ရွာေဖြေရး ...

Loading...
PO Box 320-207, San Francisco, CA 94132-0207, USA – editors @ moemaka.net ((510) 854-6501)။ HOME, ၅၈/၆၀ ဗိုလ္ေအာင္ေက်ာ္ေအာက္လမ္း၊ ရန္ကုန္၊ ဖုံး (၀၉၂၅- ၄၂၀၀ - ၆၀၆)။ စာတိုက္ေသတၱာ (၈၂၅)၊ ရန္ကုန္စာတိုက္ၾကီး။

သက္ခုိင္ - ပြဲဖ်က္ေအာင္ေဖ၊ ေထာင္တလနဲ႔ အထူးလုပ္ငန္း


သက္ခုိင္ - ပြဲဖ်က္ေအာင္ေဖ၊ ေထာင္တလနဲ႔ အထူးလုပ္ငန္း
စက္တင္ဘာ ၃၀၊ ၂၀၁၄
 
 
 (၁)
မိုးကပါးသြားၿပီဆိုေပမယ့္ ေဖ်ာက္ဆိပ္ေတာ့ ရြာေနေသးတယ္၊ တရက္ေတာ့ မိုးတြင္းတတြင္းလံုး ရြာထားလို႔ အခ်ိဳ႕ေျမေတြက ႏူးကုန္တာ လည္း ပါမယ္ထင္ပါရဲ႕။ စခန္းထဲကအပင္အႀကီးႀကီးတခု လဲက်ပါေလေကာ။ အဲဒီညေနက မြန္ခရိုင္စခန္းမွာ ေဘာလံုးၿပိဳင္ပြဲရွိေနလို႔ စခန္းကေဘာလံုးကန္မယ့္ ရဲေဘာ္ေတြေကာ လိုက္ပါအားေပးမယ့္သူေတြေကာ ကိုလြင္ဦး ဦးေဆာင္ၿပီး ဒီပီေအစခန္းမွာ သြားအိပ္ၾကတယ္။ စခန္းမွာ က်န္ခဲ့တာဆိုလို႔ ရံုးအေပၚက အခန္းတခန္းမွာ တူတူအိပ္တဲ့ ကိုစိုးမင္းနဲ႔ ထြန္းလြင္၊ ဒီဘက္ဘားတိုက္မွာၾကေတာ့ ေအာင္ေဖ၊ ေဖသန္းနဲ႔ ကိုသိန္းစိုး တို႔ေလာက္ပဲက်န္တယ္။

အဲဒီည ၇ နာရီ ၈ နာရီေလာက္မွာ ေအာင္ေဖတို႔လည္း လူမရွိဘူးဆိုေတာ့ ေစာေစာအိပ္ၾကမယ္ေပါ့ေလ၊ ေအာင္ေဖ့စိတ္ထဲ လူက လည္းနည္းတယ္၊ စိတ္ထဲလည္း တမ်ိဳးျဖစ္ေနတာနဲ႔ ေဖသန္းကိုေျပာတယ္ ေဟ့ေကာင္ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ သတိထားအိပ္ကြ၊ အေရးႀကီးတဲ့ ပစၥည္းေတြ အနားမွာယူထားေခ်လို႔ေျပာၿပီး၊ စက္နဲ႔ ေသနတ္အတို၊ ေရဒီယို ကက္ဆက္ စတာေတြကို ဘားတိုက္ထဲ ယူလာခဲ့မိတယ္၊ ေဘးမွာထားအိပ္တာေပါ့။ ခါတိုင္း ရံုးမွာပဲ ထားခဲ့တဲ့ ပစၥည္းတခ်ိဳ႕လည္း ယူလာခဲ့မိေသးတယ္။

အခ်ိန္က ည၂နာရီေက်ာ္ေလာက္ ရွိမယ္ထင္ပါရဲ႕ ရုတ္တရက္ေအာင္ေဖ ႏိုးလာတယ္၊ အဲဒီမွာ အသံတခုၾကားေနရတယ္ ထူးဆန္းေနတယ္ ဖ်စ္ဖ်စ္ ဖ်စ္ဖ်စ္နဲ႔ ဘာသံပါလိမ့္ေပါ့ အသာနားစြင့္ေနတယ္၊ ခဏေနေတာ့ ေ၀ါေ၀ါ၀ူး၀ူး၀ုန္းနဲ႔ သစ္ပင္ အႀကီးႀကီးတပင္ စခန္းထဲမွာ လဲက်ပါေလေကာ ဓါတ္မီးထိုးၾကည့္ေတာ့ ေတာ္ပါေသးရဲ႕ ရံုးအေပၚမက်လို႔ေပါ့ေလ၊ ခဏေနေတာ့ ထြန္းလြင္ေအာ္သံႀကီး ၾကားရပါေလေကာ၊ “ကိုေအာင္ေဖေရ ကိုေအာင္ေဖေရ” နဲ႔ “ေအးဘာျဖစ္လဲ” ေပါ့၊ “ရံုးအေပၚသစ္ပင္ လဲက်တယ္ဗ်” ၊ ဟာသြားၿပီေပါ့၊ “မင္းတို႔အခန္းေပၚက်လား” “က်ေနာ္တို႔အခန္းေပၚမက်ဘူး ကိုလြင္ဦး အခန္းေပၚေတာ့ ပိသြားၿပီ” တဲ့၊ ဒါဆိုအိပ္လို႔ရရင္ ဆက္သာအိပ္ေနေတာ့ကြာ မနက္က်မွ ရွင္းၾကတာေပါ့လို႔ ေျပာၿပီး ဆက္အိပ္ရျပန္ေတာ့တာေပါ့၊ တဖ်စ္ဖ်စ္ျမည္တာ အပင္ကအျမစ္ေတြ ျပတ္ထြက္ကုန္ၾကတာကိုး၊ အခုလိုအနီးကပ္ အပင္ႀကီးႀကီး တပင္လဲတာ အခုမွသတိထားမိေတာ့တယ္၊ မနက္ၾကေတာ့မွ အားပါး ရံုးတျခမ္းလံုး ပါသြားၿပီေကာ၊ ရွင္းမေနေတာ့ဘူး အားလံုး ျပန္လာမွ ရွင္းၾကတာေပါ့ဆိုၿပီး ထားခဲ့ရတယ္၊ ေဘာလံုးပြဲက သြားအားေပးရမယ္ေလ ဗိုလ္လုပြဲကို။ မြန္ပညာေရးဌာနနဲ႔ ေအာင္ေဖတို႔ ေက်ာင္းသားအဖြဲ႔ေတြနဲ႔။

စခန္းမွာ ကိုစိုးမင္းတေယာက္ပဲထားၿပီး အားလံုးခ်ီတက္ၾကတာေပါ့ေလ၊ ေဘာလံုးပြဲမစခင္ တျခားစခန္းက ရဲေဘာ္ေတြကေကာ ေအာင္ေဖ့ လာေျပာတယ္၊ ေဘာလံုးကန္ခ်ိန္က ၁ နာရီခြဲမကဘူး ဒိုင္လူႀကီးက ပိုၿပီးကန္ကန္ခိုင္းတတ္တယ္တဲ့။ အခ်ိန္ေစ့ရင္ သတိေပးေပးပါတဲ့။ ဒါနဲ႔ကန္ၾကတာေပါ့၊ ဒီႏွစ္မွာကန္ၾကတဲ့သူေတြက အရင္ႏွစ္ကလို မဟုတ္ေတာ့ဘူး ေဘာကန္အေတာ္ေကာင္းတဲ့သူေတြပဲ ကန္ၾကတာကိုး ႏိုင္ေနတာေပါ့၊ ေအာင္ေဖထင္ပါတယ္ ၅ဂိုးေလာက္ေတာင္ႏိုင္ေနၿပီ၊ ေသခ်ာတယ္ ငါတို႔ႏိုင္ၿပီ မပူရေတာ့ဘူးေပါ့။

ခက္တာက နာရီၾကည့္ေတာ့မွ အခ်ိန္ကအေတာ္ကို လြန္ေနၿပီ ဒိုင္လူႀကီးက ပြဲကိုအဆံုးမသတ္ေသဘူး၊ ခက္ေတာ့တာပဲ ေဘာကန္တဲ့ ႏွစ္ဘက္လံုးကသူေတြ အကုန္လံုးကေမာေနၿပီ၊ ဘယ္လိုလုပ္ရင္ေကာင္းမလဲ မသိေပါ့ေလ။ ေအာင္ေဖနဲ႔ အတူရပ္ေနတဲ့ ကိုမင္းလြင္(ကိုထီး) ကိုေျပာလိုက္တယ္၊ ဘယ္လိုလုပ္ၾကမလဲဗ်ေပါ့ေလ၊ သူကေရွ႕ေန ေဒါက္တာ ေက်ာ္ညႊန္႔တို႔စခန္းက လူႀကီးတဦး၊ ေအာင္ေဖနဲ႔လည္းခင္တယ္ အခုေတာ့ေနာ္ေ၀မွာ၊ သူ႔အသံကေတာ့ ေရဒီယိုမွာ ၾကားၾကားေနရတယ္ ေရွ႕ေနႀကီး ဦးမင္းလြင္ဆိုၿပီးေတာ့၊ သူကစိုင္းထီးဆိုင္ဒီဇိုင္းနဲ႔ တူေတာ့ ကိုထီးလို႔ ရင္းရင္းႏွီးႏွီး ေခၚေန ၾကတာ။

ဒိုင္က အခ်ိန္အေတာ္လြန္ေနၿပီဗ်လို႔ ထပ္ေျပာေတာ့ သူကအႀကံေပးတယ္၊ “က်ေနာ္တို႔ ေအာ္ၾကမလားဗ်” တဲ့၊ ေအးဗ်ာ ေကာင္းသား ေအာ္ၾကတာေပါ့ဆိုၿပီး၊ ႏွစ္ေယာက္သား လက္ခုပ္ေလးေတြအုပ္ၿပီး “ဒိုင္လူႀကီး အခ်ိန္ေစ့ေနၿပီဗ်ိဳ႕” “ဒိုင္လူႀကီး အခ်ိန္ေစ့ေနၿပီဗ်ိဳ႕” လို႔၀ိုင္းေအာ္ေတာ့၊ ပြဲၾကည့္ပရိသတ္လည္း ဟာ ဘာလဲေပါ့ေလ နာရီေတြဘာေတြၾကည့္ၿပီး ၿပံဳးစိစိ ျဖစ္ကုန္ၾကတာေပါ့၊ ဒိုင္လည္း စိတ္ဆိုးၿပီး ၀ီစီေတြဘာေတြ ပစ္ခ်ၿပီး “ေအး ခင္ဗ်ားတို႔ပဲလုပ္၊ က်ဳပ္မလုပ္ေတာ့ဘူးဆိုၿပီး” ထြက္သြားပါေလေကာ၊ အဲဒီမွာ ပြဲစီစဥ္တဲ့ မြန္ျပည္သစ္က၊ ထား၀ယ္ခရိုင္ဒုတပ္မွဴး ဗိုလ္မွဴးႀကီး ကရိတ္ထင္ပါရဲ႕ ထလာၿပီး “ဘယ္ေကာင္လဲကြ၊ ၀င္ေအာ္တာ” ဆိုၿပီး သူ႔ဘတ္စ္မန္းန္နဲ႔ ေအာင္ေဖတို႔ဆီ လာပါေလေရာ၊ ေဖသန္းလည္း မ်က္လံုးကလည္ကလည္နဲ႔ ေအာင္ေဖ့အနား ေျပးကပ္လာေတာ့တာပဲ။

အနားေရာက္ေတာ့ ေအာင္ေဖနဲ႔ ကိုထီးေအာ္မွန္းသိသြားေတာ့ “ခင္ဗ်ားတို႔ကလည္း ၀င္မေျပာနဲ႔ေလဗ်ာ” နဲ႔ ထိန္းထိန္း သိမ္းသိမ္း ေဖ်ာင္းျဖ ေတာ့တာပဲ ဆူေတာ့မဆူပါဘူး၊ ေအာင္ေဖတို႔လည္း လန္႔သြားၿပီး၊ “ဒီလိုပါဗိုလ္မွဴးရ အခ်ိန္က အရမ္းေက်ာ္ေနလို႔ ဒိုင္လူႀကီး သတိမထားမိ ဘူးထင္ၿပီး သတိေပးတာပါခင္ဗ်” ဘာညာနဲ႔ မ်က္ႏွာခ်ိဳ ေသြးရေတာ့တာေပါ့၊ ေနာက္ထပ္ဒိုင္တေယာက္ အသစ္၀င္လာၿပီး ခဏဆက္ ကန္ခိုင္းတယ္ ၁၀ မိနစ္ေလာက္ ေနေတာ့ ပြဲသိမ္းခရာ မႈတ္လိုက္တယ္ ေအာင္ေဖတို႔ေက်ာင္းသားအဖြဲ႔ေတြ ႏိုင္သြားၾကေတာ့ တာေပါ့ေလ။

ႏိုင္သြားလို႔ အားလံုးရတဲ့ဆုေၾကးေငြေတြနဲ႔ ဒီပီေအစခန္းျပန္ၿပီး စားေသာက္ၾကတာေပါ့ေလ၊ ေအာင္ေဖကေတာ့ သူတို႔စခန္း အ၀င္၀မွာ ေနတဲ့ ဒိုင္လူႀကီးကို ျပန္ေခ်ာ့ရတာေပါ့၊ စိတ္မဆိုးပါနဲ႔ သတိမထားမိဘူးထင္လို႔ပါ ဘာညာေပါ့ေလ၊ သူကလည္း နားလည္သြားပံုရပါတယ္၊ ဘာလို႔ဆို ငါတို႔ေသာက္မယ့္အရက္ ဒိုင္လူႀကီးဆိုင္ကပဲ ၀ယ္ၾကေဟ့လို႔ အကုန္လံုးကိုေျပာလိုက္ရတာကိုး။
 
(၂)
၁၉၉၄ခုႏွစ္ ေအာက္တိုဘာ၊ ႏို၀င္ဘာလေလာက္ ထင္ပါရဲ႕၊ တရက္မွာေတာ့ ေရွ႕တန္းကေနတဆင့္ မာနယ္ပေလာကို ဗဟိုေကာ္မတီ အစည္းအေ၀းအတြက္ တက္သြားခဲ့ၾကတဲ့ ကိုေဇာ္မိုးေက်ာ္တို႔တေတြ စခန္းျပန္ေရာက္လာၾကတယ္။ သူတို႔နဲ႔အတူ အင္အားျဖည့္အေနနဲ႔ စစ္ကိုင္းသား ကိုႏိုင္ထြန္းနဲ႔ ေရႊေတာင္သား ကိုေက်ာ္ႏိုင္တို႔လည္း ပါလာၾကတယ္၊ စံခရံုးမွာရွိေနတဲ့ ကိုေနမ်ိဳး အပါအ၀င္ေပါ့။ စခန္းက လူပိုမ်ားသြားေတာ့ ေပ်ာ္စရာလည္း ပိုေကာင္းသြားတာေပါ့။

ဒါေပမယ့္ ေအာင္ေဖေပ်ာ္လို႔ မရေတာ့ဘူး၊ ဘာလို႔ဆိုလုပ္ငန္းေတြ အစီရင္ခံၾကေတာ့၊ သူတို႔ဗဟိုေကာ္မတီ၃ဦးက စခန္းမွာက်န္ခဲ့တဲ့ စခန္းမွဴး ကိုလြင္ဦးနဲ႔ ဒုစခန္းမွဴး ေအာင္ေဖတို႔ကို အျပစ္ေတြ ေပးၾကပါေလေကာ၊ ဘာလို႔ဆို သိပ္မၾကည္လင္တဲ့ ရဲေဘာ္ေတြက တိုင္တာလည္း ပါမွာေပါ့၊ ေအာင္ေဖကေတာ့ စခန္းတြင္း ပစၥည္း၊ ပစၥယာမ်ား ထိန္းသိမ္းရာမွာ ေပါ့ေလွ်ာ့မႈနဲ႔ ေငြေၾကးလိုအပ္တာထက္ ပိုမိုသံုးစြဲမႈတဲ့ အဲဒီ ၂ခ်က္နဲ႔ လက္နက္ျဖဳတ္ၿပီး၊ အက်ယ္ခ်ဳပ္နဲ႔ ထမင္းခ်က္၁လ က်ပါေလေကာ။ ပိုက္ဆံပိုသံုးတယ္ဆိုတာက ဆန္းစစ္ၾကည့္ရင္ ဘတ္ေငြ၅၀၀ေလာက္ပဲ၊ ကိုလြင္ဦးကေတာ့ ပိုထိသြားတယ္ ၃လတဲ့။

အဲဒီမွာ ေအာင္ေဖစဥ္းစားတယ္၊ ငါ့ႏွယ္ဘ၀တေလွ်ာက္လံုး ဒီပါတီကို ယံုယံုၾကည္ၾကည္နဲ႔ လူငယ္ဘ၀ကို ျမဳပ္ႏွံၿပီး လုပ္ခဲ့ပါတယ္၊ ဒီပိုက္ဆံ ၅၀၀ေလးကို သူတို႔သြားတဲ့ (၁၀)၏လေလာက္အတြင္း ပိုသံုးမိတာနဲ႔ အေရးယူခံရၿပီ၊ ဒါငါ့အတြက္လည္း သံုးတာမဟုတ္ဘူး ရဲေဘာ္ေတြ အားလံုးအတြက္သံုးတဲ့ဟာပဲ၊ ဒီေလာက္ပင္ပင္ပန္းပန္း ေနထိုင္ လုပ္ကိုင္ေနၾကတဲ့ ရဲေဘာ္ေတြအတြက္ ဒီေလာက္သံုးတာ ဘာျပႆနာရွိလဲေပါ့။ ၿပီးေတာ့ ပစၥည္းေတြ မထိန္းသိမ္းဘူးဆိုတာက ပိုဆိုးတာေပါ့၊ သူ႔ဘာသာတဲက အပင္ႀကီးေအာက္ သြားေဆာက္မိလို႔ မိုးယိုတဲ့ကိစၥ ငါလုပ္တာလည္း မဟုတ္ တဲအသစ္လည္း အခ်ိန္မီ ျပန္ေဆာက္ခဲ့တာပဲဟာ၊ ရံုးအေပၚ သစ္ပင္ပိတာလည္း ငါသြားခုတ္တာမွ မဟုတ္တာေပါ့ ဒါကိုဒီလိုစြဲခ်က္ေတြနဲ႔ဆိုေတာ့ မမိုက္ဘူးေပါ့ေလ၊ ဒါေၾကာင့္ ငါတို႔ဒီေလာက္ ပင္ပင္ပန္းပန္း တည္ေဆာက္ခဲ့တာေတာင္ အသိအမွတ္မျပဳတဲ့အျပင္ ေစာ္ကားတယ္၊ ေတာ္ၿပီ ဒီလူေတြနဲ႔ ဆက္လက္တြဲလုပ္လို႔ မရေတာ့ဘူး ငါထြက္မယ္ ဘာညာလုပ္ေတာ့တာေပါ့။
ဒီလိုဆံုးျဖတ္ၿပီး ႏုတ္ထြက္စာတင္တယ္၊ ဘယ္သူမွလက္မခံရဲဘူး၊ ေနာက္ဆံုး ကိုေအာင္ေက်ာ္စိုးက နားေအးေအာင္ဆိုၿပီး လက္ခံလိုက္ပံုရပါတယ္ လက္ခံရရွိေၾကာင္း လက္မွတ္ထိုးေပးတယ္၊ ဘာလို႔ဆို တဂ်ီဂ်ီလုပ္ေနလို႔။ ခက္တာက သူတို႔ လက္မခံရဲတာလည္း သဘာ၀က်တယ္၊ ဒီလူ႕ေဘာင္သစ္ပါတီဆိုတာ အနယ္နယ္အရပ္ရပ္က လူငယ္ေက်ာင္းသားေတြနဲ႔ ဖြဲ႔စည္းထားခဲ့တာေလ။ ဘာပဲေျပာေျပာ ခပ္တည္တည္နဲ႔ေျပာရရင္ ေအာင္ေဖကလည္း အခ်ဥ္ေတာ့ မဟုတ္ဘူး ျပည္တြင္းႏိုင္ငံေရး လႈပ္ရွားမႈေတြမွာ ရန္ကုန္တိုင္းစည္းရံုးေရး ေကာ္မတီမွာ ပါခဲ့ဖူးတယ္၊ စည္းရံုးေရးမွဴးဆိုတဲ့ အလုပ္အမႈေဆာင္ တာ၀န္နဲ႔ကိုး၊ ဒါေၾကာင့္ ေပးထြက္လိုက္ရင္ နဂိုကတည္းက မနည္းတည္ေဆာက္ေနရတဲ့ ပါတီက ပိုၿပီးက်စ္လစ္ေအာင္ တည္ေဆာက္ရဖို႔ ခက္သြားမယ္ ထင္ပံုရပါတယ္၊ လက္ရွိဗဟိုေကာ္မတီဆိုတာ ေတာထဲေရာက္မွ လိုအပ္ခ်က္အရ ယာယီသေဘာ ျပန္ဖြဲ႔ခဲ့ရျပန္တာကိုး။

အဲဒီလိုထြက္မယ္ဆိုတာကိုေတာ့ သူတို႔ဗဟိုေကာ္မတီလုပ္တဲ့သူ ၃ေယာက္ ဗဟိုကို ေၾကးနန္းပို႔ပံုရပါတယ္၊ ဗဟိုက ဘာမွမလုပ္ရဘူး ေျပာသလားမသိ သူတို႔လည္း ဘာမွမေျပာဘူး ေပးမထြက္ဘူး၊ ေအာင္ေဖကေတာ့ သူတို႔ အေၾကာင္းျပန္တဲ့အထိ ေစာင့္မယ္ေပါ့ေလ၊ ဒီအေတာအတြင္း ကိုလြင္ဦးကလည္း ဒီပီေအကို ေရာက္သြားပါေလေကာ။

ကိုေဇာ္မိုးေက်ာ္၊ ကိုေအာင္မိုး၊ ကိုေအာင္ေက်ာ္စိုးတို႔ ျပန္ေရာက္လာကတည္းက စည္းကမ္းက တင္းတင္းက်ပ္က်ပ္ပို လုပ္လိုက္ေတာ့ ရဲေဘာ္ေတြလည္း အေနက်ပ္ကုန္ပံုရပါတယ္၊ ဘာလို႔ဆို စခန္းနား ေသနတ္လာေဖာက္လို႔ဆိုၿပီး ရြာသားတဦးလက္နက္ကို ခဏသိမ္းထား တာတို႔ ဘာတို႔ေတြ လုပ္ေတာ့၊ ရဲေဘာ္ေတြလည္း မ်က္ႏွာပူေပါ့ ေသနတ္က ပီဒီအက္ဖ္ကေသနတ္ဆိုေတာ့ အဲဒီအခ်ိန္ သူတို႔စခန္းမွာ တာ၀န္ယူတဲ့ စခန္းမွဴးကိုလတ္နဲ႔ ကိုေဂ်ာ္နီတို႔က လာယူရတဲ့အထိ ျဖစ္ကုန္ေရာ။

