ရွာေဖြေရး ...

Loading...
PO Box 320-207, San Francisco, CA 94132-0207, USA – editors @ moemaka.net ((510) 854-6501)။ HOME, ၅၈/၆၀ ဗိုလ္ေအာင္ေက်ာ္ေအာက္လမ္း၊ ရန္ကုန္၊ ဖုံး (၀၉၂၅- ၄၂၀၀ - ၆၀၆)။ စာတိုက္ေသတၱာ (၈၂၅)၊ ရန္ကုန္စာတိုက္ၾကီး။

ကာတြန္း ATH - ေဟာက္သံထြက္ေပၚ တုိ႔လႊတ္ေတာ္

 
ကာတြန္း ATH - ေဟာက္သံထြက္ေပၚ တုိ႔လႊတ္ေတာ္
ေမ ၂၈၊ ၂၀၁၅

ကာတြန္း ATH ေဖ့ဘုတ္ခ္မွ ျပန္လည္ကူးယူျခင္းျဖစ္ပါသည္။

ကုိသစ္ (သီတဂူ) - ေရသန္႔၊ လူသန္႔၊ စိတ္မသန္႔တသန္႔

ကုိသစ္ (သီတဂူ) -  ေရသန္႔၊ လူသန္႔၊ စိတ္မသန္႔တသန္႔
(မုိးမခ) ေမ ၂၈၊ ၂၀၁၅

(တစ္)
လက္ထဲက ေရသန္႔ပုလင္းကို ကိုင္ေနရင္းက လြန္ခဲ့ေသာဆယ္ႏွစ္ေက်ာ္ေလာက္က အျဖစ္အပ်က္ကေလးတခုကို ၾကံၾကံဖန္ ဖန္ျပန္ သတိရေနမိသည္။

အဲသည္အခ်ိန္တုန္းက ႏိုင္ငံျခားကျပန္ေရာက္လာေသာ မိတ္ေဆြတေယာက္ႏွင့္ စားေသာက္ဆိုင္တဆိုင္မွာ ဆုံျဖစ္ခဲ့ပါ သည္။  “လာခဲ့ဦးဗ်ာ၊ မေတြ႔ရတာ ၾကာၿပီ၊ စကားေလး ဘာေလး ေအးေအး ေဆးေဆး ေျပာၾကတာေပါ့”ဟုဆိုေသာေၾကာင့္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ထဲက နာမည္ႀကီး ထမင္းဆိုင္တဆိုင္တြင္ ဆုံျဖစ္ခဲ့ၾကပါသည္။ အစားအေသာက္ေတြကိုလည္း ‘သည္ဟာ ေကာင္းတယ္၊ ဟိုဟာက စားလုိ႔မေကာင္းဘူး” စသည္ျဖင့္ သူကပဲ မွာေပးတာ။ အဲသည္တုန္းက က်ေနာ္က နိုင္ငံျခားကို တခါမွ မေရာက္ဖူးေသးသည့္အခ်ိန္။ ဆိုင္ထဲေရာက္ေရာက္ခ်င္း သူက ေရသန္႔ႏွစ္ပုလင္းကို အရင္မွာပါသည္။ ေရသန္႔တ ပုလင္းကို က်ေနာ့္ကို လွမ္းေပးရင္း “ေသာက္ဗ်ာ၊ က်ေနာ္ကေတာ့ ေရသန္႔ပဲေသာက္လုိ႔ရေတာ့တယ္။ ျမန္မာျပည္က ေရကိုေသာက္ရင္ ၀မ္းပ်က္တယ္ဗ်’ ဟုေျပာခ်လုိက္ေတာ့ က်ေနာ္သူ႔ကုိ ျပံဳးၿပီး စိုက္ၾကည့္ေနမိသည္။ ဘာစကားမွေတာ့့ ျပန္မေျပာျဖစ္ခဲ့။ စိတ္ထဲကေတာ့ သည္လူ ဘယ္လုိျဖစ္သြားတာပါလိမ့္ေပါ့။

သည္ေျမသည္ေရျဖင့္ လူလားေျမာက္ခဲ့ေသာ သူကို အခုေတာ့ ဗမာျပည္ကေရက သူ႔ကုိ ၀မ္းပ်က္သြားေစၿပီတဲ့လား။ ေရ သန္႔မွတဲ့ေလ။ နည္းနည္းဇီဇာေၾကာင္သူ၊ ေအာက္သက္မေက်သူအျဖစ္ က်ေနာ္က သူ႔ကို စိတ္ထဲမွာေတးထားလုိက္မိ သည္။ သူဗမာျပည္ကထြက္သြားတာ ဘာၾကာေသးတာမွတ္လုိ႔။ ၿပီးေတာ့ သူထြက္သြားတဲ့တိုင္းျပည္က တကယ္ေတာ့ က်ေနာ္တို႔နဲ႔ ဘာမွအလွမ္းမေ၀းလွတဲ့ အေရွ႕ေတာင္အာရွထဲက တိုင္းျပည္။ ႏွစ္ႏွစ္ဆိုေသာ အခ်ိန္က လူတေယာက္ကို သည္ေလာက္ပဲ အေျပာင္းအလဲျဖစ္ေစႏိုင္သလားလုိ႔ သံသယေတာ့ ျဖစ္မိသား။ အေျပာင္းအလဲက နည္းနည္းမ်ား ျမန္ေန သလားလုိ႔ပါ။

သည္လူက လူကဲခတ္ မညံ့ဘူးဗ်။ က်ေနာ့္စိတ္ကို ဖတ္မိပုံရပါသည္။ ‘တကယ္ေတာ့ ျမန္မာျပည္ကေရက ထုံးဓာတ္သိပ္ မ်ားတာဗ်။ ေရာက္ခါစဆိုေတာ့လည္း ဂ႐ုစိုက္ရတာေပါ့။ ေနာက္ဆိုရင္ေတာ့လည္း အသားက်သြားမွာပါဗ်ာ’ ဟု ရယ္က်ဲက်ဲ ျဖင့္ သူက စကားဆိုပါသည္။

သည္ေတာ့မွ က်ေနာ္ကလည္း ‘ေအးဗ်ာ က်ေနာ္တို႔လူမ်ဳိးေတြရဲ႕ ခႏၶာကိုယ္ေတြထဲမွာ ထုံးဓာတ္ေတြ ဘယ္ေလာက္ေတာင္ မ်ားေနျပီလဲ မသိေတာ့ပါဘူး။ ၾကာရင္ က်ေနာ္တို႔အကုန္လုံး ထုံးခဲၾကီးေတြ ျဖစ္ကုန္မွာေတာင္ စိုးရိမ္ရတယ္ဗ်ာ’ ဟု အရႊန္းေဖာက္ပစ္လုိက္ပါသည္။

ထမင္းစားၾကရင္းသူက “ က်ေနာ္တို႔ လူမ်ဳိးေတြေသာက္ေနတဲ့ေရက ေရသန္႔ အလြန္နည္းတယ္ဗ်။  က်ေနာ္တို႔ဟာ မသန္႔တဲ့ ေရေတြကိုပဲ ေန႔တိုင္းေသာက္ေနရတယ္။ အစားအေသာက္ေတြဆိုရင္လည္း ၾကည့္ပါဦး။ အကုန္လုံးနီးပါးက ဓာတုဆိုးေဆး အမ်ဳိးမ်ဳိးကို သုံးေနၾကတယ္။ ေရာင္းပန္းလွဖို႔ အပင္သန္ေဆးေတြ သုံးတယ္။  အသီးသန္ေဆးေတြ သုံးတယ္။ မွ်စ္ရဲ႕ မူလ ဘူတအေရာင္က အျဖဴေရာင္ေလဗ်ာ။ အခုက်ေနာ္တို႔ ထမင္း၀ိုင္းထဲမွာေရာက္ေနတဲ့ မွ်စ္ကေလးေတြက ၀ါဖန္႔ဖန္႔ က ေလးေတြ၊ နီက်င္က်င္ကေလးေတြ ျဖစ္ေနတယ္။ အသားေတြကို ၾကာရွည္ခံေအာင္ ေရခဲစိမ္တယ္။ ငါးေတြလည္း သည္အ တိုင္းပဲ မဟုတ္လား။ သည္အတိုင္းသာ ဆက္သြားမယ္ဆိုရင္ျဖင့္ က်ေနာ္တို႔လူမ်ဳိးေတြ မၾကာခင္ ဒုကၡလွလွ ေတြ႔ၾကရ ေတာ့မယ္’ ဟု ရွည္လ်ားစြာ ေျပာပါသည္။ သူ႔စကားနားေထာင္ရတာ စားရင္းေသာက္ရင္း က်ေနာ္ ေက်ာခ်မ္းလာမိသည္။ ေကာင္းေစခ်င္တဲ့စိတ္အခံနဲ႔ ေျပာေနတဲ့သူ႔ေစတနာကို က်ေနာ္ေလးစားမိပါသည္။

က်ေနာ္တုိ႔မွာ က်န္းမာေရးအသိအားနည္းတာကိုေတာ့ ၀န္ခံရပါလိမ့္မည္။ ကိုယ့္ေခါင္းေပၚက ဆံပင္ကိုေတာင္ အေရာင္ အမ်ဳိးမ်ဳိးဆိုးေနၾကျပီျဖစ္ရာ ေဆးဆိုးပန္းရိုက္ သံသရာၾကီးထဲမွာ တ၀ဲလည္လည္။ အခုခ်ိန္ထိ ႐ုန္းမထြက္ႏိုင္ၾကေသး။ တခ်ိဳ႕ဆိုရင္ အႏၱရာယ္ရွိမွန္းေတာင္ မသိၾကေတာ့။
ေနာက္တလေလာက္ၾကာေတာ့ ေရသန္႔ေရာဂါရေနေသာ အျခားမိတ္ေဆြတေယာက္ႏွင့္ ဆုံျဖစ္ျပန္ပါသည္။ သူ႔လက္ထဲက ေရသန္႔ဗူးကေလးကို ေထာင္ျပရင္း သူက ‘က်ေနာ္အခု ႐ုိး႐ုိးေရ မေသာက္ေတာ့ဘူးဗ်။ ေရသန္႔ပဲ မွာေသာက္ေတာ့တယ္’ဟု ႐ုိးရွင္းစြာ ေျပာပါသည္။ သူေရသန္႔ေသာက္ျခင္းမွာ ဘာအေၾကာင္းျပခ်က္မွမရွိ။ သူႏွင့္က်ေနာ္က အသက္ခ်င္းကလည္း သိပ္မကြာ၊ ေဘာ္ဒါရင္းေတြလည္းျဖစ္ေနလုိ႔ စိတ္ေပါက္ေပါက္ႏွင့္ က်ေနာ္ေျပာခ်ပစ္လုိက္ပါသည္။ ေရသန္႔ေသာက္တုိင္း လည္း လူသန္႔ျဖစ္တာမဟုတ္ပါဘူးဗ်ာ...။
                      
(ႏွစ္)
ပုပၸါးအကြာဆိုေသာ ေသာက္ေရသန္႔က တီဗီဖန္သားျပင္ေပၚမွာ ေန႔စဥ္လုိလုိ ေၾကာ္ျငာေနသည့္ အခ်ိန္။ အဲသည္အခ်ိန္တုန္းက ေရသန္႔ေရာဂါထေနသူမ်ားကို က်ေနာ္ ေတာ္ေတာ္အျမင္ကတ္ပါသည္။ ေနာက္ပိုင္း ကိုယ္တိုင္အျပင္ထြက္ၾကည့္မိေတာ့မွ က်ေနာ့္မိတ္ေဆြေတြေျပာတာ မလြန္ပါလားဟု သေဘာေပါက္သြားသည္။

ဘရာဇီးေဘာလုံးသမားေတြ အေရွ႕ေတာင္အာရွဘက္ဆီ ခ်စ္ၾကည္ေရးပြဲေတြလာကစားၾကတုန္းက ဘရာဇီးနိုင္ငံက ေသာက္ေရသန္႔ေတြ ယူလာခဲ့ၾကပါသတဲ့။ ဘရာဇီးအစားအစာကိုလည္း ေလယာဥ္နဲ႔မွာယူေပးရပါသတဲ့။ ဥေရာပေဘာလုံး ကလပ္ေတြ လာတုန္းကလည္း ထိုနည္းလည္းေကာင္း။ ဥေရာပေသာက္ေရသန္႔၊ ဥေရာပ အစားအစာ။ သည္တခါေတာ့ သူတို႔ကို သိပ္ကိ္န္းခမ္းႀကီးတာပဲ ဟု က်ေနာ္ မေျပာရဲေတာ့။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ သူတို႔က က်ေနာ္တုိ႔ထက္ က်န္းမာေရး ဗဟုသုတ ႂကြယ္၀ၾကသူေတြ မဟုတ္လား။

က်ေနာ္တို႔ ျပည္မက လူေတြေတာင္ ေတာင္ၾကီးလုိ၊ ပူတာအိုလုိ ေတာင္တန္းေဒသေတြဆီ အလည္ အပတ္သြားၾကသည့္အခါ ေရေျပာင္းေျမေျပာင္းဒဏ္ကို ခံၾကရေသးသည္ျဖစ္ရာ အႏွီဥေရာပသားေတြ၊ အေမရိကသားေတြကို အျပစ္မျမင္ရက္ေတာ့။ ယခုအခါ ေရသန္႔ဗူးအမ်ဳိးမ်ဳိးကို ေနရာေဒသေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမွာ ေတြ႔ျမင္ေနၾကရျပီျဖစ္ရာ က်ေနာ္တို႔လူမ်ဳိးေတြ က်န္းမာ ေရးအသိ ႂကြယ္၀လာၾကျပီဟုေတြးျပီး ၀မ္းသာမဆုံးျဖစ္မိပါသည္။ ေပါလုိက္သည့္ ေရသန္႔ဗူးေတြ။ အရြယ္အစား အမ်ဳိးမ်ဳိး၊ တံဆိပ္အဖုံဖုံ။ က်ေနာ့္မိတ္ေဆြတခ်ိဳ႕ပင္ ေရသန္႔ဗူးထုတ္လာၾကသည္ကို ေတြ႔ရပါသည္။ က်ေနာ့္အေမ ေတာသူမႀကီး ကိုယ္တိုင္ပင္ ‘သား အေမကေတာ့ နည္းနည္းဖ်ားခ်င္ နာခ်င္သလုိျဖစ္လာတဲ့အခါ ေရသန္႔ဗူး၀ယ္ေသာက္လုိက္တာပဲ။ ႏွစ္ဗူးေလာက္ကုန္ရင္ ေပ်ာက္ျပီ’ဟု ေျပာခဲ့ဘူးပါသည္။ ေၾသာ္.. ေရသန္႔ဆိုသည္မွာ ေဆးတမ်ဳိးပဲမဟုတ္ပါလား။

လြန္ခဲ့ေသာတပတ္ေလာက္က  ေသာက္သုံးရန္မသင့္ေသာ ေရသန္႔ ၁၉ မ်ဳိးကို နာမည္ႏွင့္တကြ စာရင္းျပဳစုျပီး ထုတ္ေဖာ္ ေၾကျငာလုိက္သေသာအခါ က်ေနာ္လန္႔ျဖတ္သြားပါသည္။ ထိုစာရင္းပါေသာ ဂ်ာနယ္ႀကီးကို လက္ကကိုင္းရင္း အေမ့ အိပ္ရာေဘးမွာ ေထာင္ထားေသာ ေရသန္႔ဗူးကေလးႏွင့္ က်ေနာ့္လက္ထဲမွာရွိေနေသာ ေရသန္႔ဗူးကေလးကို ငု႔ံၾကည့္ျပီး က်ေနာ္တို႔ ရယ္ပြဲဖြဲ႕ခဲ့မိပါေတာ့သည္။ က်ေနာ္တို႔ ျပည္သူေတြက ေရသန္႔ဟု ယုံၾကည္၍ ပိုက္ဆံေပးျပီးေသာက္ခဲ့ေသာ ေရသန္႔ေတြက အခုေတာ့ ေရသန္႔အစစ္မဟုတ္ဘူးတဲ့။ ေသာက္သုံးရန္ မသင့္ေတာ့ဘူးတဲ့ဗ်ာ။ ေရသန္႔ေတြေခတ္စား လာေသာအခါ မွန္မွန္ကန္ကန္ အဆင့္မီမီ ထုတ္လုပ္ၾကသူေတြရွိသလုိ မ႐ုိးမသား အၾကံအဖန္ထုၾကသူေတြလည္း ရွိပါ သည္။

အစားအစာေတြက မသန္႔၊ ေန႔စဥ္ေသာက္သုံးေနရတဲ့ ေသာက္ေရေတြက မသန္႔နဲ႔ျပည္သူေတြရဲ႕ဘ၀က ေနရထိုင္ရ စားရ ေသာက္ရတာ ေက်ာခ်မ္းစရာၾကီးပါလား။
                  
(သုံး)
ပူျပင္းေခ်ာက္ေသြ႔ေသာ ေႏြရာသီကိုေရာက္ၿပီဆိုမွျဖင့္ ျပည္သူေတြ မရွိမျဖစ္လုိအပ္ေသာ အရာကေတာ့ ေရပဲျဖစ္ပါသည္။ လွ်ပ္စစ္မီးမရွိလည္း သိပ္ကိစၥမရွိ။ က်ေနာ္တို႔က ေမွာင္နဲ႔ မည္းမည္းထဲမွာ ေနသားက်ျပီးသား။ တီဗီြမရွိလည္း ကိစၥမရွိ၊ အဲယားကြန္းမရွိလည္း ျပႆနာမဟုတ္။ ေမာ္ေတာ္ကားမရွိ၊ ကြန္ပ်ဴတာမရွိလည္း ေနပါေစ။ ကိစၥမရွိ။ သည္အရာေတြက က်ေနာ္တို႔အတြက္ မရွိမျဖစ္လုိအပ္ေနေသာ အရာမ်ားမဟုတ္ဟု က်ေနာ္တို႔ မွတ္ယူထားပါသည္။ သို႔ေသာ္ ေရက ေတာ့ျဖင့္ ကိစၥရွိပါသည္။ ျပႆနာရွိပါသည္။

ပရဟိတမင္းသားၾကီး ကိုေက်ာ္သူက လက္ေဆာင္ႏွင္းလုိ႔ က်ေနာ့္ဆီမွာ မဂၢဇင္းတေစာင္ရွိပါသည္။ သူေရးထားသည့္ ေရႊကို မလုိ ေရကိုသာလုိသည္ဆိုေသာ ေဆာင္းပါးကေလးကိုဖတ္ျပီး လန္႔သြားမိသည္။ ေဆာင္းပါးက အညာေဒသမွာ ဘယ္လုိေရ ခက္ခဲသည့္အေၾကာင္း သူကိုယ္တိုင္ေရာက္ခဲ့ ျမင္ခဲ့တာကို ဦးေက်ာ္သူၾကီးက ေရးျခစ္ထားျခင္းျဖစ္သည္။ က်ေနာ္တို႔ လူမ်ဳိး က တြင္းထဲကထြက္သည့္ေရကိုေတာင္ ေဖာေဖာသီသီ မသုံးႏိုင္ၾကေတာ့ေလာက္ေအာင္ ဆင္းရဲၾကကုန္ျပီတဲ့လား။ က်ေနာ္ တို႔ ေခတ္မီပစၥည္းအသုံးအေဆာင္ေတြ အဆင့္ျမင့္ျမင့္ မသုံးနိုင္ၾကတာ၊ အိမ္ေကာင္း ယာေကာင္း တိုက္ၾကီးတာၾကီးေတြႏွင့္ ခမ္းခမ္းနားနား မေနနိုင္ၾကတာကိုေတာ့ျဖင့္ သည္ေလာက္ၾကီး ၀မ္းမနည္း။ သို႔ေသာ္ ေရေလာက္ကိုေတာ့ျဖင့္ သိပ္အလွ်ံပယ္ ႀကီးမဟုတ္ဘူးဆိုရင္ေတာင္ လုံလုံ ေလာက္ေလာက္ မသုံးနိုင္တာကိုေတာ့ျဖင့္ က်ေနာ္ ၀မ္းနည္း၍ မဆုံးပါေလေတာ့။

က်ေနာ္တုိ႔က ေရကိုေတာင္ ေပါေပါသီသီမသုံးနိုင္ၾကေတာ့ဘူးတဲ့ဗ်ာ။ ေရရွားပါးလွေသာ အညာေဒသမ်ားဆီသို႔ က်ေနာ္ ေရာက္ခဲ့ဘူးသည္မွာ အေခါက္ေခါက္အခါခါ။ အုတ္စီေရတြင္းကေလးေတြ လွဴခဲ့ဘူးပါသည္။ လက္ႏွိပ္ဘုံဘိုင္တြင္းကေလးေတြလည္း လွဴခဲ့ဘူးပါသည္။ က်ေနာ္တို႔ေဒသသည္ ျမိဳ႕ႏွင့္ေလးမိုင္ခန္႔သာေ၀းရာ ေႏြရာသီဆိုလွ်င္ ေရျပတ္တတ္ပါသည္။ ခပ္လွမ္းလွမ္းမွာ စမ္းတြင္းကေလးေတြရွိ၍ ေတာ္ပါေသးသည္။ အညာေဒသကား က်ေနာ္တို႔ထက္ အဆေပါင္းမ်ားစြာ အေျခ အေနဆိုးပါသည္။ တအိအိေမာင္းႏွင္ေနၾကေသာ ေရစည္လွည္းၾကီးမ်ားကို ျမင္ရသည္မွာ စိတ္ေမာရပါသည္။ ေရစည္တလွည္းရဖို႔ အခ်ိန္အမ်ားၾကီးေစာင့္ရသည္။ ကိုင္းတပ္ေရမႈတ္ခြက္ကေလးမ်ားျဖင့္ တၾကိဳက္စာေလာက္သာပါေသာ ေရကေလးမ်ားကို စစ္စစ္ျပီး ေရအိုးကေလးေတြထဲကို ခပ္ထည့္ ေနၾကေသာျမင္ကြင္းကို ျမင္ရေတာ့ ေရေသာက္ခ်င္စိတ္ပင္ မရွိပါေလေတာ့။

သည္လုိေရရွားပါးလွေသာ အညာေဒသမ်ားမွာ ဂ်ပန္နိုင္ငံက လာတူးေပးထားေသာ စက္ေရတြင္းမ်ားစြာရွိသည့္တိုင္ ေရက ေတာ့ လုိအပ္ေနဆဲပင္ျဖစ္သည္။ ဂ်ပန္လူမ်ဳိးေတြက က်ေနာ္တို႔ ေရငတ္ေရျပတ္ေနတာကို ကရုဏာသက္မိပုံရပါသည္။ က်ေနာ္တို႔ကို သနားလုိ႔နဲ႔ တူပါရဲ႕။ ျပည္တြင္းျပည္ပက တတ္နိုင္သူေတြက တတ္နိုင္သေရြ႕ ကူညီေနၾကေပမယ့္လည္း ေႏြရာသီေရာက္ျပီဆိုလွ်င္ျဖင့္ ေရကေတာ့ ရွာပါးေနဆဲပင္ျဖစ္သည္။ ရန္ကုန္ျမိဳ႕ ဟိုေနရာသည္ေနရာေတြမွာ ေရပိုက္ေတြ ေပါက္ျပီး ေရေတြလွ်ံထြက္ေနတာကို ျမင္ရေလတိုင္း အညာေဒသက ကိုင္းတပ္ အုတ္မႈတ္ခြက္ကေလးမ်ားႏွင့္ ေရအိုးကေလး မ်ားကို အလုိလုိ သတိရေနမိပါေတာ့သည္။  က်ေနာ္တို႔ လူၾကီးေတြက က်ေနာ္တို႔ကို ေရေတာင္ ၀လင္ေအာင္ မတိုက္ခ်င္ၾက ေတာ့ဘူးတဲ့လား။ အေျခခံ ေသာက္သုံးေရကို ေခါင္းၾကီးၾကီးထဲထည့္ထားရတာ ပင္ပမ္းလုိက္တာ။ သည္လုိလုပ္ရေအာင္ဗ်ာ ။ ဧရာ၀တီျမစ္ၾကီးကို ေရရွားတဲ့ အရပ္ေဒသေတြဆီကို က်ေနာ္တို႔အားလုံး ၀ိုင္းျပီး မ,ေရြ႔ၾကရေအာင္။ ခင္မ်ားလည္း ပါ။ က်ေနာ္လည္း ပါ။ အားလုံးပါ၀င္ၾကေပါ့။
                  
(ေလး)
က်ေနာ္တို႔ရဲ႕ တန္ဖိုးရွိလွပါတယ္ဆိုတဲ့အခ်ိန္ေတြက ေရအလာကို ေစာင့္စားရင္း ကုန္လြန္ေနၾကရတာ ႏွေျမာစရာေကာင္းပါ သည္။ ဘတ္စ္ကားေစာင့္ရင္း ကုန္ဆုံးသြားတဲ့အခ်ိန္ေတြ၊ ရထားေစာင့္ရင္း ကုန္ဆုံးသြားတဲ့အခ်ိန္ေတြ၊ ရုံးမွာ အရာရွိ လက္မွတ္ကေလးရဖို႔ ထိုင္ေစာင့္ရင္း ကုန္ဆုံးသြားခဲ့ရတဲ့ အခ်ိန္ေတြ၊ ေဆးရုံေဆးခန္းေတြမွာ ဆရာ၀န္အလာကို ေစာင့္ရင္း ကုန္ဆုံးသြားခဲ့ရတဲ့အခ်ိန္ေတြ။ နိုင္ငံအသီးသီးတြင္ သည္လုိထိုင္ေစာင့္ရတာ ရွိနိုင္ပါသည္။ သို႔ေသာ္ က်ေနာ္တို႔အေနနဲ႔ မကုန္သင့္ဘဲ ကုန္ဆုံးေနၾကရသည့္အခ်ိန္ေတြက နည္းနည္းမ်ားလြန္းေနသည္ဟု က်ေနာ္ထင္ပါသည္။

ကမၻာၾကီးမွာ မတ္လ ၂၂-ရက္ေန႔ကို ကမၻာ့ေရဇလာေန႔အျဖစ္သတ္မွတ္ျပီး သည္ေန႔မွာ ေရကို ေခၽြတာသည့္အေနျဖင့္ ေရပိုက္ေခါင္းေတြကုိ ေခတၱခဏပိတ္ထားၾကဖို႔ ေဆာ္ေၾသာ္ေနၾကသူေတြ ရွိပါသည္။ ကမၻာေပၚမွာ ေသာက္သုံးေရအလုံအေလာက္မရၾကသည့္ျပည္သူေတြ သန္းႏွင့္ခ်ီျပီး ရွိပါသည္ဟု ေစာဒကတက္လွ်င္ျဖင့္ က်ေနာ္ေက်ေက်နပ္နပ္ၾကီး လက္ခံပါ သည္။ သို႔ေသာ္ သူတို႔ႏွင့္က်ေနာ္တို႔က အေျခအေနခ်င္း မတူဘူးေလဗ်ာ။

