to rebuild the Students' Union

မိုင္းခြဲဖ်က္ဆီးခံခဲ့ရသည့္ သမဂၢအေဆာက္အအုံ ျပန္ေဆာက္ေပးဖို႔ ေတာင္းဆို
Yangon Press International
ေဖေဖၚ၀ါရီ ၁၊ ၂၀၁၂ (YPI)

ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေန၀င္းဦးေဆာင္သည့္ ေတာ္လွန္ေရးအစိုးရ လက္ထက္တြင္ ဗံုးခြဲဖ်က္ဆီးခဲ ့သည့္ ေက်ာင္းသားသမဂၢ အေဆာက္အအုံ ျပန္လည္တည္ေဆာက္ေပးရန္ လက္ရွိ အစုိးရအား ဗကသ ေခၚ ဗမာနုိင္ငံလံုးဆုိင္ရာ ေက်ာင္းသားသမဂၢမ်ား အဖြဲ႕ခ်ဳပ္က ယေန ့ေတာင္းဆုိလုိက္သည္။

နွစ္ေပါင္းနွစ္ဆယ္ေက်ာ္ၾကာ ကာလအတြင္း ပထမဆံုးျပဳလုပ္သည့္ ဗကသ (အထက္ဗမာျပည္) တရား၀င္ ျဖစ္ထြန္းေပၚေပါက္ေရး ေကာ္မတီက သေဘာထား ထုတ္ျပန္္ရာတြင္ ယင္းကဲ့သို႔ ေတာင္းဆိုခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။

ထုိေကာ္မတီ နွင့္ ဗကသ ဗဟုိစည္းရံုးေရး ေကာ္မတီတို႔ ပူးတြဲ ထုတ္ျပန္ခဲ့သည့္ ေႀကျငာခ်က္၌ အထက္ပါ ေတာင္းဆိုခ်က္အျပင္ ရန္ကုန္တကၠသိုလ္နွင့္ မႏ ၱေလးတကၠသုိလ္မ်ားတြင္ သင္တန္းမ်ား ျပန္ဖြင့္ခြင့္ေပးရန္နွင့္ သမဂၢ၏ ေရွ႕လုပ္ငန္းစဥ္မ်ားကုိ ေဆာင္ရြက္ရာတြင္ လြတ္လပ္စြာ လုပ္ေဆာင္နုိင္ခြင့္တုိ႕ကုိပါ ေတာင္းဆုိခဲ့သည္။

ထို႔ျပင္ ဗကသ အေနျဖင့္ အထက္ျမန္မာျပည္၊ ေအာက္ျမန္မာျပည္ ကြဲျပားေနမည္ မဟုတ္ဘဲ ေခါင္းစဥ္တစ္ခုတည္းေအာက္မွာသာ ပူးေပါင္း ေဆာင္ရြက္သြားမည္ဟု ေႀကျငာခ်က္တြင္ ေဖာ္ျပထားသည္။

“ျမန္မာျပည္ အရပ္ရပ္က အေျခခံေက်ာင္းေတြမွာလည္း သမဂၢေတြ ေပၚထြက္လာဖုိ႕ ဆက္လက္ လႈပ္ရွားသြားမယ္”ဟု ဗကသ ဗဟုိစည္းရံုးေရးေကာ္မတီ ဥကၠ႒ ဦးေက်ာ္ကုိကိုက ေျပာသည္။

ထုိ႔အျပင္ ၄င္းတုိ႕အေနျဖင့္ အမ်ိဳးသားေရး၊ ဒီမုိကေရစီေရး၊ ဒီမုိကေရစီပညာေရး၊ ျငိမ္းခ်မ္းေရးနွင္ ့ေက်ာင္းသားလူ႕အခြင့္အေရး စသည့္မူ၅ခ်က္ကုိ ဆုပ္ကုိင္ကာ ေဆာင္ရြက္သြားမည္ဟု ဘ႑ာေရးမွဴး ေဒၚဟန္နီဦးက ေျပာသည္။

မႏၱေလးျမိဳ႕ ဓမၼသဟာယေက်ာင္းတုိက္၀င္းအတြင္း ျပဳလုပ္ခဲ့ေသာ အဆုိပါေတြ႕ဆံုပြဲသို႔ တက ၠ
သုိလ္အသီးသီးမွ ေက်ာင္းသားေက်ာင္းသူသစ္ ၂၀၀ နီးပါးအပါအ၀င္ ယခင္ ဗကသတြင္ တာ၀န္ ထမ္းေဆာင္ခဲ့ဖူးေသာ ေက်ာင္းသားေဟာင္းမ်ား ၊ ဗဟုိစည္းရံုးေရးေကာ္မတီ၀င္မ်ားနွင့္ ဗကသ
(အထက္ျမန္မာျပည္ ) တရား၀င္္ ျဖစ္ထြန္း ေပၚေပါက္လာေရးေကာ္မတီတုိ႕မွ ေက်ာင္းသားေက်ာင္းသူ တစ္ေထာင္ နီးပါး တက္ေရာက္ခဲ့သည္။

ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေန၀င္းလက္ထက္ ၁၉၆၂ ဇူလိုင္လ ၇ ရက္ေန႔တြင္ တကၠသုိလ္မ်ားအား စည္းကမ္းအသစ္ မ်ား ျပဌာန္းလိုက္ရာမွ ေက်ာင္းသားမ်ား မေက်နပ္ သျဖင့္ဆႏၵျပခဲ့သည္။ထို႔ေနာက္ ယင္းေန႔ ညေနပိုင္းတြင္ စစ္တပ္က ပစ္ခတ္ႏွိမ္ႏွင္းမႈမ်ားျပဳလုပ္ခဲ့ၿပီး ေနာက္တစ္ေန႔ နံနက္တြင္ တကၠသိုလ္ ေက်ာင္းသားမ်ား သမဂၢအေဆာက္အအံုကို မိုင္းခြဲဖ်က္ဆီးခဲ ့ျခင္းျဖစ္သည္။ ။

မူရင္း - Yangon Press International ၏ ေဖ့စ္ဘုတ္စာမ်က္နွာ

ဆဲဗင္းဇူလိုင္ သုိ႔မဟုတ္ သမိုင္းအပိုင္းအစမ်ား moemaka.blogspot.com/2008/07/black-july-7th-historic-union-building.html

Kamar Pale - Poem

ထိ ... သိ ... သတိ
ကမာပုလဲ
ေဖေဖာ္၀ါရီ ၁၊ ၂၀၁၂



ေဆာင္ရန္
=
ငယ္အိပ္မက္ေတြအေပၚ သစၥာၿမဲၾက (ရွီလာ)။


ေရွာင္ရန္
=
ရန္သူမ်ဳိးငါးပါး။


တြဲဖက္မစားသင့္ေသာ အစားအစာ
=
ငါးစာႏွင့္ ငါးမွ်ားခ်ိတ္။

Ku Mojo - Cartoon

ေရွ႕ေျပာ ... ေအာက္ၾကည့္
ကာတြန္း - ကူမုိးႀကိဳး
ေဖေဖာ္၀ါရီ ၁၊ ၂၀၁၂

Than Win Hlaing - Articles

(၆၅) ႏွစ္ေျမာက္ ျပည္ေထာင္စုေန႔မွ
စစ္မွန္ေသာ ဒီမိုကေရစီျပည္ေထာင္စုတည္ေဆာက္ေရးသို႔ - ၂
သန္း၀င္းလႈိင္
ေဖေဖာ္၀ါရီ ၁၊ ၂၀၁၂

● သမိုင္း၀င္ပင္လံုစာခ်ဳပ္
ျမန္မာျပည္ဘုရင္ခံ၏ အမႈေဆာင္ေကာင္စီမွ ဒုတိယဥကၠဌ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း၊ အမႈေဆာင္ေကာင္စီ၀င္မ်ား၊ ေစာ္ဘြားမ်ား၊ ႐ွမ္းျပည္နယ္၊ ကခ်င္ေတာင္တန္းေဒသမွ ကိုယ္စားလွယ္မ်ား တက္ေရာက္ၾကေသာ ပင္လံုညီလာခံတြင္ က်င္းပမည့္ အစည္းအေ၀း၌ ၾကားျဖတ္ျမန္မာ အစိုးရႏွင့္ ခ်က္ခ်င္းပူးေပါင္းလုိက္ျခင္းအားျဖင့္ ႐ွမ္း၊ ကခ်င္ႏွင့္ ခ်င္းတို႔သည္ လြတ္လပ္ေရးကို ပိုမိုလ်င္ျမန္စြာ ရ႐ွိႏိုင္လိမ့္မည္ဟု အစည္း အေ၀းတက္ေရာက္သူ အဖြဲ႕၀င္တို႔က ယံုၾကည္ၾကသည့္အတိုင္း တညီတၫြတ္တည္း ေအာက္ပါအတုိင္းသေဘာတူညီၾကသည္။

(၁) ေတာင္တန္းေဒသမ်ားကိစၥႏွင့္ပတ္သက္၍ ေဆာင္႐ြက္ရန္ ေတာင္တန္းသားမ်ားစည္းလံုးညီၫြတ္ေရး ဦးစီးအဖြဲ႔မွ ကိုယ္စားလွယ္မ်ားက ေထာက္ခံသည့္ ကိုယ္စားလွယ္တစ္ဦးကို ဘုရင္ခံကေ႐ြးခ်ယ္၍ ဘုရင္ခံ၏ အတုိင္ပင္ခံအမႈေဆာင္ေကာင္စီတြင္ အတုိင္ပင္ခံ ကိုယ္စားလွယ္ တစ္ဦးအျဖစ္ ခန္႔အပ္ရမည္။

(၂) ထိုအတိုင္ပင္ခံပုဂၢိဳလ္ကို ဘုရင္ခံ၏ အမႈေဆာင္ေကာင္စီတြင္ ဌာနလက္ကိုင္မ႐ွိ ေကာင္စီ၀င္အျဖစ္လည္း ခန္႔အပ္ရမည္။ ကာကြယ္ေရး ႏွင့္ႏိုင္ငံျခားေရးဌာနနည္းတူ ေတာင္တန္းေဒသေရးရာဌာနကိုလည္း ဥပေဒျဖင့္ ျပ႒ာန္း၍ အမႈေဆာင္ေကာင္စီ၌ထား႐ွိရမည္။ ထိုေတာင္ တန္းေဒသဆိုင္ရာ အတုိင္ပင္ခံေကာင္စီ၀င္အား အလားတူနည္းအတုိင္း အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္အာဏာမ်ားကို အပ္ႏွင္းရမည္။

(၃) ထိုအတုိင္ပင္ခံေကာင္စီ၀င္အား ကူညီရန္အတြက္ ယင္းႏွင့္လူမ်ိဳးစုတူ မဟုတ္သည့္ အျခားေတာင္တန္းေဒသမ်ားအား ကိုယ္စားျပဳေသာ တြဲဘက္အတိုင္ပင္ခံပုဂၢိဳလ္ႏွစ္ဦး ထား႐ွိရမည္။ ထိုအတိုင္ပင္ခံပုဂၢိဳလ္ႏွစ္ဦးသည္ ပထမဦးစြာ မိမိတို႔၏ ဆိုင္ရာနယ္ပယ္ေရးရာမ်ား က်န္႐ွိ သည့္ အျခားေသာ ေတာင္တန္းေရးရာမ်ားကို စီမံခန္႔ခြဲေဆာင္႐ြက္ရမည္။ ယင္းပုဂၢိဳလ္သံုးဦးတို႔သည္ အေျခခံဥပေဒျပဌာန္းသည့္အတိုင္း တာ၀န္ယူလုပ္ကိုင္ရမည္။

(၄) အတိုင္ပင္ခံေကာင္စီ၀င္သည္ အမႈေဆာင္ေကာင္စီအဖြဲ႕၀င္အေနျဖင့္ ေကာင္စီတြင္ ေတာင္တန္းေဒသမ်ား၏ တစ္ဦးတည္းေသာ ကိုယ္စားလွယ္ျဖစ္ေသာ္လည္း ေတာင္တန္းေဒသကိစၥမ်ားကိုေဆြးေႏြးေသာ တြဲဘက္အတိုင္ပင္ခံ ပုဂၢိဳလ္ႏွစ္ဦးသည္ ေကာင္စီအတြင္းသို႔ တက္ေရာက္ႏိုင္ခြင့္႐ွိရမည္။

(၅) အထက္ပါသေဘာတူညီခ်က္အရ ဘုရင္ခံ၏ အမႈေဆာင္ေကာင္စီကို တိုးခ်ဲ႕မည္ျဖစ္ေသာ္လည္း ေတာင္တန္းေဒသမ်ား ၏ နယ္တြင္း အုပ္ခ်ဳပ္ေရးတြင္ ယခုရ႐ွိခံစားလ်က္႐ွိေသာ ကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးဆံုးပါးရန္ မည္သည့္ေဒသတြင္မဆို လံုး၀ျပဳလုပ္လိမ့္မည္မဟုတ္။ ေတာင္ တန္းေဒသမ်ားအတြက္ နယ္တြင္းအုပ္ခ်ဳပ္ေရးတြင္ ကိုယ္ပိုင္ျပဌာန္းခြင့္ အျပည့္႐ွိေၾကာင္း မူအားျဖင့္ လက္ခံသည္။

