ေျပာျပစရာေတြလည္း တပုံႀကီးရိွေသးတယ္ (အမွတ္ ၂၄၂)
မင္းသု၀ဏ္၏ေတးကဗ်ာမ်ား
မာမာေအး
ၾသဂုတ္ ၃၁၊ ၂၀၀၈
ယခုတပတ္ေရဒီယုိေဆာင္းပါးတြင္ ေဒၚမာမာေအး ရြတ္ဆုိထားသည့္ ဆရာႀကီးမင္းသု၀ဏ္၏ ‘ပ်ဥ္းမငုတ္တုိ’ ကဗ်ာကုိ နားဆင္ၾကရမည္ျဖစ္သည္။ ထုိ႔ျပင္ ဆရာႀကီး၏ ကဗ်ာတပုဒ္ကုိ စႏၵရားခ်စ္ေဆြက ‘အိမ္ရွင္မ’သီခ်င္းအျဖစ္ ဖန္တီးခ့ဲပုံကုိ ရွင္းျပထားၿပီး၊ အဆုိပါသီခ်င္းကုိလည္း ထည့္သြင္းသီဆုိထားသည္။
၉၀ ေရြးေကာက္ပြဲအႏိုင္ရ အင္န္အယ္ဒီက စစ္အစိုးရ၏ ၂၀၀၈ အေျခခံဥပေဒႏွင့္ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲကို လက္မခံႏိုင္ေၾကာင္း ေၾကညာခ်ိန္တြင္ ပါတီဗဟိုအမႈေဆာင္ေဟာင္း သက္ၾကီး စာေရးဆရာၾကီး ေမာင္စူးစမ္းက စစ္အစိုးရလမ္းေၾကာင္းကို လက္ခံေၾကာင္း စာေရး
မိုးမခ အေထာက္ေတာ္ ၀၀၂
ၾသဂုတ္ ၃၀၊ ၂၀၀၈
ၾသဂုတ္လ ၂၉ ရက္စြဲ၊ စာအမွတ္ ၁၅ ျဖင့္ အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ (အင္န္အယ္ဒီပါတီ)က ေၾကညာခ်က္ထုတ္ရာတြင္ ကုလသမဂၢ အထူးကိုယ္စားလွယ္အဖြဲ႔၏ ေဆာင္ရြက္ခ်က္မ်ားသည္ ျမန္မာျပည္ႏိုင္ငံေရး တိုးတက္မႈအတြက္ အက်ဳိး မရွိေၾကာင္း ထုတ္ေဖာ္ေျပာဆိုလိုက္သည္။
ထို႔အျပင္ စစ္အစိုးရ၏ ၂၀၀၈ အေျခခံဥပေဒႏွင့္ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲတို႔ကို ၁၉၉၀ ပါတီစုံေရြးေကာက္ပြဲ အႏိုင္ရ ပါတီအေနျဖင့္ လက္မခံႏိုင္ေၾကာင္း၊ စစ္အစုိးရက ျမန္မာျပည္သူတို႔၏ ဆႏၵမ်ားကို လစ္လွ်ဳ႐ႈေဆာင္ရြက္ေနသမွ်၊ မတရားမႈမ်ား က်ဴးလြန္ေနသမွ် ဒီမိုကေရစီလမ္းေၾကာင္းသို႔ ဦးတည္ႏိုင္ျခင္း မရွိေၾကာင္း သေဘာထားကို ထုတ္ျပန္ထားသည္ကို ေတြ႔ရသည္။
သို႔ျဖစ္ပါ၍ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ႏွင့္တကြ ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသားမ်ား အားလုံး လြတ္ေျမာက္ေရး၊ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အပါအ၀င္ ဒီမိုအင္အားစုမ်ားႏွင့္ စစ္အုပ္စုတို႔ ေတြ႔ဆုံေဆြးေႏြး အေျဖရွာေရးႏွင့္ ဒီမိုကေရစီ အေရးသို႔ တိုးတက္ေရးကိုသာ အလုိရွိေၾကာင္း ေၾကညာခ်က္တြင္ ေဖာ္ျပထားသည္ကို ေတြ႔ရသည္။
သို႔ရာတြင္ ၾသဂုတ္လ ၈ ရက္ေန႔ထုတ္ ေမာ္ဒန္ ဂ်ာနယ္မွ သတင္းစာျဖတ္ပိုင္းအရ - ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ ထင္ရွားေသာ သက္ၾကီး စာေရးဆရာၾကီး၊ ယခင္ ပါတီ၏ ဗဟုိအမႈေဆာင္၊ ၁၉၉၀ ေရြးေကာက္ပြဲ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္၏ ေမာ္လျမိဳင္ျမိဳ႔နယ္ အႏိုင္ရကိုယ္စားလွယ္ေဟာင္း၊ ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသားေဟာင္း (၁၉၉၀ - ၉၂ ) ျဖစ္သူ ေမာင္စူးစမ္း (ဦးခ်မ္းေအး)က ၎၏ ေဆာင္းပါးတြင္ ယခု စစ္အစုိးရခ်မွတ္ထားေသာ ႏိုင္ငံေရးလမ္းေၾကာင္းကို လက္ခံေၾကာင္း စာျဖင့္ထုတ္ေဖာ္ထားျပီး ျဖစ္သည္ကို ေတြ႔ရသည္။
ေမာင္စူးစမ္းက ၎၏ အာေဘာ္ကုိ ထုတ္ေဖာ္ေျပာဆိုရာတြင္ - ၂၀၁၀ ျပည့္ႏွစ္တြင္ ေရြးေကာက္ပြဲ ျပဳလုပ္မည္၊ ဖြဲ႔စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပုံ အေျခခံဥပေဒသစ္ႏွင့္ အခင္းအက်င္း အသစ္ ျဖစ္ေနျပီ၊ ႏိုင္ငံေရးလည္း အသစ္ျဖစ္ဟန္ရွိသည္ ဟု ဆိုထားသည္။ ဒိုင္ယာေလာ့ခ္သည္ အလွတန္ဆာဆင္ျခင္းသာ ျဖစ္၍ အႏွစ္သာရ မဟုတ္ေခ်။ အလွတန္ဆာဆင္မႈကို တရားေသကိုင္သည္မွာ မိုက္မဲသည္ဟု ဆိုထားသည္ကို ေတြ႔ရသည္။
ပါတီေၾကညာခ်က္ႏွင့္ ေမာင္စူးစမ္း ေဆာင္းပါးတို႔ကို ဖတ္႐ႈရန္ ပူးတြဲ ေဖာ္ျပလိုက္ပါသည္။
မိုးမခ အေထာက္ေတာ္ ၀၀၈
ၾသဂုတ္ ၃၀၊ ၂၀၀၈
စပိန္ႏိုင္ငံမွ ခရမ္းခ်ဥ္သီး ပစ္ေပါက္ပဲြ
(ၾသဂုတ္ ၂၈၊ ေအအက္ဖ္ပီသတင္း)
ႀသဂုတ္လ ၂ရ ရက္ေန႔့မွာ စပိန္ႏိုင္ငံရဲ႕ Bunol ၿမိဳ႔ေလးမွာ ႏွစ္စဥ္က်င္းပေနက်ျဖစ္တဲ့ Tomatina ေခၚ ခရမ္းခ်ဥ္သီးပစ္ပဲြကို ၿပဳလုပ္ခဲ့ပါတယ္။ လူဦးေရ ၉ ေထာင္ေက်ာ္ေလာက္သာရွိတဲ့ ဒီၿမိဳ႔ေလးကို ႏိုင္ငံအသီးသီးက ပရိသတ္ ၄ ေသာင္းခန္႔ လာေရာက္ဆင္ႏဲႊခဲ့ၾကတယ္လို ့့ သိရပါတယ္။
ပဲြေတာ္မွာ လူေတြက ထရပ္ကားၾကီးေတြနဲ႔ သယ္ယူလာတဲ့ ခရမ္းခ်ဥ္သီးမ်ားကို တဦးနဲ႔ တဦး ပစ္ေပါက္ၾကကာ လမ္းမ်ားဟာ ခရမ္းခ်ဥ္သီး အရည္မ်ားနဲ႔ဖံုးလႊမ္းေနပါေတာ့တယ္။
Tomatina ပဲြေတာ္ကို ႏွစ္စဥ္ ၾသဂုတ္လရဲ့ ေနာက္ဆံုး ဗုဒၶဟူးေန႔မွာ က်င္းပပါတယ္။ ဒီ ပဲြေတာ္ေပၚေပါက္လာတဲ့ သမိုင္းကို မည္သူကမွ် အေသအခ်ာ မသိၾကပါဘူး။ အမ်ားစု လက္ခံထားတာက ၁၉၄၄ ေလာက္မွာ လူငယ္ေတြ အခ်င္းခ်င္း ရန္ျဖစ္ၾကၿပီး ခရမ္းခ်ဥ္သီးေတြနဲ႔ ပစ္ေပါက္ခဲ့ရာမွ စတင္ခဲ့တယ္လို႔ ဆုိပါတယ္။
မ်က္ႏွာကိုဖံုးထားသည့္ အမ်ိဳးသမီးအား ျပတုိက္မွႏွင္ထုတ္
(ၾသဂုတ္ ၂၈၊ ရိုက္တာသတင္း)
မ်က္ႏွာဖံုးစြပ္ထားသျဖင့္ ျပတိုက္အေစာင့္တဦးက ႏွင္ထုတ္ခဲ့သည့္ မြတ္ဆလင္ အမ်ိဳးသမီးတဦးကို အီတလီ ဗင္းနစ္ၿမိဳျ႔ပတုိက္ ဒါရိုက္တာ Filippo Pedrocco က ဗုဒၶဟူးေန႔တြင္ ေတာင္းပန္လိုက္ၿပီး၊ ျပတုိက္ကုိ အခ်ိန္မေရြး လာလည္ႏုိင္ပါေၾကာင္း အသိေပးလိုက္သည္။
အဆိုပါ မြတ္ဆလင္အမ်ိဳးသမီးသည္ ခင္ပြန္းသည္အပါအ၀င္ ကေလးမ်ားႏွင့္အတူ ဗင္းနစ္ရွိ Ca' Rezzonico ျပတိုက္ကို ၿပီးခဲ့သည့္ တနဂၤေႏြေန႔က လည္ပတ္ခဲ့ရာ အ၀င္၀ကတည္းက အစစ္အေဆးခံၿပီး ျပတုိက္ထဲ ၀င္ေရာက္ခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။ ျပတိုက္ ဒုတိယအထပ္သို႔ ေရာက္ေသာအခါ အေစာင့္တဦးက မ်က္ႏွာဖံုးမခၽြတ္လ်င္ ျပတုိက္မွ ထြက္ခြာရမည္ဟု ေၿပာဆိုခဲ့သည္။ သူမက မ်က္ႏွာဖံုးခၽြတ္ရန္ ျငင္းဆန္ျပီး ၿပတုိက္ထဲက ထြက္ခြာခဲ့ေၾကာင္း သိရသည္။