က်ေနာ္၏ အျမင္ကေတာ့ျဖင့္ ၾကီးၾကီးမားမား ျပႆနာမို႔ က်ေနာ္တို႔ျပည္သူေတြ ေခါင္းစားရသည္၊ အခ်ိန္ေပးရသည္ဟု ဆိုလွ်င္ျဖင့္ ေခါင္းစားရတာ၊ အခ်ိန္ကုန္ရတာ တန္ပါသည္။ သို႔ေသာ္ အေျခခံ ေသာက္သုံးေရေလာက္ကိုေတာ့ျဖင့္ ေခါင္း လည္းမစားခ်င္ပါေတာ့။ ငုတ္တုတ္လည္း ထိုင္မေစာင့္ခ်င္ပါေတာ့။ ေၾသာ္... ေရသန္႔၊ လူသန္႔၊ စိတ္မသန္႔တသန္႔နဲ႔ ျဖတ္သန္း ေနရဦးမည့္ က်ေနာ္တို႔ရဲ႕ မနက္ျဖန္ေတြ.....။

ကိုသစ္ (သီတဂူ)

ကာတြန္း ဇာနည္ေဇာ္၀င္း - လုိခ်င္ေသးလုိ႔


ကာတြန္း ဇာနည္ေဇာ္၀င္း - လုိခ်င္ေသးလုိ႔
(မုိးမခ) ေမ ၂၈၊ ၂၀၁၅

ရန္လင္းေအာင္ - နာေရး

 
ရန္လင္းေအာင္ -  နာေရး
(မုိးမခ) ေမ ၂၈၊ ၂၀၁၅

ငါ့အဖြား
မွာစရာေတြ အမ်ားႀကီးနဲ႔
ၿငိမ္သက္သြားၿပီ။

ငါ့အဖြား
ေျပာစရာေတြ အမ်ားႀကီးနဲ႔
တိတ္ဆိတ္သြားပါၿပီ။

ငါ့ကို အၿမဲလက္ယပ္ေခၚတတ္သူ
ငါ့ကို သူ႔လက္ေပၚမွာပဲ ႀကီးျပင္းေစခ့ဲသူ
ငါ့ကို သူ႔လက္ထဲ ေႏြးေထြးေစခဲ႔သူ
အခု
ငါ့ကို လက္ျပႏႈတ္ဆက္သြားပါၿပီ။

ငါ့ငယ္ဘဝရဲ႕  အလင္းဖြဲ႕ကမ္းေျခ
ငါ့ငယ္ဘဝရဲ႕  အာဟာရေဗဒ
ငါ႔ ငယ္ဘဝရဲ႕ပံုျပင္စာအုပ္
ငါ့ငယ္ဘဝရဲ႕ သမိုင္းဖတ္စာ
အဂၤလိပ္ေခတ္ ဂ်ပန္႔ေခတ္
ကရင့္ေခတ္ ကြန္ျမဴနစ္ေခတ္
စသျဖင့္  ေတာေျပး ၿမိဳ႕ျပန္
ၿမိဳ႕ေျပး ေတာျပန္ ေန႔စြဲမ်ား
ဗံုခိုက်င္းမ်ား တိုက္ေလယာဥ္မ်ား
လက္နက္ႀကီးသံမ်ား ေတာေၾကာင္ လက္ခေမာင္းခတ္သံမ်ား
ႏိုင္ငံေရးဘဝအ႐ႈပ္အေထြးမ်ား
ေရာင္စံုသူပုန္မ်ား
အသံမစဲ သဗၺဳေဒၶညမ်ား
အဖြားေျပာသေလာက္
အ႐ုပ္ေသနတ္နဲ႔ေတာင္ ငါမေဆာ့ျဖစ္ေတာ့ ……

ဒီလိုလို နဲ႔  မဆလ ကုလားဖန္ထိုးလာ
ဟိုလိုလိုနဲ႔ နဝတ ဂြင္ခ်ဲ႕လာ
တစ တစ အဖြားလည္း အိုမင္းရင့္ေရာ္လာ
ငါျမင္သေလာက္ သူ မေတြ႔ရေတာ့
ငါၾကားသေလာက္ သူကိုမေျပာျဖစ္ေတာ့
သူ နည္းနည္း စိတ္ခ်မ္းသာပံုရခဲ႔တယ္
အိမ္တြင္းပုန္းေန႔စဥ္ သူၾကည့္ေနက်
တီဗီြအစီအစဥ္ ေတြအရေပါ့။

အခု စစ္တပိုင္းအစိုးရ
အဖြား အိပ္ရာဖ်ာကပ္တယ္
၃၂ ေကာ႒ာသလံုး မႈန္ဝါးရပါၿပီ
ကံေကာင္းသလိုလိုရွိသြားတဲ႔
ျပည္သူထဲက ျပည္သူတေယာက္
ေသခ်င္စိတ္တဝက္နဲ႔
ေနဖို႔ ျခစ္ျခဳပ္အားယူ
အသက္ကေလးရွည္ရွည္ တေပေပ
မိဘျပည္သူတေယာက္
အမည္ခံဘဝထက္ေကာင္းရာသုဂတိ
သူေတြ႔ရမွာ ငါယံုတယ္
 

၂၄ ေမ ၊ ၂၀၁၅

အဖြား ……………
ေဒၚေထြး  (၉၉) ႏွစ္
သူေျပာတဲ့ သမိုင္းမီးပံုႀကီးထဲ
သူ႔စကားသံ အခုရပ္စဲၿပီ
ငါ … ၃၈ ႏွစ္
ေလာင္ရင္းကြၽမ္းရင္း
က်န္ခဲ့ၿပီ ။   ။
              

ရန္လင္းေအာင္

စံပယ္ျဖဴ - ေရွ႕ေဆာင္ေကာင္းေသာ အေမ

စံပယ္ျဖဴ - ေရွ႕ေဆာင္ေကာင္းေသာ အေမ
(မုိးမခ) ေမ ၂၈၊ ၂၀၁၅

မ႐ုိးႏုိင္တဲ့ အေမ့အေၾကာင္းကို အရင္က ေရးဖူးေပမဲ့ ထပ္ေရးခ်င္ပါတယ္။ လူတိုင္းအတြက္ အေမဆိုတာ မိုးေကာင္းကင္လို၊ ျမင့္မိုရ္ေတာင္လို အံ့မခန္း ၾကီးျမတ္သူေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ မိခင္အရင္းအျခာမဟုတ္ေသာ္လည္း မိခင္ႏွင့္တူေသာ အေမမ်ားကို  ရံဖန္ရံခါ ၾကံဳရေတြ႔ရတတ္ပါတယ္။ မိခင္တေယာက္လို ၾကင္နာညွာတာ တတ္ေသာ ဆရာမမ်ား၊ အလုပ္ရွင္ အမ်ဳိးသမီးမ်ားကို အေမလို (motherly) ခ်စ္ခင္တတ္သူလို႔ တင္စားတတ္ၾကပါတယ္။ ဒီအေၾကာင္းကိုစဥ္းစားမိရင္း ေရွ႕ေဆာင္လမ္းျပ ေကာင္းေသာ ကြၽန္မရဲ႕ေမြးမိခင္အေၾကာင္းနဲ႔ ျမန္မာျပည္ရဲ႕ ဂႏၶ၀င္မိခင္အၾကာင္း ဆက္စပ္စဥ္းစားမိတာေတြကို ၀ါသနာအရ စာတပုဒ္ ခ်ေရးလိုက္ပါတယ္။

ကြၽန္မတို႔အေမက ေတာရြာက သာမန္အိမ္ရွင္မတေယာက္ျဖစ္ေပမဲ့ သားသမီးေတြကို ဆံုးမထိန္းကြပ္တဲ့ေနရာမွာ ပညာ တတ္မိန္းမေတြထက္ မညံ့ခဲ့တာကို ကြၽန္မအျမဲ ဂုဏ္ယူမိပါတယ္။ အေမက ေရွးဆန္ေသာ အဖြားရဲ႕အုပ္ထိန္းမႈေအာက္မွာ ၾကီးျပင္းခဲ့တာမို႔ အေတြးအေခၚက ေရွးဆန္တယ္။ ဘီးစပတ္နဲ႔ လည္ပင္းအလံုးကြပ္ ရင္ဖံုးအက်ႌအျမဲ၀တ္တဲ့ ကြၽန္မတို႔ အေမက ေခတ္မမွီဘူးလို႔ေတာ့ ဆိုႏုိင္ပါတယ္။ အေမ့ရဲ႕လႊမ္းမိုးမႈေၾကာင့္ ထင္ပါတယ္။ ကြၽန္မလည္း တခါတေလ အဘြားႀကီး ဆန္ဆန္ ေတြးတတ္ပါတယ္။ သိမ္းထုတ္ေသခ်ာဆိုတဲ့စကားအတိုင္း ပစၥည္းကို စနစ္တက်ကိုင္တြယ္ သိမ္းဆည္းတတ္တဲ့ အေမ့ရဲ႕အက်င့္ကို ငယ္ငယ္က မသိစိတ္ထဲကေန သင္ယူခဲ့မိတာကို ႀကီးလာမွ သတိထားမိပါတယ္။ ကိုယ္အားကိုယ္ကိုး စိတ္ရွိေအာင္ ေလ့က်င့္ေပးခဲ့တာေတြ၊ မခ်မ္းသာေပမဲ့ ေပးကမ္း ရက္ေရာတတ္ေအာင္ ေရွ႕ေဆာင္လမ္းျပခဲ့တာေတြကို ျပန္ ေတြးမိတိုင္း အေမ့ကို လြမ္းမိပါတယ္။

ကြၽန္မငယ္ငယ္က သိပ္ၿပီးလိမၼာ႐ိုက်ဳိးတဲ့ ကေလးတေယာက္ မဟုတ္ခဲ့ဘူး။ နဲနဲစြာခ်င္တယ္။ ခိုင္းရင္ မလုပ္ခ်င္ဘူး။ ေက်ာင္း စာကလြဲရင္ က်န္တာေတြလုပ္ဖို႔ သိပ္ပ်င္းပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ အေမ့ကိုေတာ့ ေၾကာက္ရပါတယ္။ သားသမီးေတြကို အလိုမလိုက္ တဲ့အေမ့ကို ႀကီးလာမွ ေက်းဇူးတင္ရမွန္းသိလာပါတယ္။ ေႏြရာသီေက်ာင္းပိတ္ရက္တခုမွာ ကြၽန္မ ေနကုန္ေနခန္း ထမင္းျပန္ မစားပဲ သူမ်ားအိမ္မွာ သြားေနၿပီးေဆာ့ကစားမိလို႔ ေကာင္းေကာင္း အရိုက္ခံရပါတယ္။ ကြၽန္မ ငယ္ငယ္ကတည္းက အမွတ္ သညာေကာင္းရွိခဲ့တယ္လို႔ ဆိုရပါမယ္။ အ႐ိုက္ခံရၿပီးတဲ့ ေနာက္ပိုင္း ကြၽန္မ ကစားခ်ိန္တန္ကစားၿပီး၊ ျပန္ခ်ိန္တန္ရင္ အိမ္ကို ျပန္ပါတယ္။

ကြၽန္မ သစ္ပင္ေပၚတက္လို႔ အ႐ိုက္ခံရတာ လည္းရွိေသးတယ္။ ရြာမွာ ေႏြရာသီဆို သစ္ပင္ေတြခုတ္လွဲၿပီး ထင္းခြဲၾကပါတယ္။ ခုခ်န္ထိ ကြၽန္မတို႔ရြာမွာ ထင္းမီးနဲ႔ ထမင္းခ်က္တုန္းပါ။ ကိုယ္ပိုင္သစ္ပင္ မရွိတဲ့သူေတြက ထင္းေခ်ာက္ကိုင္းေတြ လိုက္စုၾက ပါတယ္။ တခ်ဳိ႕က အပင္ေပၚကျပဳတ္က်တဲ့ သစ္ကိုင္းေခ်ာက္ေတြကို လိုက္ေကာက္ၿပီး စုပါတယ္။ အခ်ဳိ႕က အပင္ေပၚတက္ ၿပီး၊ သစ္ကိုင္းေခ်ာက္ေတြကို ခ်ိဳးယူၾကပါတယ္။ အတုျမင္ အတတ္သင္လို႔ ဆိုရမလား။ ကြၽန္မ ဘယ္က ဘယ္လိုစိတ္ကူး ရမွန္းမသိ အိမ္ေရွ႕က မန္က်ည္းပင္ေပၚတက္ၿပီး၊ မန္က်ည္းကိုင္း အေခ်ာက္ေတြ ေခြၽခ်၊ ထင္းေခ်ာင္းေတြ စုမိပါတယ္။ ဒါကို အေမက ခ်က္ခ်င္းျမင္ပါတယ္။ အပင္ေပၚက ျပန္ဆင္းလာဖို႔ အေမက ေအးေအးေဆးေဆးပဲေခၚပါတယ္။ တုတ္ကိုင္ၿပီးေခၚ ရင္ ေၾကာက္အားလန္႔အားနဲ႔ အပင္ေပၚက ျပဳတ္က်မွာစိုးလို႔ပါ။ အပင္ေအာက္ကို ေရာက္ေတာ့ အရိုက္ခံရပါတယ္။ အဲဒီ ေနာက္ပိုင္း ခုခ်ိန္ထိ ကြၽန္မသစ္ပင္ေပၚ မတက္ေတာ့ဘူး။

ရြာက ကြၽန္မတို႔အိမ္ေရွ႕မွာ ေမွ်ာ့ေပါတဲ့ ေခ်ာင္းဦးတိုေလးရွိပါတယ္။ ေမွ်ာ့ဆိုတဲ့သတၱ၀ါက အမ်ဳိးသမီးလမ္းေၾကာင္းထဲကို ၀င္သြားရင္ ျပန္မထြက္လာေတာ့ဘူး၊ လူကိုယ္ထဲမွာ ေသြးစုပ္ၿပီး မ်ဳိးပြားတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္မို႔ အေမက ကြၽန္မကို ေခ်ာင္းထဲဆင္းၿပီး ေရမကူးဖို႔ တားျမစ္ပါတယ္။ ကြၽန္မ ေမွ်ာ့ကို သိပ္ေၾကာက္ပါတယ္၊ အေမ့ရိုက္မွာကိုလည္း ေၾကာက္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ အေမလစ္ရင္ ကြၽန္မ ေရဆင္းကူးပါတယ္။ ေရျမင္ရင္ ကူးခ်င္တယ္၊ ေတာင္ကိုျမင္ရင္ တက္ခ်င္တယ္။ သဘာ၀ တရားကိုျမတ္ႏုိးတဲ့ ကြၽန္မရဲ႕ပင္ကိုယ္ဗီဇကို ေၾကာက္ျခင္းဆိုတဲ့အရာက မတားဆီးႏုိင္တာကို ျပန္ေတြးၾကည့္မိတိုင္း ကိုယ့္ ဘာသာ သေဘာက်မိပါတယ္။ အေမကေတာ့ သူျပင္လို႔မရတဲ့ ကြၽန္မရဲ႕ ဗီဇအခ်ဳိ႕ကို လက္ေလွ်ာ့ ထားရပါတယ္။

ေလာကကို အေကာင္းျမင္ ၾကည့္မယ္ဆိုရင္ေတာ့ ေက်းလက္ေတာရြာမွာ ၾကီးျပင္းခဲ့ၿပီး၊ သာမန္ေတာင္သူလယ္သမား သား သမီးျဖစ္ခဲ့ရတာ ဘ၀အေၾကာင္း လက္ေတြ႔သိခြင့္ရတယ္လို႔ ဆိုရပါမယ္။ အထူးသျဖင့္ ပင္းပန္းဆင္းရဲဒဏ္ကို ၾကံ႕ၾကံ႕ခံ ႏုိင္ခဲ့ၾကတဲ့ အေဖနဲ႔ အေမရဲ႕ သားသမီးျဖစ္ရတာ တသက္စာ ဘ၀သင္ခန္းစာေတြ ရပါတယ္။ အေဖနဲ႔ အေမေၾကာင့္ ကြၽန္မ တို႔ ေမာင္ႏွမေတြ မခ်မ္းသာေသာ္လည္း ကိုယ့္အားကိုယ္ကိုး ရပ္တည္ႏုိင္ၾကပါတယ္။ အေမက ကြၽန္မတို႔မိသားစု တခုလံုးကို လႊမ္းမိုးခ်ဳပ္ကိုင္ ခဲ့သူပါ။ ငယ္ငယ္က ကြၽန္မ သတိမထားမိတဲ့ အေမ့ရဲ႕ အရည္အခ်င္းေတြကို အေမမရွိေတာ့တဲ့ ေနာက္ပိုင္းမွ တန္ဖိုးသိခဲ့ပါတယ္။ အေမ့အရိပ္၊ အေမ့ရဲ႕အမူအက်င့္ေတြက ကြၽန္မဘ၀တခုလံုးကို လြမ္းမိုးထားပါတယ္။ ကြၽန္မ အေဖ့လို အားနာတတ္ေပမဲ့၊ မတရားဘူးထင္ရင္ တုန္႔ျပန္ခ်င္တဲ့ အေမ့လိုစိတ္ဓာတ္က ပိုအားသန္ပါတယ္။

မိဘေတြ စီးပြားေရးမေျပလည္တဲ့ၾကားက ပညာသင္ခဲ့ရလို႔ ပညာတတ္ အသိုင္းအ၀ိုင္းနဲ႔ ထိေတြ႔ခြင့္ရခဲ့တယ္။ အေဖနဲ႔ အေမ မရွိေတာ့တဲ့ေနာက္ပိုင္း ကြၽန္မဘ၀ကို ကိုယ္တိုင္ပဲ့ကိုင္ၿပီး၊ မယိုင္လဲေအာင္ ထိန္းေက်ာင္းတတ္ခဲ့ပါတယ္။ မိတ္ေဆြ သူငယ္ ခ်င္းေကာင္းေတြ၊ မိခင္လိုခ်စ္ခင္တတ္သူေတြနဲ႔ ေတြၾကံဳခဲ့ရလို႔ ဘ၀ခရီးအေကြ႔အေကာက္ေတြကို ေက်ာ္လြန္ျဖတ္သန္းႏုိင္ခဲ့ ပါတယ္။ စာဖတ္ျခင္းကို ၀ါသနာပါခဲ့လို႔ ေလာကစာေပ ဓမၼစာေပေတြကို လက္လွမ္းမွီသေလာက္ ဖတ္႐ႈေလ့လာျဖစ္ခဲ့တယ္။ လူ႕သက္တမ္း တ၀က္ေလာက္ကို ျဖတ္သန္းၿပီးခဲ့ျပီမို႔ ေလာကသဘာ၀၊ ဓမၼနဲ႔အဓမၼေတြကို ကြဲကြဲျပားျပား ျမင္တတ္ပါတယ္။ လူ႔ပတ္၀န္းက်င္အေပၚ အမႈမဲ့အမွတ္မဲ့ မေနတတ္တဲ့ ကြၽန္မ လူ႔အဖြဲ႔အစည္းမွာ လြဲေခ်ာ္ေနတဲ့အရာေတြကို အမ်ားနည္းတူျမင္ ပါတယ္။

ကဗ်ာဆရာေတြက ေလာကႀကီး လြဲေခ်ာ္တိမ္းေစာင္းေနတာေတြကို ကဗ်ာနဲ႔ ျပန္တည့္မတ္ႏုိင္ေအာင္ ႀကိဳးစားၾကတယ္။ အမွန္တရား ျမတ္ႏုိးတဲ့ စာေရးဆရာေတြက စာေတြေရးၿပီး အမွန္တရားကို ျမင္ေအာင္ျပတယ္။ ၀ါဒျဖန္႔ခ်ီေရးသမားေတြက ၀ါဒမႈိင္းေတြ တိုက္တယ္။ ဒီလို လူမ်ဳိးစံုၾကားမွာ အရွိကို အရွိတိုင္း ျမင္ပါတယ္ဆိုတဲ့ ကြၽန္မတို႔ရဲ႕ လူထုေခါင္းေဆာင္က အမွန္ တရားဘက္က ေျဖာင့္ေျဖာင့္ၾကီးရပ္တယ္။ လူထုေခါင္းေဆာင္ကို အမ်ားက အေမလို႔ေခၚၾကေတာ့ ကြၽန္မက သူမ်ားေယာင္ တိုင္း လိုက္မေယာင္ခ်င္ဘူး။ ဒါေၾကာင့္ သူေျပာတဲ့စကားေတြကို နားေထာင္ၾကည့္တယ္။ ေလာကသဘာ၀ကို အရွိအတိုင္း ျမင္ႏုိင္သူမို႔ အေမစုေျပာတဲ့စကားေတြဟာ ဓမၼလမ္းေၾကာင္းေပၚမွာရွိေနပါတယ္။ ေမတၱာစိတ္ၾကီးမားတဲ့ သူမရဲ႕မ်က္ႏွာကို ၾကည့္လိုက္တိုင္း မိခင္တဦးလို ရင္ထဲက လႈိက္လႈိက္လွဲလွဲ ေလးစားၾကည္ညိဳစိတ္ ခ်စ္ခင္စိတ္ ျဖစ္မိပါတယ္။

ကြၽန္မဘ၀မွာ ေမြးမိခင္ရဲ႕ေမတၱာကို အျပည့္အ၀ရခဲ့တယ္။ မိခင္ကဲ့သို႔ ခ်စ္ခင္တတ္ေသာ ဆရာသမားမ်ားရဲ႕ ေမတၱာေတြကို လည္း ခံယူခဲ့ဖူးတယ္။ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာေတြအားလံုးထဲမွာ ျပည္သူေတြကိုခ်စ္တဲ့ အေမစုရဲ႕ ေမတၱာကေတာ့ ၾကီးမား က်ယ္ ျပန္႔တယ္။ ထူးျခား ခန္႔ျငား ပါတယ္။ အေမစုက ျမန္မာျပည္ရဲ႕ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္။ ဆင္းရဲဒုကၡတြင္းက ရုန္းထြက္ဖို႔ ႀကိဳးစားေန သူေတြ၊ တရားမွ်တ လြတ္လပ္ခြင့္နဲ႔ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကို ဆာေလာင္ေနၾကသူေတြအတြက္ အေမစုက ေကာင္းကင္ေမေမ။ အေမစုအေပၚ ျပည္သူေတြရဲ႕ ေလးစားၾကည္ညိဳမ်ဳိးကို အာဏာန႔ဲအႏုိင္က်င့္ၿပီး အတင္းအၾကပ္ေလးစားခိုင္းလို႔ မရႏုိင္တာ တကယ့္အမွန္တရားပါ။ ျပည္သူခ်စ္တဲ့ အေမစုကို ကြၽန္မလည္း ခ်စ္ခင္စိတ္ျဖစ္မိတာ ေမတၱာေရာင္ျပန္ဟပ္ျခင္း၊ သက္ ေရာက္မႈတိုင္းအေပၚ တန္ျပန္သက္ေရာက္ျခင္း နိယာမေၾကာင့္ပါ။

ကြၽန္မရဲ႕ ေမြးမိခင္နဲ႔ အေမစု၊ မတူညီတဲ့ လူႏွစ္ေယာက္ကို ကြၽန္မ ႏႈိင္းယွဥ္ၾကည့္မိပါတယ္။ ကြၽန္မတို႔ အေမက ပညာအရည္ အခ်င္း (၇) တန္း၊ လယ္သမားဇနီးတေယာက္ပါ။ အေမစုက ေအာက္စဖို႔တကၠသိုလ္ဆင္း ပညာရွင္ မိုက္ကယ္အဲရစ္ရဲ႕ ဇနီး။ အေမ့ရဲ႕ဖခင္ ကြၽန္မတို႔ အဖိုးက ငယ္ငယ္က ဘုုန္းၾကီးေက်ာင္းသား၊ အိမ္ေထာင္က်ေတာ့ လယ္ယာအလုပ္ အင္းအလုပ္နဲ႔ အသက္ေမြးတဲ့ အညတရ လယ္သမား အင္းသမား။ အေမစုရဲ႕ ဖခင္က ျမန္မာျပည္ရဲ႕လြတ္လပ္ေရးဖခင္ အာဇာနည္။ ဘ၀ေပး အေျခအေန မတူညီၾကတဲ့မိခင္ႏွစ္ဦးမွာ တူညီတဲ့အရည္အခ်င္းေတြကို ကြၽန္မ ရွာၾကည့္မိပါတယ္။ ေရွ႕ေဆာင္လမ္းျပ ေကာင္းျခင္း၊ ဘိုးဘြားအေမြျဖစ္တဲ့ ႐ုိးသားျခင္း ဂုဏ္ပုဒ္ကိုေစာင့္ထိန္း လက္ဆင့္ကမ္းျခင္း စတဲ့ မိခင္ေကာင္းတို႔ ရွိအပ္ေသာ ဂုဏ္အရည္အခ်င္းေတြကို ေတြ႔ရပါတယ္။ အေမရင္းက ကြၽန္မတို႔ ေမာင္ႏွမေတြအတြက္ ပဲ႔ကိုင္ရွင္။ အေမစုက ျမန္မာျပည္ရဲ႕ ပဲ့ကိုင္ရွင္။

ေခါင္းေဆာင္ေကာင္း ပီသတဲ့ အေမစုက ဆင္ျခင္တုန္တရား အျပည့္နဲ႔ ခရီးၾကမ္းကို ေျဖာင့္ေျဖာင့္သြားတယ္။ ေလာကဓံ လွိဳင္းလံုးေတြကို ၾကံ႕ၾကံ႕ခံ ရင္ဆိုင္တယ္။ စြန္႔လြတ္အနစ္နာခံတယ္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းနဲ႔ ေဒၚခင္ၾကည္တို႔ရဲ႕ သမီးပီသစြာ ႐ုိးသားေျဖာင့္မတ္တယ္။ မွန္ေသာစကားကို ေျပာတယ္။ သီလရွိတယ္။ တိုင္းျပည္အေပၚ ေစတနာမွန္တယ္။ ျပည္သူေတြကို ခ်စ္တယ္။ လူကို လူလို တန္ဖိုးထားတယ္။ ဒီဂုဏ္ပုဒ္ေတြေၾကာင့္ လူေတြက အေမစုကို ခ်စ္ခင္ေလးစားၾကတယ္။ လူထု ေလးစား ေထာက္ခံမႈအားေကာင္းတာကို အာဏာ႐ူးေတြက ေသြးကြဲေအာင္လုပ္တယ္။ မသိနားမလည္သူေတြ အေမစု အေပၚ အၾကည္ညိဳပ်က္ၾကတယ္။ ဒါေတြ ၂၀၁၀-၂၀၁၅ မွာ ျဖစ္ခဲ့တဲ့ သမိုင္းအမွန္။ တခ်ဳိ႕လူေတြ အေမစုအေပၚ အၾကည္ ညိဳပ်က္သြားေပမဲ့ သူ႔မွာရွိတဲ့ ၾကည္ညိဳေလးစားစရာဂုဏ္ပုဒ္ေတြ ပ်က္မသြားတာကလည္း တကယ့္အျဖစ္မွန္။ အေမစုေရး ခဲ့တဲ့ သမိုင္းက ေက်ာက္ထက္အကၡရာတင္တာထက္ ပိုခိုင္ျမဲပါတယ္။

မိခင္ဆိုတာ သားသမီးေတြ ေကာင္းစားေရးကို ေရွး႐ႈၿပီး၊ ေကာင္းေသာလမ္းကို ညႊန္ျပၾကပါတယ္။ ျပည္သူေတြကို ခ်စ္တဲ့ အေမစုကလည္း ျပည္သူေတြ မွန္ကန္ေသာလမ္းေၾကာင္းေပၚမွာ ရပ္တည္ႏုိင္ေအာင္ အျမဲလမ္းညႊန္ျပပါတယ္။ ကြၽန္မတို႔ အားလံုး မွန္ကန္ေသာ လမ္းေၾကာင္းေပၚမွာ ညီညီညာညာ လက္တြဲသြားၾကရင္ တိုင္းျပည္အနာဂတ္ကို ျပန္ၿပီးအဖတ္ဆယ္ႏုိင္ ပါတယ္။ ခုေတာ့ ထင္းအစည္းကေျပ၊ ငါနဲ႔မတူ ရန္သူျဖစ္။ ပ်က္ႏွာေျပာင္တဲ့ အာဏာ႐ူးေတြ ခ်ယ္လွယ္သမွ်ကို ေစာင့္ ၾကည့္ေနရတာ စိတ္ေမာရ အကုသိုလ္စိတ္ေတြ ပြားမ်ားေနရပါတယ္။ တခါတေလ တိုင္းျပည္ အေၾကာင္း မစဥ္းစားပဲ ေအးရာေအးေၾကာင္း ေနခ်င္စိတ္ ျဖစ္မိေပမဲ့ ေနလို႔မရပါ။ အေမရင္းက ကြၽန္မဘ၀တခုလံုးကို လႊမ္းမိုးထားသလို၊ အေမစုက ကြၽန္မစိတ္ကို အတိုင္းအတာတခုေလာက္ လႊမ္းမိုးထားပါတယ္။ အေမစုအတြက္ အသက္ကိုေပးရဲတယ္ဆိုတဲ့အထိ မဟုတ္ ေပမဲ့၊ အေမစုရဲ႕ ၾကိဳးပမ္းအားထုတ္မႈေတြကို ကူညီအားျဖည့္ေပးႏုိင္ခ်င္ပါတယ္။

မနက္ျဖန္ဘာျဖစ္မလဲဆိုတာ ကြၽန္မတို႔ မသိႏုိင္သလို၊ ၂၀၁၅ အကုန္မွာ တိုင္းျပည္ဘာျဖစ္မလဲဆိုတာ ဘယ္သူမွ အတိ အက် မေျပာႏုိင္ပါ။ ေသခ်ာတာတခုက အေမစုသည္ တိုင္းျပည္ရဲ႕ကံၾကမၼာကို ေကာင္းေစခ်င္ခဲ့တယ္။ မိဘေတြက သား သမီးေတြအားလံုး စည္းလံုးခ်စ္ခင္ၾကၿပီး ေကာင္းစားေစခ်င္သလိုမ်ဳိး။ ေကာင္းေစခ်င္လို႔ ညႊန္ျပတာကို လိုက္နာေဆာင္ရြက္မွ ေကာင္းလာႏုိင္မွာ။ ဒါေပမဲ့လည္း အမွန္ကို မျမင္တတ္တဲ့လူေတြ အားေကာင္းေနသေရြ႕ တိုင္းျပည္ရဲ႕ အနာဂတ္က ရင္ေလးစရာ။ ကမၻာ့အလယ္မွာ ကြၽန္မတို႔ ျမန္မာေတြ မ်က္ႏွာငယ္ ရတဲ့ဘ၀က လြတ္ဖို႔လမ္းရွိေပမဲ့ လမ္းမပြင့္ေသးပါ။ အမွန္ တရားကိုျမတ္ႏုိးတဲ့ ျပည္သူေတြရဲ႕ တြန္းကန္အားေၾကာင့္ ဒီလမ္းပြင့္ပါေစ၊ ေရွ႕ေဆာင္ေကာင္းတဲ့ အေမစု က်န္းမာပါေစလို႔သာ ဆုေတာင္းမိပါတယ္။။

စံပယ္ျဖဴ
၂၅.၀၅.၂၀၁၅။

ဇင္လင္း - အစိုးရ ဘတ္ဂ်က္လိုေငြျပတိုင္း ျပည္သူတို႔အေပၚ အခြန္တိုးေကာက္သင့္သလား?

