ရွာေဖြေရး ...

Loading...
PO Box 320-207, San Francisco, CA 94132-0207, USA – editors @ moemaka.net ((510) 854-6501)။ HOME, ၅၈/၆၀ ဗိုလ္ေအာင္ေက်ာ္ေအာက္လမ္း၊ ရန္ကုန္၊ ဖုံး (၀၉၂၅- ၄၂၀၀ - ၆၀၆)။ စာတိုက္ေသတၱာ (၈၂၅)၊ ရန္ကုန္စာတိုက္ၾကီး။

ေဒါက္တာဓမၼပိယ (ITBMU) - သေဘာထားကြဲလြဲခြင့္မူကို မည္သုိ႔ေလ့လာသုံးသပ္မည္နည္း


ေဒါက္တာဓမၼပိယ (ITBMU) - သေဘာထားကြဲလြဲခြင့္မူကို မည္သုိ႔ေလ့လာသုံးသပ္မည္နည္း
စက္တင္ဘာ ၁၇၊ ၂၀၁၄


    ဘာသာေရးႏွင့္ ႏုိင္ငံေရး … ။ ဤအေရးႏွစ္ေရးသည္ အတိမ္းအေစာင္းမခံေသာ အရာမ်ားျဖစ္ၾက၏။ ဒီႏွစ္ခုထဲက တစ္ခုခုကို တစ္စုံတစ္ေယာက္ေသာသူက အမွားတစ္စုံတစ္ရာကို ျပဳခဲ့မိလွ်င္ အျပင္ခက္၊ အျပဳ ခက္၊ အျဖဳတ္ခက္၊ အႏႈတ္ခက္တဲ့ အေနအထားမ်ဳိးမွာ ရွိေနတာေၾကာင့္ ေဆြးေႏြးညွိႏႈိင္းဖို႔ ခက္ခဲတဲ့အေန အထားမ်ဳိးမွာ ရွိေနျခင္းျဖစ္၏။

    ဒီေတာ့ ဒီလိုအခက္ခဲမ်ဳိးကို ၿငိမ္းခ်မ္းစြာ ေျဖရွင္းေပးႏိုင္တဲ့ နည္းမ်ဳိးေတြ ရွာေဖြေပးႏိုင္ဖို႔ လုိအပ္လာ တယ္။ သို႔ေသာ္ ဘာသာေရးႏွင့္ ႏုိင္ငံေရးျပႆနာမ်ဳိးဆိုတာ ရႈပ္ေထြးလွတဲ့ အစ္ရႈးေတြ (မ်ားေသာအားျဖင့္) ရွိေနတတ္တာမို႔ ျဖစ္ႏိုင္ရင္ ဒီျပႆနာမ်ဳိးကို ေ၀းေ၀းကေရွာင္ဖို႔ ဆန္ဟုိေဆး စတိတ္ ယူနီဗာစီတီ (SJSU) မွာ ေက်ာင္းတက္စဥ္အခါက ပေရာဖက္ဆာတစ္ေယာက္ ေျပာၾကားသြားခဲ့တဲ့စကားကို အမွတ္ရေနမိတယ္။ ဘာသာေရးႏွင့္ ႏိုင္ငံေရးျပႆနာမ်ားဟာ ေျဖရွင္းရန္ သိပ္ကိုခက္ခဲတယ္။ တိမ္မေယာင္ေယာင္ႏွင့္ နက္ေနတတ္ၿပီး၊ လြယ္မေယာင္ေယာင္ႏွင့္ ခက္ေနတတ္တဲ့ ျပႆနာမ်ဳိးေတြျဖစ္တယ္။

    ဘာေၾကာင့္လဲဆိုရင္ ဘာသာေရးယုံၾကည္မႈက သိမ့္ေမြ႔ႏူးညံ့သလို၊ ႏိုင္ငံေရးခံယူခ်က္က အကိုင္ အတြယ္ခက္တဲ့ ကိစၥမ်ဳိးေတြျဖစ္ေနတတ္တယ္။ ထို႔ေၾကာင့္ ႏုိင္ငံေရး မေရာေထြးတဲ့ ဘာသာေရးျပႆနာ မ်ားကို ေျဖရွင္းႏုိင္ဖို႔အတြက္ အေျခခံအားျဖင့္ စိတ္ဓာတ္ေကာင္းေတြ ျပန္လည္ရွင္သန္လာႏိုင္ေအာင္ ေမြးျမွဴ ေပးၾကရမွာျဖစ္တယ္။ အသိတရားရွိျခင္း၊ သတိတရားထားျခင္းႏွင့္ အခ်င္းခ်င္းအေပၚမွာ သီးခံစိတ္မ်ား ေမြးျမဴေပးျခင္းဟာ ဘာသာတရားရဲ့ အေျခခံအႏွစ္သာရကို ျပန္လည္ေမြးဖြားေပးျခင္းျဖစ္တယ္။

    ဘာသာေရးမေရာေထြးတဲ့ ႏိုင္ငံေရးျပႆနာမ်ားကို ေျဖရွင္းႏုိင္ဖို႔အတြက္ အေျခခံအားျဖင့္ အခ်င္းခ်င္း အၾကား ယုံၾကည္မႈမ်ား ျပန္လည္တည္ေဆာက္ႏိုင္ေအာင္ ေတြ႔ဆုံေဆြးေႏြးျခင္း၊ ညွိႏႈိင္းတိုင္ပင္ျခင္းႏွင့္ ပူးေပါင္း ေဆာင္ရြက္ျခင္းမ်ားကို အားျဖစ္ေစႏုိင္တဲ့ စိတ္ဓာတ္ခြန္အားမ်ားကို တိုးျမွင့္ေပးၾကရမွာျဖစ္တယ္။  အျပန္အလွန္ နားလည္မႈမ်ား၊ အျပန္အလွန္ေလးစားမႈမ်ားကုိ ျပန္လည္ရွင္သန္လာႏိုင္ေအာင္ ေမြးျမွဴေပးၾကရမွာျဖစ္တယ္။ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကို ကိုယ္တိုင္က လိုလားသူျဖစ္ျခင္း၊ တန္းဖိုးထားျခင္းႏွင့္ အခ်င္းခ်င္းအေပၚမွာ သင္ပုန္းေခ်၀ါဒကို က်င့္သုံးႏိုင္ရန္ သီးခံစိတ္မ်ား ေမြးျမဴေပးျခင္းျဖင့္ ႏုိင္ငံေရးရဲ့ အေျခခံအႏွစ္သာရမ်ားကိုု ျပန္လည္ရွင္သန္ လာေစမွာျဖစ္တယ္။

    ဒီလိုစိတ္ထားမ်ားကို မိမိတို႔သႏၱာန္မွာ ျပန္လည္ရွင္သန္ႏုိင္ေရးအတြက္၊ သေဘာတရား ေရးရာမ်ားမွာ အစာေၾကညက္ဖို႔ လိုအပ္လာတယ္။ “သေဘာထားကြဲလြဲခြင့္”ဆိုတဲ့ သီအိုရီကို အသိတရားႏွင့္ အေတြ႔အႀကဳံ အေနအထားမ်ားကို အေျခခံလွ်က္ ပီျပင္တဲ့ သေဘာတရားမ်ားကို ဥာဏ္သေဘာမွာ သက္ေရာက္လာ ႏုိင္ေအာင္ ႀကဳိးစားဖို႔လိုအပ္လာတယ္။

    ဘာသာတရားကို လက္ခံယုံၾကည္ရာမွာပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ကိုယ္ယုံၾကည္ထားတဲ့ ႏုိင္ငံေရးကို (ဒီမိုကေရစီ စနစ္စသည္ကို) အေကာင္အထည္ေပၚလာေအာင္ ေဆာင္ရြက္ရာမွာပဲျဖစ္ျဖစ္၊ အမ်ားကို မထိခိုက္တဲ့ အျပဳအမူ၊ အေျပာအဆိုမ်ဳိးႏွင့္ ဘာသာတရားရဲ့ ဂုဏ္သိကၡာ၊ လူမ်ဳိးရဲ့ဂုဏ္သိကၡာ၊ ႏုိင္ငံရဲ့ဂုဏ္သိကၡာကို ထိန္းသိမ္း ထားႏိုင္ဖို႔ လိုအပ္တယ္။ ထုိနည္းတူစြာပင္ အမ်ားကို မတိုက္ခိုက္တဲ့ ႏုိင္ငံေရးမ်ဳိး ျဖစ္လာနိုင္ဖို႔ “သေဘာထား ကြဲလြဲခြင့္”ဆိုတဲ့ လူ႔အခြင့္အေရးသီအိုရီကို ေလးစားလုိက္နာရမွာျဖစ္တယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုရင္ သေဘာထား ကြဲလြဲခြင့္ဆိုတဲ့ လူ႔အခြင့္ေရးဟာ လူသားမ်ားရဲ့ ေမြးရာပါ အခြင့္ေရးျဖစ္တယ္။

    ဒီမိုကေရစီစနစ္မွာ လူတိုင္း တန္းတူအခြင့္အေရး ရွိရမယ္ဆိုတဲ့ သီအိုရီမ်ဳိးရွိထားတာမို႔ ကိုယ့္ဘက္မွာ နစ္နာေနတယ္ဆိုရင္ ျပည္သူမ်ားထံမွ လက္မွတ္ေကာက္ခံၿပီး ျပည္ေထာင္စုလႊတ္ေတာ္သို႔ တင္ျပရန္ျဖစ္တယ္။ လႊတ္ေတာ္မွာ အေၾကအလည္ ေဆြးေႏြးၿပီး၊ အမ်ားဆႏၵနဲ႔ မဲခြဲဆုံးျဖတ္ရမွာျဖစ္တယ္။ ထိုေနာက္ ဥပေဒကို အတည္ျပဳျပ႒ာန္းေပးရမွာျဖစ္တယ္။ ထိုနည္းတူစြာပင္ သူ႔ဘက္မွာ နစ္နာေနတယ္ဆုိ္ရင္ ျပည္သူမ်ားထံမွ လက္မွတ္ေကာက္ခံၿပီး ျပည္ေထာင္စုလႊတ္ေတာ္ကို တင္ျပရန္ျဖစ္တယ္။ လႊတ္ေတာ္မွာ အေၾကအလည္ ေဆြးေႏြးၿပီး၊ အမ်ားဆႏၵနဲ႔ မဲခြဲဆုံးျဖတ္ရမွာျဖစ္တယ္။ ထိုေနာက္ ဥပေဒကို အတည္ျပဳျပ႒ာန္းေပးရမွာျဖစ္တယ္။

    ဒီမိုကေရစီစနစ္အရ လြတ္ေတာ္မတင္ခင္မွာ ျပည္သူအခ်င္းခ်င္း အေၾကာင္းအရာတစ္ခုအတြက္ သူမွန္တယ္ ကိုယ္မွန္တယ္စသည္ျဖင့္ အျငင္းပြားေနစရာအေၾကာင္းမရွိပါ။ သုိ႔ေသာ္ ဒီကိစၥမ်ဳိးမွာ မလိုအပ္ပဲ အခ်င္းခ်င္း တိုက္ခိုက္ေျပာဆို ေနၾကရျခင္းဟာ ဒီမိုကေရစီနည္းလမ္းမက်တဲ့ ျငင္းခုံမႈမ်ဳိးသာျဖစ္တယ္။ ထိုေၾကာင့္ စစ္မွန္ေသာ ဒီမိုကေရစီကို လိုခ်င္ေနတဲ့ တုိင္းသူ၊ ျပည္သားမ်ားအတြက္ ၀မ္းနည္းမိျခင္းပါ။ 

    တကယ္ဆိုလွ်င္ “သေဘာထားကြဲလြဲခြင့္”ဆိုတဲ့ အေနအထားတစ္ခုကို ျပည္သူမ်ားသိရွိနားလည္ မထားလို႔ ဒီလိုျဖစ္ရတယ္လို႔ ထင္ျမင္မိျခင္းပါ။ “သေဘာထားကြဲလြဲျခင္း” ဆိုတဲ့ သေဘာတရားဟာ ဘယ္အခ်ိန္က စခဲ့သလဲ။ လူသားတစ္ေယာက္ဟာ မေမြးဖြားခင္ကတည္းက အရသာ (၆)ပါးက ရွိႏွင့္ၿပီး ျဖစ္ေနတယ္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ေမြးဖြားလာသူတိုင္းဟာ အဲဒီအရသာ (၆)ပါးအေပၚမွာ အႀကိဳက္ျခင္း တူႏုိင္၊ မတူႏိုင္ စဥ္းစားဖို႔ လိုအပ္လာတယ္။ အေမႀကိဳက္တဲ့ အခ်ဥ္အရသာကို သမီးက ႀကဳိက္ခ်င္မွႀကိဳက္မယ္။ အေဖႀကိဳက္တဲ့ အခါးအရသာကို သားက ႏွစ္သက္ခ်င္မွ ႏွစ္သက္မယ္။ သူအႀကိဳက္၊ ကုိယ့္အႀကိဳက္ ဘယ္လိုနည္းနဲ႔မွ ထပ္တူမက်ႏုိင္ေၾကာင္း သိသာထင္ရွားတယ္။ သူႀကိဳက္တဲ့အရသာကို ကိုယ္မႀကိဳက္ရုံနဲ႔ ကုိယ္မႀကိဳက္တဲ့ အရသာကို သူမႀကိဳက္ရုံနဲ အခ်င္းခ်င္းအၾကားမွာ ရန္သူေတြလို ဆက္ဆံေနၾကျခင္းဟာ ဒီမိုကေရစီစနစ္ႏွင့္ မေလွ်ာ္ညီတဲ့ ခံယူခ်က္မ်ဳိးသာျဖစ္တယ္။ စဥ္းစားႏုိင္ၾကဖို႔ပါ။

    ေနာက္ဥပမာတစ္ခုက အာရုံ (၆)ပါးဆိုတာဟာလည္း (အျမင္အာရုံ၊ အၾကားအာရုံ၊ အန႔ံအာရုံ၊ အရသာအာရုံ စသည္(၆)ပါးကို ဆိုလိုသည္) လူသားတစ္ေယာက္ လူ႔ဘ၀ မေရာက္ခင္ကတည္းက ရွိႏွင့္ေနၿပီးျဖစ္တယ္။ ဆိုၾကပါစုိ႔၊  တစ္ေယာက္ေသာသူက အျမင္အာရုံကို ႏွစ္သက္သေဘာက်တယ္။ တစ္ေယာက္ေသာသူက အၾကားအာရုံကို ႏွစ္သက္သေဘာက်တယ္။ အာရုံအႀကိဳက္ျခင္း မတူရုံႏွင့္ ထိုသူႏွစ္ဦးဟာ “ငါႏွင့္မတူ ငါ့ရန္သူ”အျဖစ္ကို ေရာက္ၾကရေတာ့မည္လား။ ေမးစရာေတြက တစ္ေလွႀကီး ရွိေနျခင္းပါ။

    “သေဘာထားကြဲလြဲခြင့္”ဆိုတဲ့ သီအိုရီကို အေျခခံက်က် နားလည္ႏိုင္ေအာင္ အေလ့အက်င့္မ်ား ျပဳလုပ္ထားဖို႔လိုတယ္။ လူတစ္ေယာက္အတြက္ ႀကဳိက္ခ်င္တဲ့အရသာကို ႀကဳိက္ပါေစ။ အႀကိဳက္ျခင္းမတူရုံမွ်ႏွင့္ သူကို ရန္မမူသင့္ပါ။ ရန္သူလိုမဆက္ဆံသင့္ပါ။ လူတစ္ေယာက္ဟာ သူျမတ္ႏိုးခ်င္တဲ့အာရုံကို သူျမတ္ႏိုးစမ္း ပါေစ။ အာရုံအႀကဳိက္ျခင္း မတူရုံႏွင့္ေတာ့ သူအေပၚမွာ စိတ္မခုသင့္ပါ။ သူကိုးကြယ္ထားတဲ့ ဘာသာ သာသနာကို ဖ်က္ဆီးခ်င္တဲ့စိတ္ေတြ မေမြးျမဴသင့္ပါ။ အဘယ့္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ သေဘာထားကြဲလြဲျခင္းကုိ အျပစ္လို႔ မယူဆႏိုင္ေသာေၾကာင့္ျဖစ္တယ္။

