတြင္ ၀က္တုတ္ေကြး ျဖစ္ေနသည့္နည္းတူ အင္တာနက္မ်ားက ၀က္ဆိုက္မ်ားတြင္လည္း ၀က္တုတ္ေကြး ျဖစ္ပြားႏိုင္မည္ဟု မိမိ အတတ္မေျပာႏိုင္ေသးေၾကာင္း ၎က မွတ္ခ်က္ေပးသည္။ ( ၀က္ = web )
Burmese Community in Colorado hold Senior Thanks Giving and Traditional Festival
ဧျပီ ၂၉၊ ၂၀၀၉
ဆြမ္းအလွဴရွင္ ၁၂ ဦး လွဴဒါန္းသည့္ စုေပါင္းဆြမ္းျဖင့္ သံဃာေတာ္မ်ားအား ဆြမ္းကပ္ျခင္းႏွင့္ အပူေဇာ္ခံ အဘိုး အဘြား (၁၀) ဦးတို႔အား နံနက္စာလွဴဒါန္းၿပီးေနာက္ ႂကြေရာက္လာသည့္ ဧည့္ပရိတ္သတ္မ်ား နံနက္စာ သံုးေဆာင္ခဲ့ၾကသည္။
ထို႔ေနာက္ ေထရဝါဒသာသနရကၡိတအဖြဲ႔၏ နာယက ဆရာေတာ္ အရွင္ဝိစကၡဏထံမွ ငါးပါးသီလ ခံယူေဆာက္တည္ၾကၿပီး အခမ္းအနားကို စတင္က်င္းပခဲ့သည္။
အခမ္းအနားတြင္ ဓမၼပါလေက်ာင္းထိုင္ဆရာေတာ္ အရွင္စႏၵိမာ ႏွင့္ ေထရဝါဒသာသနရကၡိတအဖြဲ႔၏ ဥကၠဌႀကီး ဦးသန္းလြင္တုိ႔ မွ သာသနာျပဳလုပ္ငန္း အစီအစဥ္ အခ်ဳိ႕ကုိ အသိေပး ေၾကညာျခင္း၊ ျမန္မာစာေပ ယဥ္ေက်းမႈ သင္တန္းမွ သင္တန္းသူ သင္တန္းသား ကေလးငယ္မ်ားက မိမိတုိ႔ သင္ယူထားသည္မ်ားကုိ အဘုိးအဘြားတုိ႔အား တင္ျပေျပာၾကားျခင္း၊ အပူေဇာ္ခံ ဘိုးဘြားမ်ားအား ပူေဇာ္ ကန္ေတာ့ၾကၿပီး လက္ေဆာင္ပစၥည္းမ်ား ေပးအပ္ျခင္းႏွင့္ အဘိုးအဘြားမ်ားက ဆုေပးစကား ေျပာၾကားျခင္းႏွင့္ ျမန္မာစာေပ ယဥ္ေက်းမႈသင္တန္း သင္တန္းသူမွ သင္တန္းသားမ်ားက အနႏၲငါးပါးႏွင့္ ဆရာ၊ ဆရာမမ်ားအား ကန္ေတာ့ျခင္း၊ ဆရာဆရာမမ်ားက ဆုေပးစကားေျပာၾကားၿပီးေနာက္ ကေလးငယ္မ်ားကို ဆုႏွင္းျခင္းမ်ား ျပဳလုပ္ခဲ့သည္။

ထို႔ေနာက္ ဆရာေတာ္ အရွင္ဝိစကၡထံမွ အႏုေမာဒနာတရား နာၾကားၿပီး ေထရဝါဒသာသနရကၡိတအဖြဲ႔၏ အဓိ႒ာန္ ျဖစ္ေသာ “စိတ္ရွည္ ဇြဲသန္၊ သည္းညည္းခံ၊ ျပဳရန္သာသနာ” သုံးႀကိမ္ ႏွင့္ “ဗုဒၶြသာသနံ စိရံတိ႒တု” သုံးႀကိမ္ ရြတ္ဆုိ၍ အခမ္းအနား ႐ုပ္သိမ္းခဲ့သည္။
Tuition teacher receives 1 year imprisonment
မုိးမခ အေထာက္ေတာ္ ဝဝ၈
ဧၿပီ ၂၉၊ ၂ဝဝ၉

ရန္ကုန္တုိင္း၊ တံြေတးၿမိဳ႕နယ္၊ ကြ်န္းေတာရပ္ကြက္မွ ဦးေအာင္ေဖသည္ ၿပီးခ့ဲသည့္လက ၿမိဳ႕လယ္တြင္ ဆႏၵျပရာ ဖမ္းဆီးခံရသည္။ အာဏာပုိင္တုိ႔က သူ႔အား ဆႏၵျပမႈေၾကာင့္ မဟုတ္ဘဲ ရပ္ကြက္ျပင္ပသုိ႔ မထြက္ရန္ တားျမစ္မႈကုိ ခ်ဳိးေဖာက္သည္ဟု ဆုိကာ ယခုက့ဲသုိ႔ ေထာင္ခ်လုိက္ျခင္းျဖစ္သည္။
ျမန္မာႏုိင္ငံတြင္ ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသား ၂ဝဝဝ ေက်ာ္ ရိွေသာ္လည္း ဦးေအာင္ေဖ၏ အမႈမွာ ထူးျခားေနသည္။
ဦးေအာင္ေဖသည္ က်ဴရွင္ဆရာ တဦး ျဖစ္သည္။ ၂ဝဝ၅ ခုႏွစ္၊ ေဖေဖာ္ဝါရီ ၁၃ ရက္ေန႔ (ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းေမြးေန႔) တြင္ သူ၏ တပည့္မ်ားႏွင့္အတူ တံြေတးၿမိဳ႕ လြတ္လပ္ေရး ေက်ာက္တုိင္သုိ႔ သြားေရာက္ကာ အေလးျပဳခ့ဲသျဖင့္ ပထမဆုံးအႀကိမ္ ဖမ္းဆီးခံရသည္။
၆လ အၾကာတြင္ အာဏာပုိင္တုိ႔က သူ႔ကုိ က်ဴရွင္ဥပေဒဟု ေခၚသည့္ “ဘာသာရပ္သင္ ကုိယ္ပုိင္ သင္တန္း ဥပေဒ ပုဒ္မ ၂၃” ျဖင့္ ေထာင္ ၃ ႏွစ္ ခ်လုိက္သည္။ အင္းစိန္ေထာင္တြင္ ၃ ႏွစ္တိတိ ေနခ့ဲရသည္။
