ရွာေဖြေရး ...

Loading...
PO Box 320-207, San Francisco, CA 94132-0207, USA – editors @ moemaka.net ((510) 854-6501)။ HOME, ၅၈/၆၀ ဗိုလ္ေအာင္ေက်ာ္ေအာက္လမ္း၊ ရန္ကုန္၊ ဖုံး (၀၉၂၅- ၄၂၀၀ - ၆၀၆)။ စာတိုက္ေသတၱာ (၈၂၅)၊ ရန္ကုန္စာတိုက္ၾကီး။

ၿငိမ္းခ်မ္းေအး - ေသခ်င္းဆိုးမ်ားနဲ႔ မသာ တိုင္းျပည္


ၿငိမ္းခ်မ္းေအး - ေသခ်င္းဆိုးမ်ားနဲ႔ မသာ တိုင္းျပည္
(မုိးမခ) ႏုိ၀င္ဘာ ၂၄၊ ၂၀၁၄
 
 

စစ္တပ္က အားလံုး အထက္ ေရာက္ေနတဲ့ စစ္အာဏာရွင္ စနစ္ အျမစ္မျပတ္သေရြ႕ တိုင္းျပည္ မွာ ေန႔စဥ္ ပူေဆြးေသာက ေရာက္ေနရတဲ့ လူေသ ရက္စြဲခ်ည္း ျဖစ္ေနဦးမွာပါ။ စစ္ဝါဒ ေခါင္းေထာင္ ႀကီးစိုး ေနသေရြ႕ တိုင္းျပည္ မွာ ေန႔စြဲတိုင္းဟာ မသာခ်ေနရမယ့္ အသုဘ ေန႔ေတြခ်ည္းပါ။ အသုဘ မွ ရိုးရိုး အသုဘ မဟုတ္ လူ ကို ေခြး သတ္ သည့္ႏွယ္ ေသခ်င္းဆိုး နဲ႔ ေသရတဲ့ အသုဘ ရက္စြဲခ်ည္းပါပဲ။

ဆိုေတာ့ ဒီ စနစ္ ကို အလံုးစံု မ ဖုတ္ၾကည္း မ သၿဂၤဳိဟ္ႏိုင္သမွ် တိုင္းျပည္ ဟာ “ေသခ်င္းဆိုး ျဖစ္ရပ္မ်ား ျပည့္ႏွက္ေနတဲ့ မသာ တိုင္းျပည္” ပဲ ျဖစ္ေနမွာပါ။

အဲ့ဒီလို တိုင္းျပည္ မွာ ကိုယ့္ အိမ္ မွာ၊ လမ္းေပၚမွာ၊ ကားေပၚ ရထားေပၚမွာ၊ ေထာင္ထဲ တန္းထဲမွာ၊ ေတာ ထဲ ေတာင္ထဲ မွာ လူထု လူအမ်ား လူမႈ၊ စီးပြား၊ က်န္းမာ၊ ေရာဂါ၊ က်ည္ဆံ၊ မင္း အစိုးရ ေခါင္သူႀကီး လုပ္တဲ့ ရန္သူ မ်ိဳး ငါးပါး တနည္းနည္း ဒဏ္ေၾကာင့္ ေသခ်င္းဆိုး နဲ႔ ေန႔စဥ္ ၾကံဳေတြ႕ေနရဦးမွာပါ။

အဲ့သလို တိုင္းျပည္မ်ိဳးမွာ မုဆိုးမ အသစ္ေတြ၊ မုဆိုးဖို အသစ္ေတြ၊ အမိမဲ့ အဖမဲ့ သားသမီးေတြ၊ သားေသ သမီးေသ အေဖ အေမ ေတြ ေန႔စဥ္ တိုးပြားေနဦးမွာပဲ။

အဲ့ဒီ တိုင္းျပည္မ်ိဳးမွာ တရားဥပေဒ ဆိုတာ ေန႔စဥ္ အဓမၼ မုဒိမ္းက်င့္ခံေနရမယ္။ တရားမွ်တမႈ ဆိုတာ ေန႔စဥ္ သားေလွ်ာ ပ်က္က်ေနမယ္။

အဲ့ဒီလို တိုင္းျပည္မ်ိဳးမွာ ဥပေဒ ဆိုတာ မတရားမႈ ေတြ က်ဴးလြန္ဖို႔ အကာအကြယ္ ျဖစ္ေနမယ္၊ ပုဒ္မ ေတြဟာ လူသာမန္ လူအမ်ား ကို ဖိႏွိပ္ဖို႔ လက္နက္ ျဖစ္ေနမယ္။

အဲ့သလို တိုင္းျပည္မ်ိဳးမွာ ဝန္ႀကီး ကေန လယ္သမား အထိ လိုတမ်ိဳး မလိုတမ်ိဳး ရံႈ႕ခ်ည္ႏွပ္ခ်ည္ လိုသလို အေရးယူႏိုင္၊ မယူႏိုင္တဲ့ သားေရႀကိဳး ဥပေဒ ရဲ႕ မတရားမႈ ဒဏ္ ကို ခံရတယ္၊ ထိုးႏွက္ျခင္း ကို ခံရတယ္။

အဲ့သလို တိုင္းျပည္မွာ ဥပေဒ ျပင္ပ ဖမ္းဆီးျခင္း၊ စစ္ေဆးေမးျမန္း ညွဥ္းပန္း ခံရျခင္းဟာ နိစၥဓူဝ အာဏာရွင္မ်ား ထမင္းစား ေရေသာက္ ဓေလ့ တခုသာ ျဖစ္တယ္။

ဒီလို မတရားမႈေတြရဲ႕ ဒဏ္ခံ သားေကာင္ဟာ ဒီကေန႔ အတြက္ အလြတ္သတင္းေထာက္ ကိုပါႀကီး ျဖစ္တယ္။ ေနာက္ တေန႔ ခင္ဗ်ား ျဖစ္ႏိုင္တယ္၊ က်ေနာ္ ျဖစ္သြားႏိုင္တယ္။ ဒီကေန႔ သူတို႔ဟာ ကိုပါႀကီး အတြက္ လာသြားတယ္။ မနက္ျဖန္ ခင္ဗ်ား အတြက္ လာႏိုင္တယ္၊ က်ေနာ့္ အတြက္ လာႏိုင္တယ္။ အတိတ္မွာ သူတို႔ဟာ ရဟန္း ရွင္လူ ေက်ာင္းသား တိုင္းရင္းသား လူမ်ိဳးစုစံု အတြက္ လာခဲ့တယ္၊ အနာဂတ္ မွာလည္း လာဦးမယ္။ ဒီ စစ္က်င့္၊ စစ္ၾကံ၊ စစ္ အေတြး၊ စစ္ အလုပ္ေတြ တိုင္းျပည္ မွာ အျပည့္အဝ မေပ်ာက္ေသးသေရြ႕ ကိုပါႀကီး ဟာ ပထမ ေသခ်င္းဆိုး ၾကံဳရတဲ့ သူ မဟုတ္ သလို၊ ေနာက္ဆံုး ေသခ်င္းဆိုး ၾကံဳရမယ့္ သူလည္း မဟုတ္ဘူး။

ဒီလို ေနာက္ခံ လက္ရွိ ပကတိ အေျခအေန ဟာ ဒီမုိကေရစီ ႏိုင္ငံေရး သမားမ်ား အပါအဝင္ အခု လူအမ်ားစု ယံုၾကည္ ကိုးစား ေမွ်ာ္လင့္ေနတဲ့ စစ္လႊတ္ေတာ္ ႏိုင္ငံေရး အလုပ္မျဖစ္ေၾကာင္း ထပ္ဆင့္ ညႊန္းဆိုေနတယ္။ စစ္လႊတ္ေတာ္ ႏိုင္ငံေရး ကိုခ်ည္း အသားေပး ေဇာက္ခ် လုပ္ခ်င္လို႔ မရဘူး။ စစ္လႊတ္ေတာ္ ႏိုင္ငံေရး ကို လူအမ်ား “သိဒၶိ” တင္ ခ်ီးဝွဲ ေနတာေတြ ရပ္သင့္ၿပီ။

စစ္လႊတ္ေတာ္ အတြင္းကေန ျပင္မယ္ ဆိုတဲ့ စစ္ဝါဒႀကီးစိုးေရး အေျခခံ စစ္ဖြဲ႕စည္းပံု ဖ်က္သိမ္းေရးဟာ စလံုးေရ စ ပုဒ္မ - ၄၃၆ ဂိတ္ေပါက္မွာ တစ္ေနၿပီဆိုတာ အခု လက္တေလာ ထြက္လာခဲ့တဲ့ ဖြဲ႕စည္းပံု ျပင္ေရး လႊတ္ေတာ္ ေကာ္မတီ အစီရင္ခံစာ ပါ စစ္တပ္ သေဘာထား က သက္ေသျပဳတယ္။

စစ္တပ္ ဟာ သိကၡာ ရွိရွိ ဗမာ့ႏိုင္ငံေရး က ေနာက္ဆုတ္ေပးေနၿပီ ဆိုတာ မဟုတ္ေၾကာင္း က လည္း စစ္ဖြဲ႕စည္းပံု ပုဒ္မ - ၆(စ) ပါ “ႏုိင္ငံေတာ္၏ အမ်ဳိးသား ႏုိင္ငံေရး ဦးေဆာင္မႈ အခန္းက႑ တြင္ တပ္မေတာ္ က အစဥ္တစိုက္ ဦးေဆာက္ ပါဝင္ေရး” ကို လက္ရွိ စစ္တပ္ နဲ႔ စစ္အုပ္စု အသိုက္အျမံဳ တခုလံုးက ဆက္လက္ ဆုပ္ကိုင္ ထားလိုတဲ့ အစီရင္ခံပါ သေဘာထား က ထပ္မံ သက္ေသျပဳေနတယ္။

ဒီ အေျခအေနမွာ တရားဥပေဒ စိုးမိုးေရး၊ ျပည္တြင္းစစ္ ရပ္စဲေရး ဘယ္ေလာက္ ေအာ္ေအာ္ စစ္တပ္ ေသနတ္ေျပာင္း စိုးမိုးေနတာကို မေက်ာ္ႏိုင္ဘူး။ ေသနတ္ေျပာင္းဝေအာက္ ေရာက္ေနတဲ့ တရားဥပေဒ က ျပည္သူကို အကာအကြယ္ မေပးႏိုင္ဘူး။ ေသနတ္နဲ႔ ခ်ိန္ၿပီး တိုင္းျပည္ ၿငိမ္းခ်မ္း တည္ၿငိမ္ေရး တည္ေဆာက္ခ်င္ေနသေရြ႕ စစ္ပြဲေတြလည္း ရပ္မွာ မဟုတ္ဘူး။

ေသနတ္ သရဏံ ဂစၦာမိ တိုင္းျပည္မွာ ပြားမ်ား ေနသေရြ႕ “အင္အားသည္သာ အမွန္တရား” ျဖစ္ေနဦးမယ္။ “အမွန္တရား သည္ အင္အား” က ေနာက္ေရာက္ေနဦးမယ္။

အခု ကိုပါႀကီး ျဖစ္ရပ္ အတြက္ စံုစမ္းေရး ေကာ္မရွင္ ေတြ ဖြဲ႕ဖို႔ ေတာင္းဆို ႏိုင္တယ္၊ လူေသ အေလာင္း ေဆးစစ္ခ်က္ မွတ္တမ္းေတြ ထုတ္ျပခိုင္းႏိုင္တယ္၊ တရား ဥပေဒ အတိုင္း ျဖစ္ေစရမယ္ လုပ္ႏိုင္တယ္၊ သတင္းစာ ရွင္းလင္းပြဲ ေတြ ေခၚႏိုင္တယ္၊ အစီရင္ခံစာ ေတြ ထုတ္ႏိုင္တယ္။

ဒါေပမယ့္ ဒီလို ေသခ်င္းဆိုး ေသပြဲ ဝင္ရတဲ့ ျဖစ္စဥ္ ေတြ တိုင္းျပည္မွာ ရပ္ သြား မွာ မဟုတ္ဘူး။ စစ္တပ္ ဂုေဏာ အနေႏၱာ ျဖစ္ေနသေရြ႕၊ စစ္ဖြဲ႕စည္းပံု သာ ကိုးကြယ္ရာ ရတနာ ျဖစ္ေနသေရြ႕ လူအမ်ား တေန႔ မဟုတ္ တေန႔၊ တနည္း မဟုတ္ တနည္း နဲ႔ ေသခ်င္းဆိုး ျဖစ္ရပ္ေတြ ၾကံဳေနရဦးမယ္။

ေသခ်င္းဆိုး ရက္စြဲ လ ႏွစ္ ေတြ ကုန္ခ်င္ရင္ စစ္ဝါဒ ကို လံုးဝ ဥႆံု ေခ်မႈန္း ရန္မွ တပါး အျခား မရွိပါ။ ဒါမွသာ ေသခ်င္းဆိုးမ်ား နဲ႔ မသာ တိုင္းျပည္

လူအမ်ား ေဘာလံုးပြဲကေလး ႏိုင္၊ ဖုန္းေစ်းေလးက်၊ အေၾကာင္းအေပါင္း သင့္ေနသူမ်ား ကားသစ္ေလး စီးေနရရ၊ အထိုက္အလိုက္ စိတ္ အခ်ဥ္ ေပါက္မႈ ေတြ ဆႏၵ ထုတ္ေဖာ္ခြင့္ ရေနရံုနဲ႔ ေေခြးတူဝက္တူ ဒီမိုကေရစီ၊ ဖားတပိုင္း ငါးတပိုင္း စစ္လႊတ္ေတာ္ ႏိုင္ငံေရး ကို ေရာင့္္ရဲတင္းတိမ္ သာယာ မိန္းေမာ ေရစုန္စီး မေနၾကပါနဲ႔။ ေရစုန္ေမ်ာ သြားပါမယ္။

ေန႔ခင္း အိပ္မက္ မက္ေနရာကေန ထဖို႔ အခ်ိန္တန္ရံုမက ေနာက္က်ေနပါၿပီ။ စစ္အာဏာရွင္ စနစ္ ဟာ ကင္ဆာ ျမစ္ပြားနာ ပါ၊ စနစ္ေအာက္က လူ အားလံုး ေနာက္ဆံုး တခ်ိန္ခ်ိန္ ျပန္႔ပြား ကူးစက္ အထိနာၾကမွာခ်ည္းပါ။ ဒါ့အျပင္ မ်ိဳးရိုးပါ လိုက္ပါတယ္။ သားစဥ္ေျမးဆက္ ခံရမွာပါ။

အနာဂတ္ မ်ိဳးဆက္ ကို ေသခ်င္းဆိုးမ်ား နဲ႔ မသာ တိုင္းျပည္ ပဲ အေမြ ေပးခဲ့ခ်င္တယ္ ဆိုရင္ေတာ့ အခု ျဖစ္ေပၚေနတဲ့ အတုအေယာင္ စစ္မိုကေရစီ ကို လက္ခုပ္ လက္ဝါး တီး အလိုတူ အလိုပါ ယံုၾကည္ ကိုးစား ေမွ်ာ္လင့္ၾကေပါ့။ အားေပးသူ၊ ေထာက္ခံသူ၊ ပူးေပါင္းသူ အားလံုး သမိုင္း တရားခံ အျဖစ္ခံၾကေပါ့။

စစ္လႊတ္ေတာ္ ႏိုင္ငံေရး ယံုစား အားကိုး ေဇာင္းေပး ေနသေရြ႕ လူထု ဘဝဟာ တတိတိ အမွည့္ေျခြ ခံရင္း လံုးပါးပါး ေနရဦးမွာပါပဲ။ ေနာင္ ဆယ္ႏွစ္လား၊ အႏွစ္ ႏွစ္ဆယ္ လား။ ၾကာသေလာက္ ခံ ရဦးမယ္။ ၾကာသေလာက္ ေသခ်င္းဆိုး ေနဦးမယ္။ ၾကသေလာက္ မသာခ် တိုင္းျပည္ ပဲ ျဖစ္ေနဦးမယ္။

လူထု ကို မနာေစခ်င္လို႔ပါဆုိသူမ်ား မိမိ အလုပ္၊ လမ္းစဥ္ကို ျပန္လည္စဥ္းစား သံုးသပ္သင့္ပါၿပီ။

ၿငိမ္းခ်မ္းေအး
ေအာက္တိုဘာ ၂၄၊ ၂၀၁၄
မိုးမခ

ထြန္း၀င္းၿငိမ္း - ကုိပါႀကီး

ထြန္း၀င္းၿငိမ္း - ကုိပါႀကီး
ေအာက္တုိဘာ ၂၄၊ ၂၀၁၄


...
ခုခ်ိန္မွာ စိတ္ပူတာ
ကြၽန္မေယာက်္ား လြတ္ေျမာက္ေရး မဟုတ္ဘူး။
အသက္ရွင္လ်က္ရွိေသးလားဆုိတာပါ ....
မသႏၱာ (ကုိပါႀကီးဇနီး) )၂၂၊ ၂၀၁၊ ၂၀၁၄ - ပဲ့တင္သံ ဂ်ာနယ္)


ဒါဟာ
ပြင့္လင္းျမင္သာတဲ့ အစုိးရလား။

ဒါဟာ
တုိင္းျပည္ကုိကာကြယ္
ေစာင့္ေရွာက္မယ္ဆုိတဲ့
တပ္မေတာ္ရဲ႕ အေကာင္းဆုံး
အားထုတ္မႈတခုလား။