တရက္ေတာ့ ေဖသန္းကအနားကပ္ၿပီးလာေျပာတယ္၊ “အကိုဘယ္လိုလဲ က်ေနာ္တို႔ဘာဆက္လုပ္ရမလဲတဲ့” ေအာင္ေဖလည္း သူ႕သနားသြားတယ္၊ ေအး မင္းဘာသာမင္းပဲ စဥ္းစားေတာ့ကြာ ငါကေတာ့ ထြက္စာတင္ထားတယ္ မင္းအတြက္က မခက္ပါဘူး မလုပ္ခ်င္ရင္ေတာင္ မြန္ျပည္သစ္မွာ သြားလုပ္လို႔ရတာပဲေပါ့လို႔ ျပန္ေျပာလိုက္တယ္။

ဒီလိုအခ်ိန္မွာကတည္းက တခ်ိဳ႕ရဲေဘာ္ေတြလည္း ထြက္ကုန္ၿပီ၊ ကိုစိုးမင္းဆို စံခရဘူရီကို ျပန္တက္သြားေကာ၊ သူလည္း အလိုမက်တာ ရွိမယ္ထင္ပါရဲ႕၊ ဒီၾကားထဲ လွိဳင္မင္းထြန္းက စခန္းေရွ႕က ေကာင္မေလးတေယာက္နဲ႔ ခိုးေျပးပါေလေကာ၊ ေျပးတာက အေ၀းႀကီး မဟုတ္ဘူး အန္အယ္လ္ဒီကေနထြက္ၿပီး မြန္တပ္ခြဲမွဴးေဟာင္း ႏိုင္အလိြန္းတို႔ တဲစုနားမွာ တဲေဆာက္ၿပီး ေစ်းေရာင္းေနတဲ့ ကိုခ်ိဳ၀င္းတို႔ အိမ္မွာသြားပံုးေနတာ၊ ဘယ္သူမွ လိုက္ရွာလို႔ကို မရဘူး ဘာလို႔ဆို သူကဖြက္ထားေပးတာကိုး၊ ေနာက္တရက္ႏွစ္ရက္ေလာက္ေနမွ လူႀကီးေတြညွိႏွိဳင္းၿပီး အဆင္ေျပသြားၾကေတာ့မွ သူတို႔ကို မဂၤလာေဆာင္ေပးလိုက္ရတယ္၊ ႏွစ္ေယာက္လံုး စခန္းမွာေနၾကေပါ့ေလ။
 

(၃)
လွိဳင္မင္းထြန္းတို႔ စခန္းလာေနၾကၿပီဆိုေတာ့ သူတို႔အတြက္ တဲေတြဘာေတြလည္း ၀ိုင္းေဆာက္ၾကရေတာ့တာေပါ့၊ အားလံုးအထိုင္ၾကတာနဲ႔ ေဆာင္းကလည္းစ၀င္ဆိုေတာ့ သူတို႔လင္မယားက ညဘက္ဆို ဖားရိုက္ထြက္ၾကတယ္၊ ငါးရလည္း ငါးေပါ့ေလ၊ အဲဒီလိုနဲ႔တညေတာ့ စခန္းတဘက္ ေတာင္ယာတဲေနာက္ေက်ာက စမ္းေခ်ာင္းမွာ ဖားသြားရိုက္တဲ့ လင္မယား ေငြခြံအိတ္ႀကီး ထမ္းၿပီးစခန္းကို ျပန္လာတယ္၊ ေအာင္ေဖကေမးတာေပါ့ ေဟ့ေကာင္ဘာႀကီးလဲဟေပါ့ေလ၊ ဒီေကာင္က ၿပံဳးစိစိနဲ႔ ေျမြအကိုတဲ့၊ ဒီေကာင္ေနာက္စရာမရွိေနာက္တယ္၊ ငါကေျမြလန္႔တတ္မွန္းသိလို႔ေပါ့ေလ။ ခဏေနေတာ့ စခန္းထဲမွာ လမ္းေလွ်ာက္ေနရာကေန ဘားတိုက္ထဲ၀င္လိုက္ေတာ့ အမေလး လန္႔သြားတယ္၊ စပါးႀကီးေျမြႀကီးရယ္ေလ ဘားတိုက္ထဲမွာ ဒီအတိုင္းအလွ်ားလိုက္ ခ်ထားတာဘားတိုက္အျပည့္ လံုးပတ္ကေအာင္ေဖ့ ေျခသလံုးေလာက္ရွိမယ္ ဒီေလာက္ႀကီးတာႀကီး မေတြ႔ဖူးဘူး၊ ဟာေဟ့ေကာင္ လွိဳင္မင္းထြန္း မင္းဟာႀကီး စားဖိုထဲသြားထားကြာ ဘာညာေျပာေတာ့ ရဲေဘာ္ေတြအားလံုး ၿပံဳးေနၾကတာေပါ့ ေအာင္ေဖလန္႔မွန္းသိေနၾကတာကိုး။ ေနာက္မွ သိတာက ဒီေကာင္ေတြလင္မယား ဖားရိုက္ထြက္ရင္းနဲ႔ ဖားကိုေခ်ာင္းေနတဲ့ ဒီေကာင္ကိုေတြ႔ေကာ ဒီေျမြက ဘ၀ေျပာင္းခ်င္ေတာ့ လွိဳင္မင္းထြန္းတို႔ကို မျမင္ဘူး၊ အဲဒီမွာ ဒီေကာင္က ေက်ာက္ခဲႀကီးႀကီး တလံုးမၿပီး ေခါင္းကို ထုထားခဲ့တာ ၿပီးမွ သူ႕မိန္းမအိမ္က အိတ္ျပန္ယူၿပီး ထမ္းလာခဲ့တာတဲ့ ေအာင္ေဖတို႔ သတၱိနဲ႔မ်ားေတာ့ တျခားစီ။

ေနာက္ေန႔ၾကေတာ့ စခန္းကို ပေယာ္ေတာင္ေပၚကေနဆင္းလာတဲ့ ဆရာဦးသိန္း၀င္းက ေျမြအေရခြံကိုဆုတ္တယ္၊ ဟုတ္မဟုတ္ေတာ့ မသိဘူး တခ်ိဳ႕ေတြေျပာၾကတာ၊ စပါးႀကီးေျမြက သူ႕ကိုအလွ်ားလိုက္ ခြဲေနရင္ ခြဲၿပီးသားေနရာကို ေဒါက္နဲ႔ကန္႔လန္႔ ေထာက္ထားရတယ္တဲ့ မဟုတ္ရင္ ခ်က္ခ်င္းျပန္ေစ့သြားတယ္တဲ့ အခုဟာက တည ပစ္ထားၿပီးလို႔လားေတာ့ မသိပါဘူး ဘာမွျပန္မေစ့ပါဘူး၊ စပါးႀကီးသည္းေျခလား ဘာလား ရလိုက္ၾကေသးတယ္ ေနာက္ေတာ့ ဘယ္သူယူတယ္ ဘယ္ေရာက္သြားတယ္ မသိေတာ့ပါဘူး၊ အေရခြံကိုေတာ့ အေျခာက္လွမ္း အသားေတြကို ၾကပ္တိုက္ကင္ တခ်ိဳ႕အသားေတြကို ငရုပ္သီးနဲ႔အေျခာက္ေၾကာ္တာ အေတာ္စားေကာင္းဆိုပဲ၊ ေအာင္ေဖကေတာ့ စားဖိုထဲ၀င္ကို မ၀င္ေတာ့ဘူး တျခားဟာပဲ အဆင္ေျပသလိုစားလိုက္တယ္။

မိုးအကုန္ေဆာင္းအ၀င္မွာ ငါးမွ်ားရတာလည္း အေတာ္အဆင္ေျပတယ္ ဘာလို႔ဆိုစခန္းႀကိဳးတံတားေပၚကေန ငါးမွ်ားရင္ ငါးေျမြထိုးေလးေတြ အေတာ္ကိုရတာကိုး၊ ဒီငါးေျမြထိုးက ၿမိဳ႕မွာေရာင္းတဲ့အေကာင္ေတြထက္ ႀကီးတယ္၊  ဒါေလးေတြကို ခ်က္ျပဳတ္စားေသာက္ေပါ့၊ စခန္းထဲမွာ စိုက္ထားတဲ့ ပီေလာပီနံကလည္း ညဘက္ဆိုရင္ တူးတဲ့သူကတူး ျပဳတ္တဲ့သူကျပဳတ္နဲ႔ အေတာ္ေတာ့အဆင္ေျပတယ္၊ အားလံုးအတြက္ အဆာေျပျဖစ္သလို၊ ကိုေက်ာ္ႏိုင္ကလည္း စခန္းေရွ႕က လွိဳင္မင္းထြန္း ေယာကၡမႀကီးေတြ အိမ္ကိုသြားၿပီး သြားသြားပြား ၿပီးရင္ ဟိုကစခန္းအတြက္ေပးတဲ့ ေကာက္ညွင္းေတြယူလာ ၿပီးရင္ဆီထမင္းခ်က္ ညဘက္စားၾကေပါ့။ ေပ်ာ္ဖို႔ေတာ့ ေကာင္းသား။

ဒီလိုနဲ႔ ဒီဇင္ဘာတရက္မွာေတာ့ သဆင္းဆိုးၾကားရေကာ သူပုန္ေတြရဲ႕ တပ္ေပါင္းစုစခန္းလည္းျဖစ္ု ကရင့္အေျခစိုက္ ဗဟိုစခန္းလည္းျဖစ္တဲ့ မာနယ္ပေလာ ဗဟိုဌာနခ်ဳပ္ က်သြားၿပီတဲ့၊ လူေတြလည္း ေလသြားတယ္၊ ငါတို႔လူေတြ ဘယ္ကိုေရာက္ကုန္ၿပီလည္း မသိေပါ့၊ ဒါေပမယ့္ ေသခ်ာတာ တခုေတာ့ရွိတယ္၊ စနစ္တက်နဲ႔ တေနရာရာကို ဆုတ္သြားၾကမယ္ဆိုတာကိုေပါ့။

ဒီၾကားထဲ ေရွ႕တန္းကို ဘယ္သူမွမဆင္းၾကရဘူး စံခတက္လိုက္ စခန္းျပန္ဆင္းလာလိုက္နဲ႔ အလုပ္ေတာ့ ရႈပ္ေနၾကတယ္၊ ဘာလို႔ဆို မာနယ္ပေလာက်သြားေတာ့ မြန္နဲ႔ အျခားေဒသဘက္ေတြမွာ အေျခတက် ေျခကုပ္ယူဖို႔ လိုလာေနၿပီေလ။ ေအာင္ေဖတင္ထားတဲ့ ႏုတ္ထြက္စာ ကိစၥကလည္း ဘယ္သူမွဘာမွ ေမးမရဘူး ဗဟိုကဘာအမိန္႔မွ မလာေသးလို႔တဲ့ ဒါဆိုေစာင့္ေပေတာ့ေပါ့။

၁၉၉၅ ေဖေဖၚ၀ါရီထဲေရာက္ေတာ့ မြန္ေတာ္လွန္ေရးေန႔လား ဘာလားမသိ၊ ထား၀ယ္ခရိုင္မွာ ေပ်ာ္ပြဲရႊင္ပြဲေတြ လုပ္ၾကပါေလေကာ အဲဒီေတာ့စခန္းေတြက အလွည့္က်လံုၿခံဳေရး ယူရတယ္ အရင္တုန္းက စစ္ပူတဲ့အခါတိုင္း ေနရာယူထားၾကရတတ္တဲ့ ေနရာေတြကိုေပါ့၊ ၂ေနရာခြဲၿပီး ကင္းေစာင့္ၾကရတယ္၊ ေအာင္ေဖတို႔အဖြဲ႔က ဒီပီေအကရဲေဘာ္ေတြနဲ႔ ကုန္သည္လမ္းေၾကာင္းေဟာင္းေခၚတဲ့ေၾကာကို တရက္သြားေစာင့္ရတယ္၊ ပြဲက၂ရက္ဆိုေတာ့ ပထမေန႔ကတဖြဲ႔ ဒုတိယေန႔ကတဖြဲ႔၊ ေအာင္ေဖက ပထမေန႔ မေစာင့္ခ်င္ဘူး ဘာလို႔ဆို ပထမေန႔စတိတ္ရွိဳးမွာ ဆရာမေလး မသီတာက သီခ်င္းဆိုမယ္ဆိုတာ ၾကားထားတယ္ေလ ကိုရဲကလိဒ္ဂီတာ တီးမွာဆိုေတာ့ သူ႔ဆီက သတင္းရထားတာ၊ ဒါေပမယ့္မရဘူး သြားရေတာ့တာပဲ စိတ္ပ်က္ပ်က္နဲ႔ ညေနမေစာင္းခင္ စစ္ေၾကာင္းထြက္ရေတာ့ လူကအင္တင္တင္နဲ႔ေပါ့။
စစ္ေၾကာင္းသေဘာနဲ႔ တခါမွမထြက္ရဖူးေတာ့ အလဲ့ ေပ်ာ္စရာေတာ့ေကာင္းသား၊ ငါေတာ့ဒီတခါ အတုမဟုတ္ အစစ္သေဘာနဲ႔ စစ္ေၾကာင္းခ်ီဖူးၿပီေပါ့ေလ၊ ပြဲေတာ္ကလည္း ဒီပီေအစခန္းေရွ႕နားက ကြင္းျပင္မွာလုပ္တာဆိုေတာ့ လူေတြကလည္း အမ်ားႀကီး၊ ေအာင္ေဖတို႔ေတြ စစ္ေၾကာင္းကိုျမင္ေတာ့ အားပါးေလးစား အားက်တဲ့မ်က္လံုးေတြနဲ႔ ေအာင္ေဖတို႔ ေျမာက္ၾကြေျမာက္ၾကြေပါ့၊ ခက္တာက ကိုယ္ငမ္းခ်င္တဲ့ ဆရာမေလး အရိပ္အေယာင္ေတာင္ မေတြ႔ရဘူး၊ စတိတ္ရွိဳးစင္နား ေသနတ္လြယ္ၿပီး သြားကပ္လို႔ကလည္းမျဖစ္ ဘာလို႔ဆို ပြဲေတာ္လံုၿခံဳေရးယူထားတဲ့ မြန္တပ္က ေကာင္ေတြက ထုထည့္လိုက္မွာေပါ့၊ လူကေယာင္ေတာင္ေတာင္ လုပ္ေနတုန္း “ေဟ့လူ ဆက္သြားေလ ဘာရွာေနတာလဲဗ်” တဲ့ ကိုသိန္းစိုးရယ္ေလ အလိုက္ကန္းဆိုးမသိ ေသာက္သံက်ယ္ႀကီးနဲ႔ ေအာ္လိုက္တာ ရိပ္မိတဲ့သူေတြက ၿပံဳးၿပံဳးစိစိေပါ့။ ဘာရန္သူမွေတာ့ မလာပါဘူး ငါးဖမ္း ထမင္းခ်က္စား ေတာထဲတညအိပ္ ေနာက္ရက္ညေန လာခ်ိန္းတဲ့တပ္နဲ႔လဲ ျပန္ေပါ့။
စခန္းျပန္ေရာက္ေတာ့ ေရမိုးခ်ိဳး ယူနီေဖာင္းေလးကို သပ္သပ္ရပ္ရပ္၀တ္ၿပီး စတိတ္ရွိဳးပြဲ ခ်ီတက္ေတာ့တာေပါ့၊ ကိုရဲကိုရွာၿပီး ေဟ့လူ အေျခအေန ဘယ္လိုလဲဗ် ဘာညာေမးတာေပါ့၊ ကိုယ္တိုက္တဲ့ ဘီယာဗူးေလးစုပ္ၿပီး သူေျပာပံုက ဒီညပဲ ဆရာမေလးက သီခ်င္းထပ္ ဆိုဦးမလိုလို ဘာလိုလို “ေအးဗ် သူတို႔ပါဦးမယ္နဲ႔ထင္တယ္ဗ်၊ က်ေနာ္က တီးတဲ့သူပဲဆိုေတာ့ စခါနီးမွ သီခ်င္းေတြ ထြက္လာမွာေလ” အဲဒီလိုေျပာေတာ့ ေအာင္ေဖေပ်ာ္တာေပါ့၊ သီခ်င္းဆိုရင္ ဘယ္လိုစတိုင္ေလးမ်ား ရွိေနမလဲမသိ၊ ေဟမာေန၀င္းလိုမ်ိဳး ယဥ္ယဥ္ေလး ျဖစ္ေနမွာ ေသခ်ာတယ္ေပါ့၊ “ေမာင္” ေတြဘာေတြမ်ားဆိုမလား၊ ဒါမွမဟုတ္ “ကိုကိုေရ သိပ္ခ်စ္တယ္၊ အစြဲႀကီး စြဲမိၿပီရွင္……..” ဘာညာေတြ ဆိုလို႔ကေတာ့ ထကို ကပစ္မယ္ေပါ့ေလ စိတ္ထဲကေတးထားတယ္။

ဟိုလူပြား ဒီလူပြားၿပီးေတာ့ သီခ်င္းေတြဘာေတြ စဆိုၿပီ၊ ေအာင္ေဖတို႔ ရတုန္းရခိုက္ ဘီယာေလးဘာေလးလည္း နည္းနည္းပါးပါး ရထားေတာ့ အိုေကစိုေျပေနေတာ့တာေပါ့။ နည္းနည္းပါးပါးဆိုတာ ေသာက္ရမ္းေသာက္လို႔ မရဘူးေလ၊ ပြဲေတာ္ဆိုေတာ့ လံုၿခံဳေရးခ်ထားတဲ့ မြန္တပ္အျပင္ ေတာ္ၾကာတပ္ေပါင္းစံုထဲက တာ၀န္က်တဲ့ေကာင္က အရင္ကလည္း ဒီေကာင္ကၽြဲေသာက္ ႏြားေသာက္ ေသာက္ဖူးတယ္၊ အခုလည္းဒီေကာင္ အေတာ္မူးေနၿပီလားမသိလို႔ ထင္သြားၿပီး ထိပ္တံုး ခပ္ထားမွ ဂန္႔သြားမယ္၊ ေဘာ္ဒါကေဘာ္ဒါပဲ တာ၀န္က်ေနခ်ိန္ဆိုရင္ သေကာင့္သားေတြကိုလည္း ေၾကာက္ရတယ္။ ၾကည့္ေနရတယ္၊ စစ္သားျခင္းတူေပမယ့္ သူတို႔ကတာ၀န္နဲ႔ ၾကည့္က်က္ေသာက္ရတယ္၊ မဟုတ္ လက္စြမ္းျပခံရမယ္။

အထီးေတြေကာ အမေတြေကာ တေယာက္ၿပီးတေယာက္ဆိုသြားတယ္၊ ဘာဆရာမေလးမွ ထြက္မလာဘူး ည၁၂နာရီေက်ာ္ေတာ့ ပြဲကသိမ္းၿပီ၊ ေအာင္ေဖတို႔ ခံလိုက္ရတယ္၊ ေနာက္မွ သိရတာက ဆရာမေလးက ဆိုၿပီးသြားလို႔ ဒီမနက္အေစာႀကီးပဲ ပေယာ္က ေဆးရံုကိုတာ၀န္က်လို႔ တက္သြားၿပီတဲ့ “ေသနာကိုရဲ” လို႔ စိတ္ထဲက က်ိန္ဆဲ ေနမိေတာ့တယ္။

မတ္လထဲမွာေတာ့ ထူးျခားတယ္ေခၚရမယ္၊ ဘာလို႔ဆို စခန္းအထိုင္သာ ေနေနခဲ့ရတဲ့ ေအာင္ေဖအတြက္၊ ႏုတ္ထြက္စာတင္ထားတဲ့ ေအာင္ေဖအတြက္ ထူးျခားခ်က္ေတြ ျဖစ္လာတယ္၊ ဘာလို႔ဆို ပါတီက တြဲဘက္အတြင္းေရးမွဴး တာ၀န္ယူထားတဲ့ ကိုေဇာ္ႏိုင္ဦး ေတာင္ပိုင္းစခန္းကို ေရာက္လာပါေလေကာ၊ သူလာေတာ့ ဟာအတြင္းေရးမွဴးေတာ့လာၿပီ ထူးျခားၿပီေပါ့ေလ။

သူေရာက္ၿပီးေနာက္တရက္ ေအာင္ေဖ့ကိုေခၚတယ္ သီးျခားေျပာတယ္၊ စစျခင္း ေအာင္ေဖကေမးတာေပါ့ ဘယ္လိုလဲ ခင္ဗ်ားတို႔ က်ေနာ္ထြက္လို႔ရၿပီလားေပါ့၊ သူေျဖတာက ရွင္းရွင္းေလး မင္းကိုပါတီက ေပးမထြက္ပါဘူးတဲ့၊ ဟာဒါဆို ခင္ဗ်ားကလည္း က်ဳပ္မွမလုပ္ ခ်င္ေတာ့တာဆိုေတာ့၊ သူကၿပံဳးတယ္၊ ေဟ့ေကာင္ေအာင္ေဖ မင္းထြက္တာေတြ မထြက္တာေတြ ထားလိုက္စမ္းကြာ။ မင္းကိုအေရးႀကီး တာ၀န္ ေပးစရာရွိလို႔ကြတဲ့။

အမ္ေသၿပီ၊ လူကမလုပ္ေတာ့ပါဘူး ပါတီကထြက္ပါမယ္ေျပာတာေတာင္ အေရးႀကီးကိစၥလုပ္ရမယ္တဲ့ ဆင္ဖမ္းေပး ရမွာလား ေျမြဖမ္းေပး ရမွာလား မသိ၊ အဲဒီမွာ သူေျပာေတာ့တာပဲ။

“ဒီလိုကြေအာင္ေဖရ၊ အခုက မာနယ္ပေလာကလည္း က်သြားၿပီ၊ တပ္ေပါင္းစုကလည္း အေျခစိုက္ဖို႔အတြက္ေတာင္မွ အေတာ္ကိုခက္ေနၿပီ အရင္ကလိုစခန္းအထိုင္အႀကီးႀကီး လုပ္လို႔ရမယ့္ပံုေတာင္ မေပၚေတာ့ဘူး၊ ဆိုေတာ့ ငါတို႔ေတြလည္း နယ္စပ္မွာအရင္ကလို ပံုစံလႈပ္ရွားရတာလည္း အခက္အခဲေတြ ရွိကုန္တယ္၊ အဲဒီေတာ့ ငါတို႔ေတြ အထူးလုပ္ငန္းေတြ လုပ္မွရေတာ့မယ္၊ အဲဒီအထဲမွာ လုပ္မယ့္သူကလည္းရွားတယ္၊ ဘာလို႔ဆို လူတိုင္းက သိႏိုင္တဲ့သူ မဟုတ္ၾကလို႔ပဲ၊ မင္းၾကေတာ့ လူေတြအေတာ္မ်ားမ်ား သိၾကတယ္ မင္းကရန္ကုန္ကကိုး၊ ဒါေၾကာင့္မင္း ဒီတာ၀န္ကို မင္းယူရလိမ့္မယ္” တဲ့။