ဇင္လင္း - အစိုးရ ဘတ္ဂ်က္လိုေငြျပတိုင္း ျပည္သူတို႔အေပၚ အခြန္တိုးေကာက္သင့္သလား?
(မိုးမခ) ေမ ၂၈၊ ၂၀၁၅

ႏိုင္ငံတႏိုင္ငံဟာ ဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္ေနသလား၊ ဆုတ္ယုတ္က်ဆင္းေနသလားဆိုတာကို သိရွိလိုတဲ့အခါ အဲဒီႏိုင္ငံရဲ႕ ရသုံးမွန္း ေျခ ေငြစာရင္း (ဘတ္ဂ်က္) ကို မၾကည့္မျဖစ္ ၾကည့္ရပါတယ္။ ေယဘုယ်အားျဖင့္ ဘတ္ဂ်က္သံုးမ်ဳိးရွိပါတယ္။ ပိုေငြဘတ္ဂ်က္၊ လိုေငြဘတ္ဂ်က္နဲ႔ ဘက္ညီ ဘတ္ဂ်က္ စသျဖင့္ ျဖစ္တယ္။ လက္ရွိအစိုးရက လိုေငြ ဘတ္ဂ်က္ပံုစံနဲ႔ အၿမဲသြားေနတာ ေတြ႕ ရတယ္။ ဘတ္ဂ်က္လိုေငြျပမႈဟာ ၿပီးခဲ့သည့္ ၃ ႏွစ္တာကာလအတြင္း က်ပ္ဘီလီယံ ၇၂၀ဝ ေက်ာ္ရွိတယ္လုိ႔ စီးပြားေရး ပညာရွင္မ်ားက ေျပာၾကပါတယ္။ အဲဒီကိန္းဂဏန္းဟာ မ်ားျပားတဲ့ပမာဏျဖစ္တာေၾကာင့္ အဲဒီေငြပမာဏ ျပည္သူလူထု အတြင္း လည္ပတ္သံုးစြဲ စီးဆင္းသြားခဲ့ရင္၊ ေငြေၾကးေဖာင္းပြမႈ ျဖစ္ေပၚမယ္လုိ႔ စီးပြားေရးပညာရွင္ေတြက သုံးသပ္ပါတယ္။ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ ေငြေဖာင္းပြမႈႏႈန္းက ၇ ဒသမ ၃ ရာခိုင္ႏႈန္းရွိေနေၾကာင္း၊ ကမၻာ့ဘဏ္ရဲ႕ ျမန္မာ့စီးပြားေရး ေစာင့္ၾကည့္ေရး အစီရင္ခံစာမွာ ေဖၚျပပါရွိခဲ့ပါတယ္။

ဒါေၾကာင့္ ႏိုင္ငံရဲ႕ဘတ္ဂ်က္ေငြစာရင္းကိစၥဟာ အလြန္အေရးႀကီးၿပီး ႏိုင္ငံသားတိုင္းနဲ႔လည္း သက္ဆိုင္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ အာဏာရွင္အစိုးရအဆက္ဆက္က ရသုံးမွန္းေျခ ေငြစာရင္း (သိုမဟုတ္) ႏိုင္ငံေတာ္ဘတ္ဂ်က္ဆိုတာ အုပ္ခ်ဳပ္သူ အစိုးရမင္းမ်ားနဲ႔သာဆိုင္ျပီး သာမန္ျပည္သူတုိ႔နဲ႔ ဘာမွမပတ္သက္သေယာင္ျဖစ္ေအာင္ လုပ္ထားခဲ့ပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ အစိုးရတိုင္းရဲ႕တာ၀န္ဟာ လူထုကေပးေဆာင္တဲ့အခြန္ေငြကိုသုံးစြဲျပီး ႏိုင္ငံနဲ႔လူထု ဖြံ႕ျဖိဳးတိုးတက္ေစဖို႔ အတြက္ တာ၀န္ထမ္းရြက္ရတာျဖစ္တယ္။ လူထုရဲ႕ ပညာေရး က်န္းမာေရး လူေနမႈဘ၀ ျမင့္မားတိုးတက္ေစေရးအတြက္ ဘတ္ဂ်က္ကို စနစ္တက် စီမံေရးဆြဲသုံးစြဲရျခင္းဟာ အစိုးရတာ၀န္ပဲ။ အစိုးရရဲ႕ ဘတ္ဂ်က္စီမံခန္႕ခြဲပုံ ညံ့ဖ်င္းရင္ ကုန္ေစ်းႏႈန္း တက္မယ္။ ကုန္ထုတ္လုပ္မႈက်ဆင္းမယ္။ အလုပ္လက္မဲ့ျပႆနာေပၚမယ္။ ျပည္ပအေႂကြး ထူေပ်ာလာမယ္။ ေငြေၾကးေဖါင္း ပြမယ္။ အလုပ္သမား လယ္သမားေတြ ဆင္းရဲမြဲေတမယ္။ ႏိုင္ငံရဲ႕လူသားအရင္းအျမစ္ေတြ တျခားႏိုင္ငံေတြဆီ ေရႊ႕ေျပာင္း ေရာက္ရွိသြားမယ္။ ဒုစရိုက္မႈေတြလည္း စံခ်ိန္တင္ မ်ားျပားလာမယ္။ အက်ဳိးဆက္က ႏိုင္ငံေရးမတည္မၿငိမ္ျဖစ္မယ္။

ဒါေၾကာင့္ ဘတ္ဂ်က္အေရးကိစၥဟာ အာဏာရပါတီတရပ္ အာဏာရအစိုးတရပ္က ငါႀကိဳက္တာ ငါလုပ္မယ္ဆိုတာမ်ဳိး မလုပ္သင့္ပါ။ ဘတ္ဂ်က္ ဘ႑ာေငြမ်ားဟာ ျပည္သူလူထုထံကေကာက္ယူထားတဲ့ အခြန္ေငြအရပ္ရပ္က လာတာျဖစ္လုိ႔သုံးစြဲ တဲ့အခါ ျပည္သူ႔ကိုယ္စားလွယ္မ်ားနဲ႔ေတာ့ အနိမ့္ဆုံး အေက်အလည္ညွႇႏိႈင္းဖို႔ လိုပါတယ္။ လမ္းေဖါက္ဖို႔၊ တံတားေဆာက္ဖုိ႔၊ ေက်ာင္းေဆာက္ဖုိ႔၊ ဆည္ေဆာက္ဖုိ႔ စသျဖင့္ ခ်ေပးလိုက္တဲ့ ဘတ္ဂ်က္ရံပုံေငြဟာ အမွန္တကယ္ ရည္မွန္းခ်က္ ေပါက္ ေျမာက္ေအာင္ အသုံးျပဳရဲ႕လားဆိုတာ ေသခ်ာဖုိ႔လိုပါတယ္။ ဒီတာ၀န္ကို ျပည္သူ႕လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္မ်ားကိုျဖစ္ေစ၊ အစိုးရမဟုတ္တဲ့ လူထုလူတန္းစား အဖြဲ႕အစည္းမ်ားကို ျဖစ္ေစ၊ မီဒီယာကိုျဖစ္ေစ ဆက္လက္ေစာင့္ၾကည့္ခြင့္ေပးဖုိ႔ လိုပါ တယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒီလိုေစာင့္ၾကည့္ခြင့္ကို လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္မ်ားကိုေတာင္ ခြင့္မျပဳဘူးလုိ႔ လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ တဦးကေျပာပါတယ္။ ဒါဟာ မျဖစ္သင့္တဲ့ကိစၥပါပဲ။ ကိုယ္က်င့္တရားပ်က္ျပားေစဖုိ႔ (Corruption) အားေပးရာ ေရာက္ပါ တယ္။ တကယ္ေတာ့ ဘတ္ဂ်က္ေရးရာကိစၥေတြမွာ ျပည္သူလူထု စိတ္ပါ၀င္စားစြာပါ၀င္လာေအာင္ အစိုးရက ပညာေပးသင့္ ပါတယ္။ လူထုရဲ႕အသံနဲ႔ ထင္ျမင္ယူဆခ်က္ေတြကို အစိုးရက နားေထာင္ဖုိ႔လိုပါတယ္။

၂၀၁၅ ေမလ၂၄ ရက္၊ တနဂၤေႏြေန႔က ၀မ္းသာစရာ ဘတ္ဂ်က္ေဆြးေႏြး၀ိုင္း တခုက်င္းပတာေတြ႕ရပါတယ္။ အမ်ဳိးသား စီးပြားေရးႏွင့္ လူမႈေရးဆိုင္ရာ အၾကံေပးအဖြဲ႕ (National Economic and Social Advisory Council - NESAC) ၊ ျမန္မာႏိုင္ငံ ကုန္သည္စက္မႈအသင္းခ်ဳပ္ (UMFCCI) ႏွင့္ ActionAid Myanmar တို႔ ပူးေပါင္းစီစဥ္ၾကတဲ့ ျမန္မာႏိုင္ငံ ရသံုးဘတ္ဂ်က္ စားပြဲ၀ိုင္း ေဆြးေႏြးပြဲ UMFCCI ခမ္းမမွာ က်င္းပခဲ့ပါတယ္။ ေဆြးေႏြးပြဲမွာ စီးပြားေရးပညာရွင္ေတြ၊ ႏုိင္ငံေရးပါတီ ကိုယ္စား လွယ္ေတြ၊ လႊတ္ေတာ္အမတ္ေတြ၊ အရပ္ဘက္အဖြဲ႕ အစည္းမ်ားနဲ႔ သတင္းမီဒီယာက ပုဂၢိဳလ္ေတြ ပါဝင္ေဆြးေႏြးခဲ့ၾကပါတယ္။ စာေရးသူလည္း ေလ့လာသူအျဖစ္ တက္ေရာက္ခဲ့ပါတယ္။

Post Budget Consultation on Myanmar 2015 - 2016 လုိ႔ေခါင္းစဥ္တင္ထားတဲ့ ေဆြးေႏြးပြဲမွာ  လူသားအရင္းအျမစ္ ဖြံ႔ၿဖိဳးေရး ေက်ာင္းရဲ႕ သင္တန္းမွဴးခ်ဳပ္ ဦးေဇာ္ေဖဝင္း၊ အသံုးခ်ေဘာဂေဗဒ ပညာရွင္ ဦးေစာႏုိင္၊ အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႕ခ်ဳပ္ ျပည္ေထာင္စု လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္မ်ားျဖစ္ၾကတဲ့ ေဒၚခင္စန္းလိႈင္နဲ႔ ေဒၚစႏၵာမင္း၊ စီးပြားေရးပညာရွင္ ဦးမင္းခင္၊ ရန္ ကုန္တုိင္းေဒသႀကီး လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ ေဒၚညိဳညိဳသင္း၊ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ ေငြေၾကးပူးေပါင္းေကာ္မတီ အတြင္းေရး မွဴး ဦးေမာင္တိုး၊ နယ္စပ္ကုန္သြယ္ေရးဌာန အၿငိမ္းစား ညႊန္ၾကားေရးမွဴး ဦးျမင့္ေအာင္၊ အမ်ဳိးသားစီးပြားေရး ႏွင့္ လူမႈေရး အႀကံေပးေကာင္စီ (NESAC) ဒါ႐ိုက္တာ ဦးဇီဝႏိုင္တို႔က တက္ေရာက္ေဆြးေႏြးခဲ့ၾကတာ ေမးခြန္းေတြကို ေျဖၾကားခဲ့ၾကတာ ေတြ႕ရပါတယ္။ မဇၩိမမီဒီယာ အယ္ဒီတာခ်ဳပ္ ဦးစိုးျမင့္က အခမ္းအနားမႉးအျဖစ္ ေဆာင္ရြက္ခဲ့ပါတယ္။

တကယ္ေတာ့ ႏိုင္ငံတခုရဲ႕ ဘတ္ဂ်က္ေငြစာရင္းဆိုတာ ႏိုင္ငံရဲ႕အခြန္ေငြအရပ္ရပ္ကို စီမံခန္႕ခြဲ သုံးစြဲရတာျဖစ္လို႔၊ အစိုးရ အေနနဲ႔ ပြင့္လင္းျမင္သာမႈရွိရွိ၊ တာ၀န္ခံမႈအျပည့္နဲ႔၊ တိုင္းျပည္နဲ႔လူထုအက်ိဳးကို ေရွးရႈ ေရးဆြဲရမွာျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ျမန္မာျပည္သူလူထုဟာ စစ္အာဏာရွင္ အစိုးရအဆက္ဆက္မွာ တိုင္းျပည္ရဲ႕ဘတ္ဂ်က္ေငြစာရင္းကို ဘယ္လိုေရးဆြဲျပီး ဘယ္သူေတြက ဘယ္လို သုံးစြဲခဲ့ ၾကမွန္း လုံးလုံးမသိခဲ့ၾကပါ။  အခု ဦးသိန္းစိန္ အစိုးရ စီမံခန္႕ခြဲတဲ့ ဘတ္ဂ်က္ေငြစာရင္းကိုလည္း လူထုက ဘာမွ် ဂဃနဏ သိခြင့္မရၾကပါဘူး။ သန္းငါးဆယ္ေက်ာ္ ျပည္သူတဦးခ်င္းစီမွာ အေႂကြး ၅ သိန္းေက်ာ္စီ္ တင္ရွိ ေနတယ္လို႔ပဲ သတင္းေတြအရ ၾကားသိေနရပါတယ္။ အခု ျမန္မာႏုိင္ငံရဲ႕ ၂၀၁၅-၁၆ ဘ႑ာႏွစ္ ႏုိင္ငံေတာ္ ရသံုးမွန္းေျခ ေငြစာရင္း (ဘတ္ဂ်က္)ဆိုင္ရာ စားပြဲ၀ိုင္းေဆြးေႏြးပြဲက်မွ သိလိုက္ရတာက သမၼတဦးသိန္းစိန္ရဲ႕ ၄ ႏွစ္တာ အုပ္ခ်ဳပ္မႈကာလ အတြင္း ဘတ္ဂ်က္လိုေငြျပမႈ က်ပ္ဘီလီယံ တေသာင္းေက်ာ္အထိ ျမင့္တက္လာတယ္ ဆိုျခင္းပါပဲ။ ဒါဟာ အစိုးရအေနနဲ႔ လူထုပုခုန္းေပၚ အလြန္ႀကီးေလးတဲ့ ၀န္ထုပ္၀န္ပိုးကို မညႇာမတာ တင္ေပးလိုက္တဲ့သေဘာပါပဲ။

ေဆြးေႏြးပြဲမွာ စီးပြားေရးပညာရွင္ ဦးေဇာ္ေဖ၀င္းက “ဒီအစိုးရရဲ့ ၄ ႏွစ္တာမွာ ဘတ္ဂ်က္လိုေငြ က်ပ္ဘီလီယံ တေသာင္းဆို ေတာ့ တိုင္းျပည္စီးပြားေရး အေျခအေနနဲ႔ၾကည့္ရင္ အေတာ္ကိုစိုးရိမ္စရာပါ။ ကုန္သြယ္မႈလည္း အရမ္းႀကီးရွိေသးတာ မဟုတ္ဘူး၊ အခြန္ကလည္း အရမ္းႀကီးမရေသးဘူး” လုိ႔ ေ၀ဖန္တာေတြ႕ရပါတယ္။ အရပ္သားအစိုးရ ေလးႏွစ္တာဘတ္ဂ်က္ ေရးဆြဲခ်မွတ္သုံးစြဲပုံဟာ  လိုေငြျပဘတ္ဂ်က္ေတြျဖစ္ေနတာေၾကာင့္ ေနာင္အနာဂတ္အစိုးရေတြအတြက္ ၀န္ထုတ္၀န္ပိုး ျဖစ္ လာႏိုင္တယ္လုိ႔ ဦးေဇာ္ေဖ၀င္းက သုံးသပ္ျပပါတယ္။ ဒီအေျခအေနက ဘာကိုျပသေနသလဲဆိုရင္ လက္ရွိအစိုးရ သက္တမ္း တေလွ်ာက္လုံးမွာ ရရွိေငြထက္ သုံးစြဲေငြက အလြန္အကြၽံ ပိုမိုမ်ားျပားေနတယ္ဆိုတာ သက္ေသျပေနပါတယ္။ ဒီလိုျဖစ္ရတာ ကလည္း ျပည္သူ႔ဘ႑ာေငြကို ခန္႔ခြဲသုံးစြဲရာမွာ ျပည္သူေတြ ပါ၀င္ေစာင့္ၾကည့္ခြင့္မရေအာင္ ကန္႔သတ္ထားတဲ့အတြက္ ေၾကာင့္ပါပဲ။ လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ေတြသည္ပင္လွ်င္ လႊတ္ေတာ္က်င္းပစဥ္ကာလအတြင္းမွာသာ ေ၀ဖန္ေထာက္ျပခြင့္ ရတယ္လို႔ဆိုပါတယ္။ ေ၀ဖန္သုံးသပ္ဖုိ႔ လုံေလာက္တဲ့ အခ်ိန္မေပးတဲ့သေဘာပါပဲ။ တနည္းအားျဖင့္ ပြင့္လင္းျမင္သာမႈ၊ တာ ၀န္ယူမႈ၊ တာ၀န္ခံမႈမလုပ္လိုတဲ့သေဘာျဖစ္ပါတယ္။

ရသံုးဘတ္ဂ်က္ စားပြဲ၀ိုင္းေဆြးေႏြးပြဲမွာ ျပည္ေထာင္စုလႊတ္ေတာ္ ေငြစာရင္းပူးေပါင္းေကာ္မတီ အတြင္းေရးမွဴး ဦးေမာင္ တိုးက “၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒမွာ ဘတ္ဂ်က္ေကာ္မတီဆိုၿပီး သီးျခားဖြဲ႔စည္းႏိုင္တာမရွိတဲ့အတြက္ လႊတ္ေတာ္က ဘတ္ဂ်က္စိစစ္မႈ အျပည့္အ၀မလုပ္ႏိုင္တာ ေတြ႕ရွိပါတယ္။ အရင္ထက္စာရင္ေတာ့ ပြင္လင္းျမင့္သာမႈပိုတိုးလာတယ္ဆိုေပမယ့္ အားရတဲ့အေျခအေနေတာ့ မရွိေသးပါဘူး” လို႔ ဆိုပါတယ္။

ဘတ္ဂ်က္ကိစၥက ႏိုင္ငံ့အေရးအရာအရပ္ရပ္ရဲ႕ ဆုံခ်က္ျဖစ္ေနတာကိုလည္း သတိျပဳသင့္ပါတယ္။ လက္ရွိ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ ဥပမာ တခ်ိဳ႕ကို ၾကည့္ပါ။ အစိုးရနဲ႔ တပ္မေတာ္တုိ႔ရဲ႕သေဘာထားေတြ ဟန္ခ်က္မညီမႈေၾကာင့္၊ ျပည္တြင္းျငိမ္းခ်မ္းေရးဟာ အခုထိ မေရရာ မေသခ် ျဖစ္ေနပါတယ္။ ဒီေတာ့ ကာကြယ္ေရးစရိတ္က ဘတ္ဂ်က္မွာ အျမင့္ဆုံးျဖစ္လာတယ္။ GDP ရဲ႕ ေလးပုံတပုံေလာက္ျဖစ္လာတယ္။ ဒီေတာ့ လူထုအတြက္ ၀န္ထုပ္၀န္ပိုးျဖစ္လာတယ္။ တဖက္မွာ ပညာေရး က်န္းမာေရး အသုံးစရိတ္ကို တိုးမေပးႏိုင္ျဖစ္ရတယ္။ အေျမာ္အျမင္ရွိတဲ့ အစိုးရတိုင္းဟာ ပညာေရးနဲ႔က်န္းမာေရးကို ျမႇင့္တင္ျပီး ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံမႈလုပ္ၾကတယ္။ တိုင္းျပည္မွာ က်န္းမာသန္စြမ္းၿပီး ဉာဏ္ရည္ျမင့္တဲ့ လူသားအရင္းအျမစ္ေတြရရွိဖုိ႔အတြက္ ပညာေရးနဲ႔ က်န္းမာေရးအသုံးစရိတ္ကို ဘတ္ဂ်က္မွာ အလုံအေလာက္သတ္မွတ္ေပးဖုိ႔လိုပါတယ္။ ဒီကိစၥဟာ ႏိုင္ငံနဲ႔ျပည္ သူရဲ႕ အနာဂတ္ေကာင္းဖုိ႔ မလုပ္မျဖစ္ လုပ္ရမယ့္အလုပ္လည္းျဖစ္ပါတယ္။

အစိုးရဘတ္ဂ်က္ေရးဆြဲမႈ မွ်တျခင္း မမွ်တျခင္း ေကာင္းျခင္း ဆိုးျခင္းတုိ႔ရဲ႕သက္ေရာက္မႈဟာ ျပည္သူလူထုနဲ႔ႏိုင္ငံရဲ႕ ကံၾကမၼာ အေကာင္းအဆိုးကို ဖန္တီးပါတယ္။ ဘတ္ဂ်က္မွာ ကာကြယ္ေရးစရိတ္ ျမင့္ေနသမွ် ျပည္သူလူထု ဆင္းရဲဖုိ႔ပါပဲ။ ဒါထက္ဆိုးတာက ဘတ္ဂ်က္ေငြေၾကးေတြကို ၀န္ႀကီးဌာနေတြအေတာ္မ်ားမ်ားမွာ အလြဲသုံးစားမႈေတြ ရွိေနျခင္းပါပဲ။ ဒီလို ေငြေၾကးယိုဖိတ္ေနတဲ့ အမႈအခင္းေတြကို အစိုးရက ျမန္ျမန္ဆန္ဆန္အေရးယူဖုိ႔ လက္တြန္႔ေနျခင္းဟာလည္း လက္ရွိႏိုင္ငံေရး ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈကို အႀကီးအက်ယ္ ထိခိုက္ေစပါတယ္။

လက္ရွိ ဦးသိန္းစိန္ အစိုးရရဲ႕ ေလးႏွစ္တာဘတ္ဂ်က္ေရးဆြဲမႈဟာ တေလွ်ာက္လုံး လိုေငြျပဘတ္ဂ်က္သာျဖစ္ေနတာေၾကာင့္ ျပည္ပေခ်းေငြေတြ မတန္တဆအတိုးေတြနဲ႔ ေခ်းယူေနတာေတြ႕ႏိုင္တယ္။ ေနာက္ ျပည္သူလူထုဆီက အခြန္ေငြ တိုး ေကာက္တာေတြ လည္း ျမင္ေနရတယ္။ အခု ေနာက္ဆုံး လူထုအၾကားမွာ ဂယက္ရိုက္ခတ္ေနတဲ့ တယ္လီဖုံးသုံးစြဲမႈအေပၚ အခြန္  ၅ ရာခုိင္ႏႈန္းေကာက္မယ့္ကိစၥဟာ  ထင္ရွားပါတယ္။ တိုင္းျပည္ ဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္ဖုိ႔ အဖက္ဖက္က အမ်ားႀကီးလို အပ္ေနဆဲကာလမွာ တယ္လီဖုံးဆက္သြယ္ေရးအတြက္ အခုလို အခြန္ေကာက္ယူျခင္းဟာ သမၼတဦးသိန္းစိန္ေျပာေလ့ရွိတဲ့ ဆင္းရဲမြဲေတမႈေလွ်ာ့ခ်ေရးစီမံခ်က္နဲ႔ လြဲေခ်ာ္ေနတာလည္း ေတြ႕ျမင္ေနရပါတယ္။ ခရိုနီသူေဌးေတြနဲ႔ သာမန္ျပည္သူေတြကို တန္းတူ အခြန္ေဆာင္ခိုင္းသလိုလည္းျဖစ္ေနပါတယ္။ အမွန္ေတာ့ ဆင္းရဲခ်မ္းသာကြာဟမႈအေပၚ တြက္ခ်က္ခ်ိန္ဆျပီး အခြန္ေကာက္ သင့္ပါတယ္။