မိသားစု ဘာေျပာေျပာ
ဘယ္သူေတြ ဘာေျပာေျပာ
ထုံးစံအတုိင္း
လုပ္ခ်လုိက္ျပန္ၿပီ

ဒါဟာ
သူတုိ႔က်င့္သုံးေနတဲ့
လုပ္ထုံးလုပ္နည္း
အစစ္ႀကီးပါ။

ဒါဟာ သူတုိ႔အတြက္
အသစ္မဟုတ္ေပမယ့္
အသက္တေခ်ာင္းက
အသစ္မရဘူး။

က်ေနာ့္ မိသားစု
မၾကံဳရေသးလုိ႔
ဒါမ်ဳိးမျဖစ္ဘူးထင္ပါသလား။

ၿမိဳ႕ျပ၊ ေက်းလက္
ရပ္ကြက္၊ ေတာႀကိဳ အုံၾကား
တုိင္းရင္းသားေတြလည္း
ခါးစည္းခံေနရတဲ့
ဒီလုိအျဖစ္ဆုိးေတြ
မ်ားလွပါၿပီ။

သူတုိ႔လုပ္ရပ္ဟာ
ဒီလုိေတာ့
သမုိင္းတြင္က်န္ရစ္တာေပါ့။

ဤအျဖစ္သည္ကား
တံလွ်ပ္ဒီမုိကေရစီ
အေရျခံဳၿငိမ္းခ်မ္းေရး
မင္းမဲ့စ႐ုိက္၊ အဖ်က္အေမွာင့္
ေသာင္းက်န္းသူ၊ အၾကမ္းဖက္သမား
ဥပေဒမဲ့၊ တရားလက္လြတ္
သူခုိးဓါးျပ၊ အၿမီးက်က္ အၿမီးစား
တ႐ုတ္အားကုိး ပုဆိန္႐ုိး
အူေၾကာင္ၾကားအစုိးရ
ဂန္ဒူးလႊတ္ေတာ္
မုိက္ခဲတပ္မေတာ္တုိ႔၏

ေခတ္အဆက္ဆက္
ဖက္ဆစ္အေမါဆက္ခံထားေသာ
လူလြန္မသားမ်ား၏
က်င့္ထုံးအလုိတည္း။ ။

ထြန္း၀င္းၿငိမ္း
၂၄၊ ၁၀၊ ၂၀၁၄


ထြန္း၀င္းၿငိမ္း ေဖ့ဘုတ္ခ္မွ ျပန္လည္ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္။

မူရင္းကဗ်ာ

ဦးခင္ေမာင္လတ္၊ ေဒၚခင္မ်ဴိးခ်စ္ - ၈၈ အေရးေတာ္ပုံ ၊ ေဒါက္တာေမာင္ေမာင္ထံ ေပးစာ



ဦးခင္ေမာင္လတ္၊ ေဒၚခင္မ်ဴိးခ်စ္ - ၈၈ အေရးေတာ္ပုံ ၊ ေဒါက္တာေမာင္ေမာင္ထံ ေပးစာ
(မိုးမခ မွတ္စုမွတ္တမ္း) ေအာက္တိုဘာ ၂၄၊ ၂၀၁၄


သို႔/
ဥကၠ႒
ႏိုင္ငံေတာ္ ေကာင္စီ
ေန႔စြဲ၊ ၂၇-၈-၈၈

အထူး ခ်စ္ခင္ ေလးစားရပါေသာ ကိုေမာင္ေမာင္ ခင္ဗ်ား

            ကိုေမာင္ေမာင္လို Jurist တစ္ေယာက္စီ ဒီစာေရးရတာ “မိေက်ာင္းမင္းေရကင္းျပ” သလိုပါဘဲ။ ဒါေပမယ္႔ “ပညာရိွေသာ္လဲ သတိျဖစ္ခဲ” ဆိုတဲ႔ စကားကလဲ ရိွေသးေတာ႔ - ကိုယ္႔ကိုကိုယ္ ရဲေဆးတင္ၿပီး ေရးလိုက္တာပါဘဲ။

            ကိုေမာင္ေမာင္ မွတ္မိပါလိမ္႔ဦးမယ္။ ဟို လြန္ခဲ႔တဲ႔ ၁၉၆၆-၆၇ ေလာက္တုန္းက၊ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေတာ္လွန္ေရးအစိုးရက ႏိုင္ငံျခား ဧည္႔သည္တစ္ေယာက္ကို အင္းယားကန္ ေဟာ္တယ္မွာ ညစာေကၽြးရတာ၊ အဲဒီညစာပြဲအၿပီး အားလံုး ျပန္ၾကလို႔ - ကိုေမာင္ေမာင္ရယ္ - BBS Director ဦးခင္ေဇာ္ရယ္၊ မမျမ (ခင္မ်ိးခ်စ္) နဲ႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေလးေယာက္သာ ၀ိုင္းဖြဲ႔ က်န္ရစ္တဲ႔ အခ်ိန္မွာ - ကိုေမာင္ေမာင္ အားရပါးရ ငိုတာေလ - Come September, I am going to resign -----“ ကၽြန္ေတာ္ မခံႏိုင္ေတာ႔ဘူး ကိုလတ္၊ ကၽြန္ေတာ္ တစ္ေန႔မွ စိတ္မခ်မ္းသာရဘူး။
    Mothers, wives, sisters coming to me for help every day for their sons, husbands, brothers in trouble ------

    အစိုးရ ထိပ္ပိုင္းထားလို႔ ကိုေမာင္ေမာင္လို တရားေရး ၀န္ၾကီး၊ အေနနဲ႔ အသနား ခံႀကတာ။ ေသြးသား မေတာ္စပ္တဲ႔ ဒုကၡသည္ေတြအတြက္ ကိုေမာင္ေမာင္ ဘယ္ေလာက္ စိတ္မခ်မ္းမသာ ျဖစ္ခဲ႔ရတယ္ဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္ ေကာင္းေကာင္းသိတာေပါ႔။ လြန္စြာ အတိ ဒုကၡေရာက္ေနတဲ႔ သူေတြကို ကယ္ခ်င္ရက္နဲ႔ မကယ္ႏိုင္လို႔ကို ကိုေမာင္ေမာင္ ငိုခဲ႔ရတယ္ေနာ္ (ဟိုတုန္းက) အခုဆိုယင္ ကိုေမာင္ေမာင္အေနနဲ႔ ႏွဳတ္စကားေလး တစ္ခြန္း၊ ကေလာင္ေလး တစ္ေခ်ာင္း ဆြဲရံုနဲ႔ သိန္း၊ သန္း မကတဲ႔ လူေတြကို ကယ္တင္ႏိုင္ပါတယ္။ ကိုေမာင္ေမာင္ရဲ႕ ဘ၀ကုသိုလ္ကံေကာင္းပါေပတယ္။

    ကၽြန္ေတာ္ကဘဲ Niave  ရိုးအလြန္းတာလား မသိဘူး။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ႔ ကိုေမာင္ေမာင္ဟာ တစ္ပါတီ စနစ္ကို ဘယ္တုန္းကမွ အူထဲ အသဲထဲက လိွဳက္လိွဳက္လွဲလွဲ ၾကိဳက္ႏွစ္သက္ခဲ႔တယ္မထင္ဘူး။ မတတ္သာလို႔သာ တစ္ေလွ်ာက္လံုး ေခါင္းျငိမ္႔လာခဲ႔ရတယ္ ထင္တာဘဲ။ ကၽြန္ေတာ္ ထင္သလို ကိုေမာင္ေမာင္ ကိုယ္တိုင္က “မဟုတ္ဘူးဗ်ိဳ႕” လို႔ ခိုင္ခိုင္မာမာ ေျပာမွ ယံုရမွာဘဲ။

    ကိုေမာင္ေမာင္အေနနဲ႔ ဒီစနစ္ဆိုးၾကီးကို ကိုေမာင္ေမာင္ရဲ႕ သားေတြ၊ ေျမးေတြကို အေမြ ေပးခဲ႔ခ်င္လိမ္႔မယ္ မထင္ဘူး။ ကိုေမာင္ေမာင္ရဲ႕ ဘ၀ တသက္တာမွာ ထိပ္တန္းလူတန္းစား အျဖစ္နဲ႔ ေနရလို႔ အေကာင္ဆံုးခ်ည္း ခံစား၊ စံစားခဲ႔ေပမဲ႔ သားေတြ ေျမးေတြက်ယင္ အခု ဆႏၵျပေနၾကတဲ႔ အတန္းအစားထဲမွာ ေရာက္ေနယင္ မခက္ပါလား။ ကိုယ္႔သား ကိုယ္႔ေျမး ေတြဟာ ကိုယ္လုပ္ခဲ႔တဲ႔ စနစ္ရဲ႕ သားေကာင္ေတြ မျဖစ္ဘူး မေျပာႏိုင္ဘူး။

    အလားတူဘဲ ကၽြန္ေတာ္ နားမလည္ႏိုင္တဲ႔ အခ်က္ကေတာ႔ ဥကၠ႒ၾကီးေဟာင္း ဦးေန၀င္းရဲ႕ ေသြးထဲ သားထဲက တကယ္ႏိုင္ငံေရး ယံုၾကည္ခ်က္ပါဘဲ။ ကၽြန္ေတာ္႔ကို Working People’s Daily အယ္ဒီတာခ်ဳပ္အျဖစ္နဲ႔ ခ်ေပးတဲ႔ မူ၀ါဒက အဂၤလိပ္ေခတ္အစိုးရထုတ္တဲ႔  “သူၾကီး ေဂဇက္” မျဖစ္ေစနဲ႔။ အရွက္မရိွ ၀ါဒျဖန္႔တဲ႔ “ေရႊျပည္ေတာ္” လို မျဖစ္ေစနဲ႔။ ႏိုင္ငံတြင္း - ႏိုင္ငံျခား သတင္းေတြလို အမွန္အတိုင္း ထည္႔။ သတင္းကို ေမွာင္မခ်နဲ႔။ ကိုယ္လိုသလို ဆြဲမေရးနဲ႔။ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ေရး။ Letter to editor ဆိုယင္ အရင္းအတုိင္းထည္႔။ လူထုအေနနဲ႔ ၾကိဳက္သလို ေ၀ဖန္ေရးသားေပေစ။ လူေတြကို တုန္းမကုန္ေစနဲ႔။ အဲဒီလို မူ ခ်ေပးထားလို႔ ၁၂-၁-၁၉၆၄ ကေန ၃-၈-၁၉၆၈ အထိ Working People’s Daily အဂၤလိပ္သတင္းစာေတြကို ျပန္ၾကည္႔ယင္ အဲဒီ မူ၀ါဒအတိုင္း လြတ္လြတ္လပ္လပ္ၾကီး ေရးသားတာကို ျမင္ရပါလိမ္႔မယ္။

    ဟိုတုန္းက ဗိုလ္ခ်ဳပ္ၾကီး ေန၀င္းအျဖစ္နဲ႔ Policy briefing မူ၀ါဒ ရွင္းလင္းၾကတဲ႔ အခါမွာလဲ တစ္ပါတီ ႏိုင္ငံေတြကို ဒီလို ေျပာပါတယ္။ “ ၾကည္႔စမ္း စတာလင္ဟာ တစ္ခ်ိန္တုန္းက ဘုရား။ အခု ႏြား။ ဒါေတြ ဘယ္ေကာင္းမလဲ။ အေနာက္တုိင္း ဒီမိုကေရစီ ႏိုင္ငံေတြမွာ ဆိုယင္၊ လူထုက လြတ္လြတ္လပ္လပ္ၾကီး ေရြးခ်ယ္ ထားတဲ႔ ပါတီေတြဟာ အာဏာရတဲ႔ ပါတီက တက္တဲ႔ အလွည္႔မွာ တက္။ ကိုယ္တက္တဲ႔ အခါ သူဆင္း။ တခါ အလွည္႔သင္႔လို႔ ကိုယ္႔အာဏာလက္လႊတ္ရလို႔ ကိုယ္ဆင္းတဲ႔ အခါ သူက တက္ေပါ႔။ ေအးေအး ခ်မ္းခ်မ္းဘဲ။ ဘယ္ေလာက္ ေကာင္းလဲ။” ဒီလို ေျပာတာကို ၾကားလိုက္ မွတ္လိုက္ရတဲ႔ လူေတြ အမ်ားၾကီးရိွပါတယ္။ ႏိုင္ငံေရး အာဏာမဲ႔တာနဲ႔ ဘယ္ႏိုင္ငံမွ ထြက္ေျပးလို႔ မလိုဘူး။

    အဲဒီလို လြတ္လပ္၊ က်ယ္ျပန္႔၊ သေဘာထားၾကီးတဲ႔ မူ၀ါဒကေနၿပီး တေျဖးေျဖး မ်က္စိပိတ္၊ နားပိတ္၊ ပါးစပ္ပိတ္ ရတဲ႔ အျဖစ္ကို ေရာက္ၿပီး၊ ဘယ္သူမွ ေရ၀ံ႕၊ မေျပာ၀ံ႕၊ မဟ၀ံ႕တဲ႔ အေျခကို ဘာေၾကာင္႔ ေရာက္ရသလဲ။ သရဲေမြးတဲ႔ ေအာက္လမ္းဆရာလို ႏိုင္ငံေရး ပါတီၾကီးကို ေမြးထုတ္လိုက္ၿပီး တိုင္းျပည္ရဲ႕ အက်ိဳးထူး၊ အခြင္႔ထူး ဟူသမွ်ကို အကုန္ခံဏားရတဲ႔ ပါတီ၀င္ေတြဟာ ဒီပါတီ ေကာင္းမွန္းသိၿပီး လက္မလႊတ္ႏိုင္ၾကတဲ႔ သူေတြက ၾကီးထြားသည္ထက္ ၾကီးလာၿပီး ဖန္ဆင္းရွင္ ဥကၠ႒ၾကီး က သူတို႔ကို မႏိုင္ေတာ႔တဲ႔ အဆံုး ယေန႔ တိုင္းျပည္မွာ မခံမရပ္ႏိုင္ေအာင္ အံုၾကြၿပီး ကန္႔ကြက္ ဆႏၵျပေနတာပါ။
“တစ္ပါတီ စနစ္” ရဲ႕ ရလာဒ္ ဆိုးက်ိဳးၾကီးပါဘဲ။

    ကၽြန္ေတာ္႔ထက္္ ပညာတတ္၊ ဗဟုသုတ အမ်ားၾကီး ရိွတဲ႔ ကိုေမာင္ေမာင္က အမ်ားၾကီး ပိုၿပီး သိပါလိမ္႔မယ္။ ဒါေလာက္ တစ္တုိင္း ျပည္လံုးကို ကပ္ဆိုက္သလို “ဆိုးက်ိဳး” ေပးတဲ႔ တစ္ပါတီ စနစ္ကို တစ္ခ်က္ထဲနဲ႔ အဆံုးသတ္ပစ္ႏိုင္တဲ႔ ကိုေမာင္ေမာင္က ဘာေၾကာင္႔ QUALMS ၀န္ေလးေနရတာလဲ။ လူထု တစ္ရပ္လံုးက ေရြးေကာက္ထားတဲ႔ ျပည္သူ႕လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္ေတြ၊ ျပည္သူတစ္ရပ္လံုးက Referendum ျပည္လံုးကၽြတ္ ဆႏၵခံယူပြဲနဲ႔ ေထာက္ခံအတည္ျပဳထားတဲ႔ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး စည္းမ်ဥ္း ဆိုတာေတြကို ကိုေမာင္ေမာင္တကယ္ ႏွစ္ႏွစ္ကာကာ ယံုၾကည္ၿပီး ေျပာေနတာလား။

    ကိုေမာင္ေမာင္ေရာ၊ ကၽြန္ေတာ္ေရာ၊ ေက်ာင္းသားေရာ၊ ေတာသူ ေတာင္သားေရာ၊ ျမိဳ႕ေပၚက အလုပ္သမား ဆင္းရဲသား၊  ဆိုက္ကၠားသမား ေခါင္းရြက္ ေစ်းသည္ပါ မက်န္ ကမာၻမွာ Intelligeht အျဖစ္ဆံုး ျဖစ္တဲ႔ ဗမာ လူထု တစ္ရပ္လံုး သိပါတယ္။ တစ္ပါတီ စနစ္ေအာက္မွာ က်င္းပတဲ႔ ေရြးေကာက္ပြဲဟာ ဘယ္ေလာက္ ညစ္ပါတ္တာေတြ၊ ခ်ိန္းေျခာက္တာေတြ ပါတယ္ ဆိုတာ။

(၁) လူ (၁၀၀) မဲရံု တစ္ရံု ေဆာက္တယ္။ တစ္ေယာက္မက်န္ မဲမေပးဘဲ မေနရေအာင္ ၾကီးၾကပ္တယ္။ မေမးဘဲ ဘယ္သူမွ မေနရဲဘူး။

(၂) အျဖဴပံုးကို အေပါက္၀မွာထားၿပီး၊ အမဲပံုးကို ဟိုဘက္စြန္းမွာ ထားတယ္။

(၃) အင္မတန္ သတိၱရိွတဲ႔ သူေတြက စြန္႔စြန္႔စားစား အမဲပံုးထဲ သြားထည္႔လိုက္ေပမဲ႔ မဲ ေရတြက္တဲ႔ အခါက်ေတာ႔ အကုန္လံုး အျဖဴေတြခ်ည္း ျဖစ္ကုန္တယ္။