၁၉၇၀ ႏွစ္ ေနာက္ပိုင္း အၾကမ္းဖက္သမားမ်ားရန္က ကာကြယ္သည့္ ဥပေဒ အရ အီတလီတြင္ အမ်ားျပည္သူမ်ားေရွ႔၌ မ်က္ႏွာကို ဖံုးအုပ္သည့္ အ၀တ္အစားကို ပိတ္ပင္ခဲ့ေသာ္လည္း ဘာသာေရးအရ အမ်ိဳးသမီးမ်ား မ်က္ႏွာ ဖံုးအုပ္ထားျခင္းကို အထူးကန္႔ကြက္ျခင္း မရွိခဲ့ၾကေပ။ အဆိုပါကိစၥႏွင့္ ပတ္သက္၍ အီတလီလူမ်ိဳးအခ်ိဳ႔က ျပတုိက္အေစာင့္ကို သူရဲေကာင္းၾကီး သဖြယ္ သတ္မွတ္ၾကေၾကာင္း သိရသည္။
ကမာၻေက်ာ္ ပီဆာ ေမွ်ာ္စင္ ကို စိန္ေခၚမည့္ ေနာက္ ေမွ်ာ္စင္တခု
(ၾသဂုတ္ ၂၈၊ ရုိက္တာသတင္း)
နယ္သာလန္ႏိုင္ငံ ေျမာက္ပိုင္း Bedum ၿမိဳ႔ေလးရိွ လူသိနည္းေသာ ၁၂ ရာစု ေခတ္မွ အေဆာက္အဦတခုသည္ ဥေရာပ၌ အတိမ္းေစာင္းဆံုးေသာ ေမွ်ာ္စင္ျဖစ္သည္ဟု ဂ်ီၾသေမၾတီီ ပညာရွင္ Jacob van Dijk က ေျပာၾကားလုိက္သည္။ ယခုတပတ္အတြင္း တို္င္းထြာခ်က္အရ Bedum ၿမိဳ ့ရွိ အျမင့္ ၃၅.ရ မီတာ ရွိ Walfridus ေမွ်ာ္စင္သည္ ၂.၆၁ မီတာ တိမ္းေစာင္းေနၿပီး၊ အျမင့္ ၅၅.၈၆ မီတာျမင့္ေသာ ပီဆာေမွ်ာ္စင္သည္ ၄ မီတာ တိမ္းေစာင္းေနသည္။ အကယ္၍ ထိုေမွ်ာ္စင္ ၂ခုသည္ အျမင့္ အတူတူျဖစ္ပါက နယ္သာလန္၏ Walfridus ေမွ်ာ္စင္သည္ ၆ စင္တီမီတာ ပိုမို တိမ္းေစာင္းေနမည္ဟု အဆိုပါ ပညာရွင္က ထုတ္ေဖာ္ခဲ့သည္။
စည္းကမ္းမဲ့ လမ္းျဖတ္ကူးသူမ်ားကို အရွက္ကဲြေစမည့္ ရွန္ဟဲရဲမ်ား၏နည္းလမ္း
(ၾသဂုတ္ ၂၇၊ ရိုက္တာသတင္း)
သတ္မွတ္ထားသည့္ လမ္းဆံု လမ္းခြမ်ား၌ စည္းကမ္းမဲ့ လမ္းျဖတ္ကူးသည့္ ေျခလ်င္ေလွ်ာက္သူမ်ား၊ ဆိုင္ကယ္၊ စက္ဘီးစီးသူမ်ား အားလံုးကို ဖမ္းဆီးၿပီး သူတို႔၏ ဓာတ္ပံုမ်ားကို သတင္းစာ၊ ရဲ တီဗီြ အထူးသတင္းမ်ားတြင္ ေဖၚျပသြားမည္ ျဖစ္ေၾကာင္း ရွန္ဟဲ ေဒးလီး သတင္းစာ၌ ေဖာ္ျပထားသည္။
အဆိုပါ အစီအစဥ္သည္ သာမန္ လမ္းစည္းကမ္း ခ်ိဳးေဖာက္သူတဦးအတြက္ လြန္ကဲသည့္ ဒဏ္ခတ္မႈ ျဖစ္သည္ဟု တရုတ္ ေရွ႔ေနမ်ားအဖဲြ႔က ေ၀ဖန္ျပစ္တင္လုိက္ၿပီး ရွန္ဟဲ ရဲတပ္ဖဲြ႔ကို တန္ျပန္ တရားစဲြမည္ဟု တုန္႔ျပန္လိုက္သည္။
တရားဥပေဒ၏ အေရးအႀကီးဆံုးေသာ အခ်က္မွာ ျပစ္ဒဏ္သည္ က်ဴးလြန္သည့္ ျပစ္မွဳ အရြယ္အစားႏွင့္ လိုက္ဖက္ ကိုက္ညီမႈ ရွိရမည္ဟု ရွန္ဟဲ ၿမိဳ႔ခံ ေရွ့ေနတဦးျဖစ္သူ Liu Chunquan က ေျပာၾကားသည္။
ဟင္းခ်က္သည့္ဆီကိုသာ သံုးသည့္ ဥေရာပ ကားၿပိဳင္ပဲြ
(ၾသဂုတ္ ၂ရ ၊ ရိုက္တာသတင္း)
အကုန္က် သက္သာၿပီး ပတ္၀န္းက်င္ကိုလည္း ကာကြယ္ေစမည့္ အစားထိုး ေလာင္စာဆီ အသံုးျပဳမႈကို အာရံုစိုက္ သတိျပဳမိေစရန္ ရည္ရြယ္ခ်က္ျဖင့္ ဟင္းခ်က္ရာမွစြန္႔ပစ္ထားေသာ ဆီ အၾကြင္းအက်န္ တမ်ိဳးတည္းသာ အသံုးၿပဳလ်က္ အသင္း ၈ ဖဲြ႔ ပါ၀င္ခဲ့ေသာ လန္ဒန္ မွ ေအသင္ မုိင္၂၅၀၀ ခရီးရွည္ ကားေမာင္းၿပိဳင္ပဲြသည္ ၾသဂုတ္လ ၂၇ ရက္ေန ့က ၿပီးဆံုးခဲ့သည္။
"Grease to
“ စားေသာက္ဆိုင္တိုင္းက သူတို႔မသံုးေတာ့တဲ့ ဆီအေဟာင္းေတြကို ရက္ရက္ေရာေရာ ေပးၾကပါတယ္။ သူတို႔ ပစ္ရေတာ့မယ့္ အမိႈက္ကို က်ေနာ္တို႔့က သိမ္းေပးသြားတာကိုး " ဟု Andy Pag က ရိုက္တာသတင္းကို ေျပာျပခဲ့သည္။
ၿပိဳင္ပဲြ ျပီးဆံုးသည့္ ဗုဒၶဟူးေန႔့၌ ေအသင္ရွိ ၿဗိတိသွ်သံရံုးတြင္ သံအမတ္ Simon Gass က အႏိုင္ရရွိသည့္ အသင္းကို အခမ္းအနားျဖင့္ ဆုခ်ီးျမွင့္ခဲ့သည္ဟု သိရသည္။
စင္ေတာ္က ေကာက္ေတာ့လည္း
ဉာဏ္ဦးေမာင္
ၾသဂုတ္ ၃၀၊ ၂၀၀၈
မေန႔ကပဲ ဒကာႏွစ္ေယာက္ ေရာက္လာလုိ႔ ေနာက္ေနာက္ေျပာင္ေျပာင္ ေျပာလုိက္ေသးတယ္။ အယ္လင္နာ ႐ုစဗဲ့ စကားကုိ ကုိးကားၿပီးေတာ့ပါ။ အယ္လင္နာ ႐ုစဗဲ့ကေျပာတယ္၊ “ႀကီးက်ယ္ခမ္းနားသူေတြက အေတြးအေခၚ အယူအဆေတြအေၾကာင္း ေျပာတယ္။ အသိဉာဏ္ အလယ္အလတ္ရွိသူေတြကေတာ့ အျဖစ္အပ်က္ေတြအေၾကာင္း ေျပာတယ္။ အသိဉာဏ္နိမ့္သူေတြကေတာ့ လူပုဂၢိဳလ္ေတြအေၾကာင္း ေျပာေလ့ရွိတယ္” .... တဲ့။ “က်ဳပ္က အေတြးအေခၚစာ ကုိ ေရးေနေတာ့ ႀကီးက်ယ္ခမ္းနားသူထဲမွာ ပါတယ္”လုိ႔ သူတုိ႔ကုိ ေနာက္လုိက္တာ။
သူတုိ႔ေရာက္လာေတာ့ ဒီမုိကရက္တစ္ပါတီသမၼတေလာင္း မစၥတာ အုိဘားမားရဲ႕ သူ႔ပါတီက တရားဝင္ သမၼတေလာင္းအျဖစ္ေရြးခ်ယ္တာကုိ လက္ခံစကားေျပာေနခ်ိန္။ ေကာ္လုိရာဒိုျပည္နယ္က ဒင္ဘာၿမိဳ႔ရဲ႕ အထင္ကရ ေဘာလုံးကြင္းႀကီးထဲမွာ။ ပရိသတ္ေတြက ၈ ေသာင္းေက်ာ္တယ္တဲ့။ ႏုိင္ငံေရးသမားေတြ၊ အဆုိေက်ာ္ေတြ၊ အတီးေတြ၊ အကေတြ၊ အခုန္ေတြနဲ႔။ စည္စည္ကားကား၊ သုိက္သုိက္ၿမိဳက္ၿမိဳက္။
ေျပာခ်င္တာက အဲဒီသမၼတေလာင္းအေၾကာင္းနဲ႔ေရာ၊ အယ္လင္နာ ရုစဗဲ့ရဲ႕စကားနဲ႔ေရာ ႏွစ္ခုလုံးနဲ႔ပါ ဆုိင္တယ္လုိ႔ ေျပာႏုိင္သလုိ မဆုိင္ဘူးလုိ႔လည္း ေျပာလုိ႔ရတယ္။
ဒီေန႔မွာေတာ့ မေမွ်ာ္လင့္ထားတဲ့ သတင္းၾကားရတယ္။ ရီပတ္ဘလစ္ကင္ သမၼတေလာင္း ဂြၽန္မက္ကိန္းက သူ႔ရဲ့ (running mate) ဒုသမၼတေလာင္းအျဖစ္ အလာစကာျပည္နယ္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွဴး အသက္ ၄၄ ႏွစ္အရြယ္ အမ်ဳိးသမီး မစၥ ေပလင္းကုိ ေရြးခ်ယ္လုိက္တယ္တဲ့။ အေမရိကန္ႏုိင္ငံေရးနဲ႔ မစိမ္းလုိ႔ သူမအေၾကာင္းကုိ ရီပတ္ဗလစ္ကင္ပါတီ ရဲ႕ ေတာက္ပလာမည့္ ၾကယ္တစ္လုံးအျဖစ္ အရင္ကတည္းက ၾကားဖူးထားေပမယ့္ ေန႔ခ်င္းညခ်င္း ခုလုိ ကမၻာ့အႀကီးက်ယ္ဆုံး ႏုိင္ငံတစ္ခုရဲ႕ အႀကီးမားဆုံး ယွဥ္ၿပိဳင္မႈမွာ အေရးပါတဲ့ ဇာတ္ေကာင္တစ္ေယာက္အျဖစ္ ခုေလာက္ျမန္ျမန္ သူမ ပါဝင္လာလိမ့္မယ္လုိ႔ ဘယ္လုိမွ ေမွ်ာ္လင့္မထားပါဘူး။