ေထာင္မွ ျပန္လြတ္လာၿပီးေနာက္ပုိင္း မၾကာခဏ တကုိယ္ေတာ္ ဆႏၵျပေလ့ရိွေသာေၾကာင့္ သူ၏ ရပ္ကြက္အတြင္း ေျခခ်ဳပ္ခ်ခံခ့ဲရျခင္း ျဖစ္သည္။ ယခုအခါ ေျခခ်ဳပ္ေဖာက္ဖ်က္မႈျဖင့္ ေထာင္ ၁ ႏွစ္ က်ၿပီးေနာက္ အင္းစိန္ေထာင္သုိ႔ ပုိ႔ေဆာင္ခံရသည္ဟု သိရသည္။
ဦးေအာင္ေဖ၏ အမည္ရင္းမွာ ဦးခင္ေမာင္ဦး ျဖစ္သည္။ အသက္ ၅၁ ႏွစ္ ရိွၿပီဟု သိရသည္။
Child Aid Foundation for Nargis Hit Victims requesting Donation for year 2009
ငါးက်မ္းျပန္သာသနာ့ရိပ္သာ၏ နာဂစ္သင့္မိဘမဲ့ကေလးသူငယ္မ်ားေစာင့္ေရွာက္ေရး ရန္ပုံေငြအဖြဲ႔
၂၀၀၉ ခုႏွစ္အတြက္ လစဥ္အလွဴေငြမ်ား ထည့္၀င္ၾကရန္ ေမတၱာရပ္ခံ
မိုးမခ အေထာက္ေတာ္ ၀၀၂
ဧျပီ ၂၉၊ ၂၀၀၉
ေမလ ၂ ရက္ေန႔တြင္ နာဂစ္မုန္တိုင္းၾကီး တိုက္ခတ္ခဲ့သည္မွာ တႏွစ္လည္ခဲ့ျပီ ျဖစ္သည္။ ေစတနာရွင္မ်ား၊ ကုသိုလ္ရွင္မ်ားက နာဂစ္သင့္ဒုကၡသည္မ်ားကို အခက္အခဲမ်ဳိးစုံၾကားက ကိုယ္ထူကိုယ္ထ တေယာက္တလက္ ကူညီခဲ့ၾကသည့္အတြက္ ဒုကၡသည္ေပါင္း သိန္း ၂၀ ေက်ာ္ကို ပထမ ၆ လ အတြင္း တတ္အားသမွ် ထပ္မံ မပ်က္စီး၊ မေသေပ်ာက္သြားေအာင္ ေစာင့္ေရွာက္ႏိုင္ခဲ့သည္ဟု ဆိုႏိုင္ပါသည္။ ေနာက္ ၆ လပိုင္းတို႔တြင္ အစိုးရအဖြဲ႔မ်ား၊ ႏိုင္ငံတကာအဖြဲ႔အစည္းမ်ား၊ လူမႈေရး၊ က်န္းမာေရးႏွင့္ ဘာသာေရးအဖြဲ႔အစည္းအသီးသီးက ဆက္လက္ျပီး ေစာင့္ေရွာက္မႈ၊ ကူညီမႈႏွင့္ ျပန္လည္ထူေထာင္ေရးက႑တို႔တြင္ ၀ိုင္း၀န္းထိမ္းသိမ္း ေဆာင္ရြက္ခဲ့ၾကသည္ကုိ္လည္း အထင္အရွားေတြ႔ခဲ့ရသည္။
ထုိကဲ့သို႔ မိမိတတ္ႏိုင္ရာရာ ေဆာင္ရြက္ေနေသာ ေစတနာရွင္၊ ကုသိုလ္ရွင္ အစုအဖြဲ႔မ်ားအနက္က ငါးက်မ္းျပန္သာသနာ့ရိပ္သာက ဗုဒၶဘာသာဆရာေတာ္မ်ားဦးေဆာင္ေသာ ေစတနာ့၀န္ထမ္းမ်ားက နာဂစ္ကယ္ဆယ္ေရးႏွင့္ ေစာင့္ေရွာက္ေရးလုပ္ငန္းမ်ားကို ျပည္တြင္း ျပည္ပက အလွဴရွင္မ်ား၏ ပန္႔ပိုးကူညီမႈျဖင့္ ေဆာင္ရြက္ႏိုင္ခဲ့သလို နာဂစ္သင့္မိဘမဲ့ကေလးမ်ားကို ဇီ၀ိတဒါန၊ ပညာဒါန၊ အဟာရဒါနတို႔ျဖင့္ ဆက္လက္ ေမြးျမဴေစာင့္ေရွာက္ရန္ လုံလထုတ္ ေဆာင္ရြက္ခဲ့ရာ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္အတြင္း ႏွစ္ဖက္ မိဘမဲ့ကေလးသူငယ္ေပါင္း ၅၆၀ ကို လစဥ္ အလွဴေငြ တဦးလ်င္ က်ပ္ ၁ ေသာင္းႏႈန္းျဖင့္ ကူညီမႈရန္ပုံေငြကို ခ်မွတ္အေကာင္အထည္ ေဖာ္ႏိုင္ခဲ့ျပီ ျဖစ္သည္။
ထိုကေလးသူငယ္တို႔က နီးစပ္ရာ ေသြးရင္းသားရင္းမိသားစုမ်ားထံတြင္ အပ္ႏွံ၍၎၊ ေက်ာင္းအိပ္ ေက်ာင္းစားလက္ခံေသာ ဘုန္းေတာ္ၾကီးေက်ာင္းမ်ားတြင္ ေပးပို႔၍၎၊ စသည့္ အရိပ္အာ၀ါသတို႔တြင္ ေစာင့္ေရွာက္ကူညီထားလ်က္ရွိရာ ယခု ၂၀၀၉ ေမလတြင္ နာဂစ္မုန္တိုင္း ႏွစ္လည္အခ်ိန္ကို အထိမ္းအမွတ္ျပဳ၍ ယခုႏွစ္အတြက္ လစဥ္အလွဴေငြမ်ား ဆက္လက္ထည့္သြင္း ေပးပို႔ၾကပါရန္ ဆရာေတာ္မ်ားက ေမတၱာရပ္ခံလ်က္ရွိေၾကာင္း သိရွိရသည္။
ရန္ကုန္ျမိဳ႔ သကၤန္းကၽြန္းရွိ ငါးက်မ္းျပန္ေက်ာင္းတိုက္ႏွင့္ အေမရိကန္၊ ဖရီးေမာင့္ျမိဳ႔ ေမတၱာနႏၵ ေက်ာင္းတိုက္တို႔ကို ဆက္သြယ္ျပီး လွဴဒါန္းႏိုင္ေၾကာင္း သိရွိရပါသည္။
http://childaidmyanmar.org/
Journal Jo The Geek - Burmese Journal Headlines Digest on 29th April 2009
ျပည္တြင္းက ဖတ္မိသမွ် ဂ်ာနယ္ အပိုင္းအစ
ဂ်ာနယ္ျဂိဳလ္ သာဂိ
ဧျပီ ၂၉၊ ၂၀၀၉