(၄) မဲရံုေစာင္႔တဲ႔ သူေတြက ရာႏွဳန္းျပည္႔ ေထာက္ခံမဲရတယ္ဆိုတာ အစီရင္မခံရယင္ ေသမေလာက္ ေၾကာက္ၾကတယ္။

    အဲဒီေတာ႔ ဒီနည္းနဲ႔ ေရြးထားတဲ႔ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္ေတြဟာ ဘယ္ေလာက္ တန္ဘိုးရိွသလဲ။ ဒီနည္းနဲ႔ ေထာက္ခံ အတည္ျပဳထားတဲ႔ တစ္ပါတီ စနစ္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး စည္းမ်ဥ္းဟာ ဘယ္ေလာက္ ျပည္သူ႔ေထာက္ခံမွဳ တကယ္ရရိွသလဲ ဆိုတာ ကိုေမာင္ေမာင္ တကယ္ မသိလို႔လား။ ကိုေမာင္ေမာင္ တကယ္ကို မသိေသးဘူးဆိုရင္ ကိုေမာင္ေမာင္လို ပုဂၢိဳလ္ၾကီး ကၽြန္ေတာ္ နဲ႔ မမျမတို႔ ညီအရင္း၊ ေမာင္အရင္း၊ ေဆြမ်ိဳးလဲ တကယ္ မကင္းတဲ႔ မိတ္ေဆြရင္းခ်ာကို ေျပာျပရတဲ႔ အတြက္ ကၽြန္ေတာ္ ဂုဏ္ယူတယ္။

    ကၽြန္ေတာ္ ႏိုင္ငံေရးဆိုတာ နကန္းတစ္လံုး နားမလည္ပါ။ သို႔ေပမဲ႔ သာမန္အရပ္သား တစ္ေယာက္၊ တိုင္းသူ ျပည္သားတစ္ေယာက္ သိတာေလာက္ကိုေတာ႔ သူလို ငါလို သိပါတယ္။ ဘယ္လိုလဲ ဆိုရင္

(၁) အဲဒီလို ရာႏွဳန္းျပည္႔ ေထာက္ခံၿပီး ေရြးေကာက္ထားတဲ႔ ျပည္သူ႔ကိုယ္စားလွယ္ေတြရဲ႕ ထိပ္တန္းေခါင္းေဆာင္ၾကီး ေတြဟာ ေရွ႕က လက္နက္ကိုင္ အေစာင္႔အေရွာက္၊ ေနာက္က လက္နက္ကိုင္ အေစာင္႔အေရွာက္ မပါဘဲ လမ္းမထြက္၀ံ႔ဘူး။ အဂၤလိပ္ေခတ္က အဲဒီလို မေတြ႔ခဲ႔ဘူး ဘူး။ ( ႏိုင္ငံေရး စကား ဒီမိုကေရစီဆိုတာ မသံုးခ်င္လို႔ပါ)

(၂) ဆီ၊ ဆန္၊ ဆား၊ သၾကား၊ ႏို႔ဆီ ဆိုတဲ႔ စားကုန္ ေသာက္ကုန္ေတြကို လူထု၀ယ္တဲ႔ ေစ်းနဲ႔ မဟုတ္ဘဲ အထူးေလွ်ာ႔ေစ်းနဲ႔ ၀ယ္လို႔ရတယ္ဆိုတဲ႔ အေလ႔အက်င္႔ကို အဂၤလိပ္ ေခတ္တုန္းက တစ္ခါမွ မၾကားဘူးခဲ႔ပါ။ ဒီလို VIP လူတန္းစားေတြက လူထုေတြ ဘယ္ေစ်းနဲ႔ ၀ယ္လို႔ ဘယ္လိုျဖစ္ေနတယ္ဆိုတာ ဘယ္လိုလုပ္ ကိုယ္ခ်င္းစာႏိုင္မလဲ။

(၃) ပညာေရး ေလာကမွာ ၀န္ၾကီး၊ ၀န္ကေလး၊ VIP သား၊ သမီး ေတြကို အထူးမွတ္ေတြ ေပးၿပီး အေကာင္းဆံုး ေက်ာင္းေတြေရာက္ေအာင္ လုပ္ေပးရတာေတြလဲ တစ္ပါတီ စနစ္ေရာက္မွ ၾကားဘူးပါတယ္။

(၄) အေရွ႕ကဘဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ အေနာက္ကဘဲ ျဖစ္ျဖစ္ တိုင္းျပည္အတြက္ ေကာင္းတာေတြ ူယူမယ္ဆိုတာ “အညမည” သေဘာတရားမွာပါတာ အလြန္ေကာင္းပါတယ္။ အေနာက္ႏိုင္ငံ စစ္တပ္ေတြမွာ စစ္ဗိုလ္က တပ္သားကို လက္ဖ်ားနဲ႔ မထိရပါဘူး။ အဲဒီေလာက္ ယဥ္ေက်းပါတယ္။ အဲဒါကို အတူမခိုးပါ။ ဂ်ပန္စစ္တပ္မွာ စစ္ဗိုလ္က တပ္သားကို ပါး၊ နား ရိုက္တဲ႔ အက်င္႔ကို လိုက္နာ က်င္႔သံုးပါတယ္။

(၅) အဂၤလိပ္ေခတ္က ႏိုင္ငံေရး၊ က်ဥ္းသမားေတြကို “A” Class ၊ “B” Class ထားၿပီး အလြန္ယဥ္ေက်း ဆက္ဆံပါတယ္။ ေဒါက္ေတာ ေမာင္ေမာင္ဟာ အဂၤလိပ္ အက်ဥ္းသား အျဖစ္ အျပင္မွာ ေနတဲ႔ အဆင္႔မ်ိဳးနဲ႔ ေနရပါတယ္။ ဆိုက္ကားသမား အဆင္႔ရိွတဲ႔ “သခင္ ဘေမာင္” ဟာ ေပါင္မုန္႔ ေထာပတ္သုတ္စားရပါတယ္။ ဖမ္း၊ ဆီး ခ်ဳပ္ေႏွာင္ တရားစီရင္ေရး ကိစၥမွာ သာမန္ အရပ္သားနဲ႔ ထိေတြ႕သေလာက္ေတာင္ ေျပာလို႔မကုန္ႏိုင္ပါ။ ဒီကိစၥမွာ ကိုေမာင္ေမာင္က ကၽြန္ေတာ္႔ထက္ အဆတရာ ပိုသိပါလိမ္႔မည္။

(၆) ျမန္မာသတင္းစာေတြက အဂၤလိပ္ အစိုးရကို ေန႔တုိင္း ေ၀ဘန္ႏိုင္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္ အခုေရးလိုက္တဲ႔ စာမ်ိဳးကို အဂၤလိပ္ေခတ္မွာဆိုရင္ ကၽြန္ေတာ္႔နာမည္နဲ႔ အဂၤလိပ္-ျမန္မာ သတင္းစာမွာ ေရးခ်င္ရာ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ေရးႏိုင္ပါတယ္။ အခု “ျမန္မာ႔ဆိုရွယ္လစ္ လမ္းစဥ္ပါတီ” ဆိုတဲ႔ တစ္ပါတီ စနစ္ေအာက္မွာေတာ႔ ဒါမ်ိဳးေရးတဲ႔ အတြက္ ကၽြန္ေတာ္႔မွာ အဖမ္း၊ အဆီး ၊ အခ်ဳပ္၊ အေႏွာင္ ခံရမွာကို ေၾကာက္ေနရပါတယ္။

    ကိုေမာင္ေမာင္၊ ျမင္႔တို႔ မိသားစု ကိုယ္စိတ္ႏွစ္ျဖာ က်မ္းမာ ခ်မ္းသာ၍ သံုးဆယ္႔ရွစ္သန္းေသာ ျပည္သူေတြကို ကယ္မၾကည္႔ရွဴေစာင္႔ေရွာက္ ႏိုင္ပါေစ။

ခ်စ္ခင္ေလးစားေသာ
(ဦးခင္ေမာင္လတ္) M.A
ႏိုင္ငံ႔ဂုဏ္ရည္ ဒုတိယအဆင္႔

ကိုေမာင္ေမာင္

    ကိုလတ္ႏွင္႔ မမျမတို႔ဟာ ႏွစ္ေပါင္း (၅၀) ဆိုးတူ ေကာင္းဖက္ ေနခဲ႔ၾကတယ္။ ဘယ္အေရး ကိစၥမဆို စိတ္တူ သေဘာတူ လုပ္ခဲ႔ၾကတယ္။ အခုလည္း ကိုလတ္ေရးတဲ႔ စာကို အၾကြင္းမဲ႔ ေတာက္ခံ အားေပးလိုက္ပါတယ္။

    ကိုလတ္ႏွင္႔ မမျမႏွစ္ဦးစလံုး အခု အသက္ (၇၀) ေက်ာ္ပါၿပီ။ မမျမဆိုရင္လည္း မစြမ္းမသန္ ဒုကိၡတ CRIPPLE ျဖစ္ေနပါၿပီ။

    သို႔ေပမဲ႔ အခုလို ကိုယ္႔သား သမီး ေျမးမ်ားႏွင္႔ တကြ (ေနာင္လာ ေနာက္သားေတြအတြက္) အခုလိုတစ္ခြန္း တစ္ပါဒေလး ေျပာဆိုခြင္႔ရတာကို ၀မ္းသာပါတယ္။ မမျမတို႔ အဖို႔ အသက္ရွင္ေနရက်ိဳး နပ္ပါၿပီ။

    ေရွး ေရာမေခတ္အစိုးရကို ျဖဳတ္ခ် အာဏာသိမ္းဖို႔ ႀကံစည္တဲ႔ CATALINE ႏွင္႔ အေပါင္းပါေတြကို ဆီးနိတ္အဖြဲ႕၀င္တခ်ိဳ႕က ရံုးတင္စစ္ေဆးျခင္းမလုပ္ဘဲ ေသဒဏ္ေပးရမယ္လုိ႔ ေျပာပါတယ္။

    ဒီေတာ႔ ဥပေဒ ပညာရွင္ၾကီး CICERO က ကနု္႔ကြက္ ေျပာဆိုပါတယ္။ “ ကိုယ္ အာဏာရေနတံုး အခုလို လုပ္ရင္ အစဥ္အလာျဖစ္ၿပီး ကိုယ္႔သား၊ ေျမး ေနာင္လာ ေနာက္သားေတြ ဒီဒဏ္ခံၾကရလိမ္႔မယ္” တဲ႔။ ဒီအဆို အမိန္႔ ကိုေမာင္ေမာင္ သိၿပီးသားျဖစ္မွာပါ။ မမျမ ေျပာရတာ ဘုန္းၾကီးစာခ်ဆိုသလို အားနာလွပါတယ္။

    ကိုေမာင္ေမာင္ႏွင္႔ ျမင္႔တို႔ မိသားစု ကို အျမဲ ေမတၱာပို႔လွ်က္ပါ။

မမျမ
(ခင္မ်ိဳးခ်စ္)
စာေရးဆရာ
လြတ္လပ္ေရး ေမာ္ကြန္း တတိယအဆင္႔
၅၀၅ / ဂ၊ ျပည္လမ္း၊ ျပည္ရိပ္သာ
တကၠသိုလ္စာတိုက္၊ ရန္ကုန္ျမိဳ႕။

ေမာင္စိုးခ်ိန္ - မင္းေလာင္းဘယ္သူလဲ

ေမာင္စိုးခ်ိန္ - မင္းေလာင္းဘယ္သူလဲ
(မိုးမခ) ေအာက္တိုဘာ ၂၄၊ ၂၀၁၄


လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္သံုးဆယ္
ေလးဆယ္ေက်ာ္က
ေမွ်ာ္တ ခဲ့ဘူးရဲ ။့

အေမွာင္ေခတ္ကို တြန္းဖြင့္
ထြန္းသစ္အာရုဏ္ဦး
ေမွ်ာ္ဖူးႀကိဳလင့္ခဲ့။

အေမွာင္ေခတ္ပ်က္
ၿမိဳ ့ဖ်က္မဲ့သူ
ထိုသူ
သူရဲေကာင္းကို မွန္းဆ
တမ္းတမိခဲ့

ဒါ  . . .အနာဂတ္အိပ္မက္ေတြထဲ
သူရဲေကာင္း ေမွ်ာ္
ကယ္တင္မယ့္သူကိုေမွ်ာ္
မင္းေလာင္းေမွ်ာ္သမားပဲ။

ယေန ့ေခတ္
ခံယူခ်က္အသစ္ေျပာင္းသြား
အနာဂတ္ဟာ ကိုယ္ပဲ
အရုဏ္ဦးဟာ ကိုယ္ပဲ
ပိတ္ဆို ့အေမွာင္တိုက္
အားတိုက္ အင္တိုက္ လွဲက်င္း
ဖယ္ရွင္း
ကိုယ္က်ိဳးစြန္ ့ရင္း
အားမာန္ခဲ ဇြဲ
သတၱိခဲဟာ ကိုယ္ပဲ
သူရဲေကာင္းဟာ ကိုယ္ပဲ။

သံမဏိ စိတ္ဓါတ္ စြဲရစ္
ေခတ္သစ္ကို ထူေထာင္မယ့္သူ
ကိုယ္ပဲ ျဖစ္တယ္
ျဖစ္ရမယ္။

အဲဒီ အခ်င္းအရာ
စိတ္ဓါတ္မ်ားစြာ
တိုင္းျပည္က ပိုင္ဆိုင္လာ
ၾကြယ္ဝ လာၿပီ ဆိုမွျဖင့္
လမ္းပြင့္သြားၿပီ
လြတ္ေျမာက္ဖို ့
တိုးတက္ေဝစည္ဖို ့
ၿငိမ္းခ်မ္းသာယာဖို ့
တိုင္းျပည္ဖြံ ့ၿဖိဳးဖို ့ရာ
အေသအခ်ာ။   ။

           ေအာက္တိုဘာ ၄ ၊ ၂၀၁၄

ေမာင္ေမာင္လတ္ (ေရႊအင္းေလး စာေပ) - အတိတ္ က ဆက္သြယ္ေရး


ေမာင္ေမာင္လတ္ (ေရႊအင္းေလး စာေပ) - အတိတ္ က ဆက္သြယ္ေရး
(တပိုင္းတစ လြင့္ေမ်ာေနတဲ့ အိပ္မက္မ်ား)
(မိုးမခ) ေအာက္တိုဘာ ၂၄၊ ၂၀၁၄


ၿပီးခဲ့တဲ့ ရက္ပိုင္းက ထူးထူးျခားျခား လိြဳင္လင္ တယ္လီဖုန္း အိတ္ခ်ိန္းရံုးရဲ႕ ဖံုးနံပါတ္ ေမးျမန္းတာကို ေတြ႕ရေတာ့ ဘာရယ္မွေတာ့ မဟုတ္၊ အတိတ္က ရွားရွားပါးပါး ၿမိဳ႕လိြဳင္လင္ရဲ႕ တယ္လီဖုန္းအိတ္ခ်ိန္း ဆက္သြယ္ေရး အေၾကာင္း မီးခိုးၾကြက္ေလွ်ာက္ အေတြးေတြ ေနာက္ျပန္ဆုတ္ခဲ့ရ။

ခုေခတ္ အခုအခါ သက္ေတာင့္ သက္သာ နဲ႔ ဆံပင္ညွပ္ျခင္း ဆိုတဲ့အရာကို  မ်က္စိ စံုမိွတ္ အနားယူရင္း ၿပီးစီးသြားတဲ့ အခါတိုင္း.ငယ္ငယ္တုန္းက စက္ကပ္ေၾကး အသြား တံုးတံုးနဲ႔ အညွပ္ခံရ လို႔ “အား.. အား..” ေအာ္ၿပီး ဆံပင္အျမန္ ညွပ္ ၿပီးပါေစ လို႔ ႀကိတ္ ဆုေတာင္းခဲ့ ရတာကို အလီလီ အခါခါ ျပန္ျပန္ သတိရမိသလိုပါပဲ။  ဒီေန႔ ဒီခ်ိန္အခါ မိုင္ေထာင္ခ်ီ ကြာေဝးတဲ့ အရပ္ကေန  တျခား တေနရာကို ေအးေအး သက္သက္သာ ေန႔ည မေရြး ဆက္သြယ္ စကားေျပာႏိုင္တဲ့ အခါတိုင္း အတိတ္က ခက္ခက္ခဲခဲ ပင္ပမ္းတႀကီး ႀကိဳးစားပမ္းစား ဆက္သြယ္ရတဲ့ ဆက္သြယ္ေရး စနစ္အေၾကာင္း ျပန္ျပန္ ေတြးမိရတာကိုက ရယ္စရာ လိုလို။