    လူသားတစ္ေယာက္မွာ ေမြးဖြားျခင္းႏွင့္အတူ အတူရွင္သန္လာတဲ့ လူ႔အခြင့္ေရးျဖစ္စဥ္မွာ သေဘာထား ကြဲလြဲခြင့္လဲ ပါ၀င္ေနျခင္းျဖစ္တယ္။ သေဘာထားကြဲလြဲခြင့္ဆိုတဲ့ လူ႔အခြင့္အေရးကို ကိုယ္တိုင္က ေလးစား လိုက္နာပါမွ သေဘာထားကြဲလြဲျခင္းေၾကာင့္ တစ္ဦးႏွင့္တစ္ဦးအၾကား အမုန္းတရားေတြ တိုးပြားမလာမွာ ျဖစ္တယ္။

    ႏုိင္ငံတိုင္းမွာ သူ႔ဥပေဒ၊ သူ႔စည္းကမ္း၊ သူ႔မူ၊ သူ႔စနစ္၊ သူ႔ယဥ္ေက်းမႈဆိုတာ ရွိေနၿပီးျဖစ္တယ္။ လမ္းစည္းကမ္းအရ လက်္ာေမာင္းက်င့္သုံးေနတဲ့ ျမန္မာႏိုင္ငံလို ႏုိင္ငံမ်ဳိးကို လက္၀ဲေမာင္းက်င့္သုံးေနတဲ့ အာဆီယံနုိင္ငံမ်ားႏွင့္ မတူကြဲျပားေနတာေၾကာင့္ အျပစ္လို႔ ေျပာဆိုလို႔ မရႏိုင္တဲ့အခ်က္ျဖစ္တယ္။

    ဥပမာ၊ မေလးရွားႏိုင္ငံမွာ ေမြးဖြားၾကတဲ့ (အမ်ားစုျဖစ္တဲ့) ဘူမိပုၾတအမ်ဳိးသား၊ အမ်ဳိးသမီးမ်ားကို လက္ထပ္သူတိုင္းသည္ (အမ်ဳိးသားျဖစ္ေစ၊ အမ်ဳိးသမီးျဖစ္ေစ) ထိုဘူမိပုၾတာ လူမ်ဳိးကိုးကြယ္ေသာ ဘာသာ တရားကို (ဆႏၵပါသည္ျဖစ္ေစ၊ မပါသည္ျဖစ္ေစ) ခံယူၾကရျခင္းကို အျပစ္လို႔ ေျပာလို႔မရႏိုင္ပါ။ အဘယ့္ေၾကာင့္ ဆိုေသာ္ ထိုႏုိင္ငံမွာ သူ႔ဥပေဒ၊ သူ႔မူ၊ သူ႔စည္းကမ္းမ်ား ရွိထားၿပီး၊ ထိုဥပေဒ၊ ထိုစည္းကမ္းအတိုင္း က်င့္သုံးျခင္းေၾကာင့္ျဖစ္တယ္။ သုိ႔ေသာ္ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာလည္း သူ႔ႏိုင္ငံအတြက္ သူ႔ဥပေဒ၊ သူ႔စည္းကမ္း၊ သူ႔မူ၊ သူ႔ယဥ္ေက်းမႈမ်ားရွိေသာ္လည္း လိုက္နာက်င့္သုံးေရးအပိုင္း၌ ႏုိင္ငံေရးသေဘာအရ နည္းဗ်ဴဟာမ်ားသုံးလွ်က္ ဆက္တိုက္ဆိုသလို ဆန္႔က်င္ဘက္မ်ား ျပဳလုပ္ေနၾကလွ်က္ ခ်မွတ္ထားေသာ စည္းမ်ဥ္း၊ ဥပေဒမ်ားကို လိုက္နာရန္ ျငင္းဆန္ေနျခင္းသည္ ဒီမိုကေရစီစနစ္ကို စနစ္တက် အေကာင္အထည္ေဖၚလို၍ေလာ။ သုိ႔မဟုတ္ သေဘာထားကြဲလြဲခြင့္ကို ပညာသားပါပါႏွင့္ အသုံးခ်လိုၾက၍ေလာ။ ေ၀ခြဲမရႏုိင္ေအာင္ ျဖစ္မိတယ္။

    ဒီေန႔ဒီအခ်ိန္မွာ ကမၻာ့ႏိုင္ငံေရးဟာ ႏိုင္ငံေရးျပႆနာထက္ ဘာသာေရးျပႆနာက ပိုၿပီး လႊမ္းမိုးရႈပ္ ေထြးေနတာကို ေတြ႔ရတယ္။ သမၼတအိုဘာမားတို႔လို ႏုိင္ငံေရးၾသဇာႀကီးမားတဲ့ႏိုင္ငံေတြက ေခတ္မီ လက္နက္မ်ားကို အသုံးျပဳၿပီး ဘာသာေရး အစြန္းေရာက္ေနသူမ်ားကို ေခ်မႈန္းႏွိမ္ႏွင္းခဲ့တယ္။ ဒါကို ကမၻာ့လူသားအမ်ားစုက ႀကိဳဆိုတဲ့သေဘာမွာ ရွိေနတယ္။ သို႔ေသာ္ ဘာသာေရး အစြန္းေရာက္အဖြဲ႔ ေတြကလည္း ေခတ္မီမီဒီယာလက္နက္မ်ားကို အသုံးျပဳၿပီး ၿငိမ္းခ်မ္းစြာေနလိုတဲ့ ကမၻာ့ျပည္သူ၊ ျပည္သားေတြကို တန္ျပန္အေနႏွင့္ ျပန္လည္ ၿခိမ္းေျခာက္ႏုိင္ရန္ သတင္းမီဒီယာေတြကို က်ယ္က်ယ္ျပန္႔ျပန္႔ အသုံးျပဳေနတာကုိ ေတြ႔ရတယ္။ သတင္းေတြ ေန႔တိုင္းလိုလို ဖတ္ရႈေနရတယ္။

    အက်ဳိးဆက္အေနႏွင့္ ထိုအစြန္းေရာက္ဘာသာသာတရားကို ကမၻာ့ျပည္သူမ်ား နားလည္ လာႏိုင္ ေစရန္ အစြန္းေရာက္ဘာသာတရားသည္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကို ေရွးရႈတဲ့ဘာသာတရားလား၊ သို႔မဟုတ္ အၾကမ္း ဖက္မႈကို အားေပးေနတဲ့ ဘာသာတရားလားဆိုတာ ေမးခြန္းထုတ္ႏိုင္ရန္ ေဖ့စ္ဘုတ္ခ္စာမ်က္ႏွာမ်ား၊ အင္တာနက္စာမ်က္ႏွာမ်ားေပၚမွာ ဒီဘိတ္(စကားစစ္ထိုးပြဲ)လုပ္ထားတဲ့ တီဗီြသတင္းေတြကလည္း ရာ ေထာင္ ခ်ည္ၿပီး ရွိေနတယ္။ လူတိုင္း ေလ့လာၾကည့္ရႈသင့္တဲ့ သတင္းမ်ားပါ။

    ယခုႏွစ္သည္ ဗုဒၶဘာသာအတြက္  အႏၱရာယ္ေတြ ၀န္းရံေနေသာႏွစ္ဟု ဆိုႏိုင္တယ္။ ဘာသာေရး အစြန္းေရာက္တို႔၏ နည္းဗ်ဴဟာကို မသိရွာၾကတဲ့ အခ်ဳိ႔ေသာဘာသာေရးေခါင္းေဆာင္တို႔သည္ ဆန္စင္ရာ က်ည္ေပြ႔လိုက္၍ အထင္ႏွင့္ ဘာသာ၀င္အခ်င္းခ်င္းအေပၚမွာ အထင္မွား၊ အျမင္မွားေတြ ျဖစ္ေနၾကတယ္။

    ထို႔ေၾကာင့္ တိုင္းက်ဳိး၊ ျပည္က်ဳိးမ်ားႏွင့္ ဘာသာ သာသနာ အက်ဳိးမ်ားကို ေရွ႔တန္းမွ ေဆာင္ရြက္ ေနၾကေသာ ရဟန္းရွင္လူ ျပည္သူ၊ ျပည္သားမ်ားအတြက္ အေဟာအေျပာ၊ အသြားအလာ၊ အေနအထိုင္ကစၿပီး အရာရာတြင္ သတိႀကီးစြာထားရမည့္ အခ်ိန္အခါမ်ဳိးျဖစ္တယ္။ အစြန္းေရာက္ေသာစကားမ်ဳိး၊ အစြန္းထြက္ေသာ အေဟာအေျပာမ်ဳိးသည္ “အသံေၾကာင့္ ဖားေသရသည့္” အျဖစ္မ်ဳိးသို႔ ေရာက္သြားႏုိင္၍ “ပညာရွိ သတိျဖစ္ခဲ” ဆိုသည့္အတိုင္း ပညာသတိျဖင့္ ဆင္ဆင္ျခင္းျခင္ ျပဳလုပ္ၾကရန္ျဖစ္တယ္။  သေဘာထား ကြဲလြဲမႈမ်ား ရွိေန ေသာ္လည္း “သေဘာထားကြဲလြဲခြင့္” မူကို နားလည္ သေဘာေပါက္ထားၾကမည္ဆိုလွ်င္ အခ်င္းခ်င္းအၾကား ျပႆနာဆိုတာ ရွိလာႏုိင္စရာအေၾကာင္းမရွိဟု ယုံၾကည္ထားမိတယ္။ ခ်မ္းသာစြာ အိပ္စက္ႏုိင္ၾကပါေစ။

(သရုပ္ေဖာ္ - ၂၀၀၈၊ နာဂစ္မုန္တိုင္းသင့္သူမ်ား ကူညီေရး ရန္ပုံေငြပန္းခ်ီျပပြဲမွ ကားတကား)

အရွင္ကုသလသာမိ (အတည္မဲ့) - တိုင္းျပည္ေကာင္းစားေစလိုလွ်င္ ႏွလံုးသည္းပြတ္ကို ဂ႐ုစိုက္ပါ

အရွင္ကုသလသာမိ (အတည္မဲ့) - တိုင္းျပည္ေကာင္းစားေစလိုလွ်င္ ႏွလံုးသည္းပြတ္ကို ဂ႐ုစိုက္ပါ
(မိုးမခ) စက္တင္ဘာ ၁၇၊ ၂၀၁၄


(၁)

သာသနာေရးဝန္ႀကီးဌာနနဲ႔ပတ္သက္တဲ့ ေဆာင္းပါးအေၾကာင္း ေျပာဆိုသံေလးေတြ ၾကားေနရတယ္။ ၂ဝ၁ဝ ဝန္းက်င္ အသြင္ကူးေျပာင္းလာကတည္းက ေျပာလာၾကတာေလးေတြ ရွိတယ္။ ဗုဒၶဘာသာကို ပခံုးခ်င္းလိုက္ယွဥ္ခ်င္ေနတဲ့ အျခားဘာသာမ်ားက ျမင္လာၾက၊ ေျပာလာၾကတာေတြ ရွိသလို ဒီမိုကေရစီနဲ႔လူ႕အခြင့္အေရး႐ႈေထာင့္ကေန ေျပာလာၾကတာေတြလည္း ရွိတယ္။ သာသနာေရးဝန္ႀကီးဌာနဟာ ဗုဒၶဘာသာကိုပဲ ေထာက္ပ့ံလို႔ တရားမွ်တမႈ မရွိဘူး။ မရွိသင့္ဘူး။ ရွိမယ္ဆိုရင္လည္း ဘာသာအားလံုးကို တေျပးညီ ေထာက္ပံ့ေပးရမယ္လို႔လည္း အသံေတြက တိုးတိုးတစ္ဖံု၊ က်ယ္က်ယ္တစ္ဖံု၊ တဲ့တိုးတစ္မ်ိဳး၊ သြယ္ဝိုက္၍တစ္ဖံု ထြက္လာၾကတယ္။ ဒီမိုကေရစီကို အေၾကာင္းျပၿပီး ႏြားထီးငါးက်ပ္၊ ႏြားမငါးက်ပ္ တန္းညိွလိုၾကတယ္။

(၂)

တျဖည္းျဖည္းခ်င္း သမုိင္းတစ္ေခတ္ဆီကို ေရြ႕လာေနတဲ့ တိုင္းျပည္ရဲ႕အေရြ႕ကို ထိခိုက္မွာစိုးတဲ့အတြက္ ဘာမွ မေျပာဘဲ ေနခဲ့တယ္။ ေကာင္းေစခ်င္လို႔ ေျပာၾကတယ္ဆိုၾကေသာ္လည္း တစ္ဦးနဲ႔တစ္ဦး၊ တစ္ဖက္နဲ႔တစ္ဖက္ ရန္သူအသြင္ေဆာင္လာၿပီး တိုင္းျပည္ရဲ႕အေရးႀကီးတဲ့လုပ္ငန္းေတြကိုပါ ထိခိုက္လာရတဲ့အေနအထားေတြ ျဖစ္လာတယ္။ သံဃာေတာ္မ်ားနဲ႔ဒီမိုကေရစီတိုက္ပဲြဟာ အရင္က တစ္ေလွတည္းရွိေနရာကေန အသြင္ကူးေျပာင္းကာလေရာက္မွ ျပဒါးတစ္လမ္း၊ သံတစ္လမ္းအသြင္ ျမင္ကြင္းျဖစ္လာရတယ္။ နည္းနည္းေလး စိတ္ရွည္ၾကရင္ အရင္လို တစ္ေလွတည္းမွာ ရွိေနေသးေၾကာင္း ျမင္ရမယ္လို႔ ယံုၾကည္ပါတယ္။ အခုဟာက ႏွစ္ဖက္စလံုး စိတ္ေတြက ၾကြပ္ဆတ္လာေနခဲ့တယ္လို႔ ျမင္တယ္။

ဥပမာ သံဃာတစ္ပါးက အမ်ိဳးေစာင့္ဥပေဒအေၾကာင္း ေျပာမယ္။ သူ႕လြတ္လပ္ခြင့္အရ၊ သူ႕ေဘာင္အရ ေျပာပါေစေပါ့၊ ေဟာပါေစေပါ့။ အခုေတာ့ အဲဒီသံဃာကပဲ ဘုန္းႀကီးမဟုတ္ေတာ့သလို၊ ေလာကႀကီးအေၾကာင္း ဘာမွ မသိသလို ေဝဖန္ေျပာဆိုၾကတယ္။ အခ်ိဳ႕ဆို ဆဲဆိုပုတ္ခတ္တဲ့အထိ ေဝဖန္ကဲ့ရဲ႕ၾကတယ္။ အျခားတစ္ဖက္မွာလည္း အမ်ိဳးေစာင့္ဥပေဒ မရွိသင့္ဘူးလို႔ ေဟာေျပာမယ္။ သူ႕လြတ္လပ္ခြင့္အရ၊ သူ႕ယံုၾကည္ခ်က္အရ၊ သူ႕ေတြ႕ရွိခ်က္အရ ေျပာပါေစေပါ့၊ ေဟာပါေစေပါ့။ သံဃာေတာ္ေတြဟာ ဘယ္ေသာအခါမွ ျပည္သူ႕အက်ိဳးစီးပြား ထိခိုက္နစ္နာေရးဆိုတဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္မ်ိဳး သမိုင္းမွာ မရွိခဲ့ဖူးပါဘူး။ အာဏာရွင္စနစ္ကို တြန္းလွန္ရာမွာ သံဃာထုဟာ ကိုယ္က်ိဳးစီးပြား၊ အာဏာတစ္စံုတစ္ရာ ငဲ့ကြက္မႈမရွိဘဲ ထုနဲ႔ထည္နဲ႔ ခိုင္မာတဲ့ အင္အားစုႀကီးအျဖစ္ တည္ရွိလာခဲ့တာပါ။