အစိုးရဘတ္ဂ်က္ လိုေငြျပတဲ့အခါတိုင္း အခြန္တိုးေကာက္တာကလည္း အစဥ္အလာျဖစ္ေနပါတယ္။ ဘတ္ဂ်က္လိုေငြ ျပတိုင္း လူထုကိုပဲ လည္ပင္းညွစ္တာကေတာ့ မလုပ္သင့္တဲ့ကိစၥလို႕ထင္ပါတယ္။ လက္ရွိအစိုးရရဲ႕ ဖြဲ႕စည္းပုံကို ၾကည့္ရင္ ေဖါင္းပြလြန္းေနတယ္။ ၀န္ႀကီးဌာနက ၃၆ ခုေလာက္ရွိေနတာကို က်စ္က်စ္လစ္လစ္ျဖစ္ေအာင္ ေလွ်ာ့ခ်ျခင္းအားျဖင့္လည္း ဘတ္ဂ်က္လိုေငြကို ေလွ်ာ့ခ်ႏိုင္ပါတယ္။ အရႈံးေပၚေနတဲ့၀န္ႀကီးဌာနေတြကို ဖ်က္သင့္ရင္ဖ်က္၊ ေပါင္းသင့္ရင္ေပါင္း လုပ္သင့္ ပါတယ္။ အလုပ္သင့္ဆုံးအလုပ္ကေတာ့ တပ္မေတာ္လက္၀ယ္ရွိတဲ့ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းေတြကို တကယ္လုပ္ငန္းကြၽမ္း က်င္နားလည္သူေတြ လက္ထဲလႊဲေျပာင္းေပးျခင္းျဖင့္ ႏိုင္ငံအတြက္ အခြန္ေတာ္ေငြ တိုးတက္ရရွိေအာင္ေဆာင္ရြက္သင့္ပါတယ္။ တပ္မေတာ္အေနနဲ႔ စီးပြားေရးလုပ္ေနတာ ဘယ္လိုပဲၾကည့္ၾကည့္ မသင့္ေတာ္ပါဘူး။ အက်ိဳးစီးပြားပဋိပကၡ (Conflict of Interests) လည္း ျဖစ္ေစပါတယ္။ သိကၡာရွိတဲ့ တပ္မေတာ္အေနနဲ႔ ကာကြယ္ေရးကိုပဲ စံခ်ိန္စံညႊန္းအျပည့္နဲ႔ အာရုံစိုက္လုပ္သင့္ပါတယ္။ တပ္မေတာ္က မလိုအပ္ဘဲ လယ္ယာေျမေတြသိမ္းယူထားတဲ့အတြက္လည္း စိုက္ပ်ိဳးေရးကုန္ ထုတ္လုပ္မႈ က်ဆင္းေစပါတယ္။ လယ္ယာလုပ္သားေတြ အလုပ္လက္မဲ့ ျဖစ္ေစတယ္။ တပ္ဖက္မွာ ေျမယာပိုင္ဆိုင္လိုမႈ ေလာဘေတြေၾကာင့္ တပ္ရဲ႕စည္းလုံးညီညြတ္မႈနဲ႔ဂုဏ္သိကၡာ ထိခိုက္ပ်က္စီးမႈလည္းျဖစ္ေစတယ္။ လက္ရွိ သတင္းေတြအရ တပ္ဖက္ဆိုင္ရာက လုပ္ကိုင္ေနတဲ့ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းေတြက အခြန္ေငြမွန္မွန္ကန္ကန္ ေပးသြင္းမႈ ရွိ/မရွိ ဆိုတာလည္း ေမးခြန္းထုတ္စရာျဖစ္ေနပါတယ္။ အဆိုးဆုံးအခ်က္ကေတာ့ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ အစဥ္အဆက္ ယုံၾကည္အားထားကိုးကား ေလာက္တဲ့ စာရင္းအင္းဆိုင္ရာ သုေတသနနဲ႔ မွတ္တမ္းဆိုင္ရာ ေမာ္ကြန္းတိုက္ေတြ မရွိခဲ့ျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ မခိုင္ လုံတဲ့ စာရင္းအင္း အခ်က္အလက္ ေတြကို မ႑ိဳင္ျပဳျပီး ဘတ္ဂ်က္ေရးဆြဲတာ၊ လူထုကို အခြန္ေကာက္ခံေနတာဟာလည္း တိုင္းျပည္ကို အလြန္ထိခိုက္နစ္နာေစပါတယ္။

ရန္ကုန္တုိင္း ေဒသႀကီး လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ ေဒၚညိဳညိဳသင္း၊ရဲ႕ အဆိုအရ ျပည္ေထာင္စု အဆင့္မွာ ျပည္သူ႕ေငြစာရင္း ေကာ္မတီဆိုတာ ရွိတယ္။ ေနာက္ စာရင္းစစ္ခ်ဳပ္အစီရင္ခံစာဆိုတာကလည္း ၆ လ တႀကိမ္ထြက္ေနတယ္။ ဒါေပမယ့္ တိုင္း နဲ႔ျပည္နယ္ ၁၄ ခုစလုံးမွာ စာရင္းစစ္ခ်ဳပ္ အစီအရင္ခံစာမထြက္ဘူး။ အခု လက္ရွိ ရန္ကုန္တိုင္းဆိုရင္ ၂၀၁၁-၁၂ ဘ႑ာ ေရးႏွစ္ အစီရင္ခံစာနဲ႔ ၂၀၁၂-၁၃ ဘ႑ာေရးႏွစ္အစီရင္ခံစာ (၂) ခုပဲ ထြက္ေသးတယ္။ အဲဒီေတာ့ ၂၀၁၃-၁၄ နဲ႔ ၂၀၁၄-၁၅ ဘ႑ာႏွစ္အတြက္ ၆ လစာ (၂) ႀကိမ္ဆိုေတာ့ (၄) ႀကိမ္ အစီရင္ခံစာ မထြက္ေသးဘူးလုိ႔ဆိုတယ္။  လႊတ္ေတာ္က ေနာက္ တၾကိမ္ ႏွစ္ႀကိမ္ဆိုရင္ ျပီးျပီဆိုေတာ့၊ ၂၀၁၄-၁၅ ဘ႑ာႏွစ္ထဲမွာ ရန္ကုန္တိုင္းက သုံးသြားတဲ့ က်ပ္ေငြ ဘီလ်ံ ၄၀၀ ကို ဘယ္လိုသုံးသြားတယ္ဆိုတာကို သိခြင့္မရွိေတာ့ဘူး လုိ႔ေျပာပါတယ္။ ေနာက္ တိုင္းေဒသႀကီးအဆင့္ ျပည္သူ႕ေငြ စာရင္း ေကာ္မတီရွိသင့္ေၾကာင္း လႊတ္ေတာ္မွာတင္ျပတိုင္း ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္နဲ႔ ရန္ကုန္တိုင္းအစိုးရက ကန္႔ကြက္တာခံရေၾကာင္း ေဒၚညိဳ ညိဳသင္းက ေျပာပါတယ္။ ဒီျဖစ္စဥ္အရ ၀န္ႀကီးဌာနအသီးသီး၊ အစိုးရအဖြဲ႕အစည္းအဆင့္ဆင့္မွာ  ဘတ္ဂ်က္ေငြ သုံးစြဲမႈနဲ႔ ပတ္သက္လုိ႔ Check and Balance အျပန္အလွန္ထိန္းေက်ာင္းမႈမရွိတာ ေပၚလြင္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ သမၼတ ဦးသိန္းစိန္ အစိုးရ ၄ ႏွစ္တာကာလအတြင္း “ဘတ္ဂ်က္ယိုဖိတ္ေငြ” က်ပ္ဘီလီယံ တေသာင္းေက်ာ္အထိရွိခဲ့တဲ့အတြက္ ျပည္သူေတြ နစ္နာလြန္းလွပါတယ္။

အစိုးရတရပ္ရဲ႕ ေကာင္းျခင္း ဆိုးျခင္း ေအာင္ျမင္ျခင္း ရႈံးနိမ့္ျခင္းဆိုတဲ့ပုံရိပ္ေတြဟာ ဘတ္ဂ်က္စီမံခန္႔ခြဲမႈ နည္းနာေတြရဲ႕ အက်ိဳးဆက္ ျဖစ္ပါတယ္။ အစိုးရကို လူထုက ေထာက္ခံမႈေပးရာမွာ ဘတ္ဂ်က္ခြဲေ၀သုံးစြဲမႈမွ်တျခင္းကို ႀကိဳက္ႏွစ္သက္ျခင္း ကလည္း အေရးႀကီးတဲ့ အေၾကာင္းတခုပါပဲ။ ျပည္သူ႕အခြန္ဘ႑ာ ယိုဖိတ္ေလလြင့္ေအာင္ ဘတ္ဂ်က္စီမံခန္႕ခြဲခဲ့တဲ့ အစိုးရ မ်ဳိးကို လူထုက ဆက္လက္ေထာက္ခံမွာ မဟုတ္တာကေတာ့ ေသခ်ာပါတယ္။ ဦးသိန္းစိန္အစိုးရက ဘတ္ဂ်က္လို ေငြျပတိုင္း လူထုဆီကပဲ အခြန္တိုးေကာက္ေနပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ ဆင္းရဲသားျပည္ေတြဆီကပဲ အခြန္အမ်ဳိးမ်ဳိးေကာက္ ယူေနပါ တယ္။ ဒါဟာ လူထုပုခုံးေပၚကို ၀န္ထုပ္၀န္ပိုး အထပ္ထပ္တင္ေပးေနတဲ့သေဘာပါပဲ။

၀န္ႀကီးဌာနေတြ ၀န္ႀကီးအေရအတြက္ေတြ ေလွ်ာ့ခ်သင့္ပါလွ်က္ မခ်ႏိုင္တာ ဘာေၾကာင့္ပါလဲ။ ျပည္ပၿခိမ္းေျခာက္မႈမရွိပါ ဘဲနဲ႔ စစ္အင္အား ေလွ်ာ့မခ်ႏိုင္တာကလည္း ဘာေၾကာင့္ပါလဲ။ တိုင္းျပည္ရဲ႕ အဓိက ကုန္ထုတ္လုပ္ႏိုင္စြမ္းဟာ လယ္ယာ စိုက္ပ်ိဳးေရးက႑ျဖစ္ပါလွ်က္ စိုက္ပဳိးေရးကုန္ထုတ္လုပ္မႈမလုပ္တတ္တဲ့ တပ္မေတာ္ကို ေျမယာ ဧကေပါင္းသိန္းခ်ီ သိမ္းယူ ခြင့္ေပးထားတာကလည္း ဘာေၾကာင့္ပါလဲ။ အက်ိဳးဆက္က လယ္သမားေတြ ေျမမဲ့ ယာမဲ့ျဖစ္ရျပီး အိမ္နီးခ်င္ႏိုင္ငံေတြဆီမွာ မ်က္ႏွာေအာက္ခ် ကြၽန္ခံၾကရတယ္။ ႏိုင္ငံရဲ႕ဂုဏ္သိကၡာ ထိခိုက္ရတဲ့အထိ ျဖစ္ရတယ္။ ဒီကိစၥေတြဟာ အစိုးရရဲ႕ ဘတ္ဂ်က္ ေရးဆြဲရာမွာ လိုေငြျပေနျခင္းနဲ႔ တေၾကာင္းမဟုတ္ တေၾကာင္း ဆက္စပ္ပတ္သက္ေနပါတယ္။ ေဒသတြင္းမွာ ျမန္မာႏိုင္ငံ ေအာက္တန္း ေနာက္တန္းက်ေရာက္ခဲ့ရျခင္းရဲ႕ ပဓာနအေၾကာင္းဟာ ဘတ္ဂ်က္စီမံခန္႔ခြဲမႈ ည့ံဖ်င္းျခင္းေၾကာင့္လို႔ ေကာက္ ခ်က္ခ်ႏိုင္ပါတယ္။  ဒါေၾကာင့္ ေနာင္ အစိုးရမ်ားအေနနဲ႔ ခါးသီးေလးလံလွတဲ့ ဘတ္ဂ်က္၀န္ထုပ္၀န္ပိုးေတြကို လူထုပုခုံးေပၚ ဇြတ္ အဓမၼထိုးတင္တာမ်ဳိး မလုပ္မိၾကဖုိ႔ ဇြတ္ အဓမၼ အခြန္ေငြေကာက္ခံတာမ်ဳိး မလုပ္မိၾကဖုိ႔ ေလးေလးနက္နက္ စဥ္းစား ၾကေစခ်င္တယ္။ အစိုးရေကာင္းျဖစ္ခ်င္ရင္၊ ေကာင္းမြန္တဲ့အုပ္ခ်ဳပ္ေရးကို ထူေထာင္ခ်င္ရင္၊ လူထုအက်ဳိးေဖာ္ေဆာင္မယ့္ ဘတ္ဂ်က္၊ လူထုအတြက္ ၀န္ထုပ္၀န္ပိုးမျဖစ္ေစမယ့္ ဘတ္ဂ်က္မ်ဳိးကိုသာ ေရးဆြဲၾကေစလိုေၾကာင္းပါ ...။။

ေစာေ၀ - အေဖတူသားမ်ား

  ေစာေ၀ - အေဖတူသားမ်ား
(မုိးမခ) ေမ ၂၇၊ ၂၀၁၅

အႏွစ္သာရေတြေျပာၿပီး
အကာေတြပဲ လုပ္ခဲ့တယ္။

အမ်ားအတြက္ ေႂကြးေၾကာ္ၿပီး
ကိုယ္က်ဳိးစီးပြားပဲ လုပ္ခဲ့တယ္။

ဂလိုဘယ္ (လ္) လိုက္ေဇးရွင္းေျပာၿပီး
တမိန္႔တအာဏာပဲ သံုးခဲ့တယ္။

နိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမရိွဘူးေျပာၿပီး
နိုင္ငံေရးပါတီဖြဲ႕ၿပီး အနိုင္ယူအုပ္ခ်ဳပ္တယ္။

ဖက္ဆစ္နဲ႔ ကြန္ျမဴနစ္ကို မုန္းတယ္ေျပာၿပီး
ေျမာက္ကိုရီးယားလို ဆက္ဆံက်င့္သံုးခဲ့တယ္။

ၿငိမ္းခ်မ္းေရရးကို လိုလားတယ္ဆိုၿပီး
လက္နက္က်ည္ဆံေတြနဲ႔ပဲ အေျဖရွာတယ္။

လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္ဆိုၿပီး
ခိုး၊ ဆိုး၊ ဓါးျပ၊ ဘိန္း၊ မုဒိမ္းေတြပဲ လႊတ္ေပးတယ္။

ႀကိဳဆိုပါတယ္ ႀကိဳဆိုပါတယ္ဆိုၿပီး
ေဒၚစုၾကည္လို႔ပဲ သံုးစြဲေနတယ္။

ဒီမိုကေရစီဆိုၿပီး
ကမာၻႀကီးကို မ်က္လွည့္ျပဖို႔ ႀကိဳးစားတယ္။

ကုိသန္းလြင္ - ေက်ာင္းေကာင္စီ

ကုိသန္းလြင္ - ေက်ာင္းေကာင္စီ
(မုိးမခ) ေမ ၂၇၊ ၂၀၁၅

(၁)
သားတို႔ေက်ာင္းကဖိတ္စာ တေစာင္ပို႔ုုလိုက္သည္။ ဖိတ္စာကဒ္မွာ လက္တင္စာေတြေရးထားပါသည္။ “Legatum Pei durantes”  လက္တင္စာမတတ္ေသာေၾကာင့္ ဘာအေၾကာင္းရယ္မသိရ၊ Stundent Conncil Investiture” ဟုေရးထား သည္ကိုေတြ႔ေတာ့မွ သားတို႔ေက်ာင္းက ေက်ာင္းေကာင္စီကဖိတ္တာဘဲဟု သေဘာေပါက္သည္။

ကြၽန္ေတာ့္သားတက္ေနေသာေက်ာင္းမွာ ဂ်ဴေရာင္း ဂ်ဴနီယာေကာလိပ္ (Jurong Junior Colleage) ျဖစ္ပါသည္။ အာအိုင္ တီက ေက်ာင္းၿပီးေသာမိတ္ေဆြတဦး၏သားက   တီမားဆက္ေကာလိပ္မွာ၊ ေဖ့ (စ္) ဘုခ္တြင္ သူတို႔သား ေက်ာင္းေကာင္စီ မင္ဘာျဖစ္ေသာေၾကာင့္ တာ၀န္ေပးအပ္ပြဲကို သူတို႔သြားတက္ၾကေၾကာင္း သတင္းေပးထားတာကို သြားၿပီးသတိရမိသည္။ ကြၽန္ေတာ္တို႔အဖို႔ သည္လိုပြဲကို အလြတ္မခံႏိုင္ပါ၊ RSVP  ေခၚ အခမ္းအနားတက္မည္ဆိုလွ်င္ အေၾကာင္းျပန္ပါဆိုေသာ  ဖိတ္ေခၚစာကို သားကနားမလည္၊ “စာျပန္လိုက္ေပါ့သားရဲ႕” ဟု ေျပာရသည္။ ဖိတ္စာေပၚမွာ အီးေမးလ္လိပ္စာပါပါသည္။ သားတို႔ ဂ်ဴေရာင္းေကာလိပ္ကို ယခင္က ကြၽန္ေတာ္မေရာက္ဖူးပါ။ အထက္တန္းေက်ာင္းသားေတြမွာ O’ level  ေအာင္ သည္ႏွင့္ ဂ်ဴနီယာေကာလိပ္ သြားမလား၊ ပိုလီေက်ာင္းေတြသြားမလားဟု ေရြးစရာျဖစ္လာသည္။ Polytechnic  ဆိုသည္မွာ ျမန္မာျပည္က ဂ်ီတီအိုင္ေက်ာင္းေတြလို အလုပ္ခြင္မွာ အလုပ္ကြၽမ္းက်င္ေရးကို ဦးစားေပးသည့္ေက်ာင္းေတြျဖစ္ပါသည္။ ေက်ာင္းၿပီးေသာ္ အလုပ္ခြင္၀င္ႏိုင္သလို တကၠသိုလ္၀င္ခြင့္ကိုလည္း ေလွ်ာက္ႏိုင္ပါသည္။ ကြၽန္ေတာ့္သားသည္ ပိုလီ ေက်ာင္းသို႔ သြားလိုသူျဖစ္သည္။ မိရိုးဖလာ လမ္း႐ိုး႐ိုးကိုသာႀကိဳက္ေသာ ကြၽန္ေတာ္တို႔က တကၠသိုလ္၀င္ခြင့္ရဘို႔ ဂ်ဴနီယာ ေကာလိပ္ကိုသာ တက္ေစခ်င္ၾကသည္။ စာကခက္သည္။ စာေမးပြဲေအာင္ဘို႔မလြယ္ဘူးဆိုတာေတြကို ကြၽန္ေတာ္တို႔ကလက္ မခံ၊ ဂ်ဴနီယာေကာလိပ္ကိုသာတက္ရမည္ဟု သားကို ကြၽန္ေတာ္တို႔ တိုက္တြန္းခဲ့ၾကသည္။

သူ႔အကို ကြၽန္ေတာ္တုိ႔သားႀကီးမွာ စကၤာပူအမ်ဳိးသားတကၠသိုလ္မွာ တက္ေနပါၿပီ။ ထိုေက်ာင္းသို႔မတက္မီ သူက စစ္မႈထမ္း ရစဥ္က သူတို႔စစ္သားေတြ ထရိန္နင္ေပးရာေက်ာင္းမွာ သူက ဆရာလုပ္ရဖူးသည္။ “ဒက္ဒီ ဂ်ဴနီယာေကာလိပ္အ သုတ္ ဆိုရင္ အုပ္ခ်ဳပ္ရတာလြယ္တယ္ ေပၚလီက ေက်ာင္းသားေတြက ခပ္ၾကမ္းၾကမ္း အုပ္ခ်ဳပ္ရတယ္” ဟု ေျပာဖူးသည္။ “သားတို႔ ၾကည့္႐ံုနဲ႔ သူတို႔လာတဲ့ေနရာကို ခန္႔မွန္းလို႔ရတယ္” ဟုလည္း ေျပာဘူးသည္။ ဟုတ္ေလ မဟုတ္ေလသည္ မသိရ။ သားက ေျပာေသာေၾကာင့္ ကြၽန္ေတာ္တို႔သည္ ဂ်ဴနီယာေကာလိပ္ကိုသာ သားအငယ္ကို တက္ေစခ်င္ၾကသည္။

ကြၽန္ေတာ့္သားငယ္သည္ ကြၽန္ေတာ္တို႔ကတြန္းေသာေၾကာင့္ ဂ်ဴနီယာေကာလိပ္သို႔ ၀င္ခြင့္ရခဲ့ပါၿပီ။ ေက်ာင္းေကာင္စီ လူ ႀကီး အေရြးခံရပါၿပီ။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ေက်ာင္းသားဘ၀ကမူ ကြၽန္ေတာ့္မွာ ေခါင္းေဆာင္အရည္အခ်င္းမရွိ၍ ေက်ာင္းေကာင္စီ လူႀကီး မျဖစ္ခဲ့ပါဘူး။ အခု သားငယ္ ၁၇ ႏွစ္သားက ေကာင္စီလူႀကီးျဖစ္ေနၿပီဆိုေတာ့ သားအတြက္  ဂုဏ္ယူမဆံုး၊ အလြန္ ပိတိျဖစ္ေနၾကေသာမိဘႏွစ္ပါးသည္ ဤတာ၀န္ေပးအပ္ပြဲကို မလႊဲမေသြ တက္ရပါလိမ့္မည္။

ဂ်ဴနီယာေကာလိပ္မွာ ေကာင္စီလူႀကီး အေရြးခံရဖို႔ကိစၥမွာ မလြယ္ကူပါ။ စကၤာပူေက်ာင္းမ်ားမွာ အလယ္တန္းအဆင့္မ်ား မွအစျပဳ၍ CCA ေခၚ (Co-Curricerlan Activing) မိမိဘာသာ ၀ါသနာပါရာလုပ္ရေသာ၊ ေက်ာင္းတြင္ အပိုယူရေသာ အပို သင္႐ုိးညႊန္းတမ္း သင္တန္းေတြရွိသည္။ စႏၵယားအတီးသင္၊ ေက်ာင္းတီး၀ိုင္း၊ ဘက္မင္တန္၊ ဘတ္စကက္ေဘာ စသည္ျဖင့္ သင့္ေတာ္ရာရာကို ဆရာကေရြးေပးလွ်င္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ မိမိက ၀ါသနာပါလ်င္ေသာ္လည္းေကာင္း အဆိုျပဳေရြးခ်ယ္ရ သည္။ ယခုေက်ာင္းေကာင္စီဆိုသည္မွာ အပိုသင္႐ိုးညႊန္းတမ္းတြင္ အပါအ၀င္တခုျဖစ္ပါသည္။ စီစီေအရမွတ္သည္ သား၏ ေနာင္ေရးတကၠသိုလ္၀င္ခြင့္ေလွ်ာက္ရာတြင္ အလြန္အေရးပါပါသည္။

ကြၽန္ေတာ့္သားမွာ မိဘအမ်ားသိၾကေသာ၊ စိတ္ညစ္ၾကရေသာ Computer Game ေတြ ေဆာ့တတ္သူမ်ားတြင္ အပါအ ၀င္ျဖစ္ေလရာ Information Technology ေခၚ ကြန္ပ်ဴတာသင္တန္းကိုသာ အထက္တန္းေက်ာင္းသားဘ၀က တေလွ်ာက္ လံုး ယူခဲ့သည္။ လူက၀ၿပီး Over Weight ျဖစ္ေနေလရာ အေမလုပ္သူက သား၏ စီစီေအကို ဘတ္ (စ) ကတ္ေဘာ သုိ႔ ေျပာင္းပါရန္ တယ္လီဖုန္းျဖင့္ သား၏အတန္းပိုင္ဆရာမ်ားထံ အႀကိမ္ႀကိမ္ ဆက္သြယ္ေဆာ္ၾသခဲ့ရဖူးသည္။ မိဘကေတာင္း ဆိုေသာေၾကာင့္ ဘတ္ (စ) ကတ္ေဘာအသင္း၀င္ျဖစ္သြားရာ မူလအိုင္တီကလည္း ယူျမဲျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ကြၽန္ေတာ့္သား သည္ စီစီေအ ၂ ခုယူၿပီး အထက္တန္းေက်ာင္း ၿပီးခဲ့ရသည္။

သူသည္ ေက်ာင္းမွာေပ်ာ္သူျဖစ္သည္။ ေက်ာင္းက ၇ း၂၀ မွာ စၿပီးတက္ရာ အျမဲတေစ  ၆ း ၄၅  ဆို သူေက်ာင္းသုိိ႔ ေရာက္ ေနၿပီ။ စာသင္ခန္းကို ဦးစြာေရာက္ေနေသာေၾကာင့္ စာသင္ခမ္းေသာ့ကိုင္ ေမာ္နီတာျဖစ္လာခဲ့သည္။ ေက်ာင္းရက္ပ်က္ သည္မရွိ မိဘစကားကို နားေထာင္ရန္ ၀န္ေလးေသာ္လည္း အတန္းဆရာက ေျပာစကားမ်ားကိုမူ တသေ၀မတိမ္းနားေထာင္ တတ္ေလသည္။

ဂ်ဴနီယာ ေကာလိပ္ မွာ ေက်ာင္းေကာင္စီ စီစီေအအတြက္ ေက်ာင္းသား ၆၀၀ ေက်ာ္က အဆိုျပဳလႊာတင္ၾကေလသည္။ ထိုေက်ာင္းသား ၆၀၀ ကို ေမးခြန္းအတိုေလးေတြ ဆယ္ခုေလာက္ေမးသည္။ ထိုေမးခြန္းမ်ား၏ ေနာက္ဆံုးေမးခြန္းမွာ “ What is your core value? ”  ဟုျဖစ္သည္။

ေမးခြန္း မွာ အေျဖ ႏွစ္မ်ဳိးျဖစ္ႏိုင္သည္။ “သင့္တြင္ အေကာင္းဆံုးအရည္အခ်င္း ဘာေတြရွိသနည္း” ဟု ျဖစ္ႏိုင္သလို “သင္ တန္ဖိုးအထားဆံုးအရာမွာ ဘာလဲ” ဟုလည္း ျဖစ္ႏိုင္ပါသည္။ ေမးခြန္းသည္ ဖီလိုဆိုဖါမ်ားအဖို႔ စာမ်က္ႏွာေတြ အမ်ားႀကီး ေရးခါ ေျဖႏိုင္ေသာ အဖြင့္ေမးခြန္းျဖစ္ေနပါသည္။