×××××

တခ်ိန္က ၿမိဳ႕တၿမိဳ႕ နဲ႔ တၿမိဳ႕ စကားေျပာႏိုင္ဖို႔ တိုက္ရိုက္ ေအာ္တို တယ္လီဖုန္းေတြ မေပၚခင္ ဆက္သြယ္ေရး လမ္းေၾကာင္း အဆင္ေျပေအာင္ ၾကားခံ တယ္လီဖုန္း အိတ္ခ်ိန္းစက္ခံုေတြက တဆင့္ ခ်ိတ္ဆက္ေပးရတဲ့ သေဘာသဘာဝ  စနစ္တခု ရွိခဲ့ပါတယ္။  ဌာနေပါင္းစံု ရံုးစိုက္ရာ ခရိုင္ၿမိဳ႕ႀကီး တၿမိဳ႕ရယ္လို အသိအမွတ္ျပဳထားတဲ့ ၿမိဳ႕လိြဳင္လင္ အတြက္ ဒီစနစ္အရ တယ္လီဖုန္း အိတ္ခ်ိန္းရံုး တရံုး ဖြင့္ခဲ့တာ ဖဆပလ ေခတ္ဦး ကတည္းက ဆိုပါေတာ့။

လူမွန္း သိတတ္စ အရြယ္မွာေတာ့ အဲဒီ တယ္လီဖုန္း အိတ္ခ်ိန္းရံုးရဲ႕ တာဝန္ခံက  အန္ကယ္ ဦးျမေမာင္ပါ။  သူက (၁၉၆၀) ျပည့္လြန္ႏွစ္မ်ားဆီက ျမန္မာ့ လက္ေရြးစင္ လက္ေဝွ႔ အေက်ာ္အေမာ္ တေယာက္ပါ။  သူ႔ လက္ေထာက္ေတြက ရပ္ကြက္ (၁) က ကိုျမင့္ေဇာ္ နဲ႔ ရပ္ကြက္ (၄) က ကိုလွေဌး (ႏိုင္ငံေရးမွဳနဲ႔ ေထာင္က်ဖူးခဲ့သူ) ပါပဲ။

ေခတ္ေပၚ ဆက္သြယ္ေရးနည္းေတြနဲ႔ ထိပါး က်င္လည္ ခံုမင္ေနတဲ့ ေႏွာင္းေခတ္ပိုင္း လူငယ္ ေတြအတြက္ “ေၾသာ္.. အခုေတာ့လည္း ပံုျပင္ တပုဒ္လိုပါပဲ” လို႔ ဆိုစမွတ္ ျပဳေလာက္ ႏိုင္တဲ့ အျဖစ္အပ်က္ေလး တခုကို  နည္းစနစ္  ပညာရပ္ဆိုင္ရာ အပိုင္း အက်ယ္မခ်ဲ႕ဘဲ ခပ္လြယ္လြယ္ နဲ႔ ရွင္းလင္းရရင္ေတာ့ အျဖစ္အပ်က္ေလးက ရိုးရိုးရွင္းရွင္း။

တတိယႏွစ္အတြက္ ေအာင္စာရင္းမွာ နာမည္မပါလာတာကို သိရေတာ့ ေဇာေခြ်းေတြ ျပန္ၿပီး ကတုန္ကယင္နဲ႔ တၿမိဳ႕လံုး အေရးေပၚ အားကိုး အားထားရာ တယ္လီဖုန္း အိတ္ခ်ိန္းရံုးကို အေရာက္ေျပးေတာ့ ကိုျမင့္ေဇာ္ႀကီးက ည ဂ်ဴတီက်ခ်ိန္။  သူကိုယ္တိုင္ အလုပ္တဖက္နဲ႔ စာေပးစာယူ တက္ေနတဲ့သူမို႔ စာနာ နားလည္မွဳ အျပည့္ နဲ႔ ရန္ကုန္ကို ဆက္သြယ္ဖို႔ ႀကိဳးစားေပးေနတာကို နံေဘးကေန ေက်ာက္ရုပ္လို တုတ္တုတ္မွ် မလႈပ္ ၿငိမ္သက္ျခင္းနဲ႔ စိုးရိမ္ျခင္း အလယ္၊ ရင္ထဲမွာေတာ့ တရုတ္ႏွစ္သစ္ကူး ေဗ်ာက္အိုး ေဖာက္သလို တဒိန္းဒိန္း တဒိုင္းဒိုင္း။

စက္ခလုတ္ခံုေပၚက ပလပ္ေပါက္ တခုၿပီး တခု ေျပာင္းေရႊ႕ ထည့္သြင္းရင္း မရ ရေအာင္ ႀကိဳးစားေနတာ ျမင္ရေလ ရင္ခုန္ေလ၊ ဆက္သြယ္ ခ်ိတ္ဆက္မရလို႔ လိုင္းျပဳတ္ျပဳတ္ က်လာတာ ေတြ႕ရေလ၊ အာေခါင္ေျခာက္လာေလ၊ ေနမထိ ထိုင္မတတ္။

×××××

လိုင္းအရွင္း ေစာင့္ကာ ဆက္သြယ္ေရး အတြက္ လမ္းေၾကာင္း ရွာေနဆဲ၊ ရပ္ကြက္(၁) ရံုးႀကီးလမ္းက ေနပါလိစ္ နီေပါလူမ်ိဳး လူပ်ိဳႀကီး ကို ကိုင္းလက္ တေယာက္ သုတ္သီးသုတ္ပ်ာ ေရာက္လာပါတယ္။

“လာ အကို က်ေနာ္ ဘာလုပ္ေပးရမလဲ” ေမးလိုက္သူက ကိုျမင့္ေဇာ္ပါ။

တရပ္ကြက္ သားလည္းျဖစ္၊ စီနီယာႀကီးလည္း ျဖစ္တဲ့ ကိုကိုင္းလက္ ကို ေလးစားသမႈနဲ႔ ႏႈတ္ဆက္ေတာ့ “အေမ ဆံုးသြားၿပီကြာ၊ အဲဒါ ေမၿမိဳ ႔က ဒီဖံုးနံပါတ္ ကို ဆက္ခ်င္တယ” ဆိုေတာ့ ကိုျမင့္ေဇာ္က နာရီ တခ်က္ၾကည့္လိုက္ပါတယ္။  အခ်ိန္က ည (၇) နာရီ ဝန္းက်င္။
“ဟာ  ဒီအခ်ိန္က  အရမ္း က်ပ္တယ္ ကိုကိုင္းလက္” လို႔ ေျပာၿပီး တခဏ ေအာ္ပေရတာႀကီး ကိုျမင့္ေဇာ္ တေယာက္ အေတြးနယ္ခ်ဲ ႔ စဥ္းစားလိုက္တယ္ထင္ရဲ႕။

“ဒီလို လုပ္မယ္ဗ်ာ၊ အခုအခ်ိန္ဆို ေမၿမိဳ႕ အိတ္ခ်ိန္း ကို တဆင့္ ေထာက္ေပးမယ့္ မႏၱေလး နဲ႔ မိတၳီလာ က အရမ္းက်ပ္တဲ့ အခ်ိန္၊ က်ေနာ္ တခါမွ မစမ္းဖူးတဲ့ လိုင္းတို ရိုက္တင္ၿပီး သြားၾကမယ္ဗ်ာ၊ ဒီအခ်ိန္က ကံကိုပဲ အားကိုးရေတာ့မွာပဲ" လိ႔ ုဆိုလိုက္ေတာ့ ခုန္ေပါက္ေျပးလႊားေနတဲ့ စိတ္အလ်င္ေတြ တခဏခ်င္း အိတ္ခ်ိန္းစက္ခံုေပၚ အာရံုေရာက္သြားခဲ့ရတဲ့ အေျခအေနမွာ တယ္လီဖုန္းႀကိဳး ဂ်ပ္ပင္ အနီ၊ အဝါ၊ အစိမ္းေတြနဲ႔ ေအာ္ပေရတာ ကိုျမင့္ေဇာ္ရဲ႕ ပဥၥလက္ ကကြက္ေတြက လွလွပပ..ေသေသသပ္သပ္။

×××××

အဲဒီ ေခတ္ကာလ  မိတၳီလာ ဆိုတာက  အထက္ ျမန္မာႏိုင္ငံ တခြင္ရဲ႕ အဓိက လမ္းဆံု လမ္းခြ၊ ကား ရထား ေပါင္းစံုက မိတၳီလာ မွာ စံုတယ္၊ ခြဲထြက္တယ္။  မႏၱေလးဆိုတာကေတာ ့ ဒုတိယ ၿမိဳ ႔ေတာ္ႀကီး။  အခ်ိန္ကလည္း အခ်ိန္ေကာင္း ညဥ့္ (၇) နာရီ။

အေျခအေနက ဘယ္လို အက်ဥ္း အက်ပ္ ေရာက္ေစဦးေတာ့ တၿမိဳ႕တည္း၊ တရပ္ကြက္တည္း သား ခင္မင္ေလးစား တာရယ္၊ နာေရးကိစၥ အေၾကာင္း ခံရတာရယ္ မျဖစ္ျဖစ္ေအာင္ ႀကိဳးစားမယ္ ဆိုတဲ့ စိတ္ဓာတ္ေတြ စုစည္း ေပါင္းစံုၿပီး သကာလ၊ ေအာ္ပေရတာာႀကီး ကိုျမင့္ေဇာ္ရဲ႕ လက္ကြက္ အေရႊ႕ဆီ မ်က္လံုးရယ္၊ နားရယ္ အာရံုေတြက  တစုတေပါင္းတည္း စူးစူးစိုက္စိုက္။

“အိုေက.. ကိုကိုင္းလက္ စၿပီဗ်ာ” လို႔ ေျပာၿပီး ကိုျမင့္ေဇာ္က ပလပ္ေပါက္တခုထဲ တယ္လီဖုန္း ဂ်ပ္ပင္ တခု ထိုးထည့္လိုက္တယ္။  စက္ခလုတ္ခံု လက္လွည့္ၿပီး ဖြင့္လိုက္ေတာ့ ကေလာ အိတ္ခ်ိန္းက ခ်က္ခ်င္း အသံေပးလာပါတယ္။

“ဟဲလို ကိုလိြဳင္လင္ ဘာလုပ္ေပးရမလဲ”။

“နာေရးကိစၥဗ်ာ၊ ေမၿမိဳ႕ကုိ ဆက္ခ်င္လို႔၊ အဲဒါ ခင္ဗ်ား လိုင္းတို တခ်က္ေလာက္ တင္ေပးပါလား၊ ဒီအခ်ိန္ မိတၳီလာ နဲ႔ မႏၱေလးက  အရမ္းက်ပ္ေနတယ္ေလ” ဆိုေတာ့၊

“အိုေက..၊ က်ေနာ္ ယင္းမာပင္ကို လွမ္း တင္ေပးလိုက္ၿပီေနာ္”။

“ဟဲလို.. ဟဲလို.. လိြဳင္လင္ကလား၊ ယင္းမာပင္ ကပါ၊ ဘာ အကူအညီေပးရမလဲ အန္ကယ္”

“အန္ကယ္ဦးျမေမာင္မဟုတ္ဘူး၊ က်ေနာ္ ျမင့္ေဇာ္ပါ အမေရ။  ေမၿမိဳ ႔ကို တင္ခ်င္လို႔၊ အဲဒါ အမ လိုင္းတို တခ်က္ေလာက္ တင္ေပးပါဦး"။

"ဒါဆိုရင္ ေပ်ာ္ဘြယ္ကို ခ်ိတ္ေပးလိုက္မယ္၊ အဲဒီကေနတဆင့္ ဆက္ႀကိဳးစား၊ ဟုတ္ၿပီေနာ္ ေမာင္ေလး”။

“ဟဲလို.. ဟဲလို.. ေပ်ာ္ဘြယ္ကပါ၊ ဆို.. လိြဳင္လင္ က ဘယ္သြားခ်င္လဲ”။

"က်ေနာ္ဗ်ာ နာေရးကိစၥနဲ႔ ေမၿမိဳ ႔ကို ခ်ိတ္ခ်င္လို႔ပါ၊ ဒီအခ်ိန္ အကိုဘက္က တင္ေပးလို႔ျဖစ္လား”။

"မျဖစ္ဘူး ညီေလးရ၊ ဒီလို လုပ္မယ္ စဥ့္ကိုင္ကို ထည့္ေပးလိုက္မယ္၊ စဥ့္ကိုင္ဆို နည္းနည္း ေခ်ာင္မယ္၊ ဟုတ္ၿပီေနာ္၊ ကဲ.. ခ်ိတ္လိုက္ပါၿပီကြာ”။

“စဥ့္ကိုင္ကပါ၊ ဘယ္ကို သြားမလဲ ေျပာပါ ခင္ဗ်ာ”။

"ေၾသာ္.. အကိုေရ...ေမၿမိဳ ႔ကို ရမလား မသိဘူး၊ နာေရး ပါအကို”
“ေကာင္းၿပီ၊ ခ်ိတ္ေပးလိုက္ၿပီ အကို..”။

“ဟဲလို.. ဟဲလို.. ေမၿမိဳ႕ အိတ္ခ်ိန္းက ေျပာေနပါတယ္”။

"ဟုတ္ကဲ့ အကို၊ က်ေနာ္ လိြဳင္လင္ အိတ္ခ်ိန္းကပါ၊ တည္းခိုခန္း (....) ဖံုးနံပါတ္ကို ခ်ိတ္ေပးပါဦး၊ နာေရးကိစၥပါ အကို”။

“ရတယ္၊ ေခၚလိုက္ၿပီေနာ္”။

“ဟဲလို.. ဟဲလို.. ေမၿမိဳ႕ (...) တည္းခိုခန္းကပါ”။

“ဟုတ္ကဲ့ ခင္ဗ်ာ၊ က်ေနာ္ လိြဳင္လင္က ဆက္ေနတာပါ၊ အကို တည္းခိုခန္း နံေဘးက ေဒၚ(...) ကို ေခၚေပးလို႔ ရမလားခင္ဗ်ား၊ နာေရး အေၾကာင္းၾကားခ်င္လို႔ပါ”။

“ကိုင္ထားေနာ္…”။

“ဟဲလို ကြ်န္မ ေဒၚ (...) စကားေၿပာေနပါတယ္”။

“ဟုတ္ကဲ့ အန္တီ ကိုကိုင္းလက္ နဲ႔ စကားေျပာလိုက္ပါဦး ခင္ဗ်ား”။

×××××

အျဖစ္အပ်က္က တိုရွင္း လိုရင္း ဆိုသလိုပါပဲ။  အခ်ိန္တို ကာလ တခုအတြင္း ၿမိဳ႕တၿမိဳ႕ၿပီး တၿမိဳ႕ လိုင္းခ်ိတ္လိုက္တိုင္း အခက္အခဲမရွိ ေတာက္ေလွ်ာက္ ကာယကံရွင္ စကားေျပာခ်င္သူ အထိ လိုရာ စကားေျပာႏိုင္တာက.ကံၾကမၼာ အလွည့္ေပး ခဲ့တာလား၊ မျဖစ္ျဖစ္ေအာင္ လုပ္မယ္ဆိုတဲ့ စိတ္ဆႏၵ တြန္းအားေၾကာင့္ ရယ္လား၊ အကူအညီ စိတ္ရင္း ေစတနာ အေၾကာင္း ခံေၾကာင့္ ရယ္လား၊ မသိေတာ့၊ မေျပာတတ္ေတာ့။  တိုက္ဆိုင္မႈ မေတာ္တဆလို႔ ဆိုရေအာင္လည္း လုပ္သက္ (၅)ႏွစ္ေက်ာ္မွာ တခါမွ မၾကံဳဖူး တဲ့ အျဖစ္မို႔ တိုက္ဆိုင္မႈရယ္္လို႔ ရမယ္ ဖြဲ႕မရ။

ေၾသာ္.. အခ်ိန္ေတြကလည္း ရပ္တန္႔မေန၊ ေခတ္ေရစီးေၾကာင္းကလည္း အခ်ိန္နဲ႔ အမွ် စီးဆင္းေနတဲ့ ကာလတခုမွာ နည္းပညာ၊ နည္းစနစ္ေတြကလည္း ေရစီးေၾကာင္းနဲ႔အတူ ေမ်ာလြင့္ေန၊ ေခတ္ကာလက နည္းစံနစ္နဲ႔ ထပ္ခ်ပ္မကြာ ဆိုေတာ့ အရာရာ အသစ္သစ္ေတြနဲ႔ ခ်ိုၿမိန္ ေနတဲ့ (၂၁) ရာစု လူငယ္ ေမာင္မယ္ေတြအတြက္ အတိတ္က  ခေယာင္းလမ္းၾကမ္းအတြက္ ခါးသက္သက္ ရွတတ၊၊

အခုေနမွေတာ့ ပံုျပင္ေလး တပုဒ္လို ျဖစ္သြားရွာခဲ့တဲ့ အျဖစ္ေလး.လို႔ ဆိုပါေစဦးေတာ့ ႀကိဳးစား ပမ္းစား ဆက္သြယ္ေပးခဲ့တဲ့ တယ္လီဖုန္း ေအာ္ပေရတာ ကိုျမင့္ေဇာ္ တေယာက္  မီတာ (၁၀၀၀၀) ၿပိဳင္ပြဲ ပန္းဝင္ခဲ့တဲ့ အေျပးသမား တေယာက္လို ေျခကုန္လက္ပန္းက်ခဲ့တဲ့ အျဖစ္နဲ႔အတူ နံေဘးမွာ ခႏၶာကိုယ္က ထိုင္ေနေပမယ့္ စိတ္အလ်င္ အာရံု ခံစားခ်က္ေတြ တယ္လီဖုန္း လိုင္းေၾကာ အတြင္း စီးဝင္ ေမ်ာပါသြားခဲ့တဲ့ အျဖစ္က တခုတ္တရ  သတိတရ စရာ။