ဒီလုိမထင္မိေလာက္ေအာင္လည္း အေၾကာင္းေပါင္းမ်ားစြာ ရွိပါတယ္။ စီၿပီးအနည္းငယ္မွ်ေျပာရလွ်င္ ရီပတ္ဗလစ္ကင္ေတြဆုိတာက ေရွးရုိးစြဲဝါဒီေတြ။ လူနည္းစုေတြ၊ အမ်ဳိးသမီးအခြင့္အေရးေတြ၊ လိင္တူဆက္ဆံမႈေတြ၊ ကုိယ္ဝန္ဖ်က္ခ်တာမ်ဳိးေတြ စတဲ့အရာမ်ဳိးေတြကုိ ဦးစားေပးတတ္သူေတြ မဟုတ္ဘူး။ ဒီေတာ့ သူတုိ႔ပါတီအတြက္ အထူးအေရးပါတဲ့ ဒီလုိ ဒုတိယသမၼတေလာင္းေနရာကုိ အေတြ႔အႀကဳံႏုနယ္တဲ့ အမ်ဳိးသမီးတစ္ဦးကုိ ေရြးခ်ယ္လိမ့္မယ္လုိ႔ မထင္မိဘူး။ ေနာက္ၿပီး ဒီမုိကရက္ပါတီက မစၥတာ အုိဘားမား သမၼတေလာင္းအျဖစ္ အေရးသာလာကတည္းက မစၥတာမက္ကိန္း က အုိးဘားမားရဲ႕ ႏုိင္ငံတကာ အေတြ႔အႀကဳံ နည္းတာရယ္၊ ႏုိင္ငံ ကာကြယ္ေရးဘက္မွာ ေပ်ာ့ညံ့တာရယ္၊ ႏုိင္ငံေရး ေလာကထဲကုိ ဝင္ေရာက္လာတဲ့ သက္တမ္း ႏုေသးတာရယ္ စတာေတြနဲ႔ တုိက္ခုိ္က္ ေဝဖန္ေနခဲ့တာ။
ေပလင္း၊ သမီးငယ္ ပစ္ပါ၊ ဂြ်န္မက္ကိန္း (photos: Reuters)ဒီလုိအေျခအေနမ်ဳိးမွာ လူဦးေရ ၆ ေထာင္ေက်ာ္မွ်သာရွိတဲ့ ၿမိဳ႔ကေလးမွာ ၿမိဳ႔ေတာ္ဝန္လုပ္ဖူးတာရယ္၊ လူဦးေရ ၇ သိန္းေက်ာ္မွ်သာရွိတဲ့ အလာစကာျပည္နယ္မွာ ၂ ႏွစ္သက္တမ္းမွ်ပင္ မျပည့္ေသးတဲ့ ျပည္နယ္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွဴး လုပ္ဖူးတာရယ္ေလာက္သာ အေတြ႔အႀကဳံရွိတဲ့သူတစ္ေယာက္ကုိ သူ႔အတြက္၊ သူ႔ပါတီအတြက္၊ သူ႔ႏုိင္ငံအတြက္ အလြန္အေရးပါတဲ့ ေနရာေပး ေရြးခ်ယ္လုိက္တာကုိ ဘယ္မွာ မအ့ံၾသပဲ ေနပါ့မလဲ။ မစၥတာဂြၽန္မက္ကိန္းကုိ ဆုံးျဖတ္ခ်က္ ရဲတယ္လုိ႔ပဲ ေျပာရမလား၊ မုိက္တယ္လုိ႔ပဲ ဆုိရမလား။
ေနာက္ၿပီး မစၥတာမက္ကိန္းက မၾကာမီကပဲ ေဟာလိဝုဒ္ သတင္းေလာကရဲ႕ အေက်ာ္အေမာ္ေတြျဖစ္တဲ့ ပဲရစ္ ဟီလ္တန္တုိ႔၊ ဘရစ္တနီ စပီးယားတုိ႔နဲ႔ ခုိင္းႏႈိင္းၿပီး မစၥတာအုိဘားမားကုိ ေဝဖန္ထုိးႏွက္ခဲ့ေသးတာ။ ဒါက ဘာကုိျပသလဲ ဆုိလွ်င္ ေပၚျပဴလာျဖစ္သူေတြအေပၚမွာ နက္နက္ရႈိင္းရႈိင္း မရွိတဲ့သေဘာ။ ခုေတာ့ သူက ၁၉၈၄ ခု ဝက္ဆလာၿမိဳ႔ရဲ႕ အလွမယ္၊ အလာစကာရဲ႕ ဒုတိယအလွမယ္ကုိ ဒုတိယသမၼတေလာင္းအျဖစ္ ေရြးသတဲ့။ (အုိဘားမားနဲ႔ သူတုိ႔ေတြနဲ႔ ခုိင္းႏိႈင္းေျပာဆုိစဥ္က ပဲရစ္ဟီလ္တန္က မက္ကိန္းကုိ ျပန္ပက္ထားတာကုိ ေတြ႔လုိက္မိတယ္။ သူမက ဘာမ်ားေျပာခ်င္ေလဦးမလဲ မသိ။)
လြန္ခဲ့တဲ့ႏွစ္ ဒီအခ်ိန္ေလာက္ကဆုိလွ်င္ မစၥ ဟီလာရီကလင္တန္ဟာ ေနာက္တစ္ႀကိမ္ရဲ႕ အေမရိကန္သမၼတအျဖစ္ အမ်ားစုက ထင္ေၾကးေပးခဲ့ၾကတာ။ ပါတီႏွစ္ခုလုံးရဲ႕ သမၼတေလာင္းေတြထဲမွာဆုိ လူသိအမ်ားဆုံး၊ အထင္ရွားဆုံး၊ စစ္တမ္းမ်ားမွာဆုိလွ်င္လည္း ယွဥ္ၿပိဳင္ၾကမည့္သူေတြထဲမွာ အားအေကာင္းဆုံး။ အျပတ္အသတ္ကုိပဲ ေရွ႕ကေျပးေနတာ။
ထားလုိက္ေတာ့၊ သမၼတေလာင္း မျဖစ္တာရွိေစဦး။ မစၥတာအုိဘားမားကုိ ရႈံးနိမ့္ၿပီးခ်ိန္အထိ ဒုတိယသမၼတေလာင္းအျဖစ္မ်ား အေရြးခံေလမလားလုိ႔ အခ်ဳိ႔ ေမွ်ာ္လင့္ခဲ့ၾကတာ။ မေန႔တေန႔က အခ်ိန္အထိ။ ဂ်ဳိဘုိက္ဒင္ကုိ ဒုတိယ သမၼတေလာင္းအျဖစ္ မေၾကညာမီအခ်ိန္အထိ။ ဒီမုိကရက္ပါတီဘက္ကေန ဟီလာရီေပၚထြက္လာလိမ့္မယ္လုိ႔ ထင္ထားခဲ့ၾကတာ။
ဒီအခ်ိန္အထိ ရီပတ္ဘလစ္ကင္က ဒုတိယသမၼတေလာင္း စာရင္းထဲမွာ မစၥ ေပးလင္း ပါဝင္တယ္ဆုိတာ သိသူက အေတာ္နည္းပါးပါတယ္။ အခ်ဳိ႔သိသူေတြေတာင္မွပဲ သိပ္ၿပီးအေလးအနက္မထားလုိ႔ သူမအေပၚ အာရုံလည္း မေရာက္လွပါဘူး။ ဟုတ္တယ္ေလ၊ ေပလင္းဆုိတဲ့နာမည္က အေမရိကန္ႏုိင္ငံေရးဇာတ္ခုံေပၚမွာ ထင္ရွားလွတဲ့ နာမည္တစ္ခုမွ မဟုတ္တာ။ ေဟာ .... ခုေတာ့ သူမက အေမရိကန္ႏုိင္ငံႀကီးက အဓိက ပါတီႀကီးတစ္ခုရဲ႕ ဒုတိယသမၼတေလာင္းျဖစ္လာၿပီေပါ့။ မထင္မွတ္တဲ့ ပါတီဘက္ကေန အမ်ဳိးသမီးတစ္ဦး ေပၚထြက္လာၿပီေပါ့။
၁ ႏွစ္အတြင္း အေျပာင္းအလဲေတြ ျဖစ္သြားလုိက္တာ။ မစၥတာ အုိဘားမားတုိ႔ေျပာသလုိ Change, Change ဆုိတာ အျခားအရာေတြအတြက္ေတာ့ ျဖစ္လာ မျဖစ္လာ တပ္အပ္ေသခ်ာ မေျပာႏုိင္ေသးဘူး။ ထင္မွတ္ထားတာေတြက ျဖစ္မလာဘဲ မထင္မွတ္ထားတာေတြကေတာ့ ျဖစ္လာလုိက္တာ။ ေျပာင္းလဲျခင္းေတြ ျဖစ္လာလုိက္တာ။ ဘာၾကာလုိက္လုိ႔လဲ။ ကုိယ့္မွာသာ အေျပာင္းအလဲျဖစ္ႏုိင္ဖုိ႔ ေစာင့္ခဲ့ရတာ။ ၾကာရွည္လြန္းျဖစ္ေနရတာ။
မက္ကိန္းကုိ ေဝဖန္ၾကတဲ့ သူ႔ပါတီဝင္ေတြထဲမွာ မက္ကိန္းရဲ႕ အသက္အရြယ္ႀကီးလြန္းျခင္းလည္း တစ္ခုအပါအဝင္ေပါ့။ သူက အေမရိကန္သမုိင္းရဲ႕ ပထမအႀကိမ္ သမၼတအျဖစ္ ယွဥ္ၿပိဳင္အေရြးခံသူေတြထဲမွာ အသက္အရြယ္အႀကီးဆုံး စံခ်ိန္ရွင္ေလ။ ဒီေန႔ပဲ ၇၂ ႏွစ္ျပည့္ ေမြးေန႔က်င္းပခဲ့တာ။ ေနာက္ၿပီး သူ႔မွာ အေရျပားကင္ဆာကလည္း ရွိရဲ႕။ အကယ္၍မ်ား ရီပတ္ဘလစ္ကင္ပါတီက ႏုိဝင္ဘာေရြးေကာက္ပြဲမွာ အႏုိင္ရပါၿပီတဲ့။ မေျပာေကာင္းမဆုိေကာင္း အသက္အရြယ္အရ၊ က်န္းမာေရးအရ ဂြၽန္မက္ကိန္းမ်ား တစ္ခုခုျဖစ္ခဲ့ေသာ္။ အစဥ္အလာအရ ဒုတိယသမၼတက သူ႔ကုိယ္စား ဝင္ေရာက္ တာဝန္ယူရမွာ။ သူတုိ႔ေျပာတဲ့ ကြန္ေမာင္ဒါ အင္ ခ်ိဖ္ ဆုိတဲ့ တာဝန္ႀကီးကုိ သူမက ယူရဦးမွာ။
ဒီအခါမ်ဳိးမွာ သူတုိ႔အၿမဲေျပာေျပာေနတဲ့ အေတြ႔အႀကဳံႏုနယ္ေသးတာေတြ၊ အရည္အခ်င္း မျပည့္ဝေသးတာေတြ၊ အခ်ိန္မရာက္ေသးတာေတြ၊ ဒါေတြအတြက္ မစဥ္းစားေလေရာ့သလား။ မုိးမၿပိဳႏုိင္ .... ၿပိဳခဲ့ေသာ္။ ကုိယ္ကပဲ အစုိးရိမ္လြန္ေနသလုိမ်ား ျဖစ္ေနသလားေတာ့ မဆုိႏုိင္ပါဘူး။ မစၥတာအုိဘားမားက မစၥေပလင္းအတြက္ ဝမ္းေျမာက္စကား ဆုိရင္းနဲ႔အတူ ေနာက္ဆက္တြဲ ဆုေတာင္းေပးတဲ့ စကားေလးကုိ ယူၿပီးသုံးခ်င္ပါတယ္။ ဆုိလုိတဲ့အဓိပၸာယ္ခ်င္းေတာ့ တူႏုိင္ေကာင္းမွ တူမွာပါ။ မစၥတာအုိဘားမားက သူမအတြက္ ကံေကာင္းပါေစလုိ႔ ဆုေတာင္းေပးပါတယ္တဲ့။ ဒါေပမယ့္ အလြန္အမင္း ကံေကာင္းလြန္းတာမ်ဳိးေတာ့ မဟုတ္ဘူးေပါ့ .... တဲ့။ မစၥ ေပလင္း ကံေကာင္းပါေစ။ ဒါေပမယ့္ ....။
ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ပါ။ အယ္လင္နာ ရုစဗဲ့ရဲ႕ အျခားစကားေလးနဲ႔ပဲ စုိးရိမ္မႈကုိ ေျဖရမွာေပါ့။ သူမက ေျပာထားတာ "A woman is like a tea bag. You never know how strong she is until she gets into hot water." အမ်ဳိးသမီးေတြဆုိတာက လက္ဖက္ေျခာက္ထုပ္လုိပဲ။ လက္ဖက္ေျခာက္ဆုိတာကလည္း ေရပူနဲ႔ေတြ႔မွ သူ႔အရသာ ဘယ္ေလာက္ျပင္းတယ္ဆုိတာ အမွန္သိႏုိင္တာတဲ့။ မစၥေပလင္းရဲ႕ အစြမ္းအစ ဘယ္ေလာက္ရွိတယ္ ဆုိတာကလည္း တကယ့္အေရးမွာမွ သိရမွာပါ့။ သာမန္ၿမိဳ႔ငယ္ေလးတစ္ၿမိဳ႔ရဲ႕ အလွမယ္ကေန ကမၻာက ေမာ့ၾကည့္ေနရတဲ့ အထင္ကရႏုိင္ငံႀကီးတစ္ခုရဲ႕ သမၼတယွဥ္ၿပိဳင္ပြဲမွာ ဒုတိယေနရာကေန ယွဥ္ၿပိဳင္ခြင့္ရလာတဲ့အထိ ေရာက္လာတာကပင္ သူမရဲ႕အစြမ္းအစ မေသးငယ္လွဘူးဆုိတာေတာ့ အေကာင္းဆုံး သက္ေသတစ္ခုေပပ။ ။
၈၈ အႏွစ္ ၂၀ - အခန္းဆက္မ်ား
သတင္းစာမ်ားက ေျပာတဲ့ ၈၈ အေရးေတာ္ပုံျမင္ကြင္း - ၃
မိုးမခ
ၾသဂုတ္ ၃၀ ၂၀၀၈
၈၈ အေရးေတာ္ပုံကာလမွာ ေၾကးမုံ၊ ျမန္မာ့အလင္း၊ လုပ္သားျပည္သူ႔ေနစဥ္၊ ဗိုလ္တေထာင္ စတဲ့ သတင္းစာေတြမွာ ဒီမိုကေရစီေရး လႈပ္ရွားမႈေတြကို သတင္းေခါင္းစဥ္ေတြ၊ ဓာတ္ပုံေတြ ဖတ္မိသမွ် မွာ ျပန္ၾကည့္ပါ။
- ေတာင္ၾကီးတြင္ ဆက္လက္ဆႏၵျပ၊ ၀န္ထမ္းေပါင္းစုံ သမဂၢ (ယာယီ) ဖြဲ႔စည္း
- ဒီမိုကေရစီေရးတိုက္ပြဲ တပ္မေတာ္သားတို႔ ပါ၀င္လာၾကျပီ
- က်ေနာ္သာလွ်င္ တရား၀င္ ၀န္ၾကီးခ်ဳပ္ဟု ဦးႏု ေၾကညာ
- ေက်ာင္းသားမ်ား၏ တိုက္ပြဲမွ ေအာင္ျမင္မႈရလဒ္၊ အမ်ားလက္ခံသည့္ ၾကားျဖတ္အစိုးရကိုသာ လိုလား
- စုေပါင္းေခါင္းေဆာင္မႈျဖင့္ ယာယီအစိုးရ ဖြဲ႔ရန္ လိုအပ္
- စက္တင္ဘာ ၉ မႏၱေလးေဆာင္တြင္ ေလတပ္ တပ္မေတာ္သားမ်ားအား သူရဦးတင္ဦး ခ်ီးက်ဴးဂုဏ္ျပဳစကား ေျပာၾကားစဥ္
- ရန္ကုန္တုိင္း ျပည္သူ႕ရဲတပ္ဖြဲ႔မွ ရဲေမမ်ား ဆႏၵျပၾကစဥ္
- ေတာင္းဆုိခ်က္ တခ်က္သာရွိ၊ ၾကားျဖတ္အစိုးရ ဖြဲ႔စည္းရန္ လို
- ၾကားျဖတ္အစိုးရ ဖြဲ႔စည္းေရး ေကာ္မရွင္ လူထုေခါင္းေဆာင္မ်ားျဖင့္ အဆုိျပဳ
- လက္ရွိအစိုးရႏွင့္ ကင္းလြတ္ေသာ ၾကားျဖတ္အစိုးရ အျမန္ဆုံးဖြဲ႔စည္း၊ ရွမ္းျပည္ ေခါင္းေဆာင္ေဟာင္းမ်ား ေၾကညာ
- ၃၆ နာရီၾကာ အစာငတ္ခံ ဆႏၵျပပြဲၾကီး ဆင္ႏႊဲ၊ အဖြဲ႔အစည္းစုံမွ လူ ၁ ေထာင္ ေက်ာ္ ပါ၀င္
- စက္တင္ဘာ ၁၀ လမ္းစဥ္ပါတီ အေရးေပၚညီလာခံက ပါတီစုံ အေထြေထြ ေရြးေကာက္ပြဲ က်င္းပေပးမည္ဟု ေၾကညာခ်က္ထြက္၊ လူထု ခ်ီတက္ပြဲၾကီးတြင္ - ၾကားျဖတ္အစိုးရ ခ်က္ခ်င္းဖြဲ႕ေရး ေတာင္းဆို
ပဥၥမျမန္မာႏုိင္ငံေတာ္တည္ေထာင္ခန္း (၅)
ေအာင္ေ၀း
ၾသဂုတ္ ၃၀၊ ၂၀၀၈
ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ဘ၀ေတြထဲမွာ ယုံၾကည္ခ်က္ကုိ အသက္ေပးကာကြယ္တုိက္ခုိက္သြားသူေတြ၊ ယုံၾကည္ခ်က္အတြက္ အက်ဥ္းေထာင္ထဲမွာ ႏွစ္ရွည္လမ်ား ခ်ဳပ္ေႏွာင္ ထိန္းသိမ္းခံေနရသူေတြ၊ ယုံၾကည္ခ်က္ေၾကာင့္ ဘ၀ေရာ၊ မိသားစုေရာ၊ အနာဂတ္တခုလုံးပါ ေမွာင္အတိက်သြားခ့ဲရသူေတြ၊ က်ေနာ္တုိ႔ ျမန္မာႏုိင္ငံ သမုိင္းမွာ ယုံၾကည္ခ်က္ကုိ ဖက္တြယ္ၿပီး အငတ္ငတ္အျပတ္ျပတ္နဲ႔ ဒီမုိကေရစီ မရမခ်င္း ဆက္လက္ တုိက္ပဲြ၀င္ေနတ့ဲသူေတြ စသျဖင့္ ဒီမိုကေရစီ လုိလားသူ၊ ျပည္သူ႔ဘက္ေတာ္သား၊ သူရဲေကာင္းေတြဟာ ေခတ္အဆက္ဆက္ ရပ္တည္ရင္ဆုိင္ခ့ဲၾကတာပါ။
အခ်ိန္တခ်ိန္မွာ က်ေနာ္တုိ႔ဟာ မညီညြတ္ဘဲ ရိွေကာင္းရိွမယ္။ ဒါေပမယ့္ တခ်ိန္မွာေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔အားလုံးဟာ ညီညြတ္သြားၾကတာပဲမဟုတ္လား။ တုိက္ပဲြမရိွရင္ ညီညြတ္ေရး မရိွႏုိင္ဘူး။ တုိက္ပဲြရိွေနလုိ႔သာ က်ေနာ္တုိ႔ဟာ အခ်င္းခ်င္း ေက်ာခ်င္းကပ္၊ ရင္ခ်င္းအပ္ၿပီး ရန္သူကုိ ရင္ဆုိင္ရတာပဲ မဟုတ္လား။
တုိက္ပဲြဟာ အေရးႀကီးတယ္။ တုိက္ပဲြဟာ လုိအပ္တယ္။ ၁၉၈၈ ရွစ္ေလးလုံး အေရးေတာ္ပုံႀကီးဟာ တုိက္ပဲြလုိအပ္ခ်က္ရဲ႕ အႀကီးမားဆုံး ျပယုဂ္ပဲေပါ့။ ဒီ ရွစ္ေလးလုံး တုိက္ပဲြစဥ္ႀကီးထဲမွာ အားလုံးဟာ ညီညြတ္ခ့ဲၾကတယ္။ အားလုံးဟာ စည္း႐ုံး စုစည္းခ့ဲၾကတယ္။
ဗကသ၊ တကသ၊ မင္းကုိႏုိင္၊ ကုိကုိႀကီး၊ မုိးသီးဇြန္ စတ့ဲ ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္ေတြရဲ႕ ဦးေဆာင္မႈေနာက္မွာ က်ေနာ္တုိ႔ ျပည္သူလူထုႀကီးဟာ တညီတညြတ္တည္း လုိက္ပါခ့ဲၾကတယ္။ တပ္မေတာ္သားေတြ၊ ျပည္သူရဲေတြ၊ ၀န္ထမ္းေတြလည္း ဒီမုိကေရစီတုိက္ပဲြထဲ ခုန္၀င္လာခ့ဲၾကတယ္။
ညီညြတ္ျခင္းရဲ႕ ရလဒ္ဟာ မဆလ စစ္အာဏာရွင္အစုိးရကုိ က်ေနာ္တုိ႔ ျဖဳတ္ခ်ပစ္ႏုိင္ခ့ဲတာပါပဲ။
၈၈ မ်ဳိးဆက္သစ္ ေက်ာင္းသားေတြ၊ လူငယ္ေတြ ေသြးနဲ႔ ခင္းခ့ဲတ့ဲ သမုိင္းလမ္းေၾကာင္းေပၚမွာ သမုိင္းသိစိတ္ရိွတ့ဲ၊ အစဥ္အလာႀကီးတ့ဲ မ်ဳိးဆက္ေဟာင္း ႏုိင္ငံေရးသမားႀကီးေတြ၊ ဒီမုိကေရစီေရး တက္ၾကြလႈပ္ရွားသူေတြ၊ စာေပအႏုပညာရွင္ေတြ၊ တတ္သိပညာရွင္ေတြ၊ တပ္မေတာ္ေခါင္းေဆာင္ႀကီးေတြ စသည္ျဖင့္ လူႀကီးေတြလည္း အတူလုိက္ပါ ေလွ်ာက္လွမ္းခ့ဲၾကတာပဲ မဟုတ္လား။
ဒါေပမယ့္ ... ရွစ္ေလးလုံးအေရးေတာ္ပုံႀကီးရဲ႕ အဆုံးသတ္ခန္းကေတာ့ မလွပႏုိင္ခ့ဲရွာပါဘူး။ ေက်ာင္းသားေတြရဲ႕ အ႐ုိးေတြ ေတာင္လုိပုံေအာင္ တုိက္ယူခ့ဲရတ့ဲ ဒီမုိကေရစီ အလင္းေရာင္ဟာ က်ေနာ္တုိ႔ အိမ္ျပတင္းမွာ လင္းလက္ေတာက္ပမယ္ ႀကံ႐ုံရိွေသးတယ္၊ စစ္တပ္က အာဏာသိမ္းယူသြားတာကုိ က်ေနာ္တုိ႔ ခံလုိက္ၾကရတယ္ေလ။
ေအာင္ပဲြကုိ လုယူခံလုိက္ရတာပါပဲ။ ဘယ္ေလာက္ နာက်င္ခံျပင္းစရာ ေကာင္းလုိက္ပါသလဲ။ ေက်ာင္းသားလူငယ္ေတြဟာ ရွစ္ေလးလုံးအေရးေတာ္ပုံႀကီးမွာ ရာႏႈန္းျပည့္ တာ၀န္ေက်ခ့ဲၾကပါၿပီ။
တကယ္ေတာ့ ရန္သူက ေတာ္လုိ႔မဟုတ္ပါဘူး။ က်ေနာ္တုိ႔ တခ်က္ည့ံလုိက္တာနဲ႔ က်ေနာ္တုိ႔ တၿပဳံႀကီး သမုိင္းသင္ခန္းစာေတြ၊ သမုိင္းေနာင္တေတြ တေလွႀကီးနဲ႔ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ ဆန္႔က်င္ေရး ေရစီးေၾကာင္းထဲမွာ ေက်ာက္ေဆာင္နဲ႔ ၀င္တုိက္မိခ့ဲၾကတာပဲ မဟုတ္လား။
က်ေနာ္တုိ႔ ဘာဆက္လုပ္ၾကမလဲ။ What is to be done?