ဘီဂ်လိမုန္တိုင္း ရခိုင္ျပည္ကို အဖ်ားခတ္၊ ရခိုင္သၾကၤန္ ရန္ကုန္မွာ ၆ ၾကိမ္ေျမာက္ က်။ မဟာစည္အဖြဲ႔ခ်ဳပ္မွာ ေယာဂီ ၃ ေထာင္ တရားအားထုတ္။ မိုးေလ၀သဆရာၾကီး ေဒါက္တာထြန္းလြင္ႏွင့္ အင္တာဗ်ဳး။
ေျမကမၻာေန႔အထိမ္းအမွတ္ ရန္ကုန္က ဟိုတယ္မ်ား မီး ၁ နာရီ ျဖတ္၍ က်င္းပ။ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ပီေအစီစင္တာေပါင္း ၄၆၀ ေက်ာ္ ဖြင့္လွစ္ျပီး။ ေမာ္လျမိဳင္ေအာက္ေစ်းၾကီး ၇ လ နဲ႔ အျပီးေဆာက္မည္။ ျပည္ပဆန္အ၀ယ္လိုက္၍ ဧည့္မထမ်ား ေစ်းေမာ့ျပီ။
အေ၀းသင္ အဘိဓမၼာသင္တန္း ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ပထမဦးဆုံး က်င္းပမည္။ ပဲခူးတိုင္း ျမိဳ႔နယ္ ၅ ခုမွာ မိုဘိုင္းဖုန္း အလုံး ၆၀၀၀ ခ်ေပး။ ၀မ္းေရာဂါ ကို ၂၄ နာရီ ေစာင့္ၾကည့္ပါဟု ေဒါက္တာျမင့္ဦး ေျပာ။
နာဂစ္တြင္ စက္ေလွတစီးတည္းျဖင့္ လူေပါင္း ၄၀၀ ကယ္ဆယ္ခဲ့သူ ဦးေအာင္မင္းႏွင့္ ေတြ႔ဆုံျခင္း။ နာဂစ္အကူေပး က်န္းမာေရးအဖြဲ႔မ်ား ရပ္ဆိုင္းသြားေသာ္လည္း အျခား အင္ဂ်ီအိုမ်ား ႏွစ္ကုန္အထိ ဆက္ရွိဦးမည္။ ေဒၚက်င္ေလပုပ္ထုတ္ေဆး ရပ္ဆိုင္းထားဟု ဆို။
ကံ့ေကာ္ တေထာင္ ရုပ္ပြားေတာ္ ၅၀ ေက်ာ္ ႏွင့္ သာသနဗိမာန္ျပဳျပင္ရန္ အလွဴရွင္လိုအပ္ေနသည္။ မႏၱေလးစည္ပင္ လဘက္ က်ပ္ သိန္း ၂၀ ဖိုး မီးရႈိ႔ဖ်က္ဆီးလိုက္ျပီ။
လယ္စာရင္းငွား အလုပ္သမားကို လယ္ရွင္က မုန္တိုင္းဒဏ္က အကာအကြယ္ေပးေျပာင္းေရႊ႔ေပးရမည္ဟု စာခ်ဳပ္တြင္ထည့္ခ်ဳပ္ျပီ။
Tuesday, April 28, 2009
Two Burmese Brothers gone missing in Alhambra
ျမန္မာကေလးငယ္ ၂ ဦး အိမ္မွ ေပ်ာက္ဟု ဆုိ
စီးတီးနယူးဆားဗစ္၊ အယ္လ္ေအ၊ အယ္ဟမ္ဘရာ
ဧျပီ ၂၈၊ ၂၀၀၉
(
ေပ်ာက္ဆုံးစဥ္က ကေလးအၾကီးက ၅ ေပ ၄ လကၼ၊ ပိန္ပိန္၊ ေခါင္းစြပ္စြယ္တာ အေရာင္ေဖ်ာ့၊ တီရွက္အနက္၊ ေဘာင္းဘီတို အျပာႏွင့္ အျဖဴျပာၾကား ေက်ာပိုးအိတ္လြယ္ထားသည္။ ကေလးအငယ္က ၄ ေပခန္႔၊ ပိန္ပိန္၊ အျဖဴေရာင္တီရွပ္၊ အေရာင္ႏွင့္ ေဘာင္းဘီတို၊ အနက္ေရာင္အေႏြးထည္ႏွင့္ အနီေရာင္ ေက်ာပိုးအိတ္ လြယ္ထားသည္။ ပုလိပ္တပ္ဖြဲ႔ကို ဆက္ရန္ နံပါတ္မွာ - (626) 570-5151 ျဖစ္သည္။
NLD party hold 2009 Party Conference
၂၀၀၉ အင္န္အယ္ဒီ ပါတီညီလာခံ က်င္းပ
ဓာတ္ပုံသတင္း
ဧျပီ ၂၈၊ ၂၀၀၉
ဧျပီလ ၂၈၊ ၂၉ ရန္ကုန္ျမိဳ႔၊ ဗဟန္းျမိဳ႔နယ္ရွိ ပါတီဌာနခ်ဳပ္တြင္ အင္န္အယ္ဒီပါတီညီလာခံ က်င္းပသည္။ စည္းရုံးေရးတာ၀န္ခံမ်ား၊ ဗဟိုအမႈေဆာင္မ်ားႏွင့္ လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္မ်ား စုစုေပါင္း ၁၅၀ ေက်ာ္ တက္ေရာက္သည္။ ပါတီ မူ၀ါဒမ်ား၊ ရပ္တည္ခ်က္ႏွင့္ လုပ္ငန္းစဥ္တို႔ကို ေဆြးေႏြးၾကသည္။ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲအေပၚ သေဘာထားကိုလည္း ထည့္သြင္းထားသည္ဟု သိရသည္။ ကိုးရီးယားရွိ ကိုရန္ႏိုင္ထြန္းေပးပို႔ေသာ ပါတီညီလာခံက အဖြင့္မိန္႔ခြန္းတခုကို တင္ဆက္လိုက္ပါသည္။
Mar Mar Aye Foundation opening ceremony
Mar Mar Aye Foundation opening ceremony with
Burmese Children playing Traditional Classics in Piano
(Dated - 13th December 2008)
April 28th, 2009
KNU lost Valeki camp
ကရင္သတင္းစဥ္
ဧၿပီ ၂၈၊ ၂၀၀၉