(၆)ျမန္မာျပည္ေထာင္စုအတြင္း ကခ်င္ျပည္နယ္အတြက္ နယ္ျခားသတ္မွတ္ေရးႏွင့္ ကခ်င္ျပည္နယ္ထူေထာင္ေရးကို တိုင္းျပဳျပည္ျပဳ လႊတ္ေတာ္သို႔ တင္ျပဆံုးျဖတ္ရမည္ျဖစ္ေသာ္လည္း ထိုကဲ့သို႔ ျပည္နယ္မွ လိုအပ္သည္ဟု သေဘာတူလက္ခံရေၾကာင္း၊ ဤရည္႐ြယ္ခ်က္ကို ပထမအဆင့္ အေကာင္အထည္ေဖာ္သည့္အေနျဖင့္ ၁၉၃၅ ခုႏွစ္ ျမန္မာႏိုင္ငံအစိုးရ ဥပေဒအရ အပိုင္း ၂ ႁခြင္းခ်န္ေဒသမ်ားႏွင့္ ဗန္းေမာ္ ခ႐ိုင္အတြင္း႐ွိ ေဒသမ်ားအုပ္ခ်ဳပ္ေရးႏွင့္ပတ္သက္၍ လည္း ေတာင္တန္းေဒသမအတုိင္ပင္ခံ၀န္ႀကီးႏွင့္ တြဲဘက္အတိုင္ပင္ခံတို႔ကို တုိင္ပင္ ေဆြးေႏြးရမည္။

(၇) ေတာင္တန္းေဒသ႐ွိ ျပည္သူတို႔သည္ ဒီမိုကေရစီတိုင္းျပည္မ်ားတြင္ အေျခခံအခြင့္အေရးႏွင့္ ရပိုင္ခြင့္မ်ားဟု သတ္မွတ္ထားသည့္ အခြင့္အေရးမ်ားႏွင့္ ရပိုင္ခြင့္မ်ားကို ရ႐ွိခံစားေစရမည္။

(၈) ဤစာခ်ဳပ္ပါ အစီအစဥ္မ်ားသည္ ႐ွမ္းျပည္နယ္တြင္ ယခုက်င့္သံုးခြင့္ျပဳထားေသာ ဘ႑ာေရးကိုယ္ပိုင္ျပဌာန္းခြင့္ကို မည္သို႔မွ် ထိ ခိုက္ျခင္းမ႐ွိေစရ။

(၉) ဤစာခ်ဳပ္ပါအစီအစဥ္မ်ားသည္ ျမန္မာျပည္၏ အခြန္ဘ႑ာမ်ားထဲမွ ကခ်င္ေတာင္တန္းေဒသႏွင့္ ခ်င္းေတာင္တန္း ေဒသတို႔က ရပိုင္ခြင့္႐ွိေသာ ဘ႑ာေရးအကူအညီမ်ားအား မည္သို႔မွ် ထိခိုက္ျခင္းမ႐ွိေစရ။ ထို႔ျပင္ ႐ွမ္းျပည္နယ္ႏွင့္ ျမန္မာျပည္တို႔၏ ဘ႑ာေရးအစီ အစဥ္ ဆက္သြယ္မႈမ်ားကဲ့သို႔ေသာ အလားတူဘ႑ာေရးစီစဥ္ေဆာင္႐ြက္မႈမ်ားကို လက္ေတြ႕က်င့္သံုးႏိုင္ျခင္း ႐ွိမ႐ွိ အမႈေဆာင္ေကာင္စီ သည္ ေတာင္တန္းေဒသအတိုင္ပင္ခံ၀န္ႀကီး၊ တြဲဘက္အတိုင္ပင္ခံမ်ားႏွင့္အတူ စစ္ေဆးၾကည့္႐ႈရမည္။

ပင္လံုစာခ်ဳပ္ကိုလက္မွတ္ေရးထိုးၾကေသာ ကိုယ္စားလွယ္ေတာ္ႀကီးမ်ားမွာ ...
(၁)ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း - ျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္အစိုးရ (ကိုယ္စား)

● ႐ွမ္းေကာ္မတီ
(၂) စ၀္ခြန္ပန္းစိန္ (ေတာင္ပိုင္းစ၀္ဖလံု)
(၃) စ၀္ေ႐ႊသိုက္ (ေညာင္ေ႐ႊစ၀္ဖလံု)
(၄) စ၀္ဟံုဖ (ေျမာက္ပိုင္းသိႏၷီစ၀္ဖလံု)
(၅) စ၀္ႏြံ (လဲခ်ားစ၀္ဖလံု)
(၆) စ၀္စံထြန္း (မိုင္းပြန္စ၀္ဖလံု)
(၇) စ၀္ထြန္းေအး (သာမိုင္းခမ္းစ၀္ဖလံု)
(၈) ဦးျဖဴ (သထံုစ၀္ဖလံုကိုယ္စားလွယ္)
(၉) ဦးတင္ေအး (ေတာင္ႀကီး) (႐ွမ္းျပည္နယ္လူထုကိုယ္စားလွယ္)
(၁၀) ဦးခြန္ဖုန္း (႐ွမ္းျပည္နယ္လူထုကိုယ္စားလွယ္)
(၁၁) ဦးခြန္ထီး(ပင္လံု) (႐ွမ္းျပည္နယ္လူထုကိုယ္စားလွယ္)
(၁၂) ဦးခြန္ေစာ (ပင္းတယ) (႐ွမ္းျပည္နယ္လူထုကိုယ္စားလွယ္)
(၁၃) ဦးၾကာပု(သီေပါ) (႐ွမ္းျပည္နယ္လူထုကိုယ္စားလွယ္)
(၁၄) ဦးထြန္းျမင့္ (လင္းေခး) (႐ွမ္းျပည္နယ္လူထုကိုယ္စားလွယ္)
(၁၅) ဦးခြန္ေစာ (ပင္းဒယ) (႐ွမ္းျပည္နယ္လူထုကိုယ္စားလွယ္)
(၁၆) စ၀္ယိပ္ဖ (႐ွမ္းျပည္နယ္လူထုကိုယ္စားလွယ္)

● ကခ်င္ေကာ္မတီ
(၁၇) ဆမားဒူး၀ါးဆင္၀ါးေနာင္ (ျမစ္ႀကီးနား)
(၁၈) ဒူး၀ါးဒင္ရတန္ (ျမစ္ႀကီးနား)
(၁၉) ဒူး၀ါးေဇာ္လြန္း (ဗန္းေမာ္)
(၂၀)ဒူး၀ါးလဗန္ဂေရာင္ (ဗန္းေမာ္)

● ခ်င္းေကာ္မတီ
(၂၁) ဦးလႊာမႈန္း(ATM,I.A.S) (ဖလမ္း)
(၂၂) ဦးေထာင္ဇာခုတ္ (တီးတိန္)
(၂၃) ဦးကီယိုမန္း (ဟားခါး)

စသည္တို႔ျဖစ္ၾကသည္။

တိုင္းရင္းသားအားလံုးက ပင္လံုညီလာခံကို ေအာင္ျမင္စြာက်င္းပႏုိင္သျဖင့္ ေတာင္တန္းေဒသစံုစမ္းေရးအဖြဲ႕ ဖြဲ႕စည္းရန္မလိုအပ္ေတာ့ဟု ယူဆလာခဲ့သည္။ သို႔ေသာ္ ဘုရင္ခံဆာဟူးဘတ္ရန္႔ခ္ႏွင့္ ေဘာ္တြန္မေလ (Arther George Boltomley) တို႔က ေတာင္တန္းေဒသ စံုစမ္းေရးအဖြဲ႕ (Frontier Area Enquiry Committee) ကိုဖြဲ႕စည္းရန္လိုအပ္ေၾကာင္း အႀကံေပးေသာေၾကာင့္သာ ထိုအဖြဲ႕ကို ဖြဲ႕စည္း၍ ေတာင္တန္းေဒသ၏သေဘာထားကို စံုစမ္းရန္လက္ခံၿပီး လုပ္ငန္းမ်ားကို ဆက္လက္ေဆာင္႐ြက္ခဲ့ၾကေလသည္။

ယင္းစံုစမ္းေရးအဖြဲ႕ဥကၠဌ ၿဗိတိသွ်လႊတ္ေတာ္ ေလဘာအမတ္ မစၥတာရီးစ္၀ီလ်ံ (Lt. Col D.R Rees William) က ေဆာင္႐ြက္ၿပီး ျမန္မာ ကိုယ္စားလွယ္မ်ားအျဖစ္ သခင္ႏု၊ ဦးတင္ထြတ္၊ ဦးဗိုလ္ခင္ေမာင္ကေလး၊ ဦးေက်ာ္ၿငိမ္း၊ နယ္ျခား ေဒသ ကိုယ္စားလွယ္အျဖစ္ မိုင္းပြန္ ေစာ္ဘြား စ၀္စံထြန္း၊ ဆမားဒူး၀ါးဆင္၀ါးေနာင္၊ ဦး၀မ္ကိုေဟာ၊ ေစာစံေကး (ကရင္အမ်ိဳးသားယူနီယံ) မစၥတာလက္၀ီဂ်္ (Mr. W.B.J Ledwidge)၊ တြဲဘက္အတြင္းေရးမွဴးအျဖစ္ နယ္ျခား၀န္ထမ္းအဖြဲ႔၀င္ ဦးထြန္းေဖ၊ လက္ေထာက္အတြင္းေရးမွဴးအျဖစ္ ဗိုလ္မွဴး႐ွမ္းလံု တို႔ ပါ၀င္ၾကသည္။

စံုစမ္းေရးအဖြဲ႕သည္ ၁၉၄၇ မတ္လ ၁၉ မွ ၂၆ ရက္အထိ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕တြင္ ႐ုံးထိုင္၍ သံလြင္ခ႐ိုင္ ေ႐ႊက်င္နယ္၊ ရခိုင္ေတာင္တန္းေဒသႏွင့္ ကရင္လူငယ္မ်ားအစည္းအ႐ုံးတို႔မွ ကိုယ္စားလွယ္မ်ား၏ ထြက္ဆိုခ်က္မ်ားကို ၾကားနာသည္။ ထို႔ေနာက္ ေမၿမိဳ႕ (ျပင္ဦးလြင္) သို႔ ေျပာင္း ေ႐ႊ႕၍ ကခ်င္၊ ကရင္၊ ကယား၊ ခ်င္း၊ ႐ွမ္း၊ ရခိုင္ျပည္နယ္မ်ားသို႔ သြားေရာက္၍ တိုင္းရင္းသားေပါင္းစံု၊ အဖြဲ႕အစည္းအခ်ိဳ႕တို႔အား ၁၉၄၇ ဧၿပီလ ၂၃ ရက္အထိ ေတြ႕ဆံုစစ္ေဆးခဲ့သည္။ အဖြဲ႕၏ အစီရင္ခံစာထြက္လာေသာအခါ ေတာင္တန္းႏွင့္ျပည္မ ပူးေပါင္း၍ လြတ္လပ္ေရး ရလိုသည္မွာ တိုင္းရင္းသားတုိ႔၏ ဆႏၵအမွန္ျဖစ္ေၾကာင္း ထင္႐ွားခဲ့သျဖင့္ ၿဗိတိသွ်အစိုးရက ၁၉၄၇ ေမ ၂၂ ေန႔တြင္ လက္ခံအတည္ျပဳခဲ့ရသည္။

ယင္းသို႔ ပင္လံုစာခ်ဳပ္တြင္ ေဖာ္ျပခဲ့သည့္အတုိင္း ျပည္ေထာင္စုဖြားတုိင္းရင္းသားတို႔ ေအးအတူပူအမွ် ဥမကြဲသိုက္မပ်က္ လက္တြဲမျဖဳတ္ စတမ္း ေနထိုင္ၾကမည္ဟု သစၥာျပဳခဲ့ေသာေၾကာင့္ သူ႔ကၽြန္ဘ၀တြင္ ႏွစ္ေပါင္းတစ္ရာေက်ာ္ ေနထိုင္ခဲ့ရေသာ ျမန္မာတုိင္းရင္းသားအားလုံးတို႔သည္ ၁၉၄၈ ဇန္န၀ါရီလ ၄၇က္ေန႔တြင္ လြတ္လပ္ေရးရ႐ွိႏိုင္ခဲ့ေလသည္။