ဒါက တစ္ခုကိုပဲ နမူနာေျပာတာပါ။ က်န္တဲ့ အယူအဆေတြကို ေဟာေျပာရာမွာလည္း တစ္ဦးနဲ႔တစ္ဦး၊ တစ္ဖက္နဲ႔တစ္ဖက္ သည္းခံျခင္းတရားေတြက ေပ်ာက္ဆံုးေနတယ္လို႔ ျမင္တယ္။ တကယ္ေတာ့ ကိုယ္ယံုၾကည္ရာကို ေဟာေျပာလို႔ ျပႆနာေတြ၊ ပဋိပကၡေတြ ျဖစ္ရတာထက္ အဲဒီယံုၾကည္ခ်က္ကို ထိပါးပုတ္ခတ္ၾကလို႔ ျပႆနာေတြ၊ အဖုအထစ္ေတြျဖစ္လာရတာက မ်ားပါတယ္။

(၃)

စာေရးသူ ကိုယ္ေတြ႕ႀကံဳရတဲ့ လူငယ္အဖဲြ႕ေလးတစ္ခုအေၾကာင္း ေျပာခ်င္တယ္။ ဒီလူငယ္ေလးေတြက သူတို႔ေဒသမွာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို အလြန္ခ်စ္ၾကတဲ့လူငယ္ေလးေတြ။ အန္လ္ဒီပါတီရဲ႕အမာခံေလးေတြ။ တစ္ေန႔ သူတို႔ဆီကို စီနီယာႀကီးတစ္ေယာက္ ေရာက္လာတယ္။ ေရာက္တတ္ရာရာစကားေျပာရင္း လူငယ္ေလးေတြက သူတို႔ အခု အမ်ိဳးဘာသာသာသနာေစာင့္ေရွာက္ေရး လုပ္ငန္းေတြလည္း ပါဝင္ကူညီလုပ္ကိုင္ေနရေၾကာင္း ေျပာျပေတာ့ အဲဒီ စီနီယာက ဘယ္လို ေျပာတယ္ မွတ္သလဲ။ “အလကား မင္းတို႔ သူမ်ား ေျမွာက္ေပးတိုင္း ေလွ်ာက္လုပ္မေနနဲ႔၊ ……….”လို႔ ေျပာလိုက္တယ္။

လူငယ္ေလးေတြလည္း တစ္ခါတည္း စိတ္ဆိုးေဒါသထြက္ကုန္ၾကတယ္။ ဒါက ေနရာေလးတစ္ေနရာက အျဖစ္အပ်က္ကို မီးေမာင္းထုိးျပတာ။ တစ္ႏိုင္ငံလံုးအတိုင္းအတာအေနနဲ႔လည္း ဒီလိုပဲ ျဖစ္ကုန္ၾကတယ္လို႔ ျမင္တယ္။ တစ္ဖက္နဲ႔တစ္ဖက္၊ တစ္ဦးအယူအဆတစ္ဦး နားလည္မႈ၊ သည္းခံမႈေတြ ေပ်ာက္ဆံုးကုန္ၾကတယ္။

(၄)

နားလည္မႈမေပးျခင္း၊ သည္းခံမႈေတြ ေပ်ာက္ဆံုးကုန္ျခင္း၊ ငါ့ရပ္တည္ခ်က္ကမွ တိုင္းျပည္အတြက္ ေကာင္းတာဟု ယူဆၿပီး တစ္ပါးသူ ရပ္တည္ခ်က္ကို ထိပါးပုတ္ခတ္ေစာ္ကားျခင္း၊ အရဲြ႕တိုက္ျခင္း၊ ဆဲေရးျပစ္တင္ျခင္း စတာေတြရဲ႕ ရလဒ္ကေတာ့ “အင္အားနည္းသြားျခင္း”ပါပဲ။
ႏႈတ္မေစာင့္စည္းမႈ၊ အေရးအသားမေစာင့္စည္းမႈေတြေၾကာင့္ ဆင္းရဲစုတ္ျပတ္ၿပီး အရာရာ အားငယ္ေနရတဲ့ ပညာရည္မျပည့္ဝ၊ အေျခခံအသံုးအေဆာင္ပစၥည္း မလံုေလာက္ၾကရွာတဲ့ အဘက္ဘက္က အားငယ္ေနရတဲ့ ျပည္သူေတြဟာ ဘယ္ေနရာက ေထာက္တည္ရာလဲဆိုတာကို ေဝခဲြမရႏိုင္ျဖစ္ကုန္ေတာ့တာပဲ။

(၅)

တိုင္းျပည္ကို အေကာင္းဘက္ေရာက္ေစခ်င္တယ္၊ တိုးတက္ေစခ်င္တယ္၊ ထြန္းကားေစခ်င္တယ္ဆိုရင္ ႏိုင္ငံႀကီးေတြမွာ အာဏာရ ေရြးေကာက္ခံပါတီေတြရဲ႕ ရပ္တည္ခ်က္ကို ေသေသခ်ာခ်ာ ေလ့လာသင့္တယ္။ သူတို႔ဟာ (အာဏာရၿပီးမွ ဥပေဒနဲ႔အညီ အေကာင္အထည္ ေဖာ္ခ်င္ေဖာ္မယ္) သူတို႔တိုင္းျပည္ရဲ႕ အဓိကယံုၾကည္ကိုးကြယ္မႈကို ဘယ္ေသာအခါမွ မထိပါး၊ မပုတ္ခတ္ၾကဘူးဆိုတာပဲ။ အခုဟာက လြတ္လပ္မႈဆိုတဲ့အနံ႔ေတာင္ မရေသးခင္၊ လြတ္လပ္ခြင့္ကို အဓိပၸာယ္ေတာင္ ေကာင္းေကာင္း မဖြင့္ဆိုတတ္ေသးခင္ လြတ္လပ္ခြင့္ဆိုတာကို သိပ္ေျပာခ်င္ၾကတယ္။

(၆)

အခုလည္း သာသနာေရးဝန္ႀကီးဌာနနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး သတင္းေတြ ၾကားလာရျပန္ၿပီ။ သာသနာေရးဝန္ႀကီးဌာနကို ျမန္မာႏိုင္ငံ အျခားဝန္ႀကီးဌာနမ်ားလို အက်င့္ပ်က္ျခစားမႈ၊ အဂတိလိုက္မႈ၊ ႏိုင္ငံေရးရပ္တည္ခ်က္ စတာေတြေၾကာင့္ ေဝဖန္မယ္ဆိုရင္ေတာ့ လက္ခံပါတယ္။ ဒါဟာ လူတိုင္းမွာရွိတဲ့ ေဝဖန္ခြင့္၊ ေမးခြန္းထုတ္ခြင့္၊ ေစာဒကတက္ခြင့္ေတြလို႔ နားလည္တယ္။

ဒါေပမဲ့ သာသနာေရးဝန္ႀကီးဌာနကို ဗုဒၶဘာသာကိုပဲ ဦးစားေပးလို႔ ဒီမိုကေရစီလမ္းေၾကာင္းနဲ႔ ေသြဖီေနတယ္လို႔ ေျပာတာက်ေတာ့ ႐ူးႏွမ္းမႈတစ္ခုလို႔ ဆိုခ်င္တယ္။ ေငြေၾကးအင္အား၊ ေခတ္ပညာတတ္ဆိုတဲ့နာမည္ရဲ႕အင္အားေတြ ရွိေနသူမ်ားရဲ႕ ႏြားထီးငါးက်ပ္၊ ႏြားမငါးက်ပ္ ေလာ္ဘီလုပ္မႈေအာက္မွာ သံေယာင္လိုက္ကုန္တာလားဆိုတာ စဥ္းစားစရာ ျဖစ္လာတယ္။

(၇)

စဥ္းစားစရာ၊ ႏႈိင္းယွဥ္သံုးသပ္စရာျဖစ္ေအာင္ အနည္းငယ္ ေျပာခ်င္ပါတယ္။ စံျပဒီမိုကေရစီလို႔ဆိုတဲ့ ဂ်ာမနီစတဲ့ ဥေရာပႏိုင္ငံေတြမွာ Church Tax ဆိုတာ ရွိပါတယ္။ ျပည္သူေတြရဲ႕ ဝင္ေငြကေန ခ်ာ့ပ္ေက်ာင္းေတြအတြက္ အခြန္ေကာက္တာပါ။ ၁၉ ရာစုကတည္းက ဂ်ာမနီမွာ ဒီအခြန္စနစ္ကို က်င့္သံုးခဲ့တာပါ။ ခ်ာ့ပ္ေက်ာင္းေတြ ျပဳျပင္ထိန္းသိမ္းဖို႔၊ ဘာသာေရးအခမ္းအနားေတြ က်င္းပျပဳလုပ္ဖို႔၊ သာသနာထြန္းကားျပန္႔ပြားေရးေတြ လုပ္ဖို႔ ဥပေဒထဲထည့္ၿပီး ခရစ္ယာန္သာသနာ ထြန္းကားျပန္႔ပြားေရးအတြက္ အခြန္စနစ္ကို ထည့္သြင္းထားတာပါ။ ခရစ္ယာန္ဘာသာအျဖစ္ တရားဝင္စာရင္းေပးသြင္းထားသူတိုင္း ဒီအခြန္ကို ေပးရပါတယ္။ အခ်ိဳ႕ျမန္မာအလုပ္သမားေတြေတာင္ ဘုမသိဘမသိ ခ်ာ့ပ္ေက်ာင္းအခြန္ေဆာင္ေနၾကရတယ္။

ဂ်ာမနီႏိုင္ငံမွာ ႏွစ္စဥ္ ခ်ာ့ပ္ေက်ာင္းအခြန္ေငြဟာ ၆.၃ ဘီလီယံ (ကတ္သလစ္ဘာသာအတြက္) ႏွင့္ ၅.၅ ဘီလီယံ (ပ႐ိုတက္စတင့္ဘာသာႏွင့္လူသာရင္ဘာသာအတြက္) အထိ ရွိပါတယ္။ ခရစ္ယာန္ဘာသာ ထြန္းကားျပန္႔ပြားေရး၊ ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္ေရးအတြက္ ၁၂ ဘီလီယံခန္႔ ေထာက္ပံ့ေပးေနတဲ့သေဘာပါ။ ျမန္မာႏိုင္ငံစတဲ့ ဆင္းရဲတဲ့ႏိုင္ငံေတြမွာ ခရစ္ယာန္သာသနာျပဳလုပ္ငန္းေတြနဲ႔ အျခားအက်ိဳးျပဳလုပ္ငန္းေတြ လုပ္ဖုိ႔ ဒီကေန အေထာက္အပံ့အမ်ားႀကီး ေပးႏိုင္တာဟာ ဒီစနစ္ေၾကာင့္လည္း ပါပါတယ္။ ျမန္မာႏိုင္ငံက အိုင္အန္ဂ်ီအိုေတြ အသိဆံုးျဖစ္မွာပါ။ ဒီေတာ့ တစ္နည္းအားျဖင့္ေျပာရရင္ တစ္ႏိုင္ငံလံုး သာသနာျပဳပုဂၢိဳလ္မ်ားျဖစ္ေအာင္ စီမံထားတဲ့စနစ္တစ္ခုလို႔ေတာင္ ဆိုႏိုင္ပါလိမ့္မယ္။

(၈)

တစ္ဖက္မွာ ဥေရာပတစ္တိုက္လံုး ဘာသာမဲ့တိုက္အျဖစ္ကို တျဖည္းျဖည္း ဦးတည္ေနတာဆိုေတာ့ ခ်ာ့ပ္ေက်ာင္းေတြကို အခြန္မေပးႏိုင္ေတာ့ဘူးဆိုၿပီး ျငင္းဆန္လာၾကတာကလည္း ႏွစ္စဥ္ သိန္းခ်ီေနတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ ၂ဝ၁ဝ အစိုးရစာရင္းမွာ ခ်ာ့ပ္ေက်ာင္းအခြန္ မေပးခ်င္ေတာ့ဘူးလို႔ ျငင္းလာသူ ၁၈၁,ဝဝဝ နဲ႔ ၂ဝ၁၁ ခုႏွစ္မွာ ၁၂၆,ဝဝ ရွိၿပီး ႏွစ္စဥ္ တျဖည္းျဖည္း ခ်ာ့ပ္ေက်ာင္းေတြနဲ႔ အဆက္ျဖတ္လာၾကတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။
ျပည္သူေတြဘက္က အဲဒီလို အခြန္မေပးခ်င္ၾကေတာ့ ခ်ာ့ပ္ေက်ာင္းေတြ ဘက္ကလည္း ျပန္တင္းတယ္။ အခြန္မေပးေဆာင္သူမ်ားအား ဘာသာေရးအခမ္းအနားမ်ား ပါဝင္ဆင္ႏႊဲခြင့္၊ ေက်ာင္း၊ ေဆး႐ံု စသည္တို႔ရွိ ဘာသာေရးအခမ္းအနားမ်ား က်င္းပခြင့္၊ အျပစ္ဝန္ခံျခင္း ျပဳလုပ္ခြင့္မ်ားကို ခြင့္မျပဳႏိုင္ဘူးလို႔ ဆိုပါတယ္။ ထားပါေတာ့ … ေျပာခ်င္တာက အခုခ်ိန္ထိ ျပည္သူမ်ား အဓိကကိုးကြယ္တဲ့ဘာသာ(ခရစ္ယာန္ဘာသာ) ထြန္းကားျပန္႔ပြားေရး၊ ေရရွည္တည္တံ့ေရး တစ္နည္းအားျဖင့္ ဂုဏ္မငယ္ေရးအတြက္ ႏိုင္ငံေတာ္အစိုးရအေနနဲ႔ ဥပေဒျပ႒ာန္းၿပီး ကာကြယ္ေပးထားတယ္ဆိုတာကို ေျပာခ်င္တာပါ။

(၉)

ၾသစၾတီးယား၊ ခ႐ိုေအးရွား၊ ေနာ္ေဝ၊ ဒိန္းမတ္၊ အီတလီ၊ ဖင္လန္၊ အိုက္စလန္ စတဲ့ ႏိုင္ငံေတြမွာလည္း ခရစ္ယာန္ဘာသာ ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္ေရးအတြက္ အခြန္ေငြ ေပးသြင္းရပါတယ္။ ဒိန္းမတ္ႏိုင္ငံမွာ ျပည္သူ႔တစ္ဦးဝင္ေငြရဲ႕ ၁ ရာခိုင္ႏႈန္းခန္႔ကို ခ်ာ့ပ္ေက်ာင္းအခြန္အျဖစ္ ေပးရတယ္။ ပ်မ္းမွ်လစဥ္ ယူ႐ို ၃ဝဝဝ ခန္႔ဝင္ေငြရွိေနတဲ့အတြက္ ခ်ာ့ပ္ေက်ာင္းေတြဟာ အေထာက္အပံ့ ဘယ္ေလာက္ေတာင္ ရေနသလဲဆိုတာ ခန္႔မွန္းႏိုင္ပါလိမ့္မယ္။