အိုမင္း ရင့္ေရာ္ေနတဲ့ ခႏၶာကိုယ္နဲ႔ အၿပိဳင္ ေလးလံ ထိုင္းမွိဳင္း ေဟာင္းႏြမ္းေနေသာ စိတ္ေစရာ၊ အာရံု ခံစားခ်က္ေတြက အိတ္ခ်ိန္းရံုး တယ္လီဖုန္း နံပါတ္ေတာင္းတဲ ႔ ေကာ္မန္႔တခုကို ဖတ္ရင္း ေတြးမိေတြးရာ တိမ္တိုက္လို ေရြ႕လ်ား ေနတဲ့ တခဏ၊ ဖန္သားျပင္ အေပၚ ရုတ္တရက္ ဓာတ္ပံုေလးတပံု ေပၚလာေတာ့ ေရွ႕တိုး အၾကည့္၊ ဓာတ္ပံုေလးက ျပံဳးေနပါလား။

ေၾသာ္… … တခ်ိန္က ခေယာင္းလမ္းမဟုတ္၊ ဆူးခင္းလမ္းမဟုတ္၊ ပန္းခင္းလမ္းပါလား။    ။

ေမာင္ေမာင္လတ္ (ေရႊအင္းေလး စာေပ)

ကိုသန္းလြင္ - ကုလားထိုင္


ကိုသန္းလြင္ - ကုလားထိုင္
(မိုးမခ) ေအာက္တိုဘာ ၂၄၊ ၂၀၁၄

(၁)

သီတဂူဆရာေတာ္ၾကီးက တရားပြဲတခုတြင္ သူသည္ ယိုးဒယားမွ စကၤာပူသို႔ေလယာဥ္ႏွင့္ အလာ စကၤာပူ ေလဆိပ္သို႔ ေလယာဥ္ ဆင္းသက္ခါနီး တြင္ ထိုင္ေနေသာထိုင္ခံုမွ မထခ်င္ျဖစ္ရပံုကို ဟာသေႏွာ၍ေျပာဘူး သည္၊ ေလယာဥ္ ခရီးဆိုရာ၀ယ္ သြားလိုေသာ ျမိဳ႔သို႔ေရာက္လ်င္ မိမိထိုင္ခံုမွ ထရမည္သာ ျဖစ္သည္၊ ျမန္မာ ျပည္မွ အာဏာရွိ ပုဂၢိဳလ္ၾကီးမ်ားသည္ အခ်ိန္တန္ေသာ္လည္း သူတို႔ေနရာမွ ဖယ္မေပးခ်င္ပံုကို ပရိတ္သတ္က သေဘာေပါက္ေသာအခါ ၀ါးကနဲ ၾသဘာေပးၾကေလသည္၊

လူတို႔၏သဘာ၀မွာ ကုလားထိုင္ကိုထိုင္မိလ်င္ ထမေပးလိုၾကေပ၊ ထိုနည္းတူ ၾသဇာအာဏာရွိျပီး လုပ္ပိုင္ ခြင့္ရွိေသာ ေနရာ ရထားသူမ်ားသည္ မိမိေနရာမွ ဖယ္မေပး လိုၾက၊ ထိုသူမ်ားကို ကုလားထိုင္ထိုင္မိလ်င္ ဖယ္မေပး လိုသူမ်ား ႏွင့္ ဥပမာေပးၾကေလသည္၊

(၂)

အဂၤလိပ္လို Chair ကိုျမန္မာမႈျပဳေသာ္ ကုလားထိုင္ဟု ျဖစ္လာဟန္တူသည္၊ အဂၤလိပ္လို အဓိပၸါယ္မွာ စကား ၀ိုင္းကို ဦးေဆာင္သူ စီမံကိန္းတခု၏ ဥကၠဌ၊ တာ၀န္အရွိဆံုးလူကို Chair ဟုေခၚဆိုျခင္းျဖစ္သည္၊ လႊတ္ေတာ္ တြင္ သဘာပတိၾကီးမွာ လႊတ္ေတာ္၏ Chair ပင္ျဖစ္သည္၊ ဥပေဒျပဳေရး၊ တရားစီရင္ေရး၊ ႏိုင္ငံေတာ္၏၀ိ၀ါဒ ကြဲျပား ေနတာေတြကို ေျဖရွင္းေပးေသာတာ၀န္ကို ယူရသည္၊ တနည္းဆိုေသာ္ ဥကၠဌ ကုလားထိုင္မွာ ထိုင္ ေသာသူ သည္ သဘာပတိ ၾကီးျဖစ္သည္၊ သူ႔တြင္ ၾသဇာအာဏာေတြ ရွိသည္၊ ကြ်န္ေတာ္တို႔ႏိုင္ငံတြင္ ကုလားထိုင္မွာ ၾသဇာ၊ အာဏာ၊ ပါ၀ါ၏ ျပယုဂ္တခုျဖစ္ေလသည္၊

ထိုကုလားထိုင္ကိုပင္ သက္ဦးဆံပိုင္ ရွင္ဘုရင္တို႔ထိုင္ေသာ္ ရာဇာပလႅင္ဟူ၍ျဖစ္လာျပန္သည္၊

ကြ်န္ေတာ္အလုပ္၀င္စက ၀န္ထမ္းႏွစ္ေယာက္ ကုလားထိုင္လုၾကတာကိုေတြ႔ရဖူးသည္၊ ကြ်န္ေတာ္တို႔သည္ ရံုးခမ္း တစ္ခမ္းအတြင္း၀ယ္ အရာရွိ ၄ ေယာက္ထိုင္ၾကရပါသည္၊ စားပြဲ ၄ လံုး ကုလားထိုင္ ၄ ခုရွိၾကရာ လက္ တင္ ပါေသာ ကုလားထိုင္က တစ္လံုးသာရွိသည္၊ တေန႔ေသာ္ ကြ်န္ေတာ့္သူငယ္ခ်င္းထိုင္ေနသည့္ ခံုကို အရာရွိမက သူ႔ ေနရာကိုေရႊ႔ျပီးထိုင္ေနပါေလသည္၊ ကြ်န္ေတာ္သူငယ္ခ်င္းက မခံ၊ ခံုကိုျပန္ေပး ရမည္ဟူ၍ ေတာင္းရာမွ အက်ယ္အက်ယ္ေတြ ျဖစ္ကုန္သည္၊ အရာရွိမ မွာ အထက္လူၾကီး တိုင္စရာရွိသလို ကြ်န္ေတာ့္ သူငယ္ခ်င္း ကလည္း ေျပာစရာလူရွိသည္၊ အထက္က ညွိႏိႈင္းေပးရန္ လူလႊတ္လိုက္ေသာ္ ထိုလူက အရာရွိ ႏွစ္ေယာက္ လံုးကို အင္တာမဗ်ဴးရဲသျဖင့္ ကြ်န္ေတာ္ကသာ ေျပရာေျပေၾကာင္း ေျဖေပးလိုက္ရသည္၊ ေနာက္တေန႔ေတာ့ လက္တင္ ပါသည့္ ထိုင္ခံုသံုးလံုး ေရာက္လာပါေတာ့သည္၊

ႏိုင္ငံျခားေတြမွာေတာ့ Corner Office ကိုဂုဏ္ျဒဗ္ အရ လူေတြမက္ၾကသည္ဟု ၾကားဘူးသည္၊ အခုအခ်ိန္ျပန္ ေတြးၾကည့္ေတာ့ ထိုင္ခံုလု ၾကသည္ဆိုျခင္းမွာ ရယ္စရာပင္ေကာင္းေသးေတာ့သည္၊

 မ၊ဆ၊လ ပါတီပ်က္ေတာ့ မိမိကုလားထိုင္ မွဖယ္ေပးရသူ ဆင္းေပးရသူ အေရအတြက္မွာ မနည္းလွေပ၊ တျပည္ လံုး ဆိုေသာ္ ရာေထာင္ခ်ီ၍ ရွိပါလိမ့္မည္၊ ေနာက္စစ္တပ္ ကေနရာေတြယူျပီးေသာအခါ ထိုမဆလေခတ္က အျဖစ္မ်ိဳး မၾကံဳရေလေအာင္ ၾသဇာအာဏာသာမက၊ ေသနပ္၊ လက္နက္ေတြကို သံုးခါ ေနရာကို အပိုင္ယူထား ၾကေလေတာသည္၊

မိမိလုပ္ငန္းအေတြ႔အၾကံဳ အရ၄င္း၊ ပညာအရည္အခ်င္းအရေသာ္၄င္း၊ အျခားႏိုင္ငံေတြမွာ ဘယ္လိုမွ မရႏိုင္ သည့္ အဆင့္ ေနရာေတြကို ရထားသူမ်ားသည္ ထိုေနရာကို မိမိ အသိစိတ္ဓါတ္ ႏွင့္ေတာ့ အသာတၾကည္ စြန္႔လႊတ္ လိမ့္မည္ မဟုတ္ေပ၊

ကြ်န္ေတာ္တို႔ ႏိုင္ငံတြင္ ထိုသို႔ မတန္တဆ ေနရာယူထားသူမ်ားေၾကာင့္ ႏိုင္ငံထူေထာင္ေရးတြင္ မ်ားစြာ အေႏွာင့္အယွက္ျဖစ္ၾကရေလသည္၊ မိမိတာ၀န္ေပါ့ေလွ်ာ့မႈေၾကာင့္၊ စိတ္၀င္စားမႈ နည္းပါးျခင္းေၾကာင့္ ျပသနာေတြ ျဖစ္ရသည္ဆိုလ်င္ မိမိ ရာထူးေနရာမွ ဖယ္ေပးရျမဲ ျဖစ္ပါသည္၊ မိမိထက္ ပို၍သင့္ေတာ္သူကို လုပ္ခြင့္ေပးၾကရျမဲျဖစ္ပါသည္၊

မၾကာေသးမွီက ျဖစ္ရပ္မ်ားတြင္ အိမ္ျဖဴေတာ္သို႔ လူစိမ္း၀င္ေရာက္မႈေၾကာင့္ အိမ္ေတာ္လံုျခံဳေရးမႈးသည္ အလုပ္မွႏႈတ္ထြက္ေပးသည္၊ ကိုရီးယားသေဘၤာနစ္ျမဳတ္၍ကေလးေတြ ေသေၾကၾကရာ တာ၀န္ရွိသူေတြ ႏႈတ္ထြက္ၾကသည္၊ ဂ်ပန္မုန္တိုင္းေၾကာင့္ ဖူးကူးရွီးမား ဓါတ္အားေပးစက္ရံု ျပိဳက်ေသာ္ တာ၀န္ခံေတြ အလုပ္ ထြက္ေပးၾကသည္၊

အမွန္ကေတာ့ ဇတ္ရံုျပိဳလ်င္ ကန္ထရိုက္မွာ တာ၀န္ရွိသည္၊ ကန္ထရိုက္သည္ ဇတ္ရံုကို ေဆာက္သည္မဟုတ္ ေလာ၊ တာ၀န္ရွိေသာကန္ထရိုက္ကိုအပစ္ေပးရေလသည္၊ မိမိတာ၀န္ခံရေသာ အလုပ္မွာ ျပသနာရွိလ်င္ မိမိ လုပ္ရပ္အတြက္ တာ၀န္သိသိ တာ၀န္ယူေသာဓေလ့သည္ျမန္မာတို႔ အုပ္ခ်ဳပ္ ေရး စံနစ္တြင္ရွိဟန္ မတူေပ၊

ကြ်န္ေတာ္တို႔ႏိုင္ငံတြင္ ပရိုက္ဗိတ္ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းေတြက ဖြံ႔ ျဖိဳးစဘဲရွိေသးသည္၊ အစိုးရလုပ္ငန္း အစိုးရ ဌာနေတြကဘဲ ေနရာတကာ ၾကီးစိုးေနၾကေလရာ အစိုးရ ၀န္ထမ္း အျဖစ္းကထြက္ရသည္ဆိုလ်င္ ထိုလူအဖို႔ ကမၻာပ်က္ သလိုဘာမွလုပ္စရာမရွိေတာ့ေပ၊ ေျမာင္းထဲေရာက္သြားသည္ဟုလည္းဆိုၾကသည္၊ ျဖစ္သင့္သည္မွာ အစိုးရ လုပ္ငန္း၊ တာ၀န္ရွိေသာေနရာေတြမွာ လုပ္ေနၾကသူေတြသည္ အျပင္မွာလည္းမိမိ အရည္အခ်င္းကို လိုက္၍ ေနရာရွိသင့္သည္၊ အမ်ားစု လုပ္ပ္ိုင္ခြင့္ ပါ၀ါရွိၾကေသာေနရာေတြမွာ စစ္ဗိုလ္ထြက္ေတြဘဲ ၾကီးစိုးေန ေလရာ ထိုသူတို႔မွာ မိမိကုလားထိုင္ေပ်ာက္သြားပါက ကမၻာပ်က္ဖို႔ဘဲ ရွိေတာ့သည္၊ သူတို႔အရည္အခ်င္းအရမူ အျပင္မွာ အလုပ္ေနရာ မရွိႏိုင္၊ ကြ်န္ေတာ္တို႔ႏိုင္ငံေတာ္ ျပဳျပင္ေရးလုပ္ငန္း၏ ပထမဆံုး အလုပ္မွာ စစ္မႈထမ္း ေဟာင္းေတြကို ျမိဳ႔ျပ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး လုပ္ငန္းမ်ားတြင္ တာ၀န္ခ်ထားေနျခင္းကို ရပ္ဆိုင္းရန္ျဖစ္သည္၊

ဗိုလ္ခ်ဳပ္ၾကီးတဦးသည္ေနရာတခုသို႔ေရာက္တိုင္း“ ငါတို႔ထဲက ဘယ္သူရွိလဲေဟ”့ ဟုေမးေလ့ရွိသည္၊ စစ္တပ္ ထဲကထြက္လာသူ ဘယ္သူေတြရွိလဲဟု ေမးလိုက္ျခင္းပင္၊ တိုင္းျပည္ယိုယြင္းပ်က္စီးရျခင္းမွာ ငါတို႔ထဲက လူ ေတြ ေနရာတကာမွာ ရွိရမယ္၊ ငါတို႔ထဲကလူေတြဘဲ အခြင့္အေရးကို ခံစားၾကရမယ္ဟူေသာ အယူအဆ ေၾကာင့္ပင္ျဖစ္ သည္၊ ေနရာတခုသို႔ေရာက္ေနေသာသူသည္ ထိုေနရာႏွင့္ လိုက္ေလ်ာညီေထြရွိေသာ တာ၀န္ ေတြကို ထမ္းေဆာင္ရန္မဟုတ္ သူတို႔ အထက္ကလူၾကီး ခိုင္းသမွ်ကို သာလုပ္ၾကရန္သာျဖစ္သည္၊ ခိုးရမည္၊ ဖြက္ရမည္ ကိစၥမရွိ လူၾကီးခိုင္းတာဆုိ လုပ္သာလုပ္ ဟုဆိုလိုသည္၊ မဟုတ္တာ လုပ္ဖို႔ ငါတို႔စစ္တပ္ထြက္ ေတြလိုသည္ဟု လည္းဆိုလိုရာေရာက္သည္၊

စစ္တပ္အုပ္ခ်ဳပ္ေသာ အႏွစ္ငါးဆယ္ေက်ာ္ေက်ာ္ကာလ တေလ်ာက္လံုး မွာ ဤနည္းျဖင့္ ျဗိတိသွ်ေတြ ထားခဲ့ သည့္  ျမန္မာႏိုင္ငံ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးယႏၱရားၾကီး ပ်က္စီး သြားရျခင္း ျဖစ္ ပါသည္၊ ထိုလုပ္ရပ္ကို အစိုးရ သည္ဆက္ လက္ က်င့္သံုးေနဆဲပင္၊ ေခါင္းေဆာင္ လုပ္သူက ေနရာေလးရွိတံုး၊ တာ၀န္ေပးခံရတံုး စီးပြားေရး ျပည့္စံုေအာင္ လုပ္ထားၾကဟု ညႊန္ၾကားသည္၊ ၃သိန္း အထိ ပိုက္ဆံယူျခင္းကို လာဒ္ေငြ မဟုတ္ဖူး ဟုဆိုသည္၊ ထိုပုဂၢိဳလ္ၾကီးမ်ားသည္ မည္သည့္ဥပေဒ စံႏႈံးေတြကို ကိုးကား သည္ဟုမသိရ၊ မည္သည့္ ဥပေဒေက်ာင္းေတြက ထိုသို႔ပို႔ခ်သည္ဟုလည္းမၾကားရစဖူး၊ ေခါင္းေဆာင္ ေျပာစကားကို့ ေနာက္လိုက္ေတြက ညီညာျဖျဖ လိုက္နာ ၾကေသာအခါ စံနစ္ၾကီး တခုလံုးပ်က္စီးရျခင္းသာ အဖတ္တင္ေလ သည္၊ ထိုႏိုင္ငံတြင္ ခ်စားမႈပေပ်ာက္ေရး၊ အဂတိလိုက္စားမႈ႔ ပေပ်ာက္ေရး ကို ဘယ္လိုလုပ္ၾကမလဲဟု စဥ္းစား စရာျဖစ္လာပါသည္၊

စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ၾကီးေတြ အလုပ္အကိုင္ေတာ္လ်င္ စစ္တပ္အေနႏွင့္ ဆုတံဆိပ္မ်ားခ်ီးျမွင့္ႏိုင္ပါသည္၊ သီဟသူရ၊ ေဇယ်ေက်ာ္ထင္၊ ဘြဲ႔တံဆိပ္ အမ်ိဳးမ်ိဳး တီထြင္ ေပးႏိုင္ပါသည္၊ သို႔ပါေသာ္လည္း ၀န္ၾကီးဌာန တခုလံုးကိုေတာ့ ထိုးမအပ္လိုက္ေစလိုပါ၊ အဘယ့္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ မင္းဒီဌာနကို ၾကိဳက္သလိုလုပ္ ဖ်က္ဆီးလိုက္ေပေတာ့ ဟု ခိုင္းလိုက္သလိုျဖစ္ေနတတ္သည္၊ ၀န္ၾကီးသည္ အေျခ အေနေပးတံုး စီးပြားေရး လုပ္ထားၾကဟူေသာ ေခါင္းေဆာင္ၾကီးမွာစကားျဖင့္ လာဒ္ေတြစား အၾကံအဖန္ စီမံကိန္းေတြမွာသာ စိတ္၀င္စားေနေသာအခါ ေအာင္ျမင္ရန္အေၾကာင္းမရွိ၊ ေလာဘတိုက္လာလ်င္ လူသည္ အေကာင္းအဆိုးကို မခြဲျခားႏိုင္ေတာ့ေပ၊

အေမရိကားမွာ သမတ သည္ သက္တန္း ႏွစ္ခုသာ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ႏိုင္သည္၊ ရွစ္ႏွစ္သာခြင့္ျပဳသည္၊ ႏိုင္ငံ အေတာ္မ်ားမ်ားမွာ သမတ ၏သက္တန္းေတြကို ဘယ္ႏွစ္ႏွစ္ထက္မပိုရ ဟု ကန္႔သတ္ခ်က္ေတြရိွသည္၊ စကၤာပူ ၀န္ၾကီးခ်ဳပ္ေဟာင္း လီကြမ္းယူ၊ မေလးရွားမွ မဟာသီယာတို႔မွာ အသက္ၾကီးလာေသာ္ မိမိ ထက္ငယ္သူ ထက္ထက္ျမက္ျမက္ လုပ္ႏိုင္ သူတို႔အတြက္ ေနရာကို ဖယ္ေပးသည္၊ ျမန္မာစစ္တပ္သည္ မိမိရာထူးကို သာမက မိမိအနားယူခ်ိန္မွာ ဘယ္ေတာ့ဟု မိမိဖါသာ သတ္မွတ္ၾကသည္၊ အံ့ၾသဘြယ္ရာပင္၊

(၃)

ကုလားထိုင္ကို ေပးဘို႔ဆိုလ်င္ ထိုင္မည့္သူသည္ သင့္ေတာ္ေသာ အရည္အခ်င္း လုပ္ငန္းအေတြ႔အၾကံဳေတာ့ရွိ ဘို႔လိုသည္၊ မဆလ ေခတ္က ဆိုက္ကားသမားမ်ား၊ ဓါးမဦးခ် ေတာင္သူလုပ္ကိုင္ေနသူမ်ား၊ ပညာကို ေကာင္း စြာ မသင္ဘူးသူေတြကို တရားသူၾကီးေတြ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးအရာရွိေတြ ခန္႔ခဲ့ဘူးသည္၊

 “ေရွ႔ေနၾကီး ခင္ဗ်ားစကား တတ္တိုင္း ေလွ်ာက္ေျပာမေနနဲ႔ က်ဳပ္ဒီေကာင္ကို ေထာင္ခ်ဘို႔ ညကတည္းကစဥ္းစားျပီးျပီ၊ ဒီေကာင္မွာ အျပစ္ရွိ တယ္” ဟု တရားသူၾကီးကဆိုသည္၊ အက်ိဳးေဆာင္ေရွ႔ေနၾကီးမွာ တရားခြင္မွာ ဘာျပန္ေျပာရမည္မသိ၊

တရားသူၾကီးက ဥကၠဌ ဆိုေသာ စကားလံုးကို မွန္ေအာင္မေရးႏိုင္၊ ေရွ႔ဖတ္စာေရးကလည္း သူေရးထားသလို ငွက္ကဥ ဟုတရားခြင္မွာ ဖတ္လိုက္ရာ ပြဲက်သြားခဲ့ဘူးသည္၊

ေကာင္စီဥကၠဌၾကီးက မီးသတ္ကားသည္ သူ႔အမိန္႔ပါမွ ေမာင္းထြက္ရမည္ဟု အမိန္႔ထုတ္သည္၊ မီးေလာင္ေသာ္ မီးသတ္ဗိုလ္က ကားကိုေမာင္းထြက္ျပီး မီးသတ္သည္၊ ဥကၠဌၾကီးက အရက္ေတြမူးျပီး မီးသတ္ဗိုလ္ကို ၾကီမ္း ေမာင္းေသာ္ မီးသတ္တပ္သားေတြက ဥကၠဌ ၾကီးကို ၀ိုင္းရိုက္ေသာ ကိစၥေတြ ရွိခဲ့ဘူးသည္၊

အဂၤလိပ္အစိုးရက Indian Civil Servant ေခၚ ICS ၀န္ထမ္းေတြကို ဘြဲ႔ဒီဂရီ မရွိသူကို မေပးေပ၊ အနည္းဆံုး တကၠသိုလ္၊ ေကာလိပ္ တခုခုမွာ ပညာသင္ဖူးေသာ အေတြ႔အၾကံဳရွိရမည္၊ အက်င့္စာရိတၱ မွတ္တမ္းမွတ္ရာ ေတြကို စစ္ေဆး ေသးသည္၊တရုပ္ျပည္မွာ ရာထူးအာဏာေပး ဘို႔ အစိုးရက စစ္ေဆးေသာ စာေမးပြဲ ကိုေအာင္ ျမင္ၾကရမည္၊ ၾသဇာအာဏာရွိသူက ခန္႔လိုက္လ်င္ ျမန္မာျပည္ မွာ အထက္တန္းပင္ မေအာင္ေသာ္လည္း ၀န္ၾကီး ျဖစ္ႏိုင္သည္၊

သစ္ေတာေရးရာ၀န္ၾကီးေရြးခ်ယ္ပံုကိုၾကည့္လိုက္ဦး၊ ဧရာမ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ၾကီးက “မင္းဘယ္အရပ္ကလဲ” ဟုေမး သည္၊ “ကြ်န္ေတာ္ထူးၾကီး အဂၤပူကပါ” ဟုေျဖသည္၊ “ေအးမင္းတို႔အရပ္မွာသစ္ေတာေတြရွိတယ္၊ မင္းသစ္ေတာ၀န္ၾကီး လုပ္ကြာ” ဟုဆိုသည္၊ ထို၀န္ၾကီးသည္ သစ္ေတာထိမ္းသိမ္းေရး၊ ပါတ္၀န္းက်င္ ထိမ္းသိမ္းေရး လုပ္ငန္း ေတြကို ဘယ္လိုမ်ားလုပ္မွာလဲဟု စဥ္းစားဘြယ္ရွိသည္၊

တိုင္းျပည္ၾကီးေအာက္တန္းသို႔ ဆင္းသြားရျခင္းမွာ အာဏာရွင္မ်ားက မဖြယ္မရာေတြ လုပ္ခဲ့ၾကေသာေၾကာင့္ ျဖစ္သည္၊ ယခု အုပ္ခ်ဳပ္ေနသူမ်ားႏွင့္ ေနာင္လာမည့္ အစိုးရမ်ား သည္ဤအခ်က္ကို ဆန္းစစ္သင့္သည္၊ ၀န္ထမ္းမ်ား အက်င့္ပ်က္ၾကသည့္ ဥပမာမ်ားကိုစုေဆာင္းသင့္သည္၊ မတန္ရာသူကို ကုလားထိုင္ေပးလိုက္လ်င္ ထိုသူသည္ ဘယ္သူေတြ ဘာျဖစ္ျဖစ္ သူခ်မ္းသာေအာင္သာလုပ္ေတာ့သည္၊ ထို႔ေၾကာင့္ ကုလားထိုင္မေပးမီ သင့္ေတာ္သူ ဟုတ္မဟုတ္ စဥ္းစားၾကဘို႔လိုသည္၊ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ႏီုင္ငံ၏ျမိဳ႔ျပ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး ယႏၱရားၾကီး အဘယ္မွ်ပ်က္စီး ေနသည္ဆိုျခင္းကို ခ်ဲ႔ကားေျပာ၍ပင္မျဖစ္ႏိုင္ပါ၊ ေနရာတကာတြင္ စစ္ဗိုလ္ေတြ၊ စစ္ဗိုလ္ အေဟာင္းေတြရွိသည္၊ အက်င့္ပ်က္သူေတြက အက်င့္ေကာင္းသူ ေတြထက္ အေရအတြက္ မ်ားစြာပိုသည္၊ အထက္က ဆရာ့ဆရာေတြ ခ်မ္းသာသလို ငါတို႔လည္းခ်မ္းသာေအာင္လုပ္ ရမည္ဆိုေသာ ဆိုရိုးအတိုင္း က်င့္ ၾကံေနၾကသည္၊ အက်င့္ပ်က္သူ မ်ား ျပင္းျပင္းထန္ထန္အေရးမယူေသာအခါ ငါတို႔လဲလုပ္ရင္ရရမွာေပါ့ဟု ယံုၾကည္ေနၾကသည္၊

ေခတ္ၾကီးက IT ေခတ္၊ အဆက္အသြယ္ သတင္းျဖန္႔ခ်ီေရး ကိစၥေတြမွာ ယခင္ကလို မဟုတ္ေတာ့ေပ၊ ယခင္က ျပည္သူေတြ အေနျဖင့္ အစိုးရသည္ ဘယ္ေနမွန္းမသိ၊ အစိုးရ၏လုပ္ရပ္သည္ သူတို႔ႏွင့္မဆိုင္၊ ျပည္သူက ေရြး ေကာက္တင္ေျမွာက္ထားေသာအစိုးရ အဖြဲ႔ တခုလံုးကို ေထာင္ထဲထည့္လိုက္တာကိုလည္းမသိ၊ ကာလအတန္ ၾကာမွ သိၾကရသည္၊ ေရဒီယိုေက်ညာခ်က္မွာ အစိုးရအမိန္႔ျဖစ္ျပီး အစိုးရဆိုသူမ်ားက သူတို႔ သင့္ေတာ္ သည္ ထင္မွ ျပည္သူကို အသိေပးသည္၊ ေငြစကၠဴေတြ တရားမ၀င္ေတာ့ဟု အစိုးရက ဆိုသည္၊ ဘာမွမတတ္ႏိုင္၊ နာခံရန္သာရွိသည္၊

ဟိုတံုးက အစိုးရဆိုသည္မွာ အေ၀းၾကီးမွာ အခုေတာ့ သည္လိုမဟုတ္၊ ေဖ(စ)ဘြတ္ေတြ၊ အင္တာနက္ Website ေတြႏွင့္ သတင္းသည္မိနစ္ပိုင္းအတြင္း တတိုင္းျပည္လံုး သိႏိုင္ေနၾကေပျပီ၊ ျပည္သူ႔ဆႏၵ Feedback ကိုလည္း  မိနစ္ ပိုင္းအတြင္းသိႏိုင္ေနၾကျပီ၊  အစိုးရလုပ္ေဆာင္ခ်က္မ်ားမွာ ျမင္သာ ထင္သာ ရွိရမည္၊ တိုးတိုး တိတ္တိတ္လုပ္ခ်င္ရာလုပ္ေသာ ေခတ္မဟုတ္ေတာ့ျပီ၊ ဒီမိုကေရစီ အေတြးအေခၚေတြ ေခတ္စားလာခ်ိန္တြင္ မိမိခ်မ္းသာ လ်င္ျပီးေရာ၊ ထင္ရာစိုင္းခ်င္၍မျဖစ္ေတာ့ျပီ၊

တခါတံုးက ဥကၠဌၾကီးတေယာက္မွာ အစည္းအေ၀းခမ္းမ ထဲမွာ ထိပ္ကထိုင္သည္ျဖစ္ေစ၊ ပရိသတ္ထဲမွာ ထိုင္သည္ျဖစ္ေစ သူ႔ကုလားထိုင္က အမ်ားထက္ ၆ လကၼေလာက္ပိုျမင့္သည္၊ အလြန္အၾကည့္ရဆိုးသည္၊ ဘယ္လို သေကၤတ ႏွင့္ ဘယ္လို အဓိပၸါယ္ယူသည္မသိရ၊ ေျပာမည့္၊ ေ၀ဖန္မည့္လူလည္းမရွိ၊ အခုေခတ္သာ ဆိုလ်င္ေတာ့ အလြန္အရုပ္ဆိုးသည့္ ဟာသတခုျဖစ္မွာေသခ်ာသည္၊ ေခါင္းေဆာင္လုပ္သူက ထင္ရာ ျမင္ရာ ေတြလုပ္လ်င္ ေအာက္လူေတြကလည္း မေျပာရဲ၊ မိမိ ကုလားထိုင္ေနရာလႈတ္မွာ စိုးရိမ္ၾကသည္၊ အခုအခ်ိန္မွာ အနီးကပ္ ဖါးျပီးစားသူ ေတြက မေျပာရဲလ်င္ရွိေစ၊ ျပည္သူေတြက ေျပာၾကေတာ့မည္၊

ရုရွားျပည္ၾကီးသည္ ဇာဘုရင္ေတြေခတ္ကို ျပန္မသြားေတာ့ေပ၊ အီဂ်စ္ျပည္မွာလည္း ဖါရိုဘုရင္ေတြ ျပန္လာဘို႔ အေၾကာင္းမရွိေတာ့ပါ၊ တရုပ္အင္ပါယာပိုင္ရွင္ ကူဗေလခန္ သည္လည္း ေခတ္သစ္တြင္ေနရာမရွိေတာ့ပါ၊ ရာဇာပလႅင္ ႏွင့္ ရွင္ဘုရင္ေတြ ေခတ္မဟုတ္ေတာ့ျပီ၊ ျမန္မာ စစ္ေခါင္းေဆာင္ၾကီးေတြ ႏွလံုးသြင္းရမည္မွာ တေသြး၊ တသံ၊ တမိန္႔ စံနစ္သည္ ေခတ္ႏွင့္ ဆီေလ်ာ္မႈ မရွိေတာ့ေၾကာင္းပင္၊ အေတြးအေခၚေဟာင္းေတြ မစြန္႔လႊတ္ႏိုင္လ်င္ ခါးစည္းခံရမည့္သူေတြက ျပည္သူေတြ သာျဖစ္သည္၊ ေခါင္းေဆာင္ေတြက အရည္အခ်င္းမရွိ ေသာေၾကာင့္ ျပည္သူအားလံုးဆင္းရဲတြင္းမွ မလြတ္ႏိုင္ၾကပံု ကို ျမန္မာျပည္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးစံနစ္ကို ေလ့လာသူ တိုင္း သိႏိုင္ျမင္ႏိုင္ ၾကပါသည္၊

ကြ်န္ေတာ္တို႔ ႏိုင္ငံမွာ ေက်ာင္းသားသမဂၢအေဆာက္အဦးကို ျဖိဳခ်ေတာ့လည္း အမိန္႔ေပးသူေတြမွာ ဘာမ်ွမျဖစ္၊ လူအုပ္ ထဲကို ေသနပ္ပစ္၍ လူေတြ အစုလိုက္အျပံဳလိုက္ ေသေက်ၾကရေတာ့လည္း တရားခံ မေပၚလိုက္၊ လူအုပ္စုႏွင့္ ၀ိုင္းျပီး ရုိက္ၾကႏွက္ၾက အသက္ေတြေသၾကေသာ္လည္း၊ ဘယ္သူေတြ လက္ခ်က္လဲ စံုစမ္း မည့္သူ မရွိ၊ ထိုေမွာင္မဲေသာ ကာလမ်ားမွ လြတ္ေျမာက္ေတာ့မည္ဟု ကြ်န္ေတာ္တို႔ မရဲတရဲ ေမွ်ာ္လင့္ေနၾကပါသည္၊

(၄)

ႏိုင္ငံေတာ္၏အခ်ဳပ္အျခာ အာဏာကို ပိုင္သူတို႔မွာ ျပည္သူသာျဖစ္ျပီး အစိုးရဆိုသည္မွာ ျပည္သူကေရြးေကာက္ တင္ေျမွာက္လိုက္ေသာ ျပည္သူကိုအလုပ္အေကြ်းျပဳရေသာ (Servant Government) သာျဖစ္သင့္သည္၊ ျပည္သူတို႔က ဖန္တီးထားေသာ ကုလားထိုင္တြင္ ထိုင္ကာ ျပည္သူ႔ဆႏၵကို ေျဗာင္ဆန္႔က်င္ျခင္းမွာ ဒီမိုကေရစီ၏ ျပယုဂ္ မဟုတ္ေပ၊ ႏိုင္ငံေတာ္သာယာ၀ေျပာဘို႔ဆိုလ်င္ ျပည္သူေတြလည္းဆႏၵျပည့္၀သည့္နည္းတူ အစိုးရအဖို႔ မွာလည္း ႏိုင္ငံတိုးတက္ေရး ဖြ့ံျဖိဳးေရးလုပ္ငန္းေတြကို ေခါင္းေအးေအးျဖင့္ လုပ္ႏိုင္ဘို႔လိုသည္၊