● လက္႐ွိအေျခအေန
သို႔ေသာ္ အမ်ိဳးသားေခါင္းေဆာင္ႀကီး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းႏွင့္ တုိင္းရင္းသားေခါင္းေဆာင္ႀကိးမ်ား အေျမာ္အျမင္ႀကီးမားစြာ ေဆြးေႏြးကာ အေျခခံခ်မွတ္ခဲ့ေသာ လြတ္လပ္သည့္ႏိုင္ငံျဖစ္ေရး၊ အခ်ဳပ္အျခာအာဏာပိုင္ျဖစ္ေရး၊ ဒီမိုကေရစီသမၼတႏိုင္ငံ ျဖစ္ေရး၊ စစ္မွန္သည့္ ျပည္ေထာင္စုႏိုင္ငံျဖစ္ေရးႏွင့္ တုိင္းရင္းသားအားလံုး တန္းတူရည္တူကိုယ္ပိုင္ျပ႒ာန္းႏိုင္ခြင့္၊ အုပ္ခ်ဳပ္ပိုင္ခြင့္၊ စစ္မွန္ေသာ ပင္လံုစိတ္ဓာတ္ ထား႐ွိေရး စသည့္အခ်က္မ်ားသည္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းႏွင့္ ေခါင္းေဆာင္ႀကီးမ်ား ၁၉၄၇ ဇူလိုင္ ၁၉ ရက္တြင္ က်ဆံုးခဲ့မႈေၾကာင့္ ေနာက္ပိုင္းတြင္ ပင္လံုစိတ္ဓာတ္ပဋိညာဥ္ႏွင့္ ဒီမိုကေရစီအေရး၊ တိုင္းရင္းသားမ်ားတန္းတူေရးကိစၥရပ္မ်ားကို ေဖာ္ေဆာင္ရန္အားနည္း သြားသျဖင့္ ၁၉၄၉ ဇန္န၀ါရီ (၃၁) တြင္ KNU မွ ဦးေဆာင္ၿပီး ဖဆပလ အစိုးရကို လက္နက္စြဲကိုင္ တိုက္ခဲ့သျဖင့္ ျပည္တြင္းစစ္မီးစတင္ ေတာက္ေလာင္ခဲ့ရေလသည္မွာ ယခုအခါ ႏွစ္ ၆၀ ေက်ာ္ တိုင္ခဲ့ၿပီျဖစ္သည္။

ထို႔ေနာက္ အာဏာရ ဖဆပလအစိုးရသည္ တိုင္းရင္းသားမ်ားလိုလားေနသည့္ တန္းတူေရး၊ ကိုယ္ပိုင္ျပဌာန္း၊ ကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္ စသည့္ ဖက္ဒရယ္မူမ်ားကို အေျခခံဥပေဒတြင္ ျပန္လည္ျပင္ဆင္ေရးဆြဲရန္ အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးျပ အခ်ိန္ဆြဲခဲ့ျခင္း၊ ကူမင္တန္တ႐ုတ္ျဖဴကို အေၾကာင္းျပၿပီး ႐ွမ္းျပည္ေစာ္ဘြားနယ္ (၁၃) နယ္၌ စစ္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးသတ္မွတ္ခဲ့သျဖင့္ ႐ွမ္းျပည္နယ္ျပည္သူလူထုသည္ မတရားဖိႏွိပ္ၫွဥ္း ပမ္း အႏိုင္က်င့္ခံရျခင္း၊ ကခ်င္ျပည္နယ္လူထု၏ သေဘာဆႏၵကို ရယူျခင္းမ႐ွိဘဲ ဖီေဖာ္၊ ေဂၚလံ၊ ကန္ဖန္နယ္ေျမမ်ားကို တ႐ုတ္ျပည္သို႔လႊဲ အပ္ေပးျခင္း၊ ဗုဒၶဘာသာကို ႏိုင္ငံေတာ္ဘာသာအျဖစ္ သတ္မွတ္ခဲ့ျခင္းတို႕ေၾကာင့္ ခရစ္ယာန္ဘာသာႏွင့္ အျခားဘာသာ၀င္မ်ားျဖစ္ၾကေသာ တုိင္းရင္းသားအမ်ားစုက ဘာသာေရးအရ ခြဲျခားသည္ကို ယူဆခဲ့မႈေၾကာင့္ ႐ွမ္း၊ ကခ်င္ လက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္ေရးမ်ား ထပ္မံေပၚေပါက္ လာကာ ျပည္တြင္းစစ္မီးထပ္ဆင့္ ေလာင္ကြၽမ္းခဲ့ရေလသည္။

ထိုသို႔ျပည္တြင္းစစ္မီး အ႐ွိန္ျမင့္လာသည္ႏွင့္အမွ် စစ္တပ္၏ အခန္းက႑ေပၚေပါက္လာၿပီး၊ ဖဆပလအတြင္း ပါတီစြဲ၊ ဂိုဏ္းဂဏစြဲ ျပင္းထန္ လာကာ ဖဆပလအဖြဲ႕ခ်ဳပ္သည္ သန္႔႐ွင္း၊ တည္ၿမဲ ႏွစ္ျခမ္းကြဲထြက္သြားခဲ့ရသည္။ သို႔ေသာ္ အရပ္သားႏိုင္ငံေရးသမားမ်ားသည္ ႏိုင္ငံေရး ျပႆနာမ်ားကို အခ်င္းခ်င္းေျဖ႐ွင္းၫွိႏႈိင္းရမည့္အစား ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေန၀င္းဦးေဆာင္ေသာအဖြဲ႕ကို အိမ္ေစာင့္အစိုး ရဖြဲ႕ေစခဲ့သျဖင့္ စစ္တပ္သည္ ၾသဇာအာဏာလႊမ္းမိုးကာ ႏိုင္ငံေရးစင္ျမင့္ေပၚသို႔ ေရာက္႐ွိလာခဲ့ေလသည္။

အိမ္ေစာင့္အစိုးရ (၂) နီးပါး အာဏာစည္းစိမ္အရသာကို သိ႐ွိသြားေသာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေန၀င္း ေခါင္းေဆာင္သည့္ ေတာ္လွန္ေရးေကာင္စီသည္ ဦးႏုဦးေဆာင္ေသာ ပထစအစိုးရႏွင့္ ျပည္နယ္အသီးသီးမွ တိုင္းရငး္သားေခါင္းေဆာင္မ်ား ရန္ကုန္ၿမိဳ႔၌ ေတြ႕ဆံုကာ ျမန္မာႏိုင္ငံလူမ်ိဳးေပါင္းစံု ျပည္ေထာင္စုႏွီးေႏွာဖလွယ္ပြဲႀကီး က်င္းပေနစဥ္အတြင္း ၁၉၆၂ မတ္လ ၂ ရက္ေန႔ အာဏာသိမ္းပိုက္လုိက္မႈေၾကာင့္ စစ္မွန္ေသာ ျပည္ ေထာင္စုေဖာ္ေဆာင္ေရး ရည္မွန္းခ်က္ႀကီးသည္လည္း ပ်က္သုဥ္းသြားခဲ့ရေလသည္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေန၀င္း ေတာ္လွန္ေရးေကာင္စီ လက္ ထက္တြင္ ဖက္ဒရယ္မူသည္ ခြဲထြက္ေရး၊ တိုင္းျပည္ၿဖိဳခြဲေရးျဖစ္ေၾကာင္း၊ မဟုတ္မမွန္၀ါဒျဖန္႔မႈႏွင့္ တိုင္းရင္းသားနယ္ေျမမ်ားတြင္ စစ္တပ္မွ မတရားႏွိပ္စက္လုယက္ ဖ်က္ဆီးသတ္ျဖတ္မႈ လုပ္ငန္းမ်ားေၾကာင့္ တုိင္းရင္းသားစည္းလံုးညီၫြတ္ေရး ပိုမိုပ်က္စီးသြားခဲ့ရသည္။

● အနာဂတ္အေျခအေန
ယခုအခါ သမၼတဦးသိန္းစိန္ အစိုးရသစ္တက္လာၿပီးေနာက္ တုိင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္တပ္ဖြဲ႕အခ်ိဳ႕ႏွင့္ အပစ္အခတ္ရပ္ဆိုင္းေရး သ ေဘာတူမႈရ႐ွိခဲ့ေသာ္လည္း စစ္မွန္ေသာ ဒီမိုကေရစီျပည္ေထာင္စု မတည္ေဆာက္ႏိုင္ေသးေပ။

စင္စစ္ျပည္ေထာင္စုႏိုင္ငံေတာ္ဆိုသည္မွာ ျပည္နယ္မ်ားကို ေပါင္းစပ္ဖြဲ႕စည္းျခင္း၊ ယင္းျပည္နယ္မ်ား႐ွိ ျပည္သူမ်ား၏ ဆႏၵႏွင့္ ေမြးရာပါ အခြင့္အေရးမ်ားကို ေလးစားလိုက္နာျခင္း၊ ဒီမိုကေရစီအခြင့္အေရးမ်ား႐ွိျခင္း၊ လြတ္လပ္ျခင္း၊ တန္းတူျခင္း၊ ေအးအတူပူအမွ်ဆိုး တူေကာင္း ဖက္ ညီမွ်ေသာအခြင့္အေရးမ်ားကို ခံစားခြင့္႐ွိျခင္းပင္ျဖစ္သည္။

ထို႔နည္းတူစြာ ပင္လံုစိတ္ဓာတ္ဟူသည္မွာ ပင္လံုၿမိဳ႕တြင္ အမ်ိဳးသားေခါင္းေဆာင္ႀကီး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းႏွင့္ တိုင္းရင္းသားေခါင္းေဆာင္မ်ား လက္မွတ္ေရးထိုးခဲ့ၾကေသာ ပင္လံုစာခ်ဳပ္ပါ အခ်က္အလက္အျပင္ ပင္လံုညီလာခံ၌ ေဆြးေႏြးတင္ျပခ်က္မ်ား၊ အျပန္အလွန္သေဘာတူညီ ခ်က္မ်ား၊ အျပန္အလွန္ေပးခဲ့သည္ ကတိက၀တ္မ်ားပါ အက်ံဳး၀င္လ်က္႐ွိသည္။

ပစၥကၡျမန္မာႏိုင္ငံေရးအေျခအေနကို သံုးသပ္ၾကည့္ပါက ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အား သမၼတဦးသိန္းစိန္တို႔ ေတြ႕ဆံုခဲ့ျခင္း၊ တိုင္းရင္းသားလက္နက္အဖြဲ႕အစည္းအခ်ိဳ႕ႏွင့္ အပစ္အခတ္ရပ္စဲထားႏိုင္ျခင္း၊ ယုံၾကည္ခ်က္ေၾကာင့္ ဖမ္းဆီးခံထားရေသာ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမ်ား ျပန္လည္လႊတ္ေပးျခင္း၊ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ဦးေဆာင္ေသာ NLD ပါတီအား ျပန္လည္တည္ေထာင္ခြင့္ေပးျခင္းႏွင့္ ေ႐ြးေကာက္ပြဲတြင္ ပါ၀င္ခြင့္ေပးျခင္း၊ စာနယ္ဇင္းလြတ္လပ္ခြင့္ အသင့္အတင့္ ေျဖေလွ်ာ့ေပးျခင္း၊ ႏိုင္ငံတကာ သံတမန္ဆက္ဆံေရး စာမ်က္ႏွာသစ္ ပြင့္လန္းလာျခင္း စသည့္ တိုးတက္မႈေဆာင္ေသာ အေျပာင္းအလဲအခ်ိဳ႕ လုပ္ေဆာင္လာသည္ကို ေတြ႕ျမင္ရေပသည္။ ဆက္လက္၍ အမ်ိဳးသားျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရးလုပ္ငန္းစဥ္ျဖစ္ေသာ ယံုၾကည္မႈတည္ေဆာက္ေရးအပိုင္းႏွင့္ ဒီမိုကေရစီအေရး ပီျပင္ခိုင္မာလာေစရန္ ေဖာ္ ေဆာင္ေရး၊ လက္နက္ကိုင္အဖြဲ႕အစည္းအားလံုးႏွင့္ ေတြ႕ဆံုေဆြးေႏြးေရးကို အျမန္ဆံုးစတင္ရန္ႏွင့္ ျပည္ေထာင္စုႀကီးတစ္ခုလံုး၏ အက်ိဳးစီးပြားကို ေ႐ွး႐ႈ၍ စိတ္ေစတနာမွန္၊ သေဘာထားမွန္၊ ေဆြးေႏြးလုပ္ေဆာင္မႈအမွန္မ်ားျဖင့္ ဆက္လက္ေဆာင္႐ြက္ႏိုင္ပါက ျပည္သူတရပ္လံုးေမွ်ာ္လင့္ေတာင့္တေနသည့္ စစ္မွန္ေသာ ဒီမိုကေရစီဖက္ဒရယ္ ျပည္ေထာင္စုႀကီးကို အျမန္ဆံုးတည္ေဆာက္ႏိုင္ကာ ကမၻာ့ အလယ္ ၌ ေခတ္မီဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္ေသာ ႏုိင္ငံအျဖစ္ ၀ံ့ႂကြားစြာရပ္တည္ႏိုင္မည္မွာ အမွန္ပင္ျဖစ္ေပသည္။

former political prisoners host reunion event near Rangoon University

ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေဟာင္းမ်ားရဲ့ ကုိယ္ထူကုိယ္ထအစီအစဥ္က ျပဳလုပ္တဲ့ Gathering Party

တာရာေဝယံ။ ရန္ကုန္၊ ၃၁၊ဇန္န၀ါရီ၊၂ဝ၁၂

ဒီေန႔ညေနက ကမာရြတ္ၿမိဳ႔နယ္၊ အင္းလ်ားလမ္းမွာရွိတဲ့ စိမ္းလန္းစိုျပည္ဥယ်ာဥ္ ျမက္ခင္းျပင္မွာ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေဟာင္းမ်ား၏ ကုိယ္ထူကုိယ္ထအစီအစဥ္က ျပဳလုပ္တဲ့ Gathering Party မွာ ၈၈မ်ိဳးဆက္ ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္ ကိုမင္းကိုႏိုင္က သရက္ေထာင္မွာ တစ္ဦးတည္းက်န္ရစ္ခဲ့သူ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသား ကိုသန္းေဇာ္ရဲ႔စာ သူ႔ဆီကို မၾကာမီကမွ ေရာက္လာေၾကာင္း၊ ထုိကဲ့သုိ႔ မလြတ္ေျမာက္ေသးေသာ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားကုိ အျမန္ဆုံး လႊတ္ေပးရန္လုိအပ္ေၾကာင္း ေျပာၾကားလိုက္ပါတယ္။