ဒီဝင္ေငြနဲ႔ခ်ာပ့္ေက်ာင္းလုပ္ငန္းေဆာင္တာမ်ား၊ ဘုန္းႀကီးလခမ်ားအတြက္ သံုးစဲြရတယ္။ ဒါေပမဲ့ ခ်ာ့ပ္ေက်ာင္းအသံုးစရိတ္ေတြဟာ ၁ ရာခိုင္ႏႈန္းအခြန္ေငြနဲ႔ မလံုေလာက္တဲ့အတြက္ အစိုးရက ၾကည့္ေနမယ္မ်ား ထင္သလား။ ၾကည့္မေနပါဘူး။ လိုအပ္တဲ့ အသံုးစရိတ္ေငြေတြကို အစိုးရက ေပးပါတယ္။ ဒီေတာ့ ခ်ာ့ပ္ေက်ာင္းေတြကို ခရစ္ယာန္ဘာသာဝင္သာမက ဘာသာမဲ့မ်ားႏွင့္အျခားဘာသာဝင္မ်ားကလည္း ေထာက္ပံ့ေနရတယ္လို႔ အဓိပၸာယ္ထြက္ပါတယ္။

(၁ဝ)

ဘာသာမဲ့မ်ား တိုးပြားလာလို႔ အခြန္မေဆာင္သူမ်ား တျဖည္းျဖည္း ေလ်ာ့လာတယ္လို႔ ဆိုရေသာ္လည္း ခ်ာ့ပ္ေက်ာင္းကို ေပးေဆာင္ရမယ့္အခြန္ေငြဟာ ကိုယ့္ဆီေရာက္လာတာေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ အစိုးရဆီကို ေရာက္သြားတာပါ။ ႏိုင္ငံတစ္ခုနဲ႔တစ္ခု အေျခခံထားတဲ့ ဥပေဒေတြကေတာ့ အနည္းငယ္စီ ကဲြျပားပါလိမ့္မယ္။ ဒါေပမဲ့ အေျခခံအရေတာ့ လူမ်ားစုကိုးကြယ္တဲ့ တိုင္းျပည္ရဲ႕ အဓိကဘာသာသာသနာ ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္ေရးအတြက္ အစိုးရက ပ,စားေပးထားတာကေတာ့ အတူတူပါပဲ။

(၁၁)

အဲဒီေတာ့ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ဗုဒၶဘာသာဆိုတာ လူမ်ားစုကိုးကြယ္ရာ ဘာသာတရားႀကီးပါ။ ျမန္မာျပည္သူေတြရဲ႕ အသည္းႏွလံုးပါ။ ႏွလံုးသည္းပြတ္ပါ။ ဒီမိုကေရစီ႐ႈေထာင့္အရပဲျဖစ္ျဖစ္၊ လူ႕အခြင့္အေရး႐ႈေထာင့္ကပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ဘယ္႐ႈေထာင့္အရပဲျဖစ္ျဖစ္ ျမန္မာျပည္သူေတြကို ေကာင္းစားေစခ်င္တယ္ဆိုရင္ ျမန္မာျပည္သူေတြရဲ႕ ႏွလံုးသည္းပြတ္ကို ခလုတ္မတိုက္ၾကပါနဲ႔လို႔ ဆိုခ်င္ပါတယ္။ ဒါေတြကို ေျပာေနတာဟာ ေဒါပါလို႔ ေျပာေနျခင္း မဟုတ္ပါ။ ဘယ္သူ ေကာင္းတယ္၊ ဘယ္သူဆိုးတယ္လို႔ ေျပာေနျခင္းလည္း မဟုတ္ပါေၾကာင္း ဆိုခ်င္တယ္။ အေျခအေနအရပ္ရပ္ကို ႏႈိင္းယွဥ္သံုးသပ္ၿပီး ႏႈတ္ေစာင့္စည္းမႈ၊ အေရးအသားေစာင့္စည္းမႈေတြ ရွိေစခ်င္တာပါ။ ျပည္သူခ်စ္တဲ့ တိုင္းျပည္ေခါင္းေဆာင္ေတြ ျပည္သူ႕ႏွလံုးသားကေန ခုန္ထြက္မသြားေစခ်င္တာပါ။

(၁၂)

ျမန္မာျပည္သူေတြရဲ႕ ႏွလံုးသည္းပြတ္ကို ထိခိုက္ေစာ္ကားလိုတဲ့ ဘယ္ႏိုင္ငံေရးသမားမဆို ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရးမွာ ေအာင္ျမင္မႈရမယ္လို႔ မေမွ်ာ္လင့္လိုက္ပါနဲ႔။ ျပည္သူက ခ်စ္တဲ့ ေခါင္းေဆာင္ပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ျပည္သူက မခ်စ္တဲ့ ေခါင္းေဆာင္ပဲျဖစ္ျဖစ္ ျပည္သူေတြရဲ႕ ႏွလံုးသည္းပြတ္ကို ခ်စ္ဖို႔ေတာ့ အလြန္ပဲ အေရးႀကီးလွတယ္လို႔ ဆိုပါရေစ။

အရွင္ကုသလသာမိ (အတည္မဲ့)
၁ဝ၊ ဝ၉၊ ၂ဝ၁၄
www.facebook.com/ashinkusalasami

Photo - www.concordatwatch.eu

၀ိေသသ - ကိုခ်စ္၏ က်ဆံုးခန္း


၀ိေသသ - ကိုခ်စ္၏ က်ဆံုးခန္း
(မိုးမခ) စက္တင္ဘာ ၁၇၊ ၂၀၁၄


    ၂၀၀၀ ျပည့္ေလာက္တြင္ ကိုခ်စ္ မေလးရွားမွ ျပန္ေရာက္လာသည္။ ၃ ႏွစ္ေက်ာ္ ၄ ႏွစ္နီးပါး လုပ္ကိုင္ရာမွ စုေဆာင္းခဲ့ေသာေငြ က်ပ္ ၁၀ သိန္းေလာက္ ပါလာ၏။ သူ႔မိတ္ေဆြမ်ားက ရန္ကုန္ျမိဳ႕ ဆင္ေျခဖံုးေဒသမ်ား၌ တိုက္ခန္းတစ္ခန္း၀ယ္လ်ွင္ ၅ လႊာ သို႔မဟုတ္ ၄ လႊာကို က်ပ္ေငြ ၁၀ သိန္းျဖင့္ ရႏိုင္ေၾကာင္း၊ တိုက္ခန္း၀ယ္ထားေစလိုေၾကာင္း ေျပာၾကသည္။ ကိုခ်စ္ လက္မခံပါ။

    အသားစား ၾကက္မ်ားကို ေမြးမည္ ဟု ဆိုသည္။
  
    ထိုကာလေလာက္တြင္ အေရွ႕ေတာင္အာရွ စီးပြားပ်က္ကပ္က ဂယက္္ရုိက္ ေန၏။ ေဆာက္ျပီးလက္စ တိုက္ခန္းမ်ား အေတာ္မ်ားသျဖင့္၊ တိုက္ခန္းေစ်းကြက္မွာ ၀ယ္လိုအားက နည္း၍ ေရာင္းလိုအားက မ်ားျပီး တိုက္ခန္းေစ်းေတြ က်ေနခ်ိန္ ျဖစ္သည္။ စာေရးသူ ကိုယ္တိုင္က အိမ္ငွားဘ၀ျဖင့္ ကာလၾကာရွည္ ေနလာရသူျဖစ္၍ ကိုခ်စ္အား တိုက္ခန္း၀ယ္ေစလိုသည္။

    သို႔ေသာ္ ကိုခ်စ္ အသားစားၾကက္မ်ားကို ေမြးေလေတာ့သည္။ သူ႔ရည္ရြယ္ခ်က္မ်ားကို ေျပာျပရာ ဤသို႔ ျဖစ္၏။
  
    (၁) ၾကက္သားေစ်း အေတာ္ၾကီးသည္။ စကၤာပူ၊ မေလးရွား တိုင္းျပည္မ်ား၌ ၀င္ေငြ အခ်ိဳးျဖင့္ ၾကည့္လွ်င္ ၾကက္သာ ေစ်း သင့္ေတာ္၏။ ေဖာေဖာသီသီ ၀၀လင္လင္ ၀ယ္စားႏိုင္ၾကသည္။ ျမန္မာႏိုင္ငံထဲမွာလဲ ထိုသို႔ ေဖာေဖာသီသီ ၀၀လင္လင္ ၀ယ္စားႏိုင္ဖို႔ ရည္ရြယ္သည္။ ေရာင္းလိုအား မ်ားလာဖို႔ လိုသည္။

    (၂)ၾကက္သားေစ်းေတြလည္း အတန္အသင့္ ေကာင္းေနဦးမည္ျဖစ္၍ ေမြးျမဴသူလဲ သင့္ေတာ္ေသာ အျမတ္အစြန္းရေနမည္။ ၾကက္ျခံတြင္ အလုပ္သမားမ်ားကို အလုပ္ေပးႏိုင္မည္။

    (၃)ေမြးျမဴသူသည္ ျပည္ပ၌ ေအာက္က်ပင္ပန္းခံ လုပ္ရန္မလို။

    တစ္ႏွစ္ခန္႔ ၾကာေသာအခါ စာေရးသူႏွင့္ ကိုခ်စ္ ျပန္ေတြ႔သည္။ သူ႔ကို ၾကည့္ရသည္မွာ ေက်ာက္စရစ္ေတာ မာေခါင္ေခါင္၌ အေတာင္ကြ်တ္ေသာ ၾကိဳးၾကာ ေရရွာ၍ မရသကဲ့သို႔ေသာ မ်က္ႏွာျဖစ္၏။ အေၾကာင္းရင္းကို ေမးေတာ့ သူ၏ ၾကက္ေမြးျမဴေရးစီမံကိန္း က်ဆံုးခန္းကို နတ္သံေႏွာ၍ ေျပာပါ၏။

    ေမြးျမဴေရးၾကက္မ်ားမွာ စေမြးေသာၾကက္ေပါက္ေလးမွ ေရာင္းခ်ႏိုင္ေသာအခ်ိန္ထိ ၄၅ ရက္ (၁လခြဲ) ၾကာျမင့္ပါသတဲ့။ တစ္ၾကိမ္ေမြးလွ်င္ အေကာင္ ၃၀၀၀ ေမြးသည္။ ၄၅ ရက္ျပည့္ေသာအခါ ၾကက္မ်ားကို ေရာင္းသည္။ ၾကက္ဒိုင္မ်ားကို ေရာင္းေတာ့ ေစ်းႏႈန္းက သိပ္မရ။ အေကာင္ ၃၀၀၀ လံုးကိုလဲ သူ႔ဖာသာ သူကုန္ေအာင္ ေရာင္းလို႔မျဖစ္။ ေရာင္းလို႔ရသည္ပဲထား၊ စည္ပင္စည္းမ်ဥ္းစည္းကမ္းမ်ား သားသတ္ရံုစည္းကမ္းမ်ားက ရွိေသးသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ရသေလာက္ ေစ်းႏွင့္ ေရာင္းလိုက္ရသည္။ စာရင္းခ်ဳပ္ၾကည့္ေတာ့ ဘာမွွ် အျမတ္အစြန္း မရွိ။
ၾကက္ေမြးျမဴေရးဆိုုတာလဲ သင့္တင့္ေလွ်ာက္ပတ္စြာ ရင္းႏွီးရသည္။ မီးစက္၀ယ္ရသည္။ ၾကက္ျခံငွားရသည္။ အလုပ္သမား ငွားရသည္။ ၾကက္ေပါက္ဖိုး၊ ၾကက္စာဖိုး၊ ေဆး၀ါးဖိုးမ်ားလဲ ရွိ၏။

    ‘မင္းကလဲကြာ…ေစ်းေကာင္းခ်ိန္ကို နည္းနည္းေစာင့္ျပီးမွ ေရာင္းေပါ့’ ဟု စာေရးသူက ဆရာ၀င္လုပ္ၾကည့္သည္။

    ‘ဘယ္လိုလုပ္ ျဖစ္မွာလဲ ဟေကာင္ရ။ ၾကက္က အေကာင္ ၃၀၀၀ ေနာ္။ တစ္ေကာင္ ႏွစ္ေကာင္လဲ မဟုတ္ဘူး။ အေကာင္ တစ္ရာ ႏွစ္ရာလဲ မဟုတ္ဘူး။ ၾကက္စာဖိုး ကို တစ္ရက္မွာ တစ္ေကာင္ကို ၁ က်ပ္ပဲထား၊ အေကာင္ ၃၀၀၀ ဆိုေတာ့ က်ပ္ ၃၀၀၀ ေနာ္။ ၁ လဆိုရင္ ၉ ေသာင္းေနာ္။’

    ‘ေအး…ဟုတ္တယ္။’
  
    ‘အဲဒါနဲ႔ စိတ္ဓါတ္က်မလိုလို ျဖစ္ေနတယ္။ အလုပ္သမားေတြကေတာ့ အားေပးပါတယ္။ ဒီလိုပဲ ျဖစ္တတ္ပါတယ္ အာစရိတဲ႔။ ေနာက္အေခါက္ေတြမွာ ျမိဳးျမိဳးျမက္ျမက္ ရမွာပါတဲ့။ အဲဒါနဲ႔ ငါလဲ ၅ ေခါက္ေလာက္ ေမြးလိုက္တာ ငါ့ ၁၀ သိန္းလဲ ၅ သိန္းေတာင္ မက်န္ေတာ့ဘူး။ အံ့ၾသစရာေကာင္းတာက အျပင္မွာ ၾကက္သားေစ်းေတြ ေကာင္းေနရက္သားနဲ႔၊ ၾကက္အေကာင္လိုက္ေစ်းက မရဘူးျဖစ္ေနတာ။ တကယ္၀ယ္စားရသူကလဲ ေစ်းၾကီးေပးျပီး ၀ယ္စားရတယ္။ တကယ္ေမြးျမဴသူကလဲ ေစ်းေကာင္းမရဘူး။ ၾကက္သားေတြကို အေအးခန္းထဲမွာ ထည့္ဖို႔ လိုအပ္ေနသလား။ သို႔မဟုတ္ ပါမစ္ေတြကို ေရာင္းစားေနသူနဲ႔ ေစ်းကြက္ကို လက္၀ါးၾကီးအုပ္ေနသူေတြ ရွိေနသလား။ သို႔မဟုတ္ ေရာင္းလိုအားကို ထိန္းခ်ဳပ္ထားတဲ့သူေတြမ်ား ရွိသလား။ သို႔မဟုတ္ ငါကပဲ အရမ္းညံ့ေနသလား။ ေသခ်ာတာကေတာ့ ႏိုင္ငံျခားကို ထြက္ အလုပ္ မလုပ္ခ်င္ပဲ လုပ္ရအံုးမယ္။’

    ‘ဤသို႔ျဖင့္ ကိုခ်စ္တစ္ေယာက္ ေနာက္ထပ္ ႏိုင္ငံျခားမွာ ၃ ႏွစ္ေလာက္ ၾကာသြားသည္။ ျပန္လာေတာ့ သူက အကင္းပါးသြားျပီ။ ၂၀၀၆ ေလာက္တြင္ ဒဂံုေျမာက္၌ ေျမကြက္မ်ားကို ၀ယ္ထားသည္။ မၾကာမီ မိန္းမယူသည္။ ေျမကြက္ေတြက ၂၀၁၀ ေနာက္ပိုင္း၌ ေစ်းေကာင္းရလာေတာ့၊ အခ်ိဳ႔ ေျမကြက္မ်ားကို ေရာင္း၏။ ေဖာေဖာသီသီ ပိုပိုလွ်ံလွ်ံျဖစ္ေန၏။ သူက ေျပာ၏။