အဲဒီအခ်ိန္မွာ က်ေနာ္တုိ႔ဟာ တခုကုိ လက္လႊတ္ဆုံး႐ႈံးလုိက္ရၿပီး၊ တခုကုိ ျပန္လည္ရရိွခ့ဲတယ္လုိ႔ ဆုိပါရေစ။
လက္လႊတ္ဆုံး႐ႈံးလုိက္ရတာကေတာ့ ၈၈ မ်ဳိးဆက္ေက်ာင္းသားေတြ အမ်ားအျပား ေသာင္းနဲ႔ သိန္းနဲ႔ခ်ီၿပီး နယ္စပ္ကုိ ေရာက္ရိွသြားၾကရတာပါပဲ။ (ေနာင္မွာ ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္ ေပၚထြန္းလာတာကေတာ့ သမုိင္းရဲ႕ ႀကီးမားတ့ဲ လက္ေဆာင္ပါ။)
ျပန္လည္ရရိွလုိက္တ့ဲတခုဆုိတာကေတာ့ အမ်ဳိးသားဒီမုိကေရစီအဖဲြ႔ခ်ဳပ္ (NLD)အပါအ၀င္ လူထုလူတန္းစား၊ ေက်ာင္းသား၊ တုိင္းရင္းသား ႏုိင္ငံေရးပါတီအင္အားစုေတြပါပဲ။
အဲဒီအခ်ိန္၊ အဲဒီကာလ ျပည္တြင္းမွာ က်န္ရစ္တ့ဲ တုိက္ပဲြ၀င္ရဲေဘာအားလုံးဟာ အမ်ဳိးသား ဒီမုိကေရစီ အဖဲြ႔ခ်ဳပ္ႀကီးရဲ႕ အလံေတာ္ေအာက္မွာ စု႐ုံးလုိက္ၾကတယ္ေလ။
အမ်ဳိးသားဒီမုိကေရစီအဖဲြ႔ခ်ဳပ္ရဲ႕ အလံေတာ္ဟာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ႕ ယုံၾကည္ခ်က္နဲ႔ အေတြးအေခၚက ဆင္းသက္ေပါက္ဖြားလာတဲ့ တုိက္ပဲြေခၚသံပဲ ျဖစ္တယ္။ NLD ကုိ စတင္တည္ေထာင္စဥ္ ပါတီအလံလုပ္ဖုိ႔ စဥ္းစားၾကတ့ဲအခ်ိန္မွာ ဦးေအာင္ႀကီးက ျပည္သူ႔ရဲေဘာ္တံဆိပ္က ‘ကေဒါင္း’ကုိ လုပ္ဖုိ႔ အႀကံျပဳပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က ‘ကေဒါင္း’က ေပ်ာ့တယ္၊ ၈၈မ်ဳိးဆက္အပါအ၀င္ ေခတ္အဆက္ဆက္ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ကုိ မမိွတ္မသုန္ တုိက္ခုိက္ခ့ဲတ့ဲ ေက်ာင္းသားေတြကုိ အသိအမွတ္ျပဳ၊ ဂုဏ္ျပဳတ့ဲအေနနဲ႔ ‘ခြပ္ေဒါင္း’ကုိလုပ္ဖုိ႔ ဆုံးျဖတ္ခ့ဲတာပါ။
ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းတုိ႔ေခတ္၊ စတုတၳျမန္မာႏုိင္ငံေတာ္ကုိ စည္း႐ုံး တည္ေထာင္စဥ္ တုန္းကလည္း ဒီ ‘ခြပ္ေဒါင္း’နဲ႔ပဲ ပထမလြတ္လပ္ေရးကုိ တုိက္ယူခ့ဲၾကၿပီ။ အခုတခါ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ေခတ္ ပဥၥမျမန္မာႏုိင္ငံေတာ္ တည္ေထာင္ခန္းမွာလည္း ဒီ ‘ခြပ္ေဒါင္း’နဲ႔ပဲ၊ ဒီအစဥ္အလာနဲ႔ပဲ က်ေနာ္တုိ႔ဟာ ဒုတိယလြတ္လပ္ေရးကုိ ဆက္လက္တုိက္ယူသြားရဦးမယ္ မဟုတ္ပါလား။ အေရးအႀကီးဆုံးကေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔အားလုံး ညီညြတ္ဖုိ႔နဲ႔ က်ေနာ္တုိ႔အားလုံး လက္နက္မခ်ဖုိ႔ပါပဲ။ က်ေနာ္တုိ႔ တုိက္ပဲြကုိ ခုိင္ခုိင္မာမာ ယုံၾကည္ေနဖုိ႔ပါပဲ။
စက္တင္ဘာ ေရႊ၀ါေရာင္ေတာ္လွန္ေရးက သံဃာေတြ၊ ေက်ာင္းသားေတြ၊ ျပည္သူေတြရဲ႕ ေသြးကြက္ေတြ မေျခာက္ေသးပါဘူး။
“ခင္ပုပ္လည္းငွက္၊ ညဥ့္လည္းနက္၊ ထြက္၍တုိက္ခုိက္သည္တကား” တ့ဲ။ ထြက္၍ တုိက္ခုိက္သူေတြရဲ႕ တပ္ဦးမွာေတာ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ႕ ခြပ္ေဒါင္းအလံေတြ တလူလူ လြင့္ေနဆဲပဲ မဟုတ္ပါလား။
(မွတ္ခ်က္-၂၀၀၈ ဇူလုိင္ ၁၆ ရက္ေန႔တြင္ RFAသတင္းဌာနက ထုတ္လႊင့္ခ့ဲေသာ ေဆာင္းပါးျဖစ္သည္။)
ၾသဂုတ္လ စာကုိး စကားကုိး
ၾသဂုတ္ ၂၉၊ ၂၀၀၈
“အႏွစ္(၂ဝ) ၾကာမွ ဦးႏု အဲသည္တံုးက လုပ္ခဲ့တဲ့ ႏုိင္ငံေရးကစားကြက္ဟာ လုပ္သင့္တဲ့ ကစားကြက္လို႔ ၁၉၈၈ ေက်ာင္းသားမ်ဳိးဆက္ေတြနဲ႔ ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္ေဟာင္း အေတာ္မ်ားမ်ားက အျပင္စကားဝိုင္း ေတြမွာ ဝန္ခံၾကပါတယ္။ ေနရာ အဆင့္ဆင့္မွာ လူငယ္ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္ ျဖစ္ခဲ့တဲ့သူမ်ား အေနနဲ႔ ကိုယ္ကိုယ္တုိင္ အားနည္း ခဲ့တာကိုလည္း ျပန္ဆင္ျခင္သံုးသပ္ဖို႔ လိုပါတယ္။ တဦးနဲ႔တဦး အျပစ္တင္ လက္ညိႇဳး ထိုးတာေတြကို ရပ္ဆုိင္းသင့္ပါၿပီ။ လူတုိင္း အမွားနဲ႔မကင္းၾကပါ။”
ေဇာ္မင္း (လူ႔ေဘာင္သစ္)၊ ရြက္မြန္ဘေလာ့ဂ္၊ “အျပစ္ေတြပံုခ်ေနယံုနဲ႔မၿပီး” ေဆာင္းပါး၊ ၾသဂုတ္ ၂၇၊ ၂ဝဝ၈
“နအဖ မဟုတ္တာ လုပ္တာရယ္၊ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရယ္ေၾကာင့္၊ အဲဒီ (၂) ခ်က္ ရွိေနသေရြ႕ အန္အယ္လ္ဒီသည္ အင္အားရွိေနဆဲပဲ။”
တင္ေမာင္သန္း၊ ေခတ္ၿပိဳင္အင္တာနက္စာေစာင္၏ “အန္အယ္လ္ဒီရဲ႕ အတုိက္အခံအဆင့္အတန္း” သတင္း၊ ၾသဂုတ္ ၇၊ ၂၀၀၈
"က်ေနာ္လုိက္တဲ့အမႈထဲက ၈၈ မ်ဳိးဆက္ေက်ာင္းသားထဲက ကိုေက်ာ္ဆန္းဆုိရင္ သူက ေအးေစတီဘုရားမွာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ လြတ္ေျမာက္ဖို႔အတြက္ တျခား အန္န္အယ္လ္ဒီပါတီ၀င္ေတြနဲ႔ ဆုေတာင္းၾကတယ္။ ဆုေတာင္းတယ္ဆိုတာ သူတုိ႔ စိတ္ထဲကေန သူတို႔ လြတ္ေျမာက္ပါေစဆိုၿပီး ဆုေတာင္းတာ။ ဘယ္သူမွလည္း မၾကားႏုိင္ဘူး၊ မသိႏုိင္ဘူး။ ဒီဟာကိုပဲ ႐ုံးတင္စစ္ေဆးတဲ့အခါၾကေတာ့ ပုဒ္မ ၁၄၇၊ ၅၀၅(ခ)တုိ႔နဲ႔ စစ္ေဆးတဲ့အခါၾကေတာ့ ဘုရား၀တ္ျပဳေနတဲ့ပုံကို ဓာတ္ပုံ႐ုိက္ထားၿပီး ဒါ ျပစ္မႈက်ဴးလြန္ေနပါတယ္ဆိုၿပီး စြပ္စြဲထားတာမ်ဳိးေတြေပါ့။ ဒါ အေျခခံ လူ႔အခြင့္အေရးပဲ။ လူတုိင္းမွာရွိတဲ့ လြတ္လပ္စြာ ကိုးကြယ္ဆုေတာင္းပုိင္ခြင့္ ဆုိတဲ့ အခြင့္အေရးေလးေတာင္ မရဘူးျဖစ္ေနတယ္။"
ေရွ႕ေန ဦးညီညီလႈိင္၊ ဗီြအုိေအအသံလႊင့္ဌာန၏ ကုလ လူ႔အခြင့္အေရးကုိယ္စားလွယ္ အင္းစိန္ေထာင္ ေလ့လာ သတင္း ၾသဂုတ္ ၅၊ ၂၀၀၈