 
       Gathering Party ကို ဒီေန့ညေန ၅းဝဝ နာရီမွ ၈းဝဝနာရီအထိ က်င္းပခဲ့တာပါ။ ဒီပြဲကို Self-help program,Yangon by Ex-political prisoner  က ဦးစီး က်င္းပခဲ့တာျဖစ္ၿပီး ကိုမင္းကိုႏိုင္၊ ကိုကိုႀကီး၊ ကိုုမင္းေဇယ်၊ ကိုဂ်င္မီ၊ ကိုေဌးၾြကြယ္ အပါအဝင္ ၈၈မ်ိဳးဆက္ ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္မ်ား၊ ကိုဒီၿငိမ္းလင္း၊ ကိုစည္သူေမာင္ စတဲ့ ဗကသအဖြဲ႔ဝင္မ်ား၊ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေဟာင္းမ်ား၊ ဖိတ္ၾကားထားတဲ့ ဧည့္သည္ေတာ္မ်ား၊ သတင္းမီဒီယာမ်ား စံုညီစြာ တက္ေရာက္ခဲ့ၾကပါတယ္။

       ဒီအခမ္းအနားမွာ ဗကသအဖြဲ႔ဝင္မ်ား၊ ပြဲစီစဥ္သူမ်ား၊ ကိုရဲလြင္၊ ကိုေနဝင္း၊ လင္းလင္း အစရွိတဲ့ အႏုပညာရွင္မ်ားက ၾကြေရာက္လာၾကတဲ့ ဧည့္သည္ေတြကို ေတးသီခ်င္းမ်ားနဲ့ သီဆိုေဖ်ာ္ေျဖခဲ့ၾကပါတယ္။ ပရိသတ္ရဲ႔ေတာင္းဆိုခ်က္အရ သရက္ေထာင္ထဲမွာ ေရးစပ္ခဲ့တဲ့ သူ႔ရဲ႔ သီခ်င္းတစ္ပုဒ္ကို ညီမျဖစ္သူ မသႏၱာ၊ ဗကသအဖြဲ႔ဝင္မ်ား၊ GW အဖြဲ႔ဝင္မ်ားနဲ့အတူ သီဆိုျပခဲ့ပါတယ္။

   ပြဲစီစဥ္သူမ်ားက ျမစ္ဆံုေဒသမပ်က္စီးမီက ဓာတ္ပံုကို ၈၈မ်ိဳးဆက္ေက်ာင္းသား ေခါင္းေဆာင္မ်ားထ ံေပးအပ္ခဲ့ရာ ကိုကိုႀကီးက ေက်းဇူးတင္စကားနဲ့ သဘာဝေဘးအႏၱရာယ္မ်ား၊ ျပည္တြင္းစစ္ေၾကာင့္ ျပည္သူမ်ား ဒုကၡေရာက္ရတဲ့အတြက္ စိတ္ထိခိုက္ရပံုကို ေျပာၾကားသြားခဲ့ပါတယ္။ 

 ဒီေနာက္မွာ ကဗ်ာရြတ္ဆိုျခင္း၊ ဗကသ သီခ်င္းမ်ားသီဆိုျခင္းတို႔ကို ဆက္လက္ျပဳလုပ္ခဲ့ၿပီး မလြတ္ေျမာက္ေသးတဲ့ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမ်ား လြတ္ေျမာက္ေစရန္အတြက္ အင္းလ်ားေရျပင္မွာ ဖေယာင္းတိုင္မီးမ်ားေမွ်ာၿပီး ဆုေတာင္းကာ အခမ္းအနားကို ဝမ္းသာျခင္း၊ ဝမ္းနည္းျခင္းမ်ားနဲ့ ည ၈းဝဝနာရီမွာ အဆံုးသတ္ခဲ့ပါတယ္။

 ဦးျမင့္ေဆြ၊ ေဒၚငယ္မမသန္း၊ မမာမာဦး၊ မႏွင္းႏွင္းေမႊး၊ ကိုုမင္းကိုုႏိုုင္

အဆိုုေတာ္ လင္းလင္း

 မနီလာသိန္း၊ ေဒၚေအးျမင့္သန္း၊ မႏိုုဘယ္ေအး

 ကိုုေဇယ်နဲ႔ ဧည့္သည္မ်ား

 

ကိုုမင္းေဇယ်ာ

 ကိုုမင္းကိုုႏိုုင္

 

 ကိုုကိုုၾကီးနဲ႔ ၈၈ မ်ဳိးဆက္မ်ား

 

Saung Yun La - Poem

ေကာင္းကင္ျပံဳးမယ့္ နိဂုံးကိုလိုခ်င္တယ္ ေမေမ
ေဆာင္းယြန္းလ
ေဖေဖာ္၀ါရီ ၁၊ ၂၀၁၂



ေသာကကိုေက်ာခ်မရတဲ့ ကာလေတြမွာ
ေမေမ့ရင္ခြင္ထဲက ေန႔စြဲေတြကိုပဲ
အိပ္မက္ထဲကေန တရြက္ခ်င္းလွန္ဖတ္ေနခဲ့မိတယ္…

အသက္မွတ္တမ္းထဲ ဟိုတလံုးဒီတလံုးခ်ေရးရင္းနဲ႔ပဲ
နာက်င္မႈစာမ်က္ႏွာေလးဆယ့္သံုးေပၚကို
ဘဝႏွစ္ဆစ္ခ်ဳိးၿပီး ျဖစ္သလိုပစ္တင္ထားခဲ့ရျပန္ၿပီ ေမေမ…

တကယ္ေတာ့ နာက်င္မႈဆိုတာ
စာသင္လို႔မရႏုိင္တဲ့ ကိုယ္ပိုင္မွတ္တမ္းတခုပဲမဟုတ္လား ေမေမ…

ေငးၾကည့္ခဲ့မိတဲ့ နာရီရဲ့လမ္းေတြမွာေတာ့
အိမ္မျပန္ျဖစ္တဲ့ ႏွစ္ေတြက
မာတိကာအျဖစ္ စြန္းထင္းက်န္ရစ္ခဲ့ၾကေပါ့ ေမေမ….

ေလးဆယ့္သံုးႏွစ္တာခရီးမွာ
ဆက္သြယ္မႈနည္းပညာေတြေၾကာင့္ အသံေတြနီးလာခဲ့ေပမယ့္
က်ေနာ္တို႔ခ်င္းကေတာ့ အမွန္အကန္ေဝးခဲ့ၾကပါတယ္ ေမေမ…

ကမၻာႀကီး ရြာျဖစ္သြားတဲ့ စစ္ေအးကာလမွာ
က်ေနာ္တုိ႔စစ္ပြဲေတြက ပူေလာင္ဆဲေပါ့ ေမေမ….

အဲဒီစစ္ပြဲေတြကိုေက်ာ္ၿပီး လွမ္းၾကည့္ခဲ့မိတဲ့လမ္းေတြမွာ
အိမ္ျပန္ခ်င္တဲ့ အလြမ္းေတြသာ
နိဒါန္းအၿဖစ္ အကြၽမ္းတဝင္က်န္ရစ္ဆဲပါ ေမေမ…..

စစ္ပြဲေတြက
က်ေနာ္တို႔ဆံုမွတ္ေတြကို
မဆံုးႏုိင္တဲ့ စာကိုယ္အျဖစ္ လမ္းလႊဲပစ္ခဲ့ပါတယ္ ေမေမ
စစ္ပြဲေတြကပဲ
အျပစ္မဲ့ကေလးေတြရဲ့ရင္ဘတ္ မိဘမဲ့တံဆိပ္ကပ္ခဲ့ပါတယ္ ေမေမ….

မိဘမဲ့ကေလးေတြ ငိုေနတဲ့ ကမၻာမွာ
ေတးကဗ်ာေတြ မဆိုခ်င္ခဲ့ပါဘူး ေမေမ…

စစ္လက္နက္ေတြ လူသတ္ေလ့က်င့္ေနတဲ့ကမၻာမွာ
တရားမွန္မွန္မမွတ္ႏုိင္ခဲ့ပါဘူး ေမေမ…

ငတ္မြတ္ၿခင္းေတြ ဆင္းရဲတြင္းနက္ေနတဲ့ ကမၻာမွာ
ညစာစားပြဲေတြမတက္ခ်င္ခဲ့ပါဘူး ေမေမ…

ရဲေဘာ္ရဲဘက္ေတြ လူမသိသူမသိ ေပ်ာက္ဆံုးခဲ့ရတဲ့ ကမၻာမွာ
ဘတ္ေဒးကိတ္တလံုးကို ခပ္ျပံဳးျပံဳးမလွီးခ်င္ခဲ့ပါဘူး ေမေမ….

ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကို ေပါင္မုန္႔တလံုးလိုခြဲတမ္းခ်ေနၾကတဲ့ ကမၻာမွာ
ယံုၾကည္ခ်က္ကို ႀကိဳတင္လက္မွတ္မျဖတ္ခ်င္ခဲ့ပါဘူး ေမေမ….

က်ေနာ္က….
ၾကယ္ေတြစံုတဲ့ညထဲ လမ္းေလွ်ာက္ရင္း
အလင္းေရာင္သီခ်င္းကို ေမေမ့ခ်စ္ျခင္းဟာမိုနီနဲ႔ဆိုခ်င္ခဲ့သူပါ ေမေမ…..

ျပည့္ဝတဲ့ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကို ေမြးေန႔လက္ေဆာင္အျဖစ္ေပးပါ
စစ္မွန္တဲ့ဆံုဆည္းခြင့္ကို ေမြးေန႔လက္ေဆာင္အျဖစ္ေပးပါ
ေကာင္းကင္ျပံဳးမယ့္နိဂုံးကို ေမြးေန႔လက္ေဆာင္အျဖစ္ေပးပါ ေမေမ…..။ ။

(ေဖေဖာ္ဝါရီလ ၃ ရက္ေန႔ ၄၃ ႏွစ္ၿပည့္ေမြးေန႔အတြက္ ကိုယ္ပိုင္ခံစားခ်က္ ကိုယ္ပိုင္ေမြးေန႔အမွတ္တရ)

Interview with U Awbatha on 2007 Saffron Movements

ေရႊ၀ါေရာင္သံဃာေတာ္မ်ားနဲ႔ ေတြ႔ဆုံျခင္း

ဆရာေတာ္ဦးၾသဘာသ၊ ထိုင္းျမန္မာနယ္စပ္၊ ႏို႔ဖိုးဒုကၡသည္စခန္း

စီစဥ္တက္ဆက္သူ - အရွင္ပညာနႏၵ၊ သာသနဥေသွ်ာင္အဖြဲ႔၊ နယူးေယာက္၊

(ေအာက္တိုဘာ ၁၅၊ ၂၀၁၁ တြင္ ရိုက္ကူးခဲ့သည္)

Zarganar and Collegues arrived DC

ဂတံုးႀကီး ဝါရွင္တန္ၿမိဳ႔ေတာ္ေရာက္ျပီ

ဇာဝါရီ၊ ဇန္န၀ါရီ ၃၁၊ ၂၀၁၂

ကမာၻေက်ာ္ ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေဟာင္း၊ စြယ္စံုရ အႏုပညာရွင္ ကိုဇာဂနာ ေခၚ ေမာင္သူရ၊ ကခ်င္အေရး ႏိုးၾကားလႈံ႔ေဆာ္ေနသူနဲ႔ (NDF) ပါတီဝင္ ေဒၚေဘာက္ဂ်ာ နဲ႔ အမ်ဳိးသားဒီမုိကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ အမ်ဳိးသမီးေရးရာ ႏိုးၾကားလႈံ႔ေဆာ္သူ ေဒၚခင္သန္းျမင့္တို႔ ေဝဟင္ခရီးနဲ႔ ထိုင္း၊ ဂ်ပန္ႏိုင္ငံမ်ားမွတဆင့္ ဝါရွင္တန္ၿမိဳ ႔ေတာ္ Dulles ႏိုင္ငံတကာေလဆိပ္ကို ဇန္နဝါရီလ (၃၁) ရက္ေန႔ (အဂၤါေန႔) နံနက္ ၉း၃၀ အခ်ိန္မွာ ေခ်ာေခ်ာေမာေမာ ေရာက္ရွိလာၾကတယ္။