ထိုေမးခြန္းမ်ား၏ အေျဖကို ၾကည့္ခါ ဆရာေတြက လူ ၁၅၀ ထိေရြးခ်ယ္လိုက္ေလသည္။ ထိုေမးခြန္းေတြကို  သားျဖစ္သူက ဘယ္လိုေျဖလိုက္သည္မသိ၊ လူ ၁၅၀ တြင္ သားပါလာသည္။ ထိုလူတို႔ကို အုပ္စုဖြဲ႕ကာ Group Test  အေနျဖင့္ ျပႆနာေလး ေတြ ေျဖရွင္းခိုင္းကာ ဆရာတို႔က ေက်ာင္းသားေတြကို အကဲခတ္ၾကေလသည္။

သားေျပာျပေသာျပႆနာတခုတြင္ ေက်ာင္းသား ၅ဦးစီကို ၂ အုပ္စုခြဲကာ အခန္း ၂ ခုတြင္ခြဲထားသည္။ သူတို႔ သည္ စကၠဴ ကဒ္မ်ားျဖင့္လုပ္ေသာ တံတားရွည္ ၂ ခုကို တည္ေဆာက္ရခါ တဖက္ႏွင့္တဖက္ အခ်ိန္အကန္႔အသတ္ႏွင့္ တဦးစီ ကိုယ္စား လွယ္လႊတ္ကာ တံတားပံုစံကိုတည္ေဆာက္ေနၾကသည္။ တံတားႏွစ္ခု ပံုစံက်က်ဆက္ႏိုင္ေရးမွာ ကိုယ္စားလွယ္လႊတ္ လိုက္သူႏွစ္ဦး၏ ဆက္သြယ္ရွင္းျပႏိုင္ျခင္း အရည္အခ်င္းေပၚတြင္ မူတည္ေလသည္။ အခ်ိန္ေစ့ေသာ္ တံတားပံုစံႏွစ္ခုကို ယူကာ တေနရာထဲတြင္ တံတားႀကီးတခုျဖစ္ေအာင္ တည္ေဆာက္ၾကရသည္ဟု ဆိုသည္။ ျမန္မာျပည္ ဗိုလ္သင္တန္းေက်ာင္း သားေရြးပြဲေတြမွာလည္း ထိုကဲ့သုိ႔ျပႆနာပုစၧာေတြကို ေမးသည္ထင္ပါသည္။

ထို Group Test  မွလြန္ေသာ္ လူ ၅၀ ခန္႔ က်န္သည္။ ထိုလူငါးဆယ္သည္ စင္ျမင့္ေပၚသို႔တက္ခါ ေအာက္က ဒိုင္ေတြေမးေသာ ေမးခြန္းကို နားလည္သလို ေျဖရသည္ဟုဆိုသည္။

အဂၤလိပ္စကားႏွင့္ တ႐ုတ္စကားကို အလုပ္ျဖစ္႐ံု ဆက္သြယ္ေျပာတတ္ရွာေသာ ကြၽန္ေတာ့္သား စင္ျမင့္ေပၚမွာ ဘာေတြ ေျပာ၊ ဘာေတြေျဖလိုက္သည္မသိ ေကာင္စီလူႀကီးကား အေရြးခံရေပၿပီ။ စိစစ္ေရးု စာေမးပြဲေတြကို ေအာင္္ခဲ့ပါၿပီ။ ေနာက္ဆံုး ေကာင္စီလူႀကီး ၃၇ ဦးကို ေရြးခ်ယ္ရာတြင္ ပါ၀င္လာခဲ့သည္။ သားငယ္သည္ ေက်ာင္းေကာင္စီ၏ “ဆက္သြယ္ေရးေကာ္မီ တီ” ၀င္တဦးျဖစ္လာခဲ့သည္။

(၂)
ကြၽန္ေတာ္တို႔ကိုေပးလိုက္ေသာ ေဆးေရာင္စံုေတြႏွင့္ဖိတ္စာသည္ VIP ဖိတ္စာျဖစ္ပံုရသည္။ ဖိတ္စာကဒ္ကို ထုတ္ျပသည္ ႏွင့္ ႀကိဳဆိုေရးအဖြဲ႕က ေက်ာင္းသားတေယာက္က ကြၽန္ေတာ္တို႔ကို အခမ္းအနားက်င္းပရာ ခန္းမထဲသုိ႔ အေရာက္လိုက္ပို႔ပါ သည္။ ေရွ႕ဆံုးတန္းမွာ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ေနရာခ်ေပးသည္။

အခမ္းအနားစသည္ႏွင့္ “God Save The King” ကဲ့သို႔ ေသာစစ္ခ်ီတီးလံုးႏွင့္ ေကာင္စီလူႀကီးေတြ တဖြဲ႔စီ ၀င္လာၾကပါသည္။ ပရိတ္သတ္က ညီညာဖ်ဖ် လက္ခုတ္တီးၾကိဳဆိုၾကသည္။ ကြၽန္ေတာ့္ရင္ထဲမွာ လူအုပ္ထဲက  မားမားႀကီးေလွ်ာက္လာေသာ အေနာက္တိုင္း၀တ္စံုျပည့္ျဖင့္ သားႀကီးကိုၾကည့္ကာ ၾကည္ႏူးမႈ အျပည့္ျဖစ္ေနမိသည္။ အေမလုပ္သူကိုၾကည့္လိုက္ေတာ့ မ်က္ရည္ေတြစီးက်ေနကာ ျပံဳးျပံဳးႀကီးျဖစ္ေနေလသည္။
သားသည္ တာ၀န္ယူတတ္သည့္ ေကာင္စီလူႀကီးျဖစ္ေနေပၿပီ။ အခမ္းအနားက အလြန္႐ိုးရွင္းပါသည္။ ၃၄ ႀကိမ္ေျမာက္ ေကာင္စီလူႀကီးမ်ားက ၃၅ ၾကိမ္ေျမာက္ေကာင္စီလူႀကီးမ်ားကို တာ၀န္လႊဲအပ္ပြဲျဖစ္ပါသည္။ ဒုတိယေက်ာင္းအုပ္ႀကီးက စကားေျပာသည္။ ေကာင္စီဥကၠဌေဟာင္းႏွင့္ ဥကၠဌအသစ္တိုု႔ စကားေျပာၾကသည္။ အခမ္းအနားမွဴးလုပ္သူကလည္း မိန္း ကေလး ႏွစ္ေယာက္ မိုက္ခြက္ကို တဦးစီ တခ်ိန္စီ တာ၀န္ယူၿပီး အခမ္းအနားက်င္းပသြားပံုမွာ ေသသပ္ပိရိလွပါသည္။စကၤာပူ တကြၽန္းလံုး ဂ်ဴနိယာေကာလိပ္မ်ားမွ ေက်ာင္းေကာင္စီကိုယ္စားလွယ္ေတြကိုလည္း ဖိတ္ထားသည္ကို ေတြ႕ရသည္။ ေက်ာင္းယူနီေဖါင္း တံဆိပ္အမ်ဳိးမ်ဳိးျဖင့္ လူငယ္ေလးေတြကို ၾကည့္ရသည္မွာ အားရစရာေကာင္းသည္။ သူတို႔သည္  အခုလို ပြဲေတြမွာ တဦး ႏွင့္တဦး ေတြ႔ဆံုကာ အေတြ႔အၾကံဳေတြ ဖလွယ္ၾကပါလိမ့္မည္၊ သူတို႔ကေလးေတြသည္ တခ်ိန္တြင္ စကၤာပူ ႏိုင္ငံကို ဦးေဆာင္ၾကပါလိမ့္မည္။ သူတို႔သည္ အနာဂါတ္၏ေခါင္းေဆာင္ ကေလးမ်ားျဖစ္ၾကပါသည္။

(၃)
ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ မရိပ္စားမိလွ်င္ ရွိေစ၊ ေခတ္ႀကီးကေျပာင္းေနပါၿပီ IT – Information Technology ႏွင့္အတူ  Network  ေတြ Social Media ေတြႏွင့္ တိုးတက္ေသာ ပို၍လြတ္လပ္ေသာ ၿမိဳ႕ေတာ္ႀကီးမ်ား၊ ႏိုင္ငံရပ္ျခားမွာ  လူတို႔၏ယဥ္ေက်းမႈပံုစံသည္ တိုးတက္ေျပာင္းလဲေနေသာ အခ်ိန္ျဖစ္ပါသည္။ ေဟာင္းႏြမ္းအိုမင္းေသာ လူေနမႈစနစ္သည္ အဆံုးသတ္ခါ အသစ္တက္ လာေသာ ေခတ္လူငယ္တို႔၏ ယဥ္ေက်းမႈဆက္ဆံေရးပံုစံသည္ အစားထိုး၍၀င္ေရာက္လာေတာ့မည္မွာ ေသခ်ာပါသည္။

ေခတ္သစ္ကို အရင္ဆံုး ေတြ႔ထိႀကိဳဆို၊ အသစ္ေတြကိုဖန္တီးၾကမည့္သူမ်ားမွာ လူငယ္တို႔ျဖစ္ပါသည္။ ယေန႔တိုင္းျပည္၏ ကံၾကမၼာကို ဆံုးျဖတ္ေနသူမ်ားသည္ ထိုလူငယ္တို႔၏အင္အားကို အသံုးခ်ရန္လိုအပ္ၿပီး တိုးတက္လာေသာလူငယ္မ်ားကို ေနရာမေပးဘူးဟုဆိုလွ်င္ အသြင္ကူးေျပာင္းေရးအခ်ိန္သည္ အဖုအထစ္ အႏၱရာယ္ေတြ မ်ားျပားမွာေသခ်ာပါသည္။

ထို႔ေၾကာင့္ ႏိုင္ငံေတာ္၏ အနာဂါတ္ကို တာ၀န္ယူၾကရမည့္ ယေန႔ကေလးငယ္မ်ားအဖို႔ ႏိုင္ငံေတာ္၏ ေရးရာကိစၥ မ်ားႏွင့္ ပတ္သက္၍ အျပဳသေဘာျမင္ႏိုင္ၾကရန္ အေရးႀကီးပါသည္။ ထိုလူငယ္မ်ား၏အသံကို နားေထာင္ရန္  ထိုလူငယ္ကေလးမ်ား ကိုေနရာေပးရန္ တာ၀န္မွာ ယေန႔လူႀကီးေတြ၏တာ၀န္ျဖစ္ပါသည္။

တရုတ္ျပည္ႀကီး၏ ေက်ာင္းသားလႈပ္ရွားမႈမ်ားကိုလည္းေကာင္း၊ ေဟာင္ေကာင္မွ ဒီမိုကေရစီ ေရးေတာင္းဆိုေနၾကေသာ   လူငယ္ထု၏ဆႏၵကိုလည္းေကာင္း၊ ကမၻာက အထင္အရွား ေတြ႕ျမင္ၾကၿပီးျဖစ္ပါသည္။ ျမန္မာႏိုင္ငံလြတ္လပ္ေရးကို ဦး ေဆာင္ေတာင္းဆိုခဲ့ၾကသည့္ ကိုႏုတို႔ ကိုေအာင္ဆန္းတို႔မွာလည္း သူတို႔ေတာ္လွန္ေရးဘ၀သေဘာတရားမ်ားကို တကၠသိုလ္ တက္သည့္လူငယ္ဘ၀မွာပင္ သူတို႔ရင္ထဲ၌ အစပ်ိဳးခဲ့ၾကျခင္းျဖစ္ပါသည္။ ယေန႔လူငယ္ေတြမွာ ႏိုင္ငံ၏  ေကာင္းရာေကာင္း ေၾကာင္းကို မေတြးေတာ၊ မပါ၀င္ရဘူးဆိုလွ်င္ ကြၽန္ေတာ္တို႔မွာ အနာဂါတ္မရွိတာႏွင့္အတူ တူပင္ျဖစ္ပါသည္။

ကြၽန္ေတာ္တို႔ ႏိုင္ငံတြင္ စစ္တပ္၏လႊမ္းမိုးအုပ္ခ်ဳပ္မႈေၾကာင့္ စစ္တပ္လူတန္းစားႏွင့္ စစ္တပ္မဟုတ္ေသာ သာမန္ လူတန္း စားဟူ၍ ကြဲျပားလ်က္ရွိပါသည္။ တာ၀န္ရွိေသာေနရာ၊ ၾသဇာအာဏာရွိေသာေနရာတိုင္းတြင္  စစ္တပ္မွပုဂိၢဳလ္မ်ားကိုသာ ေနရာေပးထားျခင္းျဖင့္ တိုင္းျပည္ကိုခ်စ္သည္ဟူေသာ အယူအဆ၀ါဒတြင္ ကြဲျပားခ်က္မ်ားရွိေနပါသည္။

ႏိုင္ငံေတာ္ အစိုးရအေနျဖင့္ ထိုကြဲလြဲေနမႈကို ျပဳျပင္ရန္လိုပါသည္။ စစ္သား၊ စစ္ဗိုလ္မဟုတ္သည္ႏွင့္ တိုင္းျပည္ထူေထာင္ေရး၊ ျပဳျပင္ေရးလုပ္ငန္းမ်ားတြင္ ပါ၀င္ရန္မလိုဟုေသာ အယူအဆမွာ အလြန္မဆီေလ်ာ္ေသာကိစၥျဖစ္ပါသည္။

တိုင္းျပည္ ႏိုင္ငံဟူ၍ျဖစ္လာသည္ႏွင့္ (Diversify) အမ်ဳိးအမည္ ကြဲျပားေသာလူမ်ဳိး၊ အယူအဆ၊ မတူညီေသာ   လူတန္းစားတို႔ သည္ ရွိၾကစျမဲျဖစ္ပါသည္။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ျမန္မာႏိုင္ငံသားတိုင္း တန္ဘိုးထားရမည့္ (Core Value) ဆိုသည္မွာလည္း မိမိတို႔ ယဥ္ေက်းမႈ အစဥ္အလာထိမ္းသိမ္းေရးႏွင့္ တိုင္းျပည္တိုးတက္ သာယာ၀ေျပာေရးအတြက္ အလုပ္လုပ္လိူစိတ္ရွိေရးတို႔ပင္ ျဖစ္ပါသည္။

“တရားမွ်တ လြပ္လပ္ျခင္း”  ဟုဆိုအပ္ေသာ ႏိုင္ငံေတာ္သီခ်င္းတြင္ပါသည့္ ေလာကပါလတရားမွာကြၽန္ေတာ္တို႔ႏိုင္ငံတြင္ မရွိမျဖစ္ လိုအပ္ပါသည္။

(၄)
ကြၽန္ေတာ္သည္ ကြၽန္ေတာ့္သားငယ္၏ ေက်ာင္းေကာင္စီတာ၀န္ေပးအပ္ပြဲမွ မ်ားစြာေသာစဥ္းစားစရာမ်ားႏွင့္ ျပန္လာခဲ့မိပါ သည္။ ၁၉၉၂ ခုႏွစ္ ကြၽန္ေတာ္စကၤာပူသို႔ေရာက္စကထိုစဥ္ က၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ျဖစ္သူ ဂိုေခ်ာက္ေတာင္းက လူငယ္ေတြကို အစိုးရ ႏွင့္ လက္တြဲအလုပ္လုပ္ၾကဘို႔ ဖိတ္ေခၚသံကို ၾကားလိုက္ရဘူးပါသည္။ ယေန႔ ကြၽန္ေတာ္ေတြ႔ခဲ့ရေသာ ေက်ာင္း ေကာင္စီ လူႀကီးေတြကို စုစည္းေျမေတာင္ေျမႇာက္ေပးျခင္းမွာ အစိုးရက အစီစဥ္တက်ခ်ေပးေသာစီမံခ်က္ျဖစ္သည္ဟု ကြၽန္ေတာ္ ယံုၾကည္ပါသည္။

ကြၽန္ေတာ္တို႔ ယေန႔ေတြ႔ၾကံဳေနရေသာ ျမန္မာႏိုင္ငံမွအေျခအေနမ်ားကို စဥ္းစားၾကည့္ေနမိပါသည္။ အဆက္အသြယ္ ေကာင္းသူမ်ားက မိဘမ်ားဖန္တီးေပးေသာ ၀င္ေငြေကာင္းသည့္ လုပ္ငန္းႀကီးမ်ားတြင္ ေနရာယူ ေငြဖန္တီးႏိုင္သူမ်ားရွိသလို မျပည့္မစံုျဖင့္ ပညာကို ႀကိဳးစားရွာေဖြေနသူမ်ား၊ လုပ္စရာ ကိုင္စရာ အတည္အက်မရွိ ေလလြင့္ေနသူမ်ား၊ ေဆးစြဲၿပီးလမ္းမွား ေရာက္ေနသူမ်ား၊ ကာရာအိုေက၊ စားေသာက္ဆိုင္၊ ေျဖေဖ်ာ္ေရးဆိုင္မ်ားတြင္ျဖစ္သလို ကုပ္ကပ္ေငြရွာေနၾကရသူမ်ား၊ ဟန္း ဖံုးတလံုးျဖင့္ အခ်ိန္ျဖဳန္းတီးေနသူမ်ား၊ လၻက္ရည္ဆိုင္ထိုင္ ေလကန္ေနသူမ်ား စသည္ျဖင့္ ေတြ႔ေနၾကရပါသည္။  တိုင္းျပည္ ထူေထာင္ေရးလုပ္ငန္းမ်ားတြင္ အလုပ္လုပ္ႏိုင္သူက ရာႏႈန္း နည္းလြန္းလွပါသည္။

မည္သို႔ဆိုေစ ေက်ာင္းသားအရြယ္လူငယ္မ်ားမွာ စာသင္ခန္းအတြင္း ဆရာသင္ၾကားပို႔ခ်သည္ကို ေလးစားစြာ နာယူသင္ ၾကားေနၾကသည္ကိုသာ ေတြ႔ျမင္လိုလွပါသည္။ အေထြေထြ ပုစာၦရပ္ေတြကို ေျဖရွင္းေနၾကသည္ကိုသာ ေတြ႔ျမင္လိုပါသည္။ တိုင္းျပည္၏အေျခအေန အနာဂါတ္အေပၚ မေကာင္းျမင္ေနေသာကေလးေတြ မျဖစ္ေစခ်င္ပါ။

ကြၽန္ေတာ္တို႔ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္လည္း လူငယ္မ်ားကို ေျမေထာင္ေျမႇာက္ေပးရပါလိမ့္မည္။ ထိုသို႔မဟုတ္မူ ယေန႔ ေက်ာင္း သားထု၏ လြတ္လပ္ေသာအျမင္ အယူအဆတို႔ႏွိပ္ကြပ္ရန္ႀကိဳးစားေနမည္ဆိုလွ်င္ မိမိကိုယ္ကို အႏၱရာယ္ျဖစ္ေအာင္ ဒုကၡ ေပးေနျခင္းသာျဖစ္သည္ဟု ကြၽန္ေတာ္ယူဆပါသည္။

ကိုသန္းလြင္

ကာတြန္း လုိင္လုဏ္ - ႀကိဳဆုိေနသူေတြ

 
ကာတြန္း လုိင္လုဏ္ - ႀကိဳဆုိေနသူေတြ
ေမ ၂၇၊ ၂၀၁၅

1MB ကို ၆ က်ပ္ ပဲေကာက္ခံမည့္ အူရီဒူး ရဲ႕ “ ဖလန္းဖလန္းအင္တာနက္”

 1MB ကို  ၆ က်ပ္ ပဲေကာက္ခံမည့္ အူရီဒူး ရဲ႕  “ ဖလန္းဖလန္းအင္တာနက္”
ရန္ေနာင္( ဗိုလ္တေထာင္)  မိုးမခ  ေမ ၂၇ ၂၀၁၅




                အူရီဒူးျမန္မာရဲ႕ သံုးသေလာက္သာက်သင့္မည့္ “ ဖလန္းဖလန္းအင္တာနက္”  အစီအစဥ္သစ္ မိတ္ဆက္ပြဲကို ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ ဆူးေလရွန္ဂရီလာဟိုတယ္တြင္ ေမလ ၂၆  ရက္ေန႕ နံနက္(၁၀) နာရီ၌ က်င္းပျပဳလုပ္ခဲ့သည္။
                   ဤသံုးသေလာက္သာ က်သင့္မည့္ အင္တာနက္ အစီအစဥ္ကို  ၂၀၁၅ခုႏွစ္ ေမလ (၂၇) ရက္ေန႕ (၀၀း၀၀း၀၁) နာရီမွစတင္၍  1MB လွ်င္ ၆က်ပ္ ႏွဴန္းျဖင့္ အထူးႏွဴန္းထားသစ္ကို မိတ္ဆက္လိုက္သည္။ ၂၀၁၅ ခုႏွစ္ ေမလ ၂၇ ရက္ ၀၀း၀၀း၀၁ နာရီ မွစတင္၍ က်သင့္သေလာက္ေပး အစီအစဥ္မဟုတ္ေသာ မည္သည့္ အင္တာနက္ အစီအစဥ္ကိုမဆို ဝယ္ယူသူတိုင္းသည္ ၁၀၀% အပိုထပ္ေဆာင္း လက္ေဆာင္ရရိွမွာ ျဖစ္သည္။ အသံုးျပဳနိုင္ေသာ သက္တမ္းကာလမ်ားမွာ ယခင္အတိုင္းျဖစ္ပါသည္။
          “ ဥေရာပနိုင္ငံတခ်ိဳ႕နဲ႕ အေရွ႕ေတာင္္အာရွနိုင္ငံတခ်ိဳ႕မွာေတာင္မရေသးတဲ့ ကၽြန္ေတာ္တို႕ရဲ႕ ေနာက္ဆံုးေပၚကမၻာ့အဆင့္မီ အင္တာနက္ကို ေဈ းသက္သက္သာသာနဲ႕ သံုးဖို႕ ဒီအစီအစဥ္ေတြကို တီထြင္ၿပီး သံုးစြဲသူမိဘျပည္သူေတြလက္ထဲ အေရာက္ထည့္ေပးျခင္းျဖစ္ပါတယ္ ” ဟု အူရီဒူးျမန္မာ၏ အမႈေဆာင္အရာရိွခ်ဳပ္ Ross Cormack  ကေျပာျပခဲ့သည္။
          အားလံုးအတြက္ ျမန္ဆန္ေသာ အင္တာနက္ ႏွင့္ ၾကည္လင္ျပတ္သားေသာ အသံတို႕ကို ယူေဆာင္လာေပးသည့္ အူရီဒူး ျမန္မာသည္ လူေနမႈ ဘဝမ်ား တိုးတက္ ေကာင္းမြန္ေစမည့္ ဝန္ေဆာင္မႈမ်ားကို ၂၀၁၄ ဩဂုတ္လတြင္ စတင္ေပးအပ္ခဲ့သည္။ ၂၁၀၃ ဇြန္လတြင္ ဆက္သြယ္ေရး လိုင္စင္ရရိွၿပီးေနာက္ တစ္ႏွစ္တာကာလအတြင္း အူရီဒူး သည္ ျမန္မာတို႕၏ ေန႕စဥ္ဘဝမ်ားတြင္ အေရးပါေသာ အစိတ္အပိုင္းတစ္ရပ္အျဖစ္ ပါဝင္ခြင့္ရနိုင္ရန္ အေျခခံ အုတ္ျမစ္ခ်လုပ္ငန္းမ်ားကို ေဆာင္ရြက္ေနခဲ့သည္။ အူရီဒူးျမန္မာ၏ ဝန္ေဆာင္မႈမ်ားသည္ မ်ိဳးဆက္သစ္ 3G ကြန္ရက္ကို အသံုးျပဳထားသျဖင့္ ျမန္မာတို႕၏ လူေနမႈဘဝမ်ား တိုးတက္ေကာင္းမြန္ေစမည့္အျပင္ စိတ္လႈပ္ရွားဖြယ္ရာ မ်ားျပည့္ႏွက္ေနေသာ သံုးစြဲရလြယ္ကူသည့္ ဆက္သြယ္ေရးစနစ္ျဖစ္ပါသည္။ အူရီဒူးျမန္မာတြင္ အလုပ္အကိုင္ အခြင့္အလမ္းမ်ားစြာရိွပါသည္။ တက္ၾကြ ေပ်ာ္ရႊင္ဖြယ္ အဖြဲ႕အစည္း ႏွင့္ပူးေပါင္းလိုပါက recruitme@myanmar.ooredoo.com သို႕ CV ပို႕နိုင္ေၾကာင္း လည္း မသီရိၾကာညိဳက ေျပာျပခဲ့သည္။

                   

HTC One M9 မိတ္ဆက္ပြဲ က်င္းပျပဳလုပ္

HTC One M9  မိတ္ဆက္ပြဲ က်င္းပျပဳလုပ္
ရန္ေနာင္ (ဗိုလ္တေထာင္) မိုးမခ ေမ ၂၇ ၂၀၁၅
                                             ထရီဇာ
                                            ဦးေက်ာ္သူေအာင္

                                               ေမျမတ္နိုး
                                              ရဲရင့္ေအာင္

            မိုဘိုင္းတီထြင္နည္းးပညာႏွင့္ ဒီဇိုင္းေလာကတြင္ ဦးေဆာင္ေနေသာ HTC Corporation က စတိုင္က်လွပေသာ HTC One M9 စမတ္ဖုန္းမိတ္ဆက္ပြဲကို ေမလ ၂၆ ရက္ေန႕ ေန႕လည္ (၂) နာရီတြင္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ ဆူးေလရွန္ဂရီလာဟိုတယ္ ၌ က်င္းပျပဳလုပ္ခဲ့သည္။

            HTC One M9 စမတ္ဖုန္းႏွင့္ ပတ္သက္၍  ကိုေက်ာ္သူေအာင္( Head of Business Development of HTC Myanmar) မွ ရွင္းလင္းေျပာၾကားရာတြင္  “ ၾကည္လင္ျပတ္သားေသာ ဓာတ္ပံုမ်ားအတြက္ Sapphire Glass ျဖင့္ဖံုးအုပ္ထားေသာ 20MP ကင္မရာ၊ သံုးစြဲသူမ်ားအတြက္ ျပည့္စံုေကာင္းမြန္ေသာ Surrond Dolby Audio System ပါရိွသည့္ စပီကာ မ်က္ႏွာျပင္ေရွ႕တြင္ လွပစြာတပ္ဆင္ထားေၾကာင္း၊ Wallpaper, icon ႏွင့္ ေျမာက္မ်ားစြာေသာ အရာမ်ားကို သံုးစြဲသူ၏ စိတ္တိုင္းက် ေျပာင္းလဲ အသံုးျပဳနိုင္ေအာင္ THEME app ကို လည္း ထည့္သြင္းေပးထားေၾကာင္း၊ ဖုန္း၏ ကိုယ္ထည္တစ္ခုလံုးကို သတၱဳျဖင့္ ျပဳလုပ္ထားကာ သံုးစြဲသူကိုင္ေဆာင္ရလြယ္ကူေစရန္ ေဘးပတ္လည္တြင္ သတၱဳေဘာင္ကို ဖုန္းႏွင့္တသားတည္းက်ေအာင္ တပ္ဆင္ထားေၾကာင္း  ” ရွင္းလင္းေျပာၾကားခဲ့သည္။

            အဓိကက အခုမိတ္ဆက္လိုက္တဲ့ HTC One M9 က ကင္မရာအရမ္းေကာင္းပါတယ္။ ကင္မရာက  20MP ရိွတဲ့အတြက္ ကင္မရရာႀကီးမ်ားနဲ႕ တန္းတူ ရိုက္နိုင္ပါတယ္။ Selffie  ရိုက္မယ္ဆို တျခားဖုန္းေတြထက္သာလြန္တဲ့  ပံုထြက္ကိုရနိုင္ပါတယ္ဟုလည္း ထပ္မံေျပာျပခဲ့သည္။