လူ႔ဘ၀ဆိုသည္မွာ ေမြးဖြားရာကစ သည္ဆိုလ်င္ ေသဆံုးျခင္းသာ ဘ၀နိဂံုးရွိေလသည္၊ မင္း တို႔၏စည္းစိမ္ ဆိုသည္မွာ သမုဒၵရာထဲတြင္ခဏတက္သည့္ေရပြက္ပမာအခ်ိန္တိုတုိေလးသာျဖစ္ပါ၏၊ သီတဂူဆရာေတာ္ၾကီး တရားပြဲက ကြ်န္ေတာ္ ရလိုက္ေသာ ေလာကီသခၤမ္းစာမွာ ေလာဘတက္သူေတြ၊ စီးပြားရွာလို သူေတြ ထိပ္ဆံုး ေနရာတက္ယူေနၾကျပီး ကုလားထိုင္ကို ဖယ္မေပးလိုပါေသာ္ တိုင္းျပည္ၾကီး ဆုတ္ယုတ္ ပ်က္စီးဘို႔သာရွိသည္၊  မိမိ အခြင့္အေရးရသည့္ အခ်ိန္ေလးတြင္ အမ်ားေကာင္းရာေကာင္းေၾကာင္း လုပ္သင့္သည္၊ ဘယ္သူေသေသ ငေတမာလ်င္ျပီးေရာသေဘာျဖင့္ကုလားထိုင္ေပၚမွ ဆင္းမေပးခ်င္ေသာ စိတ္ဓါတ္ကို မထားသင့္ၾကေပ၊

Illustration credit - toonpool.com

ရန္ေနာင္(ဗိုလ္တေထာင္) TSS Tokyo Water ျဖင့္ ျမန္မာ့သဘာ၀၀န္းက်င္ ျပည့္စုံေစမည္ဟု ဆို


ရန္ေနာင္(ဗိုလ္တေထာင္) TSS  Tokyo Water ျဖင့္ ျမန္မာ့သဘာ၀၀န္းက်င္ ျပည့္စုံေစမည္ဟု ဆို
(မိုးမခ) ေအာက္တိုဘာ ၂၄၊ ၂၀၁၄
    TSS Tokyo Water သည္ ျမန္မာနိုင္ငံတြင္ က်င္းပျပဳလုပ္ေသာ Myanmar Water 2014 မွာ ၎ တို႔၏ကၽြမ္းက်င္မႈ၊အေတြ႕အႀကံဳေကာင္းမ်ားႏွင္႕ အသိပညာမ်ားကို စိတ္ဝင္စားဖြယ္မွ်ေဝျခင္း ႏွင္႕ ျမန္မာနိုင္ငံတြင္ အသင္႕ေတာ္ဆံုးေရ လည္ပတ္မႈစနစ္ျဖစ္ေပၚလာေစဖို႕ အတြက္ ေဆြးေႏြးအႀကံေပးခဲ႕ပါသည္။ 

 
    TSS Tokyo Water အေနျဖင့္ ၎တို႕ရဲ႕ အဆင္႕ျမင္႕နည္းပညာနဲ႕ အရည္အေသြးမီ ေရလည္ပတ္မႈစနစ္ေတြကို ယေန႕ Myanmar Water 2014  ကုန္စည္ျပပြဲမွာ လာေရာက္ျပသျခင္းျဖစ္ပါတယ္လို႕ ဥကၠ႒ ေဒါက္တာ အက္ဆူရီွ မက္ဆူခို က ေအာက္ပါအတိုင္း ေျပာျပခဲ႕သည္။
    "က်ေနာ္တို႕ဟာ ႏွစ္ေပါင္း ၁၂၀ခန္႕က အေတြ႕အၾကံဳေတြနဲ႕အတူ နည္းပညာေကာင္းမ်ား၊လုပ္ငန္း၏ ဘယ္လိုလုပ္ကိုင္ေဆာင္ရြက္ခဲ႕ပံုမ်ားကို ေဝမွ်ျခင္းႏွင္႕ ျမန္မာနိုင္ငံတြင္ က်ေနာ္တို႕ရဲ႕ ေရလုပ္ငန္းဝန္ေဆာင္မႈေတြကို တိုးခ်ဲ႕ရန္ အေကာင္းဆံုး အခြင္႕အေရးတခုနဲ႕ ရည္ရြယ္ၿပီး ဒီျပပြဲမွာ လာေရာက္ျပသရျခင္းျဖစ္ပါတယ္။
    အဓိက အေၾကာင္းအရာမ်ား အျဖစ္ လူမႈဘဝ၊အနာဂတ္၊သဘာဝပတ္ဝန္းက်င္ အေၾကာင္းတို႕ႏွင္႕အတူ  TSS Tokyo Water  အေနျဖင္႕ ျမန္မာနိုင္ငံလို နိုင္ငံမ်ိဳးအတြက္ ပိုမိုျပည္႕စံုေကာင္းမြန္ေစေသာ ေရလည္ပတ္မႈစနစ္ျဖစ္ေပၚေစရန္ႏွင္႕ ကမၻာ႕ အဆင့္အတန္းႏွင့္ ညီမွ်ေသာ ေရလည္ပတ္မႈ စနစ္မ်ားကိုလည္းျပသေပးထားပါတယ္။TSS ဟာ Myanmar Water 2014 ၏ အႀကီးဆံုး ျပခန္းမ်ားထဲမွ တစ္ခုျဖစ္ၿပီး ေနာက္ဆံုးေပၚနည္းပညာမ်ား၊ ဂ်ပန္နိုင္ငံမွ ကုန္ပစၥည္းမ်ားကို ခင္းက်င္းျပသထားမည္ျဖစ္သည္။ ျပပြဲသို႕ လာေရာက္ၾကမည္႕သူမ်ားအေနျဖင့္ တိုက်ိဳစည္ေရ အရသာကို ျမည္းစမ္းၾကည္႕နိုင္မွာျဖစ္ၿပီး TSS ႏွင္႕ အက်ိဳးတူ ပူးေပါင္းပါဝင္ဖြဲ႕စည္းထားေသာကုမဏီမ်ား၏ လက္ေတြ႕သရုပ္ျပျပဳလုပ္ျခင္းမ်ားကိုလည္းေလ႕လာခြင့္ရရိွေစဦးမွာလည္းျဖစ္ပါတယ္။"

 
     TSS Tokyo Watre သည္ ေရလုပ္ငန္းအရင္းအျမစ္ အစိုးရဌာနႏွင္႕အတူ ဂ်ပန္နိုင္ငံ၏ အက်ိဳးတူ ပူးေပါင္းထားေသာအဖြဲ႕အစည္းျဖစ္ၿပီး တိုက်ိဳၿမိဳ႕ေတာ္အစိုးရ၊ Mitsui & Co;Ltd ,Tokyo Engineering corporation တို႕က မႏွစ္က စက္တင္ဘာလမွာ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ေတာ္ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္ေရး ေကာ္မတီႏွင္႕အတူ သေဘာတူ လက္မွတ္ေရးထိုးခဲ႕ၿပီးျဖစ္သည္။ အဲ႕ဒီအခ်ိန္ကတည္းကစတင္ၿပီး ဂ်ပန္နိုင္ငံ အဖြဲ႕အစည္းက YCDC က ဝန္ထမ္းမ်ားကို ဖိတ္ေခၚၿပီး ဂ်ပန္နိုင္ငံတြင္ ေလ့က်င့္သင္ၾကားေပးျခင္း ၊ဂ်ပန္နိုင္ငံမွ ေရလုပ္ငန္းမ်ား၏ အေၾကာင္းတို႕ကို ေလ့လာေစခဲ႕ပါသည္။


    ဥကၠ႒ ျဖစ္သူ ေဒါက္တာအက္ဆူရီွ မက္ဆူခို က ထပ္မံေျပာၾကားရာတြင္ အျခားတဖက္တြင္ ၾကည္႕လွ်င္လည္း ကမၻာေပၚရိွ သန္း၉၀၀ ေသာလူမ်ားသည္ သန္႕ရွင္း၍  ယံုၾကည္စိတ္ခ်ရေသာေရမ်ားကို ေသာက္သံုးနိုင္ျခင္းမရိွေသးေသာေၾကာင္႕ ဖြံံ႕ၿဖိဳးဆဲနိုင္ငံမ်ားတြင္ သန္႕ရွင္းစင္ၾကယ္၍ ယံုၾကည္စိတ္ခ်ရေသာ ေသာက္သံုးေရမ်ားရရိွနိုင္မႈက အဓိက အေရးႀကီးေသာ ျပႆနာတစ္ရပ္အျဖစ္ တည္ရိွေနပါေၾကာင္း၊ ျမန္မာနိုင္ငံတြင္ လည္း ရာခိုင္ႏႈန္းအနည္းငယ္ေသာ သူမ်ားသာလွ်င္ သန္႕ရွင္းစင္ၾကယ္ေသာ ေရမ်ားကို ေသာက္သံုးနိုင္ၿပီး မိလႅာေရဆိုးစနစ္ ကင္းစင္ေရးလုပ္ငန္းမ်ားကလည္း ကမၻာ႕အဆင္႕အတန္းကိန္းဂဏန္းမ်ားႏွင္႕ယွဥ္လွ်င္ နိမ္႕က်ေနတုန္းပင္ျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာၾကားခဲ႕သည္။

 
    TSS သည္ ဂ်ပန္ကုမဏီေပါင္းမ်ားစြာႏွင့္ ေအာင္ျမင္စြာပူးေပါင္းလုပ္ေဆာင္ခဲ့ၿပီးျဖစ္သလို Myanmar Water 2014 တြင္လည္း နာမည္ႀကီးကုမဏီမ်ားျဖစ္သည္႕ Tokyo Engineering ,Azbil Kimmom Co;ltd, Hitachi Co;Ltd , Osaki Precision Co;Ltd , ShowarasenkanSeisakusho Co;Ltd တို႕နဲ႕ ဖြဲ႕စည္းထားတဲ႕  TEAM ToKyo  အဖြဲ႕အစည္းတို႕ရဲ႕ ကုန္ပစၥည္းေတြကိုလည္း TSS ရဲ႕ ကုန္စည္ျပသရာေနရာမွာ ခင္းက်င္းျပသေပးၾကမွာပဲျဖစ္သည္။

     Myanmar Water 2014 ကုန္စည္ျပပြဲ ကို ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ တပ္မေတာ္ခန္းမ၌  ေအာက္တိုဘာလ ၂၂ ရက္မွ ၂၄ ရက္ေန႕အထိ ျပသမည္ျဖစ္ၿပီး ေန႕စဥ္ နံနက္ ၉ နာရီမွ ညေန ၅ နာရီ အထိျပသမည္ျဖစ္သည္။ ျပပြဲေနာက္ဆံုးေန႕ ၂၄ ရက္ေန႕တြင္ ညေန ၄ နာရီအထိသာျပသမည္ျဖစ္သည္။ျပခန္းေပါင္း ၁၈၀ ေက်ာ္ျပသမည္ျဖစ္ၿပီး နိုင္ငံေပါင္း ၂၀ေက်ာ္မွ ပူးေပါင္းပါဝင္ျပသလ်က္ရိွသည္။

ေက်ာ္ဟုန္း - ဆစ္ဒနီမွ ခမး္နားႀကီးက်ယ္သည့္ ျမန္မာ့ရုိးရာျပပြဲႏွင့္ ေစ်းေရာင္းပြဲေတာ္

 

ေက်ာ္ဟုန္း  - ဆစ္ဒနီမွ  ခမး္နားႀကီးက်ယ္သည့္  ျမန္မာ့ရုိးရာျပပြဲႏွင့္ ေစ်းေရာင္းပြဲေတာ္
(မိုးမခ) ေအာက္တိုဘာ ၂၄၊ ၂၀၁၄



ၾသစေၾတးရီးလ်ားႏိုင္ငံ၊ ဆန္ဒနီၿမိဳ ့မွာ ခမ္းနား ႀကီးက်ယ္တဲ့  ျမန္မာ့ရုိးရာ ယဥ္ေက်းမႈျပပြဲနဲ႔ ျမန္မာအစားအစာမ်ား ျပဳလုပ္ေရာင္းခ်တဲ့ ေစ်းေရာင္းပြဲေတာ္ကို Palm Grore, Darling Harbour (Opposite the IMAX Theatre) မွာ ေအာက္တိုဘာ၊ ၁၈၊ ၂၀၁၄ ေန ့က မနက္ ၁၁ နာရီမွ ည ၈ နာရီအထိ က်င္းပျပဳလုပ္ခဲ့ပါတယ္။




ဒီပြဲေတာ္ကို Australia Burma Community Development –ABCD network  ၊  Burmese Community – Sydney ၊ Burmese Cristian Church နဲ ့Burma Ethnic groups အဖြဲ ့တို ့မွ စုေပါင္းလုပ္ေဆာင္ခဲ့ၾကတာျဖစ္ပါတယ္။ အဖြဲ ့ေပါင္းစုံလင္သလို တင္ဆက္ ျပသမႈေတြကလဲ အစုံအလင္ပါ၀င္ၾကပါတယ္။ တင္ဆက္မႈမ်ားမွာ အုပ္စုလိုက္ပါ၀င္သီဆိုမႈ၊သရုပ္ေဖာ္မႈေတြကိုဦးစားေပးထားတာေတြ ့ရၿပီး အခ်ိန္တိုအတြင္းမွာ က႑စုံ၊လူစုံ၊အဖြဲ ့စုံေအာင္ ခင္းက်င္းျပသႏိုင္တာေတြ ့ရလို ့ စီစဥ္သူမ်ားကို ေက်းဇူးတင္စရာျဖစ္မိပါတယ္။





ျမန္မာ့ရုိးရာယဥ္ေက်းမႈျပကြက္ကို ဦးေက်ာ္ေဇယ်၊ ေကသီ၊ စုမြန္တို ့က ျမန္မာ၊ အဂၤလိပ္ ၂ ဘာသာနဲ ့ေၾကညာေပးၿပီး ေရွးႏွစ္ေပါင္း ၂၀၀၀ မွ ယေန ့ထိ  ျမန္မာအမ်ိဳးသမီးတို ့ ၀တ္စားဆင္ယင္ထုံးဖြဲ ့မႈေတြကို သရုပ္ေဖာ္ျပသပါတယ္။  ပ်ဴ၊ ပုဂံ၊  အင္း၀၊ ကုန္းေဘာင္၊ ရတနာပုံေခတ္မ်ားအျပင္ စစ္ႀကိဳေခတ္၊ စစ္ၿပီးေခတ္နဲ ့ ၂၀ ရာစုေခတ္ ျမန္မာအမ်ိဳးသမီးမ်ား ဆင္ယင္ထုံးဖြဲ ့မႈကို ပုံေဖာ္ပါတယ္။ ဒါ့ အျပင္ ေက်းလက္လွပ်ိဳျဖဴတို ့ရဲ့ သနပ္ခါးပါးကြက္ၾကားအလွကိုလဲ မေမ့မေလ်ာ့ပုံေဖာ္ျပသခဲ့တာဟာလဲ ခ်ီးက်ဴးစရာပါ။  ထူးျခားတဲ့ တင္ဆက္ပုံကေတာ့ ေခတ္အလိုက္ ျမန္မာအမ်ိဳးသမီးေတြရဲ့ဆင္ယင္၀တ္စားပုံကို သရုပ္ေဖာ္ျပေနခ်ိန္မွာ သမိုင္းေနာက္ခံအေၾကာင္း ေတြကိုပါ ျမန္မာ၊ အဂၤလိပ္ ဘာသာမ်ားနဲ ့ လာေရာက္ၾကည့္ရႈသူမ်ားနားလည္ေအာင္ ရွင္းျပေပးျခင္းပဲျဖစ္ပါတယ္။





ပ်ဴေခတ္အတြက္ ဆုလဲ့ေ၀၊  ပုဂံေခတ္အတြက္ ခင္မင္းေဆြ၊ အင္း၀ေခတ္အတြက္ ရတနာ၊ ကုန္းေဘာင္ေခတ္အတြက္ စႏၵာမင္းဦး၊ ရတနာပုံေခတ္အတြက္ မနန္း၀င္းတို ့က ပါ၀င္ သရုပ္ျပၾကပါတယ္။  စစ္ႀကိဳေခတ္အတြက္ ေအးသီ၀င္း၊ စစ္ၿပီးေခတ္အတြက္ ၀ိုင္း သက္လယ္၊ ၂၀ ရာစုေခတ္အတြက္ ျပည့္ၿဖိဳးလိႈင္နဲ ့ေက်းလက္လွပ်ိဳျဖဴသရုပ္ျပကြက္ကို စုရည္နဲ ့စုျမတ္ခ်ယ္တို ့က သဘာ၀က်က် တင္ဆက္ခဲ့ၾကတာေတြ ့ရပါတယ္။  တဦးခ်င္းထြက္လာခ်ိန္နဲ ့ စုေပါင္းသရုပ္ေဆာင္ခ်ိန္ တေလွ်ာက္လုံးမွာ ေခတ္အလိုက္ေဖာ္က်ဴးရာ ေတးသီခ်င္း ၃ ပုဒ္ကိုလဲ ေနာက္ခံေတးဖြင့္ ပုံေဖာ္ထားလို ့ ပိုမိုၾကြရြေနပါေတာ့တယ္။ ဒီအစီအစဥ္တင္ဆက္မႈဟာ ကမၻာအႏွံ ့ေရာက္ ျမန္မာေတြတင္ဆက္တဲ့ အျခားေမာ္ဒယ္ရႈိးေတြထက္ မ်ားစြာသာပါတာကိုသတိျပဳမိပါတယ္။ ယဥ္ေက်းမႈကိုဦးစာေပးႏိုင္ၿပီး ေခတ္လဲ
မီတာ ေတြ ့ရပါတယ္။ လွပေသသပ္ တိက်လွပါတယ္။