"က်ေနာ္တုိ႔က ဂမ္ဘာရီ အလုပ္မျဖစ္ဘူး၊ ကုလသမဂၢ အလုပ္မျဖစ္ဘူးလို႔ ကဲ့ရဲဲ႕ေနရင္ နအဖ ပိုႀကိဳက္တာေပါ့။ ဘာေၾကာင့္လဲဆုိေတာ့ သူက နားမေထာင္ခ်င္တဲ့လူကို က်ေနာ္တို႔က ႐ႈတ္ခ်တယ္ဆုိရင္ သူ႔အတြက္ အက်ဳိးျဖစ္တယ္။ တကယ္ကေတာ့ ဘယ္ပုဂၢိဳလ္ျဖစ္ျဖစ္ က်ေနာ္တုိ႔က အျပည့္အ၀ အားေပးသင့္တယ္လို႔ ျမင္ပါတယ္။"
"လုိခ်င္တဲ့အတုိင္းေတာ့ မျဖစ္ပါဘူး။ ဒါကေတာ့ သိတဲ့အတုိင္း ကုလသမဂၢ လုံၿခဳံေရးေကာင္စီကေနၿပီး အာဏာအျပည့္အ၀ မေပးထားဘူး၊ ဂမ္ဘာရီသြားလို႔ လူတုိင္းက႐ႈတ္ခ်ေနတယ္၊ သူသြားတဲ့ဟာ ဘာမွမေအာင္ျမင္ဘူးေျပာရင္ က်ေနာ္က ဘာျမင္လဲဆုိေတာ့ ဘန္ကီမြန္းကိုယ္တုိင္ သြားမယ္ဆုိတဲ့ေနရာမွာ တကယ္ေရာ သြားမွာလား၊သူက စိတ္ေျပာင္းသြားႏုိင္ပါတယ္။"
ဦးဟန္ေယာင္ေ၀၊ ျမန္မာ့ေရးရာ ဥေရာပ႐ုံးတာ၀န္ခံ၊ ဗီြအုိေအ အသံလႊင့္ဌာန၏ မစၥတာ ဂမ္ဘာရီ ကုိ အျပစ္တင္သင့္သလား? သတင္း ၾသဂုတ္ ၂၇၊ ၂၀၀၈
ဦးဟန္ေယာင္ေ၀
“ယေန႔ျမန္မာႏိုင္ငံအက်ဥ္းေထာင္ေတြထဲမွာ ႏိုင္ငံေရးျပစ္မႈကို က်ဴးလြန္လို႔ ျပစ္ဒဏ္က်ခံရတဲ့ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေတြ လံုးဝ(လံုးဝ) မရိွဘူးဆိုတာ ရဲရဲႀကီး ေျပာႏိုင္ပါတယ္။”
၂၄-၇-၂၀၀၈ ေၾကးမုံသတင္းစာ၊ စာမ်က္ႏွာ ၈တြင္ ေဖာ္ျပခ့ဲေသာ ေဆာင္းပါး
“ကဗ်ာဆရာ ကဗ်ာေရးတာ အလုပ္လုပ္တာေပါ့ ဗ်။ ကြ်န္ေတာ့္အလုပ္အကုိင္က ဘာလဲလုိ႔ တရား၀င္ ေမးလာရင္ ကဗ်ာဆရာလုိ႔ ေဟာဒီရင္ဘတ္ႀကီးကုိ ေကာ့ၿပီး လိပ္ျပာသန္႔သန္႔နဲ႔ ေျဖလုိက္မယ္။ က်ဳပ္တုိ႔ အခုေရးေနတ့ဲ ကဗ်ာေတြကုိ ခင္ဗ်ားေျမးေတြ တကၠသုိလ္ေရာက္ရင္ သင္ၾကရလိမ့္မယ္၊ မွတ္ထား။”
ေမာင္ေခ်ာႏြယ္၊ မင္းသစ္ေရးသားသည့္ “လြမ္းရတ့ဲသူေတြ (၅)” ေဆာင္းပါး၊ မေဟသီမဂၢဇင္း၊ ၾသဂုတ္ ၂၀၀၈
“ကြာလာလမ္ပူၿမိဳ႔သည္ ျမက္ခင္း၊ သစ္ပင္ ႏွင့္ မုိးေမွ်ာ္တုိက္ႀကီးမ်ားကုိ အခ်ဳိးမွ်တ၊ လွပစြာ ေပါင္းစပ္ထားေသာ ၿမိဳ႔ႀကီးတစ္ၿမိဳ႔ျဖစ္ေၾကာင္း သတိထားမိလုိက္သည္။”
ကံခြ်န္၏ မေလးရွားသြားေတာလား (၃) ေဆာင္းပါး၊ ကလ်ာမဂၢဇင္း၊ ၾသဂုတ္ ၂၀၀၈
“အရင္က အလွဴဆုိတာ ရွင္ျပဳ၊ နားသ ေလာက္သာ ကြက္တိကြက္ၾကား ရိွခ့ဲတာမဟုတ္လား။ ခုေတာ့ ဒုကၡေရာက္တ့ဲ လူ သန္းနဲ႔ခ်ီၿပီး ရိွေနေတာ့ သန္းေပါင္းမ်ားစြာေသာ အလွဴရွင္ေတြ ေပၚလာေတာ့တာေပါ့။ သိန္း ရာနဲ႔ခ်ီၿပီး လွဴတ့ဲ အလွဴရွင္ေတြကေန လက္ပတ္နာရီေလးခြ်တ္ၿပီး လွဴတ့ဲ အလွဴရွင္အထိ ရိွပါတယ္ သမီး။ (သမီးဘုိးဘုိးရဲ႕ နာမည္ကုိ သုံးႀကိမ္္ တလုိက္ပါေတာ့)။”
သုေမာင္၏ “ခ်စ္သမီးသုိ႔” ေဆာင္းပါး၊ ဖူးငုံ ဆယ္ေက်ာ္သက္မဂၢဇင္း၊ ၾသဂုတ္ ၂၀၀၈
“ေမြးေန႔မွာ စာနာမႈမ်ားစြာနဲ႔ လွဴတ့ဲ ထက္ထက္မုိးဦးက သူ႔ရဲ႕အသက္ကုိ ေျပာမျပခ့ဲ။”
လင္းႏုိင္ဦး၏ “ေရႊမင္းသမီးရဲ႕ စာနာမႈနဲ႔လွဴတ့ဲ ေမြးေန႔အလွဴ ေဆာင္းပါး၊ ေရႊအျမဳေတမဂၢဇင္း၊ ၾသဂုတ္ ၂၀၀၈
ရန္ကုန္ၿမိဳ႔၊ နတ္ေမာက္လမ္း၊ အမ်ဳိးသမီးအတတ္သင္ေက်ာင္း၊ ေက်ာင္းအုပ္ ေဒၚမာမာျမင့္ ႏွင့္ ထက္ထက္မုိးဦး (၁၇-၆-၂၀၀၈)
ရန္ကုန္က သရုပ္ေဖာ္အႏုပညာ (ပါေဖာမင့္ပြဲ) “အဖြင့္နဲ႔ အပိတ္” က်င္းပမည္
မိုးမခ အေထာက္ေတာ္ (ရန္ကုန္)
ၾသဂုတ္ ၂၉၊ ၂၀၀၈
ျမန္မာ အႏုပညာရွင္ ၆ ဦးက ၃၀ ၾသဂုတ္၊ ရန္ကုန္ အိုလံပစ္တာ၀ါ၊ ဘိတ္ အေရာင္းခန္းမတြင္ “အဖြင့္၊ အပိတ္” အမည္ရ သရုပ္ေဖာ္အႏုပညာ ျပသမည္ဟု ဆိုသည္။ အဖြင့္နဲ႔ အပိတ္အၾကား တဒဂၤမွာ တစုံတရာဟာ ဘာျဖစ္သလဲ၊ ဘာခံစားရသလဲ ဟူေသာ ေခါင္းစဥ္ႏွင့္ ဖိတ္စာကို ထုတ္ျပန္ထားသည္ကို ေတြ႔ရသည္။
နာမည္ရ အႏုပညာရွင္မ်ားျဖစ္ေသာ ျဖဴမြန္၊ သန္းေဌးေမာင္၊ စန္းဦးတို႔ႏွင့္အတူ လူငယ္အႏုပညာရွင္မ်ား ျဖစ္သည့္ ေအာင္ျပည့္စုံ၊ ျမတ္လင္းထြန္းနဲ႔ မိုးစက္တို႔ပါ၀င္သည့္ ပါေဖာမင့္ပြဲျဖစ္သည္ကို ေတြ႔ရသည္။ သူတို႔ထုတ္ျပန္သည့္ လက္ကမ္းစာရြက္ကို ပူးတြဲ တင္ဆက္လုိက္ပါသည္။
အေမရိကန္က ဒီမိုကရက္ ပါတီညီလာခံ စတိတ္ရႈိးနဲႛ က်မ ...
ေက
ၾသဂုတ္ ၂၉၊ ၂၀၀၈
ခုရက္ထဲ ေဒၚစုသတင္းကို စိတ္ပူပင္ေနရတဲ့ ၾကားထဲကပဲ.. ဒန္ဗာမွာ လုပ္တဲ့ ဒီမိုကရက္ ညီလာခံၾကီးကို ၄ ရက္ ဆက္ ျပီး “live” ထိုင္ၾကည့္ ျဖစ္ေနတယ္။
ပါတီညီလာခံၾကီး ဆိုတာထက္ ၾကည့္ရတာ ေတးဂီတေျဖေဖ်ာ္ပြဲ တခုလိုလို၊ ေပ်ာ္ပြဲရႊင္ပြဲ တခုလိုလိုနဲ႕ တူေနတာမို႕ “နိုင္ငံေရး စတိတ္ရွိဳး - စင္ျမင့္ေဖ်ာ္ေျဖပြဲ” တခုလို႕ပဲ ေခါင္းစဥ္တပ္လိုက္မိေတာ့တယ္။ မိန္႕ခြန္းေတြၾကားထဲမွာ ျမဴးၾကြတဲ့သီခ်င္းေတြ၊ တီးလံုးေတြဖြင့္ေတာ့.. ပရိသတ္ကလည္း ကတဲ့လူက က၊ ခုန္တဲ့လူက ခုန္နဲ႕ ေပ်ာ္စရာေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေကာင္းမည့္ပံု။
ဒီေန႕ေတာ့ ပြဲသိမ္းမင္းသား အိုဘာမား ထြက္တဲ့ေန႕မို႔ ညီလာခံကြင္းၾကီးထဲမွာကို ပရိသတ္က ၈ ေသာင္းေက်ာ္ … တဲ့။ ပ်ားအံုေပါက္မွာ ျပဴတစ္ေနတဲ့ မဲမဲလံုးလံုး ပ်ားေခါင္းေလးေတြလိုပဲ၊ ပတ္ပတ္လည္ ပြဲၾကည့္စင္ေတြေပၚက ျပြတ္ထိုးေနတဲ့ ေခါင္းေပါင္း ၈ ေသာင္းေက်ာ္ကို ၾကည့္ရင္း ၈၈ ကာလက ေရႊတိဂံုဘုရား ေတာင္ဖက္မုဒ္က ေဒၚေအာင္ဆန္းစု ၾကည္ရဲ႕ လူ သိန္းေက်ာ္ တက္ေရာက္ နားေထာင္တဲ့ လူထုမိန္႕ခြန္းကို ျမင္ေယာင္မိေနတယ္။
အဲဒီတုန္းကလည္း ေဒၚစုက အခု အိုဘာမား လို ၄၄ ႏွစ္အရြယ္ ပါပဲလား။
လြမ္းလိုက္တာ။