သူဆိုလိုတာက ေအာင္ေဖကရန္ကုန္မွာ ေနတုန္းကတည္းက နယ္အေတာ္မ်ားမ်ားက လာတဲ့ရဲေဘာ္ေတြကို ထိေတြ႔ ဆက္ဆံဖူးထားေတာ့ သူတို႔ကိုျပန္ဆက္သြယ္ရမယ္၊ သူတို႔ယံုၾကည္ေလာက္တယ္၊ ဒါေၾကာင့္ ပါတီရဲ႕ေျမေအာက္ လမ္းေၾကာင္းသစ္ကို စေဖာက္ရမယ္ေပါ့ေလ။ ဒီေတာ့ မၾကာခင္ ေရွ႕တန္းဆင္းဖို႔ ျပင္ေပေတာ့တဲ့။ လူကႏုတ္ထြက္လို႔ ရမယ္ထင္ေနတာ မထြက္ရတဲ့အျပင္ ထပ္ေတာင္ခိုင္းေန လိုက္ေသးတယ္၊ ဟုတ္ေတာ့လည္း ဟုတ္တယ္ က်န္တဲ့သူေတြဆို တျခားနယ္ကရဲေဘာ္ေတြက မသိၾကဘူးေလ တခ်ိဳ႕ဆိုစိတ္ဓါတ္အရသာ လိုက္လာၾကတာ၊ ရန္ကုန္ကိုဆင္းရတဲ့ တာ၀န္ေတြ မယူခဲ့ၾကရဘဲ နယ္မွာတင္ ထာ၀န္ယူခဲ့ၾကရတာကိုး ။သူတို႔ကို တျခားနယ္ကလူေတြက ဘယ္သိႏိုင္မလဲေပါ့။

ဒါနဲ႔ သူျပန္ေတာ့ ေအာင္ေဖလိုက္ပို႔ေသးတယ္၊ လမ္းမွာေတာ့ က်ေနာ္လုပ္ပါမယ္၊ အႏၱရာယ္ေတာ့ႀကီးတယ္ဗ်၊ ေတာ္ၾကာမိသြားရင္ မေခ်ာင္ ဘူးဗ်၊ အဲဒီၾကေတာ့ ဘယ္လိုလုပ္ရမလဲေပါ့ေလ၊ သူကေျပာတယ္ ဘယ္သူမွမလုပ္ႏိုင္ဘူး ေဟ့ေကာင္ေရ ငါလည္းမလုပ္ႏိုင္ဘူး ဒါေၾကာင့္ ပါတီမွာ စဥ္းစားေတာ့ မင္းပဲရွိလို႔ မင္းကိုေရြးရတာ မတတ္ႏိုင္ဘူး အထဲမွာ ေထာင္က်တမ္းက်နဲ႔ ေသေၾကခဲ့တဲ့ေကာင္ေတြလည္း တပံုႀကီး၊ ဒီရဲေဘာ္ေတြအတြက္ ငါတို႔ဆက္လုပ္ရဦးမွာပဲ အဲဒီေတာ့ အလုပ္အားလံုးကို ပါးပါနပ္နပ္နဲ႔ ေအာင္ေအာင္ျမင္ျမင္ ျဖစ္ေအာင္သာလုပ္ေပေတာ့၊ မိရင္လည္း ခံလိုက္ေတာ့ တဲ့။

ေအးေပါ့ေလ ဘယ္တတ္ႏိုင္မလဲ မလုပ္လို႔ကလည္း မျဖစ္၊ မဟုတ္ရင္ပါတီနဲ႔ ျပည္တြင္းကရဲေဘာ္ေတြ အဆက္ျပတ္သြားမယ္၊ ပါတီလည္း ေျမာင္းထဲေရာက္သြားမယ္ေပါ့ လံုးပါးပါးသြားမယ္၊ ကိုယ့္အႏၱာရယ္ကိုယ္ၾကည့္ေရွာင္မွ ရမယ္ေပါ့ေလ။ အေမ့သား ကံေကာင္းပါေစေပါ့။
အားလံုးသေဘာတူၿပီးေတာ့ ေအာင္ေဖခရီးစထြက္ဖို႔ ျပင္ရၿပီ၊ ေရွ႕တန္းကို ေအာင္ေဖနဲ႔အတူ ကိုေအာင္ေက်ာ္စိုးလည္း လိုက္ဆင္းရမယ္။ သူကေရွ႕တန္းမွာ ဆက္ေနခဲ့ၿပီးေတာ့ ေအာင္ေဖကေတာ့ လိုအပ္ရင္ျပည္တြင္းကို တိတ္တဆိတ္၀င္ၿပီး ပါတီေျမေအာက္ကြန္ယက္ကို အေကာင္အထည္ေဖာ္ရေတာ့မယ္၊ ေအာ္……..ဘီစီပီေတြလုပ္သလို ငါလည္း လုပ္ရေတာ့ မွာပါလားေပါ့ မိသြားရင္ေတာ့ကိြဳင္ပဲ ေသဒဏ္နီး ပါးေတာ့ က်ႏိုင္တယ္လို႔ပဲ စိတ္ထဲမွာထားလိုက္ရေတာ့တယ္။

သက္ခိုင္
(၁၄း၃၅) နာရီ
၈.၉.၂၀၁၄

ေမာင္စုိးခ်ိန္ - ျပည္တြင္းစစ္ရပ္ပစ္ -- ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေပး

ေမာင္စုိးခ်ိန္ - ျပည္တြင္းစစ္ရပ္ပစ္ -- ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေပး
စက္တင္ဘာ ၃၀၊ ၂၀၁၄

 

(၂၀၁၄ စက္တဘၤာ စစ္ရပ္စဲေရး ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ျပည္တြင္း လူထုလႈပ္ရွားမႈသို ့ဂုဏ္ျပဳကဗ်ာ)

ျပည္တြင္းစစ္
စစ္ရဲ႕သားေကာင္
စစ္ရဲ႕ ဓားစာခံ
စစ္ရဲ႕ေက်းကြၽန္
လံုးဝမျဖစ္လို
ျဖစ္ခဲ့ရ
စစ္ရဲ႕အနိ႒ာရံု
မၾကံဳလိုဘူး
ႀကံဳခဲ့ရ
ခါးစီး ခံၾကရ
လူထုဘဝပဲ။

စစ္ပါးစပ္ထဲ
စစ္သြားေမး႐ိုး ႀကိတ္ေခ်
ေသေၾက ပ်က္စီး ဆံုး႐ႈံး
လူညႊန္႔တံုးနစ္နာခဲ့
လူထုေတြပဲ။

အုပ္စိုးသူ မိစာၦက
ျပည္တြင္းစစ္နဲ႔ လက္ထပ္ေပးခဲ့
အဓမၼထိမ္းျမားခံခဲ့ရ
လူမ်ဳိးစံု ျပည္သူလူထုပဲ။

ဘယ္မွာလဲ
ၿငိမ္းခ်မ္းလွပ ခ်ဳိျမ ခ်ိဳးကူသံ
စစ္ေအာ္သံ
ေသနတ္သံပဲ တရံမလပ္
ေျခာက္ဆယ့္ေျခာက္ႏွစ္
ျပည္တြင္းစစ္
လည္မ်ဳိ ညႇစ္သတ္ေနခဲ့။

ေျမတလက္မ
ေျခခ်တိုင္း
ဖိႏွိပ္စစ္  စစ္လႈိင္းဂယက္က
ေျပးမလြတ္
မလြတ္ေတာ့။

ဖိနွိပ္အုပ္စိုးသူ
စစ္ဗိုလ္
စစ္ကိုလိုလား
စစ္နဲ႔မွ်ား  စစ္နဲ႔ကစား
စစ္နဲ ့ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံ
လူထုအေလာင္းေတြေပၚမွာ
ခ်မ္းသာလာ
ျပာပံုေပၚမွာ
အ႐ိုးေတာင္ပံု ေပၚမွာ
သိတ္ႂကြယ္ဝလာ
ပူေဆြး ငိုေႂကြးသံထဲမွာ
မိသားစု ဥကြဲ သိုက္ပ်က္
ပ်က္ျပန္းၿပိဳကြဲ  ေၾကမြမႈေတြေပၚမွာ
ႂကြယ္ဝ ခ်မ္းသာလာ
စစ္ဗိုလ္ ခ်ဳပ္ေတြပါ
အျမတ္ အစြန္းဖူးပြင့္  ခူးဆင့္
အခြင့္ထူးခံ  စိုးစံ
ဘံုပ်ံ နန္းေပၚမွာ။

တကယ့္တကယ္
ျပည္တြင္းစစ္ လက္သပ္ေမြး
စစ္ေခြး
စစ္ရာဇဝတ္ေကာင္တို႔ရဲ႕
တကယ့္စီးပြားေရး လုပ္ငန္းျဖစ္ခဲ့
စစ္ဟာ
မိစာၦစစ္ဘီလူးတို႔ရဲ႕
ထုတ္ကုန္ပစၥည္း စစ္စစ္ပဲ
ေသြးအလိမ္းလိမ္း
ေသြးစိမ္းရွင္ရွင္ ပစၥည္းပဲ
ရာထူးႀကီးေတြ တိုးျမႇင့္ အရယူခဲ့တဲ့ေနရာ
ဒီစစ္ထဲမွာ။

လူထုေတြ
အၿမဲတေစ ေတာင့္တခဲ့
အေသြးအသားထဲက ေတာင္းဆိုခဲ့
ေပးပါ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး
ေပးပါ ဒီမိုကေရစီ
ျပည္တြင္းစစ္ ရပ္ပစ္ပါ
လူထုတိုက္ပြဲ
လူထုအားနဲ႔ျပသ
လႈပ္ရွားခဲ့ၾကေလရဲ့။

စစ္ျပဳသူနဲ႔
စစ္ရဲ႕သားေကာင္ေတြၾကားမွာ
အဖိႏွိပ္ခံနဲ ့
စစ္နဲ ့ဖိႏွိပ္သူတို ့ၾကားမွာ
အက်ဳိးအျမတ္မတူ
အက်ဳိးစီးပြားမတူ
လံုးဝမတူ ဆန္႔က်င္ဘက္
ရန္ဘက္ ပ႒ိပကၡ

စစ္ကြၽန္ျပဳ ခံရသူ
လူမ်ဳိးစံု ျပည္သူ
အလံထူ
တိုက္ယူမွ ရမယ္
ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအတြက္
လက္နက္ဟာ
လူထုတိုက္ပြဲ ပဲေဟ။      ။

ေမာင္စိုးခ်ိန္
စက္တဘၤာ ၁၉၊ ၂၀၀၄
(စစ္အာဏာသိမ္းတဲ့ေန႔)

ေမာင္ရင္ငေတ - အေတြးစတစ (ခရီးသြားျခင္း အႏုပညာ)


ေမာင္ရင္ငေတ - အေတြးစတစ (ခရီးသြားျခင္း အႏုပညာ)
စက္တင္ဘာ ၃၀၊ ၂၀၁၄

စိုေျပစိမ္းလန္းျခင္းနဲ႔ ေတာင္ၾကားလမ္းေတြရဲ႕ ခရီးသြားျခင္းအႏုပညာ (ဓါတ္ပံု မရငတ)
ေမာင္ရင္ငေတကေတာ့ ခရီးတခုသြားျခင္းကို အႏုပညာတခုလို႔ သေဘာထားခ်င္ပါတယ္။ ခရီးတခုသြားေနျခင္းက အႏုပညာနဲ႔ ဘာဆိုင္ သလဲလို႔ ေမးခ်င္တဲ့သူေတြလည္း ရွိႏိုင္ပါတယ္။ သြားေနတဲ့ခရီးတခုမွာ ျမင္ျမင္သမွ် ခံစားတတ္ရင္ အႏုပညာပါလို႔ ေျပာခ်င္တာပါ။ စက္ဘီး ဆိုက္ကား ကား ရထား ျမင္းလွည္း ေလယာဥ္ အားလံုးဟာ အႏုပညာပါ။ ခရီးသြားေနစဥ္ ျမင္ျမင္ရသမွ်ေသာ သဘာဝ အိမ္ ေတာ ေတာင္ ေျမ ျမစ္ ေခ်ာင္း ေျမာင္း အင္း အိုင္ စိမ့္ စမ္း လမ္း တံတား လယ္ယာ သစ္ပင္ ပူျခင္း ေအးျခင္း မိုးရြာ ဆီးႏွင္းက် တိမ္ထူထပ္ ေလျပင္းတိုက္ စိမ္းလန္း ေျခာက္ေသြ႔ ေခတ္သစ္ ေခတ္ေဟာင္း သမိုင္းမဝင္ သမိုင္းဝင္ စသည့္စသည့္ အရာရာ အားလံုးဟာ ခံစားတတ္ရင္ အႏုပညာပါ။ ဒါေၾကာင့္ ေမာင္ရင္ငေတ ခရီးသြားေနရျခင္းကို ႏွစ္သက္တာပါ။ လမ္းေဘးမွာေတြ႔ရတဲ့ အမိႈက္ပံုးဆိုတာေတြေတာင္မွ ထားတတ္ရင္ အႏု ပညာေျမာက္ပါတယ္။  အမိႈက္ပံုးေတြကိုလည္း အမိႈက္ပစ္ခ်င္စရာျဖစ္ေအာင္ (ျဖစ္ႏိုင္မယ္ဆိုရင္) ဖန္တီးၾကေစလိုပါတယ္။  ေမာင္ရင္ငေတ ကေတာ့ အမိႈက္ပံုးေတြေတြ႔ရင္လည္း ဓါတ္ပံုရိုက္ျဖစ္ပါတယ္။

ခရီးသြားေနရျခင္းရဲ႕ အႏုပညာမ်ားကို ခံစားတတ္လာျခင္းေနာက္ပိုင္းမွာ ေနပူက်ဲက်ဲေအာက္မွာ ကားေခါင္မိုးေပၚမွာ စီးခဲ့ဖူးတဲ့ ခရီးသြားခဲ့ ရျခင္းေတြရဲ႕ အရသာေတြဖုန္အလူးလူးနဲ႔ ေမ်ာက္ျဖဴအလား တေယာက္ကိုတေယာက္ၾကည့္ ဟားတိုက္ရယ္ခဲ့ရတာမ်ိဳးေတြ တဝုန္းဝုန္း တဒိုင္းဒိုင္း ျမည္ေနတဲ့ အင္ဂ်င္စက္သံေတြၾကားမွာ အိပ္စက္တတ္ျခင္းေတြ တအီအီ တက်ည္က်ည္နဲ႔ ကုန္းတက္ကို ရုန္းကန္တက္ေနရတဲ့ ႏြားလွည္းအိုႀကီးေတြ တေတာက္ေတာက္ တတက္တက္နဲ႔ စီးခဲ့ဖူးတဲ့ ေတာျမင္းလွည္းအိုေတြ ေခၽြးတၿပိဳက္ၿပိဳက္က်ေအာင္ ကုန္းတက္ကို ကုန္းရုန္းနင္းခဲ့ဖူးတဲ့ စက္ဘီးခရီးေတြသြားခဲ့ရတာ ေနရာမ်ိဳးစံုမွာ ပံုစံမ်ိဳးစံုနဲ႔ အမ်ားႀကီး အမ်ားႀကီးပါ။ အဲဒီလိုမ်ိဳး ခရီးလမ္းေတြ သြားလာ ဖူးခဲ့ရတာေတြဟာ ….. ေမ့လို႔ရေကာင္းတာေတြ မဟုတ္ပါဘူး။


 ေႏြေနေအာက္မွာ ေျခာက္ေသြ႔ေနလည္း ခရီးသြားျခင္းအႏုပညာ (ဓါတ္ပံု မရငတ)

လမ္းပန္းဆက္သြယ္ေရး အစဥ္ေျပ ေခ်ာေမြ႔ပါတယ္ဆိုတဲ့ ေနရာေတြ ေရာက္လာတဲ့ အခါမွာေတာ့ ေအးစိမ့္ေနတဲ့ ေလေအးစက္ရဲ႕ အေအး ဒဏ္နဲ႔ ၿငိမ့္ေညာင္းလွပါေပတယ္ဆိုတဲ့ လမ္းမေတြေပၚ ရထားဆိုရင္ တနာရီ ကီလိုမီတာ ႏွစ္ရာေက်ာ္သံုးရာ ကားဆိုရင္ေတာ့ တနာရီ တရာေက်ာ္ အျမန္ႏႈန္းေအာက္မွာ က်န္ရစ္ခဲ့တဲ့ ဓါတ္မီးတိုင္ေတြ ရိပ္ရိပ္ေတြကိုၾကည့္ၿပီး ခံစားၾကည့္တတ္ေစလိုပါတယ္။ ႏိႈင္းယွဥ္ခံစားၾကည့္ တတ္ရင္ အႏုပညာေျမာက္ႏိုင္ပါတယ္။ ခရီးသြားေနစဥ္မွာလည္း ေမာင္ရင္ငေတ ေတာ္ရံုတန္ရံုနဲ႔ မအိပ္မငိုက္တတ္ပါဘူး။ အေျပး ေမာင္းေနတဲ့ ကား သို႔မဟုတ္ ရထားေတြရဲ႕ ျပဴတင္းေဘးမွာ ေခါင္းတင္ေငးၿပီး ေန႔ေန႔ညည စီးခဲ့ရတာကို သိပ္သေဘာက်ခဲ့တာပါ။ အခုေတာ့ ျမန္ႏႈန္းျမင့္ ကားရထားေတြရဲ႕ မွန္လံုပိတ္စနစ္ဆိုတာေၾကာင့္ အဲလိုမ်ိဳး သဘာဝ အရသာေတြကို တိုက္ရိုက္ခံစားရႏိုင္ဖို႔က မလြယ္ကူေတာ့ပါဘူး။ မရႏိုင္ေတာ့ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ရသမွ်ေတာ့ ေမာင္ရင္ငေတ ေငးပါတယ္ ေတြးပါတယ္ ၾကည့္ပါတယ္။ဒါေတြဟာ စိတ္ကိုၾကည္လင္ေစပါတယ္။ လန္းဆန္းေစပါတယ္။ ၾကည္းႏူးေစပါတယ္။ မယံုရင္ေတာ့ ကိုယ္တိုင္သြားၾကည့္ပါလို႔သာ ေျပာခ်င္ပါတယ္။ ဘဝအေမာေတြရဲ႕ ခ်ဳပ္ကိုင္မႈေအာက္က ရုန္းလြတ္ခ်င္ရင္ ဒီနည္းက အေကာင္းဆံုးပါ။ခရီးသြားရင္း အိပ္ငိုက္ေနတာမ်ိဳး (ခဏတျဖဳတ္ ခရီးသြားရင္း အိပ္တာကို မဆိုလိုပါဘူး။)  မဟုတ္ပါဘဲ … ….. ၾကံဳေတြ႔သမွ်ေတြဟာ စိတ္ဝင္စားတတ္ရင္ စိတ္ဝင္စားခ်င္စရာေတြပါ။ မာကို ပိုလိုလိုသြားသြား ကိုလံဘတ္စ္လို ဘတ္စကိုဒဂါးမားလိုသြားသြား ရွင္မဟာရ႒သာရလိုသြားသြား ရံုးကိစၥ အလုပ္ကိစၥနဲ႔ အလကားရ လို႔သြားသြား သြားတတ္ရင္ အက်ိဳးရွိတာပါ။ က်ားေတြ မေတြ မဆိုင္ပါဘူး ဝါသနာနဲ႔သာ ဆိုင္ပါတယ္။ဒါေပမယ့္ ဒီေနရာမွာ တခ်ိဳ႕ေတြ ပိုက္ဆံပြတ္ ေနရရင္ ၿပီးေနၾကတဲ့ သူေတြကို မဆိုလိုပါဘူး။ ဒီကို ေရာက္ေနတာ အႏွစ္သံုးဆယ္ လမ္းထိပ္ အလုပ္နဲ႔အိမ္ ၿပီးေနၾကတဲ့သူေတြကို မေျပာလိုပါဘူး။ သားကိစၥ မယားကိစၥ ခ်ာလပတ္ လံုးလည္လိုက္ေနသူေတြကိုေတာ့ ေျပာခ်င္ပါတယ္။ တႏွစ္တေခါက္ေလာက္ေတာ့ ခရီး သြားၾကပါလုိ႔။

ေႏြေနေအာက္မွာ ေျခာက္ေသြ႔ေနလည္း ခရီးသြားျခင္းအႏုပညာ (ဓါတ္ပံု မရငတ)
 
တခ်ိဳ႕ေတြက ေျပာၾကတာ ရွိပါတယ္။ တေနရာကို တေခါက္ေရာက္ၿပီးရင္ ေရာက္ၿပီးၿပီ၊ ေနာက္ထပ္  သြားစရာ မလိုေတာ့ဘူး ဆိုၾကပါတယ္။ ေမာင္ရင္ငေတကေတာ့ အဲလို မဟုတ္ပါဘူး။ မေရာက္ဖူးတဲ့ ေနရာကို သြားဖို႔ ဦးစားေပးရမွာ မွန္ေပမယ့္ အခြင့္အခါၾကံဳခဲ့ရင္ ေရာက္ၿပီးသား ေနရာေတြကိုလည္း ထပ္ခါထပ္ခါ သြားပါတယ္။ ေရာက္ၿပီးသားသာဆိုေပမယ့္ သြားခဲ့တုန္းက အခ်ိန္ ရာသီဥတု သြားခဲ့ပံု သြားခဲ့နည္း ကားနဲ႔လား ရထားနဲ႔လား တခါနဲ႔တခါ ေတြ႔ၾကံဳရပံုေတြက ဘယ္လိုမွမတူႏိုင္တာပါ။ အဲဒါ အႏုပညာပါ။ ခံစားမႈ အႏုပညာပါ။ ခရီးသြားျခင္းက ရတဲ့ အႏုပညာပါ။ အဲဒီ ခရီးသြားျခင္း အႏုပညာ အေၾကာင္ျပဳၿပီး အေနေခ်ာင္ေနသူကေတာ့ ျပင္သစ္ႏိုင္ငံပါ။ တႏိုင္ငံလံုး ေနရာတိုင္းမွာ ျပတိုက္လို ၾကည့္ခ်င္ လည္ခ်င္စရာေတြ ဖန္တီး ထိမ္းသိမ္းေပးထားသလို တႏွစ္ကို လာေရာက္တဲ့ ခရီးသြားသူ သန္း ရွစ္ဆယ္ေက်ာ္ ကိုးဆယ္နီးပါး ရွိေနတာပါ။ အဲဒါေတာင္မွ နယ္စပ္လမ္းေပါင္းစံုက လမ္းေသး လမ္းမႊားေတြမွာ ဝင္စို႔ထြက္စို႔ လုပ္ေနသူေတြကို စာရင္း ေကာက္လို႔ ရႏိုင္မယ္ မထင္ပါဘူး။


Eurostar and Thalys at Paris Gare du Nord (ဓါတ္ပံု မရငတ)


ေျပာင္းလဲတိုးတက္လာတဲ့ နည္းပညာေတြနဲ႔အတူ ကေန႔ေခတ္ႀကီးမွာ ခရီးသြားလာမႈေတြကလည္း ပိုမိုေခတ္စားလာတာနဲ႔အမွ် ခရီးသြား လာျခင္း ပံုစံေတြလည္း အမ်ိဳးမ်ိဳး ေျပာင္းလဲလို႔ လာပါတယ္။ တကမၻာလံုးမွာ ကိုယ္ပိုင္ကားေတြ ဘတ္စ္ကားေတြ မီးရထားေတြ ေလယာဥ္ပ်ံ ေတြ ပ်ားပန္းခပ္မွ် ဟိုမွသည္မွ စုန္ဆန္ ဥဒဟိုသြားလာလႈပ္ရွားေနၾကသလို လူေတြ လူေတြကလည္း အေရွ႕ကလူက အေနာက္ကို လာေနၾကသလို ေတာင္ကလူက ေျမာက္ကိုသြားလို႔ ရထားဘူတာရံုေတြ ေလဆိပ္ေတြ ကားဂိတ္ေတြမွာ ၾကက္ပ်ံမက်စည္ကားစြာ သြားေနလာေနၾကတာ ေန႔စဥ္ျမင္ေတြ႔ေနရပါတယ္။