ဒါ့အျပင္ အုပ္စုလိုက္ပုံေဖာ္တဲ့ ျပကြက္ေတြကလဲ အံ့မခမ္းပါ။ ျမန္မာ့ရုိးရာ ရွင္ေလာင္းလွည့္ပြဲမွာ အလွဴရွင္၊ အပ်ိဳေတာ္၊ ရွင္ေလာင္း၊ သကၤန္းဒြါစုံ၊ အုန္းပြဲငွက္ေပ်ာပြဲ၊ ဦးေရႊရုိး-ေဒၚမိုးအက စုံစိေအာင္ကို ၀တ္စုံအျပည့္၊  အျပည့္တင္ဆက္တဲ့ျပကြက္။ ေရွးျမန္မာ ရွင္ ဘုရင္၊ မိဖုရား၊ ၀န္၊ စစ္သူႀကီးအဖြဲ ့၊ အပ်ိဳေတာ္၊ ပုဏၰား၊ တိုင္းခန္းလွည့္လည္ပုံျပကြက္မ်ားမွာလဲ ၀တ္စုံျပည္ပုံေဖာ္ခဲ့ၾကပါတယ္။



ဒါ့အျပင္ အပ်ိဳေတာ္ယိမ္း၊ နတ္ယိမ္း၊ ရာမဇာတ္၊ ေဒါင္းအကယိမ္း၊ ကိႏၷရီ-ကိႏၷရာအက၊ ရခိုင္သဇင္ယိမ္း၊ မြန္လွပ်ိဳျဖဴမ်ားယိမ္း၊ရွမ္း သမီးငယ္မ်ားယိမ္း၊ ကခ်င္ မေနာအလွယိမ္းတို ့ကိုလဲ ၀တ္စုံျပည့္နဲ ့ကျပေဖ်ာ္ေျဖၾကတဲ့အျပင္  ခ်င္း၊  ကရင္၊ ကယားတိုင္းရင္းသား ခရစ္ယာန္လူငယ္မ်ားကလည္း အဖြဲ ့အလိုက္ေခတ္ေပၚသီခ်င္းမ်ားကို အုပ္စုဖြဲ ့သီဆို တင္ဆက္ခဲ့ၾကပါေသးတယ္။ ဒီပြဲေတာ္အတြက္၀တ္စုံမ်ားကို ေဒၚသီတာႏြယ္၊ မ၀င္း၀င္းမူတို ့က စီစဥ္ဆင္ယင္ေပးၿပီး ေဒၚမီမီနဲ ့ၾသစေၾတးလ်မိတ္ကပ္ပညာရွင္၂ ဦးတို ့က အလွဆင္
ေပးခဲ့ၾကတယ္လို ့ သိရပါတယ္။  အခမ္းအနားမွဴးအျဖစ္ ကိုမင္မင္းနဲ ့မၾကည္ဇာတို ့က ေဆာင္ရြက္ေပးၾကပါတယ္။


ဒီပြဲေတာ္ဟာ ေပ်ာ္ပြဲရႊင္ပြဲသက္သက္အတြက္ စီစဥ္တာမဟုတ္ပါဘူး။ Mission for Myanmar ( Women Rescue –INC) အတြက္ ေထာက္ပံ့ဖို ့ျဖစ္ေၾကာင္းလဲ သိရပါတယ္။  ပြဲေတာ္လာေတြအတြက္ ဆစ္ဒနီေရာက္ ျမန္မာမိသားစုေတြက  ျမန္မာ့ရုိးရာ အစားအစာ ေတြကို  တည့္ခင္းေရာင္းခ်  ရပုံေငြရွာေပးခဲ့သလို  Mission for  Myanmar တံဆိပ္ပါ တီရွပ္ေတြလဲ  ထုတ္လုပ္ေရာင္းခ်ေပးေနတာ ေတြ ့ရပါတယ္။  ဒီပြဲမွာ တင္ဆက္ခင္းက်င္းမႈေတြဟာ ခမ္းနားလြန္းေနတာမို ့ ပြဲေတာ္လာ  ၾသစေၾတးလ်သားမ်ားနဲ ့ ျမန္မာမိသာစုမ်ား ေက်နပ္ေပ်ာ္ရႊင္ေစတဲ့ပြဲ ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။



ဒီပြဲေတာ္နဲ ့ပတ္သက္လို ့ ကိုမင္းမင္းက ေျပာၾကားရာမွာ အဖြဲ ့ေတြစုံသလို  မတူညီတဲ့ အေျခခံေတြ၊ ေနာက္ခံေတြ ရွိၾကေပမယ့္ စည္းလုံးျခင္းသည္ အင္အား ဆိုတဲ့ေဆာင္ပုဒ္ကို လက္ကိုင္ျပဳေဆာင္ရြက္ခဲ့ၾကလို ့ဒီလိုေအာင္ေအာင္ျမင္ျမင္ က်င္းပႏိုင္တာျဖစ္ေၾကာင္း၊ ၀ိုင္း၀န္းလုပ္ေဆာင္တဲ့ အဖြဲ ့အစည္းမ်ားမွ  လူပုဂၢိဳလ္အေပါင္းကို  ေက်းဇူးတင္ေၾကာင္း  ေျပာၾကားခဲ့ပါတယ္။  ဦးေက်ာ္ေဇယ် မွလဲ
ေခတ္အလိုက္ ရုိးရာ၀တ္စားဆင္ယင္ပုံ တင္ဆက္ခ်ိန္မွာ  ျမန္မာဟာ ႀကီးက်ယ္ခမ္းနားတဲ့ ယဥ္ေက်းမႈက ို ပိုင္ဆိုင္ခဲ့တဲ့အေၾကာင္း၊ ရုိးရာယဥ္ေက်းမႈ အေမြအႏွစ္ေတြကို ေခတ္လူငယ္ေတြ ခ်စ္ျမတ္ႏိုးေစဖို ့ ရည္ရြယ္ၿပီး ျပဳလုပ္ခဲ့တာျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာၾကားသြားခဲ့ပါတယ္။


စီစဥ္သူမ်ားရည္ရြယ္သလို ေရ၊ ေျမျခား တိုင္းတပါးေရာက္ေနေပမယ့္ မိမိတို ့ မ်ိဳးဆက္မ်ားကို ျမန္မာမႈ ျမန္မာ့ဓေလ့မ်ား၊တိုင္းရင္းသားတို ့ရဲ့ အလွဘ၀နဲ ့ဓေလ့မ်ားကို ခ်စ္ခင္ျမတ္ႏိုးတတ္ေအာင္ သင္ၾကား အေမြေပးႏိုင္ခဲ့တဲ့ပြဲဆိုရင္လဲ မွားမည္မထင္ပါ။    ။

( အဖြဲ ့မ်ားစြာ၊ လူမ်ားစြာ ပါ၀င္သျဖင့္  အဓိကေဆာင္ရြက္ၾကသူ  ပုဂၢိဳလ္အမည္တခ်ိဳ  ့ က်န္လပ္ခဲ့ပါလွ်င္  ခြင့္လြတ္နားလည္ေပးပါရန္ - ေက်ာ္ဟုန္း)


ခိုုင္မာေက်ာ္ေဇာ - မိုင္တိုင္ ၆၅


ခိုုင္မာေက်ာ္ေဇာ - မိုင္တိုင္ ၆၅
(သူ႔ေဖ့စ္ဘြတ္) ေအာက္တိုုဘာ ၂၄၊ ၂၀၁၄
ေလးဆယ့္ကိုးထဲက 
တာထြက္ခဲ့တဲ့ ရထားႀကီး
အမ်ဳိးသားေရး 
တန္းတူေရး
ဖက္ဒရယ္အေရးေတြကို သယ္ေဆာင္
ဂုဏ္ေရာင္ေျပာင္စြာ
မိုင္တိုင္မ်ားစြာ ျဖတ္ခဲ့တယ္။

ေစာဘဦးႀကီး
မန္းဘဇန္
ေစာဘိုျမ
ေစာဘသင္
ေစာတာမလာေဘာ
မေမာမပမ္း
မ်ဳိးဂုဏ္ထမ္းလို ့
ေရွ ့ေဆာင္ လမ္းျပခဲ့ၾကတယ္။

ပဒိုမန္းရွာ
ေသြးသစၥာနဲ ့
မွတ္တိုင္စိုက္ထူ အလံထူခဲ့
ဗိုလ္တာအယ္
ဗိုလ္ေက်ာ္ေသာင္း
ေထာင္ေသာင္းရဲေဘာ္ အေက်ာ္ေမာ္တို ့
ေျခလက္ မ်က္လံုး
ႏွလံုးေသြးစက္ စေတးခဲ့ၾက
ေမာ္ကြန္းမွတ္တိုင္ ထူခဲ့ၾကတယ္။

ထိုရထားႀကီး
မိုင္တိုင္ ၆၅ အေရာက္
သစၥာေဖာက္သူ တေယာက္နဲ ့
ေဖာက္ျပန္သူ တစုေၾကာင့္
ပူမွဳေတြ ေပြရေပမယ့္
လူထုက ၿငိမ္မခံ
အမာခံေတြကို ၀န္းရံ
ကရင့္အလံကို ထူမတ္
အရွိန္မျပတ္နဲ ့
လမ္းမလြဲနဲ ့
ဘီးမေခ်ာ္နဲ ့
ခရီးဆက္ၾက ခ်ီတက္ၾကလို ့
မီးထိုးဆီထည့္ အားျဖည့္ခဲ့တယ္။

ကရင့္ေတာ္လွန္ေရး ရထားႀကီး
မိုင္တိုင္ ၆၅ ကိုျဖတ္ေက်ာ္
ေရာင္နီေပၚရာ
ျပည္ေထာင္စု စခန္းသာဆီကို
ဂ်ဴန္းဂ်ဴန္းဂ်က္ဂ်က္
ခရီးဆက္လို ့ေနေလၿပီ၊


ခိုင္မာေက်ာ္ေဇာ
၂၃ ေအာက္တိုဘာ၊ ၂၀၁၄

ထင္ေအာင္ - ေျပာင္းလဲသြားေသာ ျမန္မာစာ အသံုးအႏႈံးမ်ား


ထင္ေအာင္ - ေျပာင္းလဲသြားေသာ ျမန္မာစာ အသံုးအႏႈံးမ်ား
(မိုးမခ) ေအာက္တိုုဘာ ၂၄၊ ၂၀၁၄

ကၽြန္ေတာာ္ ႏွစ္ေျခာက္ဆယ္ ေက်ာ္ေက်ာ္ ဖတ္လာခဲ့ေသာ သတင္းစာမ်ားတြင္ အေရးအသား အသံုးအနံႈးမ်ား ေျပာင္းလဲ သြားတာကို သတိထားလိုက္မိပါတယ္။  အမွန္ေတာ့ သတင္းစာကေျပာင္းတာ ေနာက္က် ေနပါေသးတယ္။  ျမန္မာ့ရုပ္ျမင္သံၾကားသတင္းက ဦးစြာ ေျပာင္းတာကို သတိျပဳမိပါတယ္။
ႏိုင္ငံေတာ္ သမၼတ နဲ႔  ႐ွမ္းျပည္ ျပန္လည္ထူေထာင္ေရးေကာင္စီဥကၠ႒တို႔ ေနျပည္ေတာ္ ေတြ႕ဆံုပဲြမွာ သံုး သြားတာပါ။  ရွမ္းျပည္ ျပန္လည္ ထူေထာင္ေရး ေကာင္စီဥကၠ႒ “ဒုတိယဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး အဆင့္ရိွ ဦးရြက္စစ္” လို႔ သံုးသြားပါတယ္။

ကၽြန္ေတာ္တို႔ ခုထိ သံုးေနတာက “ညႊန္ၾကားေရးမွဴးခ်ဳပ္ ဦးေနေအာင္”၊ “ပါေမာကၡ ေဒါက္တာ ေဇာ္ဝင္း”၊ “ဒုတိယ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ျမင့္ေဝ” စသျဖင့္ေပါ့ဗ်ာ။  ရာထူးနဲ႔ အမည္ကို ကပ္ေရးေလ့ ႐ိွပါတယ္။  ကၽြန္ေတာ္ ကေတာ့ ခုလိုေျပာင္း ေရးလိုက္တာကို ပိုႀကိဳက္ပါတယ္။  ဦးရြက္စစ္ရဲ႕ “အဆင့္”က ဒုတိယဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ဆိုတာ စာဖတ္သူေတြ အားလံုး သိသြားတာေပါ့။

ဒါဆို ေနာင္ကို “ညႊန္ၾကားေရးမွဴးခ်ဳပ္ အဆင့္႐ိွေသာ ဦးေနေအာင္”၊ “ပါေမာကၡ အဆင့္႐ိွေသာ ေဒါက္တာဦးေဇာ္ဝင္း”၊ “ဒုတိယ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး အဆင့္႐ိွေသာ ဦးျမင့္ေဝ” လို႔ ေရးရေတာ့မွာေပါ့။  ဒါမွ ၫႊန္ခ်ဳပ္ကလည္း ငါဟာ ‘ဦး’ ပါလား၊ ဒုတိယ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ကလည္း ငါဟာ ‘ဦး’ ပါလား ဆိုတာ အသိ တရားေလးေတြ အျမဲ ျဖစ္ေနေတာ့မွာပါ။

“သမၼတႀကီးအဆင့္ ႐ိွ” ဦးသိန္းစိန္ သံအမတ္ကို လက္ခံ ေတြ႔ဆံုဆိုေသာ သတင္းထူး၊ “တပ္မေတာ္ ကာကြယ္ေရး ဦးစီးခ်ဳပ္ အဆင့္႐ိွေသာ”၊ “ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီး အဆင့္႐ိွေသာ” ဦးမင္းေအာင္လိႈင္က “စစ္သံမွဴး အဆင့္ရိွေသာ” ဘယ္သူကို လက္ခံေတြ႔ဆံုျခင္းဆိုတဲ့ ေရးသားနည္း အသစ္ေတြ ျမန္မာ သတင္းစာေတြမွာ ေတြ႔ရေတာ့မွာပါ။

တေန႔ ထဲမွာပဲ သတင္းစာလြတ္လပ္ခြင့္ ရိွတယ္ ဆိုတာကို ေတြ႕လိုက္ရပါတယ္။  ဘာလို႔လဲ ဆိုေတာ့ ဂ်ာနယ္ ေတြမွာ ပါတဲ့ သတင္းမွာက “ဒုတိယဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ရြက္စစ္” လို႔ ေခတ္ေဟာင္းပံုစံ ေတာက်က် ေရးထားတာ ဖတ္လိုက္ရလို႔ပါ။

အရင္ေခတ္ကေတာ့ ျမန္မာသတင္းစဥ္က ေပးတဲ့အတိုင္း သည္၊ ၏ မက်န္ ထည့္ရတာပါ။  ခုေတာ့ ကိုယ္ ႀကိဳက္သလို ေရးႏိုင္ပါၿပီ။  ‘ဦး’၊ ‘ကို’ ႀကိဳက္တဲ့ သူေတြက “အဆင့္႐ိွေသာ ဦး” လို႔ ေရးၾကပါ။  ‘ဦး’ ဆိုတာ ကို မႀကိဳက္တဲ့ သူေတြကေတာ့ အရင္ အသံုးအတိုင္း သံုး ေရးၾကေပါ့ဗ်ာ။

ဒါေၾကာင့္ ဒီစာမူကို “စာေရးဆရာအဆင့္ မရိွေသးေသာ”  “ဦးထင္ေအာင္” ကေရးပါတယ္လို႔ “အယ္ဒီတာ အဆင့္႐ိွသူ”  “ဦး xxxx” က စာမူအဆံုးမွာ ထင္ထင္ရွားရွား ေဖၚျပေပးေစလိုပါတယ္ ခင္ဗ်ား။

“ဦး” ထင္ေအာင္

(၂၀၁၃ ခုႏွစ္ဂၽြန္လ ထုတ္ သတင္းစာတြင္ ပါေသာ သတင္း အေရးအသားေလးကို သတိရလို႔ ေရးလိုက္တာပါ။)


မိုးမခ မွတ္ခ်က္။   ။  မိုးမခ ကေတာ့ စစ္အစိုးရမင္းမ်ား ရဲ႕ သတင္းစာပါ လိုတမ်ိဳး မလိုတမ်ိဳး ေပၚလစီ အတိုင္း “ဘိန္းဘုရင္ ခြန္ဆာ” က ေန “ဦးခြန္ဆာ” မျဖစ္ေၾကာင္း၊ “ဗိုလ္သိန္းစိန္” က “ဗိုလ္သိန္းစိန္” သာ ျဖစ္ေၾကာင္း အသိေပးအပ္ပါသည္ “ဦး” ထင္ေအာင္ ခင္ဗ်ာ၊ ပံု - “ဦးအယ္ဒီခ်ာ”။