(၂ဝ၁)တပ္ရင္း၊ တပ္ခြဲ(၁)မွဴး ဗိုလ္နာ့ႀကီးက “ဒီေန႔မနက္ ၈နာရီခြဲ ေက်ာ္ေက်ာ္ေလာက္မွာ စခန္းကို သူတို႔ သိမ္းလို႔ ရသြားတယ္။ မေန႔ကတည္းက အဆက္မျပတ္ တိုက္ပြဲျဖစ္ေနတာ။ ထုိင္းရြာသားေတြကို ထိမွာ စိုးလို႔ က်ေနာ္တို႔လည္း ေရွာင္ေပးလုိက္တယ္ေလ” ဟု ကရင္သတင္းစဥ္ကို အတည္ျပဳေျပာဆိုသည္။
ယမန္ေန႔က ျဖစ္ပြားခဲ့သည့္တိုက္ပြဲေၾကာင့္ နအဖႏွင့္ ဒီေကဘီေအဘက္မွ (၁ဝ)ဦး ထိုင္းရြာသားတဦး လက္နက္ႀကီးစ ထိမွန္ကာ ဒဏ္ရာအနည္းငယ္ ရရွိသြားခဲ့ၿပီး ရြာသူ ရြာသား ၄ဝဝ ခန္႔ကို ၎တို႔ရပ္ရြာမွ ေျပာင္းေရႊ႕ ေနရာခ်ထားေပးသည္ဟု သိရသည္။
ေဝၚေလခီးစခန္းကို သိမ္းပိုက္လိုက္သည့္ ဒီေကဘီေအ (၉ဝ၆)၊ (၉ဝ၇)၊ (၉၉၉)၊ (၃၃၃)၊ (၅၅၅) တပ္ဖြဲ႔ဝင္မ်ားႏွင့္ နအဖတပ္မွ စစ္ေၾကာင္း ႏွစ္ေၾကာင္းသည္ ယခုလ (၅)ရက္ေန႔ကတည္းက ထိုးစစ္ ဆင္ခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္ဟု သိရသည္။
Win Myat - One Year After Nargis, the victims still struggling
နာဂစ္အလြန္ တႏွစ္ခရီး မၿပီးဆံုးေသးတဲ့ ဒုကၡသည္ဘ၀မ်ား
၀င္းျမတ္
တည္ေဆာက္ဆဲ ေက်းရြာလမ္းျမင္ကြင္း
ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းအ၀င္ စၾကၤ ံလမ္းေပၚမွာ ခင္းထားတဲ့ တာေပၚလင္စေပၚမွာ ဒူးတစ္ေခ်ာင္းေထာင္ၿပီးထုိင္ေနတဲ့ ကိုသိန္းလင္း(၄၂ ႏွစ္) က သူ႔လက္ထဲက သတင္းစာစကၠဴနဲ႔လိပ္ပတ္ထားတဲ့ ေဆးလိပ္ကို တရိႈက္မက္မက္ဖြာေနတယ္။
ေနျပည္ေတာ္ျမန္မာ့အသံကေန ဘစ္ဂ်လီ မုန္တိုင္းေၾကာင့္ ဧရာ၀တီတုိင္းမွာ ဒီေရ သံုးေပကေန ငါးေပ တက္ႏိုင္တယ္လို႔ ေၾကျငာခ်က္ကိုၾကားၿပီး သူေနထုိင္ရာ ကြင္းေပါက္ရြာကေန လပြတၱာၿမိဳ႕ေပၚကို တက္လာတာဆိုေတာ့ ငါးရက္ရွိၿပီေပါ့။ ကြင္းေပါက္ေက်းရြာဟာ လပြတၱာၿမိဳ႕နယ္ေတာင္ဖက္စြန္းမွာ တည္ရွိၿပီး ကပၸလီပင္လယ္ျပင္နဲ႔ ထိစပ္ေနတဲ့ရြာတစ္ရြာျဖစ္ပါတယ္။
ၿမိဳ႕ေပၚမွာကလည္းေဆြမ်ိဳး အသိမိတ္ေဆြ မရွိေလေတာ့ နာဂစ္မုန္တိုင္း တုိက္ခဲ့တုန္းက သူတို႔မိသားစုခိုလံႈခဲ့တဲ့ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းထဲမွာပဲ ဒီတစ္ႀကိမ္လည္း ေရာက္ေနျပန္တယ္။
သူတို႔လိုပဲ မုန္တုိင္းသတင္း ေၾကျငာခ်က္ၾကားၿပီး လပြတၱာၿမိဳ႕ေပၚကိုတက္လာတဲ့ တျခားရြာေတြက ရြာသားေတြလည္း ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းထဲမွာ ေတြ႕ႏိုင္ပါတယ္။
“ကၽြန္ေတာ္တို႔ ႏွစ္ဆန္းတစ္ရက္ေန႔ကတက္လာတာ။ အဲဒီတုန္းက ေက်ာင္းထဲမွာ ကၽြန္ေတာ္တို႔လိုပဲေရာက္လာၾကတဲ့သူေတြ ေထာင္ေက်ာ္ေတာ့ရွိမယ္။ အခုေတာ့ တျဖည္းျဖည္းျပန္သြားၾကၿပီ” လို႔ ကိုသိန္းလင္းက ေျပာျပပါတယ္။
မုန္တုိင္းမရွိေတာ့တဲ့ အခ်ိန္မွာ ကုိသိန္းလင္းလည္း ကိုယ့္ရပ္ကိုယ့္ရြာျပန္ၿပီး အေျခခ်ခ်င္ေပမယ့္ ျပန္စရာလမ္းစရိတ္ မရွိတာေၾကာင့္ ေလာေလာဆယ္ မျပန္ႏုိင္ေသးဘူးလို႔ ဆုိပါတယ္။ ေငြတိုေၾကးစ ရလိုရျငား ၿမိဳ႕ေပၚမွာ အလုပ္လိုက္ရွာေပမယ့္ ၿမိဳ႕ေပၚမွာ အသိမိတ္ေဆြမရွိတဲ့ ကိုသိန္းလင္း ဘာအလုပ္မွ မရပါဘူး။
ေနအိမ္သစ္မ်ား ေဆာက္လုပ္ေနၾကပုံ
အမိုးအကာေနရာ