စီအန္အန္ သတင္းသံုးသပ္သူေတြကေတာ့ ဒီေလာက္ ေသာင္းေသာင္းျဖျဖ ျဖစ္တာ မျမင္ခဲ့ဘူး … ပါတဲ့။ တဖက္မွာေတာ့ မက္ကိန္းတို႔ ရီပက္ဘလစ္ကန္အဖြဲ႕က ဒီေန႕ ဒုသမၼတေလာင္းကို မေၾကညာျဖစ္ဘူး လို႔၊ ေနာက္ေျခ တလွမ္းဆုတ္ ရင္း သူတို႕လည္းညီလာခံက်င္းပဖို႔ ေနရာ ရွာေဖြေနဆဲလို႕ ဆိုတယ္။
အေစာပိုင္းရက္ေတြက အၾကိတ္အနယ္ ယွဥ္ျပိဳင္တိုက္ခိုက္ခဲ့တဲ့ ဟီလာရီတို႕ေမာင္ႏွံလည္း တတိယရက္ မွာေတာ့ အျပံဳးပန္းေတြေ၀စြာနဲ႕ မိန္႕ခြန္းေခၽြခဲ့ၾကတယ္။ အိုဘားမားကို ေထာက္ခံၾကပါလို႕ ဘယ္ေလာက္ပဲ အျပံဳးေတြနဲ႕ ေျပာေနပါေစ၊ သူမရင္ထဲမွာ ဘယ္လို ခံစားေနရမလဲ ဆိုတာ ေတြးၾကည့္လို႕ ရေနတာပဲေလ။
သူမကို မဲေပးဖို႕ ေစာင့္ေနတဲ့ သန္းေပါင္းမ်ားစြာေသာ မဲဆႏၵရွင္ေတြလည္း ဘယ္ေလာက္ေတာင္ ဖီလင္ေအာက္ေနၾကမလဲ။ ဒါေပမဲ့လည္း ပါတီညီညႊတ္ေရးအတြက္ ေရွ႕ရွဴျပီး အားလံုး ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ျပန္လည္တည္ေဆာက္ရတာပဲကိုး။ လူဆိုတာ တခါတရံ ဟန္ေဆာင္ရတတ္တယ္၊ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ထိန္းခ်ဳပ္ဖို႕ လိုအပ္တယ္ ဆိုတာကို ပ်က္ပ်က္ထင္ထင္ကို သတိခ်ပ္ေနမိေတာ့တယ္။
ဒီလို နိုင္ငံေရးစင္ျမင့္ေတြမွာဆို အဲဒီလို သေဘာထားၾကီးျပရတာကိုက ဂုဏ္ပုဒ္တခု ထင္ပါရဲ႕။ ခုေတာင္ မစ္ခ်ယ္ အိုဘာမားက ဟီလာရီကို ခ်ီးမြမ္းလိုက္၊ ဟီလာရီက အိုဘားမားမိသားစုကို ျပန္ညႊန္းလိုက္နဲ႕ အလုအယက္ကို သေဘာထားၾကီးျပေနၾကရေတာ့တာ။
အရင္တုန္းက ေျပာတာေတြ ေမ့လိုက္ေတာ့။ သင္ပုန္းေခ်လိုက္ေတာ့ေပါ့ေလ။
ညီလာခံ ပထမေန႕က အိုဘားမားရဲ႔ အေဖကြဲ ညီမ အင္ဒိုနီးရွား၊ တရုတ္ေသြးစပ္ “မာယာ” စကားေျပာေတာ့ေတာင္ ၾကည့္ရင္း အေတြးေတြ ေ၀ေနမိတယ္။ 
“အင္း … ကမၻာၾကီးမယ္ တဖက္က နိုင္ငံတကာ နယ္နမိတ္ေတြ တည္ေဆာက္ေနသလို၊ တဖက္မွာလည္း လူမ်ိဳးေရးနယ္နမိတ္ေတြ တျဖည္းျဖည္း က်ိဳးပ်က္လာလိုက္တာ။ လူမ်ိဳးအသစ္ေတြ ေပၚလာေနတာေလ …။ တကယ္ေတာ့လည္း အခု တိတိက်က် ကြဲကြဲျပားျပား သတ္မွတ္ထားတဲ့ လူမ်ိဳးေတြဆိုတာလည္း လူ႔သမိုင္းၾကီးနဲ႕အတူ ေသြးေႏွာျဖစ္ေပၚလာခဲ့ၾကတာေတြပဲ ေနမွာပါေလ။ ဘုရားသခင္ကေတာ့ ကုလားရယ္၊ တရုတ္ရယ္၊ အဂၤလိပ္ရယ္၊ ဗမာရယ္ လို႔ေတာ့ တခါတည္း ဖန္ဆင္းျပီး၊ တေနရာဆီမွာ ပို႕စတင္းခ်ေပးလိုက္တာ မဟုတ္ေလာက္ပါဘူး။
အဲဒီလို ထူးထူးျခားျခား ေသြးေႏွာမႈကိုက အိုဘားမားကို လူေတြ ပို စိတ္၀င္စားေစတာ ျဖစ္မယ္။ ေနာက္ျပီး ရွိျပီးသား ေဒသခံ အာဖရိကန္ေသြးမဟုတ္၊ တျပည္သားနဲ႔ ေသြးေႏွာမႈ။ မ်ိဳးခ်စ္စိတ္ေတြ၊ ဘာသာေရးေတြ၊ သစၥာခံမႈေတြ ျငင္းခ်င္ရင္ အမ်ားၾကီးျငင္းစရာ ရွိေသးသည္။
ခုေတာင္ ေနာက္ဆံုးမိန္႕ခြန္းျပီးသြားလို႔ မိသားစု၀င္ေတြအားလံုး စင္ေပၚတက္လာေတာ့၊ တရုတ္လူမ်ိဳးတေယာက္ ေတြ႕လိုက္ရတယ္။ “မာယာ” ရဲ႕ ခင္ပြန္း ကေနဒီႏိုင္ငံသား တရုတ္ ပါေမာကၡ … တဲ့။
ဟိုတေလာ … ကီဗင္ရုဒ္ ၾသစေၾတးလ် ၀န္ၾကီးခ်ဳပ္အျဖစ္ စင္ေပၚ မိသားစုေတြ တက္လာေတာ့လည္း တရုတ္လူမ်ိဳး သားမက္တေယာက္ ေတြ႕လိုက္ ေသး တယ္။ ကမၻာၾကီး ပိုက်ဥ္း ၾကပ္ ပိုပါးလ်ား လာေနတာရယ္။ အေရွ႕တိုင္းသားေတြ ပိုမို ျပန္႕ႏွံ႕လာတာေတြရဲ႕ သေကၤတေတြပဲ လို႕ေတာင္ ေတြးေနမိတယ္။
ထားလိုက္ပါေလ။ ဒါေတြက သိပ္က်ယ္ျပန္႕တဲ့ ေခါင္းစဥ္ေတြ ေအာက္မွာ။
ဒါေပမဲ့လည္း အဲလို ထူးျခားတဲ့ဆက္စပ္မူေတြ သိသာတဲ့ ကမၻာ့ အေကြ႕အေစာင္းေလးေတြေအာက္မွာပဲ ဘယ္လိုပဲ ေျပာင္းေျပာင္း အေျပာင္းအလည္းကို လိုလားေနပါတယ္ ဆိုတဲ့ မ်ိဳးဆက္သစ္ေတြၾကားထဲမွာ အာရုံက်စရာ ေကာင္းတဲ့ အိုဘားမား တေယာက္ ေပၚျပဴလာ ျဖစ္လာေနေတာ့တာပဲ။ 
အလုပ္သမားလူတန္းစားအလႊာက ၾကီးျပင္းလာတဲ့၊ အလုပ္သမားတေယာက္ရဲ႕ ေျမး၊ အေမတခု သားတခု ဘ၀က လာသူ ဆိုတဲ့ ဂုဏ္ပုဒ္ေတြေၾကာင့္၊ ရီပါဘလစ္ကင္က အစြန္းေရာက္ ေရွးရိုးစြဲ သူေဌးသူၾကြယ္ ဘြတ္မိသားစုတို႔၊ အာဖရိကန္ အထက္တန္းစားအလႊာက ရိုက္စ္တို႕နဲ႕ ယွဥ္လိုက္ရင္၊ အမ်ားျပည္သူ အသည္းစြဲစရာအေၾကာင္းေတြက ဖန္ေနတာေပါ့။
သူကေတာ့.. ျပိဳင္ဖက္ မက္ကိန္းကို ျပင္းျပင္းထန္ထန္ကို စကားလံုးေတြနဲ႕ စီးခ်င္းထိုးလိုက္ ရင္း ကတိက၀တ္အသစ္ေတြ ထပ္ေပးလိုက္ျပန္တယ္။
သူ႕လိုပဲ ငယ္ငယ္ရြယ္ရြယ္နဲ႕ သမၼတျဖစ္လာျပီး လုပ္ၾကံသတ္ျဖတ္ခံလိုက္ရတဲ့ သမၼတ ကေနဒီ ရဲ႕သမီးျဖစ္သူ စင္ေပၚတက္လာျပီး စကားေျပာေတာ့၊ စိတ္ထဲမယ္ တမ်ိဳးၾကီးေတာင္ ျဖစ္မိတယ္။ လူသတ္၀ါဒ က်ဆံုးေနပါျပီေလ လို႕ပဲ စိတ္ကိုေလ်ာ့လိုက္မိတယ္။
အင္း … ဘာပဲေျပာေျပာ ၾကည့္ရတာ အိုဘားမားပဲ နိုင္မယ္ ထင္ပါရဲ႕။ ကိုယ္ေနတဲ့ တိုင္းျပည္လည္း မဟုတ္ေတာ့ သိပ္ေတာ့ မမွန္းတတ္။ တကမၻာလံုးက အေမရိကန္မ်က္ႏွာ ၾကည့္ေနရတာ ဆိုေတာ့ ကိုယ္လည္း ၾကည့္မိတာပါ။
ဒီမိုကေရစီစည္းမ်ဥ္းေတြ သံမဏိလိုခိုင္မာေနတဲ့ စံျပနိုင္ငံၾကီးတခုက ပါတီညီလာခံၾကီးကို ၾကည့္ရင္း အားေတြပဲ က်ျပီးရင္း က်ေနရေတာ့တယ္။ စုစည္းမႈ အားတက္မႈေတြနဲ႔ မ်က္ရည္လည္ရႊဲ ျဖစ္ေနၾကတဲ့ ဒီမိုကရက္ပရိသတ္ကို ျမင္ေတာ့လည္း ၁၉၉၀ တုန္းက ဂႏၶီညီလာခံၾကီးရဲ႕ ပတ္ပတ္လည္ မွာ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြအျပည့္နဲ႔ ေစာင့္ဆိုင္းေနခဲ့ၾကတဲ့ မိုးေရေတြထဲက မ်က္ရည္ေတြကိုပဲ လြမ္းမိေတာ့တယ္။
ဒီတခါ ေတာ့.. ေအာင္ဆန္းကြင္းၾကီးကို ဖြင့္ခ်ျပီးေတာ့သာ ဒီမိုကေရစီညီလာခံၾကီး ေခၚလိုက္ၾကပါေတာ့ ...