    ‘ငါ့ ေယာကၡမကေတာ့ ၾကက္ေမြးျမဴေရးဆိုတာ အကုသိုလ္အလုပ္မို႔ အက်ိဳးမေပးတာတဲ့။ ငါလဲ ဗုဒၶဘာသာ၀င္မို႔ ကံႏွင့္ ကံအက်ိဳးေပးကို ယံုပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ေလာကၾကီးပြားေရးက်ေတာ့ လက္ေတြ႕ဆန္ဖို႔ လိုတယ္။ ၾကက္ေမြးျမဴေရးနဲ႔ က်ိက်ိတက္ ခ်မ္းသာေနၾကသူေတြလဲ ရွိတာပဲ။ အဲဒါ ဘယ္လိုလုပ္မလဲ။ ၾကက္မေမြး၊ ၾကက္မသတ္ေပမဲ့ အလွဴမွာ ေကြ်းဖို႔ ေယာကၡမက ၾကက္ေတြ ေအာ္ဒါမွာတယ္။ ကိုယ္တိုင္ တိုက္တြန္း ခ်ီးမြမ္း စိတ္တူ ၄ မ်ိဳးလံုးက ကံေျမာက္တာခ်ည္းပဲ။ သူ႔ဖာသာ ကံေျမာက္ေနမွန္းေတာင္ မသိရွာဘူး။ ဘာသာေရးအေၾကာင္း ေျပာခ်င္တာမဟုတ္ဘူး။ ရွိသမ်ွ အရင္းအႏွီးေလးနဲ႔ အမ်ားျပည္သူရဲ႕ စား၀တ္ေနေရးဆိုင္ရာ လုပ္ငန္းေတြ လုပ္ၾကည့္တာပါ။ ဒါေပမဲ့ အလုပ္မျဖစ္ဘူးေလ။ ဆူလြယ္ နပ္လြယ္ ၀ယ္ေရာင္းေတြ လက္လႊဲေတြပဲ လုပ္ေနၾကရင္ ႏိုင္ငံစီးပြားေရးမတက္ႏိုင္ဘူးလို႔ ၾကားဖူးတယ္။ ကုန္ထုတ္ ေရာင္း၀ယ္ ၀န္ေဆာင္မႈေတြ တကယ္ပီပီျပင္ျပင္ လုပ္မွ တိုးတက္မယ္လို႔ ၾကားဖူးတယ္။ ဒါေပမဲ့ ဒါေတြကို ငါစဥ္းစားလို႔ မရဘူးေလ။’

    စာရႈသူမ်ားခင္ဗ်ာ…စာေရးသူ ေညာင္ျမစ္တူးေနျခင္းမဟုတ္ပါ။ ရွိသမ်ွ အရင္းအႏွီးေလးျဖင့္ ျပည္တြင္းမွာ လုပ္ကိုင္ခ်င္သူတစ္ေယာက္ ဘာေၾကာင့္ က်ရံႈးသြားသလဲဟု ဆင္ျခင္ေစလိုျခင္းျဖစ္ပါသည္။ ေနာင္တြင္ ထိုအျဖစ္အပ်က္မွ ေန၍ သင္ခန္းစာယူစရာေတြ ရႏိုင္မည္ဟုထင္၍ တင္ျပျခင္းသာျဖစ္ပါသည္။ စီးပြားေရးဆိုင္ရာ အသံုးအႏႈန္းေတြ သီအိုရီေတြ မတတ္ပါ။ တတ္သူမ်ားက သူတို႔ျပစရာ ဥပမာေလးအျဖစ္ ဤဇာတ္လမ္းကို သံုးၾကပါကုန္။


(Photo - ျမ၀တီ)

ကာတြန္း ေဂ်ာ္ဒီး -  ေရႊနားေတာ္မွာ ေလေခ်ာ္ေနသူၾကီး
စက္တင္ဘာ ၁၇၊ ၂၀၁၄

ရန္ေနာင္(ဗိုလ္တေထာင္) - Panasonic New Model 4K ကင္မရာမိတ္ဆက္ပြဲ က်င္းပ


 ရန္ေနာင္(ဗိုလ္တေထာင္) -  Panasonic New Model 4K ကင္မရာမိတ္ဆက္ပြဲ က်င္းပ
(မိုးမခ) စက္တင္ဘာ ၁၇၊ ၂၀၁၄

            Panasonic  ၏၂၀၁၄ ခုႏွစ္ New Model 4K ကင္မရာမိတ္ဆက္ပြဲ အခမ္းအနားကို  ၂၀၁၄ ခုႏွစ္ စက္တင္ဘာလ ၁၆ ရက္ နံနက္ ၁၀ နာရီက ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ ဆူးေလဘုရားလမ္းေပၚရိွ ဆူးေလရွန္ဂရီလာ ဟိုတယ္တြင္ က်င္းပၿပဳလုပ္ခဲ႕သည္။

             ေရွးဦးစြာ Panasonic Camera မ်ားအားျဖန္႕ျဖဴးးေရာင္းခ်ေနေသာ Advanced Vision Co.Ltd မွ ဦးေက်ာ္မ်ိဳးထြန္း မွ အဖြင္႕အမွာစကားေျပာၾကားေပးခဲ့သည္။ Panasonic Asia Pacific Pte .Ltd (Myanmar Branch Office) မွ Chef Representative- Mr. Hizakaku Maeda က ေက်းဇူးတင္စကားေျပာၾကားခဲ႕သည္။


              ထို႕ေနာက္  Panasonic Singapore မွ တာဝန္ရိွသူ Mr. Lee Kim Fong မွ Panasonic ၏ World First 4K ဗီဒီယို ရိုက္ကူနိုင္သည္႕ ေမာ္ဒယ္သစ္ကင္မရာမ်ားႏွင္႕ ပတ္သက္ေသာ အေသးစိတ္ အခ်က္အလက္မ်ားကို ရွင္းလင္းျပသေပးခဲ႕ပါသည္။ Panasonic ၏ 4K models မ်ားျဖစ္ေသာ DMC- GH4 , DMC -FZ1000 ,- LX100 တို႕၏ စြမ္းေဆာင္ရည္ျမင္႕မားပံု၊ က်စ္လစ္ေသးသြယ္သျဖင္႕ သယ္ေဆာင္ရာတြင္ လြယ္ကူေပါ႕ပါးပံုတို႕ကိုလည္း နိႈင္းယွဥ္ျပသခဲ႕ၿပီး DMC- GM5 ၏ ေသးသြယ္ေသာ္လည္း Professional ကင္မရာမ်ားကဲ႕သို႕ စြမ္းေဆာင္နိုင္ပံုမ်ားကိုလည္း ရွင္းလင္းျပသခဲ႕ပါသည္။


                 ျမန္မာနိုင္ငံရိွ သံုးစြဲသူမ်ား အေနျဖင္႕  ကမၻာ ႏွင္႕ အညီ အျခားနိုင္ငံမ်ားကဲ႕သို႕ အခ်ိန္ႏွင္႕တေျပးညီ တၿပိဳင္တည္းအသံုးျပဳနိုင္ေစရန္ တျပိဳင္တည္းမိတ္ဆက္ျခင္းျဖစ္သည္။ အၿမိဳ႕ၿမိဳ႕ အနယ္နယ္ရိွ အေရာင္းကိုယ္စားလွယ္ဆိုင္မ်ားတြင္ လည္းေကာင္း၊ စူပါမားကတ္မ်ားႏွင္႕ Advanced Vision Showroom မ်ားတြင္ ဝယ္ယူရရိွနိုင္ၿပီ ျဖစ္သည္။

စဖန္းေရွာင္း (KIC News) - ယူနီေဖာင္းမ၀တ္၊ လက္နက္မကိုင္ရန္ ကရင္လက္နက္ကိုင္ ၂ဖြဲ႕ကို အစိုးရတပ္ သတိေပး



စဖန္းေရွာင္း (KIC News) - ယူနီေဖာင္းမ၀တ္၊ လက္နက္မကိုင္ရန္ ကရင္လက္နက္ကိုင္ ၂ဖြဲ႕ကို အစိုးရတပ္ သတိေပး




စက္တင္ဘာ ၁၆ရက္၊ ၂၀၁၄ခုႏွစ္

ျမန္မာအစိုးရႏွင့္ အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရး ျပဳလုပ္ထားေသာ ေကအဲန္ယူ/ေကအဲန္အယ္လ္ေအ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေကာင္စီ (KNU/KNLA Peace Council)ႏွင့္ ကလို႔ထူးေဘာကရင္အစည္းအ႐ံုး(KKO)တို႔အေနျဖင့္ ယူနီေဖာင္း၀တ္စံုႏွင့္တကြ လက္နက္မ်ားကိုင္ေဆာင္ ကာ သြားလာျခင္းမျပဳရန္ ျမ၀တီၿမိဳ႕အေျခစိုက္ အစုိးရစစ္တပ္က စက္တင္ဘာလ ၁၄ရက္ေန႔တြင္ တားျမစ္သတိေပးခဲ့သည္။
ျမ၀တီၿမိဳ႕ရွိ အစိုးရစစ္တပ္ ေရွ႕တန္းအမွတ္(၂၇၅) ေျခလ်င္တပ္ရင္းက ၎တားျမစ္သတိေပးစာကို KNU/KNLA PC ႏွင့္ KKO အဖြဲ႕မ်ားထံ အဓိကထားကာ ရည္ရြယ္၍ ေပးပို႔ျခင္းျဖစ္ၿပီး လက္ရွိ ယင္းစာကို သက္ဆိုင္ရာ ဆက္ဆံေရး႐ံုးမ်ားသို႔ ေပးပို႔ထားၿပီး ျဖစ္ေၾကာင္း သိရသည္။
KNU/KNLA PC ၏ နယ္စပ္လံုၿခံဳေရး အထူးဗ်ဴဟာမႉး ဗိုလ္မႉးႀကီးတိုက္ဂါးက “သူတို႔က က်ေနာ္တို႔ကို စာပို႔တာ ဟုတ္တယ္။ အဲ လိုအဖြဲ႔အစည္းေတြအေပၚမွာ ကန္႔သတ္တားျမစ္တာကို လက္မခံႏိုင္ဘူး။ သူတို႔ တားျမစ္သလို (အစိုးရ)စစ္တပ္ေတြ ၿမိဳ႕ထဲမွာ လက္နက္နဲ႔ ယူနီေဖာင္းနဲ႔ မျမင္ခ်င္ဘူး။ ဒီကိစၥကို တုံ႔ျပန္တဲ့အေနနဲ႔ က်ေနာ္တို႔အဖြဲ႔လည္း ေၾကညာခ်က္စာ ထုတ္ျပန္သြားမယ္” ဟု ေကအိုင္စီသို႔ ေျပာသည္။
အပစ္အခတ္ရပ္စဲထားသည့္ အဆိုပါ ကရင္လက္နက္ကိုင္တပ္ဖြဲ႔၀င္မ်ားအေနျဖင့္ စက္တင္ဘာလ ၁၄ရက္ေန႔မွစ၍ ၿမိဳ႕တြင္းသြား လာရာတြင္ ယူနီေဖာင္းႏွင့္ လက္နက္ကိုင္ေဆာင္သြားလာျခင္းမျပဳရန္ အျပင္းအထန္ တားျမစ္ထားၿပီး သြားလာမည္ဆိုပါက သက္ဆိုင္ရာ ဆက္ဆံေရး႐ံုးမွတဆင့္ ေရွ႕တန္း႐ံုး(ျမ၀တီ)သို႔ အသိေပးၿပီးမွသာ သြားလာရမည္ဟု တားျမစ္စာထဲတြင္ ေဖာ္ျပပါ ရွိသည္။
ထို႔အျပင္ ေဖာ္ျပပါ လက္နက္ကိုင္တပ္ဖြဲ႔၀င္မ်ားအေနျဖင့္ အစိုးရဌာနမ်ား၏ ဥပေဒႏွင့္အညီ လုပ္ေဆာင္မႈမ်ားကို ၀င္ေရာက္စြက္ ဖက္ျခင္း မျပဳရန္ႏွင့္ သေဘာတူညီထားသည့္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးမူ၀ါဒမ်ားအတိုင္း လိုက္နာေဆာင္ရြက္ရန္တို႔ကိုပါ ယင္းသတိေပးစာ ထဲတြင္ ထည့္သြင္းေဖာ္ျပထားသည္။
တစ္ႏုိင္ငံလုံး အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရးဆုိင္ရာ ညိွႏႈိင္းေရးအဖြဲ႔(NCCT) အဖြဲ႔၀င္လည္းျဖစ္၊ KKO အတြင္းေရးမႉး ဗိုလ္မႉးေစာလံု႔လုံက “က်ေနာ္တို႔အေနနဲ႔ အစိုးရနဲ႔ ျပည္ေထာင္စုအဆင့္ သေဘာတူညီခ်က္ေတြမွာ ယူနီေဖာင္းကိစၥတို႔၊ လက္နက္ကိစၥတို႔က အဲလို အေသးစိတ္ မပါဘူးဗ်။ အဲဒါေၾကာင့္ လာမဲ့ စက္တင္ဘာ ၂၂ရက္ေန႔ ရန္ကုန္မွာလုပ္မယ့္ NCCT နဲ႔ UPWC ေဆြးေႏြးမႈမွာ ဒီလို တပ္ပိုင္းဆိုင္ရာ အေသးစိတ္ကိစၥေတြကို ထည့္သြင္းေဆြးေႏြးသြားမွာျဖစ္ပါတယ္”ဟု ေကအိုင္စီသို႔ ေျပာသည္။
အဆိုပါတားျမစ္သတိေပးစာႏွင့္ ပတ္သက္၍ ညင္သာစြာ ကိုင္တြယ္ေျဖရွင္းရန္ လိုအပ္ၿပီး ထိုသို႔ မဟုတ္ပါက ထိပ္တိုက္ရင္ဆိုင္ မႈမ်ားမွတဆင့္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးလုပ္ငန္းစဥ္မ်ားကိုပါ ထိခိုက္လာႏိုင္ကာ မလိုလားအပ္သည့္ ကိစၥရပ္မ်ားျဖစ္ေပၚလာႏိုင္ေၾကာင္း ဗိုလ္ မႉးေစာလံု႔လံုက ဆက္လက္ ေျပာဆိုသည္။
ကရင္ျပည္နယ္ ျမ၀တီၿမိဳ႕နယ္အတြင္း ကရင္အမ်ိဳးသားအစည္းအ႐ံုး(KNU)၊ KNU/KNLA PC ၊ KKO လက္ေအာက္ခံ ဒီမိုကေရစီ အက်ိဳးျပဳကရင့္တပ္မေတာ္(DKBA) စသည့္ ကရင္လက္နက္ကိုင္တပ္ဖြဲ႔မ်ားက သက္ဆိုင္ရာအဖြဲ႕အလိုက္ ဆက္ဆံေရး႐ံုးမ်ား ထားရွိကာ လႈပ္ရွားသြားလာလွ်က္ရွိသည္။

http://www.kicnews.org/2014/09/%e1%80%9a%e1%80%b0%e1%80%94%e1%80%ae%e1%80%b1%e1%80%96%e1%80%ac%e1%80%84%e1%80%b9%e1%80%b8%e1%80%99%e1%81%80%e1%80%90%e1%80%b9%e1%81%8a-%e1%80%9c%e1%80%80%e1%80%b9%e1%80%94%e1%80%80%e1%80%b9%e1%80%99