ဆုိင္ကလုန္းမုန္တုိင္းနာဂစ္ ျမန္မာႏုိင္ငံျမစ္၀ကၽြန္းေပၚေဒသကို ၀င္ေရာက္တုိက္ခတ္ခဲ့တာ တစ္ႏွစ္ျပည့္ဖို႔ ရက္ပိုင္းမွ်သာ လိုေတာ့ေပမယ့္ မုန္တုိင္းသင့္ေဒသမွာ ေနထုိင္တဲ့ သူအမ်ားစုအတြက္ လံုျခံဳစိတ္ခ်ရတဲ့ အသက္ေမြး၀မ္းေက်ာင္းမႈနဲ႔ ေနရာထုိင္ခင္းေတြ၊ ရာသီဥတု ဆိုးရြားေဖာက္ျပန္လာတဲ့ အေျခအေနေတြမွာ ခိုနားဖို႔ ခိုင္ခံ့လံုျခံဳတဲ့ေနရာေတြ မရိွေသးတာေၾကာင့္ ေလာေလာဆယ္ အေျခအေနမွာ အထိတ္တလန္႔ ျဖစ္ေနၾကရဦးမွာပဲလို႔ ေဒသခံေတြကေျပာၾကတယ္။
မုုန္တိုင္းၿပီးကာစမွာ အေရးေပၚေနထုိင္ဖို႔ ေပးေ၀ခဲ့တဲ့ တာေပၚလင္စနဲ႔လုပ္ထားတဲ့ ယာယီ တဲအိမ္ငယ္ေတြဟာ ရာသီဥတုဒဏ္ေၾကာင့္ ေပါက္ျပဲစုတ္ျပတ္ ေနၾကတာေတြ႕ရတယ္။ ျမစ္ကမ္းနဖူးတစ္ေလွ်ာက္မွာ အျပာေရာင္ တဲငယ္ေလးေတြကို တသီတတန္းႀကီးေတြ႕ ျမင္ႏိုင္ပါတယ္။ စံျပေက်းရြာအျဖစ္သတ္မွတ္ ေဆာင္ရြက္တဲ့ ေက်းရြာေတြမွာေတာ့ ပ်ဥ္ေထာင္သြပ္မိုး အိမ္ငယ္ေတြ အစီအရီေတြ႕ရတယ္။
ေက်းရြာတစ္ရြာနဲ႔တစ္ရြာ ျပန္လည္ထူေထာင္ေရး လုပ္ေဆာင္ပံုေတြ မတူညီၾကပါဘူး။ အစိုးရအႀကီးအကဲေတြ အေရာက္အေပါက္မ်ားတဲ့ ေဒသက ေက်းရြာ ေတြကို စံျပရြာအျဖစ္သတ္မွတ္ၿပီး ဦးစားေပး ေဆာင္ရြက္ထားတာမ်ိဳး ေတြ႕ရပါတယ္။ ဥပမာ အားျဖင့္ ဘိုကေလး ၿမိဳ႕နယ္ဆို ႀကိမ္ေခ်ာင္းႀကီး ေက်းရြာအုပ္စု၊ လပြတၱာဆို ျပင္စလူ ၿမိဳ႕နယ္ခြဲနဲ႔ လိႈင္းဘုန္း စတဲ့ေနရာမ်ိဳးေတြကိုပဲ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတြ၊ ၀န္ႀကီးေတြက ထပ္ခါ ထပ္ခါ လာေလ့ရွိပါတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕ေနရာေတြမွာ လူေနအိမ္ေတြ မေဆာက္ရေသးတဲ့ ၿမိဳ႕ကြက္သစ္ ေတြ ေဖာ္ထုတ္ထားတာလည္း ေတြ႕ရပါတယ္။
မုန္တိုင္းသင့္လူဦးေရ အကုန္လံုးကိုေတာ့ ျပန္လည္ေနရာခ် ထားေပးတာ မဟုတ္ပါဘူး။ အမိုးအကာအတြက္ တာေပၚလင္စ ေတြသာ ရရွိတဲ့ ေက်းရြာေတြက အမ်ားစုျဖစ္ပါတယ္။
ပင္လယ္ကမ္းစပ္နဲ႔နီးၿပီး ဆုိင္ကလုန္းနာဂစ္ေၾကာင့္ တစ္ရြာလံုး ပ်က္စီးသြားတဲ့ေက်းရြာေတြကို ပင္လယ္ကမ္းစပ္နဲ႔ ေ၀းရာေနရာေတြမွာ အိမ္ယာေတြ ျပန္လည္ေဆာက္လုပ္းေပးထားတဲ့ ေက်းရြာအသစ္ေတြ ကိုလည္းေတြ႕ရတယ္။ ေက်းရြာနာမည္ေတြပါ အသစ္ေတြ ျဖစ္ေနတာပါတယ္။
ယခင္ကေတာေတာင္ေတြကို ခုတ္ထြင္ရွင္းလင္းၿပီး လူေနအိမ္ေျခေတြ လုပ္တာေၾကာင့္ ေနထုိုင္သူေတြ အသားမက်ေသးဘူး လို႔ဆုိၾကတယ္။ ေသာက္သံုး ေရရဖို႔ ေတာ္ေတာ္ေ၀းေ၀း ကိုသြားေရာက္ ခပ္ယူၾကရၿပီး တစ္ခ်ိဳ႕ေနရာေတြမွာ ေထာ္လာဂ်ီေတြနဲ႔ လိုက္လံျဖန္႔ျဖဴးေပးေနတာ ေတြ႕ရတယ္။ တံငါလုပ္ငန္းနဲ႔ အသက္ေမြးၾကတဲ့ လူအမ်ားစုက ပင္လယ္နဲ႔မနီးတဲ့ ကုန္းတြင္းပိုင္းမွာ အေျခခ်ရတဲ့အခါ သူတို႔ရဲ႕ေန႔စဥ္ဘ၀မွာ အခက္အခဲျဖစ္ၾကရတယ္။
“အိမ္ေတြေတာ့ ရြာရွိလူေတြကို အကုန္ေပးပါတယ္။ ဒါပမယ့္အရင္ကသည္ေနရာက ေတာႀကီး။ ရြာကလူေတြကအကုန္လံုးနီးပါးက တံငါလုပ္ငန္း လုပ္ၾကတာဆိုေတာ့ ေန႔ဆိုရင္ ရြာထဲမွာ လူမရွိေတာ့ဘူး” လို႔ နာဂစ္ေၾကာင့္ ရြာလံုးကၽြတ္ ေပ်ာက္ကြယ္သြာၿပီး ယခုအခါ ေက်းရြာ အသစ္တစ္ရြာမွာ ေနအိမ္ရရွိထားတဲ့ အသက္ ၆၀ ၀န္းက်င္ အမ်ိဳးသမီး တစ္ဦးက ေျပာပါတယ္။
ဆုိင္ကလုန္းမုန္တိုင္း နာဂစ္ဒဏ္ကို ျပင္းထန္စြာခံခဲ့ရတဲ့ ေက်းရြာေတြကလူေတြ ဘစ္ဂ်လီမုန္တုိင္း သတင္းေၾကျငာခ်က္ ၾကားၿပီး နီးစပ္ရာၿမိဳ႕ေတြေပၚကို တက္လာတဲ့အခါ သူတို႔ရဲ႕အိမ္ေတြကို အေစာင့္အေရွာက္မရွိ ထားခဲ့ၾကရတယ္လို႔ ဆိုၾကတယ္။