ျမန္မာနိုင္ငံရုပ္ရွင္အစည္းအရံုး သရုပ္ေဆာင္သင္တန္းဖြင့္ပြဲ ျပဳလုပ္

 ျမန္မာနိုင္ငံရုပ္ရွင္အစည္းအရံုး သရုပ္ေဆာင္သင္တန္းဖြင့္ပြဲ ျပဳလုပ္
ရန္ေနာင္(ဗိုလ္တေထာင္) မိုးမခ  ေမ ၂၇ ၂၀၁၅
                         အကယ္ဒမီေအာင္ခိုင္
                      စည္သူဗိုလ္ကေလးတင့္ေအာင္

                           အကယ္ဒမီလူမင္း

                         ဦးခင္ေမာင္ခ်င္း
                           ဦးႏွင္းမိုး


            ျမန္မာနိုင္ငံရုပ္ရွင္အစည္းအံုးမွ (၁/၂၀၁၅) သရုပ္ေဆာင္သင္တန္းဖြင့္ပြဲ ကို အစည္းအရံုးတည္ရိွရာ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ ဗဟန္းၿမိဳ႕နယ္ ဝကၤပါလမ္း အမွတ္(၁၀) တြင္ ေမလ ၂၄ ရက္ေန႕က က်င္းပျပဳလုပ္ခဲ့သည္။

            အခမ္းအနားမွဴး အျဖစ္ အကယ္ဒမီေအာင္ခုိင္မွ ေဆာင္ရြက္ခဲ့ၿပီး  ေရွးဦးစြာ အစည္းအရံုးနာယက စည္သူဗိုလ္ကေလးတင့္ေအာင္မွ အမွာစကားေျပာၾကားခဲ့သည္။ ထို႕ေနာက္ ဥကၠ႒ ဦးလူမင္း မွ အဖြင့္မိန္႔ခြန္းေျပာၾကားခဲ့သည္။ (၁/ ၂၀၁၅) သရုပ္ေဆာင္သင္တန္းႀကီးၾကပ္မႈ ႏွင့္ သင္ၾကားေလ့က်င့္ေရးေကာ္မတီ အတြင္းေရးမွဴး ဦးခင္ေမာင္ခ်င္းမွ သရုပ္ေဆာင္သင္တန္း ဖြင့္လွစ္ရျခင္း ကိစၥအားတင္ျပကာ နာယက ဦးႏွင္းမိုးမွ နိဂံုးခ်ဳပ္အမွာစကားေျပာၾကားၿပီး အခမ္းအနားကို ရုပ္သိမ္းခဲ့သည္။


            ယခုႏွစ္ သရုပ္ေဆာင္သင္တန္းတြင္ သင္တန္းသား (၉၀) တက္ေရာက္ၿပီး သင္တန္းကာလမွာ သံုးလၾကာျမင့္မည္ျဖစ္သည္။သင္တန္းေၾကးမွာ တလလွ်င္ တသိန္းက်ပ္ျဖစ္သည္။ 

အဆိုပါရုပ္ရွင္အစည္းအရံုး သရုပ္ေဆာင္သင္တန္းမွ ေက်ာ္ဟိန္း၊ ေမသန္းႏု၊ ဇင္ဝိုင္း ကဲ့သုိ႕ေသာ နာမည္ႀကီးသရုပ္ေဆာင္မ်ားေပၚထြက္ခဲ့သည္။

ေမာင္တူး - သက္ရွိပန္းခ်ီ - အပိုင္း (၁၇)


ေမာင္တူး - သက္ရွိပန္းခ်ီ  - အပိုင္း (၁၇)
(မိုးမခ) ေမ၂၆၊ ၂၀၁၅ 
• ခြပ္ေဒါင္း ရဲေဘာ္ ေက်ာင္းသားအိုႀကီးတေယာက္အေၾကာင္း
ဒီမိုကေရစီ ပညာေရး သပိတ္စတင္တဲ့ ၂၀၁၅ ခုႏွစ္ ဇန္န၀ါရီ ၂၀ ကစလို႔ ခရီးရွည္ လမ္းေလ်ာက္ ေက်ာင္းသားေတြထဲမွာ ေက်ာင္းသားမဟုတ္သူေတြ ပါေနတယ္လို႔တိုးတိုးတမ်ဳိး၊ က်ယ္က်ယ္တဖံု အသံေတြထြက္လာတယ္။ ေအာင္မိႈင္းဆန္းက ေက်ာင္းသားမဟုတ္ဘူး ဆိုတာလည္း ေျပာၾကရဲ့။ နႏၵစစ္ေအာင္က ေက်ာင္းသားမျဖစ္ႏိုင္ဘူးလို႔လဲ ဆိုျပန္တယ္။ အေ၀းသင္ေတြ အျပင္ေျဖေတြက ေက်ာင္းသားမဟုတ္ျပန္ဘူးလို႔လဲ ၾကားရျပန္တယ္။ ရွစ္ေလးလံုး အေရးေတာ္ပံုကစ ဖြဲ႔စည္းလာတဲ့  ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္မွာေတာ့ ေက်ာင္းသားစိတ္ဓါတ္ ရွိသူအားလံုးကို ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္သား(တပ္ဖြဲ႔၀င္) အျဖစ္ လက္ခံထားခဲ့ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္လည္း ေက်ာင္းသားတပ္မွာ ဆရာ၀န္၊ အင္ဂ်င္နီယာ၊ လယ္သမား၊ အလုပ္သမားနဲ့ ေက်ာင္းဆရာ ေတြပါ၀င္ခဲ့တယ္။ ဒီေန႔မွာေတာ့ ေက်ာင္းသားလည္း ျဖစ္ခဲ့ အလုပ္သမားလည္း လုပ္ခဲ့ ေက်ာင္းဆရာလည္း ျဖစ္ခဲ့သူ တေယာက္အေၾကာင္း ကြယ္လြန္ခ်ိန္တိုင္ေအာင္ ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္သားအိုၾကီးဘ၀နဲ႔ ေနသြားခဲ့သူ အေၾကာင္း သတိရေနပါတယ္။

သူနဲ႔က်ေနာ္စေတြ႔ခ်ိန္မွာ သူက မွ်စ္ေတြခ်ိဳးျပီး ယူလာတယ္။။ က်ေနာ္တို႔ ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္ ခံစစ္စခန္းကုန္းေပၚ တက္လာတာ မွတ္မိေနေသးတယ္။ ၁၉၉၁ ခုႏွစ္ကုန္ပိုင္း လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ အစိတ္ေလာက္ကေပါ့။  က်ေနာ္တို႔က မာနယ္ပေလာခံစစ္။ န၀တ စစ္အစိုးရဖက္က မာနယ္ပေလာထိုးစစ္။ မိုးဦး ဘီလူး တဒိန္းဒိန္း တဒိုင္းဒိုင္းနဲ႔ စစ္ခင္းေနခ်ိန္ က်ေနာ့္ကိုေတြ႕ေတာ့ သူက ေမးလိုက္တယ္။ ပဲခူးက ေမာင္တူး ဆိုတာ မင္းလားတဲ့။ က်ေနာ္ သံုးခြကပါ။ ပဲခူး၊ က၀ဆိုတာကေတာ့ အေမ အေဖ ဇာတိပါလို႔ ျပန္ေျပာလိုက္ေတာ့ သူက ကိုယ့္မိဘေတြလည္း က၀ ဇာတိိိဘဲလို ့ျပံဳးျပီးေျပာတယ္။ ကိုယ့္နယ္သားခ်င္း ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္မွာ လာဆံုေတာ့ ေတြ႔ခ်င္လို ့ ပါတဲ့။ ဒါက သူနဲ႔က်ေနာ္ စေတြ႔ခဲ့ပံု။ ေတာင္ေပၚတက္လာတဲ့လမ္းတေလ်ာက္္္ ၀ါးေတာက  ခ်ိဳးယူလာတဲ့ မွ်စ္ေတြကို သူက ဒါးနဲ႔အစိပ္ကေလးေတြ ျဖစ္ေအာင္ လွီးတယ္။ ျပီးေတာ့ ႏူးေအာင္ျပဳတ္။ ဆန္ကိုေရစိမ္ ေထာင္းထည့္။ မွ်င္ငါးပိ၊ ဆား၊ ဟင္းခ်ိဳမႈန္္္႔၊ ဆူးပုတ္ရြက္၊ ၾကက္သြန္နဲ႔ နႏြင္းခတ္လိုက္ေတာ့ မွ်စ္တာလေပါဟင္း ျဖစ္သြားတယ္။ က်ေနာ္တို႔ အတူစားၾကတယ္။ သူဟာ က်ေနာ့ဆီ ဧည့္သည္လာလုပ္ရင္းကေတာင္ မွ်စ္တာလေပါဟင္း ခ်က္ေကၽြးသြား သလို ေနာက္ပိုင္း ႏွစ္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ၾကာေအာင္ က်ေနာ္တို႔ မၾကာခန ဟင္းအတူတူ ခ်က္စားခဲ့ၾက ဖူးတယ္။ သူက က်ေနာ္ထက္ အသက္ၾကီးတယ္။ ABSDF ေက်ာင္းသားတပ္ဦးရဲ့ ဗဟိုေကာ္မတီ၀င္လည္း ျဖစ္တယ္။ သူက ဗဟိုရံုးမွာ က်ေနာ္က ျပန္ၾကားေရးဌာနမွာ ေဒါင္းဂြင္ဧရိယာမွာ အတူေနခဲ့ၾကတယ္။ သူဟာ အပင္ပမ္းခံႏိုင္တယ္။ အလုပ္ၾကမ္းေတြလည္း လုပ္တယ္။ အလုပ္ အတူတူ လုပ္ခ်ိန္ဆို သူက ပိုလုပ္တယ္။ အနစ္နာခံတယ္။ သူေနမေကာင္းရင္ တျခားရဲေဘာ္ေတြ မသိေစရဘူး။ တျခားသူေတြ ဖ်ားနာေနရင္သူ ေရာက္လာတယ္။ လူနာေမးတယ္။ ျပဳစုတယ္။ က်ေနာ္ငွက္ဖ်ားျဖစ္တိုင္း သူလာျပဳစုတတ္တယ္။ သူေနမေကာင္း ျဖစ္ခ်ိန္တိုင္း က်ေနာ္မသိတာမ်ားတယ္။  ခရီးၾကမ္းေတြလည္းႏွင္တယ္။ တခါတေလ စကားေတြ ေဒါသနဲ႔ ၾကမ္းၾကမ္းေျပာသလို စစ္ပြဲေတြကိုလည္း ၀င္တိုက္တတ္တယ္။ သူကေတာ့ ကြယ္လြန္သြားျပီ ျဖစ္တဲ့ ကိုတိတ္ (ခြပ္ေဒါင္းေက်ာင္းသားအိုႀကီး ဦးေမာင္ေမာင္တိတ္) ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီေန႔မွာ သူ႔အေၾကာင္း ေျပာေနရတာကေတာ့ ေမလ ၂၃ ရက္္္ဟာ သူေမြးေန႔ ျဖစ္ေနလို႔ပါ။

၂၀၁၅ ခုႏွစ္ ေမလ ၂၃ ရက္မွာ ေဒါင္းအိုးေ၀ကို က်ေနာ္္္ ဖတ္တယ္။ အရင္ကေတာ့ ေဒါင္းအိုးေ၀ စာေစာင္ပါ။ အခုေတာ့ ေဒါင္းအိုးေ၀ မဂၢဇင္း ျဖစ္ေနပါၿပီ။ ျမန္မာႏိုင္ငံလံုးဆိုင္ရာ ေက်ာင္းသားမ်ား ဒီမို ကရက္တစ္တပ္ဦး (မကဒတ)All Burma Students’ Democratic Front (ABSDF)  ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္ ကို စတင္ တည္ေထာင္တဲ့ ၁၉၈၈ ခုႏွစ္ကတည္းက ေဒါင္းအိုးေ၀စာေစာင္ စထုတ္ခဲ့ပါတယ္။ က်ေနာ္တို႔ ေက်ာပိုးအိတ္ေတြထည္းမွာ ေဒါင္းအိုးေ၀ အျမဲပါတယ္။ မႏွစ္က ေငြရတုေဒါင္းအိုးေ၀ ထုတ္တယ္။ ဒီႏွစ္ေတာ့ ၂၆ ႏွစ္ေျမာက္ အထူးထုတ္ကို ဖတ္ေနတုန္း ၀မ္းနည္းမွတ္တမ္းေနရာမွာ ေရာက္ေတာ့ - ( ရဲေဘာ္ေမာင္ေမာင္တိတ္ (၁၉၅၀- ၂၀၁၄) ကိုယ္ေရးအထၳဳပၸတၱိ။ ။ ျမန္မာႏိုင္ငံလံုးဆိုင္ရာ ေက်ာင္းသားမ်ား ဒီမို ကရက္တစ္တပ္ဦး(ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္)တပ္ဖြဲ႔၀င္ ရဲေဘာ္ေမာင္္ေမာင္တိတ္ (ကပ/၄၄၉၂)ကို အဖဦးရိုးထြန္း၊ အမိိိေဒၚသိန္းညြန္႔တို႔မွ ၁၉၅၀ ခုႏွစ္ ေမလ ၂၃ ရက္ေန႔တြင္ ပဲခူးတိုင္း၊ က၀ၿမိဳ႔နယ္၊ မေမာက္ေက်းရြာ၌ ေမြးဖြားခဲ့သည္။ ) ဆိုတာ ဖတ္မိေတာ့မွ သူ႔ေမြးေန႔ဟာ ဒီေန႔ ေမ ၂၃ ဆိုတာ သတိထားမိတယ္။ တကယ္ေတာ့ သူ႔ေမြးေန႔တရက္မွာပဲ သူနဲ႔က်ေနာ္ ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္ ဌာနခ်ဳပ္ ေဒါင္းခြင္ကေန ၁ နာရီေလာက္ စက္ေလွ ေမာင္းသြားရတဲ့ သံလြင္ စခန္းက ဆရာေတာ္ ဦးသံ၀ရရဲ့ ေက်ာင္းကို သြားခဲ့ဘူးတယ္။ သူက ပဲ့ေထာင္စက္ေလွကို ေမာင္းႏိုင္သူမို ့သူေမာင္းတဲ့ေလွနဲ႔ သူ႔ေမြးေန႔ အထိမ္းအမွတ္ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းသြား အလႈလုပ္ခဲ့ၾကတာ့ သတိရေနမိရဲ့။

အဲ့ဒီမွာ သူက ၁၉၇၄ ခုႏွစ္ ဒီဇင္ဘာလက ျဖစ္ခဲ့တဲ့ ဦးသန္႔အေရးအခင္း အေၾကာင္းကို ေျပာျပလို႔ က်ေနာ္ သိခဲ့ရတယ္။ ကိုတိတ္ဟာ ပဲခူးကေန အထက္တန္း ေအာင္ၿပီး ၁၉၇၀ ခုႏွစ္မွာ ရန္ကုန္ ၀ိဇၨာသိပၸံ တကၠသိုလ္မွာ စိတ္ပညာအဓိကနဲ႔ တက္ခဲ့တယ္။ ၁၉၇၄ ခုႏွစ္ ေက်ာင္းသားလႈပ္ရွားမႈ (ဦးသန္႔အေရးေတာ္ပံု)မွာ မႏၱေလးေဆာင္ အမႈေဆာင္လုပ္ခဲ့လို ့အဖမ္းခံရျပီး ေထာင္ ၅ ႏွစ္ က်ခဲ့တယ္ ဆိုတာေတြ သိခဲ့ရပါတယ္။ ၅ ရက္ ဒီဇင္ဘာ ၁၉၇၄ ေခါင္းစဥ္နဲ႔ ဦးသန္႕ အေရးေတာ္ပံု ေဆာင္းပါးကို ေဒါင္းအိုးေ၀မွာ သူေရးခဲ့ပါတယ္။ ဒီမွာတင္ မဆလေခတ္ ၾကိဳးေပးခံခဲ့ရတဲ့ ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္ ဆလိုင္းတင္ေမာင္ဦးအေၾကာင္း၊ ဦးသန္႔ အေရးေတာ္ပံု၊ မိႈင္းရာျပည့္ အေရးေတာ္ပံုေတြကို သိလာရတာပါ။




ကိုတိတ္၊ ဦးတိတ္၊ အဘတိတ္၊ ေမာင္ေမာင္တိတ္ စသျဖင့္ က်ေနာ္တို ့အမ်ိဳးမ်ိဳးေခၚၾကတဲ့သူ႔အမည္ဟာ ေက်ာင္းသားတပ္တခုလံုးတင္မက ေကအင္န္ယူ ဌာနခ်ဳပ္ မာနယ္ပေလာ၊ ကခ်င္၊ ကယား၊ ရခိုင္စတဲ့ လက္နက္ကိုင္ တပ္ေပါင္းစုေတြၾကားမွာ ေမႊးပ်ံ႔လို႔ေနပါတယ္။ သူဟာ ဦးသန္႔ အေရးေတာ္ပံုမွာ ေထာင္ ၅ ႏွစ္က်သလို၊ ၁၉၈၂ ခုႏွစ္ကလည္း ပုဒ္မ ၅ ည (အေရးေပၚစီမံခ်က္္ဥပေဒ) နဲ႔ ၂ ႏွစ္ထပ္က်ခဲ့ပါေသးတယ္။ သူဟာ သူနဲ႔သိမီၾကံဳေတြ႔ခဲ့တဲ့ ေက်ာင္းသားသမိုင္းကို မွတ္တမ္းတင္သလို၊ ဘက္စံု သမိုင္းဆိုင္ရာ ေတြကိုလည္း ေလ့လာခဲ့သူ သုေတသနလည္း လုပ္ေနခဲ့သူ လူငယ္ေတြကိုလည္း ေဟာေျပာပို႔ခ်ခဲ့သူ၊ ရြယ္တူေတြကိုလည္း တိုင္ပင္ႏွီးေႏွာ ေဆြးေႏြးခဲ့သူပါ။ သူေျပာခဲ့သမွ်ထဲ မွတ္မွတ္ရရကေတာ့ ((( ေက်ာင္းသားေတြအပါအ၀င္ မိဘျပည္သူ တရပ္လံုး အခြင့္အေရးအတြက္ ေရွ႔တန္း တပ္ဦးက စတင္ ဦးေဆာင္ ေတာ္လွန္သူေတြဟာ ေက်ာင္းသားေတြပဲကြ။ ဒီလိုေတာ္လွန္တဲ့စိတ္ဟာ ေက်ာင္းသားစိတ္ပဲ။ ဒီစိတ္ရွိသူတိုင္း ေက်ာင္းသားပဲ၊ ေက်ာင္းတက္ေနခ်င္တက္မယ္။ ဆႏၵျပသပိတ္ေမွာက္ေနခ်ိန္လဲ သူပါခ်င္ပါေနမယ္။ ေထာင္ထဲေရာက္ေနခ်ိန္ လည္း ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္မယ္။ အခုလို ေတာထဲမွာ လက္နက္ကိုင္ေနခ်င္လည္း ကိုင္ေနမယ္။ လယ္သမားျဖစ္ျဖစ္၊ ကုန္ကုန္ေျပာမယ္ ေက်ာင္းဆရာ ျဖစ္ေနရင္ေတာင္ ေက်ာင္းသားစိတ္ရွိေနရင္ ေက်ာင္းသားပဲကြ။))) ဆုိျပီး ေဒါင္းခြင္ဌာနခ်ဳပ္ အခမ္းအနားတခုမွာ ဆိုခဲ့ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္လည္း ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္မွာ အသက္ ၆၄ ႏွစ္ ကြယ္လြန္ခ်ိန္ အထိ ေက်ာင္းသားအိုႀကီး ရဲေဘာ္ ေမာင္ေမာင္တိတ္ အျဖစ္နဲ႔ပဲ တာ၀န္မ်ိဳးစံု ထမ္းေဆာင္သြားႏိုင္ခဲ့တာပါ။ ေျပာခ်င္သူေတြက ၆၄ ႏွစ္ အဖိုးၾကီးက ေက်ာင္းသားမဟုတ္ဘူးလို႔ ေျပာဦးမလား မသိပါ။

သူနဲ႔ က်ေနာ္ ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္ ဌာနခ်ဳပ္ ေဒါင္းခြင္မွာ စကားေတြ အမ်ားၾကီး ေျပာခဲ့ၾကတယ္။ ဒါေၾကာင့္ သူအေၾကာင္းေတြ သိခြင့္ရခဲ့တာေပါ့။ ေက်ာင္းသားအိုႀကီး ရဲေဘာ္ ေမာင္ေမာင္တိတ္ဟာ ၁၉၈၈ မတိုင္ခင္အထိ ပဲခူးျမိဳ႔မွာ စက္ေရတြင္းတူး အလုပ္လုပ္ခဲ့သလို၊ က်ဴရွင္ဆရာလည္းလုပ္ခဲ့တယ္။ သူ႔ဇာတိ မေမာက္ရြာမွာ ေက်ာင္းဆရာလည္း လုပ္ခဲ့တယ္။ ၈၈၈၈ မွာ ပဲခူးျမိဳ႔ကေန ပါ၀င္ခဲ့ျပီး ၁၉၈၈ ခုႏွစ္ စက္တင္ဘာ ၁၈ စစ္အာဏာသိမ္းတဲ့အခါ ကရင္ျပည္နယ္ကို ေတာခိုလာခဲ့တယ္။ တပ္ရင္း ၂၀၉ သံလြင္စခန္းကို ေရာက္လာျပီး တာ၀န္အဆင့္ဆင့္ အမ်ိဳးမ်ိဳးထမ္းေဆာင္ခဲ့ရာမွာ ဗဟုိေကာ္မတီ၀င္၊ ေရွ႔တန္းစစ္ေၾကာင္းမႈး၊ ဗဟုိတရားသူၾကီးတာ၀န္ေတြပါ၀င္ခဲ့ပါတယ္။

သူ႔နဲ့က်ေနာ္ ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္ စစ္ေၾကာင္းတခုထည္းမွာ အတူတြဲတိုက္ခဲ့ဘူးတယ္။ ေစာထတိုက္ပြဲမွာဆို က်ေနာ္တို႔ဖက္က အက်အဆံုး တခ်ိဳ႔ရွိခဲ့တယ္။ တပ္မႈးတဦး ျဖစ္တဲ့ ဦးတိတ္ဟာ ခံစစ္ကတုတ္ေတြထည္းထိ လိုက္လံ အားေပးစကား ေျပာခဲ့တယ္။ အိမ္ေထာင္ျပဳတာကို သူက အားမေပးခဲ့ပါ။ ရဲေဘာ္တေယာက္ မိန္းမယူတိုင္း သူက စိတ္မေကာင္း ျဖစ္တတ္ပါတယ္။ ေတာ္လွန္ေရးအတြက္ အားတခု ေလ်ာ့သြားျပီလို ့ေျပာေလ့ရွိတယ္။ ဒါေပမယ့္ မဂၤလာေဆာင္ပြဲကိုေတာ့ သူက ဦးေဆာင္ေလ့ရွိတယ္။ လူၾကီးအေနနဲ႔ ဆံုးမစကားေတြ ၀င္ေျပာတတ္တယ္။ ဒါနဲ႔ပဲ မာနယ္ပေလာခံစစ္ က်တယ္။ ဒါးဂြင္က ဆုတ္ခဲ့ၾကရတယ္။ စခန္းေတြ ေျပာင္းၾက။ ေရႊ႔ၾကနဲ႔ ကရင္နီေဒသကို ေဒါင္းဂြင္ဗဟိုေျပာင္းတယ္။ ေနာက္ထပ္ ကရင္နယ္ဖက္ျပန္ေျပာင္း ဟိုေျပာင္းသည္ေျပာင္း ျဖစ္ေနေပမယ့္ ေက်ာင္းသားအိုႀကီး ရဲေဘာ္ ေမာင္ေမာင္တိတ္ ကေတာ့ စိတ္မာဆဲ။ ၂၀၀၀ ျပည့္နွစ္ ေအာက္တိုဘာလ ၂၄ ရက္ (ကမၻာ့ကုလသမဂၢေန႔) မွာ ေတာ့ အိမ္ေထာင္ျပဳတာကို ဆန္႔က်င္ေလ့ရွိတဲ့  ေက်ာင္းသားအိုႀကီး ရဲေဘာ္ ေမာင္ေမာင္တိတ္ဟာ ပရဟိတ သမားတဦး ျဖစ္တဲ့ မေမေမၾကည္နဲ႔ အိမ္ေထာင္ျပဳခဲ့ပါတယ္။ ေတာ္လွန္ေရးအတြက္ အာနည္းသြားမွာမို႔ ဦးတိတ္ လက္မထပ္ရဘူးလို႔ က်ေနာ္ေတာင္ ေနာက္ခဲ့ပါေသးတယ္။ သူတို႔မွာ သားကေလးတေယာက္ထြန္းကားခဲ့ပါတယ္။

ေက်ာင္းသားအိုႀကီး ရဲေဘာ္ ေမာင္ေမာင္တိတ္ ဟာ  မႏွစ္က၂၀၁၄ ခုႏွစ္ စက္တင္ဘာလ ၁၁ ရက္မွာ ကြယ္လြန္သြားပါတယ္။ သူမမာမက်န္းျဖစ္ခ်ိန္ က်ေနာ္လည္း ေနမေကာင္းေနလို ့မသြားႏိုင္ခဲ့ပါ။ သူ႔အေၾကာင္း ဂုဏ္ျပဳစာ ေရးခ်င္ေပမယ့္ က်ေနာ့္လက္ေတြက မလႈပ္ရွားႏိုင္ခဲ့ပါ။ ဒါေပမယ့္ က်ေနာ့္ ေရးခ်င္စိတ္ကေတာ့ ေပ်ာက္မသြား။ ေရးႏိုင္လာခ်ိန္က်ေတာ့လည္း အေၾကာင္းမတိုက္ဆိုင္ခဲ့။  ဒီေန႔ မွတ္မွတ္ရရ ေဒါင္းအိုးေ၀ ဖတ္မိခ်ိန္ ၀မ္းနည္းမွတ္တမ္းမွာ သူ႔ရဲ့ ေမြးေန႕ ေမလ ၂၃ ရက္ကိုေတြ႔ေတာ့ အမွတ္တရ ေရးလိုက္ရျပီေပါ့။ ၁၉၅၀ ခုႏွစ္ေမြးဆိုေတာ့ သူရွိေနေသးရင္ ၆၅ ႏွစ္ေပါ့။ ဒါေပမယ္သူဟာ ေနာက္ဆံုး အခ်ိန္ အထိ ေက်ာင္းသားပါ။ ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္ရဲ့ ခြပ္ေဒါင္းအလံအုပ္ အေလးျပဳ ျပီးမွ သူ႔ရုပ္ကလပ္ကို သၿဂႋဳလ္ခဲ့ၾကပါတယ္။