ခရီးသြားၾကရျခင္းမွာက အေၾကာင္းမ်ိဳးစံု ရွိပါတယ္။ အလုပ္ကိစၥ ေက်ာင္းကိစၥ အေရာင္းအဝယ္ကိစၥ သြားျခင္းေတြက စတင္လို႔ ေႏြရာသီ ေက်ာင္းအလုပ္အားလပ္ရက္ေတြမွာ အေမနဲ႔ရြာကို လြမ္းၾကလို႔ ျပန္လည္တာ ၿမိဳ႕မေရာက္ဖူးလို႔ သြားတာေတြေကာ အပါအဝင္ (ေမာင္ရင္ ငေတတို႔ရဲ႕ ေရႊတိုင္းျပည္ ႀကီးမွာေတာ့ ဘုရားဖူးထြက္ၾကတာေပ့ါ၊) အေၾကာင္းေပါင္းစံုနဲ႔ သြားလာခဲ့ၾကပါတယ္။အခုေခတ္မွာေတာ့ ကားေတြ ရထားေတြ ေလယာဥ္ပံ်ေတြရဲ႕ လွ်င္ျမန္လာတဲ့ အျမန္ႏႈန္းေတြနဲ႔အတူ ခရီးကြာေဝးမႈေတြက တေျဖးေျဖး ပိုက်ံဳ႕လို႔လာတာပါ။ လြန္ခဲ့တဲ့ အႏွစ္ငါးဆယ္ေက်ာ္က ကီလိုမီတာ တေသာင္းေလာက္ ကြာေဝးတဲ့ ဥေရာပနဲ႔ အာရွ သေဘၤာခရီးဟာ ေလးငါးေျခာက္လ ၾကာျမင့္ခဲ့တာ မ်ိဳးပါ။ အခုေခတ္မွာေတာ့ ဂ်က္ေလယာဥ္ပ်ံႀကီးေတြနဲ႔ ဆယ့္သံုးေလး နာရီသာၾကာ စီးသြားလိုက္ရင္ ေရာက္ပါၿပီ၊ ေစ်းေတြကလည္း သက္ေတာင့္သက္သာနဲ႔ သာမန္လူသားေတြ ခရီးထြက္ႏိုင္ခဲ့ၾကပါၿပီ။
 

အခ်ိန္ေတြကံ်ဳ႕သြားေစတဲ့ ေဝဟင္ခရီး (ဓါတ္ပံု မရငတ)

ဥေရာပက သန္႔ရွင္းေရး အလုပ္သမားတေယာက္ဟာ တိုင္ဝမ္ကၽြန္းေပၚက ဖိုက္စတား ဟိုတယ္မွာ တည္းခိုေနတာမ်ိဳးေတြ ေဟာင္ ေကာင္ၿမိဳ႕သား လမ္းေဘးမွာ ေစ်းေရာင္းတဲ့ တရုတ္ေပါက္ေဖာ္ႀကီး တေယာက္ကို ပါရီ ေရႊၿမိဳ႕ေတာ္ႀကီးက ေရွာင္ေဇလီေဇ အမည္ရ လမ္းမႀကီးေပၚမွာ ေနာက္ဆံုးေပၚ ကင္မရာႀကီးတကားကားနဲ႔ မွတ္တမ္းတင္ေနတာမ်ိဳး ေတြ႔ရတာေတြက ေမာင္ရင္ငေတတို႔ ေခတ္မွာ ၾကြားဝါစရာ မဟုတ္ေတာ့ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ လူ႔စိတ္ဆိုတာမ်ိဳးက ဆန္းက်ယ္လွတာမို႔ ကိုယ့္ရဲ႕ဓါတ္ပံု လွတပတေလးေတြကို ေဖ့စ္ဘုတ္ခ္ေပၚမွာတင္ၾကတာကေတာ့ ခြင့္လႊတ္ႏိုင္ၾကရမွာပါ။ အရင္ေခတ္ အခါက ေဖ့စ္ဘုတ္ခ္ဆိုတာႀကီး မေပၚေသးခင္ကလည္း အိမ္ေရွ႕ဧည့္ခန္း လူျမင္သာတဲ့ ေနရာေတြ နံရံခပ္ျမင့္ျမင့္မွာ အေကာင္းဆံုးေသာ ပံုႀကီးပံုေကာင္းမ်ားကို (ေသခ်ာကူးခ်ဲ႕ၿပီး) ခ်ိတ္ထားၾကတာ မဟုတ္ပါလား၊ (တခ်ိဳ႕ဆိုရင္ ဘြဲ႔ဝတ္စံုနဲ႔ ပံုႀကီးမ်ားပါ။) (အခုလည္းေတြ႔ေနရဆဲပါ) ဧည့္ခန္းလယ္က ဆက္တီစားပြဲေပၚမွာလည္း ဓါတ္ပံုအယ္လ္ဘမ္ႀကီးေတြ ခန္းခန္းနားနား ရိႈးထားၾကတာပါ။ ဒါေတာင္ အဲဒီေခတ္က ဓါတ္ပံုတပံုဆိုတာ ကင္မရာသမားေခၚရိုက္ခ ေဆးကူးခ မနည္းမေနာ ကုန္က်တာပါ။ အခုေခတ္လို ေဒၚလာတရာ ေပးရင္ရတဲ့ ဒီဂ်စ္တယ္ ကင္မရာေခတ္မွာ ေဆးကူးခရိုက္ခ မလိုေတာ့
ပါဘဲ ကိုယ္တိုင္ရိုက္ကိုယ္တိုင္တင္ ကိုယ္တိုင္ၾကည့္ၾကရတဲ့ ေဖ့စ္ဘုတ္ခ္ေမာ္ဒယ္ေတြ မ်ားသထက္ မ်ားလာတာကလည္း က်ိဳးေၾကာင္းဆီေလွ်ာ္လွပါေပတယ္။ ေဖ့စ္ဘုတ္ခ္ ဆိုတာႀကီးကို အခ်ိန္ပိုမွရမွ ခိုးေၾကာင္ခိုးဝွက္ ဝင္ၾကည့္ၾကရတဲ့ မဟာပညာေက်ာ္ လူႀကီးမင္းဆိုသူမ်ားကိုလည္း ေမာင္ရင္ငေတ ဒီေနရာက ေျပာခ်င္တာက “လက္ဘက္ရည္ဆိုင္ထိုင္ေနသူေတြဟာ အခ်ိန္ပိုလို႔ ထိုင္ေနၾကသူမ်ား” ဆိုတဲ့ ေခတ္ေဆြး အေတြးအေခၚေတြထဲက ထြက္လာခဲ့ၾကပါလို႔ခင္ဗ်ာ၊ ပါရီၿမိဳ႕က လမ္းေဘးဆိုင္ ထိုင္ရင္း ဒီလိုအေၾကာင္းေလးေတြ ေဆြးေႏြးခ်င္ပါေသးတယ္။


အခ်ိန္ေတြကံ်ဳ႕သြားေစတဲ့ ေဝဟင္ခရီး (ဓါတ္ပံု မရငတ)

ခရီးသြားၾကရျခင္း အေၾကာင္းအရာမ်ားမွာ အခု ေခတ္အစားဆံုးကေတာ့ အလည္ခရီး ထြက္ျခင္းပါ။ အလုပ္ကိစၥေတြ ဘာအေၾကာင္းမွ မပါဝင္ဘဲ ရြာျပန္လည္တာမ်ိဳး မဟုတ္ပါဘဲ ကိုယ္မေရာက္ဖူးတဲ့ ေဒသကို ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ ေရြးခ်ယ္ၿပီး သြားၾကတာမ်ိဳးပါ။ သြားၾကတဲ့ ခရီးေတြက ပံုစံမ်ိဳးစံု ရွိပါတယ္။စြန္႔စားသြားလာတဲ့ ခရီးၾကမ္းေတြ ေငြေၾကးအကုန္ခံႏိုင္မွ ေရာက္ႏိုင္မယ့္ ခရီးေတြကိုေတာ့ ဒီေနရာ ဒီအေၾကာင္းေတြမွာ ထည့္မေျပာေတာ့ပါဘူး။ ေငြအကုန္ခံႏိုင္တဲ့ ကိစၥမ်ိဳးေတြက ေမာင္ရင္ငေတနဲ႔ လည္း မပတ္သက္ပါဘူး။

ဒီကေန႔ ျမန္ျမန္နဲ႔ မ်ားမ်ားေရာက္ေအာင္ သြားၾကတာကေတာ့ ခရီးသြားလုပ္ငန္းေတြက စီစဥ္ၾကတဲ့ ခရီးေတြပါ။ အဲဒီလို သြားၾကတဲ့ခရီးစဥ္ေတြကေတာ့ ေကာင္းတာလည္း ရွိသလို မေကာင္းတာေတြ လည္း အမ်ားႀကီးပါ။ ေမာင္ရင္ငေတ အဓိက မႀကိဳက္ႏွစ္သက္ရတာက လမ္းခရီးမွာ ကိုယ္စိတ္ဝင္ စားတာေတြကိုေတြ႔လို႔ ခရီးလမ္းေၾကာင္းေျပာင္း သြားခ်င္ရင္ သြားလို႔ မရႏိုင္တာပါ။ ဒါေပမယ့္လည္းခရီးစဥ္ကို စီစဥ္ထားသူေတြ လုပ္ငန္းရွင္ေတြ ေကာင္းရင္ေကာင္းသလို ေနရာခပ္မ်ားမ်ားကို ျမန္ျမန္ ေရာက္ႏိုင္တဲ့အတြက္ ဒီလို ခရီးသြားလုပ္ငန္းေတြ ပိုမိုမ်ားျပားလာေနတာ ေတြ႔ရပါတယ္။

ေမာင္ရင္ငေတတို႔ကေတာ့ အဲဒီလိုမ်ိဳး ခရီးသြားလုပ္ငန္းကကားေတြနဲ႔ သြားေလ့သြားထ မရွိခဲ့ပါဘူး။ ေရႊေၾကးစည္ ေရႊအိုးစည္တို႔လို ဘုရားဖူးကားေတြေခတ္ မတိုင္မီ ေက်ာင္းသားဘဝ ေမာင္ရင္ငေတ့ ဖားသားႀကီးျဖစ္သူရယ္ ဦးေလးေတာ္ တေယာက္ရယ္ေၾကာင့္ ကိုယ္တိုင္ စီစဥ္ၾကရတဲ့ ခရီးစဥ္ေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား သြားျဖစ္ခဲ့ရပါတယ္။ ေရႊျပည္ႀကီးရဲ႕ အလယ္ပိုင္း အထက္ပိုင္းက မိုးေခါင္ေရရွား အညာေဒသ ဧရာဝတီျမစ္ရိုး ခ်င္းတြင္းျမစ္ရိုး ျမစ္ဝကၽြန္းေပၚ ရွမ္းေတာင္တန္းေတြေပၚ ကားလမ္း ေပါက္ရာ အရပ္ေတြကို ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ေရာက္ခဲ့ေပါက္ခဲ့ဖူးပါတယ္။

(ခုေတာ့ ဖားသားႀကီးလည္း မရွိေတာ့သလို ဦးရီးေတာ္သူလည္း ကိုယ္ေအာက္ပိုင္း မသန္ေတာ့လို႔ ဘယ္မွ မသြားႏိုင္ေတာ့ပါဘူး။ ေမာင္ရင္ ငေတ ခရီးသြားျခင္း အႏုပညာေတြရဲ႕ လက္ဦးဆရာေတြပါ။ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ရဲ႕ ေက်းဇူးေၾကာင့္ ခရီးသြားျခင္း အႏုပညာကို တတ္ေျမာက္ လာရတာပါ။ ခရီးေတြ သြားတိုင္း သူတို႔ကို လြမ္းမိပါတယ္။ ေက်းဇူးမွတ္တမ္း ဒီေနရာကေန တင္လိုက္ပါတယ္။) 


Trip to Timor Island (Timor-Leste) (Photo NMyar SG)


ေမာင္ရင္ငေတ မိတ္ေဆြ စင္ကာပူေရာက္ေနတဲ့ သူနာျပဳဆရာမေလးတေယာက္ သူေနတဲ့ ေနရာနဲ႔ နီးစပ္ရာ ခရီးတခုကို သြားေနရင္း ရိုက္ထားတဲ့ ဓါတ္ပံုတပံုပါ။ သူကေတာ့ အမွတ္မထင္ ရုတ္တရက္  ရိုက္လိုက္ၿပီး သူမရဲ႕ ေဖ့စ္ဘုတ္ခ္စာမ်က္ႏွာမွာ တင္လိုက္တာပါ။ အဲဒါမ်ိဳးကို ေမာင္ရင္ငေတက ပို၍သေဘာက်တာပါ။ ခရီးသြားတယ္ဆိုတာမ်ိဳးက ဥေရာပမွ ကမၻာပတ္မွ ခရီးသြားတာ မဟုတ္ပါဘူး။ ဘယ္အရပ္ ဘယ္သြားသြား ေတာသြားသြား ေတာင္သြားသြား ခရီးသြားတာပါ။ ေမွာ္ဘီသြားလည္း ခရီးသြားတာပါ။ ေရႊစက္ေတာ္သြားလည္း ခရီးသြားတာပါ။ ေလွစီး သေဘၤာစီးလည္း ဘတ္စကားတိုးစီးလည္း ခရီးသြားတာပါ။ သူရိုက္ထားတဲ့ပံုကို အမွတ္တရအေနနဲ႔ ကူးယူေဖာ္ျပ ေပးလိုက္ပါတယ္။  
ခရီးသြားျခင္း အႏုပညာနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ ေမာင္ရင္ငေတရဲ႕ မိတ္ေဆြ ပါရီၿမိဳ႕ကို ေရာက္လာဖူးတဲ့ မိတၳီလာၿမိဳ႕သူ ဆရာဝန္မေလး တဦးက ေတာ့ အခုလို မွတ္ခ်က္တခုေပးပါတယ္။ 

ေမာင္ရင္ငေတရဲ႕ ခရီးသြားျခင္းအႏုပညာ (Photo NW Paris)

“ပတ္ဝန္းက်င္သစ္ တစ္ခုကို ေရာက္ရင္ စိတ္က လန္းဆန္းသြားတယ္ Relax ျဖစ္သြားတယ္။ ေဒသသစ္ရဲ႕ Lifestyle, Food, Culture ကို ျမည္းစမ္းရတာလည္း စိတ္ဝင္စားစရာ ေကာင္းတယ္။ ကမာၻေလာကႀကီးကို မတူညီတဲ႔ ရႈေထာင့္ကေန ခဏဝင္ခံစားရတာလည္း အေတြး သစ္ေတြရေစတယ္။ မိတ္ေဆြသစ္ေတြလည္း ရေစတယ္။”

ဟုတ္ပါတယ္ မွန္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ၊ ဘယ္အေၾကာင္းေၾကာင့္ျဖစ္ျဖစ္ ဘယ္လိုနည္းနဲ႔ ခရီးေတြသြားသြား ခရီးတခုကို သြားရေတာ့မယ္ဆိုရင္ ခေလးေလးေတြကအစ ဖိုးႀကီးအို ဖြားႀကီးအိုေတြအဆံုး အေပ်ာ္ မ်က္ႏွာေတြနဲ႔ပါ။ ခရီးသြားျခင္းနဲ႔အတူ ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းအႏုပညာေတြကို ရွာေဖြ ေတြ႔ရွိႏိုင္ၾကပါေစ။
ေမာင္ရင္ငေတ ၂၆၀၉၂၀၁၄

ကာတြန္း ATH - မ်ဳိးဆက္သစ္

ကာတြန္း ATH - မ်ဳိးဆက္သစ္
စက္တင္ဘာ ၃၀၊ ၂၀၁၄


ကာတြန္း ATH ေဖ့ဘုတ္ခ္မွ ျပန္လည္ကူးယူပါသည္။

ဇင္လင္း - ျငိမ္းခ်မ္းေရးခရီး…မိုင္ေထာင္ခ်ီ လွမ္းရဦးမွာလား

ဇင္လင္း - ျငိမ္းခ်မ္းေရးခရီး…မိုင္ေထာင္ခ်ီ လွမ္းရဦးမွာလား
စက္တင္ဘာ ၃၀၊ ၂၀၁၄


စက္တင္ဘာ ၂၁ ရက္ဟာ “အျပည္ျပည္ဆုိင္ရာ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေန႔” ျဖစ္ပါတယ္။ ျမန္မာႏိုင္ငံျပည္သူလူထုအဖို႕ႏွစ္ေပါင္း(၆၀)ေက်ာ္ ျပည္တြင္းစစ္ဒဏ္ ခံေနရတဲ့အေလွ်ာက္ ျငိမ္းခ်မ္းေရး ဆာေလာင္မြတ္သိပ္ေနခ်ိန္ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္လည္း ျငိမ္းခ်မ္းေရးေန႕    မွာ ဖက္ဒရယ္ျပည္ေထာင္စု ျဖစ္ေပၚလာေရးအတြက္ ရာနဲ႕ခ်ီတဲ့ ျပည္သူလူထုဟာ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕အႏွ႔ံ လမ္းေလွ်ာက္ ဆႏၵထုတ္ေဖာ္ခဲ့ ၾကတာ သတင္းမီဒီယာေတြမွာ ေတြ႕ရပါတယ္။ ရန္ကုန္မွာတင္မက မႏၲေလး၊ ေမာ္လျမိဳင္၊ ပုသိန္ နဲ႕စစ္ေတြျမိဳ႕ေတြမွာလည္း  ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအတြက္ ၿငိမ္းခ်မ္းစြာ လမ္းေလွ်ာက္ဆႏၵ ထုတ္ေဖာ္ခဲ့ၾကတဲ့အေၾကာင္း သတင္းဂ်ာနယ္ေတြက ေဖၚျပၾကပါတယ္။

ေနာက္တေန႕ျဖစ္တဲ့ စက္တင္ဘာ ၂၂ ရက္မွာ အစိုးရနဲ႔  တႏိုင္ငံလံုး အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရးဆိုင္ရာ ညႇိႏိႈင္းေရးအဖြဲ႔ (NCCT) တို႔ရဲ့ (၆) ႀကိမ္ေျမာက္ အပစ္ရပ္ေရးေဆြးေႏြးပြဲကို ရန္ကုန္ၿမိဳ႕၊ ျမန္မာၿငိမ္းခ်မ္းေရးစင္တာ(MPC)မွာ စတင္က်င္းပခဲ့ပါတယ္။ စက္တင္ဘာ လ ၂၆ ရက္ေန႕အထိ၊ (၅) ရက္တုိင္တုိင္ျပဳလုပ္မယ္လို႕ သိရပါတယ္။ ၿပီးခဲ့တဲ့ ၾသဂုတ္လက ေဆြးေႏြးပဲြမွာ အခ်က္ (၅) ခ်က္သာ ေဆြးေႏြးဖို႔ က်န္တယ္လို႔ ႏွစ္ဦးႏွစ္ဖက္ ထုတ္ေျပာေဖၚေျပာထားခဲ့ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အခုက်င္းပမယ့္ (၅) ရက္ၾကာ ေဆြးေႏြးပဲြမွာ တႏုိင္ငံလုံး အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရး သေဘာတူစာခ်ဳပ္ကို အၿပီးသတ္ႏိုင္စရာ ရွိတယ္လို႕ တခ်ိဳ႕ကေမွ်ာ္လင့္ၾကပါ တယ္။

တႏိုင္ငံလံုး အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရးဆိုင္ရာ ညႇိႏိႈင္းေရးအဖြဲ႔ (NCCT) ေခါင္းေဆာင္တဦးျဖစ္တဲ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ဂြန္ေမာ္ကေတာ့  ဒီတစ္ႀကိမ္ (စက္တင္ဘာ ၂၂ -၂၆) ေဆြးေႏြးပြဲ က အပစ္ရပ္ေရး စာခ်ဳပ္မူၾကမ္းကို အၿပီးသတ္ေဆြးေႏြးဖို႔ စီစဥ္ၾကတာျဖစ္တယ္လို႔ ဒီဗြီဘီကို ေျပာျပေၾကာင္းလည္း သိရပါတယ္။

“အဓိကကေတာ့ အပစ္ရပ္မူၾကမ္းကုိ အျမန္ၿပီးေအာင္လုိ႔ပဲ ရည္မွန္းခ်က္ထားပါတယ္။ ဒီ မူၾကမ္းက က်ေနာ္တုိ႔ သေဘာတူခ်က္ မရမခ်င္း ျပင္ဆင္ေနမွာေပါ့။ အဓိက တပ္ပုိင္းဆုိင္ရာ ကိစၥေတြ၊ တပ္ေနရာခ်ထားေရး စသျဖင့္ ေဆြးေႏြးဖုိ႔ ရွိပါတယ္။ အပစ္ရပ္ မူၾကမ္းကေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔ ေနာက္ဆုံးျဖစ္ေစခ်င္တယ္။ ဒါေပမယ့္ မူၾကမ္းၿပီးရင္ ဆက္ၿပီးလုပ္ရမယ့္ က႑ေတြက အမ်ားႀကီး က်န္ပါေသးတယ္။ တခ်ဳိ႕ကေျပာတာ ဒီတခါေနာက္ဆုံးလားလုိ႔ေျပာရင္ ဒီ process က ေနာက္ဆုံးလုိ႔ ေျပာလုိ႔မရဘူး၊ ၿပီးတဲ့အထိ သြားရဦးမယ္၊ ေနာက္ဆုံးေတာ့မဟုတ္ဘူး။” လို႕ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ဂြန္ေမာ္ရဲ႕ ေျပာၾကားခ်က္ကို ေထာက္ရင္ ျငိမ္းခ်မ္းေရးေဆြးေႏြးပြဲခရီးဟာ မိုင္ေပါင္းေထာင္ခ်ီ သြားရဦးမယ့္သေဘာပါပဲ။ လူထုက ျမန္ျမန္ျငိမ္းခ်မ္းခ်င္ေပမယ့္ အေျခအေနက ၂၀၁၅ ေရြးေကာက္ပြဲလြန္ ကာလ၊ ေနာက္အစိုးရလက္ထက္အထိ ဆက္လက္သယ္ေဆာင္ရမယ့္ပုံ ေတြ႕ေနရတယ္။