“အိမ္မွာပစၥည္းေတြထားခဲ့ရတယ္။ ရြာမွာေတာ့ ဥကၠဌနဲ႔ ေငြေလးေၾကးေလး ရွိတဲ့လူေတြေတာ့ က်န္ခဲ့ပါေသးတယ္။ ယူခ်င္တာေတြယူၾကပါေစ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ကေတာ့ လူကလြဲၿပီး ဘာမွလည္း မလိုခ်င္ေတာ့ပါဘူးဗ်ာ။ ပံုမွန္ေလးစားေနရရင္ပဲ ကံေကာင္းတယ္လို႔ယူဆပါတယ္” လို႔ ကိုသိန္းလင္းက ေျပာတယ္။
အေရးေပၚမုန္တုိင္းလာရင္နားခိုဖို႔ မုန္တုိင္းဒဏ္ခံႏိုင္တဲ့ အေဆာက္အအံုေတြလည္း ေဒသလူဦးေရနဲ႔စာရင္ နည္းပါးေနၿပီး လက္ရွိအေျခအေနမွာလည္း အမ်ားစုက ေဆာက္လက္စပဲရွိေသတာေတြ႕ရတယ္။
နာဂစ္အလြန္တစ္ႏွစ္ ျပည့္ကာနီးၿပီး မိုးရာသီ ေရာက္ခါနီးလာေပမယ့္ တစ္ခ်ိဳ႕ရြာေတြမွာ ေနအိမ္အသစ္ေတြ အခုမွ ေဆာက္လုပ္ေနဆဲ ျဖစ္တာလည္း ေတြ႕ရတယ္။
ေက်းရြာျမင္ကြင္း
ေသာက္ေရသံုးေရ
ပင္လယ္နဲ႔နီးတဲ့ေဒသက ေက်းရြာေတြမွာရွိတဲ့ ေရတြင္းေတြဟာ နာဂစ္တုိက္ခတ္ၿပီး ေနာက္ပိုင္းမွာ အငံဓါတ္ ပိုလာတယ္လို႔ ေဒသခံေတြကေျပာၾကတယ္။ ေသာက္သံုးေရကန္ေတြထဲကိုလည္း ေရငံနဲ႔အမိႈက္သရိုက္ေတြ ၀င္ကုန္တာေၾကာင့္ အရင္တုန္းက ရွိခဲ့တဲ့ ေရအရင္းအျမစ္ေတြ သည္ႏွစ္မွာ နည္းပါးခဲ့ၾက တယ္။
ၿပီးခဲ့တဲ့ေႏြရာသီမွာ သန္႔ရွင္းတဲ့ေသာက္သံုးေရ အခက္အခဲျဖစ္ၾကေပမယ့္ ေသာက္သံုးေရျဖန္႔ေ၀ေပးတဲ့ အဖြဲ႕အစည္းေတြ ရွိတာေၾကာင့္ လံုး၀ေသာက္စရာ မရွိေလာက္ေအာင္ေတာ့ မျဖစ္ခဲ့ၾကဘူးလို႔ဆိုၾကပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ သန္႔ရွင္းတဲ့ ေသာက္သံုးေရရရွိဖို႔ ေဆာင္ရြက္ေပးတဲ့ အဖြဲ႕အစည္းေတြ နည္းေနေသး တယ္လို႔ ဆိုၾကပါတယ္။
သန္႔ရွင္းတဲ့ေသာက္သံုးေရအခက္အခဲရွိေပမယ့္ ေရနဲ႔ပတ္သတ္ၿပီး ျဖစ္ပြားတတ္တဲ့ ေရာဂါေတြႀကီးႀကီးမားမား မေတြ႕ရွိရေသးပါဘူး။
ေသာက္သံုးေရရရွိဖို႔ ေက်းရြာ ေလွဆိပ္ေတြမွာ ဖိုင္ဘာေရတုိင္ကီႀကီးေတြ စုပံုထားတာ ေတြ႕ရတယ္။ ျမစ္ေခ်ာင္းထဲကေန စက္ေလွနဲ႔ ပံုမွန္ေရျဖည့္ေပးၿပီး ေက်းရြာ ေရေပးေ၀ေရးေကာ္မတီကေန ခြဲတမ္းအလိုက္ ျပန္လည္ျဖန္႔ျဖဴးေပးၾကပါတယ္။ တစ္ခိ်ဳ႕အဖြဲ႕အစည္းေတြက ေသာက္သံုးေရရရွိဖို႔ လူတစ္ဦးစီကို သတ္မွတ္ေငြေၾကး ထုတ္ေပးထားၿပီး ေက်းရြာေရေပးေ၀ေရးေကာ္မတီက ေသာက္သံုးေရ၀ယ္ယူၿပီး ျဖန္႔ျဖဴးေပးတာလည္း ရွိပါတယ္။
ေက်းရြာေရေပးေ၀ေရး ေကာ္မတီမွာ ရြာဦးဘုန္းေတာ္ႀကီး၊ ေက်းရြာဥကၠဌ၊ ေက်းရြာက ယံုၾကည္ေလးစားၾကတဲ့ ရပ္မိရပ္ဖ စတာေတြ သင့္သလုိ ပါ၀င္ ဖြဲ႕စည္းေပးထားၾကတယ္။ ေရေပးေ၀ေရးလုပ္ငန္းေတြကို အစိုးရအဖြဲ႕အစည္းေတြက ေဆာင္ရြက္ျခင္းမရွိဘဲ ကုလသမဂၢအဖြဲ႕အစည္းေတြနဲ႔ သက္ဆိုင္ရာ အင္န္ဂ်ီအိုေတြကသာ လုပ္ေဆာင္ၾကတာေတြ႕ရတယ္။
အသက္ေမြး၀မ္းေက်ာင္း
ဆုိင္ကလုန္းနာဂစ္ေၾကာင့္ မုန္တုိင္းသင့္ေဒသမွာ ေနထုိင္သူေတြရဲ႕ အသက္ေမြး၀မ္းေက်ာင္းမႈေတြ ေျပာင္းလဲလာခဲ့တယ္။ ယခင္က လယ္လုပ္သူေတြဟာ မုန္တုိင္းေၾကာင့္ လယ္လုပ္ကိရိယာေတြ ဆံုးရံႈးခဲ့ၿပီး လယ္ယာလုပ္ကိုင္ဖို႔ အခက္အခဲ ျဖစ္ခဲ့ၾကရတယ္။ ေနအိမ္ျပန္လည္ ထူေထာင္ဖို႔နဲ႔ လုပ္ငန္းျပန္လည္ လုပ္ကိုင္ႏုိင္ဖို႔ နီးစပ္ရာက ေငြေခ်းယူၾကၿပီး ျပန္လည္မဆပ္ႏုိင္တဲ့အခါ လယ္ေျမေတြကို ထုိးအပ္လုိက္ရတယ္လို႔ ျပင္စလူၿမိဳ႕နယ္ခြဲထဲက ရြာသားတစ္ဦးက ေျပာပါတယ္။