ႏိုင္ငံေရးနဲ႔ စာေပအႏုပညာ (၄)
အေရးေတာ္ပံု ေက်ာင္းသားမ်ား
ထိန္လင္း
ၾသဂုတ္ ၂၉၊ ၂၀၀၈
၈၈ ဒီမိုကေရစီအေရးေတာ္ပံုဟာ ေက်ာင္းသားေတြရဲ႕ ႏိုင္ငံေရးႏိုးၾကားမႈေပၚမွာ အေျခခံၿပီး တျခား လတ္တေလာအေၾကာင္းမ်ားနဲ႔ တိုက္ဆိုင္ ေပၚေပါက္ခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္။ အေရးေတာ္ပံုႀကီးကို အဓိက ဦးေဆာင္ၾကတာဟာ လူငယ္ေက်ာင္းသားေတြ ျဖစ္ၿပီး သူတို႔ကို စတင္ပူေပါင္း အင္အားျဖည့္ၾကတာလည္း လူငယ္ေတြပဲ ျဖစ္ပါတယ္။
မဆလ ေခတ္အတြင္းမွာ ေက်ာင္းသားလႈပ္ရွားမႈေတြ အႀကိမ္ႀကိမ္ ေပၚခဲ့ေပမယ့္ အာဏာပိုင္ေတြရဲ႕ ႏွိပ္ကြပ္မႈေၾကာင့္ ေနရာအႏွံ႔ က်ယ္က်ယ္ျပန္႔ျပန္႔ ႀကီးမားတဲ့အံုၾကြမႈေတြ မျဖစ္ခဲ့ပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္ပဲ မဆလ အာဏာပိုင္ေတြက တိုင္းျပည္အာဏာကို ၂၆ ႏွစ္ၾကာေအာင္ ထိန္းခ်ဳပ္ႏိုင္ခဲ့တယ္လို႔ ဆိုရပါလိမ့္မယ္။ ဒါေပမယ့္လည္း ၿငိမ္သက္ေနတဲ့အေနအထားရဲ႕ ေနာက္ကြယ္မွာ ႏိုးၾကားတဲ့ႏိုင္ငံေရးစိတ္ဓာတ္ေတြက ရွိေနပါတယ္။ အဲဒီလို ႏိုင္ငံေရးအသိအျမင္ေတြ ေပၚေပါက္ဖို႔၊ ေတာ္လွန္ခ်င္တဲ့စိတ္ဓာတ္ေတြ ကိန္းေအာင္းဖို႔ ဘယ္အရာေတြက တြန္းအားေပးခဲ့ပါသလဲ။
လတ္တေလာျဖစ္ရပ္ေတြေၾကာင့္ မခံမရပ္ႏိုင္ ျဖစ္ၾကရေပမယ့္ မခံခ်င္စိတ္တစ္ခုတည္းနဲ႔ အေရးေတာ္ပံု မျဖစ္ႏိုင္ပါဘူး။ ဒီအေျခအေနေတြကေန ေတာ္လွန္ေရးတစ္ရပ္ဆီကို ကူးေျပာင္းဖို႔ အင္အားေတြ လိုအပ္တာေတာ့ အမွန္ပါပဲ။ အထူးသျဖင့္ တရားမႈ မတရားမႈေတြအေပၚ ဆင္ျခင္သံုးသပ္ႏိုင္မႈေတြနဲ႔ အာဏာရွင္စနစ္ေအာက္က ေတာ္လွန္ဖို႔ အေတြးအေခၚေတြ လိုအပ္တာေတာ့ အေသအခ်ာပါပဲ။ ဒီလို အေတြးအေခၚေတြ အသိဉာဏ္ေတြက ခ်က္ခ်င္းထြက္တတ္တတ္တဲ့အရာေတြ မဟုတ္ဘဲ အခ်ိန္ကာလ အတိုင္းအတာတစ္ခုကို ျဖတ္သန္းၿပီးမွ ရရွိႏိုင္တဲ့အရာေတြျဖစ္ပါတယ္။ မဆလ ေခတ္ဟာ ဒီကေန႔ေခတ္ေလာက္ ဖိႏွိပ္မႈမရွိေပမယ့္ ႏိုင္ငံေရးနဲ႔ပတ္သက္တဲ့ အရာေတြကိုေတာ့ ပိတ္ပင္တားျမစ္မႈေတြကေတာ့ ရွိခဲ့တာပါပဲ။ ဒါေၾကာင့္ လြတ္လပ္ပြင့္လင္းတဲ့ စာနယ္ဇင္း အေရးအသားေတြကေန ႏိုင္ငံေရးဆိုင္ရာ အေတြးအေခၚေတြ၊ အသိအျမင္ေတြ မရႏိုင္ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္လည္း အေတြ႔အႀကံဳရွိသူေတြဆီက ရတဲ့ သင္ခန္းစာေတြ၊ အေတြ႔အႀကံဳေတြကိုေတာ့ ေလ့လာခြင့္ ရရွိခဲ့ပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ လြတ္လပ္ေရးလႈပ္ရွားမႈကာလအတြင္း ျဖတ္သန္းလာခဲ့ရသူေတြ ေရးသားၾကတဲ့ မွတ္တမ္းမွတ္ရာေတြ၊ အျဖစ္အပ်က္အေတြ႔အႀကံဳေတြကို ဖတ္ရမွတ္ရၿပီး ႏိုးၾကားတဲ့အသိအျမင္ေတြ ေပၚေပါက္လာခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္။
မဆလေခတ္အတြင္းမွာ ဆဲဗင္းဇူလိုင္ အေရးအခင္း၊ ဦးသန္႔စ်ာပနအေရးအခင္း၊ မႈိင္းရာျပည့္အေရးအခင္း၊ အလုပ္သမားအေရးအခင္း စတဲ့ အေရးအခင္းေတြအေၾကာင္း ေရးသားခြင့္မရွိေပမယ့္ လြတ္လပ္ေရးလႈပ္ရွားမႈသမိုင္း ကေန မဆလ ေခတ္ဦးေလာက္အထိ အျဖစ္အပ်က္ေတြကိုေတာ့ ေရးသားထုတ္ေဝခြင့္ရခဲ့ပါတယ္။ ဥပမာအားျဖင့္ သိန္းေဖျမင့္ရဲ႕ သပိတ္ေမွာက္ေက်ာင္းသား၊ အေရွ႕ကေနဝန္းထြက္သည့္ပမာ၊ မင္းေက်ာ္ရဲ႕ ငါတို႔ေခတ္နဲ႔အၿပိဳင္၊ ေက်ာ္ေအာင္ရဲ႕ သမဂၢအလံေတာ္ေအာက္ဝယ္၊ ဒဂုန္တာရာရဲ႕ ရုပ္ပံုလႊာ၊ ဒို႔ေခတ္ကုိ ေရာက္ရမည္မွာ မလြဲပါ၊ ေအာင္ျပည့္ရဲ႕ ၿပိဳမွာေလလားမိုးရဲ႕ စတဲ့ စာအုပ္ေတြဟာ ႏိုင္ငံေရးအသိအျမင္ႏိုးၾကားတဲ့ လူငယ္ေတြကို ေမြးထုတ္ေပးခဲ့တယ္လို႔ ဆိုႏိုင္ပါတယ္။ ၈ ေလးလံုး အေရးေတာ္ပံုကို ဦးေဆာင္ခဲ့တဲ့ ေက်ာင္းသားေတြရဲ႕ စိတ္ထဲမွာ အဲဒီလို စာေပေတြရဲ႕ၾသဇာ သက္ဝင္ေနခဲ့တဲ့အေၾကာင္း ၈ ေလးလံုး ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္တစ္ဦးျဖစ္တဲ့ ကိုသက္ထြန္းက အခုလို ေျပာျပဖူးပါတယ္။
“က်ေနာ္တို႔ အမ်ဳိးသားေတာ္လွန္ေရးသမိုင္းမွာ နယ္ခ်ဲ႔ဆန္႔က်င္ေရးသမိုင္းမွာ ျဖစ္လာခဲ့တဲ့ ေက်ာင္းသားေတြရဲ႕ လႈပ္ရွားမႈေတြ၊ ဒီျဖစ္တည္မႈ သမဂၢရဲ႕လႈပ္ရွားမႈေတြ ေပၚေပါက္လာမႈေတြ အဲဒါေတြက က်ေနာ္တို႔ေတာက္ေလွ်ာက္ ဖတ္ခဲ့မွတ္ခဲ့ ေလ့လာခဲ့ က်ေနာ္တို႔ရင္ထဲ စြဲေနခဲ့တာေတြေလဗ်ာ။ အဲဒီေတာ့ က်ေနာ္တို႔ကိုယ္တိုင္ တကၠသိုလ္နယ္ေျမ ေရာက္တဲ့အခ်ိန္မွာ က်ေနာ္တို႔ကိုယ္တိုင္ မတရား ဖိႏွိပ္မႈကို ခံစားေနရတယ္လို႔ သိလာတဲ့အခ်ိန္မွာ၊ ႏုိင္ငံတကာနဲ႔ယွဥ္ၿပီး က်ေနာ္တို႔တိုင္းျပည္ ဆုတ္ယုတ္နိမ့္ပါးေနတယ္၊ ျပည္သူလူထုရဲ႕ဘဝေတြ ဆုတ္ယုတ္ဆိုးဝါးေနတယ္။ ဒါေတြကို သိလာတဲ့အခ်ိန္မွာ က်ေနာ္တို႔ ရင္ထဲမွာစြဲေနတဲ့ က်ေနာ္တို႔ဂုဏ္ယူခဲ့တဲ့၊ က်ေနာ္တို႔ အားက်ခဲ့တဲ့ ႏိုင္ငံေရးအရ ေရွ႕က အမ်ဳိးသားေရးအရ လႈပ္ရွားခဲ့တဲ့ ျဖစ္ခဲ့တဲ့ဟာေတြဟာ က်ေနာ္တို႔ ပံုေဖာ္ေအာင္ႀကိဳးစားတာပဲေလ။ အဲဒါ က်ေနာ္တို႔ အိပ္မက္ေတြ”
တကယ္ေတာ့ မဆလ ေခတ္အတြင္းမွာ ဒီလိုစာေပမ်ဳိးေတြက အမ်ားစုမဟုတ္ပါဘူး။ မဆလ အစိုးရအလိုက် ေရးသားခဲ့ၾကတဲ့ သခင္သန္းထြန္း၏ေနာက္ဆံုးေန႔မ်ား၊ ဇင္ခ်စ္ ေနာက္ဆံုးေန႔ စတဲ့ စာအုပ္မ်ဳိးေတြနဲ႔ ျမန္မာ့ဆိုရွယ္လစ္လမ္းစဥ္ပါတီက ထုတ္ေဝၿပီး ေစ်းေပါေပါနဲ႔ ျဖန္႔ေဝတဲ့ စာအုပ္စာတမ္းေတြက ေနရာတိုင္းမွာ ရွိေနခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္လည္း ဒီစာအုပ္စာတမ္းေတြက အထက္မွာ ေဖာ္ျပခဲ့တဲ့ စာအုပ္ေတြရဲ႔ အရွိန္အဝါကို မေက်ာ္ႏိုင္ခဲ့ပါဘူး။ ဒါနဲ႔ပတ္သက္လို႔ ၁၉၈၇ ခုႏွစ္ေလာက္က ရန္ကုန္တကၠသိုလ္(ပင္မ) ရာမညေဆာင္မွာရွိတဲ့ လမ္းစဥ္လူငယ္ စည္းရံုးေရးေကာ္မတီ ရံုးခန္းထဲမွာ ထိုင္ရင္း က်ေနာ္တို႔သူငယ္ခ်င္းတစု ‘သခင္ရႈေမာင္၏ ေနာက္ဆံုးေန႔မ်ား’ဆိုတဲ့ စာအုပ္ ေရးၾကမယ္ဆိုၿပီး အေျပာင္အျပက္ ေျပာခဲ့ၾကတာကို သြားၿပီးသတိရမိပါတယ္။ သခင္ရႈေမာင္ဆိုတဲ့ ဦးေနဝင္း ကို ထိပါးေျပာဆိုခဲ့တဲ့ျပစ္မႈက အခုကာလ ျပည္ေထာင္စုႀကံ႔ခိုင္ေရးႏွင့္ဖြံ႔ၿဖိဳးေရးအသင္း ရံုးခန္းထဲမွာထိုင္ၿပီး ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီးသန္းေရႊ၏ ေနာက္ဆံုးေန႔မ်ား ဆိုတဲ့ စာအုပ္ေရးၾကမယ္လို႔ ေျပာဆိုတဲ့ျပစ္မႈနဲ႔ အတူတူပဲ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။
ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္ မဆလေခတ္အတြင္း ထြက္ရွိခဲ့တဲ့ ႏုိင္ငံေရးဆိုင္ရာစာအုပ္ေတြဟာ ၈ ေလးလံုး အေရးေတာ္ပံု ေက်ာင္းသားလူငယ္မ်ားကိုသာမက ကေန႔ေခတ္ လူငယ္မ်ားအထိ ၾသဇာသက္ေရာက္မႈ ရွိေနပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ပဲ အရင္ထုတ္ေဝခဲ့တဲ့ တခ်ဳိ႔စာအုပ္ေတြကို ျပန္လည္ထုတ္ေဝခြင့္ မေပးေတာ့တာျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္လည္း အေရးေတာ္ပံု ေက်ာင္းသားေတြကေတာ့ အၿမဲတမ္းထြက္ေပၚေနမွာျဖစ္ပါတယ္။ ။
ထိန္လင္း (၂၅၊ ၈၊ ၂ဝဝ၈)
၂ဝဝ၈ ခုႏွစ္ ၾသဂုတ္လ ၂၉ ရက္ေန႔ ေနာ္ေဝအေျခစိုက္ ဒီမိုကရက္တစ္ျမန္မာ့အသံ၏ ထုတ္လႊင့္ခ်က္အား ျပန္လည္ေဖာ္ျပပါသည္။