သူကြယ္လြန္သြားတာ တႏွစ္ပတ္လည္ျပည့္ဖို႔ တျဖည္းျဖည္းနီးလာေနပါၿပီ။ ဒါေပမယ့္ ေက်ာင္းသား တပ္မေတာ္ ယူနီေဖါင္းနဲ႔ သူစကားေျပာေနပံုေတြ၊ စစ္ေျမျပင္မွာ ေသနပ္တလက္ လြယ္လ်က္နဲ႔ ရဲေဘာ္ေတြကို အားေပးစကားေျပာေနပံုေတြ၊ တပ္နားခ်ိန္ေတြဆို ရဲေဘာ္ေတြကို အဂၤလိပ္စာ သင္ေပးေနပံုေတြ၊ ေဖါက္ျပန္တဲ့ အေတြးအျမင္ ရွိသူေတြနဲ့ စကားေျပာခ်ိန္ ေဒါသျဖစ္ေနပံုေတြ၊ ငွက္ဖ်ားမိေနတဲ့ ရဲေဘာ္ေလးေတြကို ဖခင္သဖြယ္ အားေပးေနပံုေတြ၊ ေဒါင္းခြင္ဗဟို စားဖိုေဆာင္မွာ ပုဆိန္တလက္နဲ႔ ထင္းခြဲေနပံု၊ ေပါက္တူးတလက္နဲ႔ ျမက္ရွင္းေနပံု၊ မွ်စ္ပလိုင္းၾကီးကို လြယ္လာပံု၊ သံလြင္ျမစ္ထဲ စက္ေလွေမာင္းေနပံုေတြ ျမင္ေယာင္ေနဆဲပါ။

ဒါေပမယ့္ တခ်ိဳ႕ကေတာ့ ဒီမိုကေရစီပညာေရး သပိတ္ေမွာက္ေက်ာင္းသားေတြဟာ ေက်ာင္သားေတြ အစစ္ေတြ မဟုတ္ဖူးလို ့ေျပာၾကသလို ခြပ္ေဒါင္း ေက်ာင္းသားအိုႀကီး ရဲေဘာ္ ေမာင္ေမာင္တိတ္ ကိုလည္း ေက်ာင္းသား မဟုတ္ဖူးလို႔ ေျပာၾကဦးမယ္ ထင္္္ပါရဲ့။ ။ 

ေမာင္စုိးခ်ိန္ - ေက်ာင္းသားသပိတ္ အေရးေတာ္ပံု (၈)


 ေမာင္စုိးခ်ိန္ - ေက်ာင္းသားသပိတ္ အေရးေတာ္ပံု (၈)
(မုိးမခ) ေမ ၂၆၊ ၂၀၁၅

• ေသမင္း
(က)
ဖိႏွိပ္အုပ္စိုး
ကုိယ္က်ဳိး
ကိုးကြယ္ရာ အာဏါ
အဓြန္႔ရွည္ၾကာေရး
လူထုေသြး ေခၽြး
စေတး
ေျခေဆး
မိစၦာ
အာဏါေသမင္း
ေသတြင္း၀မွာ။

• သမိုင္းေျမမွာ
(ခ)
သူရဲေကာင္း
လမ္းေဟာင္းဖ်က္
လမ္းသစ္ ေဆာက္ရင္း
ေသမင္း
စီးခ်င္းထိုး
ေရွ႕တိုးရင္ဆိုင္
ပန္းတုိင္ေဖာက္
အေရာက္ခ်ီသူ
ကမၺည္းတင္
သစ္လြင္ေတာက္ပဆဲ။

• သူရဲေကာင္း
(ဂ)
အားသစ္
လမ္းသစ္ေဖာက္သြား
ေက်ာင္းသား
ေရွ႕တက္ေရွ႕ဆက္
ေသမင္းလက္မွာ
ဘာမွမမွဳ
အံတုေနဆဲ။

ေမာင္စိုးခ်ိန္
မတ္ ၂- ၂၀၁၅

သ႐ုပ္ေဖာ္ပန္းခ်ီ သန္းေဌးေမာင္

ကစားကြင္းေနရာ ႀကံ့ခိုင္ေရးပါတီ ကြန္ဒုိေဆာက္ေနျခင္း ရပ္ဆုိင္းေပးရန္ ကုိကုိႀကီးေျပာ

ကစားကြင္းေနရာ ႀကံ့ခိုင္ေရးပါတီ ကြန္ဒုိေဆာက္ေနျခင္း ရပ္ဆုိင္းေပးရန္ ကုိကုိႀကီးေျပာ
ဟန္သစ္ႏုိင္၊ မုိ းမခ
 ေမ ၂၆ ရက္၊ ၂၀၁၅

ေတာင္ဥကၠလာပၿမိဳ႕နယ္ (၉)ရပ္ကြက္ သစၥာလမ္းႏွင့္ ေဝဇယႏၱာလမ္းေထာင့္ရွိ အားကစားကြင့္နွင့္ ပန္းၿခံေနရာ ျပန္လည္ရရွိေရးအတြက္ ဒီဇင္ဘာ ၂၁ရက္ ၂၀၁၄ခုႏွစ္က ဆႏၵထုတ္ေဖာ္ခဲ့ေသာ ဦးေဆာင္သူ ဦးကုိကုိႀကီး၊ ေဒါက္တာေဇာ္ႏုိင္၊ ကုိမ်ိဳးခင္၊ ကုိႏုိင္ကုိလင္း၊ ကုိေအာင္ေမာ္တုိ႔ကုိ ပုဒ္မ ၁၉ျဖင့္ ေတာင္ဥကၠလာ ၿမိဳ႕မရဲစခန္းက တရားဆဲြထားခဲ့သည္။ ေဒါက္တာေဇာ္ႏုိင္၊ ကုိမ်ိဳးခင္၊ ကုိႏုိင္ကုိလင္း၊ ကုိေအာင္ေမာ္တုိ႔ကုိ ခံဝန္ျဖင့္ လႊတ္ထားခဲ့ၿပီး ဦးကုိကုိက်န္ေနသျဖင့္ ေမလ ၂၂ရက္ေန႔ တြင္ ေတာင္ဥကၠလာၿမိဳ႕မရဲစခန္းမွ (ပ)၅၂၈/၁၄ၿငိမ္း/စု/စီ ပုဒ္မ ၁၉ ျဖင့္ တရားဆဲြထားေသာေၾကာင့္ ထုိအမႈကုိစစ္ေဆးရန္အတြက္ ရဲစခန္းမွ လူေတြ႔စစ္ေဆးခဲ့သည္။
          
ကုိကုိႀကီးနွင့္ ဇနီး
 ထုိျဖစ္စဥ္နွင့္ပတ္သက္၍ ၈၈ မ်ိဳးဆက္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးနွင့္ ပြင့္လင္းလူ႔အဖဲြ႔အစည္းမွ ဦကိုကုိႀကီးက “ဒီေနရာဟာ က်ေနာ္တုိ႔ ကုိယ္တိုင္ငယ္ငယ္ေလးကတည္းကေဆာ့ခဲ့ျပဳခဲ့တဲ့ကေလးကစား ကြင္းေန ရာ ျဖစ္တယ္၊ ေနာက္ဆုံး ၁၉၈၈ ခုနွစ္က အာဏာသိမ္းခဲ့တဲ့စစ္တပ္ကလည္း ဒန္းေတြ၊ ေလွ်ာေတြ၊ ပန္းၿခံေတြနဲ႔ ကေလးကစားကြင္းအျဖစ္ အာဏာသိမ္းၿပီးတာေတာင္ဆက္ရွိေနေသးတယ္၊ က်ေနာ္ေထာင္က်ၿပီးျပန္ထြက္ လာေတာ့ ဒီေနရာက ႀကံ့ခုိင္ေရးပါတီပုိင္ျဖစ္သြားၿပီ ကြန္ဒုိေဆာက္ေနတယ္  သိရတဲ့အတြက္ေၾကာင့္ ဒီကေဒသခံၿမိဳ႕မိၿမိဖေတြက ဒါကိုဆႏၵေဖာ္ထုတ္ခ်င္တယ္ က်ေနာ္လည္း ၿမိဳ႕ခံျဖစ္တဲ့အတြက္ေၾကာင့္ ဦးေဆာင္္ပါဝင္ခဲ့တာျဖစ္တယ္ အဓိကက ဒီကေလးကစားကြင္းကုိ ပုံမွန္တုိင္းျပန္ၿပီးေဖာ္ထုတ္ေစခ်င္တယ္၊ အားလုံးသိထားတဲ့အတုိင္း အမ်ားပုိင္ေျမေနရာ၊ ကေလးကစားကြင္းကုိ ရုပ္ပ်က္ဆင္းပ်က္ႀကီးမတရားအႏုိင္က်င့္တာမလုပ္ပါနဲ႔ ကေလးေတြကစားဖုိ႔ ျပန္ေပးပါ ရုိးရုိးသားသားေလးျပန္ေတာင္းတာပါ” ဟုေျပာျပခဲ့သည္။
 
                          ကစားကြင္းေရွ႕တြင္ ရွင္းျပေနပုံ
ဆက္လက္၍ ၿငိမ္းခ်မ္းစြာဆႏၵေဖာ္ထုတ္ျခင္းကုိ ပုဒ္မ ၁၉ျဖင့္တရားစဲြဆုိေနျခင္းနွင့္ပတ္သက္ၿပီး ဦးကုိကုိႀကီးက “ဆႏၵေဖာ္ထုတ္တယ္ဆုိတာ ျမင္ေစခ်င္ ၾကားေစခ်င္လုိ႔ေဖာ္ထုတ္တာ၊ ခြင့္ျပဳတယ္ သတ္မွတ္ေပးတဲ့ေနရာဟာ အမ်ားျပည္သူ တာဝန္ရွိတဲ့အရာရွိေတြ ပုဂဳိလ္ေတြ ျမင္ႏုိင္ၾကားႏုိင္တဲ့ ေနရာျဖစ္ရမယ္၊ အခုက်ေနာ္တုိ႔ကုိ ခြင့္ျပဳတဲ့ေနရာဟာ နံရံေလးဘက္ အုတ္ရုိးခတ္ထားၿပီး က်ေနာ္တုိ႔ေနခဲ့တဲ့ ေထာင္လုိပဲ အထဲမွာဘယ္သူေတြ ဆႏၵျပလုိ႔ ဘာေတြေျပာေနမွန္းမသိ အျပင္ကမၾကားႏုိင္ မသိႏုိင္တဲ့ေနရာ၊ လုိင္းကားမရွိဘူး လူစည္ကားတဲ့ ေနရာမဟုတ္ဖူး၊ အဲဒီလုိေနရာမ်ိဳးမွာ သြားၿပီးဆႏၵျပဆုိၿပီး သတ္မွတ္ ေပးတာ ကုိက ဆႏၵေဖာ္ထုတ္မႈကုိ မျမင္ေအာင္ မၾကားေအာင္ ဟန္႔တားထားနတဲ့သေဘာပဲ၊ ဒါ့ေၾကာင့္ အခင္းျဖစ္တဲ့ ေနရာမွာ က်ေနာ္တုိ႔ ဆႏၵျပခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္” ဟုေျပာသည္။
ဌာနဆုိင္ရာမွတာဝန္ရွိသူမ်ားမွ အခင္းျဖစ္ေနေသာ ေျမရာဇဝင္မ်ားကုိ ထုတ္ျပမေပးခဲ့ျခင္းမ်ား၊ ကေလးကစားကြင္းေနရာျပန္္လည္ရရွိေရးအတြက္ လႊတ္ေတာ္မ်ား၊ တရားရုံးမ်ားနွင့္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ေတာ္စည္ပင္သာယာေရးေကာ္မတီမ်ားကုိလည္း တင္ျပေဆာင္ရြက္သြား မည္ျဖစ္ေၾကာင္း ဦးကုိကုိႀကိီးမွ ေျပာျပသည္။

ကစားကြင္းကုိ ကြန္ဒုိေဆာက္ရာေနရာ

ကာတြန္း လုိင္လုဏ္ - မီးလင္းကုန္ၿပီ


ကာတြန္း လုိင္လုဏ္ - မီးလင္းကုန္ၿပီ
ေမ ၂၅၊ ၂၀၁၅

သားႀကီး ေမာင္ေဇယ် - ဥပေဒစစ္ေျမျပင္က ခြပ္ေဒါင္းမ်ား

သားႀကီး ေမာင္ေဇယ် - ဥပေဒစစ္ေျမျပင္က ခြပ္ေဒါင္းမ်ား
အၾကမ္းဖက္ခံေက်ာင္းသားမ်ား (၇) ႀကိမ္ေျမာက္ ႐ံုးထုတ္
(မုိးမခ) ေမ ၂၅၊ ၂၀၁၅
 
x x x က်ဥ္္းက်ဥ္းၾကပ္ၾကပ္ ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္ က်ေနာ္တုိ႔ဟာ တရားခြင္နဲ႔ အမႈသည္နဲ႔ ေရွ႕ေနနဲ႔ လြပ္လြပ္လပ္လပ္ စစ္ခြင့္ရရင္ ေက်နပ္ၿပီx x x

ဆံပင္ျဖဴျဖဴ အသက္ ၆၀ ေက်ာ္ ေရွ႕ေနႀကီးဦးေအာင္သိန္းက သူ႕ေရွ႕မွာရွိတဲ့ ေက်ာင္းသားမိဘေတြ၊ မီဒီယာေတြကို သာယာ ၀တီတရားရံုးေရွ႕မွာ ရွင္းျပေနတာပါ။ မနက္ ၉ နာရီေလာက္သာရွိေသးေပမယ့္ ေနပူရွိန္က အေတာ္ကေလးျမင့္ေနပါၿပီ။ က်ေနာ္နဲ႔  ဒီဗြီဘီသတင္းေထာက္ ကိုထြန္းေက်ာ္တုိ႔က ေရွ႕ေနဦးေအာင္သိန္းရဲ႕ေျပာစကားေတြကို ဗီဒီယိုမွတ္တမ္း ရသ ေလာက္႐ိုက္ယူေနပါတယ္။ ေရွ႕ေနဦးေအာင္သိန္းဆိုတာ က်ေနာ္နဲ႔ေရာ ကိုထြန္းေက်ာ္နဲ႔ပါ သူစိမ္းေတြမဟုတ္ပါဘူး။ က် ေနာ္တုိ႔ကို မီဒီယာအမႈနဲ႔ တရားစြဲခံရတုန္းကလည္း ေရွ႕ေနလိုက္ေပးခဲ့ရသူက ဒီဦးေအာင္သိန္းပဲျဖစ္ပါတယ္္။ တနည္းေျပာ ရရင္ က်ေနာ္တုိ႔ရဲ႕ ေဖာက္သည္ေဟာင္းႀကီးေပါ့။

ေရွ႕ေနဦးေအာင္သိန္းနဲ႔ မလွမ္းမကမ္းမွာ မ်က္ႏွား၀ိုင္း၀ိုင္း ကတုံးေကနဲ႔ မႏၱေလးက ေရွ႕ေနဦးသိန္းသန္းဦးကလည္း ဒီဗြီဘီ သတင္းေထာက္ ကိုဉာဏ္ႀကီးကို ခုလိုေျပာလိုက္ပါတယ္။

x x ဥပေဒအရ ကန္႔သတ္ခ်က္မရွိရင္ အမ်ားျပည္သူေတြေရွ႕ေမွာက္မွာ တရားစီရင္ရမယ္ open court ေပါ့။ အခုဆြဲထားတဲ့ ပုဒ္မေတြက ၁၄၃ ၁၄၅ ၁၄၇ ၆၀၅ (ခ) ပါ တံခါးပိတ္စစ္ရမယ္လို႔ မပါဘူး x x

ေရွ႕ေနေတြရဲ႕စကားကိုေထာက္ရင္  ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕တရားစီရင္ေရးဟာ လြပ္လပ္မွ်တမႈေတြ၊ ပြင့္လင္းျမင္သာမႈေတြ အားနည္း ေနၿပီး စိုးရိမ္ဘြယ္အေျခအေနတခုမွာ ရွိေနတယ္ဆိုတာ ခန္႔မွန္းႏိုင္ပါတယ္။

ေရွ႕ေနဦးသိန္းသန္းဦးဟာ စစ္အစိုးရကိုအာခံခဲ့တဲ့ ေက်ာင္းသားဆိုးတေယာက္အျဖစ္ ျမန္မာ့ဆိုရွယ္လစ္ေခတ္မွာ ေထာင္အ ႀကိမ္ႀကိမ္က်ခံခဲ့ရတဲ့ ေဆးေက်ာင္းသားေဟာင္းတေယာက္ပါ။ ခု သူက သပိတ္ေမွာက္ေက်ာင္းသားေတြဖက္က လိုက္ေနတဲ့ ေရွ႕ေန။ တနည္းေျပာရရင္ စစ္အစိုးရ ေရးဆြဲခဲ့တဲ့ ဥပေဒ ေအာက္မွာ ခက္ခက္ခဲခဲ ရွင္သန္ခဲ့ရသူ။ ဥပေဒ လက္နက္ကိုဆြဲကိုင္ၿပီး စစ္အစိုးရ ေရးဆြဲခဲ့တဲ့ ဥပေဒကို အာခံေနသူ။ ဥပေဒ စစ္ေျမျပင္ေရာက္ လူတေယာက္။

သူလိုပဲ သပိတ္ေမွာက္ေက်ာင္းသားေတြဖက္က ေရွ႕ေနလိုက္ေနသူ  ေက်ာင္းသားဆိုးတျဖစ္လဲ ေရွ႕ေနတေယာက္လည္း ရွိပါေသးတယ္။ သူက ဦးေရာဘတ္စန္းေအာင္ပါ။

သူဟာ လြယ္အိပ္ျပာၾကီး လြယ္ရင္း မ်က္မွန္ၾကီးတ၀င့္တ၀င့္နဲ႔ ဒီဗြီဘီသတင္းေထာက္ ကိုရန္ႏိုင္ကို တရား႐ံုး ၀င္ေပါက္၀နားမွာ ရပ္ရင္း ရွင္းျပေနပါတယ္။

ျပင္သစ္သံရံုးက ႏိုင္ငံေရးအရာရွိရယ္၊ အီးယူသံမွဴးရယ္၊ ဂ်ာမန္သံရံုးကရယ္ လာၾကတယ္ေပါ့ေနာ္။ လာၿပီးေတာ့ေလ့လာ တယ္ဆိုတာက  ဒီမွာစစ္ေဆးစီရင္ေနတဲ့ စစ္ေဆးစီရင္ပံုဟာ တရားမွ်တတဲ့ စစ္ေဆးစီရင္ပံု ျဖစ္/မျဖစ္ဆိုတာ ေလ့လာ ဖို႔လာၾကတာပါ။

ဒီေန႔တရားခြင္အေနအထားရဲ႕ ထူးျခားခ်က္တခုရွိပါတယ္။

အဲဒါကေတာ့ သတင္းေထာက္ ကိုဉာဏ္ႀကီးရဲ႕ သတင္းေထာက္ေတြ တရားရံုးတြင္း ၀င္ေရာက္သတင္းယူခြင့္ ေတာင္းဆိုတာ ကို တရာသူႀကီးက ခြင့္ျပဳလိုက္တာပါ။

ဒီလိုထူးထူးျခားျခားခြင့္ျပဳလိုက္တာကို မီဒီယာသမားေတြက ပြင့္လင္းျမင္သာတဲ့ တရားစီရင္ေရးလမ္းေၾကာင္းေပၚေရာက္ဖုိ႔ ပထမေျခလွမ္း အျဖစ္႐ႈျမင္လိုက္ၾကပါတယ္။ ေက်ာင္းသာေခါင္းေဆာင္ ကိုသီဟ၀င္းတင္ကေတာ့ ခုလိုျမင္ပါတယ္။

သေဘာ႐ိုး ေစတနာနဲ႔ခြင့္ေပးတာမဟုတ္ဘူး၊ ႏိုင္ငံတကာက ေလ့လာသူေတြလည္းပါတယ္။ ဒီလိုအေနအထားမ်ိဳးမွာ သူတုိ႔ အေနနဲ႔ ဖြင့္ေပးတာျဖစ္တယ္။ ေနာက္တခ်က္ကေတာ့ အကုန္လံုးကို  ၁၀ ေယာက္တသုတ္စီ ေပး၀င္မယ္ေျပာတယ္။ ဒါကို ၾကည့္ရင္ အစိုးရအေနနဲ႔ မေျပာပဲနဲ႔ မရဘူး၊ မတိုက္ပဲနဲ႔ မရဘူး။ တကယ္ဆို အစိုးရအေနနဲ႔ ပံုမွန္သာဆိုရင္ က်ေနာ္တုိ႔ ေျပာစရာမလိုဘူး တိုက္စရာမလိုဘူး။ အေစာႀကီးကတည္းကျဖစ္ရမယ္ကိစၥလို႔ ျမင္တယ္။

ေက်ာင္းသားေတြရဲ႕အျမင္ဟာ သမိုင္းအဆက္ဆက္ ပြင့္လင္းစူးရွခဲ့ၾကတာ ခုထက္ထိပါပဲ။ တိတိက်က်ေျပာရင္ ေက်ာင္းသား သမဂၢေပၚေပါက္ခဲ့တဲ့ လြန္ခဲ့ေသာ ၇၉ ႏွစ္ကတည္းကပါ။

ဗကသအေနနဲ႔ နယ္ခ်ဲ႕အစိုးရ၊ ဖက္စစ္အစိုးရ၊ စစ္အစိုးရ၊ အစိုးရအဆက္ဆက္ကိုေတာ္လွန္ခဲ့တာ ရ၉ ႏွစ္ရွိၿပီ။ ေက်ာင္းသား သမဂၢ ၇၉ ႏွစ္ျပည့္ဟာ ဒီမိုကေရစီပညာေရး တိုက္ပြဲ၀င္ေနတဲ့ကာလလည္းျဖစ္တယ္။

ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္ ကိုမိုးထက္ေနက လြပ္လပ္ေရးတိုက္ပြဲ၊ ဖက္စစ္ေတာ္လွန္ေရးတိုက္ပြဲ ဒီမိုကေရစီတိုက္ပြဲေတြနဲ႔ ေက်ာင္းသားတိုက္ပြဲသမိုင္းဟာ ခ်ိတ္ဆက္မႈရွိေနေၾကာင္းကို လိုတိုရွင္း ေျပာပါတယ္။ ဒီလိုခ်ိတ္ဆက္မႈေတြရွိတယ္ဆိုတာသိတဲ့ အုပ္ခ်ဳပ္ေနသူေတြဟာ ပညာေရးကို လံုျခံဳေရး႐ႈေထာင့္ခ်ည္းကပ္ကာ ျပင္းျပင္းထန္ထန္ဖိႏွိပ္ရင္း အာဏာကို က်စ္ က်စ္ပါေအာင္ ဆုပ္ထားေလ့ရွိပါတယ္။

ဒါေၾကာင့္လည္း ျမန္မာျပည္ပညာေရးဟာ ကိုလိုနီကြၽန္ပညာေရး၊ စစ္ကြၽန္ပညာေရးဆိုတဲ့  ကြၽန္ပညာေရးႏြံထဲက ႐ုန္းမထြက္ ႏိုင္တာလို႔ သံုးသပ္မႈေတြ ရွိေနပါတယ္။

ပညာေရးကို လံုျခံဳေရး႐ႈေထာင့္က  ၾကည့္ေနသမွ်ကာလတေလွ်ာက္လံုး ပိုၿပီးဆိုး၀ါးသြားဖို႔ပဲရွိပါတယ္လို႔ အသားျဖဴျဖဴ ပါး ေဖါင္းေဖါင္းနဲ႔ ေက်ာင္သူကေလး အိသဥၨာေမာင္ကဆိုပါတယ္။

ဒီလို လံုျခံဳေရးရႈေထာင့္ဖက္ကသာ ခ်ည္းကပ္လုပ္ေဆာင္ခဲ့တာေၾကာင့္  ေက်ာင္းသားေတြကို ရန္သူလိုသေဘာထားၿပီး ရိုက္ႏွက္ဖမ္းစီးခဲ့တာျဖစ္တယ္လို႔ အမ်ားက ယူဆထားၾကပါတယ္။

 ခုေတာ့ ေက်ာင္းသားေတြ ရံုးတင္ တရားစြဲခံေနရျပါပါၿပီ။

ဒီျဖစ္စဥ္မွာ က်ေနာ္ကိုယ္တိုင္ အနီးမွာရွိေနပါတယ္။ ကိုယ္တိုင္လည္း တာ၀န္ရွိသူတေယာက္အေနနဲ႔ ႀကီးၾကပ္လုပ္ေနရတဲ့ လုပ္ငန္းေတြပါ။ မ်က္ျမင္တကယ့္ျဖစ္တဲ့ ျဖစ္စဥ္ေတြကို ထြက္ဆိုတာပါ။

ပုခံုးေပၚမွာ ေငြေရာင္တလိုင္း တပြင့္နဲ႔ တရားလို ရဲအရာရွိက  xxx  ေအးေအးေဆးေဆး တည္တည္ၿငိမ္ၿငိမ္ သတိၾကီးႀကီး နဲ႔ သတင္းေထာက္ ကိုဉာဏ္ႀကီးေမးသမွ်ကို ေျဖဆိုပါတယ္။

ဖမ္းစီးခံထားရတဲ့ ဥပေဒေက်ာင္းသူ မဟန္နီဦးကေတာ့

က်မတုိ႔ကို ရိုက္ႏွက္ၿပီး ဖမ္းစီးတဲ့ရဲေတြက က်မတုိ႔ကိုျပန္ၿပီး တရားဆြဲတယ္ဆိုတဲ့အခ်က္ဟာ လက္ရွိအခ်ိန္မွာ တရားဥပေဒ စိုးမိုးမႈရွိမရွိဆိုတာ အထင္အရွားျပေနတာပါ။

 ဥပေဒသမားေကာင္းေတြဟာ ဥပေဒအေၾကာင္းေကာင္းေကာင္းသိၾကပါတယ္။

ျမင္ျမတ္တဲ့ဥပေဒသမားေတြကေတာ့ အမွန္တရားနဲ႔ သစၥာတရားကိုပိုၿပီး ေကာင္းေကာင္းသိၾကပါတယ္။

ျမင့္ျမတ္ႏွလံုးသား ပိုင္ရွင္ေတြကေတာ့ စြန္႔လႊတ္ရင္း၊ အနစ္နာခံရင္း၊ သစၥာတရားဖက္က ရပ္တည္ရင္း.သူတုိ႔ဘ၀သက္တမ္း ကို ကုန္လြန္ခဲ့ေလ့ရွိပါတယ္။

ညေနေစာင္းေတာ့ ေက်ာင္းသားေတြကို တရားရံုးေနာက္ေပါက္ကထုတ္ကာ ေထာင္ရွိရာဖက္ကို အခ်ဳပ္ကားေတြနဲ႔ တင္ေခၚ သြားပါတယ္။

က်ေနာ္နဲ႔ ကိုထြန္းေက်ာ္တုိ႔က တရားရံုး ေနာက္ေပါက္ကထြက္လာတဲ့ ေက်ာင္းသားအခ်ဳိ႕ကို အမိအရ မွတ္တမ္းတင္ ဗီဒီယို ရိုက္ကူးပါတယ္။ ၀န္းရံသူေတြနဲ႔ ေက်ာင္းသားေတြဟာ ေႂကြးေၾကာ္သံေတြ အျပန္အလွန္တိုင္ရင္း လက္ျပႏူတ္ ဆက္ၾက ပါတယ္။

ေက်ာင္သားအခ်ဳိ႕ကေတာ့ ေထာင္သြားရာလမ္းတေလွ်ာက္ ခြပ္ေဒါင္းအလံေတြ တလူလူလႊင့္ရင္း အခ်ဳပ္ကားကိုေျပးလႊား ၀န္းရံ လုိက္ပါသြားၾကပါတယ္။