မိသားတစ္စုလံုး ေသသြားၿပီး ပိုင္ရွင္မဲ့ျဖစ္ေနတဲ့ လယ္ယာေတြကိုေတာ့ ေက်းရြာဥကၠနဲ႔ သက္ဆိုင္ရာေဒသ အာဏာပိုင္ေတြက ခပ္တည္တည္နဲ႔ သူတို႔ပိုင္ ေျမျဖစ္ေအာင္ လုပ္ယူတာလည္း ရွိတယ္လို႔ဆိုၾကပါတယ္။
အေသးစား တံငါလုပ္ငန္း လုပ္ကိုင္ၾကတဲ့သူ အမ်ားစုသည္ႏွစ္မွာ ငါးပုစြန္ အရအမိနည္းတယ္လို႔ ေျပာၾကပါတယ္။ အေသးစား ငါးဖမ္းေလွေတြ ျဖန္႔ေ၀တဲ့ အခါမွာလည္း ေက်းရြာလူႀကီးနဲ႔ နီးစပ္သူေတြ ရြာမွာေနထိုင္တာ ၾကာၿပီျဖစ္တဲ့ သူေတြကိုဦးစားေပးတယ္လို႔ ေဒသခံ တံငါသည္တစ္ဦးက ေျပာပါတယ္။
“ကၽြန္ေတာ္တို႔က သည္ရြာကိုေရာက္လာတာ မၾကာေသးဘူး။ ေလွေတြေပးေတာ့ လူႀကီးနဲ႕နီးစပ္တဲ့သူေတြက ပထမဦးစားေပး စာရင္းထဲမွာပါတယ္။ ေနာက္ေတာ့ ရြာမွာ အျမဲတမ္းေနတဲ့ သူေတြကို ေပးတယ္။ မုန္တုိင္းျဖစ္ေတာ့ သူတို႔လည္းဆံုးရံႈးသလို ကၽြန္ေတာ္တို႔လည္းဆံုးရံႈးတာပဲ။ ျပန္ရတဲ့အခါ က်ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔က မရေတာ့ လုပ္ကိုင္ စားေသာက္ရတာ အခက္အခဲျဖစ္တာေပါ့” လို႔ မုန္တုိင္းေၾကာင့္ ရြာေနရာပါ ေပ်ာက္သြားတဲ့ ေဒသခံ တံငါတစ္ဦးကေျပာပါတယ္။
ယခင္က ေဘာက္လုပ္ေဘာက္စား(ၾကံဳရာက်ပန္း) သမားေတြလည္း နာဂစ္အၿပီးမွာ အလုပ္အကိုင္ေတြ ရွားပါးလာတယ္လို႔ ဆိုၾကပါတယ္။ ငါးဖမ္းစက္ေလွ ေတြအမ်ားအျပား ဆံုးရံႈးခဲ့တာေၾကာင့္လည္း ငါးေလွလိုက္တဲ့ အလုပ္ေတြ ရွားပါးသလို လယ္ပိုင္ရွင္ႀကီးေတြလည္း ပိုင္ဆုိင္မႈေတြ ဆံုးရံႈးသြားတာေၾကာင့္ အလုပ္အကိုင္ ရွားပါးလာတာျဖစ္တယ္လို႔ေျပာပါတယ္။
“အလုပ္အကိုင္ေတြကရွားတယ္။ ေ၀ျခမ္းေရးက ေပးတာေလးရယ္ ကိုယ္ရွာလို႔ရတာေလးေတြ ေပါင္းလိုက္ရင္ေတာ့ ငတ္ေတာ့ မငတ္ဘူးေပါ့” လို႔ ကိုသိန္းလင္းကသူတို႔ ဘ၀အေျခအေနကိုေျပာျပတယ္။
တစ္ခ်ိဳ႕ရြာေတြမွာ အိမ္တြင္း အေသးစား ကုန္စံုဆိုင္ဖြင့္ ႏိုင္ဖို႔ ျပည္တြင္းအန္ဂ်ီအိုအဖြဲ႕တစ္ခ်ိဳ႕ကေန အကူအညီ ေပးတာလည္းေတြ႕ရတယ္။
ေရလုပ္ငန္းရွင္ေတြကို အစိုးရက ေငြထုတ္ေခ်း ေပးတာေတြရွိေပမယ့္ ပမာဏနည္းပါး ေနေသးတယ္လို႔ေရလုပ္ငန္းရွင္တစ္ဦး ကေျပာပါတယ္။ ေခ်းေငြေတြ ေခ်းယူတဲ့အခါမွာလည္း ပြဲစားေတြေၾကာင့္ အျပည္အ၀ မရရွိခဲ့ၾကဘူး လုိ႔ဆိုပါတယ္။ ကမ္းေ၀းငါးဖမ္း လုပ္ငန္းလုပ္ကိုင္သူေတြကို ရာသီဥတုအေျခအေန အေၾကာင္း ၾကားႏုိင္ေအာင္ ၀ါယာလက္ စကားေျပာစက္(ေ၀ၚကီေတာ္ကီ) ေတြ အသံုးျပဳခြင့္ ေပးထားတာေတြ႕ရတယ္။
နာဂစ္ခ်န္ရစ္သည့္ အပ်က္အစီးမ်ား
ေစ်းကြက္၀င္ကယ္ဆယ္ေရးပစၥည္း
ကယ္ဆယ္ေရးပစၥည္းအျဖစ္ ႏုိင္ငံတကာက ကူညီေထာက္ပံ့ခဲ့တဲ့ ပစၥည္းေတြကို နာဂစ္အလြန္ တစ္ႏွစ္ျပည့္ကာနီးအခ်ိန္ မုန္တုိင္းသင့္ေဒသေတြက ေစ်းေတြမွာ ေတြ႕ျမင္လာရပါတယ္။
ယူနီဆက္ဖ္က ေထာက္ပံ့ထားတဲ့ ျခင္ေျပးတဲ့ ျခင္ေထာင္ေတြ၊ ဟိုက္အင္နာဂ်ီေခ်ာ့ကလက္ေတြနဲ႔ တျခားစားေသာက္ဖြယ္ရာေတြကို အလြယ္တကူ ၀ယ္ယူႏိုင္တယ္။ ျခင္ေထာင္တစ္လံုးကို ငါးေထာင္၀န္းက်င္နဲ႔ လိုသေလာက္ေရာင္းေပးႏုိင္တယ္လို႔ လပြတၱာၿမိဳ႕ေပၚကေရာင္းခ်သူတစ္ဦးကေျပာတယ္။ တစ္ထည္စ ႏွစ္ထည္စမဟုတ္ဘဲ ပါကင္ပံုးလိုက္ကို တင္ေရာင္းေနတာေတြ႕ျမင္ႏိုင္ပါတယ္။
အလွဴရွင္ေတြက ငါးဖမ္းေလွေတြ ေဆာက္လုပ္ဖို႔ ေငြေတြလွဴဒါန္းတဲ့ အခါမွာလည္း ေဒသဆုိင္ရာ အာဏာပိုင္အဖြဲ႕ေတြက အနီးအနားရြာေတြမွာ ရွိတဲ့သစ္ေတာေတြခုတ္ၿပီး ေလွေတြေဆာက္လုပ္ ေပးခဲ့တာေတြလည္းရွိတယ္လို႔ဆိုပါတယ္။