ေဆြးေႏြးပြဲကို ျပည္ေထာင္စု ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ေဖာ္ေဆာင္ေရးလုပ္ငန္းေကာ္မတီ (UPWC) ဘက္က ျပည္ေထာင္စု၀န္ႀကီး ဦးေအာင္မင္း နဲ႔ အတူ အစိုးရဘက္က ဒုတိယဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး သက္ႏိုင္ဝင္း၊ ဦးခင္ရီ၊ ဦးသန္းေဌး တို႕အျပင္ တပ္ပိုင္းဆိုင္ရာ ကိုယ္စားလွယ္ေတြ ျဖစ္တဲ့ ဒုတိယဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ခင္ေဇာ္ဦး၊ ဒုတိယ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ျမင့္စိုး၊ ဒုတိယဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ရဲေအာင္(စစ္ဥပေဒခ်ဳပ္) လည္း ပါ၀င္ တက္ေရာက္တာေတြ႕ရပါတယ္။ တႏိုင္ငံလံုး အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရးဆိုင္ရာ ညႇိႏိႈင္းေရးအဖြဲ႔ (NCCT) ဘက္ကေတာ့ ႏိုင္ဟံသာ ေခါင္းေဆာင္နဲ႕အတူ တပ္ပုိင္းဆုိင္ရာ တိုင္းရင္းသားတပ္မွဴးေတြ ပါ၀င္တက္ေရာက္ၾကပါတယ္။ အခု ေဆြးေႏြးပြဲမွာ ႏိုင္ငံေရး မူေဘာင္နဲ႔ ႏိုင္ငံေရး ေဆြးေႏြးပြဲအတြက္ အစီအစဥ္၊ တျပည္လုံး အပစ္ရပ္သေဘာတူညီခ်က္မွာ ဘယ္သူေတြလက္မွတ္ထိုးမွာလဲ၊ အပစ္ရပ္ၿပီးေနာက္ တပ္ေနရာခ်ထားေရးကိစၥ၊ ႏွစ္ဘက္လိုက္နာရမယ့္ စစ္ဘက္ဆိုင္ရာက်င့္၀တ္စည္းကမ္း၊ အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရး ဆိုင္ရာ ပူးတြဲ ေစာင့္ၾကည့္ေရးေကာ္မတီ ဖြဲ႔စည္းေရး နဲ႔ တျပည္လုံး အပစ္ရပ္ၿပီးေနာက္ပိုင္း တပ္သားသစ္စုေဆာင္းေရး၊ မစုေဆာင္းေရး စတဲ့ ကိစၥေတြ ပါ၀င္မယ္လို႕ ဆိုပါတယ္။

အစိုးရနဲ႔ အပစ္ရပ္စဲေရး ရျပီး၊ ႏိုင္ငံေရးေဆြးေႏြးတဲ့ ၾကားကာလအတြင္း၊ တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္ေတြ မူလေနရာေဒသေတြမွာ တပ္စြဲခြင့္ နယ္ေျမ သတ္မွတ္ေပးသလို ျဖစ္မွာလည္း အစိုးရဘက္က စိုးရိမ္ေနပုံရတယ္လို႕ဆိုပါတယ္။ ဒါ့ အျပင္ တပ္သားသစ္ စုေဆာင္းတာနဲ႔ အခြန္စည္းက်ပ္တာေတြကိုလည္း သေဘာမတူႏိုင္ဘဲ၊ တားျမစ္ခ်င္ပုံရတယ္လို႔ NCCT အဖြဲ႕ ေခါင္းေဆာင္ ႏိုင္ဟံသာက ဘီဘီစီ ကို ေျပာတယ္လို႕လည္း သိရတယ္။ NCCT ဘက္က အပစ္အခတ္ရပ္စဲၿပီးရင္ အစိုးရရယ္၊ ပါတီေတြရယ္ နဲ႔ လက္နက္ကိုင္ေတြပါတဲ့ ပူးတြဲႏိုင္ငံေရး ဦးေဆာင္အဖြဲ႕ ဖြဲ႕ၿပီး ႏိုင္ငံေရး ေဆြးေႏြးပြဲေတြက်င္းပသြားေစခ်င္တယ္။ အစိုးရဘက္က ေတာ့ ႏိုင္ငံေရးေဆြးေႏြးပြဲေတြမွာ အစိုးရ၊ စစ္တပ္၊ လႊတ္ေတာ္၊ တိုင္းရင္းသားတပ္ေတြနဲ႔ ပါတီေတြဆိုၿပီး ငါးပြင့္ဆိုင္ ေဆြးေႏြးပြဲ ျဖစ္ဖို႔ လိုလားေနတယ္လို႕ဆိုတယ္။ ျပည္ေထာင္စု ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ေဖာ္ေဆာင္ေရးလုပ္ငန္းေကာ္မတီ (UPWC) ဒုဥကၠ႒ ျပည္ေထာင္စု ၀န္ႀကီး ဦးေအာင္မင္းကေတာ့ ေအာက္တိုဘာမွာ အပစ္ရပ္လက္မွတ္ထိုးၿပီး ၂၀၁၅ ဆန္းပိုင္းမွာ ႏိုင္ငံေရးေဆြးေႏြးပဲြေတြ စတင္ခ်င္ တယ္လို႔ ထုတ္ေဖၚေျပာဆိုထားပါတယ္။ တခ်ိန္တည္းမွာ ျပည္တြင္းႏိုင္ငံေရး ပါတီေတြကလည္း ႏိုင္ငံေရးေဆြးေႏြးပြဲအတြက္ မူေဘာင္ေရးဆြဲေရး လုပ္ငန္းေတြ စတင္ ေျပာဆို ေဆြးေႏြး လုပ္ေဆာင္လာၾကတာ ေတြ႕လာရပါတယ္။

ႏိုင္ငံေတာ္သမၼတ ဦးသိန္းစိန္က (၃၂) ႀကိမ္ေၿမာက္ အၿပည္ၿပည္ဆိုင္ရာ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေန႔ အခမ္းအနားသို႔ ၂၀၁၄ ခုႏွစ္၊ စက္တင္ဘာလ ၂၁ ရက္ေန႕မွာ ေပးပို႔တဲ့ သဝဏ္လႊာမွာေတာ့ - “ ကၽြႏ္ုပ္တို႔ ႏိုင္ငံတြင္ လြတ္လပ္ေရးရၿပီးခ်ိန္မွစ၍ ေပၚေပါက္ခဲ့ ေသာ ႏိုင္ငံေရး ၿပႆနာမ်ား ကို ႏိုင္ငံေရး နည္းလမ္းၿဖင့္ ေၿဖရွင္းႏိုင္ၿခင္းမရွိခဲ့သည့္အတြက္ လက္နက္ကိုင္ပဋိပကၡမ်ား ေပၚေပါက္ခဲ့ရာ ၿပည္ေထာင္စု အတြင္းရွိ ေဒသမ်ားစြာမွ ၿပည္သူမ်ားသည္ ယေန႔တိုင္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး အႏွစ္သာရကို ၿပည့္၀စြာ ခံစားရရွိၿခင္းမရွိသည္ကို သိရွိၾကၿပီးၿဖစ္ပါသည္။” လို႕ဆိုထားတာေတြ႕ရပါတယ္။

သ၀ဏ္လႊာမွာ ႏိုင္ငံေတာ္သမၼတက-- “ မၾကာမီတြင္ ကၽြႏ္ုပ္တို႔အားလုံး အတူတကြ ႀကိဳးပမ္းမႈၿဖင့္ ေပၚေပါက္လာေသာ ရလဒ္မ်ားကိုအေၿခခံ၍ တစ္ႏိုင္ငံလုံး အတိုင္းအတာၿဖင့္ ပစ္ခတ္တိုက္ခိုက္မႈရပ္စဲေရး သေဘာတူညီခ်က္ကို လက္မွတ္ေရးထိုးၿခင္း၊ ႏိုင္ငံေရး ေဆြးေႏြးပြဲမ်ားအတြက္ မူေဘာင္မ်ားေရးဆြဲၿခင္းႏွင့္ က်ယ္ၿပန္႔သည့္ႏိုင္ငံေရးေတြ႕ဆုံ ေဆြးေႏြးပြဲ မ်ား ၿပဳလုပ္ၿခင္း စသည့္ အဆင့္မ်ားသို႔ အဆင့္ဆင့္ တက္လွမ္း ၾကမည္ၿဖစ္ရာ ၿပည္သူတစ္ဦးခ်င္းစီအေနၿဖင့္ မိမိတို႔တတ္စြမ္းသည့္ အေနအထားမွ ပါဝင္ေဆာင္႐ြက္ ႏိုင္သည့္ အခြင့္အလမ္းမ်ား ေပၚေပါက္လာၿပီ ၿဖစ္ပါသည္။”  လို႕ ဆက္လက္ေဖၚျပထားပါတယ္။

ႏိုင္ငံေတာ္သမၼရဲ႕ သ၀ဏ္လႊာမွာေဖၚျပတဲ့ လြတ္လပ္ေရးနဲ႕အတူ ေပၚေပါက္ခဲ့တဲ့ လက္နက္ကိုင္ပဋိပကၡေတြကို ႏိုင္ငံေရး နည္းလမ္း နဲ႕ ေၿဖရွင္းႏိုင္ၿခင္း မရွိတဲ့အတြက္ ၿပည္သူေတြ ယေန႔တိုင္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအရသာ မခံစားရေသးဘူးဆိုတာ အမွန္ပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ တစ္ႏိုင္ငံလုံး အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရး သေဘာတူညီခ်က္ကို လက္မွတ္ေရးထိုးေရးကိစၥကေတာ့ ႏိုင္ငံေတာ္သမၼေမွ်ာ္မွန္းသလို လြယ္လြယ္နဲ႕ေတာ့ ျဖစ္ႏိုင္ေျခမရွိပါ။ ႏိုင္ငံေရး ေဆြးေႏြးပြဲမ်ားအတြက္ မူေဘာင္မ်ားေရးဆြဲၿခင္း က်ယ္ၿပန္႔သည့္ ႏိုင္ငံေရးေတြ႕ဆုံ ေဆြးေႏြးပြဲမ်ားၿပဳလုပ္ၿခင္း စတဲ့ အဆင့္ေတြအထိ တက္လွမ္းဖို႕ကလည္း ထင္သေလာက္ လြယ္ကူမယ္ မဟုတ္ပါ။ အေၾကာင္းက ေတာ့ တပ္ပိုင္းဆိုင္ရာ ကိစၥရပ္ေတြ ေဆြးေႏြးမႈ မေျပလည္ခဲ့ရင္၊ တစ္ႏိုင္ငံလံုးအပစ္အခတ္ရပ္စဲေရး လက္မွတ္ေရးထိုးႏုိင္ဖို႕ လြယ္ကူဖြယ္ မရွိပါ။

အထူးသတိျပဳစရာ ကိစၥတစ္ခုက စက္တင္ဘာ ၁၉ ရက္ေန႕မွာ ႏုိင္ငံေတာ္ကာကြယ္ေရး တကၠသိုလ္က သင္တန္းသား အရာရွိေတြ နဲ႕ ေတြ႔ဆုံစဥ္၊ တပ္မေတာ္ ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီးမင္းေအာင္လႈိင္ရဲ႕UNFC အေပၚ ေျပာဆိုခ်က္ျဖစ္ပါ တယ္။ UNFC ရဲ႕ လုပ္ေဆာင္ခ်က္ေတြဟာ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေဆာင္ရြက္ရာမွာ အခက္အခဲ ျဖစ္လာႏုိင္တယ္လို႕ ဗုိလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီး မင္းေအာင္လႈိင္က ေျပာၾကားခဲ့ေၾကာင္း အလဲဗင္းမီဒီယာသတင္းအရ သိရပါတယ္။ ဒီ ေျပာဆိုခ်က္အေပၚ “ညီၫြတ္ေသာတုိင္းရင္းသားလူမ်ဳိးမ်ား ဖက္ဒရယ္ေကာင္စီ” (UNFC) ရဲ႕ အေထြေထြ အတြင္းေရးမွဴး ခူဦးရယ္က ၿငိမ္းခ်မ္းေရးျဖစ္စဥ္ေအာင္ျမင္ဖို႕အတြက္ အစိုးရ၊ တပ္မေတာ္တုိ႔နဲ႕အဆင္ေျပေအာင္ ညိႇႏႈိင္းေဆာင္ရြက္ေရး လုပ္ငန္းစဥ္မ်ားသာ ခ်မွတ္ထားတယ္လို႕ စက္တင္ဘာ ၂ဝ ရက္ေန႕မွာ တုန္႕ျပန္ေျပာၾကားသြားပါတယ္။ NCCT အဖြဲ႕မွာ အားလုံးနီးနီးက UNFC အဖြဲ႕ဝင္ေတြခ်ည္းျဖစ္ျပီး၊ NCCT အေနနဲ႕ အစိုးရ၊ တပ္မေတာ္တုိ႔နဲ႔ ေျပလည္ေအာင္ ညိႇႏႈိင္း လုပ္ေဆာင္ဖို႕ တစ္သေဘာတည္း ရွိေၾကာင္း၊ NCCT လုပ္ေဆာင္ခ်က္နဲ႔ UNFC လုပ္ေဆာင္ခ်က္တို႕ ကြဲျပားတာမရွိေၾကာင္း၊ NCCT အဖြဲ႕ဝင္ တုိင္းရင္းသားလက္နက္ကုိင္ အဖြဲ႕အစည္း တစ္ခုျဖစ္တဲ့ “ကရင္နီအမ်ဳိးသားတုိးတက္ေရးပါတီ” ဒုတိယဥကၠ႒ ခူဦးရယ္က ရွင္းျပတာလည္း သတင္းမွာေတြ႕ရပါတယ္။

UNFC တပ္ေပါင္းစုကေန KNU လတ္တေလာထြက္သြားတဲ့ ျပႆနာ ရွိေနခ်ိန္မွာ၊ UNFC အဖြဲ႕တြင္းကိစၥကို တပ္မေတာ္ ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္ တစ္ဦးအေနနဲ႕ မေျပာသင့္ဘူးထင္ပါတယ္။ ျငိမ္းခ်မ္းေရးလိုလားရင္ အခ်င္းခ်င္းအၾကား နားလည္မႈ လြဲေစမယ့္ စကား မ်ိဳး မေျပာသင့္ပါ။ အခုလို ႏိုင္ငံ့ စစ္ေခါင္းေဆာင္က စကားတစ္လုံးကို ထိန္းေျပာရမယ့္အစား၊ ဖြင့္ေျပာလိုက္ျခင္းဟာ ရည္ရြယ္ခ်က္ တစ္ခု ရွိေနသလား…လို႕ ေမးခြန္းထုတ္စရာ ျဖစ္ေနပါတယ္။ UNFC က တစိုက္မတ္မတ္ ေျပာခဲ့တဲ့ “ဖက္ဒရယ္ျပည္ေထာင္စု” ဖြဲ႕စည္းေရး၊ “ျပည္ေထာင္စုတပ္မေတာ္” ေပၚထြန္းေရးမူ၀ါဒကို ဗုိလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီးမင္းေအာင္လႈိင္အေနနဲ႔ သေဘာေတြ႕ပံု မေပၚပါ။ တပ္မေတာ္က ၂၀ဝ၈ ဖြဲ႕စည္းပံု အေျခခံ ဥပေဒကို ကာကြယ္မယ္လို႕ ေျပာေနခ်ိန္မွာ၊ UNFC က “ဖက္ဒရယ္ျပည္ေထာင္စုနဲ႔ ျပည္ေထာင္စုတပ္မေတာ္ေပၚထြန္းေရး”အတြက္ အားလံုးလက္ခံႏိုင္မယ့္ ဖြဲ႕စည္းပံု အေျခခံဥပေဒတခု အသစ္ျပန္ေရးဆြဲဖို႔ တေလွ်ာက္လံုး ေတာင္းဆိုခဲ့တာေၾကာင့္လည္း ျဖစ္ႏိုင္ပါ တယ္။  KNU နဲ႔ UNFC အၾကား သေဘာထားပဋိပကၡ ရွိေနခ်ိန္မွာ တပ္မေတာ္ ကာကြယ္ဦးစီးခ်ဳပ္အေနနဲ႔ UNFC ကို ေဝဖန္ၿပီး KNU ေခါင္းေဆာင္နဲ႕ ပလဲပနံသင့္ျပေနတာဟာ၊ တိုင္းရင္းသား အခ်င္းခ်င္းၾကား အထင္အျမင္လြဲမွားေစျပီး၊ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေဆြးေႏြးပြဲကိုလည္း ထိခိုက္ႏိုင္ပါတယ္။

ဒီ့ အျပင္ တုိင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္အဖြဲ႕ေတြနဲ႕ တပ္မေတာ္တုိ႔ အၾကား ၿငိမ္းခ်မ္းေရးျဖစ္စဥ္ကို အဟန္႔အတား ျဖစ္ေစႏိုင္တဲ့ ေနာက္ အေၾကာင္းတစ္ခုကေတာ့ တပ္မေတာ္က ထုတ္ျပန္ေၾကညာထားတဲ့ သေဘာထား(၆)ခ်က္ ကိစၥပါပဲ။ အဲဒီ အခ်က္ေတြ ကေတာ့  “လူမသတ္ရန္၊ အဓမၼ တပ္သားစုေဆာင္းျခင္းမျပဳရန္၊ ဆက္ေၾကးအခြန္ မေကာက္ရန္၊ တပ္ေနရာသစ္ တုိးခ်ဲ႕ ေဆာက္လုပ္မႈ မျပဳရန္၊ မဟာမိတ္တပ္ဖြဲ႕မ်ားအတြင္းသုိ႔ အပစ္ရပ္အဖြဲ႕မွ တပ္သားမ်ား ထည့္သြင္း တိုက္ခိုက္ျခင္းမျပဳရန္၊ အစုိးရအုပ္ခ်ဳပ္ေရးပိုင္းတြင္ ၀င္ေရာက္ စြက္ဖက္ျခင္း မျပဳရန္ႏွင့္ တပ္မေတာ္၏ အုပ္ခ်ဳပ္မႈေအာက္႐ွိ ျပည္သူ႔စစ္တပ္ဖြဲ႕မ်ားကုိ တိုက္ခိုက္ျခင္းမျပဳရန္”၊ အစရွိတဲ့ ကန္႕သတ္ခ်က္ေတြျဖစ္ပါတယ္။ တပ္မေတာ္က စစ္သားစုေဆာင္းေရး မရပ္၊ တိုင္းရင္းသား ေဒသေတြအတြင္း စစ္အင္အားတိုးခ်ဲ႕ေနရာယူမႈေတြမရပ္၊ တပ္ေနရာအတြက္ လူထုေျမယာေတြသိမ္းယူမႈမရပ္၊ တပ္ဖက္က အစိုးရအုပ္ခ်ဳပ္ေရးပိုင္းမွာ စြက္ဖက္မႈေတြ မရပ္ဘဲ၊ အျခားတစ္ဖက္ကိုသာ ပိတ္ပင္ဟန္႕တားေနတာကလည္း သဘာ၀မက်လွပါ။  အစိုးရနဲ႕ တပ္မေတာ္တို႕က ႀကိဳတင္စည္းကမ္းသတ္မွတ္ခ်က္ေတြ ထားရွိေနသမွ် တပ္ပိုင္းဆိုင္ရာကိစၥရပ္ေတြ ညွိႏႈိင္းမႈ အဆင္ေျပ ႏိုင္မယ္ မထင္ပါ။ မေျပလည္ခဲ့ရင္၊ လက္ရွိ အစိုးရလက္ထက္ တစ္ႏိုင္ငံလံုးအပစ္အခတ္ရပ္စဲေရး လက္မွတ္ေရးထိုး ဖို႕ နီးစပ္ႏုိင္ဦး မည္ မဟုတ္ပါ။ အစိုးရနဲ႕ တပ္မေတာ္ေခါင္းေဆာင္ပိုင္းအေနျဖင့္ တိုင္းရင္းသားမ်ားအေပၚ တန္းတူအခြင့္အေရးေပးဖို႕တြန္႕ဆုတ္ေန သမွ် ျမန္မာျပည္ ျငိမ္းခ်မ္းေရးခရီး မိုင္ေထာင္ခ်ီ သြားရဦးမယ္ ထင္ပါတယ္။ ႏွစ္ဖက္ ေခါင္းေဆာင္ေတြ အေနျဖင့္ ဇာတိပုည ဂုဏ္ မာနေတြကို စြဲလန္းဖက္တြယ္ေနသမွ် ျမန္မာျပည္ နဲ႕ ျငိမ္းခ်မ္းေရး၊ အလွမ္းေ၀းေနဦးမယ္လို႕ ရိုးသားစြာ ထင္ျမင္မိေၾကာင္းပါ။။။။
((စက္တင္ဘာလ (၂၉) ရက္၊ ၂၀၁၄၊ တနလၤာေန႕၊ ဒီလိႈင္းစာေစာင္မွာ ေဖၚျပခဲ့တဲ့ ေဆာင္းပါးျဖစ္ပါတယ္။))

ကာတြန္း ေက်ာက္ေက်ာက္ - ကံဖယ္ေပလို႔

ကာတြန္း ေက်ာက္ေက်ာက္ - ကံဖယ္ေပလို႔
စက္တင္ဘာ ၃၀၊ ၂၀၁၄

(လွဦး ဘာသာျပန္) - ေဂ်ာ့ဆိုးရို႕စ္ ၏ ျမန္မာႏိုင္ငံသို႕ရင္းႏွီးျမွတ္ႏွံမႈ

(လွဦး ဘာသာျပန္) - ေဂ်ာ့ဆိုးရို႕စ္ ၏ ျမန္မာႏိုင္ငံသို႕ရင္းႏွီးျမွတ္ႏွံမႈ
စက္တင္ဘာ ၃၀၊ ၂၀၁၄

ျမန္မာႏိုင္ငံသို႕ရင္းႏွီးျမွတ္နွံမႈမ်ားသည္ ႏိုင္ငံေရးအေျခအေန၊ ပိတ္ဆို႕တားျမစ္မႈအေျခအေနမ်ားႏွင့္ ဆိုင္သည္ဟု ရိုက္တာသတင္းဌာနမွ ေဖၚျပသည္။ တဟုန္ထိုးျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေနေသာ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ ၂ႏွစ္အတြင္ စစ္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွ ပြင့္လင္းျမင္သာေသာစီးပြားေရးသို႕ ဦးတည္ခဲ့သည္။ သို႕ေသာ္ ခရီးလမ္းမွာ ၾကမ္းတမ္းမႈမ်ားရွိသည္ဟု စီးပြားကူသန္းဝန္ၾကီးက ေျပာသည္။

တခ်ိန္တည္းမွာပင္ ျမန္မာျပည္၏ ဦးဆံုးရင္းႏွီးျမွတ္ႏွံသူ တစ္ဦးျဖစ္ေသာ ေဂ်ာ့ခ်္ဆိုးရို႕စ္က  ေနာက္ႏွစ္ ၂၀၁၅ ေရြးေကာက္ပြဲအတြက္ စီပြားလုပ္ငန္း ၊ ေပၚလစီမ်ား ေႏွးေကြးသြားျခင္းအတြက္ သူ႕မွာအခက္ခဲျဖစ္ေနရသည္ဟု ဆိုသည္။ ႏိုင္ငံတကာ ကုမၸဏီၾကီးမ်ားသည္ အေရွ႕ေတာင္အာရွ ရွိ ဘာမွမလုပ္ရေသးေသာ ျမန္မာႏိုင္ငံသို႕ လာေရာက္လုပ္ကိုင္ၾကမည္ ဟု ေဂ်ာ့ခ်္ဆိုးရို႕ က ယံုၾကည္လွ်က္ပင္ရွိသည္။

ျမန္မာအစိုးရ ညွိႏႈိင္းေရးတာဝန္ခံ ဝန္ၾကီးတစ္ဦးျဖစ္သူ ဦးစိုးသိမ္းက ႏိုင္ငံတကာဝန္ၾကီး ၁၁ ဦးႏွင့္ ေတြ႕ဆံုရာတြင္ ျမန္မာႏိုင္ငံစီးပြားျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရး လုပ္ငန္းစဥ္မ်ားကို သူ ၾကိဳက္ႏွစ္သက္သည္ဟု ဆိုသည္။