သူတုိ႔တေတြကို ဝါရွင္တန္ၿမိဳ ႔ေတာ္အေျခစိုက္ US Campaign for Burma အမႈေဆာင္ၫႊန္ၾကားေရးမႉး ကိုေအာင္ဒင္၊ National Endowment for Democracy မွ ျမန္မာ့အေရး တာဝန္ခံ ကိုေအာင္ေမာ္ဇင္၊ ဝါရွင္တန္ ကြန္ျမဴနီတီမိသားစုအဖြဲ႔ဝင္ ကိုထြန္းထြန္း၊ ကိုအာယု (ကုိဇာဂနာ ညီဝမ္းကြဲ) နဲ႔ ကိုေဇာ္ေဇာ္ တုိ႔ သြားေရာက္ေတြ႔ဆံု ႀကိဳဆိုၾကပါတယ္။ လြတ္လပ္ေသာအာရွအသံ (Radio Free Asia) ျမန္မာသတင္းဌာနမွ ဗီြဒီယို မွတ္တမ္းသတင္း လာေရာက္ရယူတာကို ေတြ႔ရတယ္။

ဝါရွင္တန္ရဲ ႔ ေအးျမတဲ့ ေဆာင္းရာသီဥတုက ဒီေန႔မွာ ထူးထူးကဲကဲ ေႏြးေထြးေနၿပီး ကိုဇာဂနာ က ေျပာင္ေနတဲ့ သူ႔ေခါင္းကို ေခါင္းစြပ္ဝတ္၊ ေခါင္းၿမီးၿခံဳ ေနရမယ္လို႔ ထင္ခဲ့တာ အခုေတာ့ ေအးေဆးပဲလို႔ ေျပာၿပီး ဝါရွင္တန္ၿမိဳ ႔ေတာ္ႀကီး နဲ႔ အေမရိကန္ေရာက္ ျမန္မာမိသားစုမ်ားကို ႏႈတ္ဆက္လိုက္ပါေၾကာင္း။ မၾကာခင္ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ခြဲခြါခဲ့ရတဲ့ ျမန္မာမိတ္ေဆြ၊ မိသားစုမ်ားနဲ႔ ျပန္လည္ေတြ႔ဆံုရမွာကို အထူး ဝမ္းေျမာက္စြာ ေမွ်ာ္လင့္ေနေၾကာင္း။

ဝါရွင္တန္ၿမိဳ ႔ေတာ္တဝိုက္ေန ျမန္မာမိသားစုနဲ႔ ေဖေဖၚဝါရီလ (၄) ရက္ေန႔ ညေန စကားေျပာပြဲ မတုိင္ခင္ USCB နဲ႔ NED တို႔ စီစဥ္ထားတဲ့ အထက္/ေအာက္လႊတ္ေတာ္၊ ဒီမုိကေရစီလႈံေဆာ္ေရးအဖြဲ႔ စတဲ့ ေနရာမ်ားမွာ ေနစဥ္ရက္ဆက္ ျမန္မာ့အေရးဆိုင္ရာမ်ားကို သူတို႔သံုးေဖာ္ (three musketeers) တို႔ ကနဦး ေဆြးေႏြးတင္ျပသြားရမည္ျဖစ္ေၾကာင္း။ သက္ဆိုင္ရာ အေမရိကန္အဖြဲ႔အစည္းမ်ားနဲ႔ ေတြ႔ဆံုစကားေျပာ၊ ထမင္းစားပြဲတက္စတဲ့ ကိစၥအဝဝၿပီးမွ New York နဲ႔ အေနာက္ဘက္ျခမ္း LA, San Francisco တို႔ကို ခရီးဆက္ၿပီး ေစာင့္ေမွ်ာ္ေနၾကတဲ့ ျမန္မာတိုင္းရင္းသား မိသားစုမ်ားနဲ႔ ေတြ႔ဆံုသြားမည္ျဖစ္ေၾကာင္း စကားသဝဏ္လႊာ ပါလိုက္ပါတယ္။

မိုးမခက တယ္လီဖုံးနဲ႔ ဆက္သြယ္ေမးျမန္းရာမွာ ယခု ဟီလတန္ဟိုတယ္မွာ တည္းေနေၾကာင္း၊ အေမရိကန္အင္တာနက္ သုံးဖုိ႔ၾကိဳးစားတာ ဟိုတယ္က တရက္ကို ၉.၉၉ ေဒၚလာေကာက္ေနတဲ့ အေၾကာင္း ေျပာပါတယ္။ ျမန္မာကြန္ျမဴနီတီ ေပါင္းစုံနဲ႔ လက္လွမ္းမီသေလာက္ ေတြ႔ဆုံသြားမယ္။ မိတ္ေဆြေတြ အားလုံး၊ ပရိသတ္ေတြအားလုံးကို ႏႈတ္ဆက္တယ္လို႔ ေျပာလိုက္ပါတယ္။

(မုိးမခ မွတ္ခ်က္ - မိုးမခရဲ့အေထာက္ေတာ္ဇာ၀ရီက ၀ါရွင္တန္ ေမရီလင္းက သတင္းေရးသားရာမွာ ခင္မင္ရင္းႏွီးမႈနဲ႔ ကတုံးၾကီးလို႔ ေရးတာျဖစ္ပါတယ္။ )

Than Win Hlaing - Articles

(၆၅) ႏွစ္ေျမာက္ ျပည္ေထာင္စုေန႔မွ

စစ္မွန္ေသာဒီမိုကေရစီျပည္ေထာင္စုတည္ေဆာက္ေရးသို႔ - ၁
သန္း၀င္းလႈိင္ ဇန္န၀ါရီ ၃၁၊ ၂၀၁၂

တိုင္းရင္းသားလူမ်ဳိးစုအားလံုး၏ တန္းတူေရး၊ ကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္ရ႐ွိေရး၊ စစ္မွန္ေသာ ဖယ္ဒရယ္ျပည္ေထာင္စုႀကီး ေပၚေပါက္ေရးသည္ လက္႐ွိျဖစ္ပြားေနေသာ ႏိုင္ငံေရးျပႆနာမ်ားအနက္ အဓိကဦးစားေပးေျဖ႐ွင္းရမည့္ကိစၥမ်ားပင္ျဖစ္ေပသည္။

ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းႏွင့္ တုိင္းရင္းသားေခါင္းေဆာင္ႀကီးမ်ား သူ႔ကြၽန္ဘ၀မွ လြတ္ေျမာက္ေရးအတြက္ တစ္ဦးအေပၚတစ္ဦး အျပန္အလွန္ ယံုၾကည္ေလးစားမႈျဖင့္ ညႇိႏႈိင္းေဆြးေႏြးကာ ေတာင္ေပၚေျမျပန္႔ မခြဲျခားဘဲ အတူတကြ လြတ္လပ္ေရးအရယူရန္ ပင္လံုၿမိဳ႕ကေလး၌ ၁၉၄၇ ခု ေဖေဖာ္၀ါရီလ ၁၂ရက္ေန႔တြင္ ခ်ဳပ္ဆိုခဲ့ေသာ ပင္လံုစာခ်ဳပ္သည္ ယခု ၂၀၁၂ခု ေဖေဖာ္၀ါရီလ ၁၂ရက္ေန႔တြင္ (၆၅) ႏွစ္ တိုင္ခဲ့ၿပီျဖစ္သည္။

သို႔ေသာ္ တုိင္းရင္းသားလူမ်ိဳးေပါင္းစံုျဖင့္ ဖြဲ႕စည္းထားေသာ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ ယေန႔တိုင္ စစ္မွန္ေသာ တိုင္းရင္းသားစည္းလံုးညီၫြတ္ေရးကို မတည္ေဆာက္ႏိုင္ေသာေၾကာင့္ ျပည္တြင္းစစ္မီးသည္ ႏွစ္ေပါင္း ၆၀ေက်ာ္တိုင္ ေတာက္ေလာင္ေနဆဲျဖစ္သည္။

● ေနာက္ခံသမိုင္း
ၿဗိတိသွ် နယ္ခ်ဲ႕သမားတို႔သည္ ၁၈၂၄၊ ၁၈၅၂၊ ၁၈၈၅ ခုႏွစ္မ်ားတြင္ စစ္ပြဲ (၃) ႀကိမ္ဆင္ႏႊဲကာ ျမန္မာႏိုင္ငံကိုသိမ္းပိုက္ၿပီးေနာက္ ၁၈၈၆ခုႏွစ္ ဇန္န၀ါရီလ ၁ ရက္ေန႔တြင္ ဘုရင္ခံခ်ဳပ္ ေလာ့ဒ္ဒါဖရင္က `သိမ္းပိုက္ျခင္းျပန္တမ္း´ ထုတ္ျပန္ၿပီး ျမန္မာႏိုင္ငံတႏိုင္ငံလံုးကို တရား၀င္ကြၽန္ ျပဳအုပ္စိုး ခဲ့ေလသည္။

ၿဗိတိသွ်နယ္ခ်ဲ႕တို႔သည္ စနစ္တက် ႀကိဳတင္စီမံထားျခင္းမ႐ွိဘဲ အထက္ျမန္မာႏိုင္ငံကို အေလာတႀကီးသိမ္းပိုက္လုိက္မႈ ေၾကာင့္ ျမန္မာျပည္ တ၀ွမ္းတြင္ သူ႔ကြၽန္မခံလိုေသာ တုိင္းရင္းသားတို႔သည္ ရရာလက္နက္စြဲကိုင္တိုက္ခိုက္ခဲ့ရာ ၿဗိတိသွ်အစိုးရသည္ ၁၀ ႏွစ္ေက်ာ္ၾကာ ႏွိမ္နင္း ခဲ့ရသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ သီေပါမင္း၏ လႊတ္ေတာ္၀န္ႀကီးမ်ားျဖစ္ေသာ ကင္း၀န္မင္းႀကီး ဦးေကာင္းအပါအ၀င္ ၀န္ႀကီးအခ်ဳိ႕ကို အမႈထမ္းေစၿပီး ယာယီအုပ္ခ်ဳပ္ျခင္းျပဳခဲ့ရသည္။

ထို႔ေနာက္ ၁၈၈၉ ခု မတ္လ ၁ ရက္ေန႔တြင္ စတက္က်ဴးဥပေဒပါ စာပိုဒ္မ်ားျဖင့္ အိႏိၵယအင္ပါယာ၏ ဇယား၀င္ စီရင္စုအျဖစ္ အုပ္ခ်ဳပ္ခဲ့သည္။ သို႔ေသာ္ ထိုစတက္က်ဴးဥပေဒကို ႐ွမ္းျပည္တြင္ အာဏာမတည္ေစရန္ ႃခြင္းခ်န္ထားခဲ့သည္။

အိႏိၵယတြင္ ၿဗိတိသွ်အစိုးရက (Sanad) ေခၚ ခန္႔စာမ်ားျဖင့္ `မဟာရာဂ်ာ´မ်ားကို သစၥာခံေစၿပီး တဆင့္ခံအုပ္ခ်ဳပ္ေစသည့္ နည္းတူ ႐ွမ္း ျပည္နယ္ရွိ ေစာ္ဘြား၊ ၿမိဳ႕စား၊ ေငြခြန္မွဴးတို႔ကို ေ႐ွး႐ိုးအစဥ္အလာအရ အုပ္ခ်ဳပ္ျခင္းကို အသိအမွတ္ျပဳၿပီး ၿဗိတိသွ်အေရးပိုင္၏ ကြပ္ ကဲႀကီးၾကပ္မႈကို ခံယူေစသည္။

၁၈၉၈ခုႏွစ္တြင္ ျမန္မာႏိုင္ငံတရားေရးဆုိင္ရာ ဥပေဒ (Burma Laws Acts) ျပ႒ာန္းၿပီး သီေပါမင္းပိုင္ ျမန္မာျပည္ကို ျပည္မအျဖစ္ စိုးမိုးအုပ္ခ်ဳပ္တရားစီရင္ေစသည္။ ႐ွမ္း၊ ကခ်င္၊ ခ်င္းတို႔ ပါ၀င္ေသာ ေတာင္တန္းေဒသသံုးခုတြင္ ျပည္မႏွင့္ သီးျခားခြဲျခမ္းအုပ္ခ်ဳပ္ေသာ နယ္ေျမေဒ သမ်ား (Frontier Areas) အျဖစ္ အုပ္ခ်ဳပ္ေစသည္။ ယင္းဥပေဒအရ ႐ွမ္းျပည္နယ္တြင္ ေစာ္ဘြား၊ ၿမိဳ႕စား၊ ေငြခြန္မွဴး စေသာ ပေဒသရာဇ္ အာဏာပုိင္မ်ားႏွင့္ ခ်င္းေတာင္ေဒသမ်ားတြင္ ေတာင္အုပ္၊ ေတာင္ပိုင္ အမည္ခံ ပေဒသရာဇ္အာဏာပိုင္မ်ားျဖင့္ အုပ္ခ်ဳပ္ေစသည္။