စံပယ္ျဖဴ - မေလးရွားလူငယ္မ်ားႏွင့္ ပညာေရးအခြင့္အလမ္း


စံပယ္ျဖဴ - မေလးရွားလူငယ္မ်ားႏွင့္ ပညာေရးအခြင့္အလမ္း
စက္တင္ဘာ ၁၆၊ ၂၀၁၄
 
 

လူငယ္ေတြက တိုင္းျပည္ရဲ႕ အနာဂတ္ပဲဆိုတာကို အစိုးရတိုင္း နားလည္မယ္ထင္ပါတယ္။ လူငယ္ေတြရဲ႕ ဘ၀ကို ပညာနဲ႔ျမႇင့္တင္ေပးရမယ္ ဆိုတာကိုလည္း ျမန္မာျပည္အစိုးရ  အပါအ၀င္ တိုင္းျပည္ေခါင္းေဆာင္မွန္သမွ် သိၾကျပီသားပါ။ ဒါေပမဲ့ တိုင္းျပည္အေပၚ တကယ္ေစတနာ ရွိတဲ့ ေခါင္းေဆာင္းေတြသာ  လူငယ္ေတြ အညႊန္႔တလူလူနဲ႔ ပညာရဲရင့္ ပြဲလယ္တင့္ေအာင္ ေျမဆီေႂကြး ေရေလာင္းေပး ၾကပါတယ္။ လက္ရွိ ျမန္မာျပည္ ပညာေရးအေျခအေနၾကည့္ရင္ အမ်ဳိးကိုအင္မတန္ခ်စ္ေသာ လူၾကီးမင္းမ်ားရဲ႕ ေစတနာကို ထင္ထင္ရွားရွား ျမင္ရပါတယ္။

တိုးတက္တဲ့ အေနာက္ႏုိင္ငံေတြနဲ႔ မယွဥ္ပဲ မေလးရွားႏုိင္ငံနဲ႔ ယွဥ္လိုက္ရင္ေတာင္ ျမန္မာျပည္ ပညာေရးက အမ်ားၾကီး ေနာက္က်က်န္ေနျပီ။ ယခုလက္ရွိ မေလးရွားစိုးရ လက္ထက္မွာ တရားဥပေဒ စိုးမိုးမႈ အားနည္းေနၿပီး၊ လူမ်ဳိးဘာသာခြဲျခားမႈနဲ႔ ႏုိင္ငံေရးမွာျခစားမႈေတြ ရွိေနေပမဲ့၊ အစိုးရက တိုင္းျပည္အေပၚ ေစတနာ ရွိေနတာကို ေတြ႔ရပါတယ္။ အစိုးရသည္ ျပည္သူလူထုအက်ိဳးကို ေဆာင္ရြက္ရမယ္ ဆိုတဲ့စိတ္ဓာတ္  ရွိတာကိုလည္းေတ႔ြ ရပါတယ္။ တိုင္းျပည္အနာဂတ္ ေခါင္းေဆာင္ေလာင္းေတြျဖစ္တဲ့ လူငယ္ေတြကို ပညာျပည့္၀ေအာင္ ေထာက္ပံ့ေပးထားပါ တယ္။ ယခုလက္ရွိ အေျခအေနမွာ မေလးရွားလူငယ္ေတြရဲ႕ ပညာေရးနဲ႔  အခြင့္အလမ္းေတြကို ကၽြန္မ သိျမင္မိသေလာက္ တင္ျပလိုပါတယ္။

မေလးရွားမွာ ေက်ာင္းေနအရြယ္ ကေလးကိုးဆယ္ ရာခုိ္င္ႏႈန္းေက်ာ္ စာသင္ေက်ာင္းကို ေရာက္ၾကပါတယ္။ ၂၀၁၂ခုႏွစ္ စာရင္းအရ မေလးရွားႏုိင္ငံ စာတတ္ေျမာက္သူဦးေရး (၉၃) ရာခိုင္ႏႈန္းေက်ာ္ရွိတယ္လို႔ မေလးရွားအစိုးရက တရား၀င္ ထုတ္ျပန္ေၾကညာထား ပါတယ္။ ေ၀းလံေခါင္ပါးတဲ့ ေတာရြာေတြက ဆင္းရဲတဲ့ လူအနည္းစုဟာ သူတို႔သားသမီးေတြကို ေက်ာင္းမပို႔ႏုိင္ၾကဖူးလို႔ ဆိုပါတယ္။ ၿမိဳ႕ေပၚမွာေတာ့ ကေလးတိုင္းေက်ာင္းတက္ ရပါတယ္။ မိဘကေက်ာင္းမထားေပးႏုိင္တဲ့ ကေလးေတြနဲ႔ မိဘမဲ့ကေလးေတြကို လူမႈေရးအဖြဲ႔ အစည္းေတြက ေစာင့္ေရွာက္ၿပီး ပညာသင္ေပးပါတယ္။ မေလးရွားမွာ သူတို႔ႏုိင္ငံသား စစ္စစ္ထဲက ကေလးအလုပ္သမား မရွိပါ။ တရားမ၀င္ ေရာက္လာတဲ့ ႏုိင္ငံျခားသား ကေလးအလုပ္သမားေတာ့ရွိတယ္လုိ႔ ဆိုပါတယ္။

တကၠသိုလ္၀င္တန္း ေအာင္ၿပီးသူတိုင္း တကၠသိုလ္ သို႔မဟုတ္ ေကာလိပ္တက္ဖို႔ အခြင့္အလမ္းေတြ ရွိပါတယ္။ မေလးလူမ်ဳိးအမ်ားစုနဲ႔ အစိုး ရ၀န္ထမ္း သားသမီးေတြဆို ပညာသင္စရိတ္ အလြန္သက္သာတဲ့ အစိုးရတကၠသိုလ္ေတြကို အလြယ္တကူ၀င္ခြင့္ ရၾကပါတယ္။ မေလးရွား ပညာေရးစနွစ္ကို မၾကိဳက္တဲ့ ပညာတတ္ လူခ်မ္းသာေတြကေတာ့ သူတို႔သားသမီးေတြကို အေမရိကန္၊ ယူေကနဲ႔ ၾသစေတးလ်ႏုိင္ငံက တကၠသိုလ္ေတြကို ပို႔ၾကပါတယ္။ လူလတ္တန္းစားနဲ႔ အေျခခံလူတန္းစားေတြကေတာ့ မေလးရွားတကၠသိုလ္ေတြမွာပဲ ပညာသင္ၾကပါတယ္။ ထူးခြၽန္တဲ့ ေက်ာင္းသားေတြ အစိုးရတကၠသိုလ္ကို မၾကိဳက္ရင္ သို႔မဟုတ္ ၀င္ခြင့္မရရင္  ပုဂၢလိကတကၠသိုလ္ေတြမွာ ပညာသင္ဆု အလြယ္ တကူ ရႏုိင္ပါတယ္။

မေလးရွားႏုိင္ငံမွာ စီးပြားေရးအေျခအေနေကာင္းေတာ့ သူတို႔ႏုိင္ငံသားေတြရဲ႕ ပညာေရးအတြက္ အရင္းအႏွီးျပဳ ေထာက္ပံ့ေပးႏုိင္ၾကတာ အားက်စရာေကာင္း ပါတယ္။ အစိုးရကေပးတဲ့ ပညာသင္ ေထာက္ပ့ံေၾကး မရတဲ့ ေက်ာင္းသားေတြအတြက္ ပုဂၢလိကဖြဲ႔အစည္းနဲ႔ လူမႈေရး အဖြဲ႔အစည္းေတြက ပညာသင္ေထာက္ပံ့ေၾကးေတြ ေပးပါတယ္။ ေအာင္ျမင္ေနတဲ့ ပုဂၢလိကပိုင္ တကၠသိုလ္ေတြက နွစ္စဥ္ပညာသင္ဆုေတြကို အကန္႔အသတ္နဲ႔ ေပးပါတယ္။ မေလးရွားမွာ ေအာင္ျမင္ေနတဲ့ ကုမၸဏီၾကီး ေတြကလည္း ပညာသင္ဆုေတြ ေပးၾကပါတယ္။ အခ်ိဳ႕ပညာ သင္ဆုေတြြကေတာ့ ေက်ာင္းၿပီးရင္ ေထာက္ပံ့ေပးတဲ့ကုမၸဏီမွာ အလုပ္လုပ္ဖို႔႔ စာခ်ဳပ္ရပါတယ္။ ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္ ပညာသင္ဆုေတြ လူတိုင္းနီးပါးအတြက္ အဆင္သင့္ရွိေနတာကို ကြၽန္မသေဘာက်ပါတယ္။

ပညာသင္ဆု ရေလာက္တဲ့ထိ မထူးခၽြန္တဲ့ ေက်ာင္းသားေတြအတြက္ ပညာသင္စရိတ္ ေခ်းေငြ (study loan) ထုတ္ေပးတဲ့ အဖြဲ႔အစည္းလည္း ရွိပါတယ္။ ေက်ာင္းၿပီးလို႔ အလုပ္ရတဲ့အခါ ေခ်းထားတဲ့ေငြကို လစဥ္အရစ္က်နဲ႔ ျပန္ဆပ္ရပါတယ္။ သူ႔တိုင္းျပည္မွာ သူ႔လူငယ္ေတြ ပညာတတ္ၿပီး၊ လူတန္းေစ့ေနရေအာင္ အစိုးရနဲ႔ အရပ္ဖက္ အဖြဲ႔အစည္းေတြကို ၀န္းရံေထာက္ပံံ့ၾကတာ အားက်စရာပါ။ ျမန္မာျပည္မွာ ဒီလို အေျခအေန ျဖစ္လာေအာင္ ဘယ္လာက္ၾကာၾကာ ေစာင့္ရအံုးမလဲ။ အဲဒီလို ျဖစ္လာဖို႔ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေရာ ရွိပါရဲ႕လား။ ကၽြန္မတို႔ မ်ဳိးဆက္မွာ မရခဲ့တဲ့ အခြင့္အေရးေတြကို ေနာင္မ်ဳိးဆက္သစ္ေတြ ရေစခ်င္ပါတယ္။ မ်ဳိးဆက္သစ္ေတြရဲ႕မ်က္ႏွာေတြ ပညာအေရာင္နဲ႔ ေတာက္ပလန္း ဆန္းၿပီး၊ တိုင္းျပည္အနာဂတ္ကို ေကာင္းစြာ ဖန္းတီးႏုိင္သူေတြ ျဖစ္ေစခ်င္ပါတယ္။

ပညာသင္တယ္ဆုိတာ အမွန္တရားကို ရွာေဖြျခင္းျဖစ္မယ္ဆိုရင္ ပညာတတ္ တေယာက္ဟာ အမွန္နဲ႔ အမွားကိုေကာင္းစြာ ခြဲျခားသိျမင္ႏုိင္သူ ျဖစ္ရမယ္။ ပညာျဖင့္အသက္ေမြးသူဟာ ေျဖာင့္မတ္မွန္ကန္ရမယ္၊ အမွန္တရားကို ခ်စ္ျမတ္နိဳးလွ်က္၊ အမွန္ဘက္ရပ္တည္ရဲတဲ့ သတၱိမ်ဳိး ရွိရပါမယ္။ ေျဖာင့္မတ္မွန္ကန္စြာ အသက္ေမြးရပ္တည္ႏုိင္ဖို႔  အေျခအေနေပးမွလဲ ျဖစ္ႏုိင္ပါတယ္။ ျမန္မာျပည္ ၀န္ထမ္းေလာကနဲ႔ ပညာ တတ္ေလာကပ်က္စီးရတာ လစာမေလာက္ျခင္းက အဓိကတရားခံပါ။ မေလးရွားမွာေတာ့ ဘြဲ႔ရတေယာက္ရဲ႕ အနိမ့္ဆံုးလစာက ရင္းဂစ္ ၂၀၀၀၊ ျမန္မာေငြ ငါးသိန္းနဲ႔ ေျခာက္သိန္း ၾကားမွာ ရွိပါတယ္။ ႏွစ္စဥ္လစာ တိုးႏႈန္းေတြ၊ ရာထူးတက္လို႔ တိုးလာတဲ့ လစာေတြ ေပါင္းလိုက္ရင္ ေက်ာင္းဆရာမ သို႔မဟုတ္ သူနာျပဳတေယာက္ ပင္စင္ယူခ်ိန္မွာ အနိမ့္ဆံုးလစာက ရင္းဂစ္ ငါးေထာင္ (ဆယ့္ငါးသိန္း) ေအာက္ မေလ်ာ့ပါ ဘူး။ လံုေလာက္တဲ့လစာ ရတဲ့အျပင္ ၀န္ထမ္းအခြင့္အေရးေတြ အျပည့္အ၀ရၾကေတာ့ အက်င့္ပ်က္တာေတြ အနည္းအက်ဥ္းရွိေပမဲ့ အေျခအေန ေကာင္းေနပါေသးတယ္။ အစိုးရပင္စင္စား တစ္ေယာက္ရဲ႕ လစာေငြနဲ႔ က်န္းမာေရးေထာက္ပ့ံစရိတ္ဟာ လူတစ္ေယာက္ အိုစာ မင္းစာအတြက္ ေကာင္းေကာင္း လံုေလာက္ပါတယ္။

ျမန္မာျပည္က လုပ္ငန္းရွင္ေတြ မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေနတဲ့ ပုဂၢလိက ၀န္ထမ္းေတြရဲ႕ အခြင့္အေရး ကိုလည္း တင္ျပခ်င္ပါေသးတယ္။ ပုဂၢလိက ကုမၸဏီေတြနဲ႔ စက္ရံုေတြမွာ အလုပ္လုပ္တဲ့ ေအာက္ေျခ ၀န္ထမ္းအပါအ၀င္ ပညာတတ္၀န္ထမ္း တေယာက္ရဲ႕ အလုပ္ခ်ိန္က တေန႔ (၈)နာရီထက္ မေက်ာ္ရပါဘူး။  ေအာက္ေျခ ၀န္ထမ္းေတြရဲ႕ အနိမ့္ဆံုးလစာကို ရင္းဂစ္ ၉၀၀ (ျမန္မာေငြ ႏွစ္သိန္းခြဲေက်ာ္) သတ္မွတ္ထား ပါတယ္။ အလုပ္ခ်ိန္ (၈) နာရီထက္ပိုရင္ အခ်ိန္ပိုေၾကးေပးရပါတယ္။  ၀န္ထမ္းတိုင္း တပတ္ကို ပိတ္ရက္ (၁) ရၾကၿပီး၊ အစိုးရတရား၀င္ သတ္မွတ္ထားတဲ့ ရံုးပိတ္ရက္မွန္သမွ် ပိတ္ရက္ေပးရ ပါတယ္။ အမိ်ဳးသားေန႔လို ႏွစ္သစ္ကူးလို ပိတ္ရက္မ်ဳိးမွာ အလုပ္ဆင္းရတဲ့ ေဆးရံု၀န္ထမ္း ပို႔ေဆာင္ေရးနဲ႔ လံုျခံဳေရး၀န္ထမ္းတြကို လုပ္ခသံုးဆ ေပးရပါတယ္။ အရာရွိအဆင့္ရွိတဲ့ ပုဂၢလိက ၀န္ထမ္းေတြ ပိတ္ရက္အလုပ္ဆင္းရရင္ အခ်န္ပိုေၾကးအစား၊ ပိ္တ္ရက္ျပန္ေပး ပါတယ္။ အဲဒီလို ပိတ္ရက္ေတြအျပင္ ၀န္ထမ္းမွန္သမွ်ု လုပ္သက္နဲ႔ ရာထူးအဆင့္ကို လိုက္ၿပီး ႏွစ္စဥ္ အားလပ္ခြင့္ကို အနညး္ဆံုး (၉)ရက္ ခံစားခြင့္ရွိပါတယ္။