ဦးစိုးသိမ္းက  ခက္ခဲရႈပ္ေထြးေသာ ေျမယာပိုင္ဆိုင္မႈအရႈပ္ရွင္းမ်ား၊ ဥပေဒမ်ားကို ေနာက္ႏွစ္တြင္ ေျဖရွင္းနိုင္မည္ ေမွ်ာ္လင့္သည္ေၾကာင္း  "ကြ်န္ေတာ္တို႕မွာ ရွင္းလင္းနားလည္လြယ္ကူ က်င့္သံုးႏိုင္တဲ့ လယ္ယာေျမဥပေဒ ရွိေနျပီးျဖစ္ပါတယ္။ ေနာက္၆လ ကေန ၁၂လအတြင္ အဲဒီဥပေဒကို စတင္က်င့္သံုးႏိုင္ပါမယ္" .. ဟု ရိုက္တာသတင္းဌာနကို ေျပာဆိုခဲ့သည္။ ျမန္မာႏိုင္ငံရင္းႏွီးျမွတ္ႏွံမႈ ကြန္ဖရင့္တြင္.  " အဲဒီ လယ္ယာေျမပိုင္ဆိုင္မႈဥပေဒ လက္ေတြ႕အေကာင္ထည္ေဖၚျပီးတဲ့ေနာက္မွာ ေရအရင္းျမစ္ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈကို ဆက္လုပ္ၾကပါမယ္။ ေရျပသနာက လယ္ယာစိုက္ပ်ိဳးေရး၊ သစ္ေတာ၊ စက္မႈလုပ္ငန္းမ်ားမွာ အလြန္အေရးၾကီးပါတယ္.." ဟု ထပ္မံေျပာဆိုခဲ့သည္။

ပါလီမန္အမတ္ေရြးေကာက္ပြဲမ်ား ေနာက္ႏွစ္တြင္ ျပဳလုပ္မည္ျဖစ္ျပီး၊ သမၼတဦးသိန္းစိန္အစိုးရ လုပ္ေဆာင္မည့္ ျပည္သူသို႕အာဏာေျပာင္းလဲျခင္းသည္ လြန္ခဲ့ေသာ ၁၉၆၂ ခုႏွစ္၊ စစ္တပ္အာဏာသိမ္းျပီးသည့္ေနာက္ ပထမဆံုး ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈအလုပ္ျဖစ္သည္။

အေမရိကန္ စီးပြားေရးပိတ္ဆို႕မႈမ်ားသည္ လံုးဝဖယ္ရွားျခင္း မလုပ္ေသးပါ။ အေမရိကန္အစိုးရ Treasury's Office of Foreign Assets Control (OFAC) မွ ျပဌာန္းထားေသာ ပိတ္ဆိုမႈဥပေဒသည္ တည္ေနဆဲျဖစ္သည္။ အထူးေစာင့္ၾကည့္ႏိုင္ငံစာရင္းတြင္ ျမန္မာႏိုင္ငံအစိုးရကို ထည့္သြင္းထားပါသည္။ ထိုဥပေဒရွိေနေသာေၾကာင့္ အေမရိကန္လူမ်ိဳး တစ္ဦးခ်င္းျဖစ္ေစ၊ အေမရိကန္ကုမၸဏီျဖစ္ေစ... ျမန္မာျပည္သို႕သြားေရာက္လုပ္ကိုင္ျပီး ဆံုးရံႈးမႈျဖစ္ပါက အေမရိကန္အစိုးရက တာဝန္ယူ၊ေျဖရွင္းေပးမည္ မဟုတ္ေသာေၾကာင့္ အေမရိကန္ကုမၸဏီမ်ားမွာ ျမန္မာျပည္လာရန္ ေနွာင့္ေနွးေနဆဲျဖစ္သည္။

ျမန္မာ့သမိုင္းအစဥ္အလာအရ စစ္တပ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္မ်ား၏ စီးပြားေရးတြင္ ပါဝင္၊ထိန္းခ်ဳပ္ေနမႈမ်ား ရွိခဲ့သည္။ ရွိေနဆဲျဖစ္သည္။ ထို႕အျပင္ မူးရစ္ေဆးဝါးလုပ္ငန္းမ်ားတြင္လည္း နာမည္ပ်က္စာရင္းသြင္းထားခံရသူ SDN List မ်ားစြာရွိေနဆဲျဖစ္သည္။ ျမန္မာဝန္ၾကီးတစ္ဦးျဖစ္သူ ဦးစိုးသိမ္းက "ျမန္မာႏိုင္ငံျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈမ်ားအတြက္ အေမရိကန္ရဲ့ ပိတ္ဆို႕မႈဥပေဒကို ပယ္ဖ်က္ေပးေစလိုတယ္" ဟု ေျပာခဲ့သည္။

ျငိမ္းခ်မ္းေရးႏိုဘယ္ဆုရွင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အေနနဲ႕ ႏိုင္ငံေရးမျငိမ္သက္ျဖစ္မႈ၊ မေသခ်ာမႈမ်ား ရွိေနေပမဲ့ လာမဲ့ႏွစ္ေရြးေကာက္ပြဲမွ သူတို႕ အင္အယ္ဒီပါတီ ဝင္ေရာက္အေရြးခံမယ္။ သူမ သမၼတမျဖစ္ႏိုင္ေပမဲ့လည္း ေရြးေကာက္ပြဲဝင္ၾကမည္ ဟု ေျပာသည္။ ႏိုင္ငံျခားသား အိမ္ေထာင္ဖက္၊ ႏိုင္ငံျခားသား သားသမီး ရွိသူမ်ား ျမန္မာႏိုင္ငံသမၼတ၊ ဒုသမၼတ ရာထူး မခန္႕ထားရန္ ျမန္မာစစ္အစိုးရ ျပဳစုခဲ့ေသာ ဖြဲ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒတြင္ ေရးသား၊ ျပဌာန္းထားသည္။

"လြန္ခဲ့ေသာအႏွစ္၂၀ကတည္းက ေဂ်ာ့ဆိုးရို႕စ္၏  Open Society Foundation in Myanmar အဖြဲ႕အစည္းစတင္ခဲ့ျပီးေနာက္ ယခုဘာဆက္လုပ္မလဲ ..." ဟု ေမးေသာအခါ  ၀န္ၾကီးဦးစုိးသိမ္းႏွင့္ တ၀ိုင္းတည္းထိုင္ေနသူ ေဂ်ာ့ဆိုးရို႕စ္က  "ပြင့္လင္းမႈေတြရွိလာျပီ၊ ဆက္လုပ္ေနတယ္ .." ဟုေျဖခဲ့ပါသည္။  " စီးပြားေရးလုပ္ငန္းေတြေတာ့ ေႏွးေကြးသြားပါျပီ။ ၂၀၁၅ ေရြးေကာက္ပြဲျပီးရင္ ျပန္လည္ျမန္ဆန္လာမယ္ လုိ႕ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္ " ဟု ေျပာခဲ့သည္။

ဘီလွ်ံနာသူေဌးၾကီး ေဂ်ာ့ခ်္ဆိုးရိုး့၏ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္း ရင္းႏွီးျမွတ္ႏွံမႈမ်ားသည္ အေမရိကန္အစိုးရ၏ OFAC စည္းမ်ဥ္းမ်ားႏွင့္ အညီျဖစ္ဖို႕ အထူးၾကိဳးစားလုပ္ကိုင္ေနရပါသည္။ လာဘ္စားမႈ၊ ဥပေဒအလြဲသံုးမႈမ်ားမွာ ပါဝင္မပတ္သက္ဖို႕ ျဖစ္ပါသည္။  ႏိုင္ငံေရး၊ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းမ်ားအျပင္ လူေပါင္း ရာခ်ီေသဆံုးရေသာ ၂၀၁၂ ကတည္းမွ စတင္ခဲ့သည့္ မြတ္ဆလင္အေရးအခင္းမ်ား ျမန္မာအစိုးရ ကိုင္တြယ္ေျဖရွင္းပံုမ်ားကိုလည္း အေမရိကန္အစိုးရက ေစာင့္ၾကည့္လွ်က္ရွိပါသည္။

ဘယ္လိုပဲ ျဖစ္ေနပါေစ.. ကမၻာ့ ႏိုင္ငံတကာကုမၸဏီၾကီးမ်ား၊ ျမန္မာျပည္စီးပြားေရးကို လစ္လ်ဴထားလို႕ မျဖစ္ေတာ့ေၾကာင္း။ ၂၀၁၄ ဧျပီလတြင္  ျမန္မာျပည္ကို ႏိုင္ငံျခားရင္းႏွီးျမွတ္ႏွံမႈ ကန္ေဒၚလာ ၅ဘီလွ်ံ ဝင္ေရာက္ခဲ့ေၾကာင္းကို ေဂ်ာ့ခ်္ဆိုးရို႕စ္ က ေျပာဆိုပါသည္။


ျ ျမန္မာႏိုင္ငံသား သူေဌး ဦးဆာ့ခ်္ပန္


ေဂ်ာ့ခ်္ဆိုးရို႕စ္ ေဒၚလာသန္းေပါင္းမ်ားစြာ ျမန္မာျပည္ကို ရင္းႏွီးျမွတ္ႏွံထားပါသည္။ ျမန္မာႏိုင္ငံသား သူေဌး ဦးဆာ့ခ်္ပန္ ၏  SPA Group ရိုးမဘဏ္ႏွင့္လုပ္ငန္းမ်ားမွတဆင့္ ရင္းႏွီးျမွတ္ႏွံထားျဖင္းျဖစ္ပါသည္။  ျမန္မာအစိုးရထံ တိုက္ရိုက္ရင္းႏွီးျမွတ္ႏွံျခင္း မရွိေသးပါ။  " က်ေနာ္တို႕ဟာ ဘဏ္လုပ္ငန္း၊ ေငြေၾကးလုပ္ငန္း၊ လယ္ယာလုပ္ငန္းမ်ားမွာ ရင္းႏွီးျမွတ္ႏွံဖို႕ အရမ္းစိတ္ဝင္စားပါတယ္၊ ဒီလုပ္ငန္းေတြက ျမန္မာႏိုင္ငံသားမ်ား ႏွစ္သက္တဲ့ ရင္းႏွီးျမွတ္ႏွံမႈလုပ္ငန္းမ်ားျဖစ္ပါတယ္" ဟု ေဂ်ာ့ခ်္ဆိုးရို႕က ေျပာၾကားခဲ့ပါသည္။

မွတ္ခ်က္။ လွဦး ဘာသာျပန္တင္ျပသည္။  George Soros Invests In Burma Through Serge Pun

(Feature article direct from the REUTERS on 24 September 2014.   http://hlaoo1980.blogspot.sg)

အရွင္ကုသလသာမိ (အတည္မဲ့) - အာဖရိကရဟန္းေတာ္ ဗုဒၶရကၡိတႏွင့္ ေတြ႕ဆံုျခင္း

 အရွင္ကုသလသာမိ (အတည္မဲ့) - အာဖရိကရဟန္းေတာ္ ဗုဒၶရကၡိတႏွင့္ ေတြ႕ဆံုျခင္း
(မိုးမခ) စက္တင္ဘာ ၃၀၊ ၂၀၁၄

    အာဖရိကဆိုတာ ဗုဒၶဘာသာနဲ႔ အလြန္ကို မနီးစပ္တဲ့ အမည္တစ္ခုျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္အနည္းငယ္ေလာက္ကတည္းက အာဖရိကရဟန္းတစ္ပါးဟာ အင္တာနက္စာမ်က္ႏွာမ်ားေပၚမွာ ပ်ံ႕ႏွံ႔ေနခဲ့လို႔ သူ႔ကို အမွတ္ထင္ထင္ ေတြ႕သိခဲ့ရပါတယ္။ သူ႕အေၾကာင္းကို စိတ္၀င္စားလို႔ ၀က္ဘဆိုက္ေတြကေန လိုက္ၾကည့္ျဖစ္ခဲ့တယ္။
     ေနာက္ပိုင္းမွာ သူ႕အေၾကာင္းတစ္စိတ္တစ္ေဒသကို ေဖာ္ျပထားတဲ့ ဗြီဒီယိုဖိုင္ေလးကိုပါ ၾကည့္လိုက္ရတယ္။ စာေရးသူသာမက အဆိုပါ ဗြီဒီယုိေလးကို ၾကည့္မိသူတိုင္း အံ့ၾသ၀မ္းသာ ျဖစ္ၾကရတယ္။ စာေရးသူရဲ႕ ေဖ့စဘြတ္မွာလည္း ထိုဗြီဒီယိုေလးကို မွ်ေ၀ျဖစ္ပါတယ္။
    လြန္ခဲ့တဲ့ ၃-ပတ္ေလာက္က ပီနန္ကၽြန္းက စာေရးသူကို မိခင္တစ္ေယာက္လို အၿမဲကူညီေပးတတ္တဲ့ (ေဒၚ)၀ိသာခါက ယူဂႏၶာႏိုင္ငံက အာဖရိကရဟန္းတစ္ပါး ပီနန္ကၽြန္းကို ၾကြၿပီး တရားေဟာမယ္လို႔ ေျပာပါတယ္။ စိတ္ထဲမွာ သူနဲ႔ေတြ႕ခ်င္စိတ္ေတြက တဖြားဖြားျဖစ္ေပၚလာခဲ့တယ္။
    ဒါနဲ႔ပဲ “၀ိသာခါေရ အဲဒီဘုန္းႀကီးကို ငါနဲ႔ေတြ႕ေပးလို႔ ရမလား”လို႔ ေမးျဖစ္ခဲ့ေတာ့ “အိုး …. ရတာေပါ့၊ ငါ စီစဥ္ေပးမယ္”လို႔ ေျပာပါတယ္။ ေနာက္ေသခ်ာေမးၾကည့္ေတာ့ သူက ပီနန္ကၽြန္းက သီရိလကၤာေက်ာင္းမွာ တရားပဲြလုပ္အုံုးမွာဆိုေတာ့ “ငါလည္း သူ႕တရားပဲြ သြားခ်င္တယ္”လို႔ဆိုေတာ့ သူကားနဲ႔ လာႀကိဳမယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။
    တိုက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္ပဲ သူ(အာဖရိကကိုယ္ေတာ္)တရားေဟာမယ့္ေန႔ဟာ ဓမၼိကာရာမေက်ာင္း အပတ္စဥ္တရားပဲြနဲ႔ တိုက္ဆိုင္ေနပါတယ္။ ဒါနဲ႔ စာေရးသူလည္း အေတာ္စိတ္ပ်က္သြားတယ္။ သူ႕တရားပဲြ ငါသြားခြင့္ မႀကံဳေတာ့ဘူးေပါ့။ ဒီအေၾကာင္းကို ၀ိသာခါကို ဖုန္းဆက္အေၾကာင္းၾကားေတာ့ “မပူနဲ႔၊ ဦးဇင္းတို႔ေက်ာင္းကို ေခၚလာၿပီး ဦးဇင္းနဲ႔ေတြ႕ေပးမယ္”လို႔ ေျပာပါတယ္။
    ဒီေန႔ ညေန ၄-နာရီခြဲခန္႔မွာ ယူဂႏၶာက အာဖရိကရဟန္းေတာ္ ဘိကၡဳဗုဒၶရကၡိတ ေရာက္လာပါတယ္။ သူေရာက္လာၿပီး စကားေျပာေတာ့ “ဒို႔ ပီနန္ဆရာေတာ္ႀကီးနဲ႔ ေတြ႕ေပးလိုက္ရင္ သူ႕အတြက္ ဗဟုသုတေတြ သာသနာျပဳ အေတြ႕အႀကံဳေတြ ရသြားမွာပဲ”လို႔ ေတြးမိၿပီး ဆရာေတာ္ႀကီးနဲ႔ေတြ႕ဖို႔ စီစဥ္လိုက္ပါတယ္။
    ဆရာေတာ္ႀကီးနဲ႔မေတြ႕ခင္ ျမန္မာေက်ာင္းအတြင္း လိုက္လံျပသတဲ့အခါ သူ႕ပါးစပ္က က်န္တဲ့ စကားလံုးေတြ တိတ္ဆိတ္သြားသလားထင္ရေအာင္ စကားႏွစ္လံုးခန္႔ကိုပဲ တြင္တြင္ႀကီး ေျပာေနေတာ့တယ္။ “အံ့ၾသစရာေကာင္းလိုက္တာ၊ အံ့ၾသစရာေကာင္းလိုက္တာ (Amazing, wonderful)”ဆိုတဲ့ စကားကိုသာ ေရရြတ္ေနေတာ့တယ္။
    “တပည့္ေတာ္ဟာ အရွင္တို႔ ဆရာေတာ္နဲ႔ မေတြ႕ရေသးဘူး။ ဒါေပမယ့္ အရွင္ဘုရားတို႔ ဆရာေတာ္ ျပဳလုပ္ထားတဲ့အရာေတြနဲ႔တင္ တန္ဖိုးမျဖတ္ႏိုင္တဲ့ အေတြ႕အႀကံဳ၊ အေတြးအျမင္ေတြ ရလိုက္ၿပီ”လို႔ ဆိုပါတယ္။
    ဘာေတြလဲလို႔ ေမးၾကည့္တဲ့အခါ “ေထရ၀ါဒေက်ာင္းဆိုေပမယ့္ အားလံုးေသာ ဗုဒၶဘာသာဂိုဏ္းမ်ားကို ကိုယ္စားျပဳႏိုင္ေအာင္ အေဆာက္အအံုမ်ား စီမံေဆာက္လုပ္ထားျခင္း၊ အေဆာက္အအံုကို လူနဲ႔ဘုရားဆင္တုေတြ ေနလို႔ ရေအာင္ လုပ္တယ္ဆိုေပမယ့္ အရွင္တို႔ ဆရာေတာ္က ဗုဒၶဘာသာမဟုတ္တဲ့ ကမၻာလွည့္ခရီးသြားမ်ားကိုပါ ဆဲြေဆာင္ႏိုင္ေအာင္ လုပ္ေဆာင္ထားျခင္း”ဆိုတဲ့ ႏွစ္ခ်က္လို႔ ဆိုပါတယ္။ ေျပာၿပီးတာနဲ႔ သူလည္းပဲ ေနာက္ေနာင္ အေဆာက္အအံုေဆာက္မယ္ဆိုရင္ ဒီနည္းကို အသံုးျပဳေတာ့မယ္လို႔ ဆိုေနခဲ့ပါတယ္။


    ၿပီးေတာ့ ၅-နာရီေလာက္မွာ ဆရာေတာ္ႀကီးထံကို သြားၾကပါတယ္။ ဆရာေတာ္ႀကီးနဲ႔ စကားေတြ အၾကာႀကီး ေျပာၾကပါတယ္။
    အာဖရိကကိုယ္ေတာ္ဟာ ေခါင္းေတြ တညိမ့္ညိမ့္နဲ႔ သေဘာေတြ က်ေနခဲ့တယ္။ ဘယ္ေနရာ၊ ဘယ္ပုဂၢိဳလ္မွ ေျပာမျပဖူးတဲ့ အေတြးအျမင္ေတြကို သူရတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။
    “မင္း သာသနာျပဳတာ အာဖရိက ဘယ္ႏွစ္ေယာက္ ဗုဒၶဘာသာျဖစ္ၿပီလဲ”လို႔ ေမးတဲ့အခါ ၁၄-၁၅ ေယာက္လို႔ ေျပာေတာ့ ဆရာေတာ္ႀကီး သာသနာျပဳနည္းေတြကို အမိန္႔ရွိပါတယ္။
    သာသနာျပဳတဲ့ေနရာမွာ ၀ိပႆနာ၊ ၀ိပႆနာဆိုၿပီး မင္းေလွ်ာက္လုပ္ေနရင္ ဘယ္ေတာ့မွ မေအာင္ျမင္ဘူး၊ အျခားပရဟိတအလုပ္ေတြနဲ႔ တဲြၿပီး လုပ္ရတယ္။
    သာသနာျပဳတယ္ဆိုတာ စီးပြားေရးလုပ္သလိုပဲ၊ စီးပြားေရးလုပ္တယ္ဆိုတာ ကုန္ပစၥည္းတစ္ခုကို တန္ရာတန္ေၾကးနဲ႔ အလဲအလွယ္လုပ္ၾကတာ။ ကုန္ပစၥည္းဆိုတာကလည္း ကိုယ္ႀကိဳက္မွ ကိုယ္ယူတာ၊ လူမႀကိဳက္တဲ့ ပစၥည္းတစ္ခုကို ဘယ္သူက ၀ယ္မွာလဲ။
မင္းတို႔ အာဖရိကမွာ စားစရာမရွိတဲ့သူေတြ ရွိတယ္။ ၀တ္စရာမရွိတဲ့သူေတြ ရွိတယ္။ သူတို႔ကို မင္းက ၀ိပႆနာ သြားေပး။ အလကားပဲ။ ဘယ္သူက အဲဒီ ၀ိပႆနာကို စိတ္၀င္စားမွာလဲ။ စားစရာ မရွိတဲ့သူေတြကို စားစရာ အရင္ေပး။ ၿပီးမွ ၀ိပႆနာကို ေျပာ။ ၀တ္စရာမရွိသူကို ၀တ္စရာ အရင္ေပး။ ၿပီးမွ တရားေဟာ။ ဒီလိုမွ သာသနာႀကီးပြားမွာေပါ့။
    ၿပီးေတာ့ ဆရာေတာ္ႀကီးက “မင္းက စားစရာမရွိသူေတြကို ၀ိပႆနာ သြားေျပာေနတာလား”လို႔ ေမးေတာ့ “သေဘာေပါက္ပါၿပီ။ သေဘာေပါက္ပါၿပီ”ဆိုၿပီး သေဘာေတြ က်ေနခဲ့တယ္။
    ေနာက္ၿပီး ဆရာေတာ္ႀကီးက အလုပ္လုပ္တဲ့ေနရာမွာ မေလ်ာ့တဲ့ ဇြဲလံု႔လ ထားရွိဖို႔၊ လမ္းခုလတ္မွာ ရပ္တန္႔မပစ္ဖို႔ မွာပါတယ္။ “ငါက ပ်င္းတဲ့သူ၊ ေႏွးတဲ့သူဆို သေဘာမက်ဘူး”လို႔ အမိန္႔ရွိပါတယ္။ “ျမန္ျမန္လုပ္၊ ထိထိမိမိလုပ္၊ ပန္းတိုင္ထိ ေရာက္ေအာင္သြား”။
    အာဖရိကကိုယ္ေတာ္က ဆရာေတာ္ ဦးသီလာနႏၵဟာ သူ႕ဆရာျဖစ္တဲ့အေၾကာင္း ေျပာျပေတာ့ “ဦးသီလာနႏၵဆိုတာ ငါ့သူငယ္ခ်င္း၊ ငါက ျပည္ပသာသနာျပဳ ထြက္လာကတည္းက ေနာက္ေၾကာင္းကို ျပန္မလွည့္ေတာ့ဘူး။ သူကေတာ့ သြားလိုက္ျပန္လိုက္နဲ႔။ ဒါေၾကာင့္ သူဟာ ျပည္ပသာသနာျပဳမွာ မေအာင္ျမင္ဘူး။ အေမရိကက သူ႕ေက်ာင္းေတာင္ ငါ ကူညီေဆာက္ေပးခဲ့တာ”လို႔ အမိန္႔ရွိလိုက္ေတာ့ အာဖရိကကိုယ္ေတာ္ဟာ အေတာ္ကို သေဘာက်သြားပံုေပၚပါတယ္။
    ဆရာေတာ္ႀကီးနဲ႔ တစ္နာရီခန္႔ စကားေျပာၿပီးေတာ့ လမ္းမွာ တဖြဖြနဲ႔ ဆရာေတာ္ႀကီးနဲ႔ေတြ႕ရတာ တန္ဖိုးရွိေၾကာင္း အဖိုးမျဖတ္ႏိုင္တဲ့ အေတြးအျမင္ေတြ ရရွိခဲ့ေၾကာင္း ေျပာၾကားေနခဲ့ပါတယ္။ အျခားျမန္မာသံဃာမ်ားနဲ႔ စကားအနည္းငယ္ေျပာၿပီး ၆-နာရီခဲြေလာက္မွာ ျပန္ၾကြသြားပါတယ္။
    သူျပန္သြားေတာ့ “အာဖရိကနဲ႔ ဗုဒၶဘာသာ”ဆိုတဲ့ ခပ္စိမ္းစိမ္း ေ၀ါဟာရႏွစ္ခုကို ခပ္ေရးေရးေလး တဲြစပ္ျမင္ေယာင္ေနမိခဲ့ပါတယ္။