အဂၤလိပ္-ျမန္မာ ဒုတိယစစ္ပြဲအၿပီး ေအာက္ျမန္မာႏိုင္ငံကို အဂၤလိပ္တို႔သိမ္းပိုက္ၿပီးေနာက္ ျမန္မာမင္းပိုင္နယ္ႏွင့္ အဂၤလိပ္ သိမ္းပိုက္ထား ေသာ ေအာက္ျမန္မာျပည္တို႔အၾကား အျငင္းပြားမႈမ်ား၊ အခ်င္းျဖစ္ပြားမႈမ်ားကို တားဆီးႏိုင္ရန္အတြက္ ကရင္နီ (ကယားျပည္နယ္) ကို မင္းတုန္းမင္းလက္ထက္ ၁၈၇၅ ခု၊ ဇြန္လ ၂၁ ရက္ေန႔တြင္ အိႏိၵယဘုရင္ခံခ်ဳပ္၏ ကိုယ္စားလွယ္ တီဒီေဖာ့ဆက္ (T.D Forsyth) ႏွင့္ ကင္း၀န္မင္းႀကီးဦးေကာင္းတို႔ခ်ဳပ္ဆိုေသာစာခ်ဳပ္အရ ျမန္မာဘုရင္ၾသဇာအာဏာမွကင္းလြတ္သည့္ လြတ္လပ္ေသာေဒသတစ္ခုအျဖစ္ ျမန္မာ မင္းတို႔က အသိအမွတ္ျပဳရေလသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ သီေပါမင္းပါေတာ္မူသည့္အခါ ကရင္နီ (ကယားျပည္နယ္) သည္ သီးျခားလြတ္လပ္ေသာ နယ္တစ္ခုအျဖစ္ က်န္ေနခဲ့သည္။ အဆိုပါစာခ်ဳပ္ကိုအေၾကာင္းျပဳ၍ လြတ္လပ္ေသာေဒသတစ္ခုဟု အမည္တြင္ေသာ္လည္း လက္ေတြ႕ အားျဖင့္ ၿဗိတိသွ်လက္ေအာက္ခံမွ်သာျဖစ္ၿပီး ေစာ္ဘြားမ်ား၊ ပေဒသရာဇ္အာဏာပိုင္မ်ားျဖင့္ တဆင့္ခံအုပ္ခ်ဳပ္ေသာ နယ္ေျမျဖစ္လာေလ သည္။

ယင္းေနာက္ ျမန္မာတို႔၏ ႏိုင္ငံေရးႏိုးၾကားေတာင္းဆိုမႈမ်ားေၾကာင့္ ၁၉၂၃ ဇန္န၀ါရီလ ၂ မွ ၁၉၃၇ မတ္လ ၃၁ရက္ေန႔အထိ ဒိုင္အာခီေခၚ တြဲဖက္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးကိုလည္းေကာင္း၊ ၁၉၃၇ခု ဧၿပီ ၁ မွ ၁၉၄၂ ဒီဇင္ဘာ ၁၀ရက္ေန႔အထိ ကိုးဆယ့္တစ္ဌာန အုပ္ခ်ဳပ္ေရးကိုလည္းေကာင္း ေပးလာခဲ့ရသည္။

သို႔ေသာ္ ၁၉၃၅ ခုႏွစ္တြင္ ျမန္မာျပည္ကို အိႏိၵယမွ ခြဲထုတ္ၿပီး (The Government of Burma Act) ေခၚ ျမန္မာႏိုင္ငံအစိုးရဥပေဒအရ သီးျခားအုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္ေပးလိုက္ေသာ္လည္း ေတာင္တန္းေဒသမ်ားျဖစ္ေသာ ႐ွမ္းျပည္နယ္မ်ား၊ ရခိုင္ေတာင္တန္းေဒသမ်ား၊ ခ်င္းေတာင္တန္းမ်ား၊ ကခ်င္ေတာင္တန္းမ်ား၊ ဆြန္ပရာေတာင္တန္း၊ ဟူးေကာင္းေတာင္ၾကား၊ ႀတိဂံနယ္ေျမႏွင့္ သံလြင္ေဒသတို႔ကို ခ်န္လွပ္ၿပီး ထိုဥပေဒ၏ ဒုတိယဇယားအပိုင္း(၁)ႏွင့္ အပိုင္း(၂) (Schedule II, Part 122) အရ ဘုရင္ခံ၏ တိုက္႐ိုက္အုပ္ခ်ဳပ္မႈေအာက္တြင္ ထား႐ွိခဲ့သည္။

ယင္းေနာက္ ဒုတိယကမၻာစစ္အတြင္း ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းဦးေဆာင္ေသာ ဗမာ့လြတ္လပ္ေရးတပ္မေတာ္ႏွင့္ ဂ်ပန္တပ္မေတာ္တို႔ ပူးေပါင္း တုိက္ခိုက္မႈေၾကာင့္ နယ္ခ်ဲ႕အစိုးရသည္ အိႏိၵယႏိုင္ငံ ဆင္းမလားၿမိဳ႕သို႔ ထြက္ေျပးခဲ့ရသည္။ စစ္အၿပီး ေအာက္တိုဘာ ၁၆ ရက္တြင္ ဘုရင္ခံ ဆာေဒၚမန္စမစ္သည္ ျမန္မာတို႔အေခၚ စကၠဴျဖဴစာတမ္းေခၚ (Burma Statement of Policy by H.M.G, 1945) ကို သယ္ေဆာင္လ်က္ ျမန္မာႏိုင္ငံအတြင္းသို႔ ျပန္လည္၀င္ေရာက္လာခဲ့သည္။ ယင္းေနာက္ ေနာက္တစ္ေန႔တြင္ ၿမိဳ႕ေတာ္ခန္းမ၌ က်င္းပသည့္ ၄င္းအား ဂုဏ္ျပဳ သည့္ဧည့္ခံပြဲ၌ “ျမန္မာႏိုင္ငံလြတ္လပ္ေရး ႀကိဳးပမ္းမႈသည္ ၿပီးဆံုးသြားၿပီျဖစ္ေၾကာင္း၊ မၾကာမီမွာပင္ အေျခအေနေပးသည္ႏွင့္ တၿပိဳင္နက္ ဖြဲ႕စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပံု အေျခခံဥပေဒေရးဆြဲေရးအတြက္ တိုင္းျပဳျပည္ျပဳလႊတ္ေတာ္ ေ႐ြးေကာက္ပြဲက်င္းပေပးေတာ့မည္ျဖစ္ေၾကာင္း” ေျပာၾကား သြားသည္။

ေဒၚမန္စမစ္က ဆက္လက္၍ ေရြးေကာက္ပြဲက်င္းပေရးမျပဳမီအေတာအတြင္း ၁၉၃၅ ခု ျမန္မာႏိုင္ငံအစိုးရအက္ဥပေဒ The Governmentof Burma Act, 1935) ကို ေခတၱရပ္ဆုိင္းထားၿပီး စကၠဴျဖဴစာတမ္းအရ ဘုရင္ခံတစ္ဦးတည္း အုပ္ခ်ဳပ္သြားသည့္စနစ္ျဖင့္ (၃) ႏွစ္ အုပ္ခ်ဳပ္သြားမည္ျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာၾကားသြားသည္။

စင္စစ္ စကၠဴျဖဴစီမံကိန္းမွာ အသစ္အဆန္းမဟုတ္ဘဲ ျမန္မာႏိုင္ငံအတြက္ ၉၁ ဌာနအုပ္ခ်ဳပ္ေရးအသစ္ကို ေမြးေပးခဲ့ေသာ ၁၉၃၅ခု ျမန္မာ ႏိုင္ငံဥပေဒပုဒ္မ ၁၃၉ အရ အုပ္ခ်ဳပ္မည့္ စီမံကိန္းပင္ျဖစ္သည္။ ပုဒ္မ ၁၃၉ အရ ဘုရင္ခံသည္ တုိင္းျပည္၏အခ်ဳပ္အျခာအာဏာကိုဆက္လက္ခ်ဳပ္ကိုင္ထားၿပီး ၿဗိတိသွ်အစိုးရက တုိက္႐ိုက္တာ၀န္ခံ၍ အုပ္ခ်ဳပ္ရန္ပင္ျဖစ္သည္။

အဆိုပါ စကၠဴျဖဴစီမံကိန္းကို အဂၤလိပ္အလိုေတာ္ရိႏိုင္ငံေရးသမားႀကီးမ်ားသာ ေထာက္ခံၾကေသာ္လည္း ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းဦးေဆာင္ေနေသာ ဖဆပလအဖြဲ႕ခ်ဳပ္ႏွင့္ ျပည္သူတရပ္လံုးက ယင္းစီမံကိန္းမွာ ဒိုင္အာခီမတိုင္မီ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးအဆင့္မွ်သာ႐ွိေသာ ေခတ္ေနာက္ျပန္ ဆြဲသည့္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးျဖစ္ျခင္း၊ ကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးေပးမည့္ အခ်ိန္ကာလအတိအက်မပါျခင္း၊ ေတာင္တန္းႏွင့္ေျမျပန္႕ကို ခြဲျခားအုပ္ ခ်ဳပ္ျခင္း၊ လြတ္လပ္ေရးေပးသည့္တုိင္ စီးပြားေရးအရ မလြတ္လပ္ေစရန္ ဖန္တီးထားျခင္း စသည့္အခ်က္မ်ားေၾကာင့္ ဆႏၵျပကန္႔ကြက္ ခဲ့ၾကသည္။

ထိုအခ်ိန္တြင္ ႐ွမ္းျပည္နယ္လူထုႏွင့္ ေစာ္ဘြားမ်ားကလည္း ႏိုးၾကားတက္ၾကြလာၿပီး လြတ္လပ္မည့္ ျမန္မာ့အေရးကို စဥ္းစားလာၾကသည္။

သို႔ျဖင့္ ႐ွမ္းျပည္နယ္ရွင္မ်ားအားလံုးပါ၀င္ေသာ အစည္းအေ၀းတရပ္ကို ၁၉၄၆ ဇန္န၀ါရီလ ၃၁ရက္ေန႔တြင္ မိုင္းကိုင္ၿမိဳ႕၌ က်င္းပၿပီး၊ ေစာ္ဘြားမ်ား၊ ၿမိဳ႕စားမ်ား၊ ေငြခြန္မွဴးမ်ားအားလံုး စ၀္ဖလံုမ်ားဟုေခၚေရး၊ အဂၤလိပ္နယ္ခ်ဲ႕ကို ျမန္မာမ်ားႏွင့္အတူ ပူးေပါင္းတုိက္ပြဲ၀င္ေရးတို႔ကို ေဆြးေႏြးဆံုးျဖတ္ခဲ့ၾကသည္။ ထို႔ေနာက္ စ၀္ဖလံုေကာင္စီ (Council of Shan State Sophos) ကိုလည္း ဖြဲ႕စည္းလုိက္သည္။ ထိုစဥ္ အတြင္း ၁၉၄၆ ဇန္န၀ါရီလ ၁၇ မွ ၂၃ ရက္ေန႔အထိ ေရႊတိဂံုအလယ္ပစၥယံ၌ က်င္းပျပဳလုပ္ေသာ ဖဆပလအဖြဲ႕ခ်ဳပ္၏ ပထမညီလာခံတြင္ တုိင္းရင္းသားလူနည္းစုမ်ားႏွင့္ ဗမာအမ်ိဳးသားတို႔ ညီၫြတ္ေရးအဆိုႏွင့္ နယ္ျခားေဒသမ်ားအား ျမန္မာျပည္မႏွင့္ေပါင္းစည္းေရးအဆိုကို တင္သြင္းလုိက္ၾကသည္။

မိုင္းကိုင္အစည္းအေ၀းအၿပီး စ၀္ဖလံုမ်ားဦးစီး၍ ပထမပင္လံုညီလာခံကို လဲခ်ားနယ္ ပင္လံုၿမိဳ႕ကေလးတြင္ ၁၉၄၆ မတ္ ၁ မွ ၁၂ရက္ေန႔အထိ က်င္းပခဲ့ၾကသည္။ အဆိုပါပင္လံုညီလာခံကို `႐ွမ္းျပည္နယ္လက္မႈျပပြဲ´ဟု အမည္တပ္ထားေသာ္လည္း ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းႏွင့္ဖဆပလေခါင္းေဆာင္မ်ား၊ ဗမာျပည္မမွ အျခားႏိုင္ငံေရးေခါင္းေဆာင္မ်ား၊ ေတာင္တန္းေဒသမွ ကခ်င္၊ ခ်င္း၊ ကရင္နီေခါင္းေဆာင္မ်ားကိုလည္း ဖိတ္ၾကားခဲ့သျဖင့္ ႏုိင္ငံေရးအသြင္လကၡဏာ အျပည့္အ၀ေဆာင္သည့္ ႏိုင္ငံေရးညီလာခံပင္ ျဖစ္သည္။ ပထမပင္လံုညီလာခံသို႔ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေအာင္ဆန္းသည္ ရခိုင္ျပည္ဘက္သို႔ ခရီးလြန္ေနသျဖင့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ကိုယ္စား သခင္ႏု၊ ဦးဘဂ်မ္း (ပုဂံ)၊ မန္းဘခိုင္၊ ဦးဘေအး၊ သထံုဦးလွေဖ အျပင္ ဂဠဳန္ဦးေစာတို႔လည္း တက္ေရာက္ခဲ့ၾကသည္။

ညီလာခံတြင္ ႐ွမ္းျပည္မွ ဦးထြန္းျမင့္ (လင္းေခး) ႏွင့္ ဦးတင္ေအးတို႔ ေဟာေျပာၾကသည္။ သခင္ႏုက ႐ွမ္း၊ ဗမာခ်စ္ၾကည္ေရး သမိုင္းကို လည္းေကာင္း၊ ဂဠဳန္ဦးေစာက ဒိုမီနီယံအေၾကာင္းကိုလည္းေကာင္း၊ ေဟာေျပာၾကသည္။