ေက်းရြာျမင္ကြင္း
ဘာေတြျပင္ဆင္ထားၾကသလဲ
မုန္တုိင္းဒဏ္ကို ကိုယ္တုိင္ၾကံဳေတြ႕လြတ္ေျမာက္လာခဲ့သူေတြက ေနာက္တစ္ခါမုန္တုိင္းလာခဲ့ရင္ အသက္ေဘး လြတ္ေျမာက္ဖို႔ ကိုယ့္ပိုင္အစီအစဥ္ေတြ စီစဥ္ထားၾကတာ လည္းေတြ႕ရတယ္။
“ကၽြန္မတို႔ကေတာ့ စီပလပ္ဘူးေလးေတြ စုၿပီးသီထားတယ္။ ေရသန္႔ဗူးေတြကိုလည္း တြဲထားတယ္။ အေရးရယ္ အေၾကာင္းရယ္ဆိုရင္ ကိုယ့္အသက္ကို ကယ္ႏိုင္ေအာင္လုိ႔ေလ” လို႔ လပြတၱာၿမိဳ႕နယ္ထဲက ေက်းရြာတစ္ခုမွာေနထုိင္တဲ့ အမ်ိဳးသမီး တစ္ေယာက္ကေျပာတယ္။
“မုိးေလေတြၾကမ္းလာၿပီဆိုရင္ ကၽြန္မ အတြင္းခံေဘာင္းဘီေတြကို အထပ္ထပ္၀တ္တယ္။ နာဂစ္တုန္းကေသသြားတဲ့လူေတြမွာ ဖင္ေျပာင္ေတြနဲ႔ ေသေနတာက မ်ားတယ္။ ေသရင္ေတာင္း ဖင္ေျပာင္ႀကီးနဲ႔ေတာ့ မေသႏိုင္ဘူး” လို႔လည္း သူမက ဆက္ေျပာတယ္။
ဘုန္းႀကီးေက်ာင္း ေတြမွာလည္း ထုတ္တန္းေတြ ထိုးထားၿပီး ဆန္နဲ႔ ထမင္းေျခာက္ေတြကို ထပ္ခိုးလုပ္ၿပီး တင္ထားတာေတြ႕ရတယ္။ အိမ္တိုင္ေတြကို ကန္႔လန္႔ျဖတ္တန္းေတြ နဲ႔ က်ားကန္ထားၾကတာ လည္းေတြ႕ရတယ္။ ၀ါးရံုရွိတဲ့ရြာေတြမွာ ၀ါးရံုေတြေပၚမွာ ငါးဂါလံပံုးေတြခ်ိတ္ထားၾကတယ္လို႔လည္း ဆိုတယ္။
အုန္းပင္းေတြကို ခါးလည္ေလာက္ကျဖတ္ၿပီး ႀကိဳးနဲ႔ခ်ည္ထားတာလည္းေတြ႕ရတယ္။ ေရတက္လာရင္ ေရစီးနဲ႔ေျမာမသြားေအာင္ အုန္းပင္က ႀကိဳးကိုကိုင္ထားလို႔ရေအာင္ျဖစ္ပါတယ္။ ပင္လယ္နဲ႔နီးတဲ့ ရြာေလးေတြမွာေတာ့ ေျမႀကီးေတြ ေကာ္တင္ထားၿပီး ကုန္းျမင့္ျဖစ္ေအာင္ လုပ္ထားၾကတယ္။ ကုန္းျမင့္ေပၚကို အလြယ္တကူ တက္ႏုိင္ေအာင္လုပ္ထားတာေတာ့မေတြ႕ရပါဘူး။
မုန္တုိင္း သတင္းၾကားသိရဖို႔ အဓိက သတင္းအခ်က္ အလက္ရႏုိင္တာ ကေတာ့ ေရဒီယုိပဲျဖစ္တယ္လို႔ ေဒသခံေတြကေျပာၾကတယ္။ အိမ္တုိင္းလိုလို မွာလည္း ေရဒီယိုေတြေတြ႕ ျမင္ရပါတယ္။ နာဂစ္အၿပီးမွာ ေရဒီယိုကို မျဖစ္မေန၀ယ္ထား ၾကရတယ္လို႔ အသက္ႏွစ္ဆယ္၀န္းက်င္ က်ပန္းအလုပ္သမ တစ္ဦးကေျပာတယ္။
“ေရဒီယိုက သတင္းၾကားတာနဲ႔ ေျပးမယ္ဆိုရင္ လြတ္ႏုိင္ေခ်ပိုမ်ားတာေပါ့။ သႀကၤန္တုန္းကေတာင္ မုန္တိုင္းလာမယ္ဆိုလို႔ အိမ္ထဲကပစၥည္းနဲ႔ ဆန္ေတြကို ကုန္းျမင့္ေပၚနည္းနည္းေရႊ႕ထားလိုက္တယ္။ အဲဒီမွာလည္း သူလိုကိုယ္လို ေရာက္လာတဲ့ လူေတြအမ်ားႀကီးပဲဆိုေတာ့ ေနရာတစ္ေနရာ ရဖို႔ေတာ္ေတာ္ ရွာရတယ္” လို႔သူမက ဘစ္ဂ်လီမုန္တိုင္း သတင္းၾကားရၿပီး သူတို႔ရဲ႕ႀကိဳတင္ျပင္ဆင္မႈ အေျခအေနကိုေျပာျပတယ္။
ကိုသိန္းလင္းကေတာ့ သူတို႔ရြာမွာ မုန္တုိင္းခိုဖို႔အေဆာက္အအံုႀကီးႀကီးမားမားမရွိတဲ့အျပင္ ၿမိဳ႕နဲ႔လည္း အလွမ္းေ၀းတာေၾကာင့္ မုိးေလ၀သက သတင္းၾကားတာနဲ႔ လြတ္မယ္ထင္တဲ့ေနရာကို ေျပာင္းေျပးမယ္လို႔ ေျပာပါတယ္။
“ကၽြန္ေတာ္တို႔မွာက ေငြလညး္မရွိဘူး။ ကိုယ္ပိုင္ေလွလည္းမရွိဘူး။ ပုန္းခိုစရာလည္း ခိုင္ခိုင္မာမာမရွိဘူး။ အဲဒီေတာ့ ေရဒီယုိကိုပဲနားေထာင္ေနရတယ္။ မုန္တုိင္းသတင္းၾကားၿပီဆိုတာနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔က ၿမိဳ႕ေပၚကိုတက္လာမွာပဲ။ မုန္တိုင္းဘယ္ေနရာ ကိုပဲ၀င္၀င္ ဘယ္လုိနည္းနဲ႔မွ ရြာမွာမေနရဲဘူး” လို႔ ကိုသိန္းလင္းကေျပာတယ္။