၂၉၊ ဝ၉၊ ၂ဝ၁၄

ေအာင္ဒင္ - အပိုင္း (၇၈) ျပည္ေထာင္စုလႊတ္ေတာ္၊ ျပည္ေထာင္စုအစိုးရႏွင့္ တတိယလိႈင္း (င)



ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ ျပည္ေထာင္စု လႊတ္ေတာ္ကို အနီးၾကည့္ အေ၀းၾကည့္

ေအာင္ဒင္ - အပိုင္း (၇၈) ျပည္ေထာင္စုလႊတ္ေတာ္၊ ျပည္ေထာင္စုအစိုးရႏွင့္ တတိယလိႈင္း (င)

#အခြန္စည္းၾကပ္မႈအားနည္း၍ ႏိုင္ငံေတာ္ဘ႑ာ ဆုံးရွုံးမႈမ်ား

ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ အခြန္အေကာက္မ်ား စည္းၾကပ္ ေကာက္ခံဖို႕ အဓိကတာဝန္ရွိတဲ့ အဖြဲ႕အစည္းက ဘ႑ာေရးဝန္ၾကီး႒ာနျဖစ္ပါတယ္။ ဘ႑ာေရးဝန္ၾကီး႒ာနက အခြန္စည္းၾကပ္ေကာက္ခံမႈအားနည္းတဲ့အခါ (သို႕မဟုတ္) အခြန္စည္းၾကပ္သူနဲ႕ အခြန္ေပးေဆာင္ရန္တာဝန္ရွိသူအၾကား နားလည္မႈေတြ တည္ေဆာက္ၾကတဲ့အခါ ႏိုင္ငံေတာ္အတြက္ အခြန္အေကာက္ေလ်ာ႕နည္းရရွိျပီး ႏိုင္ငံေတာ္ဘ႑ာေငြဆုံးရွုံးရပါတယ္။ ျပည္ေထာင္စုစာရင္းစစ္ခ်ဳပ္ရဲ့ စစ္ေဆးေတြ႕ရွိခ်က္မ်ားအေပၚ အေျခခံျပီး ျပည္ေထာင္စုလႊတ္ေတာ္၊ ျပည္သူ႕ေငြစာရင္းပူးေပါင္းေကာ္မတီက ဘ႑ာေရးဝန္ၾကီး႒ာနရဲ့  အားနည္းခ်က္မ်ားကို ေအာက္ပါအတိုင္း ေဝဘန္ေထာက္ျပပါတယ္။

စဥ္
ဘ႑ာေရးဝန္ၾကီး႒ာန၏ အားနည္းခ်က္
ျပည္တြင္းအခြန္မ်ားဦးစီး႒ာန (ရန္ကုန္တိုင္းေဒသၾကီး) သည္ ကုမၸဏီမ်ားဆိုင္ရာအခြန္ရုံးတြင္ ၂၀၁၃-၂၀၁၄ ဘ႑ာေရးႏွစ္၊ ပထမ (၆) လတြင္ ဝင္ေငြခြန္အမ်ားဆုံးေပးေဆာင္ရမည့္ ကုမၸဏီမ်ားအား သက္ဆိုင္ရာစည္းၾကပ္ႏွစ္အလိုက္ အခ်ိန္မီ စည္းၾကပ္ေကာက္ခံႏိုင္မႈ မရွိျခင္း။ ယခင္ဘ႑ာေရးႏွစ္တြင္ စည္းၾကပ္ေကာက္ခံရမည္ကို လက္ရွိ ဘ႑ာေရးႏွစ္တြင္မွ စည္းၾကပ္ေကာက္ခံသည့္အတြက္ အခြန္ေငြအျပည့္အဝေကာက္ခံရရွိျခင္းမရွိပဲ ေပးသြင္းရန္ မ်ားစြာက်န္ရွိေနျခင္း။
ကုမၸဏီမ်ားဆိုင္ရာအခြန္ရုံးသို႕ သက္ဆိုင္ရာကုမၸဏီမ်ားက ဝင္ေငြေၾကျငာလႊာတင္ျပရာတြင္လည္းေကာင္း၊ ျပင္ပစာရင္းစစ္အဖြဲ႕မ်ား၏ ႏွစ္ခ်ဳပ္စာရင္းမ်ားအရလည္းေကာင္း ေလ်ာ့နည္းတင္ျပမႈမ်ားေၾကာင့္ ဝင္ေငြခြန္ရရွိမႈမ်ား ေလ်ာ့နည္းေနျခင္း။
၁-၄-၂၀၁၃ ေန႕အထိ ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံမႈႏွင့္ ကုမၸဏီမ်ားညႊန္ၾကားမႈဦးစီး႒ာနတြင္ မွတ္ပံုတင္ထားသည့္  ကုမၸဏီေပါင္း ၃၄,၀၇၆ ရွိေသာ္လည္း ကုမၸဏီမ်ားဆိုင္ရာအခြန္ရုံးတြင္ မွတ္ပံုတင္ထားေသာ ကုမၸဏီေပါင္း ၁၆,၅၉၈ သာရွိ၍ ကုမၸဏီေပါင္း ၁၇,၄၇၈ သည္ ဝင္ေငြေၾကျငာျခင္း၊ အခြန္ထမ္းေဆာင္ျခင္းမွ ကင္းလြတ္ေနျခင္း။
ရန္ကုန္တိုင္းေဒသၾကီး၊ လသာ ျမိဳ႕နယ္အတြင္းရွိ ေရႊဆိုင္မ်ား၏ ေရာင္းရေငြ၊ ပုဂၢလိကေဆးခန္းမ်ား၏ ဝင္ေငြေဖာ္ျပရာတြင္ ပကတိအေျခအေနႏွင့္ ဆီေလ်ာ္မႈမရွိပဲ ေလ်ာ့နည္းေၾကျငာျခင္းေၾကာင့္ ဝင္ေငြခြန္ ေလ်ာ့နည္းရရွိျခင္း။
လသာျမိဳ႕နယ္ အခြန္ဦးစီးမႉးရုံးမွ စူပါမားကတ္ ဆိုင္ (၁) ဆိုင္၏ ဝင္ေငြခြန္ကို တြက္ခ်က္စည္းၾကပ္ရာတြင္ ဥပေဒအရအေျခခံ သက္သာခြင့္ျပဳေငြမွာ က်ပ္ (၁၀) သန္းထက္ မပိုရမည့္အစား က်ပ္ သန္းေပါင္း ၂၆ ဒသမ ၀၆၇ အထိ သက္သာခြင့္ျပဳထားျခင္း။
ျပည္တြင္းအခြန္မ်ားဦးစီး႒ာန (ပဲခူးတိုင္းေဒသၾကီး)၊ ေရႊေတာင္ျမိဳ႕နယ္အခြန္ဦးစီးမႉးရုံး၏ လုပ္ငန္းမ်ားကို စစ္ေဆးရာတြင္ ျမိဳ႕နယ္တြင္း အခြန္စည္းၾကပ္မႈမရွိေသာ လုပ္ငန္းရွင္ (၄၇၅) ဦး ရွိေနျခင္း။
ျပည္တြင္းအခြန္မ်ားဦးစီး႒ာန (မႏၱေလးတိုင္းေဒသၾကီး)၊ ေအာင္ေျမသာဇံျမိဳ႕နယ္အခြန္ဦးစီးမႉးရုံးမွ ၂၀၁၃-၂၀၁၄ ဘ႑ေရးႏွစ္၊ ပထမ (၆) လအတြင္း စည္းၾကပ္ေကာက္ခံခဲ့ေသာ အိမ္၊ ျခံ၊ ေျမ ေရာင္းဝယ္မႈ (၁၁) မႈအနက္ (၈) မႈတြင္ အခြန္ (၃၀) ရာခိုင္ႏႈန္းစည္းၾကပ္ျပီး (၃) မႈတြင္ (၈) ရာခိုင္ႏႈန္းသာ စည္းၾကပ္ခဲ့သျဖင့္ စည္းၾကပ္မႈမ်ားလြဲေခ်ာ္ေနျခင္း။
မိုးကုတ္ျမိဳ႕ နယ္ အခြန္ဦးစီးမႉးရုံးမွ ၂၀၁၂-၂၀၁၃ ဘ႑ာေရးႏွစ္၊ ဒုတိယ (၆) လတြင္ ခရီးသည္ပို႕ေဆာင္ေရးလုပ္ငန္းအေပၚ အခြန္ေကာက္ခံမႈ မရွိခဲ့ျခင္း။ ျမိဳ႕နယ္အတြင္းရွိ ေဆးအေရာင္းဆိုင္ (၄၀) အနက္ (၂၀) ဆိုင္အေပၚ အခြန္စည္းၾကပ္ေကာက္ခံျခင္း မရွိခဲ့ျခင္း။ ကိုယ္ပိုင္ေဆးခန္း (၂၆) ခန္းတြင္ (၆) ခန္းႏွင့္ ကိုယ္ပိုင္စာသင္ေက်ာင္း (၂၇) ေက်ာင္းတြင္ (၁၈) ေက်ာင္းအား အခြန္စည္းၾကပ္ေကာက္ခံမႈမရွိျခင္း။
ေနျပည္ေတာ္စည္ပင္သာယာေရးေကာ္မတီမွ ၂၀၁၁-၂၀၁၂ ႏွင့္ ၂၀၁၂-၂၀၁၃ ဘ႑ာေရးႏွစ္မ်ားတြင္ ကုန္ေရာင္းရေငြ က်ပ္ ၂၀၃၅ ဒသမ ၅၉၇ သန္းမွ တည္ေဆာက္ေရးလုပ္ငန္းသုံးစြဲမႈမွအပ ကုန္သြယ္လုပ္ငန္းခြန္ (၅) ရာခိုင္ႏႈန္း၊ အျမတ္ေငြအေပၚ ဝင္ေငြခြန္ (၂၅) ရာခိုင္ႏႈန္း၊ စုစုေပါင္း က်ပ္သန္းေပါင္း ၆၅ ဒသမ ၁၈၃ ေပးေဆာင္ရန္ က်န္ရွိေနျခင္း။

#စာရင္းစစ္ခ်ဳပ္၏ စစ္ေဆးေတြ႕ရွိခ်က္မ်ားႏွင့္ ကန္႕ကြက္ခ်က္မ်ားအေပၚ သက္ဆိုင္ရာ႒ာနမ်ား၏ အေရးယူမႈမ်ား

ျပည္ေထာင္စုစာရင္းစစ္ခ်ဳပ္ဟာ ျပည္ေထာင္စုအစိုးရအဖြဲ႕အတြင္းမွာ အမုန္းခံရဆုံး၊ ဒါေပမည့္ အာဏာအနည္းဆုံး၊ မ်က္ႏွာအငယ္ရဆုံး ပုဂိၢဳလ္ျဖစ္မယ္ထင္ပါတယ္။ စာရင္းစစ္ခ်ဳပ္ရဲ့  စစ္ေဆးေတြ႕ရွိခ်က္မ်ား၊ ကန္႕ကြက္ခ်က္မ်ားအေပၚ သက္ဆိုင္ရာဝန္ၾကီး႒ာနမ်ားရဲ့  အေရးယူေဆာင္ရြက္မႈက အားနည္းလွပါတယ္။ ဝန္ၾကီး႒ာနမ်ားရဲ့  အေရးယူမႈေတြမွာ (၁) ႒ာနအေရးယူေဆာင္ရြက္မႈ မရွိျခင္း၊ (၂) ေနာင္မျဖစ္ရန္ ႏႈတ္ျဖင့္သတိေပးျခင္း၊ (၃) ေနာက္မျဖစ္ရန္ သတိေပးမွတ္တမ္းေရးထိုးျပီး သတိေပးစာထုတ္ျပန္ျခင္း နဲ႕ (၄) ႏွစ္တိုးေလွ်ာ့ျခင္း၊ ရာထူးေလွ်ာ့ျခင္းျဖင့္ အေရးယူျခင္းဆိုျပီး (၄) မ်ိဳးေတြ႕ရပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ ႏိုင္ငံေတာ္ဘ႑ာေငြေတြကို လက္ဝယ္ကိုင္ေဆာင္ထားၾကျပီး စစ္ေဆးေတြ႕ရွိလို႕ ျပန္လည္အပ္ႏွံတဲ့အခါမွာ မူလေငြေၾကးထက္နည္းျပီး အပ္ႏွံတဲ့ ေငြေၾကးကြာျခားမႈေတြဟာ တကယ္ဆိုရင္ ဝန္ထမ္းစည္းမ်ဥ္း၊ စည္းကမ္းမ်ားအရေရာ၊ ရာဇဝတ္ဥပေဒနဲ႕ပါ အေရးယူသင့္တဲ့ ျပစ္မႈေတြပါ။ စာရင္းစစ္ခ်ဳပ္ရဲ့  ကန္႕ကြက္ခ်က္ကို မ်က္ကြယ္ျပဳျပီး ေငြေၾကးကြာျခားသူဝန္ထမ္းအေပၚမွာ အေရးယူေဆာင္ရြက္မႈမရွိတဲ့ ႒ာနမ်ားကို ေအာက္ပါအတိုင္း ေတြ႕ရပါတယ္။

စဥ
ဝန္ၾကီး႒ာန
ေငြေၾကးကြာျခားေသာ ဦးစီး႒ာန
ေငြေၾကးကြာျခားမႈ က်ပ္ (သန္း)
နယ္စပ္ေရးရာဝန္ၾကီး႒ာန
ပညာေရးႏွင့္ ေလ့က်င့္ေရးဦးစီး႒ာန 
၀ ဒသမ ၂၀၃
ျပန္ၾကားေရးဝန္ၾကီး႒ာန
ျမန္မာ့အသံႏွင့္ရုပ္ျမင္သံၾကား
၅ ဒသမ ၇၈၂
ျပန္ၾကားေရးဝန္ၾကီး႒ာန
ျပန္ၾကားေရးႏွင့္ျပည္သူ႕ဆက္ဆံေရးဦးစီး႒ာန
၀ ဒသမ ၆၃၄
ျပန္ၾကားေရးဝန္ၾကီး႒ာန
ပံုႏွိပ္ေရးႏွင့္စာအုပ္ထုတ္ေဝေရးလုပ္ငန္း
၀ ဒသမ ၀၂၀
ျပန္ၾကားေရးဝန္ၾကီး႒ာန
သတင္းႏွင့္စာနယ္ဇင္းလုပ္ငန္း
၀ ဒသမ ၇၀၆
ေမြးျမဴေရး၊ ေရလုပ္ငန္းႏွင့္ ေက်းလက္ဖြံ႕ျဖိဳးေရး
ဝန္ၾကီး႒ာန
ငါးလုပ္ငန္းဦးစီး႒ာန
၀ ဒသမ ၂၉၁
ေမြးျမဴေရး၊ ေရလုပ္ငန္းႏွင့္ ေက်းလက္ဖြံ႕ျဖိဳးေရး
ဝန္ၾကီး႒ာန
ေက်းလက္ေဒသဖြံ႕ျဖိဳးတိုးတက္ေရးဦးစီး႒ာန
၀ ဒသမ ၄၇၉
စက္မႈဝန္ၾကီး႒ာန
အမွတ္ (၂) အၾကီးစားစက္မႈလုပ္ငန္း
၈ ဒသမ ၆၂၄
အားကစားဝန္ၾကီး႒ာန
ျပည္ေထာင္စုဝန္ၾကီးရုံး
၀ ဒသမ ၁၇၂
၁၀
ပညာေရးဝန္ၾကီး႒ာန
အဆင့္ျမင့္ပညာဦးစီး႒ာန (အထက္ျမန္မာျပည္)
၁၃ ဒသမ ၉၁၈
၁၁
စည္ပင္သာယာေရး
ေကာ္မတီ/အဖြဲ႕မ်ား
ေနျပည္ေတာ္စည္ပင္သာယာေရးေကာ္မတီ
၉၉ ဒသမ ၃၄၂

 
#အေထြေထြလြဲေခ်ာ္မႈမ်ား

ျပည္ေထာင္စုစာရင္းစစ္ခ်ဳပ္ရုံးရဲ့  အစီရင္ခံစာက စာမ်က္ႏွာ (၄၂၉) မ်က္ႏွာရွိျပီး ျပည္ေထာင္စုလႊတ္ေတာ္ကို တင္သြင္းတဲ့ ျပည္သူ႕ေငြစာရင္းပူးေပါင္းေကာ္မတီရဲ့  အစီရင္ခံစာက စာမ်က္ႏွာ (၅၆) မ်က္ႏွာရွိပါတယ္။ အဲဒီအစီရင္ခံစာပါ ေတြ႕ရွိခ်က္မ်ားအားလုံးကို ဒီေဆာင္းပါးရွည္မွာ အေသးစိတ္ေရးသားဖို႕ မျဖစ္ႏိုင္ပါ။ က်န္ေနေသးတဲ့ စစ္ေဆးေတြ႕ရွိခ်က္မ်ားထဲက အခ်ိဳ႕ကို အေထြေထြလြဲေခ်ာ္မႈမ်ားအျဖစ္နဲ႕ အက်ဥ္းခ်ဳံးေဖာ္ျပပါ့မယ္။