သခင္ႏုက ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းမွာ ႀကိဳင္တင္စီစဥ္ထားေသာ အျခားကိစၥတစ္ခု႐ွိ၍ သမိုင္း၀င္ ဤညီလာခံကို မတက္ေရာက္ႏိုင္ေၾကာင္း၊ ဤသို႔ မတက္ေရာက္ႏိုင္သည့္အတြက္ ေတာင္းပန္ေၾကာင္း၊ မတက္ႏိုင္ေသာ္လည္း ေအာင္ျမင္မႈရပါေစဟု ဆႏၵျပဳသည္ကို ဤအစည္း အေ၀းသို႔ တင္ျပရန္ မွာၾကားလုိက္ေၾကာင္း ေျပာၾကားၿပီး ႐ွမ္းဗမာ ခ်စ္ၾကည္ေရးသမိုင္းကို အဓိကေဆြးေႏြးသြားသည္။ ထို႔အျပင္ ဖဆ ပလအဖြဲ႕ခ်ဳပ္ ပထမအႀကိမ္ညီလာခံတြင္ ႐ွမ္းလူငယ္ (၁၀) ဦးႏွင့္ေတြ႕ဆံုစဥ္က မေျပမလည္႐ွိခဲ့သည္ကို ထပ္မံေတြ႕ဆံုေဆြးေႏြးၾကၿပီး အေတာ္အတန္ နားလည္မႈရ႐ွိသြားၾကသည္။

ဂဠဳန္ဦးေစာက ေတာင္တန္းေဒသမ်ားသည္ ဗမာျပည္ပႏွင့္ တၿပိဳင္တည္း လြတ္လပ္ေရးရယူၾကၿပီး၊ လြတ္လပ္ေရးရၿပီးပါက ခြဲထြက္လိုပါက ခြဲထြက္ခြင့္ရွိေစရမည္ဟု ေဆြးေႏြးသည့္အျပင္ ဒိုမီနီယံအုပ္ခ်ဳပ္ေရးအေၾကာင္းကိုပါေဆြးေႏြးလာသျဖင့္ ႐ွမ္းျပည္ေခါင္းေဆာင္မ်ားက ဗမာ ျပည္မွာ ေရာင္းမစြံတဲ့ဒိုမီနီယံကို ႐ွမ္းျပည္လာမေရာင္းပါနဲ႔ဟု ေျပာလုိက္ရာ ဦးေစာ `လံုး၀´ အေရးနိမ့္သြားသည္။

႐ွမ္းႏွင့္ကခ်င္ေခါင္းေဆာင္မ်ားသည္ ဗမာျပည္ႏွင့္ တၿပိဳင္တည္း လြတ္လပ္ေရးရယူသြားမည့္နည္းလမ္းမ်ားကို သီးသန္႔ေတြ႕ဆံု ေဆြးေႏြးၾက သည္။ ကရင္နီျပည္နယ္ကိုယ္စားလွယ္ကမူ မိမိတို႔ကရင္နီျပည္မွာ သီးျခားလြတ္လပ္ေရးရ႐ွိၿပီးျဖစ္၍ ေလ့လာသူအျဖစ္သာ တက္ေရာက္ ေၾကာင္း၊ အနာဂတ္ျပည္ေထာင္စု ဖြဲ႕စည္းပံုအေပၚမူတည္ၿပီး ကရင္နီျပည္သူမ်ား၏ ဆႏၵသေဘာထားရယူသြားမည္ဟု အလြတ္သေဘာျဖင့္ သာ ေဆြးေႏြးသြားသည္။ ပထမပင္လံုညီလာခံသည္ ႐ွမ္း၊ ဗမာ၊ ကခ်င္၊ ခ်င္းစသည့္ တုိင္းရင္းသားေခါင္းေဆာင္မ်ား ခ်စ္ၾကည္ရင္းႏွီးမႈ၊ အျပည္အလွန္နားလည္မႈ ရ႐ွိေစသည္။ ၁၉၄၇ခုႏွစ္တြင္ ပင္လုံတြင္ ထပ္မံ၍ ဒုတိယပင္လံုညီလာခံ က်င္းပရန္ဆံုးျဖတ္ခဲ့ၾကသည္။

႐ွမ္းလူထုေခါင္းေဆာင္မ်ားျဖစ္ၾကေသာ ဦးတင္ဧ၊ ဦးထြန္းျမင့္၊ ဦးစံေဖ၊ ဦးဘရီ၊ ဦးအုန္းေဖ စသူတို႔ ႐ွမ္းျပည္လြတ္လပ္ေရး အဖြဲ႕ (ရပလ) ကို ဖြဲ႔စည္းၾကသည္။ ႐ွမ္းျပည္ျပည္သူ႔လြတ္လပ္ေရးအဖြဲ႕ခ်ဳပ္ (ရပလ) က ၁၉၄၆ ၾသဂုတ္လတြင္ ျပည္မႏွင့္ေပါင္း၍ လြတ္လပ္ေရးအရ ယူၿပီးလွ်င္-

(၁) ျပည္ေထာင္စုမူအရ ေပါင္းမည္။
(၂) အခြင့္အေရးႏွင့္အဆင့္အတန္း တန္းတူျဖစ္ရမည္။
(၃) ႐ွမ္းျပည္အား လံုး၀ကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္ေပးရမည္။
(၄) ခြဲထြက္လိုက အခ်ိန္မေ႐ြးခြဲထြက္ခြင့္ေပးရမည္ဟု ေႂကြးေၾကာ္ဖြဲ႔စည္းခဲ့ၾကသည္။

ထို႔ေနာက္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းသည္ လန္ဒန္ေဆြးေႏြးပြဲမသြားမီ ၁၉၄၆ ဒီဇင္ဘာလ ၂၃တြင္ လြိဳင္ေကာ္ၿမိဳ႕ ကရင္ႏွစ္သစ္ကူးပြဲေတာ္မွအျပန္ ႐ွမ္းျပည္နယ္ေတာင္ပိုင္း ေတာင္ႀကီးၿမိဳ႕သို႔ ၀င္ခဲ့သည္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္သည္ ေညာင္ေ႐ႊေဟာ္၌ ႐ွမ္းေစာ္ဘြားမ်ား၊ ၄င္းတို႔၏ ကိုယ္စားလွယ္မ်ားႏွင့္ ေဆြးေႏြးသည္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းက မိမိသည္ မၾကာမီအတြင္း အဂၤလန္သို႔သြားေရာက္ၿပီး လြတ္လပ္ေရးအတြက္ အေရးဆိုမည္။ ႐ွမ္းျပည္သည္ ျမန္မာျပည္ႏွင့္အတူ လြတ္လပ္လိုပါက လက္မွတ္ေရးထိုးေပးရန္ ႐ွမ္းေစာ္ဘြားမ်ားအား တင္ျပသည္။ ေစာ္ဘြားမ်ားက ယခုကိစၥသည္ အလြန္အေရးႀကီး၍ အလ်င္စလို ဆံုးျဖတ္ရန္မလြယ္ကူေၾကာင္း ႐ွမ္းျပည္ေျမာက္ပိုင္းေစာ္ဘြားမ်ားႏွင့္ ညႇိႏႈိင္းၿပီး ေၾကးနန္း ျဖင့္ အေၾကာင္းၾကား မည္ ဟူေသာ ကတိကိုသာ ေပးလိုက္ၾကသည္။

႐ွမ္းျပည္ေတာင္ပိုင္း ေညာင္ေ႐ႊေစာ္ဘြားစ၀္ေ႐ႊသိုက္သည္ ေျမာက္ပိုင္းေစာ္ဘြားမ်ားႏွင့္ ညႇိႏႈိင္းခဲ့သည္။ အဂၤလိပ္ေတာင္စခန္း၀န္ စတီဗင္ ဆင္ (Henry N.C. Stevenson) ၏ ႀကိဳတင္ေသြးထိုးထားမႈမ်ားေၾကာင့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္လိုခ်င္ေသာ အေျဖမရဘဲ ႐ွမ္းေစာ္ဘြားမ်ားေကာင္စီက ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းအမွဴးျပဳေသာ ဗမာျပည္အစိုးရကိုယ္စားလွယ္အဖြဲ႕သည္ ဗမာျပည္ကိုသာကိုယ္စားျပဳၿပီး ႐ွမ္းျပည္ႏွင့္ေတာင္တန္းေဒ သမ်ား၏ ကိုယ္စားလွယ္မဟုတ္ေၾကာင္း ႐ွမ္းေစာ္ဘြားမ်ား၏ ကိုယ္စားလွယ္အဖြဲ႕တဖြဲ႕ကို လန္ဒန္သို႔ ဖိတ္ၾကားပါဟူ၍ ၿဗိတိသွ်အစိုးရထံသို႔ ေၾကးနန္းပို႔လုိက္သည္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းေခါင္းေဆာင္ေသာ ျမန္မာကိုယ္စားလွယ္အဖြဲ႕ အဂၤလန္ျပည္ လန္ဒန္ၿမိဳ႕သို႔ မေရာက္မီကပင္ ထိုေၾကးနန္းကို အဂၤလိပ္အာဏာပိုင္တို႔ ရ႐ွိထားၿပီးျဖစ္သည္။

႐ွမ္းျပည္ေစာ္ဘြားမ်ားက ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းဦးေဆာင္ေသာ ဗမာျပည္အစိုးရကိုယ္စားလွယ္အဖြဲ႕သည္ ႐ွမ္းျပည္အတြက္ ကိုယ္စားမျပဳ ေၾကာင္းဟူ၍ ၿဗိတိသွ်အစိုးရထံသို႔ ေၾကးနန္းစာေပးပို႔ေၾကာင္း ၾကားသိရသည့္အခါ ရပလအဖြဲ႕သည္ ေတာင္ႀကီးၿမိဳ႕ေစ်းေန႔တြင္ ျပည္သူလူ ထု ၂၀၀၀ကို စုစည္း၍ လူထုအစည္းအေ၀းတရပ္က်င္းပၿပီး၊ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းသည္ ဗမာျပည္ႏွင့္ေတာင္တန္းေဒသ နယ္ေျမမ်ားအတြက္ တၿပိဳင္တည္းလြတ္လပ္ေရးေပးရန္ လန္ဒန္တြင္ အေရးဆိုေနေၾကာင္း၊ ထို႔ေၾကာင့္ ဗမာျပည္ႏွင့္အတူ ႐ွမ္းျပည္ကိုပါ လြတ္လပ္ေရးတၿပိဳင္တည္း ခ်က္ခ်င္းေပးရန္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းအားတညီတၫြတ္တည္း ေထာက္ခံေၾကာင္း အဆိုတင္သြင္းၿပီး ေထာက္ခံအတည္ျပဳၾကသည္။

ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းကိုယ္တုိင္ ဗမာမ်ားသည္ ေတာင္တန္းေဒသအတြက္ေျပာဆိုျခင္းမွာ ဗမာျပည္ႏွင့္ တန္းတူအဆင့္အတန္း အခြင့္အေရး ရေစလိုေသာေၾကာင့္ျဖစ္ေၾကာင္း၊ ဗမာလူမ်ိဳးသည္ ၿဗိတိသွ်ကြၽန္မျဖစ္လိုေၾကာင္း၊ ထို႔နည္းတူစြာ ေတာင္တန္းလူမ်ိဳးမ်ားသည္လည္း ၿဗိတိ သွ်ကြၽန္ျဖစ္သည္ကို ဗမာက မႀကိဳက္ေၾကာင္းေျပာဆိုၿပီး ေစတနာသန္႔သန္႔ျဖင့္ ဗမာျပည္အပါအ၀င္ ေတာင္တန္းေဒသအတြက္ တၿပိဳင္ တည္း လြတ္လပ္ေရးကို ေတာင္းဆိုျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာဆိုခဲ့သည္။

ထိုစဥ္က ၿဗိတိသွ်နန္းရင္း၀န္ အက္တလီႏွင့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းတို႔ ျမန္မာ့လြတ္လပ္ေရးအတြက္ သေဘာတူစာခ်ဳပ္ကို ၁၉၄၇ ဇန္န၀ါရီလ ၂၇တြင္ လက္မွတ္ေရးထိုးႏိုင္ခဲ့ၾကေသာ္လည္း ေတာင္တန္းေဒသမ်ားႏွင့္ ပတ္သက္၍ စံုစမ္းစစ္ေဆးေရး ေကာ္မတီတစ္ရပ္ ဖြဲ႕ရန္ျဖစ္သည္။

မူအားျဖင့္ ဒုတိယပင္လံုညီလာခံမွာ ႐ွမ္းျပည္နယ္႐ွင္မ်ား၏ အစည္းအေ၀းမ်ိဳးသာ ျဖစ္ခဲ့ေသာ္လည္း ေအာင္ဆန္းအက္တလီစာခ်ဳပ္ေၾကာင့္ ပံုစံေျပာင္းသြားရေလသည္။

၁၉၄၇ ေဖေဖာ္၀ါရီ ၁တြင္ ကခ်င္ကိုယ္စားလွယ္မ်ား ပင္လံုညီလာခံသို႔ တက္ေရာက္ရန္လာၾကစဥ္ ကြတ္ခိုင္နယ္ နမ့္ဖတ္ကာ႐ြာတြင္ ႀကိဳတင္ၫွိႏႈိင္းေဆြးေႏြးခဲ့ၾကၿပီး ေအာက္ပါလိုလားခ်က္မ်ားကို ခ်မွတ္ခဲ့ၾကသည္။