ကိုဉာဏ္နဲ႔ ကိုရန္ႏိုင္တုိ႔က ကင္မရာခလုပ္ကိုဖြင့္ရင္း အေျပး အလႊား ။

သားႀကီးေမာင္ေဇယ်
၂၄-၀၅-၂၀၁၅

ဖုိးထက္ - စိတ္ေျဖာင့္စြာ စာဖတ္ပါရေစ

 ဖုိးထက္ - စိတ္ေျဖာင့္စြာ စာဖတ္ပါရေစ
(မုိးမခ) ေမ ၂၄၊ ၂၀၁၅

ကြၽန္ေတာ့္ စာဖတ္၀ါသနာက မနက္ခင္းေစာေစာမွာ စိတ္ပါ လက္ပါ လမ္းထေလွ်ာက္တာနဲ႔ တူသည္။ လမ္းစၿပီး ေလွ်ာက္ ခါစမွာ စိတ္ရိွေပမယ့္ ေသြးေလး၊ လူေလး၊ အိပ္ခ်င္မူးတူး။ ခဏၾကာေတာ့ ေျခလွမ္းသြက္လာၿပီး အိပ္ခ်င္စိတ္မ်ား ေပ်ာက္ သည္။ ေနာက္ေတာ့ ေလကိုအားရပါးရ ႐ွဴၿပီး ေခြၽးေတြစို႔လာေအာင္ လက္ႏွစ္ဖက္ကို ကားကားႀကီးလႊဲကာ လမ္းေလွ်ာက္ သလိုမ်ဳိး။ စာဖတ္တာအရိွန္ရလာလွ်င္ ခပ္သြက္သြက္ ဖတ္သြားလုိ႔ရသည္။

စာဖတ္နည္းတာ ၾကာခဲ့သည္။ စာဖတ္နည္းလာတာ အျပစ္ႀကီးတခု က်ဴးလြန္မိေနသလို ခံစားေနရသည္။ “စာဖတ္၊ စာဖတ္ နင့္ဘ၀မွာ ဒါေလးတခုဘဲ ေကာင္းတာရိွေတာ့တာ” လို႔ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ အားေပးရင္း စာကို ဖိဖိစီးစီး ျပန္ဖတ္ျပန္ေတာ့ စာ မသြား။ စာမသြက္။ စာဖတ္ ဦးေဏွာက္ကို ျပန္ႏႈိးဖုိ႔ စာအုပ္ေကာင္းေကာင္းတအုပ္ေတာ့ လိုေလၿပီ။ လမ္းေလွ်ာက္အရိွန္ ရလာလွ်င္ ေျပးလႊား၊ ခုန္ေပါက္ခ်င္လာသလိုမ်ဳိး စာဖတ္ဉာဏ္ကို ျမဴးတူးရႊင္ျပလာေစဖို႔ စိတ္၀င္စားမည့္စာအုပ္တအုပ္ ေတာ့ လိုၿပီ။ စာအုပ္စင္ေပၚက စာအုပ္ေတြ ျပန္ထုတ္ၾကည့္မိသည္။

ဆရာမ ဂ်ဴး ညႊန္းလြန္းသျဖင့္ ၀ယ္ထားမိၿပီး တလအတြင္း ငါးမ်က္ႏွာထက္ ပိုၿပီးမဖတ္မိသည့္ “To Kill A Mockingbird” စာအုပ္ထြက္လာသည္။ အပ်ဳိႀကီး ဆရာမညႊန္းတာ အလကားေတာ့ ျဖစ္ဟန္မတူဆိုသည့္စိတ္ျဖင့္ ႀကိဳးစားဖတ္ေသာ္လည္း စာလံုးတိုင္း၊ ၀ါက်တိုင္း၊ ဇာတ္ေကာင္တိုင္း၊ နာမည္တိုင္း၊ ဗန္းစကားတခ်ဳိ႕ကို သိခ်င္သည့္စိတ္ျဖင့္ Google လုပ္ရင္း ဖတ္ ရတာ ဇြဲေကာင္းလြန္းသျဖင့္သာ ငါးမ်က္ႏွာၿပီးသည္။ တကယ္ဆို ကြၽန္ေတာ့္အဂၤလိပ္စာအရည္အခ်င္းႏွင့္ စာအုပ္ကို ပိုက္ ဆံေပး၀ယ္တာကိုဘဲ လြန္လွၿပီ။ ၾကည့္ပါအံုး။ စာအုပ္ေခါင္းစီး Mocking bird ကိုဘဲ ရွာၾကည့္ရၿပီ။ Google မွာ ပံုေတြ႕ေတာ့ သပိတ္လြယ္ငွက္လိုလို ဘာလိုလို။ အဘိဓာန္လွန္ၾကည့္ေတာ့ အေမရိကမွာေတြ႕ရတတ္တဲ့ ေျမလူးငွက္တဲ့။ အသံအမ်ိဳးမ်ိဳးကို တုပတတ္တဲ့ငွက္တဲ့။ ခက္ေတာ့ေနၿပီ။ အေမရိကန္ ေျမလူးငွက္ႏွင့္ ျမန္မာေျမလူးငွက္ ဘာကြာသနည္း။ ျမန္မာ ေျမလူး ငွက္ကေတာ့ ရႊံ႕ပိုေပမွာ ေသခ်ာၿပီ။ လူးစရာေျမမွ သူ႔မွာ ေကာင္းေကာင္းရိွပါေတာ့မလား။ အေမရိကန္ ေျမလူးငွက္ကေတာ့ ကာလီဖိုးနီးယားနယ္သားေတြ ျဖစ္ေလမလား။ “ေျမလူးငွက္တေကာင္ရဲ႕ အဆံုးသတ္” လို႔ ခပ္တည္တည္ႏွင့္ ဘာသာျပန္၊ ငါးမ်က္ႏွာေလာက္ အားတင္းဖတ္ၿပီး ေျဖးေျဖးေပါ့။ “ဒီေတာင္ကို ေမာင္ၿဖိဳမယ္ ျမင့္မိုရ္မို႔လား” ဆိုသည့္ အေတြး၀င္လာၿပီး ေခ်ာင္ထိုးထားခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။

လာစမ္း ေနာက္တအုပ္။ ဆရာ သိန္းေဖျမင့္၏ “သပိတ္ေမွာက္ ေက်ာင္းသား”။ ေလးစားရသည့္ ဆရာတေယာက္ဆီက ခပ္တည္တည္ျဖင့္ ငွားတာလိုလို၊ ဘာလိုလိုလုပ္ၿပီး ယူလာေပမယ့္ မတို႔ မထိရေသး။ လြန္ခဲ့ေသာ ငါးႏွစ္ခန္႔က ဖတ္ဖူးသည္။ ဒါေၾကာင့္ေသြးက ခပ္ေအးေအး။ ျပန္ဖတ္ကို ဖတ္ရမည့္စာအုပ္ဆိုတာ သိေပမယ့္ ေအးေဆးေပါ့။ ဘ၀က တိုတိုေလးရယ္လို႔ ေတြးၿပီး စမထားမိေသး။ စာအုပ္ငွားလိုက္သည့္ဆရာကေတာ့ က်ိန္ဆဲေနေရာ့မလား။ ဆဲကာမွ ဆဲ။ ေအးေအး ေဆးေဆး ေနာက္မွဖတ္ၿပီး ေတာင္းပန္ေတာ့မည္။

ေနာက္ထပ္ တအုပ္ဆြဲခ်လိုက္ျပန္သည္။ သူလိႈင္ေရးသည့္ မွန္နန္းေဆာင္က လမ္းမ်က္ရည္ (သို႔မဟုတ္) မေဟသီတပါး၏ ရင္ဖြင့္သံ။ ဒီစာအုပ္က ေဘာ္ဒါတေယာက္ကိုေပးဖို႔ရည္ရြယ္ထားျခင္း ျဖစ္သည္။ စုဖုရားလတ္ႏွင့္ပတ္သက္လွ်င္ အေတာ္ႀကီး စုတ္စုတ္ပဲ့ပဲ့ေ၀ဖန္တတ္ၿပီး စစ္အစိုးရက မဆိုးပါဘူးလုပ္တတ္သည့္သူ႔ကို ကြၽန္ေတာ္က စာတအုပ္ျဖင့္ ေခ်ခြၽတ္အံ့ေပါ့။ စုဖု ရားလတ္လို သက္ဦးဆံပိုင္တေယာက္မွားတာကိုက်ေတာ့ ရစရာမရိွေအာင္ေ၀ဖန္ၿပီး ၂၁ ရာစုေခတ္မွာ ပံု အမိန္႔အရ အာဏာရွင္အစိုးရကိုက်ေတာ့ လုပ္နည္းလုပ္ဟန္ မွားေနတာ။ ေစတနာကေတာ့ ရိွၾကပါတယ္ဟုလုပ္တတ္သည့္သူ႔ကို ေပး ဖတ္အံ့ေပါ့။ ေသခ်ာျပန္စဥ္းစားၾကည့္ေတာ့ သက္သက္မဲ့ မိတ္ပ်က္မယ့္အကြက္ပါေလ။ မင္းက ဘယ္ေလာက္ Educate ျဖစ္ေနလို႔ သူမ်ားကို Educate လုပ္မွာလဲ။ ကိုယ့္ဘာသာပ်င္းရင္ ျပန္ဖတ္ေပါ့လို႔ေတြးမိၿပီး ေခ်ာင္ထိုးထားမိျဖင္း ျဖစ္ဟန္ တူသည္။ ေနာက္တအုပ္က တမလြန္ဘ၀မွ ျဖစ္ရပ္ဆန္းမ်ားတဲ့။ ဘယ္ေကာင္ ငါ့စာအုပ္စဥ္ေပၚလာတင္ထားပါလိမ့္လို႔ ေတြး မိၿပီး ဖယ္ထားလုိက္သည္။ ေနာက္ထပ္စာအုပ္ေတြၾကည့္ျပန္ေတာ့ ဆရာေဖျမင့္၏စာအုပ္ ကမာၻ။ ဆရာေန၀င္းျမင့္၏ ေအး ေအးလူလူ အေတြးမ်ား။ တအုပ္မွ မဖတ္ခ်င္။ ခက္ေတာ့ ေနၿပီ။ ဒီအတိုင္းသာဆို ခုန္ေပါက္ခ်င္စိတ္မေပါက္ဘဲ လမ္းေဘးမွာ အိပ္ေပ်ာ္မယ့္အေပါက္။

ေက်ာပိုးအိတ္ထဲမွာ စာအုပ္ေလးတအုပ္ ေတြ႕မိသလိုလို။ ထၾကည့္ေတာ့ ေက်ာ္ကိုကိုေရးသည့္ “ေက်ာင္းသားသမဂၢႏွင့္ ဒီမို ကရက္တစ္ လူ႕အဖြဲ႕အစည္း” စာအုပ္။ ဟုတ္တာဘဲ။ သူငယ္ခ်င္းတေယာက္ ျမန္မာႏိုင္ငံအျပန္မွာ ဘာမွာမလဲေမးလုိ႔ “စာ အုပ္တအုပ္ေလာက္ ႀကိဳက္ရာဆြဲခဲ့ကြာ။ ႏိုင္ငံေရးျဖစ္ျဖစ္၊ ရသျဖစ္ျဖစ္ တခုခုေပါ့။ ရသဆိုလို႔ ဟင္းခ်က္နည္းတစ္ရာေတာ့ မလုပ္နဲ႔ေပါ့ကြာ။ ႏိုင္ငံေရးထဲကဆိုရင္ေတာ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းတို႔၊ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္မ်က္ႏွာဖံုးေတြနဲ႔ဆို လံုး၀ မ၀ယ္နဲ႔ကြာ။ က်န္တဲ့ႏိုင္ငံေရးစာအုပ္ ႀကိဳက္တဲ့ကေလာင္ေရးတာ ဆြဲခဲ့။ ငါဖတ္မယ္။ ဦးခင္ညႊန္႔စာအုပ္ထြက္ေနတယ္ ေျပာ တယ္ကြ။ ေတြ႕ရင္၀ယ္ခဲ့ေပါ့ကြာ။ မေတြ႕လည္း ခုနက ငါေျပာသလို၀ယ္ခဲ့” ဟု ရွည္ရွည္လ်ားလ်ားမွာလိုက္ရာမွာ သူ၀ယ္ေပး လာသည့္စာအုပ္။

ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း၊ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္တို႔ အထၱဳပၸတိၱစာအုပ္ေတြ ဒုတိယအရြယ္စေနၿပီျဖစ္သည့္ ကြၽန္ေတာ္မဖတ္ခ်င္ ေတာ့ ႐ိုးအီလွၿပီ။ ဦးထြန္းၾကည္၊ ဦးခင္ညႊန္႔တို႔စာအုပ္ေတြကေတာ့ စစ္တုရင္ထိုးနည္းစာအုပ္ကို ဖတ္သလိုမ်ိဳး ဖတ္လိုျခင္း သာ။ ဘယ္ကမာၻေက်ာ္စစ္တုရင္သမားမွ သူတို႔၏တိုက္ကြက္အကုန္ကို စာအုပ္ထုတ္မေရးခဲ့သလို ဒီလူႀကီးေတြဆီက စိတ္ ေကာင္း ေစတနာေကာင္းမ်ားျဖင့္ သမိုင္းအမွန္ေတြကို အိတ္သြန္ဖာေမွာက္ ေျပာျပ၊ ေရးျပမည္လို႔ နည္းနည္းမွ ကြၽန္ေတာ္ မထင္။ အေသြးထဲ အသားထဲမွာ ျမန္မာလူၾကီးပိုင္း စစ္ေခါင္းေဆာင္ေတြ၏ ေသြးေတြရိွေနအံုးမွာ ေသခ်ာသည္။ ေကာက္က်စ္ သည့္ ေသြးမ်ား၊ ရက္စက္သည့္ေသြးမ်ား၊ မိုက္မဲသည့္ ေသြးမ်ား၊ သူရဲေဘာေၾကာင္ လက္သီးပံုးထိုးတတ္သည့္ ေသြးဆိုးမ်ား၊ အတၱမာန္မာနႀကီးမားသည့္ ေသြးဆိုးမ်ား၊ ထိုေသြးေတြက သူတို႔ အေသြး၊ အသား၊ ႐ိုးတြင္းခ်ဥ္ဆီထဲအထိ လွည့္လည္ပတ္ ေနမည့္ ေသြးဆိုးမ်ား၊ အတုယူ ဂုဏ္ယူဖို႔ သူတို႔စာအုပ္ေတြ ဖတ္လိုျခင္းမဟုတ္။ အိုနာက် က်ားဆိုးႀကီးေတြ၏ ေလခ်ဥ္ တတ္တာေတြကို ထိုင္ၾကည့္ခ်င္သည့္သေဘာ။ ဒီထက္ မပို။ အခု သူငယ္ခ်င္းျဖစ္သူက သူတို႔စာအုပ္ရွာမရဘူးဟုဆိုကာ ေက်ာ္ကိုကို၏စာအုပ္ဆြဲလာေတာ့ စိတ္ဒံုးဒံုးခ်ဖတ္ေတာ့မည္ဟုေတြးၿပီး ဇိမ္ယူဖတ္ေနမိသည္။

စာအုပ္ကို စလွန္ေလွာစဥ္မွာ ေက်ာ္ကိုကိုႏွင့္ပါတ္သက္ၿပီး အေၾကာင္းအရာႏွစ္ခုက ေခါင္းထဲသို႔ ေရာက္လာသည္။ မိုးမခမွာ ႏိုင္ငံေက်ာ္ စာေရးဆရာႀကီးတေယာက္က (ဆရာၾကီး ေမာင္စြမ္းရည္ဟုထင္။ သိပ္မေသခ်ာ) ဒီစာအုပ္ကို ညႊန္းထားတာ ဖတ္လိုက္ရတာ သတိရသည္။ ေနာက္တခုက ေလာေလာလတ္လတ္ ပူပူေႏြးေႏြးျဖစ္ပ်က္ေနသည့္ ေက်ာင္းသားသပိတ္မွာ ေက်ာ္ကိုကိုအား ဒီမိုကေရစီဘက္ေတာ္သားတခ်ဳိ႕က အစာမေၾကတာကို သတိရသည္။

ေက်ာင္းသားသပိတ္မွာ ကိုေက်ာ္ကိုကို၏ သူ႕ရဲေဘာ္ေတြ အ႐ိုက္ခံရ၊ ေခြးဆြဲသလို အဆြဲခံရျခင္းေတြေၾကာင့္ လူငယ္ပီပီ အားမလို အားမရျဖစ္ကာ သူ၏ ေနာင္ေတာ္ၾကီးေတြကို ေ၀ဖန္မိသည့္စကားေတြ ပါလာဟန္တူ၏။ လူထု၏ (ကြၽန္ေတာ့္၏) သဲသဲလႈပ္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကိုေ၀ဖန္တာ ပါလာဟန္တူသည္။ ေက်ာ္ကိုကို ဒီလိုစကားေတြပါလုိ႔ စန္းစန္းတင့္ (sensitive) ျဖစ္ၾကၿပီး ေက်ာ္ကိုကိုဆိုလွ်င္ ငါတို႔ အားမေပးဆိုသည့္လူေတြ ျဖစ္ကုန္ၾကသည္။ စစ္အစိုးရကေတာ့ ငါးခူျပံဳး ေလး ျပံဳးေနမည္လား မသိပါ။ ကြၽန္ေတာ္ကေတာ့ ေၾကကြဲရပါသည္။ ေခါင္းေဆာင္ေတြဆိုတာ ကြၽန္ေတာ္တို႔လို ႏိုင္ငံေရး စိတ္၀င္စားသည့္ သာမန္ျပည္သူလူထုေတြေၾကာင့္ ေခါင္းေဆာင္ျဖစ္လာရတာ မဟုတ္ဘူးလား။ ကြၽန္ေတာ္တို႔က ေက်ာ္ကို ကိုလို ေထာင္မေၾကာက္ တန္းမေၾကာက္ ဒုတ္မေၾကာက္ ဓားမေၾကာက္ စစ္ဘီလူးတပိုင္းအစိုးရကို ရဲရဲႀကီး စိန္ေခၚရဲသည့္ လူေတြလည္း မဟုတ္။ သို႔ေသာ္ သူတို႔ကို ဘယ္လိုအားေပးရမလဲ။ စိတ္အားျဖင့္၊ လူအားျဖင့္၊ မူအားျဖင့္ အားေပးသည္။

ေက်ာင္းသားသပိတ္မွာ ေက်ာ္ကိုကို၏ေ၀ဖန္ေရးစကားေတြေၾကာင့္ ကြၽန္ေတာ္လည္းဘဲ သိပ္မႀကိဳက္တာေတာ့အမွန္။ သို႔ ေပသိ စစ္အစိုးရ၏ ငါးႏွစ္နီးပါး ဟန္ေဆာင္ေနသည့္မ်က္ႏွာဖုံုးကို ဆြဲခြာခ်ေပးသည့္သူႏွင့္ ေက်ာင္းသားေတြ၏ ေက်းဇူးျဖင့္ ယွဥ္လိုက္လွ်င္ ဘာမွေျပာပေလာက္ေသာကိစၥမဟုတ္။ ႏိုင္ငံေရးမွာ သေဘာကဲြႏိုင္ၾကသည္ မဟုတ္ပါလား။ ၿပီးေတာ့ သူက လူငယ္သာ ရိွေသးသည္။ မာနေတြ တလူလူတက္လို႔ ေကာင္းဆဲ။ အားအင္ေတြ ျပည့္ၿဖိဳးဆဲ။ ကိုယ္ယံုၾကည္ရာကို တံုးတိုက္တိုက္ က်ားကိုက္ကိုက္ တိုးမည့္အမ်ဳိး။ ဒါေၾကာင့္လည္း မ်ဳိးဆက္သစ္ ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္ျဖစ္လာျဖင္း ျဖစ္ သည္။ သမုိင္းေၾကာင္းလွခဲ့ေသာလူငယ္၊ အညႊန္႔တလူလူတက္ေနေသာ လူငယ္၊ ႏိုင္ငံေရးလမ္းေၾကာင္းမွန္ေပၚမွာ ရိွေန ေသာ လူငယ္၊ ျပည္သူလူထုအတြက္ တိုက္ပြဲ၀င္ စဥ္းစားေပးေသာလူငယ္၊ ေက်ာင္းသားထုတရပ္လံုးအတြက္ အလုပ္ေတြ အမ်ားႀကီးလုပ္မည့္ လူငယ္။

တစံုတဦးက ေဒၚစုကိုထိလွ်င္၊ ေ၀ဖန္မိလွ်င္ ႏိုင္ငံေရးမွာ ေခါင္းေဖာ္လုိ႔မရေလာက္ေအာင္ အဘြားႀကီးက ႏိုင္ငံေရး ၾသဇာအာဏာ ႀကီးလွသည္။ ျပည္သူလူထု ကြၽန္ေတာ္တို႔က နည္းနည္းမွ မႀကိဳက္။ ဘယ္ႀကိဳက္မွာလဲ။ ေဒၚစု ရပ္တည္ခ်က္ကို ကြၽန္ေတာ္တို႔က သိသည္။ အားေပးသည္ဘဲ။ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ေခါင္းေဆာင္ေပဘဲ။ ဒါေပသိ အဘြားႀကီးကိုေ၀ဖန္တာ ဘယ္လို အေရာင္ေတြနဲ႔ေ၀ဖန္သလဲ၊ ဘယ္လိုဆူးေတြေပါက္ေနသလဲဆိုတာ ခဏေလာက္ အသက္႐ွဴေအာင့္ၿပီး ရပ္ၾကည့္သင့္ေသး သည္ မဟုတ္ပါလား။

အာဃာတႀကီးႀကီးျဖင့္ ေဒၚစု ဘာလုပ္လုပ္ ဖဲ့တုိက္ေ၀ဖန္ေနသည့္ ဆရာ့ ဆရာႀကီးလူေတြလား။ ေဒၚစုဆိုလွ်င္ ဆင္ျဖဴ မ်က္ႏွာ ဆင္မည္း မၾကည့္၀ံ့ၾကသလို သူတို႔ စည္းစိမ္အာဏာေတြလုယူသြားေတာ့မယ့္ မိန္းမႀကီးလို႔ထင္ၿပီး တိုက္ခိုက္ေ၀ဖန္ ေနသည့္ လူေတြလား။ သို႔တည္း မဟုတ္ ဒီမိုကေရစီလမ္းေၾကာင္း ဦးတည္ခ်က္ လားရာတူသြားၾကရာမွာ အဘြားႀကီးသြားတာ ျမန္လြန္းတယ္၊ ေစာင့္ပါအံုးဆိုသည့္သေဘာျဖင့္ ေ၀ဖန္ခ်င္တာလား ခြဲၾကည့္ဖို႔ မသင့္ေပဘူးလား။

ေက်ာ္ကိုကို စာအုပ္မဖတ္ခင္မွာ ကြၽန္္ေတာ္ေတြးမိသမွ် ျဖစ္သည္။ စာမဖတ္ခင္ ကြၽန္ေတာ္စိုးရိမ္စိတ္မ်ားေနျခင္းသာ။ ျပည္ သူလူထု၏ရန္သူ၊ အာဏာကို လက္မလႊတ္ခ်င္ဘဲ ဂုပ္ခြစီးေနခ်င္သည့္ စစ္အရာရိွမ်ားကို ယွဥ္ၿပိဳင္ၾကရာမွာ ကြၽန္ေတာ္တို႔ အခ်င္းခ်င္း ေသြးကြဲေနလွ်င္ျဖင့္ ေျမေခြးေတြက အေမွာင္ထဲကေစာင့္ၾကည့္ေနမွာ စိုးရိမ္သည္။ အခုအထိ ကိုေက်ာ္ကိုကိုကို ဖမ္းလို႔ မမိေသးတဲ့။ ဒီေလာက္ သူတို႔စစ္ေထာက္လွမ္းေရးယႏၱရားႀကီးေကာင္းေနတာကိုမွ ဖမ္းလို႔မမိတာကျဖင့္ ေက်ာ္ကိုကို ေတာ္လို႔ မျဖစ္ႏိုင္။ သူ႕အသံေတြလည္း ေရဒီယိုေတြမွာ ၾကားေနဆဲမဟုတ္လား။ အက္ေၾကာင္းကို မႀကီးႀကီးေအာင္မ်ား ေျမေခြးစုတ္ေတြက ေစာင့္ဆိုင္းေနၾကသလားလို႔ ကြၽန္ေတာ္ အေတြးေခါင္မိသည္။

အေတြးေတြရပ္။ ဖတ္စရာရိွတာ ဖတ္မွပါလုိ႔ ကြၽန္ေတာ္ေတြးၿပီး စာအုပ္ကိုစာဖတ္မိေတာ့သည္။ ျမန္မာျပည္ႏို္င္ငံေရးမွာ ေက်ာင္းသားေတြ ေခတ္အဆက္ဆက္ ဆက္စပ္ပါတ္သက္ခဲ့တာေတြမွန္သမွ် တိုတို ႐ုံး႐ုံး သူက ေရးထားသည္ပဲ။ တစစီ ျပန္႔က်ဲေနေသာ ၾကယ္ေလးမ်ားကို တခုႏွင့္ တခု အဆက္အစပ္ရိွေအာင္ သူက တြဲသီထားသည္ဘဲ။ သူ႔စာေတြဖတ္ရတာ သူကိုယ္တိုင္လည္း ရွင္းရွင္းျပတ္ျပတ္ရိွတယ္ ထင္သည္။ အေတြးရွင္းေတာ့ အေရးလည္း ရွင္း၊ အေၾကာင္းအရာလည္း ရွင္း၊ ႏိုင္ငံေပၚမွာထားသည့္ သူ႔ေစတနာက သူလို လူငယ္တေယာက္ အေယာက္တသိန္းေနလို႔ တေယာက္ေလာက္ေတာင္ ေတြ႕ရပါ့မလားလုိ႔ ကြၽန္ေတာ္သံသယ၀င္လွ်င္ က်န္သည့္လူငယ္ေတြကို အထင္ျမင္ေသးျခင္းမဟုတ္။

အခုေတာ့ စာဖတ္တာ ကြၽန္ေတာ္ ေခြၽးစို႔လာေလၿပီ။ ခုန္ေပါက္ ျမဴးတူးခ်င္လာၿပီ။ လက္ႀကီးႏွစ္ဖက္ကို အားရပါးရလႊဲၿပီး လမ္းေလွ်ာက္ရသလို ကြၽန္ေတာ္ သူ႔စာအုပ္ကို ဆက္ဖတ္ေနမိသည္။ သို႔ေသာ္ ေလ႐ွဴရတာေတာ့ သိပ္မေကာင္း။ ေသြး ကြဲနံ႔ေတြ ကြၽန္ေတာ္ရေနသည္။ လမ္းေခ်ာ္သည့္အနံ႔ေတြ ကၽြန္ေတာ္ရေနသည္။ ဒီအနံ႔ဆိုးေတြေပ်ာက္ေစဖို႔ အားလံုး စိတ္တူ ကိုယ္တူ မျဖစ္ၾကလွ်င္ေတာင္မွ ဒီမိုကေရစီစစ္စစ္ႀကီးရမွ ရန္ထပ္ျဖစ္ေစခ်င္သည္။ အခုေတာ့ စာဖတ္ရတာ သိပ္ေတာ့စိတ္ မေျဖာင့္။

ဖိုးထက္