ႏုိင္ငံျခားသားဆိုရင္ လစာနဲ႔ အခြင့္အေရးေတြ ေလွ်ာ့ေပးခံရတဲ့ ကၽြန္မတို႔ေတြ ျမန္မာျပည္မွာ မရတဲ့ အခြင့္အေရး ေတြရပါတယ္။ စရင္ဘန္းမွာတုန္းက တနဂၤေႏြေန႔တိုင္း ပိတ္ရက္ရၿပီး၊ ႏွစ္စဥ္ အားလပ္ခြင့္ (၁၃)ရက္ ရပါတယ္။ ႏွစ္သစ္ကူးလို ပိတ္ရက္ေတြမွာ ေငြပိုရလို႔ ေက်ေက်နပ္ နပ္ၾကီး အလုပ္ဆင္းခဲ့ ပါတယ္။ UCSI တကၠသိုလ္တုန္းက စေန၊တနဂၤေႏြပိတ္ရက္အျပင္ အျခားရံုးပိတ္ရက္ မွန္သမွ် ပိတ္ရက္ရပါတယ္။ မေလးရွားက ျမန္မာျပည္လိုပဲ ပိတ္ရက္ေတြ သိပ္မ်ားေတာ့ တႏွစ္ကို ပိတ္ရက္ အနည္းဆံုး (၁၅)ရက္ ရွိပါတယ္။ ဒီပိတ္္ရက္ေတြအျပင္ အားလပ္ခြင့္ (၉)ရက္၊ လုပ္သက္ခြင့္ (၁၆) ႏွစ္စဥ္ ရပါတယ္။ ၀န္ထမ္းေတြရဲ႕ စဥ္ဆက္မျပတ္ ပညာေရးအတြက္ အလုပ္ရံုေဆြးေႏြးပြဲေတြ၊ ပညာရပ္ဆိုင္ရာ ညီလာခံေတြ တက္ႏုိင္ဖို႔အတြက္ ကုန္က်စရိ္တ္ကိုလည္း ႏွစ္စဥ္ အကန္႔အသတ္နဲ႔ ေပးပါတယ္။

မေလးရွာမွာ တကၠသိုလ္ဘြဲ႕ရ တေယာက္လုပ္ငန္းခြင္၀င္ရင္ အနိမ့္ဆံုး junior executive အဆင့္ ရပါတယ္။ ဘြဲ႔ရလူငယ္ေတြ အငယ္တန္း မန္ေနဂ်ာ အဆင့္ေလာက္မွာ လုပ္ႏုိင္တဲ့ အရည္အခ်င္းေတြ ရွိေအာင္ ျပင္ဆင္ေပးတဲ့ ပညာေရးစနစ္ ရွိေနပါတယ္။ သင္ထားတဲ့ ပညာရပ္ကို လက္ေတြ႔အသံုးခ်ႏုိင္ဖို႔ လိုအပ္တဲ့ အသံုးအေဆာင္နဲ႔ ပစၥည္းကိရိယာ အဆင့္သင့္ရွိေနတယ္။ လုပ္ငန္းခြင္မွာလည္း ၀န္ထမ္းေတြရဲ႕ ဘ၀ဖြံ႕ျဖိဳးေရးအတြက္ လုပ္ငန္းရွင္ အၾကီးအကဲေတြက စီမံေဆာင္ရြက္ေပး ပါတယ္။ အေျခခံ အေဆာက္အဦးနဲ႔ လိုအပ္တဲ့ အရင္းအျမစ္ေတြ အားလံုးေထာက္ပံ့ ေပးႏုိင္တဲ့ မေလးရွားႏုိင္ငံမွာ လူငယ္ေတြ ၾကိဳးစားရင္ ၾကိဳးစားသေလာက္ ဖြံ႔ျဖိဳးတိုးတက္ဖို႔ အခြင့္အလမ္းေကာင္းေတြ ရွိေနပါတယ္။ သို႔ေသာ္လည္း အခ်ိဳ႕ေသာ မေလးပညာတတ္ လူငယ္ေတြ အခြင့္အေရးကို လြယ္လြယ္ရေတာ့ ေအးရာေအးေၾကာင္းေနၿပီး၊ ၾကိဳးစားအားထုတ္မႈ ေလ်ာ့နည္းေနတာ ဘ၀င္မက်စရာပါ။ Comfort Zone လို႔ေခၚတဲ့ သက္ေတာင့္သက္သာ ရပ္၀န္းမွာ ေၾကာင့္ၾကမဲ့ေနရတာ အက်င့္ပါလာရင္ အခ်ိန္နဲ႔ေငြကို တန္ဖိုးထားဖို႔ ေမ့ေလ်ာ့တတ္တဲ့ လူ႔သဘာ၀ကိုလည္း ကၽြန္မ ေလ့လာမိခဲ့ပါတယ္။

ျမန္မာျပည္မွာ ဆယ္တန္းေအာင္တဲ့သူ အမ်ားစု အေ၀းသင္တကၠသိုလ္ပဲ တက္ႏုိင္ၾကေတာ့ ဘြဲ႔ရတေယာက္ ရွိသင့္တဲ့ အရည္အခ်င္းေတြမရ၊ အလုပ္အကိုင္ အခြင့္အလမ္းေကာင္းေတြလည္း မရွိေတာ့ လူငယ္ေတြရဲ႕ အနာဂတ္က ရင္ေမာစရာ။ အေ၀းသင္ ေက်ာင္းသားေတြထက္စာရင္ အနီးကပ္ အတန္းတက္တဲ့ တကၠသိုလ္ေက်ာင္းသားေတြ ပညာပိုရတယ္ဆိုေပမဲ့ စာေမးပြဲမွာ အမွတ္ေကာင္းဖို႔ က်ဴရွင္တက္ရတဲ့ ပညာေရးစနစ္ကုိ ကၽြန္မ ေတာ္ေတာ္ေလး ဘ၀င္မက်ပါဘူး။ က်ဴရွင္အားကိုးၿပီး ေက်ာင္းၿပီးလာတဲ့ ဘြဲ႔ရတစ္ေယာက္ မိမိရဲ႕ ကိုယ္ပိုင္အရည္အခ်င္းကို အျပည့္အ၀ ယံုၾကည္မႈ ရွိႏုိင္ပါ့မလား။ တကၠသိုလ္ ဆရာဆရာမမ်ားနဲ႔ တာ၀န္ရွိသူမ်ား ႏုိင္ငံတကာ ပညာေရးစနစ္ကို မ်က္စိက်ယ္က်ယ္ ဖြင့္ၾကည္ေစခ်င္ပါတယ္။ ဆိုေတာ့က တကၠသိုလ္ ဆရာဆရာမေတြ က်ဴရွင္သင္ၿပီး၊  အပို၀င္ေငြ ရွာစရာမလိုေအာင္ လစာေကာင္းေကာင္း ေပးႏုိင္ဖို႔လည္း လိုပါတယ္။ မေလးရွားမွာ တကၠသိုလ္နည္းျပ တေယာက္ရဲ႕ အနိမ့္ဆံုးလစာက ရင္းဂစ္ ၃၅၀၀ (ဆယ္သိန္း၀န္းက်င္)၊ ကထိကလစာ အနိမ့္ဆံုး ရင္းဂစ္ ၅၀၀၀ (ဆယ့္ငါးသိန္းနီးပါး)၊ ပါေမာကၡလစာ ရင္းဂစ္ ၁၀၀၀၀ေက်ာ္ (ႏွစ္ဆယ့္ငါးသိန္းအထက္) ရွိပါတယ္။

မေလးရွားႏုိင္ငံမွာ ပညာေရး က်န္းမာေရးအတြက္ ေငြလံုေလာက္ေအာင္ သံုးႏုိင္ဖို႔ ၀င္ေငြခြန္၊ အျမတ္ခြန္ေတြြ ရတယ္။ စစ္တပ္အသံုးစရိတ္ အလြန္နည္းၿပီး၊ သူ႔တိုင္းျပည္မွာ ျပည္တြင္းစစ္ မရွိတဲ့အတြက္ ထိခိုက္ဆံုးရွံဳးမႈေတြ မရွိသေလာက္ နည္းပါတယ္။ မေလးရွွားႏုိင္ငံရဲ႕ က်န္းမာေရး ေစာင့္ေရွာက္မႈ စနစ္ကလည္း ေတာ္ေတာ္ေကာင္းပါတယ္။ ႏုိင္ငံသားတိုင္း ပညာသင္ခြင့္နဲ႔ က်န္းမာေရးေစာင့္ေရွာက္မႈ ရခြင့္စတဲ့ အေျခခံႏုိင္ငံသား အခြင့္အေရးေတြကို ရၾကပါတယ္။ လက္ရွိမေလးရွားႏုိင္ငံရဲ႕
ပ်မ္းမွ်လူ႔သက္တမ္းဟာ ၇၄ ႏွစ္ျဖစ္ပါတယ္။ အရင္က ျမန္မာျပည္ကို မွီေအာင္ ေတာ္ေတာ္ၾကိဳးစား ယူရအံုးမယ္ဆိုတဲ့ တိုင္းျပည္ကို ကၽြန္မတို႔ မွီေအာင္ျပန္လိုက္ ႏုိင္ပါေတာ့မလား။

တိုင္းျပည္အေပၚ ေစတနာမွန္ေသာ ေခါင္းေဆာင္ေတြနဲ႔ ပညာရွင္ေတြ ေနရာမွန္ကို မရသေရြ႕ ျမန္မာလူငယ္ေတြရဲ႕ အနာဂတ္၊ တိုင္းျပည္ရဲ႕ အနာဂတ္က မေရမရာျဖစ္ေနအံုးမွာပါ။ ဘာမွ မေရရာတဲ့ လမ္းေပၚမွာ စမ္းတ၀ါး၀ါး ေလွ်ာက္လွမ္းရတဲ့ ဘ၀လမ္းက ခါးသီးလြန္းတယ္ဆိုတာ ကိုယ္ေတြ႔ ၾကံဳေနရလို႔ ေနာင္မ်ဳိးဆက္သစ္ေတြကို ကၽြန္မတို႔ မိ်ဳးဆက္လို မျဖစ္ေစခ်င္တာ ရင္ထဲက ေစတနာပါ။ ပစၥဳပၸာန္ကို အဆင္ေျပသလို ရင္ဆိုင္ရင္း၊ အနာဂတ္မွာ ဘာလုပ္မလဲဆိုတာ မေရရာတဲ့ ဘ၀အေျခအေနမ်ိဴးကို စိတ္ကုန္စြာ ဖက္တြယ္ထားရတဲ့ အျဖစ္။ အဆင္ေျပ လားေမးရင္ ဒီလိုပါပဲ၊ ဘာဆက္လုပ္မွာလဲေမးရင္ အေျခအေန အရပဲ ဆိုတဲ့ အေျဖမ်ဳိးေတြကို ေနာင္လူငယ္ေလးေတြ မေျဖၾကရပါေစနဲ႔ လို႔သာ ဆႏၵျပဳ ပါတယ္။

ရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ႕ၾကပါေစ။
စံပယ္ျဖဴ
၁၃၊၀၉၊၂၀၁၄။

ကာတြန္း ေအာင္ေမာ္ - တေန႔ ...

ကာတြန္း ေအာင္ေမာ္ - တေန႔ ...
စက္တင္ဘာ ၁၆၊ ၂၀၁၄


ကာတြန္းေအာင္ေမာ္၏ ေဖ့ဘုတ္ခ္မွ ျပန္လည္ကူးယူပါသည္။

အရွင္စႏၵိမာ (မြန္စိန္ေတာရ) - ေမးခြန္းထုုတ္ရမယ့္ စိတ္ေစတနာနဲ႔ ဉာဏ္ပညာ


အရွင္စႏၵိမာ (မြန္စိန္ေတာရ)  - ေမးခြန္းထုုတ္ရမယ့္ စိတ္ေစတနာနဲ႔ ဉာဏ္ပညာ
စက္တင္ဘာ ၁၆၊ ၂၀၁၄
 
 

ေလာကမွာ ျဖစ္ေပၚေနတဲ့ မတရားမႈေတြဟာ ပညတ္အျမင္မွာ အေျခခံတယ္။ လူေတြဟာလည္း ပညတ္အျမင္ကုုိယ္စီနဲ႔ ေတြးေတာေျပာဆုုိလုုပ္ကုုိင္ေနၾကတာ ျဖစ္တယ္။ ေမာဟဖုုံးလႊမ္းမႈေၾကာင့္  တကယ့္အရွိတရား ပရမတၳကုုိ မျမင္ဘဲ အေပၚယံ ပညတ္ကုုိသာ ျမင္တယ္။ နက္နဲတဲ့ ပရမတၱတရားကုုိ မျမင္ႏုုိင္ဘဲ အေပၚယံ ပညတ္ကုုိသာ ျမင္မႈေၾကာင့္ တပ္မက္မႈ တဏွာေလာဘ၊ ခက္ထန္ၾကမ္းတမ္းမႈ ေဒါသ၊ ျငဴစူေစာင္းေျမာင္းမနာလိုုမႈ ဣႆာ စသည္ျဖင့္ ပုုံမွန္အေနအထားမွ စိတ္ရဲ႕ ေျပာင္းလဲေဖါက္ျပန္မႈေတြ ျဖစ္လာႏုုိင္တယ္။  ေလာဘ ေဒါသ ဣႆာ စတဲ့ စိတ္ရဲ႕  ေဖါက္ျပန္မႈ သဘာဝေတြဟာ ဘယ္ပုုဂၢိဳလ္မွာ ျဖစ္ျဖစ္ အတူတူပါ။ တိရစၦာန္မွာ ျဖစ္ရင္လည္း ဒီသေဘာ။ သမၼတမွာ ျဖစ္ရင္လည္း ဒီသေဘာ။ သာမာန္လူတေယာက္မွာ ျဖစ္ရင္လည္း ဒီသေဘာပါပဲ။    

လူေတြရဲ႕ ဒီမေကာင္းဆုုိးဝါးစိတ္ေတြဟာ ၾကည္လင္တဲ့ ေရျပင္ေအာက္ေျခမွာ ဝပ္ေနတဲ့ အနည္ေတြလုုိ အခ်ိန္မေရြး လႈပ္ခတ္ေပၚထြက္လာႏိုုင္ တယ္။ ေရထဲမွာ လႈပ္ရွားရုုိက္ခတ္မႈတခုုခုုေၾကာင့္ ေအာက္ေျခမွ အနည္ေတြဟာ ၿငိမ္သက္ၾကည္လင္ေနတဲ့ ေရျပင္ကုုိ လႈိင္းခတ္ေနာက္က်ိ သြား ေစသလုုိပါ။