(၁) ပညာေရးဝန္ၾကီး႒ာန၊ အဆင့္ျမင့္ပညာဦးစီးဌာန (ေအာက္ျမန္မာျပည္) ၏ ေျပစာမ်ားကို စစ္ေဆးရာတြင္ ေျပစာနံပါတ္တူေနေသာ ေျပစာ (၁၁) ေစာင္ (က်ပ္ သန္းေပါင္း ၄၆ ဒသမ ၁၆၅)၊ အမ်ိဳးအစားမတူေသာပစၥည္းမ်ားအား ေျပစာတစ္ခုတည္း၊ ရက္စြဲတစ္ခုတည္းျဖင့္ ေဖာ္ျပထားသည့္ ေျပစာ (၇) ေစာင္ (က်ပ္သန္းေပါင္း ၃၂ ဒသမ ၂၉၈)၊ အမွတ္စဥ္အလိုက္ ေျပစာရွိေသာ္လည္း ေျပစာရက္စြဲမ်ား ေရွ႕ေနာက္ဆီေလ်ာ္မႈမရွိသည့္ ေျပစာမ်ား (က်ပ္သန္းေပါင္း ၆၉ ဒသမ ၈၀၉)၊ စသည့္ ယုတိၱရွိစြာ ေျပစာမတင္ျပႏိုင္သည့္ တန္ဖိုး စုစုေပါင္း က်ပ္သန္းေပါင္း ၁၄၈ ဒသမ ၂၇၂ ေတြ႕ရွိျခင္း။
(၂) ပညာေရးဝန္ၾကီး႒ာန၊ အမွတ္ (၁) အေျခခံပညာဦးစီး႒ာန၊ မြန္ျပည္နယ္ပညာေရးမႉးရုံးတြင္၂၀၁၃-၂၀၁၄ ဘ႑ာေရးႏွစ္၊ ေနာက္ဆက္တြဲရန္ပံုေငြမွ က်ပ္သန္းေပါင္း ၄,၀၄၃ ဒသမ ၀၉၅ ကို ျပည္နယ္အတြင္းရွိ ျပည္နယ္၊ ခ႐ိုင္၊ ျမိဳ႕နယ္ပညာေရးမႉးရုံးမ်ား၊ ေက်ာင္းမ်ားသို႕ ၂၈-၂-၂၀၁၄ ေန႕စြဲျဖင့္ ခြဲေဝေပးခဲ့ျပီး ၁၅-၃-၂၀၁၄ ေန႕ေနာက္ဆုံးထား၍ ပိုလွ်ံေငြမ်ားကို ရုံးခ်ဳပ္သို႕ ျပန္လည္အပ္ႏွံရန္ အေၾကာင္းၾကားခဲ့ပါသည္။ က်ပ္သန္းေပါင္း ၄,၀၄၃ ဒသမ ၀၉၅ ကို ျပည္နယ္အတြင္းရွိေက်ာင္းမ်ားအား သုံးစြဲရန္ (၁၅) ရက္သာအခ်ိန္ေပးျခင္းမွာ မွန္ကန္ေသာလုပ္ငန္းစဥ္ဟုတ္မဟုတ္ သုံးသပ္ရန္ လိုအပ္ေနျခင္း။
(၃) သိပံၸႏွင့္နည္းပညာဝန္ၾကီး႒ာန၊ အဆင့္ျမင့္သိပံၸႏွင့္နည္းပညာဦးစီး႒ာနလက္ေအာက္ရွိ ကြန္ျပဴတာတကၠသိုလ္ (မႏၱေလး) အတြက္ ၂၀၁၃-၂၀၁၄ ဘ႑ာေရးႏွစ္တြင္ (၁) ထပ္စာသင္ေဆာင္ေဆာက္လုပ္ေရးအတြက္ ေငြလုံးေငြရင္းအသုံးစားရိတ္ က်ပ္ ၂၅၀ သန္း ခြဲေဝေပးခဲ့ရာ က်ပ္ ၁၁၀ သန္း သုံးစြဲျပီးျဖစ္၍ လက္က်န္ေငြ က်ပ္ ၁၄၀ သန္း ျဖစ္ပါသည္။ သို႕ေသာ္လည္း စာရင္းစစ္ခ်ဳပ္ရုံးမွ စစ္ေဆးခ်ိန္တြင္ လုပ္ငန္းစာခ်ဳပ္၊ အာမခံေၾကးေပးသြင္းမႈ၊ ခန္႕မွန္းေျခေငြစာရင္းႏွင့္ အေဆာက္အဦဒီဇိုင္းမ်ား တင္ျပႏိုင္ျခင္းမရွိ၍ စစ္ေဆးႏိုင္မႈမရွိျခင္း။
(၄) က်န္းမာေရးဝန္ၾကီး႒ာန၊ အေထြေထြေရာဂါကုေဆး႐ံုၾကီး (စစ္ကိုင္းျမိဳ႕) တြင္ ၂၀၁၃-၂၀၁၄ ဘ႑ာေရးႏွစ္တြင္ ေဆးပစၥည္းမ်ားဝယ္ယူရာ၌ တင္ဒါစည္းကမ္းအရ ေဆးဝါးမ်ား၏ သက္တမ္းကုန္ဆုံးရက္ (၂) ႏွစ္ႏွင့္အထက္ရွိရမည္ျဖစ္ေသာ္လည္း သက္တမ္းကုန္ဆုံးရက္ (၂) ႏွစ္မျပည့္ေသာ ေဆးဝါးမ်ားအား လက္ခံဝယ္ယူထားျခင္း။
(၅) က်န္းမာေရးဝန္ၾကီး႒ာန၊ အေထြေထြေရာဂါကုေဆး႐ံုၾကီး (ဟားခါးျမိဳ႕) တြင္ ၂၀၁၂-၂၀၁၃ ဘ႑ာေရးႏွစ္၊ ဒုတိယ (၆) လတြင္ ေဆးႏွင့္ ေဆးပစၥည္းမ်ားဝယ္ယူေရးေကာ္မတီကို ဖြဲ႕စည္းရာ၌ ညႊန္ၾကားခ်က္အရ ေကာ္မတီတြင္ ပါဝင္ရမည့္သူမ်ား မပါဝင္ပဲ ဖြဲ႕စည္းျခင္း၊ တင္ဒါေခၚယူသည့္ ေန႕ရက္မတိုင္မီ ေဆးဝါးမ်ားဝယ္ယူထား၍ ျပင္ပေစ်းႏႈန္းျဖင့္ ေပးေခ်ျခင္း၊ ခ်က္ခ်င္းေငြေပးေခ်ရန္မလိုအပ္ပဲ ေငြမ်ားကို ဘဏ္မွထုတ္ယူ၍ လက္ဝယ္ကိုင္ေဆာင္ထားျခင္း၊ အဆင့္ျမင့္တိုင္းရင္းေဆးဝါးစက္႐ံုတည္ေဆာက္ေရးလုပ္ငန္းတြင္ လုပ္ငန္းအပ္ႏွံသည့္ စာခ်ဳပ္ခ်ဳပ္ဆိုရာ၌ သတ္မွတ္ရက္ထက္ေနာက္က်ပါက ဒဏ္ေၾကးေပးေဆာင္ရန္ ထည့္သြင္းခ်ဳပ္ဆိုမႈ မရွိျခင္း။
(၆) နယ္စပ္ေရးရာဝန္ၾကီး႒ာန၊ နယ္စပ္ေဒသႏွင့္ တိုင္းရင္းသားလူမ်ိဳးမ်ားဖြံ႕ျဖိဳးတိုးတက္ေရးဦးစီး႒ာနမွ ယာဥ္ယႏၱရားအသစ္မ်ားဝယ္ယူရန္ ကုမၸဏီ (၁၈) ခုႏွင့္ စာခ်ဳပ္ (၂၄) ေစာင္ ခ်ဳပ္ဆိုရာတြင္ တင္ဒါစနစ္ျဖင့္ ကုမၸဏီမ်ားကို ေရြးခ်ယ္ျပီးေနာက္ပိုင္းမွ ကုမၸဏီမ်ား၏ ေဆြးေႏြးအၾကံျပဳခ်က္မ်ားကို လက္ခံခဲ့ျခင္း၊ စာခ်ဳပ္ခ်ဳပ္ဆိုမႈမျပဳခင္ ယာယီေပးေငြအျဖစ္ ၾကိဳတင္ေငြမ်ား ေပးေခ်ထားျခင္း။
(၇) ေမြးျမဴေရး၊ ေရလုပ္ငန္းႏွင့္ ေက်းလက္ေဒသဖြံ႕ျဖိဳးေရးဝန္ၾကီး႒ာန၊ ေမြးျမဴေရး၊ အစားအစာႏွင့္ ႏို႕ထြက္ပစၥည္းလုပ္ငန္း၊ ဒိုက္ဦးေမြးျမဴေရးျခံတြင္ ဝက္အစာႏွင့္ ေဆးလက္က်န္ကြာျခားမႈတန္ဖိုး က်ပ္ ၃,၉၉၁ ဒသမ ၉၆၁ သန္းျဖစ္ေပၚခဲ့ျခင္း၊ ဝက္မ်ားၾကီးထြားမႈမရွိေသာ္လည္း စာရင္းတြင္ ၾကီးထြားမႈေဖာ္ျပျခင္း၊ ေသဆုံးဝက္မ်ားအစား ဝက္သားေပါက္မ်ားျဖင့္ အစားထိုးျခင္း၊ အစာႏွင့္ ေဆးလက္က်န္ကြာျခားျခင္းတြင္လည္း အရွုံးေပၚမည္စိုး၍ ပမာဏေလ်ာ့နည္းတင္ျပျခင္း။
(၈)  ေမြးျမဴေရး၊ ေရလုပ္ငန္းႏွင့္ ေက်းလက္ေဒသဖြံ႕ျဖိဳးေရးဝန္ၾကီး႒ာန၊ ေမြးျမဴေရး၊ အစားအစာႏွင့္ ႏို႕ထြက္ပစၥည္းလုပ္ငန္းမွ ၂၀၁၂-၂၀၁၃ ဘ႑ာေရးႏွစ္တြင္ ရရန္ေႂကြးျမီမ်ားအနက္ အမွန္တကယ္ရရွိရန္မရွိပဲ က်ပ္သန္းေပါင္း ၃၃၂ ဒသမ ၇၈၃ စာရင္းမွားယြင္းေဖာ္ျပခဲ့ျခင္း၊ ယင္းမွားယြင္းေဖာ္ျပေငြကို ေပးသြင္းႏိုင္ရန္ အစာဝယ္ေခါင္းစဥ္ျဖင့္ စာရင္းလိမ္ေဖာ္ျပေငြထုတ္ခဲ့ျခင္း။


(စာျပီးရက္၊ ၂၀၁၄ခုႏွစ္၊ ဩဂုတ္လ ၂၅)

ထင္ေအာင္ - အဘလို ့အေခၚခံခ်င္ေနေသာ လူတန္းစားမ်ား

Cartoon Saw Ngo

 ထင္ေအာင္ - အဘလို ့အေခၚခံခ်င္ေနေသာ လူတန္းစားမ်ား
(မိုးမခ) စက္တင္ဘာ ၃၀၊ ၂၀၁၄


    ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ သက္ဦးဆံပိုင္မင္းတရားႀကီးမ်ား အုပ္ခ်ဳပ္မင္းလုပ္ေနကတည္းက မင္းမႈေတာ္ထမ္းရာထူးအဆင့္ဆင့္ ရိွေနခဲ့ၿပီးျဖစ္ပါတယ္။ ဘုရင္ကလဲ သူ႔ကို အရွင္ဘုရားမင္းတရားႀကီးဘုရား လို ့ သံုးမွ သေဘာက် ေတာ္မူပါတယ္။ မိဖုရားႀကီးကလဲ မိဖုရားေခါင္ႀကီး အလယ္နန္းမေတာ္မႀကီး ေခၚမွ ေရႊေဘာေတာ္က်ပါတယ္။ သူရဲ ့ရာထူးအဆင့္ကိုေဖၚျပၿပီး ေခၚဆိုတာက အစဥ္အလာျဖစ္ပါတယ္။ အိမ္ေရွ ့မင္းကိုလဲ အိမ္ေရွ ့ဥပရာဇာ ကိုယ္ေတာ္ေလးလို ့ေခၚမွသာ စိတ္ေတာ္ၾကည္လင္ပါတယ္။ မွဴးမတ္ရာဇာေတြကလဲ သူတို ့ရဲ ့ရာထူးအလိုက္ ေခၚမွမ်က္ႏွာေတာ္ ရႊင္လန္းၾကတာပါ။ ဝန္ရွင္ေတာ္မင္းႀကီး ေလွသင္းအတြင္းဝန္ စသျဖင့္ေပါ့ဗ်ာ။

    သီေပါမင္းပါေတာ္မူၿပီးေနာက္ ျဗိတိသွ်မ်က္ႏွာျဖဴေတြအုပ္စိုးေတာ့လဲ မဟာဝန္ရွင္ေတာ္မင္းႀကီး၊ ေနာင္ေတာ့ တိုင္းမင္းႀကီးကို မင္းႀကီး၊ ခရိုင္ဝန္ကိုေတာ့ ဒီစီ၊ နယ္ပိုင္ကို ဒီအို၊ ၿမိဳ ့ပိုင္ကို တီအို စသျဖင့္ ရာထူးအလိုက္ ေခၚၾကပါ တယ္။ အေခၚအေဝၚကိုၾကားတာနဲ ့လူေတြကထိုပုဂၢိဳလ္ရဲ ့ရာထူး တာဝန္ကို တန္းသိပါတယ္။ အဖိုးအိုကလဲ အသက္ငယ္တဲ့ၿမိဳ ့ပိုင္ကို တီအိုႀကီး ေခၚလိုက္ရင္ အဆင္ေျပသြားပါတယ္။ တီအိုကလဲ အဖိုးအိုကို အဖိုးဘာကိစၥရိွလို ့ ရံုးကိုလာတာလဲလို ့ ရင္းရင္းနီးနီး ေမးတတ္ပါတယ္။
  
    ဒီအသံုးအႏွံးေတြဟာ လြတ္လပ္ေရးရၿပီးတဲ့အထိ ဆက္သံုးေနပါတယ္။ အတြင္းဝန္ဆိုရင္လဲ ဝန္မင္းလို ့ ေခၚေလ့ရိွပါတယ္။ ရံုးဝန္ထမ္းအခ်င္းခ်င္းကေတာ့ ရာထူးႀကီးသူကို ငယ္တဲ့သူက ေလးစားေသာအားျဖင့္ ဆရာလို ့ ေခၚပါတယ္။ တခါတေလမွာေတာ့ အသက္အရြယ္အရ ဦးေလး ေခၚတာရိွပါတယ္။  တပ္မေတာ္ကပိုဆိုးတာေပါ့ဗ်ာ။ ဗိုလ္ႀကီး၊ ဗိုလ္မွဴး၊ ဗိုလ္မွဴးႀကီး၊ ေခၚမွ ေက်နပ္တာပါ။ ပါတီေတြဆိုလဲ ဥကၠ႒၊ အတြင္းေရးမွဴး ေခၚမွ သေဘာက်ၾကပါတယ္။ ဘယ္သူမွ အဘလို႔ အေခၚမခံၾကပါဘူး။ ေတာ္ရံုလူတေယာက္ကို မင္းႀကီးလို ့ေခၚလိုက္ရင္ အင္မတန္သေဘာက်တာေပါ့။ ကၽြန္ေတာ္အဖြားက အိမ္ကိုလာလည္တဲ့ သူမွန္သမွ်ကို မင္းႀကီးလို  ့ေခၚပါတယ္။ အဖိုးက ... မင္းအဖြားကေတာ့ စာေရးကိုလဲ မင္းႀကီးေခၚတာကြလို႔ ၿပံဳးၿပံဳးႀကီး ေျပာတတ္ပါတယ္။

    ေနာက္ပိုင္းက်ေတာ့ ဆရာေခၚတဲ့ဓေလ့ ျဖစ္လာပါတယ္။ ရာထူးအမည္တပ္ေခၚတာ ျဗဴရိုကရက္ဆန္တယ္ေပါ့ဗ်ာ။ လူတန္းစားခဲြျခားတယ္ဆိုၿပီး အားလံုးကို ဆရာေခၚပါေတာ့တယ္။ အဲဒီမွာတင္ ဆိုက္ကားဆရာ၊ ေဗဒင္ဆရာ၊ ဆံသဆရာ ဆိုတာေတြ ျဖစ္လာပါတယ္။ သူတို ့လဲ သူတို႔တတ္တဲ့ပညာနဲ ့ အသက္ေမြးတာဆိုေတာ့ ဆရာေခၚတာမမွားပါဘူး။ ဆိုရွယ္လစ္ေခတ္ရဲ ့ေနာက္ဆံုး သမၼတကိုေတာင္ သမၼတလို႔ပဲ ေခၚေဝၚသံုးစြဲၾကပါတယ္။

    ၁၉၈၈ အာဏာသိမ္းၿပီး ရာထူးအသစ္ကို ပထမဆံုးယူခဲ့တဲ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီးေစာေမာင္ေတာင္ တပ္ခ်ဳပ္ႀကီးဆိုတာကို ေက်နပ္ေနတာပါ။ သူကိုယ္သူ ပထမဆံုးဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီးလို ့ ထင္ေနတာပါ။ တကယ္ေတာ့ ျမန္မာသမိုင္းမွာ ပထမဆံုးဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီးအမည္ခံခဲ့တာက ျမန္မာျပည္ကြန္ျမဴနစ္ပါတီက ဥကၠ႒သခင္သန္းထြန္းပါ။ ဒုတိယေျမာက္ျဖစ္လာတဲ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီးလက္ထက္ကစၿပီး အဘဆိုတာ ေခတ္စားလာတာပါ။ၾကည့္ရတာ သူက သူကို အဘလို႔ေခၚတာ ႀကိဳက္တဲ့ပံုပါ။ အားလံုးက သူ႔ကို အဘလို ့ေခၚရင္း သူတို႔ကိုလဲ အဘလို ့ေခၚေစပါ ေတာ့တယ္။ တပ္ရင္းမွဴးအဆင့္ကစၿပီး အဘေတြ ျဖစ္လာပါေတာ့တယ္။ အဘလို ့မေခၚရင္ မ်က္ႏွာေတာ္က အလိုမက်တဲ့ပံု ေပၚလာပါတယ္။

    အဘအဆင့္မဝင္တဲ့သူေတြကလဲ ေ​ဈးသြားလက္ဖက္ရည္ဆိုင္ထိုင္ရင္း သူတို႔ကိုယ္သူတို ့ အဘလို ့ သံုးလာပါတယ္။ ေျမွာက္ပင့္တတ္သူေတြကလဲ သူတို ့ကိုေတြ ့တာနဲ  ့အဘ၊ အဘလို  ့မရပ္မနားေခၚေနၾကေတာ့ အဘအဆင့္အတန္းက အနည္းငယ္က်ဆင္းသြားပါတယ္။
    ဒါေၾကာင့္ ရာထူးႀကီးတဲ့အဆင့္၊ ႏိုင္ငံေတာ္အဆင့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္အဆင့္ေတြကို အဘႀကီးလို ့ တိုးျမွင့္ေခၚလာၾကျပန္ပါတယ္။ ဒီေရာဂါက ခရိုနီေတြဆီပါ ကူးလာပါတယ္။ ပိုက္ဆံရိွတဲ့သူေတြက စကားေျပာရင္ သူတို႔ကိုယ္သူတို႔ အဘကေလ ...  လို ့ေျပာတတ္လာပါတယ္။ ရုပ္ျမင္သံၾကားက သတင္းေထာက္မေလးေတြကလဲ အလွဴရွင္ခရိုနီကို အဘက ဒီအလွဴကို ဘာေၾကာင့္လုပ္ပါသလဲ လို ့ ေမးတတ္ပါတယ္။ ေျဖတဲ့သူကလဲ အဘက လွဴခ်င္ေနတာၾကာလွပါၿပီ ... လို႔ ျပန္ေျဖေနပါတယ္။ အလွဴလုပ္တဲ့ဘုရားက ေဂါပကလူႀကီးကလဲ အဘတို႔ရဲ့ဘုရားသမိုင္းကို ေျပာရ မယ္ဆိုရင္လို႔ စကားစကာ အဘအခြန္းတရာခန္  ့ေျပာပါေတာ့တယ္။ တပ္မေတာ္က ထြက္လာတဲ့သူေတြေတြေထာင္ထားတဲ့ လိုင္းကားကို ေမာင္းတဲ့ယာဥ္ေမာင္းကလဲ စပယ္ရာေတြကို "အဘအတြက္ကြမ္းယာဝယ္လိုက္ကြာ" လို ့ အမိန္ ့ေပးေနတာကို ၾကားလိုက္မိပါတယ္။

    အားလံုးကအဘျဖစ္ခ်င္ေနၾကတဲ့ေရာဂါကို မသိမသာျဖစ္ေနၾကတာ သနားစရာေကာင္းေနပါၿပီ။ အဘဆိုတဲ့ စကားလံုးကလဲ ေလးစားသူကို ေခၚတဲ့စကားမဟုတ္ေတာ့ပဲ အခြင့္အေရးရရန္ ေျမွာက္ပင့္ေျပာဆိုတဲ့ စကားလံုး ျဖစ္ေနပါၿပီ။ အဘလို ့ အေခၚခံခ်င္တဲ့ေရာဂါဟာ လူကို မသိမသာရူးေစတယ္ဆိုတာကို လက္မခံႏိုင္ၾကေသးပါ။

    ပုထုဇဥ္လူသားေတြက ေလာဘစိတ္ေၾကာင့္ အဘအေခၚခံခ်င္ေနတာကို လက္ခံႏိုင္ေပမဲ့ သာသနာႏြယ္ဝင္ပုထုဇဥ္သံဃာေတာ္မ်ားက အဘအေခၚခံခ်င္ေနတာက ဆိုးဝါးလွပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ငယ္စဥ္က ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းကိုသြားရင္ ဆရာေတာ္ႀကီး(ဇေတာ္ႀကီး)ကို သြားဖူးၾကအံုးလို ့ တိုက္အုပ္ဦးပဇၩင္းက သတိေပးပါတယ္။ ယေန ့ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းသြားလိုက္ရင္တိုက္အုပ္က ဘဘုန္းကို သြားကန္ေတာ့ (တခ်ိဳ ့က ကန္ေတာ့လို ့ေတာင္မေျပာေတာ့ပဲ သြားေတြ႔လိုက္ဦး ... လို ့ေျပာေနပါတယ္။) လိုက္ပါဦး လို ့ေရွ ့က စကားလမ္းခင္းေပးထားပါတယ္။ ဘဘုန္းလို ့ေခၚပါလို ့ သတိေပးတာေပါ့ဗ်ာ။ အထူးသျဖင့္ ေဗဒင္အေဟာေကာင္းတယ္လို႔ အမည္ေက်ာ္တဲ့ သံဃာေတာ္ေတြ၊ ကိန္းဂဏန္းအေပါက္မ်ားတယ္လို ့ ထင္ေပၚသူမ်ားက အဘဆိုတာကို ေရေရလည္လည္သံုးၾကပါတယ္။ စာသင္တိုက္ေတြမွာဝိနည္းနဲ ့အညီေျပာဆိုေနထိုင္ ၾကတာ အမ်ားႀကီးရိွပါတယ္။ ကန္ေတာ့ပဲြေတြေပး၊ သတင္းစာရွင္းလင္းပဲြေတြလုပ္ၿပီး ထင္ေပၚေက်ာ္ၾကားခ်င္သူမ်ားက အဘကို ပါးစပ္ဖ်ားက မခ်တန္း သံုးၾကပါတယ္။

    တကယ္က အဘဆိုတာ အသက္အရြယ္အရ အေခၚခံသင့္သူမ်ားကို ေခၚေသာအသံုးအႏႈံးျဖစ္ပါတယ္။ သူေ႒းႀကီးကလဲ သူထက္အသက္ႀကီးတဲ့ဆင္းရဲသားကို အဘေခၚပါတယ္။ ဗိုလ္မွဴးႀကီးကလဲ တပ္ထဲ လာလယ္တဲ့ရဲေဘာ္ရဲ ့အေဖကို အဘေနေကာင္းလားလို ့ႏုတ္ဆက္တာ ယဥ္ေက်းမႈတရပ္ပါ။ အခုေတာ့ လာလယ္တဲ့အဖိုးအိုက လူငယ္ေလးတပ္မွဴးကို အဘလို ့ျပန္ေခၚေနရတာ မသင့္ေတာ္တဲ့ျဖစ္ရပ္ပါ။

    လုပ္စားေနတဲ့သူေတြကေတာ့ ဝန္ႀကီးလို ့ေတာင္မေခၚပဲ အဘဝန္ႀကီးလို႔ ရိုရိုေသေသေခၚကာ အခြင့္အေရးယူၾကပါေတာ့တယ္။ အခ်ိဳ ့ေသာဝန္ႀကီးမ်ားက ႒ာနေျပာင္းသြားတဲ့အခ်ိန္မွာ တဘထဲ ဘေနသူမ်ားက အဘလို ့ေခၚဘို ့မဆိုထားနဲ ့ မျမင္ခ်င္ေယာင္ေတာင္ေဆာင္သြားၾကတယ္ဗ်ာလို႔ မခံႏိုင္တဲ့ဝန္ႀကီးတပါးက ထုတ္ေဖၚေျပာသြားပါတယ္။ အဘ အေခၚခံခ်င္တဲ့ ေရာဂါသည္အႀကီးစားႀကီး ေပါဗ်ာ။ အခု ေနာက္ဆံုးေပၚအဘကေတာ့ ေရႊအိုေရာင္နဂါးႀကီးနဲ ့စကားေျပာႏိုင္တဲ့ ေခါင္းေလာင္းဦးစံလင္း ျဖစ္ပါတယ္။ သူကိုလဲ အဘဦးစံလင္းလို ့ ေခၚတာကို ဂ်ာနယ္ေတြမွာ ဖတ္လိုက္ရပါတယ္။

    အဘက ကြမ္းစားေတာ့ အဘအႀကိဳက္ကြမ္းလိုက္စားတဲ့ လူတန္းစားေပၚလာျပန္ပါတယ္။ သူႀကိဳက္လို ့သူစားတာကို ေျပာစရာမလိုေပမဲ့ အခ်ိဳ႔ေနရာေတြမွာ အင္မတန္ရုပ္ဆိုးေနတာ ပိုေတြ႔ေနရပါတယ္။ လတ္တေလာ က်င္းပေနတဲ့ အင္ခၽြန္းက အာရွအားကစားပဲြမွာ ျမန္မာနည္းျပဆရာတစ္ေယာက္က ကြမ္းေတြဝါးေနတာကိုၾကည့္လိုက္ရေတာ့ စိတ္ပ်က္မိပါတယ္။ အုပ္ခ်ဳပ္သူေတြက သတိေပးဘို႔လိုသြားတယ္ထင္မိပါတယ္။ အဘက အရက္ႀကိဳက္တုန္းကလဲ အရက္လိုက္ ေသာက္ၾကတာရိွခဲ့ဘူးပါတယ္။ အဘအေခၚခံတဲ့သူေတြက အဘမပီသပဲ ေပါက္ကရေတြလုပ္ျပေနရင္ အဘလို႔ အင္မတန္ေခၚခံခ်င္သူေတြက ဒီေပါက္ကရကို အမွတ္ရေအာင္လိုက္လုပ္၊ ဘာမွန္းမသိ အဘျဖစ္ခ်င္သူေတြက လိုက္တုနဲ ့ မေကာင္းတဲ့အျပဳအမူေတြက လူေတြၾကားမွာ ဂုဏ္ရိွသလိုျဖစ္လာပါေတာ့တယ္။ ဒါေၾကာင့္ လူတိုင္း ပညာဉာဏ္နဲ ့ဆင္ျခင္ၿပီး အဘေခၚထိုက္တဲ့သူေတြကိုသာ အဘေခၚၾကပါလို႔ သတိေပး ေရးသားလိုက္ရပါတယ္။