(၁) ကခ်င္အမ်ိဳးသားမ်ားသည္ ဗမာအမ်ိဳးသားမ်ားႏွင့္ တၿပိဳင္တည္း လြတ္လပ္ေရးရရန္၊
(၂) ကခ်င္အမ်ိဳးသားမ်ား၏ ဆႏၵႏွင့္အညီ ကခ်င္သီးျခားႏိုင္ငံထဲ၌ ဗန္းေမာ္ႏွင့္ ျမစ္ႀကီးနားခ႐ိုင္မ်ား၊ ကခ်င္ေတာင္တန္း ေဒသမ်ားႏွင့္ က သာၿမိဳ႕၏ေျမာက္ဘက္ ေျမျပန္႔ေဒသမ်ား ပါ၀င္ေစရန္၊
(၃) လြတ္လပ္သည့္ ကခ်င္သီးျခားႏိုင္ငံထဲ၌ ဗန္းေမာ္ႏွင့္ျမစ္ႀကီးနားခ႐ိုင္မ်ား၊ ကခ်င္ေတာင္တန္းေဒသမ်ားႏွင့္ ကသာၿမိဳ႕၏ ေျမာက္ဘက္ ေျမျပန္႔ေဒသမ်ား ပါ၀င္ေစရန္။
(၄) ဗမာအမ်ိဳးသားမ်ားႏွင့္ကခ်င္အမ်ိဳးသားမ်ား ႏွစ္ဦးႏွစ္ဖက္လက္ခံႏိုင္သည့္ နယ္နိမိတ္ ခ်က္ခ်င္းသတ္မွတ္သည္။
(၅) နယ္နိမိတ္သတ္မွတ္ၿပီးၿပီးခ်င္း ျမန္မာျပည္ဘုရင္ခံလက္တြင္႐ွိသည့္ အခြင့္အာဏာမ်ား၊ ကခ်င္အမ်ိဳးသားလက္သို႔ ေပးအပ္ရန္ႏွင့္ ျမန္မာျပည္ၾကားျဖတ္အစိုးရအဖြဲ႕တြင္ ကခ်င္အမ်ိဳးသား ၀န္ႀကီးတစ္ဦး ခန္႔အပ္ရန္။
(က) ယင္းကခ်င္၀န္ႀကီးသည္ သီးျခားကခ်င္ျပည္နယ္တြင္ ျပည္ထဲေရး၀န္ႀကီးတာ၀န္ထမ္း႐ြက္ရန္။
(ခ) ကခ်င္၀န္ႀကီးမွာ ႏုိင္ငံျခားေရးႏွင့္ဘ႑ာေရးကိစၥမ်ား ပါ၀င္ႏိုင္ရန္။
(ဂ) ကာကြယ္ေရး၀န္ႀကီးကို အႀကံေပးရန္အတြက္ ကခ်င္အမ်ိဳးသားတစ္ဦး ခန္႔ထားေပးရန္။

(၆) ကခ်င္သီးျခားျပည္နယ္သည္ ႐ွမ္းသီးျခားျပည္နယ္ႏွင့္အတူ ျမန္မာႏိုင္ငံလံုး ေစာလ်င္စြာ လြတ္လပ္ေရးရ႐ွိရန္အတြက္ တိုင္းျပဳျပည္ျပဳ လႊတ္ေတာ္၌ ခ်က္ခ်င္းပါ၀င္ၾကရန္။
(ရ) အထက္၌ ေဖာ္ျပသည့္အတိုင္း ျမန္မာအမ်ိဳးသားအားလံုး လြတ္လပ္ေရးရသည့္အခါ သီးျခားလြတ္လပ္သည့္ ကခ်င္ျပည္နယ္အပါအ၀င္ လြတ္လပ္သည့္ ျမန္မာျပည္ေထာင္စု အစိုးရ ဖြဲ႕စည္းရန္။
(၈) အထက္ပါ တညီတၫြတ္တည္း ဆံုးျဖတ္ခ်က္မ်ားကို နယ္ျခားေဒသလူမ်ိဳးမ်ားအားလံုး၏ သေဘာတူညီမႈကို ရယူရန္၊ စသည္ တို႔ျဖစ္သည္။

ယင္းေနာက္ ၁၉၄၇ ေဖေဖာ္၀ါရီလ ၇ရက္တြင္ ကခ်င္ႏွင့္ခ်င္း ကိုယ္စားလွယ္မ်ား ပင္လံုၿမိဳ႕သို႔ ေရာက္႐ွိလာၿပီး ေဆြးေႏြးပြဲကို စတင္ခဲ့ၾက သည္။ ေဖေဖာ္၀ါရီလ ၉ ရက္တြင္ ေတာင္တန္းေဒသမ်ား ညီၫြတ္ေရးအဖြဲ႕ (Supreme Council of United People [SOCUNP]) ကို ဖြဲ႕စည္းခဲ့ၾကသည္။

ပင္လံုညီလာခံသို႔ ကရင္နီျပည္နယ္မွ ဦးေစာသိန္း (စ၀္သိန္း) ႏွင့္ ဦးေစာ၀ဏၰ (စ၀္၀ဏၰ) တို႔သည္ ေလ့လာသူအျဖစ္ တက္ေရာက္ခဲ့ၾကသည္။

ကရင္အမ်ိဳးသားအဖြဲ႕ခ်ဳပ္ (Karean National Union [KNU]) မွ ဦးလွေဖ (ပအို႔၀္)၊ ေစာစံေအး၊ ေစာ၀ရီေသာ္ႏွင့္ ေစာခ်စ္တီးတို႔ ေလ့လာ သူအျဖစ္ ေနာက္က်မွ ေရာက္လာသည္။

၁၉၄၇ ေဖေဖာ္၀ါရီ ၁၁ ႏွင့္ ၁၂ ေန႔မ်ားတြင္ အၿပီးသတ္ ေဆြးေႏြးပြဲကို ျမန္မာျပည္ဘုရင္ခံ၏ အမႈေဆာင္ေကာင္စီမွ ၀န္ႀကီးအခ်ိဳ႕၊ ေစာ္ဘြားအားလံုးအျပင္ ႐ွမ္းျပည္နယ္လူထုကိုယ္စားလွယ္မ်ား၊ ကခ်င္ေတာင္တန္းေဒသမ်ားႏွင့္ ခ်င္းေတာင္တန္းေဒသမွ ကိုယ္စားလွယ္ မ်ားက ပင္လံုညီလာခံအၿပီးသတ္ အစည္းအေ၀း၌-

“ၾကားျဖတ္ ျမန္မာအစိုးရႏွင့္ ခ်က္ခ်င္းပူးေပါင္းလုိက္ျခင္းျဖင့္ ႐ွမ္း၊ ကခ်င္၊ ခ်င္း တို႔ အားလံုး လြတ္လပ္ေရးကို ပိုမိုလ်င္ျမန္စြာ ရ႐ွိလိမ့္မည္ဟု အစည္းအေ၀းသို႔ တက္ေရာက္လာသူ အဖြဲ႕တို႔က ယံုၾကည္ၾကသည့္အတိုင္း တညီတၫြတ္တည္း သေဘာတူၾကသည္” ဟူ၍ ေဖာ္ျပၿပီး လြတ္လပ္ေရးအတြက္ သမိုင္း၀င္ပင္လံုစာခ်ဳပ္ႀကီးကို ပင္လုံၿမိဳ႔၌ ၁၉၄၇ ေဖေဖာ္၀ါရီလ ၁၂ရက္ေန႔တြင္ ခ်ဳပ္ဆိုလိုက္ၾကသည္။

ဤသို႔ျဖင့္ ၁၉၄၈ ဇန္န၀ါရီလ ၄ ရက္ နံနက္ ၄း၂၀ နာရီတြင္ ျမန္မာႏိုင္ငံသည္ လံုး၀လြတ္လပ္ေသာ ျပည္ေထာင္စုျမန္မာႏိုင္ငံအျဖစ္ ေပၚ ထြန္းလာခဲ့ရာ၊ ႏွစ္စဥ္ ပင္လုံစာခ်ဳပ္ခ်ဳပ္ဆုိခဲ့ေသာ ေဖေဖာ္၀ါရီလ ၁၂ရက္ေန႔ကိုလည္း `ျပည္ေထာင္စုေန႔´အျဖစ္သတ္မွတ္ၿပီး က်င္းပ လာခဲ့သည္မွာ ယခုအခါ ၆၅ ႏွစ္ တိုင္ခဲ့ၿပီျဖစ္သည္။
ဆက္လက္ေဖာ္ျပပါမည္။

Kyaw Thu - FFSS Yangon Activity,

အနာဂတ္ေခါင္းေဆာင္မ်ားအတြက္ ရက္ေပါင္း (၄၀)

ေက်ာ္သူ (နာေရးကူညီမႈအသင္း - ရန္ကုန္)
ဇန္န၀ါရီ ၃၁၊ ၂၀၁၂

နာေရးကူညီမႈအသင္း (ရန္ကုန္) တြင္ အမ်ားျပည္သူအတြက္ လာေရာက္ကုသုိလ္ျဖစ္ လုပ္အားဒါနမ်ားေပးၾကေသာ အသင္းသူ/သားမ်ား ႏွင့္ ဝန္ထမ္းမ်ားထဲမွ မိမိတို႔စားဝတ္ေနေရး၊ မိသားစုအေရးမ်ားကို ႐ုန္းကန္လႈပ္႐ွားၾကရသည့္အခ်ိန္မ်ားထဲမွ မိမိတို႔၏ပညာေရးအား ဂုဏ္ ထူးဘြဲ႔ထူးမ်ားရ႐ွိေအာင္ ႀကိဳးစားၾကေသာ အနာဂတ္ေခါင္းေဆာင္ေကာင္းမ်ားေပၚထြက္လာသလို စားဝတ္ေနေရးအတြက္ တစ္ဖက္ တ လမ္းမွ မိဘကိုကူညီလုပ္ကိုင္ရင္း ေက်ာင္းတက္ကာပညာေရးအတြက္ ႐ုန္းကန္ေနရေသာ မ်ဳိးဆက္သစ္မ်ားသည္ တကၠသိုလ္ဝင္တန္း စာေမးပြဲမ်ား ဝင္ေရာက္ေျဖဆိုရန္အတြက္ ရက္ေပါင္း (၄၀) ခန္႔သာလိုေတာ့သည္။

ေျမာက္ဥကၠလာပၿမိဳ႕နယ္၊ ၂ ရပ္ကြက္၊ မုဒိတာလမ္းရွိ “အေမ့ေမတၱာအိမ္” ပညာဒါနေက်ာင္းတြင္ ပညာသင္ၾကားေနေသာ ေက်ာင္းသား/သူ (၃၅) ဦးတို႔မွာလည္း မိဘကိုကူညီရင္း ေက်ာင္းတက္ကာ စာက်က္ေနရေသာေၾကာင့္ ပင္ပန္းႏြမ္းနယ္ေနၾကေၾကာင္း “အေမ့ေမတၱာအိမ္” ပညာဒါနေက်ာင္းမွ ဆရာ/မမ်ားတို႔မွ နာေရးကူညီမႈအသင္း (ရန္ကုန္) သို႔ အေၾကာင္းၾကားခဲ့သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ စာေမးပြဲေျဖဆိုရန္ ရက္ေပါင္း (၄၀) သာက်န္ေတာ့သည့္ ေက်ာင္းသား/သူမ်ား၏ ပင္ပန္းႏြမ္းနယ္မႈမ်ားကို ပေပ်ာက္ေစကာ ဦးေႏွာက္႐ႊင္လန္း၊ ဉာဏ္ပညာ ထက္ျမတ္ေအာင္ နာေရးကူညီမႈအသင္း(ရန္ကုန္) အတြင္းေရးမွဴး ေဒၚျမင့္ ျမင့္ခင္ေဖ (ခ) ေရႊဇီးကြက္ႏွင့္ တြဲဖက္အတြင္းေရးမွဴး ဦးစန္းေအး၊ တြဲဖက္ဘ႑ာေရးမွဴး ေဒၚခင္သီတာေအာင္တို႔မွ ၃၀.၁.၂၀၁၂ ရက္ေန႔တြင္ Ovaltine 400gm (၃၅)လံုး၊ Milo 285gm (၃၅) ဘူး၊ Enervon-C 30 tabs (၃၅) ဘူး၊ Mixagrip 4 tabs Card (၁၄၀) ကဒ္တို႔ကို သြားေရာက္လွဴဒါန္းမႈ ျပဳခဲ့ကာ ေက်ာင္းသား/သူမ်ားအား အားေပးစကားမ်ား ေျပာၾကားခဲ့ၿပီး တိုင္းျပည္အတြက္ အားကိုးအားထားျပဳရမည့္ ထူးခြၽန္ထက္ျမက္သည့္ အနာဂတ္ေခါင္းေဆာင္ေကာင္းမ်ား “အေမ့ေမတၱာအိမ္” ပညာဒါနေက်ာင္းမွေပၚထြက္လာမည္ဟု ယံုၾကည္မိပါေတာ့သည္။