ႏုုိင္ငံေရး လူမ်ိဳးေရး ဘာသာေရး စီးပြါးေရး စသည္ျဖင့္ ဘယ္လိုုအေၾကာင္းေၾကာင့္ျဖစ္ေစ ေဖါက္ျပန္လာတဲ့ စိတ္ရဲ႕ သဘာဝက အတူတူပါ။ သတ္မႈ၊ အႏုုိင္က်င့္မႈ၊ အာဏာျပဖိႏွိပ္မႈ၊ ခုုိးမႈ၊ လိမ္လည္မႈ စတဲ့ မတရားမႈေတြဟာ အဆုုိပါ စိတ္ရဲ႕ ေဖါက္ျပန္မႈမွ ေပၚေပါက္လာၾကတယ္။ သုုိ႔ေသာ္ လူေတြအားလုုံး ေလာဘေဒါသေတြ ကင္းစင္တဲ့ အရိယာသူေတာ္ေကာင္းမ်ား မဟုုတ္ၾကေလေတာ့ ေလာကမွာ အဆုုိပါ မတရားမႈေတြ လုုံးဝခ်ဳပ္ၿငိမ္းပေပ်ာက္သြားဖုုိ႔ ဆုုိတာလည္း မျဖစ္ႏုုိင္ပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္ မတရားမႈေတြကုုိ တက္ႏုုိင္သမွ် ဟန္႔တားႏုုိင္ေအာင္ လူေတြ စုုေပါင္းေနထုုိင္ၾကတဲ့ ႏုုိင္ငံလူ႔အဖြဲ႔အစည္းေတြမွာ စည္းမ်ဥ္းဥပေဒေတြကုုိ ျပဌာန္းသက္မွတ္ခဲ့ၾကရတယ္။ လူအမ်ိဳးမ်ိဳး စရုုိက္အမ်ိဳးမ်ိဳး ယုုံၾကည္မႈအမ်ိဳးမ်ိဳးဆုုိေတာ့ ျပဌာန္းထားၾကတဲ့ စည္းမ်ဥ္းဥပေဒေတြဟာလည္း မတူကြဲျပားမႈ ရွိေနတာမဆန္းပါ။

ဥပမာ ကြန္ျမဴနစ္စနစ္က်င့္သုုံးတဲ့ ႏုုိင္ငံေတြရဲ႕ စည္းမ်ဥ္းဥပေဒေတြနဲ႔ ဒီမိုုကေရစီႏုုိင္ငံေတြရဲ႕ စည္းမ်ဥ္းဥပေဒေတြဟာ တူညီႏုုိင္မယ္ မဟုုတ္ပါဘူး။ ျမန္မာႏုုိင္ငံနဲ႔ ထုုိ္င္းႏုုိင္ငံလည္း စည္းမ်ဥ္းဥပေဒခ်င္း တူညီမွာ မဟုုတ္ပါဘူး။ မတူညီၾကေသာ္လည္း ႏုုိင္ငံနယ္နမိတ္ေတြကုုိ ျဖတ္ေက်ာ္။ ကူးလူးဆက္ဆံမႈေတြ က်ယ္ျပန္႔လာ။ သတင္းနည္းပညာေတြ ေခတ္မွီတုုိးတက္လာတဲ့ မ်က္ေမွာက္ေခတ္ကမၻာမွာ ႏုုိင္ငံအခ်င္းခ်င္းနဲ႔ လူအခ်င္းခ်င္းအၾကား အတုုယူေလ့လာသင္ယူ သင္ခန္းစာထုုတ္ယူစရာေတြလည္း မ်ားစြာ ရွိလာပါတယ္။

ႏုုိင္ငံတႏုုိင္ငံရဲ႕ ႏုုိင္ငံေရးစနစ္နဲ႔ စည္းမ်ဥ္းဥပေဒေတြ တရားမွ်တေကာင္းမြန္မွန္ကန္မႈ ရွိမရွိကုုိ ထုုိႏုုိင္ငံရဲ႕ ႏုုိင္ငံေရးတည္ၿငိမ္မႈ၊ ၿငိမ္းခ်မ္းမႈ၊ စီးပြါးေရးဖြံ႔ၿဖိဳးတုုိးတက္မႈ၊ လူေနမႈဘဝျမင့္မားမႈ၊ လူ႔ဂုုဏ္သိကၡာကုုိ ေလးစားတန္ဘုုိးထားမႈ စတဲ့ အက်ိဳးရလဒ္ေတြနဲ႔ တုုိင္းတာရမွာပါ။ စည္းစနစ္က်န လူေနမႈဘဝျမင့္မားတဲ့ ထုုိထုုိႏိုုင္ငံေတြမွာ လူေတြဟာ စည္းမ်ဥ္းဥပေဒေတြနဲ႔ အသားက်လွ်က္ လုုိက္နာက်င့္သုုံးမႈေတြ ရွိေနၾကတာကုုိ သတိျပဳမိတယ္။ လူေနမႈအဆင့္အတန္းနဲ႔ ဆင္းရဲခ်မ္းသာ လူတန္းစားကြာဟမႈနည္းပါး။ လူတုုိင္းအေနနဲ႔ ေနေရး စားေရး ဝတ္ေရး ပူပင္စရာ သိပ္မရွိလွတဲ့ ထုုိလူ႔အဖြဲ႔အစည္းေတြမွာ မာန္မာနဂုုဏ္ပကာသန ၿပိဳင္ဆုုိင္မႈေတြကုုိလည္း မေတြ႔ရသေလာက္ပဲလုုိ႔ ေျပာရင္ လြန္မ်ားေနမလား။

တခါက ဆြီဒင္ႏုုိင္ငံရဲ႕ ၿမိဳ႕ငယ္တၿမိဳ႕မွာ အခမ္းအနားေလးတခုု ျပဳလုုပ္တယ္။ သံစုုံတီးဝုုိင္းနဲ႔ တီးခတ္ေဖ်ာ္ေျဖမႈလည္း ပါဝင္တယ္။ ဆြီဒင္ဘုုရင္ႀကီးကုုိယ္တုုိ္င္ အခမ္းအနားကုုိ တက္ေရာက္မယ္လိုု႔ သိရတယ္။ အခမ္းအနားက်င္းပရာေနရာက ရထားဘူတာရုုံနဲ႔ လမ္းတခုု သာျခားတဲ့ ေျမကြက္လပ္တခုုမွာပါ။ မၾကာမွီ ဘုုရင္ႀကီးရဲ႕ ရထား ထုုိးဆုုိက္လာတယ္။ ဘုုရင္ႀကီး ရထားေပၚမွဆင္း။ သက္ေတာ္ေစာင့္ေတြၿခံ ရံလွ်က္ လမ္းကုုိ ျဖတ္ကူး။ လမ္းတဖတ္ျခမ္းကုုိ ေရာက္ေတာ့ လမ္းနဲ႔ကပ္ရပ္ stage စင္ရဲ႕အေနာက္ဘက္ သစ္ပင္ႀကီးတပင္ရဲ႕ ေအာက္ လူေတြၾကားမွာ ရပ္ေနတဲ့ အသက္ ၇၀ ေလာက္ရွိမယ့္ လူႀကီးဟာ ဆြီဒင္ႏုုိင္ငံရဲ႕ ဘုုရင္ႀကီးတပါးလိုု႔ ထင္မွတ္စရာ မရွိပါဘူး။ stage စင္မွာ တီးခတ္မႈ မဆုုံးေသးတာေၾကာင့္ ဘုုရင္ႀကီး ေခတၱေစာင့္ဆုုိင္းေနရတာပါ။ တီးခတ္မႈဆုုံးေတာ့ ဘုုရင္ႀကီးနဲ႔ နယ္ခံအုုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွဴးအပါအဝင္ အရာရွိႀကီး သုုံးေလးေယာက္ဟာ အဆင္တန္ဆာ ထယ္ထယ္ဝါဝါ ျပင္ဆင္မႈေတြမပါတဲ့ stage စင္ရွိ တန္းစီခ်ထားတဲ့ ထုုိင္ခုုံေတြေပၚမွာ ဝင္ေရာက္ေနရာယူလိုုက္ၾကျခင္းျဖင့္ အခမ္းအနားစတင္တယ္။ ထုိင္ခုုံေတြက ဒူးေလာက္ျမင့္တဲ့ သာမာန္ထုုိင္ခုုံမ်ိဳးေတြပါ။ ဆုုိဖါႀကီးေတြ ဆက္တီႀကီးေတြလည္း မဟုုတ္ပါဘူး။

တဆက္တည္း ဆြီဒင္ႏုုိင္ငံမွာပဲ ရထားနဲ႔ ခရီးတုုိသြားခဲ့တဲ့ အေတြ႔အႀကဳံေလးတခုုကုုိလည္း ေျပာျပခ်င္ပါတယ္။ ရထားထြက္ၿပီး ခဏေနေတာ့ အသက္ ၆၀ ေလာက္ရွိမယ့္ ယူနီေဖါင္းကုုိ သပ္ရပ္ေၾကာ့ရွင္းစြာ ဝတ္ဆင္ထားတဲ့ လူႀကီးတေယာက္က လက္မွတ္လိုုက္စစ္တယ္။ ရထားထုုိင္ခုုံနံေဘးေတြမွာ အမိႈက္ထည့္ဖ႔ုုိ ၾကြပ္ၾကြပ္အိ္တ္ေလးေတြ ခ်ိတ္ထားတယ္။ တေအာင့္ေလာက္ၾကာေတာ့ ေစာေစာက လက္မွတ္စစ္လူႀကီးကပဲ အိ္တ္ႀကီးတလုုံးနဲ႔ ခရီးသည္ေတြရဲ႕ အမႈိက္အိတ္ေတြကုုိ လုုိက္သိမ္းတယ္။

အလုုပ္မွန္သမွ်ကုုိ ေလးစားတန္ဘုုိးထားမႈ၊ စည္းကမ္းလိုုက္နာမႈ၊ ဂုုဏ္ပကာသနနည္းပါး ႏွိမ့္ခ်ရုုိးသားစြာ ေနုုထုုိင္တတ္မႈ စတဲ့ ျမင္ေတြ႔ခဲ့ဖူးတဲ့ လူ႔အဖြဲ႔အစည္းတခုုရဲ႕ ျမင္ကြင္းတခ်ိဳ႕ပါ။

ေရျပည့္အုုိးဟာ ေဘာင္ဘင္မခတ္ေတာ့သလိုု ရုုပ္ဝတၳဳပစၥည္းေတြ လုုံေလာက္ျပည့္စုုံ စည္းကမ္းေသဝပ္တဲ့ လူ႔အဖြဲ႔အစည္းမွာ လူေတြရဲ႕ စိတ္ကုုိလည္း ရင့္က်က္တည္ၿငိမ္မႈေတြ ျဖစ္လာေစသလားလုုိ႔ ေတြးေနမိတယ္။ ထူးျခားမႈတခုုက  ဆြီဒင္ႏုုိင္ငံဟာ ယေန႔အထိ ႏွစ္ေပါင္းႏွစ္ရာေက်ာ္ကာလအတြင္း စစ္ေဘးစစ္ဒဏ္မွ ကင္းေဝးေနခဲ့တယ္။

လုုိရင္းခ်ဳပ္ရရင္ လူေတြအားလုုံး ေမာဟကင္းစင္ ပရမတ္ထင္ကာ အရိယာသူေတာ္ေကာင္းႀကီးေတြ ျဖစ္လာၾကဖုုိ႔ ေမွ်ာ္လင့္ေတာင့္တရင္လည္း လက္ေတြ႔နဲ႔ အလွမ္းေဝးေနမွာပါ။ ပညတ္အျမင္အေပၚမွာပဲ ေလာဘေဒါသအတၱမာန္မာနေတြ ေလွ်ာ့ၿပီး တႏုုိင္ငံတည္းမွာ မွီတင္းေနထုုိင္ၾကတဲ့ ျပည္သူမ်ားနဲ႔ ျပည္ေထာင္စုုသား တုုိင္းရင္းသားညီအကုုိေမာင္ႏွမအခ်င္းခ်င္းအၾကား ကုုိယ္ခ်င္းစာတရားေလးေတြ ေမြးျမဴၾကၿပီး တရားမွ်တစြာ ျပႆနာေတြကုုိ ညွိယူအေျဖရွာၾကကာ ႏုုိင္ငံကုုိ တက္ညီလက္ညီ ျပန္လည္တည္ေဆာက္ၾကရင္ျဖင့္ ထုုိထုုိႏုုိင္ငံေတြမွာလုုိ ျမန္မာျပည္သူလူထုုဟာလည္း စားေရး ဝတ္ေရး ေနေရးေတြအတြက္ မ်ားစြာ မပူပင္ရဘဲ လူခ်င္းတူတူ သူခ်င္းမွ်မွ် တည္ၿငိမ္ေအးခ်မ္းတဲ့ ဘဝေတြကုုိ ကာလတုုိအတြင္းမွာ ရရွိပုုိင္ဆုုိင္ႏုုိင္ၾကလိမ့္မယ္လုုိ႔ ယုုံၾကည္ေမွ်ာ္လင့္မိတယ္။ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြ လက္ေတြ႔ျဖစ္လာဖုုိ႔ ဆုုိတာကလည္း တုုိင္းျပည္အေရးအရာေတြကုုိ စီမံဆုုံးျဖတ္ေနၾကတဲ့ အုုပ္ခ်ဳပ္သူေတြရဲ႕ စိတ္ေစတနာနဲ႔ ဥာဏ္ပညာအေပၚမွာ အဓိကမွီတည္ေနျပန္တယ္။

လူ႔ဒုုကၡရဲ႕ အရင္းမူလက ေမာဟအဝိဇၨာပါ။ အဝိဇၨာေၾကာင့္ တဏွာေလာဘကိေလသာေတြပြားၿပီး ဒုုကၡသံသရာ မဆုုံးႏုုိင္တာပါ။ လက္ငင္းအေနနဲ႔ ေလာဘေဒါသအတၱမာန္မာနေတြေလွ်ာ့ၿပီး  ရင္ဆုုိင္ႀကဳံေတြ႔ေနၾကရတဲ့ ျပႆနာဒုုကၡအေထြေထြကုုိ ျပည္ေထာင္စုုသားအခ်င္းခ်င္းအၾကား ကုုိယ္ခ်င္းစာတရားနဲ႔ ေျဖရွင္းႏုုိင္ၾကေစခ်င္ပါတယ္။ အုုပ္ခ်ဳပ္ေရးနဲ႔ စီမံဆုုံးျဖတ္ခြင့္တာဝန္ေတြကုုိ ယူထားၾကသူေတြအေနနဲ႔ ကုုိယ္ခ်င္းစာတရားေလးတခုုကုုိ ေမြးျမဴလုုိက္ၾကမယ္ဆုုိရင္ ႏုုိင္ငံအတြက္ အံ့မခန္း ရလဒ္ေကာင္းေတြ ထြက္ေပၚလာမယ္လုုိ႔ ယုုံၾကည္မိပါတယ္။

မင္းညႊန္႔လႈိင္ - မ ​ေ ကြ း

မင္းညႊန္႔လႈိင္ - မ ​ေ ကြ း
စက္တင္ဘာ ၁၆၊ ၂၀၁၄

 
​ေလတ​ေသြး​ေသြး
​ေန​ေဖြး​ေဖြးမွာ
မ​ေကြးကိုတဲ့​ေရာက္​ခဲ့တယ္​။

ပထဝီဝင္​အရ
ျမန္​မာျပည္​အလယ္​ပိုင္​းရဲ႕
အထင္​ကရတိုင္​းၿမိဳ႕​ေတာ္​ႀကီး။

ရာဇဝင္​​ေရးအရ
ျမင္​းခြာတစ္​ခ်က္​​ေပါက္​ရင္​
မီးဟုန္​းဟုန္​း​ေတာက္​ခဲ့တဲ့ၿမိဳ႕ႀကီး။

​ေခတ္​​ေပၚဗုဒၶဝင္​ပန္​းခ်ီကား​ေတြ
ႏွလုံးသားအျပည္​့ခ်ိတ္​ဆြဲၿပီး
ျမသလြန္​​ေစတီ​ေတာ္​ကို
ဦးထိပ္​ရြက္​ထားတဲ့ၿမိဳ႕ႀကီး။

အို..မ​ေကြး
ပညတ္​သြားရာဓာတ္​သက္​လိုက္​ပါ​ေစ
မ​ေကြး မ​ေကာက္​ မရြဲ ့ မ​ေစာင္​း
လမ္​း​ေၾကာင္​းမွန္​​ေပၚ​ေမာင္​းႏွင္​ႏိုင္​ပါ​ေစ။ ။